Güney Kore’nin Hidrojen Sektöründe Ar-Ge Harcamaları Azalıyor, Çin’le Maliyet Farkı Açılıyor

11 dakikalık okuma
South Korea's Hydrogen Industry Faces Shrinking R&D and a Growing Cost Gap With China

Araştırma harcamaları düşerken hidrojen hedefleri maliyetli gerçekle karşı karşıya

Güney Kore’nin hidrojen sektörü 2022 ile 2024 arasında yatırımlarını yalnızca %4,6 artırırken araştırma ve geliştirme harcamaları %26,8 geriledi. Bu veriler, daha ucuz Çin üretimi ve yurt içinde küçülen kamu ihaleleriyle karşı karşıya olan sektördeki zayıflığı ortaya koyuyor.

İçindekiler
  1. Araştırma harcamaları düşerken hidrojen hedefleri maliyetli gerçekle karşı karşıya
  2. Araştırma açığı ne kadar büyük?
  3. Elektrik Kore’de hidrojen üretimini neden pahalılaştırıyor?
  4. Çin, ekipman üretimiyle talebi birlikte geliştiriyor
  5. Elektrik ihaleleri küçülüyor, gelecekteki talep belirsizleşiyor
  6. Hükümet desteği neden yavaşlatıyor?
  7. İthalat, mavi hidrojen ve nükleer enerji tartışmaya dahil oluyor
  8. Araç ve ekipman tedarikçileri de bütçe baskısıyla karşı karşıya
  9. İlk sanayi stratejisi bu noktaya nasıl geldi?
  10. Araştırma öncelikleri daha büyük bütçelerden ibaret değil
  11. Öne Çıkanlar

İklim, Enerji ve Çevre Bakanlığının 26 Ekim 2026’da yayımladığı verilere göre, ülkedeki 2.932 hidrojen şirketinin %82,7’sinin 2025’te özel bir araştırma ve geliştirme departmanı yoktu. Yalnızca %11,2’sinin kendi bünyesinde araştırma enstitüsü bulunuyordu; %7,6’sı ise ulusal hükümetten fon aldığını bildirdi.

Maliyet farkı kayda değer. Güney Kore’deki su elektrolizi tesislerinde hidrojen üretim maliyeti kilogram başına ortalama 18.163 won’a ulaşırken Çin’in İç Moğolistan ve Sincan bölgelerindeki bazı pilot projelerde bu maliyet yaklaşık 2.800 ila 3.600 won arasında kaldı. Bu rakamlara göre Kore ortalaması, Çin’deki proje maliyetlerinin yaklaşık beş ila altı katıydı.

Güney Kore’nin artık, müşterilerin karşılayabileceği fiyatlarla hidrojen tedarik ederken yerli teknolojiyi nasıl destekleyeceğine karar vermesi gerekiyor. Araştırmacılar ve sektör uzmanları; ithalat, karbon yakalama kullanılan doğal gazdan hidrojen üretimi ve nükleer elektrikle üretim de dahil olmak üzere daha geniş bir tedarik bileşimi öneriyor.

Hükümet daha seçici bir yaklaşım benimsiyor. Haziran 2026’da hidrojen elektriği ihale kurallarında yapılan değişiklikler, su elektrolizi yoluyla yerli temiz hidrojen üretiminin geliştirilmesine ağırlık verdi. Aynı zamanda maliyetleri ve bazı uygulamaların emisyon tasarrufu sağlayıp sağlamadığına dair şüpheleri gerekçe göstererek hidrojen üretim ihalelerinde sunulan elektrik miktarını azalttı.

Ekipman üreticileri, araç tedarikçileri ve enerji geliştiricileri açısından bu kararlar doğrudan birbirine bağlı: Araştırma yatırım gerektiriyor, yatırım müşteri gerektiriyor, müşterilerin de karşılayabilecekleri bir yakıt fiyatına ihtiyacı var.

Reklam

Araştırma açığı ne kadar büyük?

Hidrojen şirketlerinin yatırımları 2022’de 4,1469 trilyon won’dan 2024’te 4,3373 trilyon won’a yükseldi. Araştırma ve geliştirme harcamaları ise ters yönde ilerleyerek 1,1219 trilyon won’dan 821,2 milyar won’a düştü; azalış 300,7 milyar won oldu.

Hükümetin sektör araştırması 2022’de başladı. Son bulgular, yatırımlardaki sınırlı artışın ekipmanları geliştirmek, malzemeleri test etmek ve üretim maliyetlerini düşürmek için gereken çalışmalara daha fazla harcama yapılmasını sağlamadığını gösteriyor. Araştırmaya katılan şirketlerin %92,4’ü ulusal hükümetten hiç fon almadığını bildirdi.

Kore Enerji Teknolojisi Değerlendirme ve Planlama Enstitüsü (KETEP) de teknoloji geliştirme kuruluşlarına ilişkin veri seti aracılığıyla araştırma altyapısını izliyor. Veri setinde hidrojen, güneş ve rüzgâr dahil çeşitli alanlardaki şirketlerin araştırma enstitüsü veya özel teknoloji geliştirme departmanı olup olmadığı kaydediliyor.

Kamuya açık bu veri seti 2022 referans yılını kapsıyor ve 31 Mayıs 2024’te yayımlanan bir araştırma raporuna dayanıyor. Yayın notlarında, örnekleme ve veri incelemesi nedeniyle ölçülen dönemle yayın tarihi arasında gecikme oluştuğu belirtiliyor. Bakanlığın daha yeni verileri 2025’teki şirketleri ele alıyor; dolayısıyla iki istatistik grubu farklı dönemleri kapsıyor.

Uygulamadaki zorluk, araştırmacı istihdam etmenin ötesine geçiyor. Hidrojen şirketlerinin test tesislerine ve ekipmanlarını gerçek koşullarda geliştirebilecekleri faal projelere erişmesi gerekiyor. Laboratuvarda tasarlanan bir ürünün sonunda müşterilerin yıllarca güvenle çalıştırabileceği bir sisteme dönüşmesi şart.

Elektrik Kore’de hidrojen üretimini neden pahalılaştırıyor?

Su elektrolizi, suyu hidrojen ve oksijene ayırmak için elektrik kullanır. Bu işlemde kullanılan ekipmana elektrolizör denir. Sürece yenilenebilir elektrikle güç verildiğinde ortaya çıkan yakıta yaygın olarak yeşil hidrojen adı verilir.

Elektrik fiyatları ve çalışma saatleri nihai maliyeti etkiler. Yalnızca yakındaki güneş enerjisi tesisi elektrik ürettiğinde çalışan pahalı bir makine, kurulum ve finansman maliyetlerinin dağıtılacağı daha az miktarda hidrojen üretir.

Kore Enerji Ekonomisi Enstitüsü, Kim Jong Woo ve Lee Tae Eui imzalı 23-02 sayılı özel raporunda, elektrolizörlerin ekonomisine ilişkin çalışmasında bu etkileri inceledi. Tahminlerine göre, bir güneş enerjisi tesisiyle 5 megavatlık bir elektrolizörün kapasiteleri eşit olduğunda hidrojen üretim maliyeti kilogram başına 16,19 dolara ulaşıyordu. Elektrolizörün kapasite kullanım oranı %14,9’du.

Güneş enerjisi kapasitesinin elektrolizör kapasitesinin üç katına çıkarılması, kapasite kullanım oranını %37,1’e yükseltti ve tahmini maliyeti kilogram başına 10,09 dolara düşürdü. Bir elektrik üreticisinden elektrik satın alma sözleşmesiyle alım yapmak, tahmini maliyeti 8,13 dolara kadar indirdi.

Reklam

Çalışmada nükleer elektrikle üretim maliyeti kilogram başına 4,65 dolar, sanayi şebekesi elektriğiyle üretim maliyeti ise 6,87 dolar olarak hesaplandı. Hesaplamalar, makinelerin fiyatı ve performansının yanı sıra elektrik tedarik düzenlemesinin de hidrojen ekonomisini ne ölçüde etkileyebildiğini gösteriyor.

Seul Ulusal Bilim ve Teknoloji Üniversitesinden Profesör Lee Sang-jun, Güney Kore’de yalnızca hidrojen üretmek amacıyla çok büyük yenilenebilir enerji tesisleri kurmak için yeterli koşulların bulunmadığını savundu. Dankook Üniversitesinden ekonomi profesörü Cho Hong-jong ise elektrolizde kullanılabilecek daha ucuz elektriğin sağlanması için nükleer enerjinin artırılmasını önerdi.

Çin, ekipman üretimiyle talebi birlikte geliştiriyor

Çin’in avantajı, seçili projelerdeki ucuz elektriğin ötesine uzanıyor. Uluslararası Enerji Ajansı verilerine göre Çin’de elektrolizör üretip kurmanın maliyeti 2024’te kilovat başına 600 ila 1.200 dolar arasındaydı; Çin dışında ise bu tutar 2.000 ila 2.600 dolardı.

Daha ucuz ekipman, bir hidrojen projesini başlatmak için gereken ilk yatırımı azaltıyor. İç Moğolistan ve Sincan gibi bölgelerdeki büyük yenilenebilir enerji tesislerine erişim de işletme maliyetlerini düşürmeye yardımcı olabiliyor.

Çin, beş şehir kümesindeki hidrojen pilot projeleri için 8 milyar yuana, yaklaşık 1,5877 trilyon won’a kadar kaynak sağlamayı planlıyor; her kümeye en fazla 1,6 milyar yuan ayrılacak. Program üretim, taşıma ve kullanımın yanı sıra ticari araçları, hidrojen kullanarak demir üretimini ve yeşil amonyağı kapsıyor.

Hidrojen enerjisi, Çin’in 2026-2030 dönemini kapsayan 15. Beş Yıllık Planı’nda stratejik ulusal sektörler arasında da yer alıyor. Pilot program, tedarik zincirinin çeşitli aşamalarını birlikte destekleyerek ekipman üreticilerini üreticilerle ve müşterilerle buluşturabilir.

Rizhao deniz suyu hidrojen tesisi üzerindeki önceki çalışmalar, maliyetleri düşürmeye yönelik başka bir yaklaşımı gösteriyor: Hidrojen üretimini tatlı su ve kimyasal girdilerle birleştirmek, bunu yaparken de endüstriyel atık ısıdan yararlanmak. Proje, bir tesiste birden fazla olası gelir kaynağını bir araya getiriyor.

Elektrik ihaleleri küçülüyor, gelecekteki talep belirsizleşiyor

Güney Kore’deki geleneksel hidrojen elektriği ihale hacmi 2025’te 1.300 gigavat saatten 2026’da 930 gigavat saate gerileyerek %28,5 düştü. Bu piyasa, petrokimya faaliyetlerinin yan ürünü olarak üretilen hidrojenle elektrik üretimini kapsıyor.

Temiz hidrojen ihalesi daha sert daraldı: Hacim 3.000 gigavat saatten 500 gigavat saate düşerek %83,3 azaldı. Bu piyasa, hidrojen veya amonyağın mevcut santrallerde başka yakıtlarla birlikte yakılması gibi uygulamalara odaklanıyor. Bu yöntem birlikte yakma olarak biliniyor.

Reklam

Gigavat saat, belirli bir süre boyunca üretilen elektrik miktarını ölçer. İhaleye sunulan hacmin azaltılması, üretim şirketlerinin tedarik etmek üzere yarışabileceği elektrik miktarını düşürüyor; bu da yakıt tedarikçileri ve ekipman geliştiricileri için beklenen pazarı küçültüyor.

İktidardaki Halkın Gücü Partisi milletvekili Kim Sohee’nin ofisi, 2027 ve sonrası için ihale hacimlerinin henüz belirlenmediğini bildirdi. Bu nedenle şirketlerin, tesis ve tedarik sözleşmesi yatırımlarına temel oluşturacak, gelecekteki ihale talebini gösteren yayımlanmış bir takvimi bulunmuyor.

Japonya, mevcut elektrik santrallerinde talep yaratmak için kamu kaynaklarını kullanıyor. Gaz türbinlerinde hidrojenin sıvılaştırılmış doğal gazla karıştırıldığı projelere 8 milyar yen, Hekinan Termik Santrali’nde %20 oranında amonyakla birlikte yakma uygulamasını gösteren bir projeye ise 20 milyar yen ayırdı.

Japonya’nın sanayi projeleri, müşterilere ulaşmak için başka bir yol da sunuyor. Yamanashi fabrikası hidrojen projesi, planlanan 16 megavatlık bir tesisi Suntory tesislerindeki ısıyla sterilizasyon ve deneme amaçlı viski damıtımıyla birleştiriyor. Hidrojeni yeniden elektriğe dönüştürmek yerine belirli fabrika süreçlerinde kullanıyor.

Hükümet desteği neden yavaşlatıyor?

İklim, Enerji ve Çevre Bakanlığı, hidrojenle elektrik üretiminin henüz ekonomik açıdan rekabetçi hale gelmediğini belirtiyor. Elektrikten hidrojen üretip daha sonra bu hidrojeni yeniden elektriğe dönüştürmek, her iki aşamada da enerji kaybına yol açarak sağlanan elektriğin maliyetini artırıyor.

Bakanlık yetkilisi, hükümetin tutumunu hidrojen desteğinin sürmesi ancak daha sınırlı sayıda projenin seçilmesi olarak açıkladı:

Hidrojen sektörünü geliştirme politikamız değişmedi ancak ilk planların gerçeği yansıtacak şekilde güncellenmesi gerekiyor,

Yetkili ayrıca, sübvansiyonlar sona erdiğinde faaliyetlerini durduracak projelere fon sağlamayı sürdürmek yerine rekabetçi hale gelebilecek alanların seçilmesinin amaçlandığını söyledi. Kömürle amonyağın birlikte yakılması ise Güney Kore’nin kömürden elektrik üretimini aşamalı olarak sonlandırma hedefi nedeniyle başka bir politika çatışmasıyla karşı karşıya.

Hidrojen, yenilenebilir enerji üretiminin mümkün olmadığı zamanlarda kullanılmak üzere enerjiyi depolayabilir. Politika tartışması, bu kapasite ve diğer kullanım alanları ucuzlayana kadar ne ölçüde destek sağlanması gerektiği ve hangi uygulamalara öncelik verilmesi gerektiği üzerine yoğunlaşıyor.

Seul Ulusal Bilim ve Teknoloji Üniversitesinin Geleceğin Enerjisi ve Yakınsama Bölümünden Profesör Seung-Hoon Yoo, yatırımların çok erken azaltılmaması gerektiği uyarısında bulundu:

Maliyetler şu anda yüksek diye yatırımları ertelersek geleceğin pazarlarındaki öncülüğümüzü kaybedebiliriz,

Birbiriyle yarışan kaygılar somut nitelikte. Sübvansiyonlar teknoloji geliştikçe talebi sürdürebilir, ancak kamu harcamalarında her projenin maliyetinin ve önlediği karbon emisyonlarının da hesaba katılması gerekiyor.

Reklam

İthalat, mavi hidrojen ve nükleer enerji tartışmaya dahil oluyor

Lee Sang-jun, bazı hidrojenlerin ithal edilmesine izin vermek için yerli üretim şartlarının gevşetilmesini ve yeşil hidrojenin yanı sıra mavi hidrojenin de değerlendirilmesini önerdi. Mavi hidrojen genellikle doğal gazdan üretiliyor; üretim kaynaklı emisyonları azaltmak için karbon yakalama kullanılıyor.

Kore Enerji Ekonomisi Enstitüsünün çalışması da çeşitli üretim yollarının değerlendirilmesini önerdi. Enstitü, araştırma yatırımlarında ilk sıraya alkali ve polimer elektrolit membranlı elektrolizi, ardından mavi hidrojeni, son olarak da gelişim aşaması daha erken olan elektroliz teknolojilerini koydu.

Nükleer elektrik kullanılarak elektroliz yoluyla üretilen hidrojen genellikle pembe hidrojen olarak adlandırılıyor. Enstitü, bu hidrojenin temiz hidrojen sertifikasyon sistemi kapsamında sayılıp sayılmaması gerektiğinin incelenmesini ve uygun elektrik sözleşmesi düzenlemelerinin geliştirilmesini önerdi.

İthalatta teslim fiyatı, üretim maliyetinden çok daha fazlasını içeriyor. Hidrojenin taşınması ve depolanması, nakliye için bazen başka bir maddeye dönüştürülmesi, ardından müşteriye yakın bir noktada yeniden dönüştürülmesi gerekiyor. Enstitünün değerlendirmesinde, belirtilen varsayımlar altında incelenen nakliye yöntemleri arasında en ucuz seçenek amonyak olarak belirlendi.

Güney Koreli araştırmacılar bu dönüştürme aşaması üzerinde şimdiden çalışıyor. Kore’deki amonyak dönüştürme projesi, yaklaşık 600 C’de çalışan bir reaktör kullanarak %99,97 saflıkta hidrojen elde edildiğini gösterdi. Bu tür bir teknoloji, amonyağın hidrojeni deniz aşırı taşıdığı ve gazın yakıt hücrelerinde kullanılmak üzere sonradan serbest bırakıldığı bir tedarik zincirini destekleyebilir.

Araç ve ekipman tedarikçileri de bütçe baskısıyla karşı karşıya

Kore Hidrojen Birliği, Güney Kore hidrojen sektöründe 2024’te yaklaşık 3.000 bağlantılı şirkette yaklaşık 37.000 kişinin çalıştığını tahmin ediyor. Tedarikçi ağı bileşenleri, yakıt ikmal altyapısını ve yakıt hücrelerini de kapsıyor.

Hyundai’nin Nexo modelindeki temel bileşenlerin en az %90’ı yurt içinden tedarik ediliyor; şirketin tedarik zincirinde 60’tan fazla iş ortağı bulunuyor. Bu nedenle araç talebindeki değişiklikler, üreticinin dışındaki işletmeleri de etkileyebilir.

Hükümet, 2027’de hidrojenli araçların yaygınlaştırılması için ayrılan bütçeyi 445,7 milyar won olarak belirledi; bu, 2026’ya göre %23 düşüş anlamına geliyor. Yakıt ikmal istasyonlarının kurulumu için ayrılan 119,7 milyar won ise %37 azaldı.

Çin’de 2025 sonu itibarıyla 40.000’den fazla hidrojen yakıt hücreli araç ve 574 yakıt ikmal istasyonu bulunuyordu. SNE Research, Güney Kore’nin hidrojenli araç pazar payının 2026’daki %66,9 seviyesinden 2040’ta %13’e düşeceğini; Çin’in payının ise %24,1’den %31’e çıkacağını öngörüyor.

Bu tahminler rekabet riskinin ne zaman belirginleşeceğini ortaya koyuyor. Koreli tedarikçiler, beklenen müşteri tabanı başka pazarlara kayarken araştırma, üretim kapasitesi ve istihdam konusunda şimdiden karar vermek zorunda.

Reklam

İlk sanayi stratejisi bu noktaya nasıl geldi?

Güney Kore’nin ilk hidrojen stratejisi, sanayinin büyümesini, istihdamı ve enerji altyapısını bir araya getiriyordu. Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Merkezinde kıdemli araştırmacı olan Jane Nakano, 5 Kasım 2021 tarihli hidrojen sanayi stratejisi analizinde bu yaklaşımı ele aldı.

Analizde, hükümetin 2021 mali yılı için hidrojen harcamalarının 701,9 milyon dolar olduğu ve 2020’ye göre %40 arttığı kaydedildi. Ayrıca 2022’ye kadar hidrojenli araç sektörünün geliştirilmesi için 2,34 milyar dolar taahhüt edildiği belirtildi. Strateji, yurt dışı tedarikin ilk planda yer aldığını gösteren ithalat altyapısını da kapsıyordu.

Başlıca politika ve yatırım dönüm noktaları birkaç yıla yayılıyor:

  • 2019: Güney Kore, Hidrojen Ekonomisi Yol Haritası’nı kabul etti.
  • Ocak 2020: Parlamento, 2021’de yürürlüğe giren Hidrojen Ekonomisinin Geliştirilmesi ve Hidrojen Güvenliğinin Yönetimi Yasası’nı kabul etti.
  • 2022: Hükümet, son yatırım karşılaştırmasının başlangıç yılını belirleyen hidrojen sektörü araştırmasını başlattı.
  • 2024: Sektörün araştırma harcamaları 821,2 milyar won olarak kaydedildi; bu rakam 2022’deki 1,1219 trilyon won’un altındaydı.
  • Haziran 2026: Hükümet, yerli su elektrolizi üretim ekosistemini destekleyecek hidrojen elektriği ihale değişikliklerini duyurdu.
  • 26 Ekim 2026: Bakanlık verileri, hidrojen şirketlerinin çoğunda özel araştırma departmanı bulunmadığını gösterdi.

İlk strateji, 2040’a kadar yıllık 5,26 milyon ton hidrojen tüketimi, 1.200 yakıt ikmal istasyonu ve 15 gigavatlık şebeke ölçekli yakıt hücresi kapasitesi hedeflerini belirledi. Nakano, stratejinin temel odağını ekonomik büyüme ve sanayi rekabetçiliği olarak tanımladı.

Araştırma öncelikleri daha büyük bütçelerden ibaret değil

Kore Enerji Ekonomisi Enstitüsü, laboratuvar becerileriyle ticari ölçekte üretim arasındaki belirli açıkları saptadı. Enstitü, Kore’nin alkali ve polimer elektrolit membranlı ekipmanlarında tekil üniteler düzeyinde temel teknolojinin sağlam olduğunu ancak büyük ölçekli pilot uygulamalarda, sistem işletiminde ve yenilenebilir elektrikle entegrasyonda geride kalındığını belirledi.

Enstitünün çalışmasında, önceki beş yılda su elektrolizi araştırmalarına 138,2 milyar won yatırım yapıldığı ve bunun %88,2’sinin bu iki yerleşik teknolojiye yönlendirildiği kaydedildi. Hidrojen projeleri, 2022 İklim Müdahale Fonu’nun %1,7’sine karşılık gelen 42,4 milyar won aldı.

Enstitü daha büyük ekipman modülleri, daha uzun çalışma ömrü, daha iyi performans ve daha ucuz malzemeler önerdi. Polimer elektrolit membranlı sistemlerde titanyum ve iridyum gibi pahalı malzemelerin değiştirilmesi, temel maliyet sorunlarından biriydi. Enstitü ayrıca, daha küçük uzman şirketlerin bileşenleri birlikte test edip ticarileştirmesine olanak sağlayacak destek çağrısında bulundu.

Dolayısıyla Güney Kore’nin önündeki seçenekler hem yakıt tedarikini hem de üretim kapasitesini kapsıyor. İthalat veya nükleer elektrik bazı kullanıcılar için maliyetleri düşürebilir; sürekli test ve araştırma çalışmaları ise yerli ekipmanları geliştirebilir. Daha küçük elektrik ihaleleri ve araç bütçeleri, yatırım yapacakları yeri belirlemeye çalışan şirketler açısından bu hedefler arasındaki eşgüdümü daha da acil hale getiriyor.

Öne Çıkanlar

  • Hidrojen sektöründe araştırma harcamaları 2022 ile 2024 arasında %26,8 düşerken yatırımlar %4,6 arttı.
  • 2025’teki 2.932 hidrojen şirketinin %82,7’sinde özel araştırma departmanı yoktu; yalnızca %7,6’sı ulusal hükümetten fon almıştı.
  • Kore’de elektroliz yoluyla üretim kilogram başına ortalama 18.163 won’a mal oldu; bu, Çin’deki seçili pilot projelerin maliyetlerinin yaklaşık beş ila altı katı.
  • 2026 temiz hidrojen elektriği ihalesi 3.000 gigavat saatten 500 gigavat saate düştü. 2027 ve sonrası için hacimler belirlenmedi.
  • Araştırmacılar daha ucuz elektrik, daha güçlü ekipman geliştirme çalışmaları ve ithalatın, mavi hidrojenin ve nükleer elektriğin değerlendirilmesini öneriyor.
  • Hükümet, rekabetçi hale gelme ihtimali daha yüksek uygulamaları seçerken hidrojen sektörünü desteklemeyi sürdüreceğini belirtiyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir