Gizli kredi maliyetleri ve eksik risk kontrolleri mahkemenin incelemesinde
Bir banka, iç içe geçmiş temerrüt hükümlerine dayanarak 750.000 yuanlık kredinin yıllık faiz oranını yüzde 6,9'dan yüzde 23,10'a çıkarmaya çalıştı. Başka bir banka ise bir yatırımcıya 6 milyon yuanlık bir varlık yönetimi ürünü sattı, ancak müşterinin risk taşıma kapasitesini gerektiği gibi değerlendirdiğini ortaya koyamadı. Her iki banka da aleyhlerine mahkeme kararlarıyla karşılaştı. Bu kararlar, Çin'in en yüksek mahkemesi ile üç finansal düzenleyici kurumun 12 Ekim 2026'da ortaklaşa yayımladığı altı davaya dahil edildi.
İçindekiler
- Gizli kredi maliyetleri ve eksik risk kontrolleri mahkemenin incelemesinde
- Yüzde 6,9 faizli kredi talebi nasıl yüzde 23,10'a çıktı?
- Banka, uygunluk değerlendirmesinin yerine uyarı koyamaz
- Yetkisiz fon satışında iki taraf da kusurlu bulundu
- Uygulamaya giriş, tahkimi gönüllü kabul ettiğini göstermedi
- Sigorta uzlaşmasında ödeme 20 günde yapıldı
- Uydurma ticari faaliyetler halka açık bir şirketin hesaplarına yansıdı
- Örnek karar, 178 yatırımcıyla uzlaşmaya zemin hazırladı
- Davaların ortaya koydukları ve açıklığa kavuşmayan noktalar
- Öne Çıkanlar
Yüksek Halk Mahkemesi, Çin Halk Bankası, Ulusal Finansal Düzenleme İdaresi ve Çin Menkul Kıymetler Düzenleme Komisyonu; kredi, yatırım ürünü satışı, dijital finans, sigorta ve menkul kıymet uyuşmazlıklarındaki korumaları açıklığa kavuşturmak amacıyla altı emsal dava yayımladı. Verilen temel mesaj şu: Sözleşme hükmü, genel bir risk uyarısı ya da uygulama içindeki bir tıklama, tek başına müşterinin bilgilendirilmiş rızasını ortaya koymaz.
Kararlar, kurumların sorumluluğuna da sınırlar getiriyor. Borçlular anapara ile usulüne uygun açıklanmış faizleri ödemekle yükümlü kaldı. Deneyimli yatırımcılardan biri, ürün koşullarını yeterince okumadan satın aldığı için kısmen sorumlu bulundu. Bir uygulamayla ilgili uyuşmazlıkta ise tazminat hakkında nihai karar değil, dava açma hakkı ele alındı.
Birlikte değerlendirildiğinde davalar, finansal uyuşmazlıklarda birbirine karışabilen üç konuyu birbirinden ayırıyor: Bir koşulun gerektiği gibi açıklanıp açıklanmadığı, ürünün alıcıya uygun olup olmadığı ve müşterinin uyuşmazlığın çözüm yöntemini gerçekten kabul edip etmediği.
Yüzde 6,9 faizli kredi talebi nasıl yüzde 23,10'a çıktı?
Pan ve Li olarak tanımlanan borçlular, başlangıçta yıllık yüzde 6,9 faiz oranı uygulanan 750.000 yuanlık bir banka kredisi kullandı. Sözleşmede, anaparanın vadesinde ödenmemesi halinde geçerli faiz oranının yüzde 50 artırılması öngörülüyordu. Bu da yüzde 10,35'lik bir temerrüt faizi anlamına geliyordu. Sözleşme ayrıca ödenmemiş faiz üzerinden temerrüt oranıyla bileşik faiz uygulanmasına izin veriyordu.
Ayrı bir hüküm ise çok daha büyük bir artış öngörüyordu. Anapara, faiz veya ücretlerden herhangi biri art arda 15 takvim gününden uzun süre ödenmezse borçlanma faizi, geçerli bir yıllık kredi ana faiz oranının (LPR) dört katına çıkarılacak; buna bağlı cezalar da artırılacaktı. Bu hüküm, ayarlanan oranın kredinin ilk kullandırıldığı tarihten itibaren uygulanmasını öngörüyordu.
Bankanın hesabında faiz önce yüzde 15,4'e çıkarıldı, ardından yüzde 50'lik temerrüt artışı eklenerek yüzde 23,10'a ulaşıldı. Bu oran, başlangıçtaki yüzde 6,9'luk faizin yaklaşık 3,35 katı ve mahkemenin nihayetinde kabul ettiği yüzde 10,35'lik temerrüt faizinin iki katından fazlaydı. LPR bir kredi ölçütüdür; uyuşmazlık ölçütün kendisiyle değil, sözleşmede ek ücretleri artırmak için nasıl kullanıldığıyla ilgiliydi.
Guangdong eyaletinin Foshan kentindeki Shunde Bölge Halk Mahkemesi, faiz ayarlama hükmünün kalın yazıyla vurgulanmadığını ve yeterince belirgin olmadığını tespit etti. Hükmün yerleşimi ve diğer faiz hükümleriyle ilişkisi de mali sonuçlara yeterince dikkat çekmiyordu. Medeni Kanun'un standart sözleşme koşullarına ilişkin kurallarını uygulayan mahkeme, artırılmış faize dayanan ücretleri reddetti.
Buna karşılık mahkeme; anaparanın, yüzde 6,9 faiz, yüzde 10,35 temerrüt faizi, bileşik faiz ve uygun görülen yasal giderlerle birlikte geri ödenmesini kabul etti. Ayrıca bankanın ipotekli taşınmazdan alacağını öncelikli tahsil etme hakkını da onadı. Taraflardan hiçbiri kararı temyize götürmedi. Dolayısıyla karar, borcu iptal etmek veya tüm temerrüt ücretlerini yasaklamak yerine, yeterince açıklanmamış bir faiz artışını reddetti.
Banka, uygunluk değerlendirmesinin yerine uyarı koyamaz
Su olarak tanımlanan yatırımcı, müşteri yöneticisinin tavsiyesi üzerine 27 Ekim 2016'da bir banka aracılığıyla 6 milyon yuanlık varlık yönetimi ürünü satın aldı. İşlem, Su'nun banka hesabı üzerinden çevrimiçi yapıldı.
Sözleşmede anaparanın kaybedilebileceği uyarısı vardı. Ancak bankanın sunduğu sözleşmede, risk toleransı anketinde ve risk bilgilendirme belgesinde Su'nun elektronik imza onayı bulunmuyordu. Mahkemeler, bankanın riskleri yeterince açıkladığını veya ürünü Su'nun kayıpları karşılama kapasitesine uygun şekilde seçtiğini ortaya koyamadı. Düzenleyici kurumun soruşturmasında da tanıtım materyallerinin eksik ve ürün bilgilerinin belirsiz olduğu tespit edildi.
Varlık yöneticisi, 27 Eylül 2018'de ürünün sözleşmedeki zarar eşiğine ulaştığını, erken sona erdirilerek tasfiyeye gireceğini duyurdu. Su, dağıtımlardan pay aldı ancak anaparasının bir kısmını kaybetti ve ardından bankaya dava açtı.
Henan eyaletinin Zhengzhou kentindeki Ara Halk Mahkemesi, 662.671,57 yuanlık tazminat kararını onadı. Mahkeme, bankanın ürünün risklerini, özelliklerini, yatırım yönünü veya itfa koşullarını gerektiği gibi açıklamadığına ve ürün ile yatırımcı arasında uygun bir eşleşme bulunduğunu kanıtlayamadığına hükmetti.
Uygunluk değerlendirmesi hem yatırımın hem de müşterinin incelenmesini gerektirir: ürünün ne kadar riskli olduğu, alıcının neleri anladığı ve ne ölçüde kaybı karşılayabileceği. Mahkeme, aldatıcı veya yanıltıcı bir tanıtım yapılmamış olmasının bankanın bu yükümlülüğünü yerine getirdiğini kanıtladığı iddiasını reddetti. Aldatmadan satış yapmak ile yeterli uygunluk değerlendirmesiyle satış yapmak farklı yükümlülüklerdir.
Tazminat, Su'nun başlangıçtaki 6 milyon yuanlık yatırımının yaklaşık yüzde 11,04'üne karşılık geliyordu. Bu karşılaştırma, ürünün kesin zarar oranını değil, tazminatın büyüklüğünü gösteriyor; yayımlanan açıklamada kesin zarar oranı belirtilmiyor. Karar, her yatırım kaybını geri ödeme gerekçesi saymak yerine, sorumluluğu satış sürecindeki eksikliklere bağlıyor.
Yetkisiz fon satışında iki taraf da kusurlu bulundu
Ayrı bir dava, Haziran 2015'te özel bir fonu menkul kıymet şirketinin işlettiği bir proje olarak tanıtan, Chen olarak tanımlanan bir menkul kıymetler şubesi yöneticisini konu aldı. Şubenin VIP müşterisi Yang, kurumun itibarına güvenerek 1 milyon yuan yatırım yaptı.
Yönetici, yatırımcıların risk anlayışını, tercihlerini veya kayıpları karşılama kapasitelerini değerlendirmeden tekrarlanan sunumlar yaptı. Yatırım geri ödemeye uygun hale geldiği halde Yang ödeme alamayınca fonun şube tarafından satışına yetki verilmediğini ve çok yüksek risk taşıdığını öğrendi.
Menkul kıymetler düzenleyicisi, yetkisiz fon satışı ve boş sözleşme belgelerinin yetersiz yönetimiyle ilgili olarak Mart 2022'de uyarı mektupları yayımladı. Yang, Ağustos 2023'te dava açarak başlangıçta anaparanın ve 300.000 yuanı aşan kayıp faizin ödenmesini talep etti. Dava sürerken fon tasfiyeye girdi ve Yang, talebini dağıtım planına göre değiştirdi.
İlk derece mahkemesi Yang'ın talebini reddetti; ancak Anhui eyaletindeki Ma'anshan Ara Halk Mahkemesi bu kararı bozarak 576.716,97 yuan tazminata hükmetti. Şube, Yang'ı değerlendirdiğini, ürünün risk düzeyini belirlediğini veya gerekli uygunluk eşleştirmesini yaptığını kanıtlayamadı.
İstinaf mahkemesi Yang'ı da kusurlu buldu. Yatırım deneyimi olmasına rağmen Yang, sözleşmeyi dikkatle okumamış ve risk toleransını aşan bir yatırımı satın almadan önce ürünü yeterince anlamamıştı. Karar, kurumların eksiklikleriyle müşterinin sorumluluğunun bir arada bulunabileceğini gösteriyor. Menkul kıymet şirketlerinin çalışanlarıyla bağlantılı her kayıptan otomatik olarak sorumlu olduğu anlamına gelmiyor.
Uygulamaya giriş, tahkimi gönüllü kabul ettiğini göstermedi
Fang olarak tanımlanan ve o sırada 74 yaşında olan bir yatırımcı, Aralık 2015'te yüz yüze aldığı tavsiye üzerine 1 milyon yuanlık bir fon satın aldı. Aralık 2024'te fonu bozdurduğunda yatırım yaklaşık 380.000 yuan değer kaybetmişti. Fang, düşük risk ve yüksek getiri vaatlerinin satın alma kararını yanılttığını ileri sürerek Eylül 2025'te dava açtı.
Fon şirketi, uyuşmazlığın mahkemeden tahkime taşınmasını istedi. Tahkim, tarafların üzerinde anlaştığı bir hakem kurumunun uyuşmazlığı mahkeme dışında çözdüğü bir süreçtir. Şirket, Fang'ın Ekim 2025'te güncellenmiş bir uygulamaya giriş yaparken kabul ettiği hizmet sözleşmelerine dayandı. Bu sözleşmelerde, önceki işlemleri de kapsadığı öne sürülen ve kalın yazılmış bir tahkim hükmü bulunuyordu.
Fang, şirketin yerel ofisinin 2018 dolaylarında kapanmasının ardından yatırımları kontrol etmek ve işlem yapmak için uygulamanın başlıca kanal haline geldiğini söyledi. Güncellenen koşulları kabul etmesi, tahkimi gönüllü olarak seçmesinden değil, giriş yapıp mahkeme duruşmasına hazırlanmak zorunda olmasından kaynaklanıyordu.
Şanghay'daki Hongkou Bölge Halk Mahkemesi, kullanıcıların önünde yalnızca iki seçenek bulunduğuna hükmetti: Kabul edip imzalamak veya reddedip uygulamadan çıkmak. Mevcut bir yatırıma ilişkin bilgileri görüntülemek için bile kabul etmek gerekiyordu. Hüküm kalın yazılmış ve uygulamada bildirim gösterilmiş olsa da bu düzenleme tahkimi gerçekten kabul ettiğini kanıtlamıyordu.
Şanghay Finans Mahkemesi kararı onadı. Hakemlik Kanunu'nun 4. maddesindeki gönüllü anlaşma şartına atıfta bulunan resmi açıklamada, geçerli bir tahkim anlaşması için yalnızca kabul edilmiş gibi görünmenin değil, gerçek bir mutabakatın gerekli olduğu belirtiliyor. Bu karar, kredi davasını tamamlayıcı nitelikte: Bir koşulu görünür kılmak önemlidir, ancak müşteriyi anlamlı bir seçim yapma olanağından yoksun bırakan bir süreci görünürlük tek başına düzeltemez.
Karar, uyuşmazlığın mahkemede görülmesine izin verdi. Fang'ın yanıltıcı satış iddiasının kanıtlanıp kanıtlanmadığına veya fon şirketinin yaklaşık 380.000 yuanlık kaybı ödemekle yükümlü olup olmadığına hükmetmedi.
Sigorta uzlaşmasında ödeme 20 günde yapıldı
Sigorta davası, Xu'nun kızı Wu için 11 Eylül 2020'de satın aldığı poliçeyle ilgiliydi. Poliçe, ömür boyu kritik hastalık teminatı, 400.000 yuan temel sigorta bedeli, yıllık 4.840 yuan prim ve 19 yıllık ödeme süresi sunuyordu. Ek teminat kapsamında, koşulları karşılayan bir hastalık halinde gelecekteki primler ödenmeyecekti.
Zhejiang Üniversitesine bağlı Çocuk Hastanesi, uzman muayenelerinin ardından 4 Şubat 2024'te Wu'ya Wilson hastalığı teşhisi koydu. Hastalık poliçede listelenmişti; ancak sigorta şirketi, sözleşmedeki klinik koşulların tümünün karşılanmadığı gerekçesiyle ödeme yapmayı ve primleri almamayı reddetti.
Zhejiang eyaletindeki Quzhou Zhizao Xincheng Halk Mahkemesi, ret için yeterli gerekçe bulunmadığına hükmetti. Sigorta şirketi, standart koşullar yoluyla katı şartlar getirmiş; bunlara yeterince dikkat çekmemiş ve açıklamamıştı. Mahkeme ayrıca Wu tedavi için paraya ihtiyaç duyarken tıbbi değerlendirme alınmasının, itirazların incelenmesinin ve ek incelemeler yapılmasının süreci uzatacağını göz önünde bulundurdu.
Taraflar 17 Mayıs 2024'te gönüllü olarak uzlaşmaya vardı. Sigorta şirketi 360.000 yuan ödemeyi ve toplam 77.440 yuan tutarındaki kalan 16 prim taksitinden feragat etmeyi kabul etti. Ödeme 25 Mayıs'ta tamamlandı ve dava 20 günde sonuçlandı.
Nakit ödeme, poliçedeki 400.000 yuanlık temel sigorta bedelinin yüzde 90'ıydı. Prim muafiyeti ise ayrı bir teminattı. Uyuşmazlık anlaşmayla sona erdiği için bu tutarlar, sigorta bedelinin tamamına hükmeden bir mahkeme kararıyla karıştırılmamalı.
Yüksek Halk Mahkemesi, bu davayı Medeni Kanun'un standart koşullara ilişkin hükümleri ile iyi niyet ve sözleşmeyi düzenleyen taraf aleyhine yorumlama ilkelerini içeren sigorta hukuku ilkeleriyle ilişkilendiriyor. Açıklamada, klinik teşhis standartlarını aşan sözleşmesel teşhis koşulları gerekçe gösterilerek tazminat taleplerinin reddedilmemesi gerektiği uyarısı yapılıyor. Sonuç, zamanlama bakımından da önemliydi: Arabuluculuk, uzun sürecek teknik bir uyuşmazlığı önledi ve tedavi için gereken paranın ödenmesini sağladı.
Uydurma ticari faaliyetler halka açık bir şirketin hesaplarına yansıdı
Menkul kıymetlerin açıklanmasıyla ilgili dava, Ekim 2016'daki bir satın almayla başladı. Borsada işlem gören bir şirket, Shenzhen'deki bir sağlık şirketinin tüm hisselerini 16 satıcıdan toplam 1 milyar yuan bedelle satın aldı. Bedelin 21,7899 milyon yeni ihraç edilmiş hisse ve 440 milyon yuan nakitle ödenmesi kararlaştırıldı.
Satın alınan şirket tamamen sahip olunan bir bağlı ortaklığa dönüştü ve finansal sonuçları ana şirketin konsolide hesaplarına girdi. Menkul kıymetler düzenleyicisi daha sonra bağlı ortaklığın Mayıs-Aralık 2017 arasında gerçekte olmayan müşteri sözleşmeleri imzaladığını, kurumsal kaynak planlama sisteminde siparişler uydurduğunu, satın alma, üretim ve sevkiyat kayıtlarını sahte olarak düzenlediğini tespit etti.
Şirketin kontrolündeki şahsi ve kurumsal hesaplar, görünüşte ödeme yapmaları için müşterilere para sağladı. Sahte faaliyetler geliri 97,3439 milyon yuan, kârı ise 40,8386 milyon yuan şişirdi. Bu tutarlar, ilgili dönemde bağlı ortaklığın açıkladığı gelirin yüzde 3,7'sini ve kârın yüzde 15,67'sini oluşturuyordu.
Karşılaştırma, sahteciliğin kârı oransal olarak gelirden çok daha fazla etkilediğini gösteriyor. Bu yüzdeler borsada işlem gören grubun tamamını değil, satın alınan şirketi ifade ediyor. Bağlı ortaklığın rakamları konsolide edildiği için sahte kayıtlar, halka açık şirketin 2017 yıllık raporunu da yanlış hale getirdi.
Eyalet düzeyindeki menkul kıymetler düzenleyicisi Haziran 2023'te idari yaptırımlar uyguladı. Yatırımcılar daha sonra düzenleyici kurumun bulgularını yatırım kaybı talepleriyle ilişkilendirerek Guangzhou Ara Halk Mahkemesi'nde hukuk davası açtı.
Örnek karar, 178 yatırımcıyla uzlaşmaya zemin hazırladı
Guangzhou mahkemesi, sorumluluk ve zarar hesaplamalarına ortak bir yaklaşım belirlemek için örnek bir karar verdi ve ardından uyuşmazlıkları menkul kıymetler ve vadeli işlemler alanında çalışan bir arabuluculuk kuruluşuna yönlendirdi. Böylece yatırımcılar ile şirkete, her talebin aynı konuları baştan çözmesini gerektirmeyen, müzakere için belirli bir temel sunuldu.
Resmi açıklamaya göre 178 yatırımcı, toplam yaklaşık 11,78 milyon yuan tutarında uzlaşmaya vardı. Başka 119 yatırımcı ise davalarını geri çekti. Açıklamada, toplam 294 davanın arabuluculuk veya davanın geri çekilmesi yoluyla sonuçlandığı ve bunun ilgili dönemde açılan davaların yüzde 99'una karşılık geldiği belirtiliyor.
Bu rakamları dikkatli değerlendirmek gerekiyor. İki yatırımcı sayısının toplamı 297 kişi ederken açıklamada toplam 294 davadan söz ediliyor. Kişi ve dava sayıları farklı ölçütlerdir; açıklama aralarındaki ilişkiyi izah etmiyor. Ayrıca 119 yatırımcının davalarını neden geri çektiği veya herhangi bir ödeme alıp almadığı da belirtilmiyor. Bu nedenle davaların geri çekilmesi, tazminat alan yatırımcılara ek olarak sayılmamalı.
Uzlaşmayla sonuçlanmayan uyuşmazlıklarda mahkeme, olağan temsil yoluyla yargılama yöntemini kullanarak Aralık 2025'te karar verdi. Temsil yoluyla yargılama, bağlantılı taleplerin temsilciler üzerinden ele alınmasını ve aynı süreçlerin tekrar tekrar yürütülmesinin azaltılmasını sağlar; müzakerelerin başarısız olması halinde karar alınabilmesi için de bir yol sunar.
Davaların ortaya koydukları ve açıklığa kavuşmayan noktalar
Davalar, eski işlemlerden yakın tarihli istinaf kararları ve uzlaşmalara uzanan bir süreci gösteriyor. Bazı müşteriler satın alma kararından tasfiye, şikâyet veya dava aşamasına geçmek için yıllarca uğraşırken, sigorta uyuşmazlığı arabuluculuğun başarılı olması halinde ödemenin ne kadar hızlı yapılabileceğini ortaya koyuyor.
- 2015 ve 2016: Özel fon, Fang'ın fonu ve Su'nun varlık yönetimi ürünü satın alındı; halka açık şirket de satın alma işlemini tamamladı.
- 27 Eylül 2018: Su'nun varlık yönetimi ürünü, sözleşmedeki zarar eşiğine ulaşmasının ardından erken sona erdi.
- 2022 ve 2023: Düzenleyiciler, yetkisiz fon satışı nedeniyle uyarılar; gerçeğe aykırı finansal açıklamalar nedeniyle yaptırımlar yayımladı.
- Mayıs 2024: Wu'nun sigorta uyuşmazlığı uzlaşmayla sonuçlandı ve ödeme 25 Mayıs'ta yapıldı.
- Eylül ve Ekim 2025: Fang dava açtı; ardından fon şirketinin dayandığı güncellenmiş uygulama sözleşmeleri gündeme geldi.
- Aralık 2025: Guangzhou mahkemesi uzlaşmaya varılmamış uyuşmazlıklarda temsil yoluyla yargılama kararı verdi.
- 12 Ekim 2026: Dört kurum altı davayı ortaklaşa yayımladı.
Haberde ayrıca kararlarla örtüşen iki düzenleyici önlemden söz ediliyor. Bireysel kredilerin toplam maliyetinin açıkça bildirilmesine ilişkin kurallar, kredi verenlerin faiz ve ücretleri yıllıklandırılmış tutarlar üzerinden sıralamasını, imza öncesinde borçlunun onayını almasını ve açıklanan kalemlerin dışında ücret talep etmemesini şart koşuyor. Finansal ürün uygunluğuna ilişkin önlemler ise çevrimiçi satış süreçlerinde yatırım ürünleri için uygunluk yönetimi ve risk sınıflandırması yapılmasını gerektiriyor. Bu önlemlerin yürürlüğe giriş tarihleri burada belirtilmiyor.
Botong Consulting'in baş analisti Wang Pengbo, ortak açıklamanın finans kurumlarına daha net uyum beklentileri sunabileceğini, düzenleyici denetimi destekleyebileceğini ve tüketicilerin hak ararken karşılaştığı bilgi dezavantajını azaltabileceğini söyledi. Bu değerlendirme, davaların ortak noktasına, yani kanıtlara dayanıyor: Kurumlar açıklama yaptıklarını, risk değerlendirmesi yürüttüklerini ve gerçek bir mutabakat sağlandığını gösterebilmelidir.
Yayımlanan metin, yatırım kayıplarını geri almak için herkese tanınmış genel bir hak duyurmaktan ziyade seçilmiş mahkeme kararlarını ve bunların hukuki gerekçelerini sunuyor. Yeni duruşma tarihleri veya uyum takvimleri açıklanmıyor. Fang'ın tazminat talebinin esası, yayımlanan usul kararının kapsamı dışında kalıyor; menkul kıymet uyuşmazlığında her yatırımcının davasını geri çekmesinin gerekçesi de açıklanmıyor.
Öne Çıkanlar
- Dört Çin kurumu, finansal tüketicilerin ve yatırımcıların korunmasına ilişkin altı davayı 12 Ekim 2026'da yayımladı.
- Mahkeme, borç yükümlülüklerini geçerli sayarken bir bankanın yüzde 6,9'dan yüzde 23,10'a çıkarmaya çalıştığı ve yeterince açıklanmamış yıllık temerrüt faizini reddetti.
- Yeterli risk bilgilendirmesi ve uygunluk kontrolü yaptığını ortaya koyamayan bir banka, Su'ya 662.671,57 yuan ödemeye mahkûm edildi.
- Bir menkul kıymetler şubesi Yang'a 576.716,97 yuan ödemekle yükümlü tutulurken istinaf mahkemesi yatırımcıyı da kusurlu buldu.
- Zorunlu uygulama sözleşmesi, mevcut bir fon uyuşmazlığını geçerli biçimde mahkemeden tahkime taşımadı.
- 20 günde sonuçlanan bir sigorta davasında 360.000 yuan ödeme yapıldı ve 77.440 yuanlık primden feragat edildi.
- Menkul kıymetler davasında 178 yatırımcı için yaklaşık 11,78 milyon yuanlık uzlaşma sağlandı; çözülemeyen talepler için temsil yoluyla yargılama uygulandı.






