Çoğunluk Tehlikede, Göç Seçimin Merkezinde
Başbakan Şigeru İşiba ve Liberal Demokrat Parti (LDP), 20 Temmuz’da net bir seçim hedefiyle karşı karşıya: 248 sandalyeli Japonya Üst Meclisi’nde çoğunluğu korumak için Komeito ile kurdukları koalisyonun, seçime giren 125 sandalyeden en az 50’sini kazanması gerekiyor. Hükümet Alt Meclis’te zaten çoğunluğa sahip değil. Bir yenilgi daha, siyasi tıkanıklığı derinleştirebilir ve İşiba’nın liderliği üzerindeki baskıyı artırabilir.
İçindekiler
- Çoğunluk Tehlikede, Göç Seçimin Merkezinde
- İşiba’nın Dil Hakkındaki Sözleri Tepki Çekti
- Japonya İşçiye İhtiyaç Duyuyor, Ancak Göçe Direnç Var
- Sanseito Kampanyasını “Önce Japonya” Üzerine Kuruyor
- Genç Destekçiler ve Güçlü Çevrimiçi Varlık
- Köklü Partiler Tutumlarını Sertleştiriyor
- Gıda ve Akaryakıt Fiyatları Hoşnutsuzluğu Artırıyor
- 20 Temmuz’daki Oylama Neleri Değiştirebilir?
- Tarih, Ulusal Kimlik Tartışmasını Şekillendiriyor
- Trump Örneği ve Japonya’nın Uluslararası Baskılarla İlişkisi
- Öne Çıkanlar
4 Temmuz 2025 itibarıyla seçim kampanyası, kamuoyundaki hoşnutsuzluğun çeşitli kaynaklarını bir araya getiriyor: artan yaşam maliyetleri, siyasi finansman skandalları, küçülen iş gücü ve Japon toplumunda yabancıların yeri hakkındaki tartışmaların büyümesi. Seçim, Japonya’nın nüfus azalmasına nasıl yanıt vermesi ve seçmenlerin değer verdiği geleneklerle kurumları nasıl koruması gerektiği üzerine bir mücadeleye dönüşüyor.
Weekly Fuji’nin bir anketinde katılımcıların yüzde 61’i, “yabancılar meselesini” vergi indirimleri veya devlet yardımlarının önünde, seçimin en önemli konusu olarak gördü. Bu ifade; göçmenlik kurallarının uygulanması, yabancıların toprak sahibi olması, turizm, kültürel gerilimler ve yabancıların kamu programları aracılığıyla haksız avantajlar elde ettiği iddiaları gibi farklı kaygıları kapsıyor.
Sohei Kamiya’nın liderliğindeki ve 2020’de kurulan popülist Sanseito Partisi, bu kaygıları “Önce Japonya” kampanyasının merkezine yerleştirdi. Partinin hızla yükselmesi, Japonya’nın yaşlanan nüfusu ve rekor düzeyde düşük doğum oranı yabancı işçi kabul etme baskısını artırırken köklü partileri de yanıt vermeye zorluyor.
Seçmenler açısından tartışma, ulusal kimliği istihdam, hane bütçeleri ve kamu hizmetlerine ilişkin pratik sorularla birleştiriyor. İşiba açısından ise geçen yılki erken Alt Meclis seçiminde iktidar koalisyonunun aldığı ağır yenilginin ardından ülkeyi yönetme çabasına yeni bir zorluk ekliyor.
İşiba’nın Dil Hakkındaki Sözleri Tepki Çekti
İşiba, seçim öncesinde televizyonda yayımlanan bir tartışma programında yabancıların Japonya’da yaşamayı nasıl öğrenmesi gerektiğini ele alırken Japonca ve gelenekleri “çok zahmetli” diye nitelendirerek tartışma yarattı. Sözlerinde, öğrenmeye yönelik devlet desteği önerisiyle ülkeye gelenlerin yasalara uyması gerektiği talebini bir araya getirdi.
Başbakan ve LDP lideri İşiba, önerdiği yaklaşımı şu sözlerle anlattı:
Yabancıların, Japon hükümetinin masrafları karşılaması pahasına bile olsa ‘çok zahmetli’ Japoncayı ve gelenekleri gerektiği gibi öğrenmelerini istiyoruz; ülkeye yalnızca Japonya yasalarına uyanları kabul edeceğiz.
Japonya Anayasal Demokrat Partisi’nin (CDP) deneyimli muhalif milletvekili İçiro Ozawa, İşiba’nın ülkenin dili ve gelenekleri hakkında kullandığı ifadeye itiraz etti. Ozawa, sözlerin Japon kültürüne saygı eksikliğini gösterdiğini belirtti:
Japon diline, geleneklerine ya da kültürüne yönelik hiçbir saygı göremiyorum. Bu sözler çok sayıda vatandaşı incitecek nitelikte ve bir başbakana kesinlikle yakışmıyor.
Bu tartışma, göç politikasında kullanılan dilin ne kadar hassas hâle geldiğini gösteriyor. İşiba, yeni gelenlerin bir ülkenin dilini, geleneklerini ve kurallarını öğrendiği süreç olan topluma uyumdan söz ediyordu. Ozawa ise başbakanın, yabancıların uyum sağlamasının beklendiği toplumu anlatırken saygılı davranıp davranmadığına odaklandı.
Tepkiler, İşiba’nın yaşam maliyetleri ve siyasi skandallara yönelik memnuniyetsizlikle uğraştığı bir dönemde geldi. Ekonomiyi yönetme becerisiyle ulusal kimliğin aynı anda sorgulandığı kampanyada muhaliflerine yeni bir eleştiri konusu sundu.
Japonya İşçiye İhtiyaç Duyuyor, Ancak Göçe Direnç Var
Japonya’nın küçülen ve yaşlanan nüfusu, politika tartışmasının merkezinde yer alıyor. Rekor düzeyde düşük doğum oranı, yaşlıların toplum nüfusundaki payının giderek arttığı bir ülkede daha az gencin iş gücüne katılması anlamına geliyor. İş gücünün küçülmesi, iş pozisyonlarının doldurulmasını zorlaştırıyor ve hükümet üzerindeki göç politikalarını gevşetme baskısını artırıyor.
Yabancı işçiler bu eksikliklere çözüm sunuyor; ancak göçün artması, dil öğrenimi, kamu hizmetlerine erişim ve yeni gelenlerle yerleşik halk arasındaki ilişkiler konusunda da kararlar alınmasını gerektiriyor. İşiba’nın Japonca ve geleneklerin öğrenilmesine destek önerisi, bu pratik ihtiyacın bir bölümüne yanıt veriyor.
Ulusal kimlik tartışmayı daha da zorlaştırıyor. Japonya kendisini uzun süredir “homojen” bir toplum ve “ada ülkesi” olarak tanımlıyor. Bu fikirler, daha fazla dışa açılmayı alışılmış yaşam biçimlerine yönelik bir tehdit gibi hissettirebiliyor. Güvenlik, kültürel gerilim ve sosyal sistemlerin istismar edildiği algısına ilişkin kaygılar, daha fazla işçi kabul edilmesi yönündeki ekonomik gerekçelerle yan yana bulunuyor.
Saitama’daki Kawaguchi şehri, bu tartışmaların yerel topluluklara nasıl yansıdığını gösteriyor. Kürt göçmenler de dâhil olmak üzere yerel halkla yabancı topluluklar arasındaki gerilimler, tartışmanın odak noktalarından biri hâline geldi. Dolayısıyla kampanyadaki genel vaatler, insanların birlikte yaşamaya ilişkin anlaşmazlıklarla şimdiden yüzleştiği yerleri ilgilendiriyor.
Göçe ilişkin siyasi tercihler hem işçi arayan işletmeleri hem de yeni gelenleri kabul eden toplulukları etkileyecek. Temel anlaşmazlık, iş gücü ihtiyacının hem yerleşik halkın hem de yeni gelenlerin anlayıp uyabileceği kurallarla nasıl dengeleneceği konusunda.
Sanseito Kampanyasını “Önce Japonya” Üzerine Kuruyor
Sanseito, 2020’de kurulduğundan bu yana hızla büyüdü. Kamiya’nın partisi; ekonomik durgunluğa, aşırı turizme ve yabancıların “ayrıcalıklı muamele gördüğü” algısına yönelik memnuniyetsizlikten besleniyor. Parti, yabancı etkisine daha güçlü sınırlar getirilmesini Japon hanelerinin hissettiği baskılara yanıt olarak sunuyor.
Partinin programı, Japonya’ya gelenlere kısıtlama getirilmesini mülkiyet, anayasa kuralları ve ülkenin gıda tedarikiyle ilgili önerilerle birleştiriyor:
- Göçü ve yabancı turist sayısını sınırlamak.
- Yabancıların Japonya’da arazi ve gayrimenkul sahibi olmasını yasaklamak.
- Japonya’nın egemenliğine daha fazla ağırlık vermek için savaş sonrası Anayasa’yı yeniden yazmak.
- Geleneksel kültürü ve gıda alanında kendine yeterliliği desteklemek.
Egemenlik, bir ülkenin kendi kararlarını alma yetkisi anlamına gelir. Gıda alanında kendine yeterlilik ise ülkenin ihtiyaçlarını karşılayacak kadar gıdayı yurt içinde üretmesi demektir. Sanseito’nun programında bu iki fikir, Japonya’nın dışa bağımlılığını azaltması yönündeki daha kapsamlı taleple birlikte yer alıyor.
Parti toplantılarında destekçiler, savaş dönemi sloganlarının yeniden canlandırılmasını ve “Japonya Japon halkına aittir” fikrinin Anayasa’da güvence altına alınmasını öngören değişiklikleri tartıştı. Bu tartışmalar, partinin göçe ilişkin somut önerilerini ulusal aidiyet kavramını yeniden tanımlamaya yönelik daha geniş çabayla birleştiriyor.
Sanseito özellikle genç Japonlar arasında güçlü destek görüyor. Sosyal medyayı kullanması ve yerleşik siyaseti eleştiren mesajları, uzun süredir ulusal yönetime yön veren partilerden hoşnutsuz seçmenlere seslerini duyurma imkânı sağlıyor.
Genç Destekçiler ve Güçlü Çevrimiçi Varlık
Nara Eyaleti’nden 18 yaşındaki bir üniversite öğrencisi, Japon vatandaşlarının zorlanırken dışarıdakilere gereğinden fazla yardım edildiği inancıyla Sanseito’yu desteklediğini anlattı. Öğrencinin açıklaması, hane halkının yaşadığı sıkıntıları yurt dışına yapılan harcamalara ve yabancılara yönelik muameleye duyulan kızgınlıkla ilişkilendirdi:
Japon halkı zor durumda ama başka ülkelere para veriyor, yabancılara da aşırı ayrıcalıklı muamele ediyorlar.
Kamiya’nın sahnedeki duruşu ve duygusal konuşmaları, kendisinin bir pop idolüyle karşılaştırılmasına yol açtı. Sanseito’nun YouTube kanalı, Japon siyasi partileri arasında en çok takipçiye sahip kanal. Bu da partiye geleneksel kampanya etkinliklerinin ötesindeki seçmenlere ulaşabileceği geniş bir platform sunuyor.
Partinin çevrimiçi gücü, liderleriyle yeni nesil seçmenler arasında bağ kurulmasına yardımcı oluyor. Partinin mesajı, ekonomik hoşnutsuzluğu, turizme ilişkin kaygıları ve ulusal kimlik tartışmalarını tek bir siyasi çağrıda bir araya getiriyor.
Destekçilerin şikâyetleri, bu kampanyada göçün yaşam maliyetlerinden neden ayrı düşünülemeyeceğini de gösteriyor. Mali açıdan sıkıştığını hisseden bir seçmen, hükümet harcamalarını ve kamu hizmetlerini kime önce yardım edildiği sorusuyla değerlendirebilir. Sanseito bu soruyu siyasi söyleminin merkezine yerleştirdi.
Köklü Partiler Tutumlarını Sertleştiriyor
Sanseito’nun dikkat çekmesiyle LDP, göç konusundaki söylemini sertleştirdi. Geleneksel olarak göçe temkinli yaklaşan iktidar partisi artık “yasa dışı göçmenleri sıfırlama”, kuralları daha sıkı uygulama ve vergi ya da sosyal sigorta primi ödemeyen yabancılara karşı önlem alma çağrısı yapıyor.
Sosyal sigorta primleri, hizmet ve yardımları destekleyen sistemlere yapılan ödemelerdir. LDP’nin yaklaşımı, Japonya’da kalma iznini göç yasalarına uymanın yanı sıra bu mali yükümlülükleri yerine getirme şartına da bağlıyor.
LDP ve müttefikleri, yabancıların toprak sahibi olması ve sosyal programlardan yararlanması üzerindeki denetimin sıkılaştırılmasını da destekliyor. Partinin şahin kanadından bazı isimler, gümrüksüz alışveriş uygulamasının turistler için kaldırılmasını istedi. Böylece tartışma, göçün ötesine geçerek ziyaretçilere sunulan avantajları da kapsadı.
İşin olarak bilinen Japonya Yenilik Partisi ile Halk için Demokratik Parti (DPP) de yabancıların toprak sahibi olmasının daha sıkı denetlenmesi ve vize kurallarının daha güçlü biçimde uygulanması çağrısında bulundu. Vizeler, yabancıların bir ülkeye girmesi veya orada kalması için gereken koşulları belirliyor.
Yabancı düşmanlığı suçlamalarının ardından bazı partiler söylemlerini yumuşatarak açık dışlama yerine “düzenli” uyumu vurguladı. Bu değişim, yabancıları istenmeyen tek bir grup gibi göstermeden seçmenlerin kaygılarına yanıt verme yönündeki siyasi baskıyı ortaya koyuyor.
CDP ile Japonya Komünist Partisi farklı bir yaklaşım sunuyor. Her iki parti de çok kültürlü bir arada yaşamı destekliyor ve Japonlarla yabancı sakinler arasında uyumu ve karşılıklı saygıyı teşvik edecek yeni yasalar öneriyor. CDP lideri Yoshihiko Noda, iş gücü açığını gidermek ve Japon ekonomisini ayakta tutmak için daha fazla yabancının ülkeye kabul edilmesinin gerekli olduğunu savunuyor.
Gıda ve Akaryakıt Fiyatları Hoşnutsuzluğu Artırıyor
Japonya’nın ekonomik zorlukları kampanyanın enerjisinin önemli bir bölümünü oluşturuyor. Durgunluk, artan fiyatlar ve hane bütçeleri üzerindeki baskı, seçmenleri hükümetin verdiği yanıtlara karşı sabırsızlaştırdı. Siyasi tartışmaların büyük bölümüne göç hâkim olsa da bunun altında yatan hoşnutsuzluk çoğunlukla günlük yaşamın maliyetiyle ilgili.
Yakın zamanda yaşanan “pirinç paniğinde”, temel gıda maddesinin fiyatı acil durum stokları piyasaya sürülmeden önce ikiye katlandı. Fiyatın ikiye katlanması, hanelerin temel bir ihtiyaç için önceki fiyatın iki katını ödemek zorunda kalması anlamına geliyor. Bu olay, gündelik öğünlerin merkezindeki bir ürün üzerinden ekonomik güvensizliği görünür kıldı.
Yenin değer kaybı ve özellikle ABD’yle yaşanan küresel ticaret gerilimleri baskıyı artırdı. Ücretlerin yerinde sayması, hanelerin yükselen fiyatlara yetişmesini zorlaştırırken sosyal güvenlik sisteminin sürdürülebilirliğine ilişkin kaygılar uzun vadeli desteğin geleceği konusunda belirsizlik yaratıyor.
İşiba’nın önerdiği “vatandaş başına 20 yen” girişimi, sıradan insanların ihtiyaçlarından kopuk olduğu gerekçesiyle eleştirildi. Seçmenler, devlet yardımlarına bel bağlamak yerine enflasyonu, durgun ücretleri ve sosyal güvenliğin geleceğini ele alacak daha kapsamlı değişiklikler talep ediyor.
Kagawa Eyaleti’nden bir sakin, otomobilin günlük ulaşım için çoğu zaman zorunlu olduğu büyük şehirlerin dışındaki bölgelerde artan yakıt maliyetlerinin insanları nasıl etkilediğini anlattı:
Bölgesel yerleşimlerde yaşayanlar otomobile bağımlı ve benzinin hızla artan fiyatları özellikle ağır hissediliyor.
Siyasi finansman skandalları da hoşnutsuzluğu artırdı. Daha fazla şeffaflık ve yolsuzluğa karşı önlem alınması yönündeki çağrılar, iktidar partisine duyulan güvenin sarsıldığını gösteriyor. Bu durum, ekonomik vaatlerin siyasi liderlerin davranış biçimlerine ilişkin sorulardan ayrı değerlendirilmesini zorlaştırıyor.
20 Temmuz’daki Oylama Neleri Değiştirebilir?
Üst Meclis seçimleri, LDP ile Komeito’nun bir mecliste çoğunluğunu koruyup diğerinde çoğunluk olmadan yönetmeyi sürdürüp sürdüremeyeceğini sınayacak. Bu nedenle seçime giren 125 sandalyeden en az 50’sini kazanma hedefi, koalisyonun parlamentodaki desteğini koruma kapasitesini sınayan bir ölçüt.
Japonya parlamentosu Alt Meclis ve Üst Meclis olmak üzere iki kanattan oluşuyor. Her iki mecliste de çoğunluğu kaybetmek, koalisyonun programına destek bulmasını zorlaştırabilir ve siyasi çıkmazı derinleştirebilir.
Bir yenilgi, İşiba’nın istifa etmesi yönündeki baskıyı da artırabilir. Seçim sonucunun hükümeti hemen düşürmesi beklenmiyor ancak sonuç, liderlik değişikliklerinin ya da yeni siyasi ittifakların önünü açabilir.
Muhalefet ise parçalı durumda. CDP, DPP ve Sanseito nüfuz kazanmak için yarışıyor ve göç konusundaki görüşleri farklılaşıyor. Dolayısıyla hükümete karşı ortak tutumları, tek bir yönetim planında buluşmalarını sağlamıyor.
Kampanyadaki başlıca gelişmeler birkaç yıla yayılıyor:
- 2020: Sanseito kuruldu.
- 2024: İktidar koalisyonu erken Alt Meclis seçiminde ağır bir yenilgi aldı ve İşiba, azınlık hükümetinin başında kaldı.
- 4 Temmuz 2025: Göç, yaşam maliyetleri ve ulusal kimlik kampanyanın merkezindeki konular.
- 20 Temmuz 2025: Seçmenler, Üst Meclis’teki 125 sandalye için temsilcilerini seçecek.
Sonuç, koalisyonun parlamentodaki konumunu ve ona meydan okuyan partilerin gücünü belirleyecek. Ayrıca yerleşik siyasete yönelik hoşnutsuzluğun Sanseito’ya ne ölçüde destek olarak yansıdığını da gösterecek.
Tarih, Ulusal Kimlik Tartışmasını Şekillendiriyor
Japonya’nın göçle ilişkisinin ardında uzun bir tarih yatıyor. Ülke yüzyıllar boyunca dış dünyayla teması sınırlayan, kendi kendine uyguladığı bir izolasyon politikası olan sakokuyu izledi. 19. yüzyılın sonlarında dışa açılmasının ardından da sıkı göç kontrollerini sürdürdü ve kültürel açıdan homojen olmasıyla gurur duydu.
Japonya vatandaşlarının yalnızca yüzde 17,5’inin pasaportu var. Pek çok kişiye küçük yaştan itibaren Japonya’nın benzersiz olduğu ve dış etkilerden korunması gerektiği öğretiliyor. Bu inançlar, bugünkü göç tartışmalarının geliştiği ortamın bir parçasını oluşturuyor.
Gayrimenkule yönelik yabancı yatırımlar ve büyük şehirlere turist akını, uluslararası bağlantıları günlük yaşamda görünür kılıyor. Özellikle insanlar kendi mali güvencelerinin zayıfladığını hissettiğinde ekonomik kaygılar bu değişikliklere yönelik tepkileri keskinleştirebiliyor.
Nüfus azalması ülkeyi karşıt yönde bir baskıyla da karşı karşıya bırakıyor. Bazı seçmenler yabancıların etkisine daha sıkı sınırlar getirilmesini isterken Japonya işçi getirme baskısı altında. Seçim, alışılmış gelenekleri korumakla ekonomik ihtiyaçlara uyum sağlamak arasındaki bu gerilimi ulusal siyasetin merkezine taşıyor.
Trump Örneği ve Japonya’nın Uluslararası Baskılarla İlişkisi
Kamiya, Donald Trump’ın “Amerika’yı Yeniden Büyük Yap” hareketini açıkça örnek gösterdi. Sanseito’nun “Önce Japonya” söylemi, ulusal çıkarları koruma vurgusunu yansıtıyor ve küreselleşmenin gerisinde kaldığını hisseden ya da yabancı etkilere güven duymayan seçmenlere sesleniyor.
Japon siyasi düzeni, özellikle ABD olmak üzere uluslararası ortaklarından piyasaları açması ve küresel meselelerde daha aktif rol alması yönünde baskı görüyor. Ticaret gerilimleri, savunma harcamaları ve Japonya’daki ABD askeri üslerinin statüsü, sürtüşme ve siyasi tartışma kaynakları arasında.
Bu baskılar, ülke içindeki kampanyayı Japonya’nın dış ilişkilerine bağlıyor. Yabancı işçilere, turistlere ya da mülk sahipliğine getirilecek kısıtlamalar ülkenin başka yerlerden gelen insanlar ve yatırımlarla ilişkisini ilgilendirirken ticaret ve savunma tartışmaları, uluslararası ortak olarak yükümlülüklerini ve tercihlerini konu alıyor.
Kampanya, küreselleşme karşıtlığının ve izolasyon desteğinin büyümesine ilişkin uyarılara yol açtı; bu eğilimlerin Japonya’nın ekonomisi, toplumu ve uluslararası konumu üzerinde olası sonuçları bulunuyor. 20 Temmuz’daki doğrudan tercih parlamentodaki sandalyelerle ilgili olsa da yarışan programlar Japonya’nın dış dünyayla ilişkilerinde izleyeceği farklı yönleri de ortaya koyuyor.
Öne Çıkanlar
- LDP ile Komeito’nun Üst Meclis çoğunluğunu koruması için 20 Temmuz’da seçime giren 125 sandalyeden en az 50’sini kazanması gerekiyor.
- İşiba’nın Japoncayı ve gelenekleri “çok zahmetli” diye nitelemesi, CDP milletvekili İçiro Ozawa’nın eleştirilerine yol açtı.
- Weekly Fuji’nin anketine göre katılımcıların yüzde 61’i “yabancılar meselesini” seçimdeki başlıca kaygıları olarak sıraladı.
- Sanseito; göçü ve turizmi sınırlama, yabancıların toprak sahibi olmasını yasaklama ve Anayasa’yı yeniden yazma önerileriyle destek kazanıyor.
- LDP, İşin ve DPP daha sıkı denetimleri savunurken CDP ve Japonya Komünist Partisi bir arada yaşamı teşvik eden yasaları destekliyor.
- Pirinç ve benzin fiyatları, ücretlerin yerinde sayması ve siyasi finansman skandalları hükümete yönelik hoşnutsuzluğu artırıyor.
- Japonya’da iş gücünün küçülmesi yabancı işçi ihtiyacını artırırken ulusal kimlik tartışmanın merkezinde kalıyor.
- Koalisyonun yenilgisi parlamentodaki tıkanıklığı derinleştirebilir ve İşiba’nın liderliği üzerindeki baskıyı artırabilir.






