Güney Kore’de Su Borusu Testlerinde, Malzeme Güvenliği Limitlerinde Yer Almayan Toksik Çözücüler Tespit Edildi

10 dakikalık okuma
South Korean Water Pipe Tests Find Toxic Solvents Missing From Material Safety Limits

En yüksek tespit oranları epoksi kaplı çelik borularda görüldü

Güney Kore’de 2022-2025 yılları arasında su temin ürünleri üzerinde yapılan yüzlerce laboratuvar testinde toksik çözücüler tespit edildi. Bulgular, içme suyuyla temas eden malzemeleri düzenleyen kurallardaki bir boşluğu ortaya koydu. Epoksi reçineyle kaplanmış 45 çelik borunun 44’ünde ksilen, 41’inde etilbenzen ve 33’ünde toluen tespit edildi. Su temin malzemelerine yönelik mevcut hijyen ve güvenlik standartlarında bu üç kimyasal için herhangi bir salım sınırı bulunmuyor.

İçindekiler
  1. En yüksek tespit oranları epoksi kaplı çelik borularda görüldü
  2. 587 ürünün testlerinde neler bulundu?
  3. Çözücüler koruyucu bir kaplamanın içinde nasıl kalabiliyor?
  4. 2022’de gündeme getirilen mevzuat boşluğu
  5. Önerilen sınırlar ne anlama geliyor?
  6. Önceki epoksi araştırmaları uygulamanın neden önemli olduğunu açıklıyor
  7. Plastik bağlantı parçaları suya geçen maddeler için başka bir yol oluşturuyor
  8. Kirlenme sonrasında suyu akıtmak neden daha fazla çaba gerektirebilir?
  9. Kore’deki bulguları gidermek için neler değişmeli?
  10. Öne çıkanlar

Bulgular, Demokrat Parti milletvekili Lee Yong-woo’nun ofisinin edindiği, düzenlemeye tabi olmayan tehlikeli maddelerin izlenmesi ve yönetilmesine ilişkin nihai bir araştırma raporunda yer alıyor. Korea Conformity Laboratories ve diğer araştırmacılar çalışmayı yürüttü; raporu Aralık 2025’te Korea Water Technology Certification Institute’a sundu.

Toplam 587 üründe toluen 174 üründe (%29,6), etilbenzen 102 üründe (%17,4), ksilen ise 120 üründe (%20,4) tespit edildi. Ürünler arasında sertifikasyon, denetim veya kalite testi için test kuruluşlarına gönderilen borular, vanalar, pompalar, kaplamalar ve musluklar yer aldı.

Araştırmacılar, epoksi reçine malzemelerinden test suyuna geçebilecek her bir çözücü miktarı için sınırlar önerdi. Ayrıca yüksek salım gösteren epoksi kaplı su borularından başlayarak üreticilerin daha az çözücü kullanan ya da hiç çözücü içermeyen boyalara geçişinin desteklenmesini tavsiye etti.

Haneler açısından acil mesele, suyun içinden geçtiği ürünlerle ilgili. Kore’deki ölçümler, malzemelerin belirlenmiş koşullar altında suyla temas ettirildiği laboratuvar testlerinden elde edildi. Hanelerin maruziyeti, su akışı ve suyun bir yüzeyle ne kadar süre temas hâlinde kaldığı gibi, kurulu sistemdeki koşullara bağlı. Bu koşulların ölçülmesi için fiilen kullanılan sudan numune alınması gerekiyor.

Reklam

587 ürünün testlerinde neler bulundu?

Toluen tek bir tesisat ürünü türünde değil, çeşitli kategorilerde görüldü. Tespit oranları metal borularda %46’ya, vanalarda %36’ya, pompalarda %34’e, boya ve kaplamalarda %30’a ulaştı. Araştırmacılar, metal dışı boruların %29’unda ve muslukların %26’sında da toluen tespit etti.

Araştırmada, uçucu organik bileşiklerin analizine uygun malzemeler içeren ürünler seçildi. Bunlar havaya kolayca karışabilen, bazıları suda da çözünebilen kimyasallardır. Toluen, etilbenzen ve ksilen; kaplamaların üretimi ve uygulanması da dâhil olmak üzere endüstriyel süreçlerde kullanılan organik çözücülerdir.

587 ürün test kuruluşları aracılığıyla incelendi; dolayısıyla yüzdeler bu ürün grubunu tanımlıyor. Güney Kore’de satılan ya da kurulan tüm ürünleri temsil edecek şekilde tasarlanmış bir araştırma için farklı bir örnekleme yöntemi gerekir.

Test edilen grup içinde epoksi kaplı çelik borular öne çıktı. Bu borularda tespit oranları toluen için %73,3, etilbenzen için %91,1 ve ksilen için %97,8 oldu. Bu oranlar, 587 ürünün tamamındaki karşılık gelen oranların sırasıyla yaklaşık 2,5, 5,2 ve 4,8 katıydı.

Tespit sıklığı, bir kimyasalın testte görülüp görülmediğini gösterir. Salınan miktar ise ayrı bir ölçümdür ve bir ürünün sayısal bir güvenlik sınırıyla karşılaştırılması için gereklidir. Araştırmacılar, kontrollerin malzeme aşamasında uygulanmasını önerirken hem tekrarlanan tespitlere hem de bazı ürünlerdeki yüksek salıma dikkat çekti.

Çözücüler koruyucu bir kaplamanın içinde nasıl kalabiliyor?

Epoksi kaplamalar, metal ile su arasına bir bariyer koyarak çelik boruları korozyondan korur. Koreli araştırmacılar, testlerde bulunan kimyasalların muhtemel kaynağının bu bariyer içinde kalan çözücü olduğunu belirtti.

Boyanın üretiminde veya uygulanmasında kullanılan çözücüler, boya sertleşirken kaplamanın içinde kalabilir. Dış yüzey, iç kısımdan önce sertleşirse çözücünün bir bölümü içeride hapsolabilir. Kalın bir kaplama ya da kürlenmesi için yeterince zaman tanınmayan bir kaplama da daha sonra suya geçebilecek çözücüleri tutabilir.

Reklam

Kürlenme, kaplamanın sert ve dayanıklı yapısını kazandığı süreçtir. Sürenin önemi vardır; çünkü sert hissedilen bir yüzeyin iç kısmında kürlenmesi tamamlanmamış malzeme hâlâ bulunabilir.

ABD Çevre Koruma Ajansı’nın Geçirgenlik ve Sızma başlıklı makalesi, epoksinin performansını kürlenme süresiyle ilişkilendiren önceki araştırmaları ele alıyor. Daha uzun kürlenme, daha dayanıklı kaplamalar sağladı. Belgede ayrıca yeni kaplanan boruların hizmete alınmadan önce daha uzun süre kürlenmeye bırakılması ve suda bekletilmesi öneriliyor.

Bu bulgular, üreticilerin müdahale edebileceği somut bir noktayı ortaya koyuyor: kaplamanın formülü, kalınlığı ve kürlenme süresi, sonrasında suya hangi maddelerin geçeceğini etkileyebilir. Kore’deki öneri, bitmiş ürünün denetlenmesini, üretimde kullanılan boyaların değiştirilmesine yönelik destekle bir araya getiriyor.

2022’de gündeme getirilen mevzuat boşluğu

Güney Kore Denetim ve Teftiş Kurulu, 2022’de bu üç çözücü için standartlara ihtiyaç olduğunu gündeme getirdi. O dönemde Çevre Bakanlığı olarak bilinen, günümüzde İklim, Enerji ve Çevre Bakanlığı adını taşıyan kurum, 2025 yılı performans yönetimi uygulama planında bu standartların bulunmadığını kabul etti.

Bakanlık, denetim bulgularına yanıt olarak Şubat 2024’ten bu yana Su Temini Yasası’nın Uygulama Kararnamesi’nde değişiklik yapmak için çalıştığını belirtti. Bu kronoloji, son araştırmanın birkaç yıldır devam eden bir düzenleme sürecinin parçası olduğunu gösteriyor.

  • 2022: Denetim ve Teftiş Kurulu, üç çözücü için standartlara ihtiyaç olduğunu gündeme getirdi.
  • 2022-2025: Araştırmacılar, test kuruluşlarına gönderilen 587 su temin ürününü inceledi.
  • Şubat 2024: Bakanlık, Su Temini Yasası’nın Uygulama Kararnamesi’nde değişiklik yapmak için çalışmalara başladı.
  • 2025: Bakanlığın performans planında, malzeme güvenliği standartlarında bu kimyasallar için sınır bulunmadığı kabul edildi.
  • Aralık 2025: Nihai izleme raporu Korea Water Technology Certification Institute’a sunuldu.

Ulusal Meclis’in İklim, Enerji, Çevre ve Çalışma Komitesi üyesi Lee, tespitlerin nedenlerine ilişkin inceleme çağrısında bulundu. Ayrıca bakanlığa, söz konusu maddeleri hijyen ve güvenlik standartlarına eklemesi ve ilgili resmî test yöntemlerini bir an önce oluşturması çağrısı yaptı.

Önerilen sınırların ne zaman kabul edileceği ya da test yöntemlerinin ne zaman tamamlanacağı açıklanmadı. Her ikisi de uygulama açısından önemli: Sayısal bir üst sınır üreticilere izin verilen miktarı bildirirken, ortak bir yöntem laboratuvarlara bunu nasıl ölçeceklerini gösteriyor.

Reklam

Önerilen sınırlar ne anlama geliyor?

Koreli araştırmacılar, epoksi reçine kullanılan su temin malzemeleri için üç salım sınırı önerdi: toluen için litre başına 0,07 miligram, etilbenzen için litre başına 0,03 miligram ve ksilen için litre başına 0,05 miligram.

Önerilen her bir üst sınır, karşılık gelen içme suyu kalite standardının onda birine denk geliyor. Daha küçük birimlerle ifade edildiğinde önerilen sınırlar toluen için litre başına 70 mikrogram, etilbenzen için 30 mikrogram ve ksilen için 50 mikrogram. Bir mikrogram, miligramın binde biridir.

Ürünlere ilişkin salım sınırı, belirlenmiş koşullar altında test edilen bir malzemenin katkısını denetler. İçme suyu standardı ise suyun kendisi için geçerlidir. Ürün sınırının daha düşük belirlenmesi, su temin hattındaki diğer bileşen ve kaynaklardan gelebilecek katkılar için pay bırakır.

EPA makalesi, ele aldığı ANSI/NSF Standard 61 sürümünde benzer bir yaklaşıma yer veriyor. Bu standartta tek bir ürün için izin verilen konsantrasyon, genel olarak geçerli mevzuat sınırının ya da kılavuz değerinin onda biri. Standart, içme suyuna bileşenlerden, malzemelerden ve ürünlerden geçen kirleticiler için asgari sağlık koşullarını belirliyor.

Sertifikasyon, bir boruyu suya koyup tek bir numune almaktan ibaret değil. EPA belgesinde kimyasal formüllerin, ürün kapasitesinin ve amaçlanan azami çalışma sıcaklığının incelendiği anlatılıyor. Test koşulları; suyla temas eden yüzey alanına, temas süresine, temizliğe, suda bekletme süresine ve numune alma programına göre değişebilir.

Bu ayrıntılar epoksi kaplamalar için özellikle önemli; çünkü suyla temas ve kürlenme, kimyasal salımını etkiliyor. Uygulanabilir bir Kore kuralının, önerilen konsantrasyonları tekrarlanabilir test koşullarıyla birlikte belirlemesi gerekir.

Önceki epoksi araştırmaları uygulamanın neden önemli olduğunu açıklıyor

EPA makalesinde, epoksi kaplı çelik paneller üzerinde yapılan ve kaplamadan salınan maddelerin %51’inin çözücülerden oluştuğunu gösteren deneyler inceleniyor. Belirlenen çözücüler arasında metil izobütil keton ve farklı ksilen türleri yer alıyordu.

Reklam

30 gün süren laboratuvar deneylerinin sonuçlarını kullanan araştırmacılar, depolama tanklarında başlangıçtaki çözücü salım hızının günde litre başına 40-187 mikrogram olacağını öngördü. 30 günün ardından öngörülen hızlar günde litre başına 8-37 mikrograma düştü. Bu değerler, zaman içindeki salım hızlarını gösteriyor.

Sahadaki gözlemler de kalıntı çözücülerle ilgili kaygıyı destekledi: Epoksi uygulamasından bir ay sonra izlenen üç depolama tankının ikisinden çıkan suda metil izobütil keton ve ksilenler tespit edildi.

Calgary Belediyesi’nin deneyleri de epoksi ürünleri arasında büyük farklılıklar olduğunu gösterdi. Beş epoksi reçineyle 72 saat temas hâlinde tutulan suda, toplam BTEX konsantrasyonları litre başına 0,2 ila 48,0 miligram arasında değişti. BTEX, benzen, toluen, etilbenzen ve ksilenlerin ortak adıdır.

Bu eski çalışmaların her birinde farklı kaplamalar, hazırlama yöntemleri ve suyla temas koşulları kullanıldı. Birlikte ele alındıklarında, düzenleyici kurumların hem malzemenin içeriğini hem de kaplamanın uygulanma biçimini neden incelediğini açıklıyorlar. EPA incelemesi, organik katkı maddelerinin salımının genel olarak zamanla azaldığını; bu nedenle ilk salımları kontrol etmek için hizmete almadan önce yapılacak hazırlığın önemli olduğunu ortaya koydu.

Plastik bağlantı parçaları suya geçen maddeler için başka bir yol oluşturuyor

1 Ağustos 2024’te yayımlanan ayrı bir araştırmada, musluklarda, ev aletlerinde ve çamaşır makinelerinde kullanılan ürünler dâhil olmak üzere yedi plastik su bağlantı parçası incelendi. Kristofer P. Isaacson, Halley Le, Akshat Verma, Jeffrey P. Youngblood, Amisha D. Shah ve Andrew J. Whelton’dan oluşan yazarlar, hem yeni ürünlerden kimyasal salımını hem de bu ürünler kirlenmiş suya maruz kaldıktan sonra neler olduğunu araştırdı.

Araştırmacıların su bağlantı parçaları üzerine çalışması, yeni PVC boruların litre başına 1,3-6,4 miligram konsantrasyonlarda fenol saldığını ortaya koydu. Şeffaf PVC, ilk maruziyet döneminde, bir gün süren maruziyet için ABD Çevre Koruma Ajansı’nın litre başına 6 miligramlık sağlık tavsiyesi değerini aştı.

Bağlantı parçalarının NSF/ANSI Standard 61 kapsamında sertifikalandırıldığı belirtildi. Araştırmacılar, önceki çalışmalarda da plastik borulardan salınan kimyasallar arasında toluen, etilbenzen ve ksilenlerin tespit edildiğine dikkat çekti.

Reklam

Esnek bağlantı parçaları, mutfak musluğunun altı veya buzdolabının yanı gibi insanların su aldığı noktalara yakın yerlerde bulunur. Bu parçaların malzeme bileşimleri rijit borularınkinden farklıdır; bu nedenle yalnızca ana su borusunun incelenmesi, musluğa giden hattın bir bölümünün değerlendirme dışında kalmasına yol açar.

Kirlenme sonrasında suyu akıtmak neden daha fazla çaba gerektirebilir?

2024 tarihli bağlantı parçası araştırmasında farklı bir durum da incelendi: Hidrokarbonlardan etkilenmiş sudaki kirleticilerin tesisata girmesi. Araştırmacılar, bağlantı parçalarını 24 saat boyunca litre başına 6.620 mikrogram toluen, 292 mikrogram etilbenzen ve toplam 2.513 mikrogram ksilen içeren kirli suya maruz bıraktı.

İlk maruziyet sırasında malzemeler hidrokarbon kirleticilerin %90’ından fazlasını bünyesine aldı. Araştırmacılar daha sonra bağlantı parçalarını boşaltıp duruladı ve üç ardışık 72 saatlik dönem boyunca taze test suyuyla doldurdu. Kimyasallar plastiklerden bu suya geri geçti; bazı durumlarda konsantrasyonlar sağlık sınırlarını aştı.

Isaacson ve araştırma ekibi, çalışmanın özetinde sonucu şöyle ifade etti:

Arındırma çalışmasının sonunda emilmiş kütlenin büyük bölümü plastiklerde kaldı; bu da ürünlerin kimyasalları sızdırma riskini sürdürdüğünü gösteriyor.

Burada sorpsiyon, bir malzemenin temas ettiği sudaki kimyasalları bünyesine alması anlamına geliyor. Taze su, daha sonra bu kimyasalların bir bölümünü yeniden dışarı çekebilir. Bu bulgu, kimyasal dökülmeleri veya orman yangınları gibi olayların ardından sistemin normale döndürülmesi açısından önem taşıyor; zira kirlenmiş suyun değiştirilmesi, tesisat malzemelerinin içinde depolanmış kimyasalları ortadan kaldırmayabilir.

Kore’deki bulguları gidermek için neler değişmeli?

Koreli araştırmacılar, aşamalı kontrollerin yüksek salım düzeyi gösteren epoksi kaplı su borularından başlamasını önerdi. Ayrıca üreticilerin daha az çözücü kullanan ya da hiç çözücü içermeyen kaplamalara geçmesine yardımcı olacak destek çağrısında bulundu.

Araştırmacılar, maruziyet yoluna ve miktarına bağlı olarak karaciğer, böbrekler ve sinir sistemi üzerinde olası etkileri bildiren yurt dışı toksisite değerlendirmelerine atıfta bulundu. Su tedarikçileri ve düzenleyici kurumlar için pratik görev, kimyasal salımını tutarlı biçimde ölçmek ve ürünleri su temin sistemine girmeden önce denetlemek.

Kore’deki izleme çalışması, EPA incelemesi ve bağlantı parçası deneyleri bu görevin farklı aşamalarını ortaya koyuyor: üretimden kalan kimyasallar, kaplamanın uygulanması ve kürlenmesi ile bir kirlenme olayı sırasında emilen kimyasallar. Her birinde, tüketiciye ulaştırılan suyun test edilmesinin yanı sıra suyla temas eden malzemeye de dikkat edilmesi gerekiyor.

Öne çıkanlar

  • Güney Kore’deki 587 su temin ürününün testlerinde 174 üründe toluen, 102 üründe etilbenzen ve 120 üründe ksilen tespit edildi.
  • Epoksi kaplı 45 çelik borunun 44’ünde ksilen, 41’inde etilbenzen görüldü.
  • Mevcut malzeme hijyeni ve güvenlik standartlarında bu üç çözücü için salım sınırları bulunmuyor.
  • Araştırmacılar, karşılık gelen içme suyu standartlarının onda biri düzeyinde sınırlar önerdi ve kontrollerin yüksek salım gösteren epoksi kaplı borulardan başlamasını tavsiye etti.
  • Kore’deki sonuçlar ürünlerin laboratuvar testlerinden elde edildi. Hanelerin maruziyetini belirlemek için fiilî su kullanımını yansıtan ölçümler gerekiyor.
  • Ayrı araştırmalar, kaplamaların gerektiği gibi kürlenmesinin ve kimyasal kirlenme sonrasında plastik bağlantı parçalarının incelenmesinin önemine dikkat çekiyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir