TTP anlaşmazlığı sınır çatışmalarını ve İHA saldırılarını körüklerken Pakistan ile Afgan Talibanı arasındaki çatışma derinleşiyor

12 dakikalık okuma
Pakistan and Afghan Taliban Conflict Deepens as TTP Dispute Fuels Border Fighting and Drone Attacks

Sınır çatışması derinleşen ayrışmayı gözler önüne seriyor

Pakistan ordusu, 10 Ekim 2026'da Kurram ilçesine sızma girişimi sırasında Pakistan Talibanı Hareketi (TTP) üyelerinden ve Afgan Talibanı personelinden 12 kişinin öldürüldüğünü açıkladı. Pakistan'ın Gilgit-Baltistan bölgesindeki Ghizer ilçesinden 40 yaşındaki Naib Subedar Hidayat Aman adlı bir asker de hayatını kaybetti. Ordu, Afgan Talibanı sınır karakollarının geçiş girişimine destek vermek için Pakistan askerlerine ateş açtığını öne sürdü; bu iddia bağımsız olarak doğrulanamadı.

İçindekiler
  1. Sınır çatışması derinleşen ayrışmayı gözler önüne seriyor
  2. TTP eski müttefikleri neden karşı karşıya getirdi?
  3. Çatışma nasıl açık savaşa dönüştü?
  4. Çatışmaları durdurma çabalarının sonuçsuz kalan takvimi
  5. İHA saldırıları çatışmanın erişimini genişletiyor
  6. Ekim ayına ilişkin açıklamalarda doğrulananlar ve tartışmalı noktalar
  7. Askeri açıklamaların ötesinde siviller bedel ödüyor
  8. Komşu ülkeler Pakistan'ın saldırılarını neden desteklemedi?
  9. Güvenlik krizi ülke içindeki siyasi çatışmaya dönüşüyor
  10. Bir anlaşmanın çözmesi gerekenler
  11. Öne Çıkanlar

Ertesi gün Pakistan federal kabinesi, sınır şiddetinin ve federal hükümetle eyaletteki siyasi muhalifleri arasındaki büyüyen gerilimin merkezindeki Hayber Pahtunhva'da olağanüstü hâl ilan edilmesini onayladı. Cumhurbaşkanlığı ofisine göre Cumhurbaşkanı Asıf Ali Zerdari, Pakistan Anayasası'nın 232. ve 234. maddeleri uyarınca kararı onayladı.

Bu gelişmeler, Pakistan'ın Ağustos 2021'de Taliban'ın Kabil'e dönüşünü memnuniyetle karşılamasından bu yana ilişkilerin ne ölçüde bozulduğunu gösteriyor. Otuz yılı aşkın süre devam eden ortaklığın yerini hava saldırıları, İHA saldırıları, tartışmalı sızma girişimleri ve Pakistan Talibanı olarak bilinen TTP konusunda sonuçsuz kalan müzakereler aldı.

Pakistan'ın güvenlik krizinin boyutu, Kabil üzerindeki baskısını anlamaya yardımcı oluyor. Pakistan'da 2026'nın ilk dokuz ayında 1.232 militan saldırısı kaydedildi; bu sayı, 2025 yılının tamamından şimdiden 169 fazla. Birleşmiş Milletler gözlemcileri Afganistan'da yaklaşık 6.000 TTP savaşçısı bulunduğunu tahmin ediyor. Kabil ise Afganistan topraklarının başka ülkeleri tehdit etmek için kullanıldığı yönündeki suçlamaları reddediyor.

Dolayısıyla temel anlaşmazlık, Kurram'da ilk ateşi kimin açtığından daha büyük. İslamabad, Afganistan'dan faaliyet gösteren militanlara karşı doğrulanabilir adımlar atılmasını istiyor. Taliban yönetimi ise Pakistan'ın suçlamalarına karşı çıkıyor ve sorunun çözümünde askeri müdahaleyi reddediyor.

Reklam

TTP eski müttefikleri neden karşı karşıya getirdi?

Afgan Talibanı ile TTP ayrı örgütlerdir. Afganistan'ı Afgan Talibanı yönetirken TTP, Pakistan devletine karşı silahlı isyan yürütüyor. İsimlerinin benzer olması, TTP'nin her operasyonunun Kabil tarafından emredildiği anlamına gelmiyor. Pakistan'ın Taliban'ın doğrudan yardım sağladığı yönündeki iddiaları da Afganistan topraklarında militan grupların varlığından öte kanıt gerektiriyor.

Bununla birlikte, Birleşmiş Milletler gözlemcileri TTP'nin Taliban yönetiminin sağladığı daha geniş hareket özgürlüğünden ve destekten yararlandığını belirtiyor. Pakistan, bunun örgütün saldırılar düzenlemesine ve sınırdan savaşçı geçirmesine imkân verdiğini savunuyor. Taliban liderleri ise TTP üyelerini Pakistanlı mülteciler olarak nitelendiriyor ve onları militan olarak tanımlamayı reddediyor.

Muamele konusundaki bu farklılık, eski müttefikinin güvenlik kaygılarını gidereceği yönündeki Pakistan beklentisini zayıflattı. Kabil, TTP savaşçılarını Pakistan sınırından uzak bir yere yerleştirmeyi önerdi. İslamabad ise çok sayıda güzergâhın bulunduğu, arazisi engebeli ve sınırın iki tarafındaki toplulukların birbirine bağlı olduğu bir hatta yalnızca yer değiştirmeyi yeterli görmüyor.

Pakistan bunun yerine, militanların Afganistan topraklarını saldırı düzenlemek için kullanmayacaklarına dair yazılı güvenceler istedi. Taliban bu talebi reddetti; bu da Kasım 2025'te İstanbul'da yapılan görüşmelerin başarısızlıkla sonuçlanmasına katkıda bulundu. Anlaşmazlık hem savaşçıların varlığı hem de Kabil'in onlara karşı ne yapmaya hazır olduğu konusunda sürüyor.

Çatışma nasıl açık savaşa dönüştü?

Mevcut çatışmadan önce, Ekim 2025'te yaşanan ölümcül sınır çatışmaları sırasında Pakistan önemli geçiş noktalarını kapattı ve iki taraf da can kayıplarına ilişkin birbiriyle taban tabana zıt açıklamalar yaptı. Bu olay, 2026'daki daha büyük çatışma başlamadan önce ilişkilerin tırmanmaya ne kadar açık olduğunu gösterdi.

Şubatta Pakistan içindeki militan saldırıların yoğunlaşması, askeri karşılık verilmesi yönündeki baskıyı artırdı. IŞİD Horasan Vilayeti'nin 6 Şubat'ta İslamabad'daki bir camide düzenlediği intihar saldırısında en az 31 kişi hayatını kaybetti, yaklaşık 170 kişi yaralandı. 16 Şubat'ta Bajaur'daki bir güvenlik noktasına düzenlenen saldırıda 11 asker ve bir çocuk öldü; saldırının sorumluluğunu TTP üstlendi. 21 Şubat'ta Bannu'da düzenlenen bir başka intihar saldırısında ise iki asker hayatını kaybetti.

Pakistan, 21 Şubat gecesi Afganistan'da militanların bulunduğundan şüphelenilen kamplara saldırılar düzenlemeye başladı. Bazı haberlerde saldırıların veya bunlara ilişkin açıklamanın tarihi 22 Şubat olarak da veriliyor. Pakistan, Nangarhar, Paktika ve Host'taki hedeflerin TTP'ye, bağlantılı gruplara ve IŞİD Horasan Vilayeti'ne ait olduğunu belirtti. Afgan yetkililer hedeflere ilişkin iddialara karşı çıktı ve sivil yerleşim yerlerinin vurulduğunu bildirdi.

Afgan Talibanı güçleri Pakistan sınır karakollarına misilleme yaptı. Pakistan ardından Gazab lil Hak Operasyonu'nu başlattığını duyurdu ve saldırılarını Kabil, Kandahar ve Paktia'daki hedefler de dahil olmak üzere Taliban'ın askeri altyapısına genişletti. Şubattaki tırmanışın savaşa dönüşmesi, militan kamplarına yönelik operasyonlar olarak sunulan saldırılardan Pakistan ile Afganistan'ın yönetici güçleri arasındaki doğrudan çatışmalara geçişe işaret etti.

Pakistan savunma bakanı, 27 Şubat'ta kopuşu şu sözlerle tanımladı:

Artık sabrımız tükendi. Artık aramızda açık savaş var,

Bu açıklama, çatışmanın kapsamındaki değişimi yansıtıyordu. Taliban güçleri ve Pakistan askerleri doğrudan birbirine saldırmaya başladıktan sonra TTP kamplarını imha etmek tek askeri hedef olmaktan çıktı.

Reklam

Çatışmaları durdurma çabalarının sonuçsuz kalan takvimi

Diplomatik girişimler bazı çatışmaların sıklığını ve ölçeğini azalttı ancak militan faaliyetleri konusundaki anlaşmazlığı çözemedi. Çin'in arabuluculuğu ve Katar üzerinden sağlanan geçici ateşkesler, kalıcı bir çözüm yerine çatışmalara ara verilmesini sağladı.

  • Ekim 2025: Şiddetli sınır çatışmalarının ardından Pakistan önemli geçiş noktalarını kapattı.
  • Kasım 2025: Afganistan topraklarından düzenlenecek saldırılara karşı yazılı güvence konusunda anlaşmazlık yaşanması üzerine İstanbul'daki görüşmeler sonuçsuz kaldı.
  • 21-27 Şubat 2026: Pakistan'ın saldırıları, Taliban'ın misillemesi ve Gazab lil Hak Operasyonu doğrudan savaşa dönüştü.
  • Nisan 2026: Çin'in Urumçi'de ev sahipliği yaptığı gayriresmî görüşmeler anlaşma sağlanamadan sona erdi.
  • 2026 boyunca: Katar'ın Ramazan ve Kurban bayramları için arabuluculuk ettiği ateşkesler kalıcı olmadı.
  • 18 ve 26 Eylül: Hayber Pahtunhva'daki saldırılarda yaklaşık 44 kişi öldü, yaklaşık 138 kişi yaralandı; ardından Pakistan hava saldırıları düzenledi.
  • 5 Ekim: Moskova Formatı'nın sekizinci toplantısı ortak bildiri yayımlanmadan sona erdi.
  • 10 ve 11 Ekim: Pakistan Kurram'daki çatışmayı bildirdi ve Hayber Pahtunhva'da olağanüstü hâl ilan edilmesini onayladı.

Kurram, tekrar tekrar gerilim noktası oldu. Temmuz ayında Kurram'da yaşanan çatışmalar sırasında Pakistan, Afgan güçlerinin mevzilerine ateş açmasının ardından Taliban karakollarını vurduğunu açıkladı. Bu sahadaki iddialar da doğrulanmamıştı; tekrarlanan çatışmaların sorumluluk konusunda taraflar arasında çok az uzlaşı sağladığını gösteriyordu.

İHA saldırıları çatışmanın erişimini genişletiyor

İHA'lar çatışmaya yeni bir boyut ekledi. Pakistan, 23 Eylül'de sekiz İHA düşürdüğünü, bunlardan dördünün Hayber Pahtunhva'daki Torkham yakınlarında, diğer dördünün ise Kohat yakınlarında vurulduğunu bildirdi. İHA'ların fırlatılması veya depolanması için kullanılan Afganistan'daki 10 noktaya saldırarak karşılık verdiğini açıkladı.

Başka bir anlatımda sekiz İHA'nın Gulistan bölgesine girdiği ve ardından Pakistan'ın Kunar ile Helmand'da hava saldırıları düzenlediği belirtiliyor. Bu anlatım, olayın 23 Eylül'de önlenen İHA'larla aynı olay olduğunu ortaya koymuyor. Farklı konumları, doğrulanmış tek bir olay dizisi gibi birleştirmemek gerekiyor.

Afgan Talibanı, 27 Şubat ile 15 Mart arasında Hayber Pahtunhva ve İslamabad'da 15 İHA saldırısı düzenlediğini öne sürdü. Bu iddialar, her İHA'nın hedefine ulaştığını veya hasara yol açtığını kanıtlamıyor. Ancak sınır hattının ötesini vurma kapasitesine sahip olunduğu iddiasını ortaya koyuyor.

Hakkani ağıyla bağlantılı Taliban'ın 313. Taburu'nun, operatörlerine dönmek yerine hedefe çarpıp patlamak üzere tasarlanmış İHA'lar kullandığı bildiriliyor. Bildirilen fırlatma noktaları arasında Kandahar, Nangarhar, Paktia ve Paktika bulunuyor. Taliban güçlerinin İHA'lara karşı kullanılmak üzere tasarlanmış sistemler edindiği ve bu sistemleri Kandahar'daki 205. Kolordu ile Spin Boldak yakınlarında konuşlandırmayı planladığı da bildiriliyor.

Küçük İHA'lar kamera veya patlayıcı taşıyabilir ve dağlık arazide alçaktan uçarken tespit edilmeleri zor olabilir. Pakistan hem Taliban'ın doğrudan İHA saldırılarıyla hem de bağlantılı militan grupların benzer teknolojiyi edinmesi olasılığıyla karşı karşıya. Ancak TTP'ye herhangi bir teknoloji aktarımının kapsamı belirlenmiş değil; bu nedenle her İHA olayının doğrulanmış açıklaması olarak görülmemeli.

Reklam

Ekim ayına ilişkin açıklamalarda doğrulananlar ve tartışmalı noktalar

Pakistan ordusunun medya kanadı Servislerarası Halkla İlişkiler (ISPR), Kurram'a sızma girişiminin tarihini 10 Ekim olarak verdi ve açıklamasını 11 Ekim'de yayımladı. Afgan Talibanı karakollarının geçişe yardım etmek için ateş açtığını ve Pakistan askerlerinin toplam 12 TTP üyesi ile Afgan Talibanı personelini öldürdüğünü bildirdi.

Bazı haberlerde sınırı geçmeye çalışan 12 kişinin tamamı militan olarak tanımlanıyor. Diğerleri ise ordunun TTP üyeleri ile Taliban personeli arasında yaptığı ayrımı koruyor. Ölenlerin kaçının hangi gruba mensup olduğunu ortaya koyan doğrulanmış bir döküm bulunmuyor. Hidayat Aman'ın ölümü Pakistan'ın açıklamalarında tutarlı biçimde yer alıyor.

ISPR, olayı Kabil'in Afganistan topraklarından düzenlenen saldırıları önleyemediğinin kanıtı olarak sundu. Ordu açıklamasında şöyle dedi:

Afgan Taliban rejimi, uluslararası terörle mücadele yükümlülüklerini yerine getirme konusunda sürekli başarısız oldu.

Kabil, bu açıklamaya hemen doğrudan yanıt vermedi. Ayrı olarak Taliban'ın 203. Mansuri Kolordusu, Paktia'nın Dand Patan ilçesi yakınlarında çatışma çıktığını bildirdi ve ilk ateşi Pakistan güçlerinin açtığını öne sürdü. Haberlerde çatışmanın cuma akşamı mı, cumartesi akşamı mı yaşandığı yoksa 11 Ekim'de mi bildirildiği konusunda farklılık var.

Kolordu ayrıca Pakistan'ın 14 balistik füze ve birkaç İHA kullandığını iddia etti. Sözcüsü Abdül Hak Fida, çatışmanın kendi güçlerinden kayıp olmadan sona erdiğini söyledi. Pakistan, haberlerin yayımlandığı sırada bu özel iddialara kamuoyu önünde yanıt vermemişti.

Bu nedenle Kurram'daki kayıplara ilişkin iddia ile Taliban'ın Dand Patan anlatımı, tamamen belgelenmiş tek bir karşılaşmanın anlatımları olarak otomatik biçimde değerlendirilmemeli. İddia edilen füze kullanımı da çatışmayı kimin başlattığına ilişkin karşıt açıklamalar da bağımsız olarak doğrulanmış değil.

Askeri açıklamaların ötesinde siviller bedel ödüyor

Birleşmiş Milletler Afganistan Yardım Misyonu (UNAMA), 1 Ekim'de Kunar ve Helmand'daki Pakistan saldırılarında en az 10 sivilin öldüğünü, dokuz sivilin yaralandığını bildirdi. Pakistan militanların sığınaklarını hedef aldığını söylerken Afgan yetkililer sivil bölgelerin vurulduğunu öne sürdü.

30 Eylül'de yayımlanan ayrı bir haberde, aynı gün bu vilayetlerdeki sivil evlere düzenlenen saldırılardan ve Taliban yönetiminin sözcü yardımcısı, eski yetkililer ve bölge sakinlerinin kınamalarından söz edildi. Tarihler farklı olduğu için bu anlatımların aynı saldırılara mı yoksa ayrı saldırılara mı ilişkin olduğu belirlenemiyor.

Ekim ayındaki sınır çatışmalarına ilişkin yerel anlatımlarda Paktia'nın Aryob Zazi ilçesinde ağır silahlarla ateş açıldığı, köylerin hedef alındığı ve bölge sakinlerinin evlerini terk ettiği de aktarılıyor. Burada olası can kayıplarının sayısı belirsizliğini korudu.

Pakistan'ın saldırılarına yönelik tepki sınır bölgesinin dışına da yayıldı. Ekim başında yayımlanan bir videoya göre din âlimleri ve Bamiyan sakinleri, birçok camide cuma namazının ardından protesto düzenledi. Bu protestolar saldırılara duyulan öfkenin çatışmaların yaşandığı ilçelerin ötesine geçtiğini gösteriyor, ancak Afganistan genelindeki görüşlerin ölçeğini ortaya koymuyor.

Reklam

Komşu ülkeler Pakistan'ın saldırılarını neden desteklemedi?

5 Ekim'de yapılan Moskova Formatı toplantısında Afganistan'ın siyasi, ekonomik ve güvenlik ilişkileriyle ilgilenen temsilciler bir araya geldi. Pakistanlı ve Afgan delegelerin terörle ilgili ifadeler üzerinde anlaşamaması nedeniyle ortak bildiri yayımlanmadı. Taliban, terörizmi Afganistan'la ilişkilendiren ifadelerin tekrar tekrar kullanılmasına karşı çıktı.

Rusya'nın Afganistan özel temsilcisi Zamir Kabulov, Afgan delegelerin bir önceki yıl benzer ifadeleri kabul ettiğini söyledi. Pakistan'la ilişkilerdeki bozulmanın tutum değişikliğini açıklayabileceğini öne sürdü.

Afganistan'ın komşularından hiçbiri Pakistan'ın hava saldırılarını kamuoyu önünde desteklemedi. Çin, Rusya ve İran itidal çağrısı yaptı ve arabuluculuk teklifinde bulundu; Özbekistan ise diplomatik çözümden yana olduğunu bildirdi. Bu ülkelerin askeri misillemeye destek vermemesi, Afganistan'dan kaynaklanan saldırıları kabul ettikleri anlamına gelmiyor.

Sınırların coğrafi özellikleri, ülkelerin farklı değerlendirmelerini anlamaya yardımcı oluyor. Pakistan'ın sınırının yaklaşık 2.640 kilometre, Çin'inkinin yaklaşık 92 kilometre ve Özbekistan'ınkinin 144 kilometre olduğu belirtiliyor. Bu rakamlara göre Pakistan'ın sınırı Çin'inkinin yaklaşık 29, Özbekistan'ınkinin ise 18 katından uzun. Önceki haberlerde Pakistan sınırının 2.611 kilometre ya da yaklaşık 2.600 kilometre olduğu belirtilmişti; bu farklılıklar, bildirilen ölçümlerin değiştiğini yansıtıyor.

Çin'in sınırı, uzak Vahan Koridoru'ndan geçiyor. Özbekistan'ın sınırı ise büyük ölçüde Amu Derya boyunca uzanıyor; düzenli geçişler, güvenliğin sağlandığı Termez ve Hayratan sınır kapılarında yoğunlaşıyor. Tacikistan'ın daha zorlu 1.374 kilometrelik bir sınırı var. Afganistan'ın Badahşan vilayetinden düzenlenen iki saldırıda Kasım 2025'te Tacikistan'da beş Çinli işçi öldürüldü.

Taliban'ın, kuzeydeki komşularını etkileyen bazı saldırıların ardından soruşturmalara iş birliği yaptığı ve şüphelileri tutukladığı bildiriliyor. Doğu Türkistan İslami Hareketi mensuplarını Çin sınırından uzağa yerleştirdiği yönündeki haberler de TTP konusunda Pakistan'la yaşadığı anlaşmazlıktan farklı bir tablo ortaya koyuyor. Bu farklılıklar, diğer hükümetlerin İslamabad'ın askeri yaklaşımını benimsemeden müzakereleri neden tercih ettiğini açıklamaya yardımcı oluyor.

Güvenlik krizi ülke içindeki siyasi çatışmaya dönüşüyor

11 Ekim'de Hayber Pahtunhva'da onaylanan olağanüstü hâl, dış çatışmayı Pakistan'da tırmanan bir siyasi anlaşmazlığın içine taşıdı. Başbakan Şahbaz Şerif'in başkanlık ettiği kabine toplantısında yetkililer, eyalet yönetiminin terörle mücadele çabalarından kasıtlı olarak çekildiğini öne sürdü.

Eyaleti Pakistan Adalet Hareketi (PTI) yönetiyor. Eyalet Başbakanı Sohail Afridi, federal başkente doğru ilerleyen protesto yürüyüşüne öncülük ediyordu. Federal hükümetin militanlara karşı yeterli adım atılmadığı yönündeki suçlaması siyasi bir iddiadır; güvenlikteki bozulmanın nedeni olduğu bağımsız olarak ortaya konmuş değildir.

Şiddetin boyutu ise ölçülebiliyor. Pakistan Çatışma ve Güvenlik Çalışmaları Enstitüsü, ülke genelinde eylülde 225 militan saldırısı kaydetti; ağustosta bu sayı 199'du. Bu, 26 saldırılık, yani yaklaşık yüzde 13'lük bir artışa ve saldırıların üst üste üçüncü ayda yükselmesine işaret ediyor.

Ocak-eylül döneminde kaydedilen 1.232 saldırıdan, bildirilen 169 saldırılık fark çıkarıldığında 2025 yılının tamamında 1.063 saldırı gerçekleştiği anlaşılıyor. Böylece 2026'nın ilk dokuz ayındaki sayı, önceki yılın tamamındaki toplamı yaklaşık yüzde 16 aştı. Bu ulusal veriler Pakistan genelindeki militan şiddetini ölçüyor; Afganistan'dan yönlendirildiği doğrulanmış saldırıların sayısını değil.

Pakistan ordusu, Kurram çatışmasından iki gün önce Kuzey Veziristan'da düzenlenen operasyonda yedi militanı öldürdüğünü de bildirdi. Bu operasyon, Pakistan güçlerinin önündeki paralel görevleri gösteriyor: Afganistan sınırının ötesinden gelen saldırılara karşı savaşırken ve caydırıcılık sağlamaya çalışırken Pakistan içindeki isyancılarla da mücadele etmek.

Reklam

Bir anlaşmanın çözmesi gerekenler

Pakistan, Taliban yönetimi Afganistan topraklarındaki militan gruplara karşı doğrulanabilir adımlar atana kadar operasyonların süreceğini söylüyor. Kabil suçlamaları reddediyor ve güvenlik kaygılarının Afganistan'a saldırılarla değil, siyasi müzakereler yoluyla ele alınması gerektiğini savunuyor.

Anlaşmazlık somut. İslamabad denetlenebilir taahhütler isterken Kabil yazılı güvenceleri reddedip savaşçıların başka yere yerleştirilmesini önerdi. Savaşçıları sınırdan uzaklaştırmak, tek başına militan devşirme, planlama veya sınır geçişi faaliyetlerinin sona erdiğini göstermez.

Kalıcı bir anlaşma için iddia edilen sızma girişimlerini inceleyecek, militan faaliyetlerini doğrudan askeri eylemlerden ayıracak ve tartışmalı olaylar sırasında iletişim kurmayı sağlayacak bir mekanizma gerekir. Bunlar, tekrarlanan sorunların ortaya koyduğu ihtiyaçlardır; iki tarafın uygulama konusunda şimdiden anlaştığı önlemler değildir.

Yeni bir müzakere tarihi veya son tarih belirlenmiş değil. Sonuçsuz Urumçi görüşmeleri, ortak bildiriyle sonuçlanmayan Moskova toplantısı ve geçici bayram ateşkesleri, bir sonraki saldırının yeni bir çatışmayı tetiklemesini önleyecek işlerliği kanıtlanmış bir mekanizma olmadan ilişkileri bıraktı. Pakistan ile Taliban arasındaki eski ortaklık tarihten silinmiş değil, ancak artık iş birliği için güvenilir bir zemin oluşturmuyor.

Öne Çıkanlar

  • Pakistan, 10 Ekim'de Kurram'da yaşanan çatışmada TTP üyelerinden ve Afgan Talibanı personelinden 12 kişinin öldürüldüğünü; bir Pakistan askerinin de hayatını kaybettiğini açıkladı.
  • Taliban karakollarının sızma girişimine destek verdiği iddiası bağımsız olarak doğrulanmadı.
  • Pakistan, güvenlik ve siyasi gerilimlerin ortasında 11 Ekim'de Hayber Pahtunhva'da olağanüstü hâl ilan edilmesini onayladı.
  • Birleşmiş Milletler gözlemcileri Afganistan'da yaklaşık 6.000 TTP savaşçısı bulunduğunu tahmin ediyor.
  • Pakistan'da 2026'nın ilk dokuz ayında 1.232 militan saldırısı kaydedildi; bu sayı 2025 yılının tamamından 169 fazla.
  • İHA saldırıları ve Taliban'ın askeri altyapısına yönelik saldırılar, çatışmayı militanların bulunduğundan şüphelenilen kampların ötesine taşıdı.
  • UNAMA, 1 Ekim'de Kunar ve Helmand'da düzenlenen saldırılarda en az 10 sivilin öldüğünü, dokuz sivilin yaralandığını bildirdi.
  • Bölgesel arabuluculuk, Pakistan'ın militan gruplara karşı doğrulanabilir adımlar atılması talebi üzerinde uzlaşma sağlayamadı.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir