Daha düşük geri dönüşüm oranı, daha net bir geri kazanım ölçütü
Güney Kore, enerji elde etmek için plastik ve diğer atıkların yakılmasını geri dönüşüm istatistiklerinden çıkarmayı planlıyor. Böylece 1999'dan bu yana uygulanan hesaplama yöntemine son verilecek. Çevre Bakanlığı, elektrik veya ısı üretmek amacıyla yakılan atıkların enerji geri kazanımı olarak ayrı kaydedilmesi için yasal tanımları ve istatistik yöntemlerini gözden geçiriyor.
İçindekiler
- Daha düşük geri dönüşüm oranı, daha net bir geri kazanım ölçütü
- Geri dönüşüm ile enerji geri kazanımını ne ayırıyor?
- Evsel atık ve plastik rakamları nasıl değişecek?
- Plastik atık miktarı yüksek, geçiş süreci uzun
- Ambalajlı teslimat, atığı önlemenin önemini gösteriyor
- Ambalaj kuralları ve üretici sorumluluğu önemini koruyor
- Şehirleri, şirketleri ve atık tesislerini neler bekliyor?
- Kimyasal geri dönüşüm ve ayrıştırma için net kurallar gerekiyor
- Küresel plastik görüşmeleri güvenilir veriyi öne çıkarıyor
- Kolaylığı korurken atığı azaltmak
- Öne Çıkanlar
Bu değişiklik, ülkenin açıklanan geri dönüşüm oranını düşürecek. Güney Kore, 2023'te evsel atık geri dönüşüm oranını yüzde 58,7 olarak bildirmişti. Bu oran, yüzde 46,2'lik malzeme geri dönüşümü ile yüzde 12,5'lik termal geri dönüşümden oluşuyordu. Yalnızca malzeme geri kazanımı hesaba katıldığında oran yüzde 46,2'ye düşecek; bu da 12,5 yüzde puanlık bir gerileme anlamına geliyor.
Bakanlığın 23 Ekim 2025 itibarıyla yürüttüğü çalışma, 2024'ün sonlarında başlatılan istatistiksel ayrımı temel alıyor. Yetkililer şimdi bu ayrımı yasaya koymayı, sektör ve uzmanlara danışmayı, geri dönüşüme bağlı mali destekleri de gözden geçirmeyi hedefliyor. Yasal düzenlemeler ve finansman ölçütlerinin aşamalı geçişin parçası olmasıyla, uygulamanın tamamen hayata geçmesi 2028'i bulabilir.
Değişikliğin amacı ulusal verilere duyulan güveni yeniden tesis etmek, sübvansiyonları malzeme geri kazanımına yönlendirmek ve Güney Kore'yi Avrupa Birliği ile ABD'deki uygulamalara yaklaştırmak. Geri dönüşüm oranı, ne kadar atığın yeni ürünlerde kullanılacak malzemeye dönüştüğünü gösterecek; ayrı bir ölçüt ise ne kadar atığın enerji sağladığını kaydedecek.
Fabrikalar ve atık tesisleri, atıklardan elektrik veya ısı üretmeye devam edebilecek. Örneğin çimento fırınlarında kömürün bir kısmının yerine, diğer yakıtlarla birlikte parçalanmış plastik ve lastikler kullanılıyor. Atık yakan tesisler de elektrik veya bölgesel ısıtma sağlıyor. İnceleme, izinli faaliyetlerin sürmesine olanak tanırken bunların nasıl hesaplandığını ve desteklendiğini değiştirecek.
Geri dönüşüm ile enerji geri kazanımını ne ayırıyor?
Malzeme geri dönüşümü, atılmış bir ürünün maddesini yeniden kullanıma kazandırır. Mekanik geri dönüşümde plastik öğütülüp eritilerek yeni ürünlerin üretiminde kullanılacak malzemeye dönüştürülebilir. Kimyasal geri dönüşümde ise plastik, polimerlerin daha küçük yapı taşları olan monomerlere veya imalatta kullanılan başka ham maddelere ayrıştırılabilir.
Enerji geri kazanımı, ısı veya elektrik elde etmek için atıkların yakılmasıdır. Bu yöntem fosil yakıt kullanımının bir kısmının yerini alabilir, ancak malzemenin kendisi yok edilir. Önerilen hesaplama değişikliğine göre üretilen enerji kayda geçirilecek, ancak geri dönüştürülmüş sayılan miktarı artırmayacak.
Avrupa Birliği'nin atık hiyerarşisinde enerji geri kazanımı, geri dönüşümün altında yer alıyor; ABD kurumları da benzer bir ayrım yapıyor. Atık hiyerarşisi, atılmış ürünlerin nasıl değerlendirileceğine ilişkin tercih sıralamasıdır. Bu sıralamada malzemeleri başka bir kullanım için elde tutmak, enerjisinden yararlanmak amacıyla yakmaktan önce gelir.
Güney Kore'nin incelemesi, enerji geri kazanımının geri dönüşüm rakamlarına dahil edilmesine son verecek. Ancak yakma işlemleri ile çimento fabrikalarında plastiğin yakıt olarak kullanılması izinler kapsamında sürebilecek. Ülke, bu faaliyetleri ayrı bir kategoride raporlayacak.
Kimyasal süreçlerin çıktıları farklı amaçlarla kullanılabildiği için bunların daha ayrıntılı değerlendirilmesi gerekiyor. Yakıta dönüştürülen plastik genellikle enerji geri kazanımı olarak sınıflandırılıyor. Yeni polimer üretiminde kullanılan nafta yerine geçenler dahil petrokimyasal ham maddelere dönüştürülen plastik ise, sıkı izleme ve kalite koşullarının karşılanması halinde bazı yargı alanlarında geri dönüşüm sayılabiliyor.
Bu teknolojilere yatırım yapan tesisler için net tanımlar önemli olacak. Çıktının başka bir plastik ürüne mi yoksa yakıta mı dönüştüğü, hesaplama sisteminde hangi kategoriye gireceğini ve hangi teşviklerden yararlanabileceğini belirliyor.
Evsel atık ve plastik rakamları nasıl değişecek?
2023 yılına ait evsel atık rakamları, hesaplama yönteminin ne kadar önemli olduğunu gösteriyor. Açıklanan yüzde 58,7'lik oranın 46,2 yüzde puanını malzeme geri dönüşümü, 12,5 puanını ise termal geri dönüşüm oluşturdu. Termal geri dönüşümün çıkarılması, açıklanan oranı 10 yüzde puanından fazla düşürecek.
Sanayi kaynaklı atıklar dahil tüm plastik atıklar içinde termal geri dönüşüm, geri dönüştürülmüş sayılan miktarın yaklaşık yüzde 29,5'ini oluşturuyordu. Ölçülen plastik geri dönüşüm oranındaki beklenen düşüş yaklaşık 30 yüzde puan olarak ifade edildi. Plastiklere ilişkin bu tahmin, evsel atık toplamından farklı bir atık akışını kapsıyor.
Evlerde atıkların ayrıştırılması da başka bir güçlük yaratıyor: Plastiğin geri dönüşüm toplamasına atılması, tamamının yeni plastiğe dönüştürüleceği anlamına gelmiyor. Gıda kalıntıları, kirlenme, farklı malzemelerin karışması ve geri kazanılan malzemenin fiyatındaki dalgalanmalar, işleyicilerin kullanabileceği miktarı azaltıyor.
Greenpeace ile Chungnam Ulusal Üniversitesi'nin 2023'te yayımladığı ortak bir analiz, 2021'de geri dönüşüm için ayrıştırılan evsel plastiğin yalnızca yüzde 16,4'ünün yeni plastiğe dönüştüğünü ortaya koydu. Analize göre yüzde 32,6'sı yakıldı, yüzde 12,8'i ise düzenli depolama sahalarına gönderildi. Geri kalanı işleme sırasında kayboldu veya yeni plastiğe dönüşmeden başka yollara gitti.
Araştırmanın, beşte birden azının yeni plastiğe dönüştüğü yönündeki bulgusu, çevre grupları ve araştırmacıların resmi geri kazanım iddialarına neden itiraz ettiğini açıklamaya yardımcı oluyor. Halk atıkların ayrıştırıldığını görüyor, ancak nihai varış noktalarını ayrıştırma ve işleme tesislerinin neyi geri kazanabildiği belirliyor.
Enerji geri kazanımının geri dönüşümden ayrı gösterilmesi, atıkların hangi noktalara gittiğini daha görünür kılacak. Malzeme geri kazanımını artırmak için daha temiz toplama sistemleri, uygun ambalajlar ve geri dönüştürülmüş malzemeler için işleyen pazarlar da gerekecek.
Sanayi ve ticari kullanımdan kaynaklanan plastikler de atık hacmine önemli katkıda bulunuyor. Ambalaj filmleri, paletler ve üretim artıkları bu akışlara giriyor. Geri kazanılmış reçine fiyatları düştüğünde veya malzeme alıcıların kalite koşullarını karşılamadığında stoklar büyüyebiliyor ve yükler yakmaya yönlendirilebiliyor.
Plastik atık miktarı yüksek, geçiş süreci uzun
Güney Kore'de kişi başına plastik atık miktarı 2022'de 103,9 kilograma ulaştı. Bu, OECD'nin izlediği gelişmiş ekonomilerdeki ortalamanın iki katından fazlaydı. Atık miktarının bu denli yüksek olması, ölçüm yöntemine ilişkin tercihi ulusal hedefler ve yatırımlar açısından önemli hale getiriyor.
Politika birkaç on yılda şekillendi; hesaplama yöntemindeki değişiklikler, ambalajları ve üretici sorumluluğunu iyileştirmeye yönelik önceki çabaların ardından geliyor:
- 1999: Termal geri dönüşüm, Güney Kore'nin ulusal geri dönüşüm oranına dahil edilmeye başlandı.
- 2003: Genişletilmiş üretici sorumluluğu sistemi uygulanmaya başladı.
- 2021: Greenpeace ile Chungnam Ulusal Üniversitesi'nin daha sonra incelediği evsel plastik akışları, yeni plastiğe dönüşen miktarın sınırlı olduğunu gösterdi.
- 2022: Plastik atık miktarı kişi başına 103,9 kilograma ulaştı.
- 2023: Termal geri dönüşümün de dahil edildiği evsel atık geri dönüşüm oranı yüzde 58,7 olarak açıklandı.
- 2024 sonu: Çevre Bakanlığı, malzeme geri dönüşümü ile enerji geri kazanımını istatistiklerde ayrı göstermeye başladı.
- Ekim 2025: Yasal tanımlar, istatistik yöntemleri ve bunlarla bağlantılı destek düzenlemeleri gözden geçiriliyor.
- 2028 civarı: Yasa ve sübvansiyon çerçevelerindeki değişikliklerin ardından uygulama tamamen hayata geçirilebilir.
Yoğun nüfus, perakende ürünlerin hızlı dolaşımı ve hediye ile sunuma verilen önem, çok miktarda ambalaj kullanan bir pazarın oluşmasına katkı sağladı. Pandemi sırasında gıda ve ürünlerin eve teslimine daha fazla başvurulması, haneler atıkları ayrıştırmayı sürdürse de tek kullanımlık ambalaj miktarını artırdı.
Güney Kore'nin yerleşik ayrıştırma kültürü bir toplama sistemi sunuyor, ancak işleyicilere yüksek kalite gerektiren kullanımlar için uygun olmayan malzemeler de ulaşıyor. Geri dönüştürülmüş reçine için küresel pazarlardaki dalgalanmalar da başka bir engel. Ölçütlerin yeniden düzenlenmesi, malzemelerin mümkün olduğunca uzun süre kullanımda kaldığı döngüsel ekonomi için daha net bir başlangıç noktası oluşturmayı amaçlıyor.
Ambalajlı teslimat, atığı önlemenin önemini gösteriyor
2020'de yapılan bir değerlendirmeye göre Güney Kore'de çevrimiçi yemek teslimatında yaklaşık 72,93 kiloton plastik ambalaj kullanıldı. Bu ambalajlarda ağırlıklı olarak polipropilen ve polietilen tereftalat (PET) vardı. Çevresel etkinin büyük bölümü ham maddelerin üretimi sırasında ortaya çıktı.
Araştırma, tekrar kullanılmak üzere tasarlanmış kapların tek kullanımlık kaplara kıyasla etkileri yaklaşık yüzde 46 ila 83 oranında azaltabileceği sonucuna vardı. Bununla birlikte bazı toksisite göstergeleri artabilir; yeniden kullanım sistemlerinde yönetilmesi gereken riskler doğabilir.
Bu bulgular, sorunun başlangıcında ambalaj tercihlerinin yer aldığını gösteriyor. Yeni tek kullanımlık kaplara duyulan ihtiyacı azaltmak ve işlevsel yeniden kullanım sistemleri tasarlamak, yalnızca atık bertarafından sonra uygulanan işlemlere bel bağlamaktan daha büyük kazanımlar sağlayabilir.
Yemek teslimatı ve elektronik ticaret günlük yaşamın parçası haline gelirken, bunlarla bağlantılı ambalaj miktarı bertaraf kapasitesindeki iyileşmeleri geride bıraktı. Hacimdeki artış, toplama, ayrıştırma ve işleme sistemleri üzerindeki baskıyı artırıyor.
Yeni ham maddelerden üretilen ucuz işlenmemiş plastik de geri dönüştürülmüş reçinenin rekabetçi fiyatlarla satılmasını zorlaştırıyor. Bu fiyat farkı, özellikle esnek filmlerin, renkli kapların ve karışık malzemelerden üretilen ürünlerin toplanması, ayrıştırılması ve yıkanması için ekonomik gerekçeyi zayıflatıyor.
Hammadde fiyatları değiştiğinde kamu alımları ve geri dönüştürülmüş içerik zorunlulukları talebi destekleyebilir. Net geri dönüşüm tanımları bu politikalara daha kesin bir hedef sunar: yakıt olarak kullanılan atık yerine, yeniden imalatta kullanılabilecek malzeme.
Ambalaj kuralları ve üretici sorumluluğu önemini koruyor
Genişletilmiş üretici sorumluluğu (EPR) sistemi Güney Kore'de 2003'ten beri uygulanıyor. Sistem, üreticileri ürünlerinden ve ambalajlarından kaynaklanan atıkların yönetiminden mali açıdan sorumlu tutuyor; geri dönüşümü daha zor ambalajlar için daha yüksek ücret öngörüyor.
Yakın zamanda yapılan güncellemeler, üreticilerin ambalajların geri dönüştürülebilirliğini derecelendirmesini ve bu dereceyi göstermesini zorunlu kılıyor. Sadeleştirilmiş etiketler, geri dönüşüm akışlarını kirleten malzemelerin kullanımını caydırmayı amaçlıyor. Şeffaf PET şişeler teşvik edilirken PVC etiketlerin kullanımı aşamalı olarak kaldırılıyor.
Kargo ambalajlarında da aynı tasarım ilkeleri geçerli. Pipet ve dekoratif eklentiler gibi parçalar, ayrıştırmayı zorlaştırdığı için caydırılıyor. Kolayca ayrılabilen ambalajlar, işleyicilerin kullanılabilir malzeme elde etme şansını artırıyor.
Diğer kurallar, ürünlerde geri dönüştürülmüş içerik kullanımını artırmayı ve yerel yönetimleri geri kazanılmış malzemelerden üretilen ürünleri satın almaya teşvik ediyor. Bu önlemler, atık toplama sistemlerini geri dönüşüm tesislerinin ürettiği malzemelere yönelik taleple buluşturuyor.
Tek kullanımlık bardaklar için planlanan depozito iade sistemi, yiyecek ve içecek hizmetlerinde kullanılan ürünlerin daha temiz toplanmasını amaçlıyordu. Yasal ve operasyonel güçlükler politikayı yavaşlattı; bu durum, tüketim kolaylığı ile atık azaltımı arasındaki gerilimi yansıtıyor. Plastik pipet ve karıştırma çubukları gibi ürünlere getirilen kısıtlamalar da günlük yaşamı ciddi biçimde aksatmadan alışkanlıkları değiştirmeyi hedefliyor.
Ulusal hedefler uzun süredir plastik atığı azaltmayı ve geri dönüştürülen payı artırmayı içeriyor. Gözden geçirilen tanım, bu hedeflere daha net bir anlam kazandıracak. İlerleme, atığın önlenmesine yönelik çabaların yanı sıra, ne kadar malzemenin gerçekten yeniden kullanılabilir hale geldiğine bağlı olacak.
Şehirleri, şirketleri ve atık tesislerini neler bekliyor?
Geri dönüştürülmüş olarak sınıflandırılan atıklar şu anda düzenli depolama ücretlerinden muaf tutulabiliyor ve yerel yönetimlerle şirketlerin performans puanlarını yükseltebiliyor. Bu puanlar hibe ve sübvansiyonları etkilediğinden, geri dönüşüm tanımının doğrudan mali sonuçları var.
Enerji geri kazanımı ayrı bir kategoriye alındığında, yakma işlemleri ile çimento fabrikalarında atığın yakıt olarak kullanılması geri dönüşüme bağlı avantajlardan daha az yararlanacak. Belediyelerin bütçeleri, atık sözleşmeleri ve şirketlerin çevresel raporlamaları da buna göre değişmek zorunda kalacak.
Bakanlık, yasal hükümler ile finansman ölçütlerinde bu on yılın ortasına kadar değişiklikler içeren aşamalı bir geçiş öngörüyor; uygulamanın tamamen hayata geçmesi ise 2028 civarını bulabilir. Kural hazırlık sürecinin bir parçası olarak sektör ve uzmanlara danışılacak.
Performans ölçütlerinde malzeme geri kazanımına daha fazla ağırlık verilecek. Geri dönüşümü zor ürünlerle ilgili kararlarda düzenli depolama ve yakma ücretlerinin etkisinin artması bekleniyor; belediyeler de kaliteyi yükseltmek için toplama koşullarını değiştirebilir.
Şeffaf şişelerin, filmlerin ve renkli plastiklerin daha sıkı biçimde ayrıştırılması, işleyicilere daha temiz malzeme akışları sağlayabilir. Şirketler, çevre etiketleri ve puanlamalar için daha sıkı ölçütler bekleyebilir. Teşvikler; geri dönüşüme uygun, standart biçimde üretilmiş ve tüketicilerin kullandığı ürünlerden geri kazanılan malzemeyi içeren ambalajlara yöneltilecek.
Kamu alım kurumları, yerel olarak geri kazanılmış reçineden üretilen ürünleri tercih ederek talebin istikrara kavuşmasına yardımcı olabilir. Geri dönüşüm işletmeleri için düzenli bir alıcının varlığı, fiyatların dalgalandığı dönemlerde toplama ve işlemeyi daha uygulanabilir hale getirebilir.
Kimyasal geri dönüşüm ve ayrıştırma için net kurallar gerekiyor
Piroliz, geri dönüştürülmesi zor plastiklerle başa çıkmak için geliştirilen süreçlerden biri. Bu yöntem, atık plastiği yakıt olarak kullanılacak yağa veya petrokimyasal ham maddelere dönüştürebiliyor. Maliyetler yüksek seyrediyor ve iklim açısından sağlanan fayda, kullanılan yönteme bağlı.
Yakıt üretimi ile yeni polimerler için malzeme üretimi, daha net bir hesaplama sisteminde farklı biçimde ele alınacak. Bazı yargı alanlarında ikinci yöntem, sıkı kalite ve kütle dengesi kurallarına uyulması koşuluyla geri dönüşüm olarak kabul ediliyor. Kütle dengesi hesaplaması, bir sürece giren malzemeyi ve ortaya çıkan ürünlerin nasıl dağıtıldığını izliyor.
Güney Kore'nin tanımları, mali desteğin malzemeyi yeniden kullanılabilir hale getiren süreçlere ulaşmasını sağlamak için bu kullanım alanlarını yansıtmalı. Karbon etkisi de sürece ve süreçte kullanılan enerji kaynağına göre değişiyor.
Atık plastiği diğer yakıtlarla birlikte kullanan çimento fırınları kömürün bir kısmının yerini almaya devam edecek; ancak enerji geri kazanımı geri dönüşümden ayrı kaydedilecek. Önerilen sistem, atığın önlenmesine, yeniden kullanıma ve yeni ürünlerde kullanılmaya yetecek kalitede malzeme üreten yeniden işlemeye daha fazla ağırlık verilmesini sağlayacak.
Ayrıştırma teknolojileri, geri kazanımı artırmak için başka bir yol sunuyor. Girişimler ve tesis işletmecileri, malzemeleri daha hassas biçimde ayırmak için optik ayırıcılar, robotlar ve görüntü tanıma sistemleri kullanıyor. Daha temiz ayrıştırma, alıcıların kullanabileceği malzeme verimini artırabilir.
İçecek şişelerine yönelik depozito iade sistemi, yüksek kaliteli PET akışlarını desteklemeyi sürdürüyor. Yeniden doldurma ve geri alma modelleri de yeniden kullanımın uygulanabilir olduğu yerlerde atığı azaltabilir. Toplama ve iade ağları kurulduğunda zaman içinde maliyetlerin düşmesi de mümkün.
Küresel plastik görüşmeleri güvenilir veriyi öne çıkarıyor
Güney Kore'nin incelemesi, hükümetlerin küresel bir plastik anlaşması için müzakere yürüttüğü döneme denk geliyor. Üretim kısıtlamalarını destekleyen ülkeler, tasarım ve malzemelerden bertarafa kadar tüm yaşam döngüsünü kapsayan önlemler istiyor. Diğer ülkeler ise atık yönetimi ve geri dönüşüme daha fazla ağırlık veriyor.
Bu farklılıklara rağmen enerji geri kazanımı ile geri dönüşümün ayrı faaliyetler olduğu konusunda geniş bir uzlaşı var. Avrupa Birliği'nin raporlama kuralları bu ikisini ayırıyor; ABD yönergelerinde de benzer bir ayrım bulunuyor. Ortak tanımlar, ülkeler arasındaki karşılaştırmaları daha güvenilir hale getiriyor ve çevresel iddiaların doğrulanmasını kolaylaştırıyor.
OECD, iddialı politikalar uygulanmazsa Doğu ve Güneydoğu Asya'da plastik kullanımı ve atığının yüzyıl ortasına kadar neredeyse iki katına çıkacağı uyarısında bulundu. Milyonlarca ton atık nehirlere ve denizlere karışabilir. Şeffaf raporlama, hükümetlerin nerede harekete geçmeleri gerektiğine karar vermeleri için daha sağlam bir dayanak sağlıyor.
Plastik görüşmelerine öncülük eden Birleşmiş Milletler komitesinin başkanı Ekvadorlu Luis Vayas Valdivieso, uzlaşının yavaş ilerlediğini kabul ederken delegeleri uygulanabilir çözümler üretmeye çağırdı:
Gerçek şu ki pragmatik olmalıyız. İlerleme mümkün, ancak çalışmalarımız henüz tamamlanmaktan çok uzak.
Afrika, Latin Amerika ve birçok ada devletinden delegasyonlar, insanları ve ekosistemleri korumak için güvenilir verilerin ve güçlü önlemlerin gerekli olduğunu savundu. Ruanda'nın başmüzakerecisi Juliet Kabera, delegelere kamuoyunun beklentilerini somut taahhütlerle karşılamaları çağrısında bulundu:
İddialı hedefleri savunun. Anlaşma amacına uygun olmalı, başarısızlığa mahkum edilmemeli.
Ortak anlaşma raporlama kuralları, Güney Kore'nin hesaplama yöntemlerini uyumlu hale getirmesi için bir başka gerekçe oluşturacak. Müzakerelerin tıkanması halinde de iç politika daha net ölçütlerden ve hedefe yönelik finansmandan yararlanabilir. Kategorilerin ayrılması, malzeme geri kazanımına ilişkin iddiaların doğrulanmasını kolaylaştırarak yeşil aklamayı azaltabilir.
Kolaylığı korurken atığı azaltmak
Şirketler tek bir malzeme kullanarak, koyu renklerden kaçınarak ve kolayca soyulan etiketler seçerek ambalajların geri kazanılmasını kolaylaştırabilir. Şişe biçimlerini, kapakları ve reçineleri standartlaştırmak, ambalajların mevcut ayrıştırma sistemlerine uyum sağlamasına yardımcı olabilir.
Perakendeciler ve teslimat platformları, popüler yemekler için tekrar kullanıma uygun kapları deneyebilir ve kolay ulaşılabilir iade noktaları sunabilir. Belediyeler, yıkama ve yeniden kullanım merkezlerini destekleyebilir; temiz ve uygun biçimde ayrıştırılmış geri dönüştürülebilir atıklar için ücret indirimi sağlayabilir.
Politika yapıcılar, şirketlerin ambalaj kaynaklı çevresel ayak izlerini başka yerlerde atık toplama çalışmaları için ödeme yaparak dengelemesini sağlayan plastik kredilerini de değerlendiriyor. Araştırmacılar, yakma işlemlerini finanse ettiklerinde veya ek toplama yapıldığını gösteremediklerinde kredilerin gerçek etkileri gizleyebileceği uyarısında bulunuyor. Bu sistemler ayrıca atık yükünü altyapısı daha zayıf yerlere kaydırabilir.
EPR, geri dönüştürülmüş içerik zorunlulukları, tasarım standartları ve net raporlama daha güçlü bir geçmişe sahip. Şirketler her malzeme türü için verileri yayımlayabilir, yeniden kullanım hedefleri belirleyebilir ve düzenli geri dönüştürülmüş reçine tedariki sağlamak için tedarikçilerle çalışabilir.
Enerji geri kazanımı, geri dönüştürülmesi mümkün olmayan artıkların yönetimini sürdürecek. Öncelik, bu aşamaya ulaşan atık miktarını azaltmak. Daha net bir tanım, Güney Kore'ye ilerlemeyi ölçmek için daha güvenilir bir yöntem sunacak ve dikkati daha iyi tasarıma, işlevsel yeniden kullanıma ve malzeme geri kazanımına yönelik yatırımlara yöneltecek.
Öne Çıkanlar
- Güney Kore, enerji geri kazanımını geri dönüşümden ayrı raporlamayı planlıyor; böylece hesaplama yöntemini AB ve ABD'deki uygulamalarla uyumlu hale getirecek.
- Termal geri dönüşüm 1999'dan beri ulusal geri dönüşüm istatistiklerine dahil ediliyor; istatistiksel ayrım 2024'ün sonlarında başladı.
- 2023'te evsel atık geri dönüşüm oranı, yüzde 46,2 malzeme geri dönüşümü ve yüzde 12,5 termal geri dönüşüm dahil, yüzde 58,7 olarak açıklandı.
- Tüm plastik atıklar içinde termal geri kazanım, geri dönüştürülmüş sayılan miktarın yaklaşık yüzde 29,5'ini oluşturuyordu; plastik geri dönüşüm oranında beklenen düşüş yaklaşık 30 yüzde puan olarak ifade edildi.
- Plastik atık miktarı 2022'de kişi başına 103,9 kilograma ulaştı; bu, OECD karşılaştırma ortalamasının iki katından fazla.
- 2023'te yayımlanan bir analiz, 2021'de geri dönüşüm için ayrıştırılan evsel plastiğin yüzde 16,4'ünün yeni plastiğe dönüştüğünü ortaya koydu.
- Yasal değişiklikler, istişareler ve sübvansiyon düzenlemeleri, uygulamanın 2028 civarında tamamen hayata geçmesini sağlayabilir.
- İzinli enerji geri kazanımı sürecek, teşviklerde ise malzeme geri kazanımına daha fazla ağırlık verilecek.
- Ambalaj tasarımı, üretici sorumluluğu, geri dönüştürülmüş içerik, daha iyi ayrıştırma ve yeniden kullanım atığı azaltmak için önemini koruyor.






