Değeri 100 Milyar VND Olan Bir Arazi İçin Yılda 200 Milyon VND
Vietnam Maliye Bakanlığı, terk edilmiş, kullanılmayan veya geliştirilmesi geciken arazilere yıllık yüzde 0,2 vergi uygulanmasını öneriyor. Bu vergi, vergiye esas değeri 100 milyar VND olan bir arazi için 200 milyon VND tutacak. Öneri, yasal sınırlar içindeki konut arazilerine hâlihazırda uygulanan düşük vergi dilimlerinden yararlanmaksızın, kapsam dahilindeki alanın tamamı için geçerli olacak.
İçindekiler
- Değeri 100 Milyar VND Olan Bir Arazi İçin Yılda 200 Milyon VND
- Önerilen Oran Neleri Değiştirecek?
- Arazi Sahipleri Ne Kadar Vergi Ödeyecek?
- Terk Edilmiş Arazi Tanımı Eksik
- Ekonomistler Oranın Zamanla Artmasını İstiyor
- Hanelerin Arazisi Her Zaman Spekülatif Yatırım Değildir
- Sahildeki Tatil Köyleri İmar Durumunun Neden Önemli Olduğunu Gösteriyor
- Vergi Ödemek Süresiz Arazi Tutma Hakkı Vermez
- Veri Sorunları Yanlış Kişinin Vergilendirilmesine Yol Açabilir
- Müteahhit Durmuş Bir Projeyi Devredebilir mi?
- Boş Binalar ve Yabancı Ülkelerdeki Vergiler Tartışmayı Genişletiyor
- Karar, Ölçütlere ve Takvime Bağlı
- Öne Çıkanlar
Bakanlık, bu tedbiri 6 Ekim 2026 tarihli basın toplantısında görüştü. Öneri, Kurumlar Vergisi Kanunu, Tarım Dışı Arazi Kullanım Vergisi Kanunu ve Kişisel Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapan bir yasa taslağının parçası. Araziye ilişkin öneri, Tarım Dışı Arazi Kullanım Vergisi Kanunu'nun 7. maddesine 8. fıkranın eklenmesini öngörüyor.
Oran, yasal kota içindeki konut arazilerine uygulanan mevcut yüzde 0,03'lük oranın yaklaşık 6,7 katı. Ancak ekonomistler, hukukçular ve milletvekilleri çözüme kavuşmamış iki konuya odaklanıyor: Verginin, fiyat artışından kazanç sağlamak için araziyi elde tutmanın getirisini aşıp aşmayacağı ve yetkililerin kasıtlı spekülasyonu imar planları ya da idari süreçler nedeniyle ilerleyemeyen projelerden nasıl ayıracağı.
Vergi henüz yasalaşmadı. Ulusal Meclis değişiklikleri öngören vergi yasasını yıl sonu oturumunda onaylarsa, yürürlüğe girmesi için 1 Ocak 2027 tarihi hedefleniyor. Vergi kapsamına girecek arazilerin belirlenmesine ilişkin ölçütler hâlâ hazırlanıyor ve tartışmaya katılan bazı isimler daha uzun bir hazırlık süresi talep ediyor.
Bu ayrım, sahil beldelerindeki projeleri durmuş müteahhitlerden ileride ev yapmak için tek bir arsayı elinde tutan hanelere kadar herkesi ilgilendiriyor. Bir arazinin boş olması, tek başına nasıl vergilendirileceğini belirlemez. Sonucu, arazinin hukuki sınıflandırması, kullanılmama nedeni ve uygulanacak vergiye esas değer belirleyecek.
Önerilen Oran Neleri Değiştirecek?
Vietnam'da konut arazilerine uygulanan mevcut vergide, alan büyüklüğüne göre artan oranlı dilimler kullanılıyor. Yasal kota içindeki arazi yüzde 0,03, bir sonraki dilim yüzde 0,07 ve en yüksek kota aşımı dilimi yüzde 0,15 oranında vergilendiriliyor. Bu oranlar, bir arazi varlığının tamamına otomatik olarak en yüksek oran uygulanması yerine ilgili bölümlerine uygulanıyor.
Diğer kategoriler hâlihazırda farklı vergi uygulamalarına tabi. Tarım dışı üretim ve ticaret arazileri yüzde 0,03 oranında vergilendiriliyor. Mevzuatın ayrıntılı anlatımlarına göre, amacına aykırı kullanılan veya düzenlemelere aykırı biçimde boş bırakılan arazi için oran yüzde 0,15. İşgal edilmiş ya da yasa dışı olarak kullanılan arazi ise yüzde 0,2 oranında vergilendiriliyor.
Öneri, terk edilmiş, kullanıma açılmamış ve geç kullanıma açılmış araziler için ayrı bir yüzde 0,2'lik kategori oluşturacak. Kota istisnası bulunmadığından, bu kategoriye giren alanın tamamı önerilen orana tabi olacak. Ancak bu, hangi arazilerin kapsama gireceğini belirleyen kurallar olmayacağı anlamına gelmiyor.
Oranın mevcut hangi kategoriye dayandırıldığı konusunda haberlerde farklı bilgiler yer alıyor. Çoğu kaynak yüzde 0,2'nin işgal edilmiş araziye uygulanan vergiyle aynı olduğunu belirtiyor; bazı bakanlık bilgilendirme toplantısı haberlerinde ise oranın amacına aykırı kullanılan arazilere uygulanan oranla aynı olduğu aktarılıyor. Amacına aykırı kullanılan araziler için daha ayrıntılı anlatımlarda yüzde 0,15 oranı verildiğinden, bu tutarsızlığın açıklığa kavuşturulması gerekiyor.
Arazi Sahipleri Ne Kadar Vergi Ödeyecek?
Temel hesaplama, arazi alanının metrekare başına yasal olarak belirlenmiş vergiye esas değerle çarpılıp ardından yüzde 0,2 ile çarpılmasına dayanıyor. Vergiye esas değer, satın alma fiyatı ya da güncel piyasa değeriyle otomatik olarak aynı değildir. Aşağıdaki örneklerde arazinin tamamının kapsama girdiği ve herhangi bir muafiyet ya da indirim uygulanmadığı varsayılıyor:
- Vergiye esas değeri 1 milyar VND olan bir arazi için yıllık vergi 2 milyon VND olur.
- Vergi değeri metrekare başına 10 milyon VND olan 200 metrekarelik bir arazi için yıllık vergi 4 milyon VND olur.
- Aynı alanın metrekare başına 20 milyon VND olarak değerlenmesi hâlinde yıllık vergi 8 milyon VND olur.
- Metrekare başına 20 milyon VND değer biçilen 500 metrekarelik bir arazinin vergiye esas değeri 10 milyar VND olur ve yıllık vergisi 20 milyon VND tutar.
- Her birinin vergiye esas değeri 10 milyar VND olan, kapsama giren beş arazinin toplam yıllık vergisi 100 milyon VND olur.
Aynı vergiye esas değer üzerinden önerilen oran, yüzde 0,03'lük oranın yaklaşık 6,7, yüzde 0,07'lik oranın 2,9 ve yüzde 0,15'lik oranın 1,3 katı. Bunlar oran karşılaştırmalarıdır; her arazi sahibinin mevcut vergi faturasının ne kadar artacağına ilişkin tahminler değildir.
Terk Edilmiş Arazi Tanımı Eksik
Maliye Bakanlığı'nda vergi, harç ve ücret politikalarından sorumlu müdür yardımcısı Truong Ba Tuan, sınıflandırmanın arazi mevzuatına göre yapılacağını söyledi. Bu nedenle bakanlığın taslağı, bağımsız bir vergi tanımı oluşturmak yerine arazi mevzuatına atıfta bulunuyor.
Değişiklik taslağındaki Arazi Kanunu, terk edilmiş araziyi devlet tarafından tahsis edilen ya da kiralanan, ancak belirlenmiş bir süre boyunca kesintisiz kullanılmayan arazi olarak tanımlıyor. Ancak bu tanımda sürenin henüz belirtilmediği aktarılıyor. 2024 Arazi Kanunu ile mevcut vergi yasalarında da terk edilmiş araziye ilişkin ayrı bir tanım bulunmadığı, buna karşılık proje arazilerinin takvime uygun kullanılmamasının düzenlendiği bildiriliyor.
Tuan, Tarım ve Çevre Bakanlığı'na kavramları ve ölçütleri netleştirme görevi verildiğini söyledi. Haberlerde ilgili hükümet talimatının 28 Eylül tarihli olduğu konusunda görüş birliği var, ancak numarası konusunda farklılıklar bulunuyor: Bazı kaynaklar 54 sayılı duyuruyu, bazıları 289 sayılı duyuruyu, bir başka kaynak ise 574 sayılı duyuruyu belirtiyor. Teyit edilmeden belge numarası kesinleşmiş kabul edilemez.
Öneri, kullanılmayan arazilere daha yüksek vergi uygulanmasının incelenmesini öngören ve 28 Temmuz 2026'da kabul edildiği bildirilen 21-NQ/TW sayılı kararla bağlantılı. Bazı kaynaklar politikayı, 2030'a kadar arazi israfını önleme hedefiyle de ilişkilendiriyor. Tasarının hükümete sunulduğunu söyleyen haberler olduğu gibi, dosyanın inceleme için Adalet Bakanlığı'na iletildiğini belirtenler de var. Bu ifadelerin hiçbiri tedbirin yasalaştığını göstermiyor.
Ekonomistler Oranın Zamanla Artmasını İstiyor
Ekonomist Le Ba Chi Nhan, yüzde 0,2'lik oranın araziyi kullanmadan elde tutmanın başlangıç maliyetini artırabileceğini, ancak önemli fiyat artışları bekleyen ve mali açıdan güçlü arazi sahiplerinin kararlarını değiştirmeyebileceğini savunuyor. Arazinin meşru bir neden olmaksızın daha uzun süre boş kalması hâlinde oranın yüzde 0,3'e, yüzde 0,5'e veya daha yükseğe çıkarılmasını öneriyor.
Nhan, amaçlanan teşviki şu sözlerle açıklıyor:
"Politika, bir tür 'maliyet saati' yaratmalı; arazi ne kadar uzun süre kullanılmazsa elde tutmak da o kadar pahalı hâle gelmeli," dedi Nhan.
Vergiye esas değerin 100 milyar VND olarak değişmediği varsayılırsa, yüzde 0,3'lük oran yıllık 300 milyon VND, yüzde 0,5'lik oran ise 500 milyon VND vergi getirir. Bu hesaplamalar Nhan'ın önerdiği alternatifleri gösteriyor; bakanlığın kabul ettiği oranları değil.
Eski doğal kaynaklar ve çevre bakan yardımcısı Profesör Dang Hung Vo da vergi oranının beklenen piyasa kazançları dikkate alınarak değerlendirilmesi gerektiğini savunuyor. Vo, uygun fiyatlı konutların metrekare fiyatının 2014-2024 arasında yaklaşık 11 milyon VND'den 33 milyon VND'ye çıkarak üç katına yükseldiği, başka bir deyişle on yılda yüzde 200 arttığı örneğini veriyor.
Bu konut örneği ülke çapında bir arazi fiyat endeksi değil; on yıllık değer artışı da tek yıllık bir vergi faturasıyla doğrudan karşılaştırılamaz. Bununla birlikte, beklenen kazançların elde tutma maliyetlerinden çok daha yüksek kalması hâlinde sahiplerin vergiyi ödemeyi tercih edebileceği yönündeki kaygısını açıklıyor. Vo, yüzde 0,2'nin denenmesini ve uygulamadan sonra yeterince caydırıcı olup olmadığının gözden geçirilmesini de destekliyor.
Hanelerin Arazisi Her Zaman Spekülatif Yatırım Değildir
EZ Property Üst Yöneticisi Pham Duc Toan, yüzde 0,1 ile yüzde 0,5 arasında değişen, daha fazla arsaya sahip olanlara daha yüksek oranlar uygulayan farklı bir kademeli sistem öneriyor. Bu öneri, yalnızca arazinin ne kadar süredir kullanılmadığına bakmak yerine tek arsası olan bir haneyle on arsa sahibi bir yatırımcıyı birbirinden ayıracak.
Toan ayrıca, hanenin büyüklüğüne göre alan ya da arsa sayısı üzerinden bir istisna tanınmasının değerlendirilmesini öneriyor. Çocukları için kırsalda arazi biriktiren hanelerin, kullanılmayan kentsel geliştirme arazileriyle aynı şekilde değerlendirilmesine karşı çıkıyor. Bunlar, vergi taslağında yer alan muafiyetler değil, öneriler.
Hanelere ilişkin kaygılar, yeniden yerleşim arazilerini de kapsıyor. Kalkınma projeleri nedeniyle yerinden edilen kişiler arsa alabilir ancak ev yapacak paraları olmayabilir; bazıları da çocuklarının ileride ev kurabilmesi için araziyi elinde tutabilir. Ulusal Meclis Kültür ve Sosyal İşler Komitesi başkan yardımcısı Ta Van Ha, bu durumların ve uzun süren imar kısıtlamalarından etkilenen arazilerin açıkça düzenlenmesi çağrısında bulundu.
Hanoi'deki arazi ihaleleri tartışmanın diğer yönünü gösteriyor. Dan Phuong, Hoai Duc ve Thanh Oai'nin de aralarında bulunduğu banliyö bölgelerindeki ihalelerde, Ağustos 2024'te kazanan teklifler zaman zaman metrekare başına 100 milyon VND'yi aştı. İhaleyle satılan birçok arsanın sonrasında inşa edilmeden kaldığı bildirildi. Ancak ihale fiyatı otomatik olarak vergiye esas değer sayılmaz; ayrıca ihaleyle yasal olarak arazi satın almak, sonradan kullanım dışı kalmasının önerilen kategoriye girip girmediğini tek başına belirlemez.
Sahildeki Tatil Köyleri İmar Durumunun Neden Önemli Olduğunu Gösteriyor
Da Nang'daki durmuş iki sahil projesi, yetkililerin yalnızca boş arazileri belirlemek yerine projelerin geçmişini incelemesi gerektiğini gösteriyor. Hon Ngoc A Chau yaklaşık 12 hektarlık alanı kapsıyor; Temmuz 2009'da yatırım belgesi aldı ve planlanan yatırım tutarı 4,8 trilyon VND'ydi. İnşaat 2010'un başlarında başladı, ancak daha sonraki bir haberde 16 yıl geçmesine karşın alanın büyük bölümünün hâlâ boş olduğu belirtildi.
Şehrin planları da değişti. Da Nang, 2018'de alanın bir bölümünün kamusal alana dönüştürülmesi için görüşmeler yapılmasını istedi. 2020'de ise güney bölümünün bir kısmının plaj, denize erişim alanı ve halk parkı olarak kullanılması için geri alınmasını kabul etti.
Yaklaşık 3,77 hektarlık Non Nuoc turizm alanı, 2014'te I.V.C'ye tahsis edildi. Şehir 2018'de projeyi geri alma politikası benimsedi; arazi daha sonra sahil parkı olarak planlandı. Bu iki projenin de önerilen vergiden kesin olarak sorumlu olduğu açıklanmadı.
Hanoi Barosu'ndan avukat Pham Thanh Tuan, değerlendirmelerde yatırımcıların yükümlülüklerinin, onaylanan takvimlerin ve gecikme nedenlerinin incelenmesi gerektiğini savunuyor. Ekonomist Vo Tri Thanh da arazinin çoğunu kullanmadan bırakıp bir ya da iki geçici yapı inşa ederek kurallardan kaçmayı mümkün kılacak düzenlemeler konusunda uyarıyor. İmar onayı ne otomatik muafiyet sağlamalı ne de tek başına vergi sorumluluğu doğurmalı.
Vergi Ödemek Süresiz Arazi Tutma Hakkı Vermez
Önerilen vergi, yatırım projelerinin arazilerini kullanıma açmaya yönelik mevcut yükümlülüklerle birlikte işleyecek. TAT Hukuk Bürosu Başkanı avukat Truong Anh Tu, vergi yükümlülüğünü yerine getirmenin araziyi süresiz elde tutma hakkı sağlamayacağını savunuyor.
2024 Arazi Kanunu'nun 81. maddesinin 8. fıkrasında açıklanan mevcut mekanizma kapsamında, yatırım projesi arazisinin fiziksel tesliminden sonra art arda 12 ay kullanılmaması ya da projenin arazi kullanım takvimine göre 24 ay gecikmesi hâlinde işlem uygulanabilir. En fazla 24 aylık uzatma, ek mali yükümlülükler getiriyor. 9. fıkradaki mücbir sebep istisnası saklı kalmak kaydıyla, bu sürede de yükümlülüklerin yerine getirilmemesi yasal koşullar çerçevesinde arazinin geri alınmasına yol açabilir.
226/2025/ND-CP sayılı kararnameyle değiştirilen 102/2024/ND-CP sayılı kararnamenin 31. maddesi; uzatma zamanlamasını, etkilenen alanı ve işlem usullerini düzenliyor. Uzatma otomatik değil. Vergi, uzatma süresince ödenen ek tutarlar ve arazinin geri alınması birbirinden ayrı mekanizmalar.
Arazi Kanunu'nda önerilen değişiklikler bu çerçevenin bazı bölümlerini değiştirecek. Haberlerde, kullanılmayan veya gecikmiş yatırım projesi arazileri için yıllık ve artan oranlı ödemeler öngörüldüğü; kullanımın 60 ay boyunca aksaması hâlinde arazinin geri alınabileceği belirtiliyor. Ayrıca idari ceza uygulanmasının ardından 24 aydan uzun süre kullanılmayan tarım arazileri için ve belirlenen süre içinde yeniden kullanıma başlanmaması durumunda geri alma hükümlerinden söz ediliyor. Bu taslak hükümler, yürürlükteki yasayla ya da önerilen yüzde 0,2'lik vergiyle karıştırılmamalı.
Veri Sorunları Yanlış Kişinin Vergilendirilmesine Yol Açabilir
Doğru sınıflandırma için arazi, vergi, yatırım ve inşaat kayıtlarının bağlantılı olması gerekiyor. Avukat Pham Thanh Tuan, gerektiğinde elektrik ve su bilgilerinden de yararlanılarak her parsel için vergi mükellefinin, kapsama giren alanın, arazinin fiilî durumunun ve kullanılmadığı sürenin belirlenmesini öneriyor.
Mevcut hatalar, bu riskin pratikteki boyutunu gösteriyor. Vergi Dairesi müdür yardımcısı Le Long, eTax Mobile'da görünen bazı beklenmedik arazi vergisi borçlarını bilgi paylaşımının eksik olmasına ve güncellemelerin gecikmesine bağladı. Gayrimenkul satıldıktan sonra eski sahipler kayıtlarda görünmeye devam edebilir; henüz mutabakatı yapılmayan ödemeler de borç ya da mükerrer bildirimlere neden olabilir. Maliye Bakan Yardımcısı Nguyen Duc Chi, konut, arazi ve vergi verilerinin doğru, eksiksiz ve bağlantılı olması çağrısında bulundu.
Atıl kalan kaynakların ölçeği büyük, ancak farklı kategoriler birbirinden ayrı tutulmalı. 18 Haziran 2026'da ele alınan rakamlar arasında, Devlet Denetim Kurumu'nun bir tespitiyle boş, yıpranmış ya da verimsiz kullanılan 3.896 kamu mülkü alanı da vardı. Bu sayı, terk edilmiş tüm özel mülkleri kapsamıyor.
Yetkililer ayrıca, gecikmiş 1.531 projedeki engelleri çözdüklerini; bunların 273'ünün kullanıma girdiğini, 4.000 hektardan fazla alanı kapsadığını ve yaklaşık 286 trilyon VND yatırım tutarına sahip olduğunu bildirdi. 273 proje, 1.531 projenin yaklaşık yüzde 17,8'ine karşılık geliyor. 31 Temmuz itibarıyla Sistem 751'de zorluklarla karşılaşan 4.619 proje ve arazi parseli kaydedilmiş, 3.984'ü incelenip sınıflandırılmıştı. Bu kayıt, spekülatif amaçla elde tutulduğu kesinleşmiş arazilerin listesi değil.
Müteahhit Durmuş Bir Projeyi Devredebilir mi?
Avukat Hoang Ha, araziyi elde tutma maliyetini yükseltmenin, projeleri tamamlayabilecek yatırımcılara uygulanabilir devir yollarıyla desteklenmesi gerektiğini savunuyor. Aksi takdirde zor durumdaki bir müteahhit, satış için gerekli koşulları sağlayamadan projeden çıkmaya zorlanabilir.
2023 tarihli Gayrimenkul Ticareti Kanunu'nun 40. maddesi; onaylanmış proje belgeleri, tamamlanmış tazminat ve yeniden yerleşim desteği, uyuşmazlık ya da haciz bulunmayan arazi, ipoteklerin kaldırılması ve araziye ilişkin mali yükümlülüklerin yerine getirilmesi gibi koşullar öngörüyor. Projenin uygulama süresi içinde olması ve hakkında araziyi geri alma kararı bulunmaması da gerekiyor.
Bu güvencelerin sağlanması, mali sıkıntı yaşayan projeler için zor olabilir. Ha, alıcının devir sırasında belirlenmiş yükümlülükleri ödemesi ya da müteahhit, banka ve yetkililerle koordinasyon içinde borç ödemesi ve ipoteğin kaldırılmasını sağlaması gibi düzenlemelerin incelenmesini öneriyor. Bunlar, devir koşullarını aşmaya yönelik mevcut ve genel bir hak değil, önerilen mekanizmalar.
42. madde, yetkileri dahilindeki devirlerde eyalet makamlarına eksiksiz ve geçerli başvuruyu aldıktan sonra inceleme ve karar için 30 gün tanıyor. Başbakan kararı gerektiren devirlerde eyaletin inceleme ve başvuru süresi 45 gün. 96/2024/ND-CP sayılı kararname, gerekli belgeleri ve ilgili işlemleri düzenliyor. Ulusal Meclis Ekonomi ve Maliye Komitesi üyesi Phan Duc Hieu, müteahhitlerin geliştiremedikleri arazileri elde tutmak yerine başarısızlık, çıkış ve portföyü yeniden yapılandırma olasılıklarını planlaması gerektiğini savunuyor.
Boş Binalar ve Yabancı Ülkelerdeki Vergiler Tartışmayı Genişletiyor
Dang Hung Vo, yalnızca boş arazilere odaklanan bir politikanın tamamlanmış ancak kullanılmayan villa, sıra ev ve cadde dükkânlarını gözden kaçırabileceğini savunuyor. Tarım arazilerini değerli kentsel alanlarla otomatik olarak aynı şekilde değerlendirmeden boş binaların da incelenmesini öneriyor. Tarım arazilerinin kullanılmadığını tespit etmek zor olabilir ve denetim maliyetleri, elde edilecek gelire kıyasla yüksek kalabilir.
Öneri, tarım dışı arazi vergilendirmesini ilgilendiriyor; kullanılmayan her tarlaya otomatik olarak vergi getirmiyor. Bu düzenleme, Haziran 2025'te 2030 sonuna kadar uzatılması onaylanan tarım vergisi muafiyetinin uzatılmasından farklı.
Yabancı ülkelerde farklı yaklaşımlar görülüyor, ancak oranları doğrudan karşılaştırmak mümkün değil. Haberlere göre Suudi Arabistan öncelikli bölgelerde arazi değerinin yüzde 10'una kadar vergi alıyor; Avustralya'nın Victoria eyaletinde ise boş konutlara yüzde 1 ile yüzde 3 arasında oranlar uygulanıyor. Güney Kore'de iki yıl sonra uygulanacak başlangıç oranı konusunda haberler farklılık gösteriyor: Bazıları yüzde 2, bazıları yüzde 2 ile yüzde 5 arasında oranlar verirken, on yıl sonra oranın yüzde 10'a kadar çıktığı belirtiliyor.
Fransa'da bildirilen yüzde 17 ve yüzde 34 oranları, mülkün tam değeri değil kira değeri üzerinden hesaplanıyor. İrlanda'da yerel emlak vergisinin katları kullanılıyor. Kanada'da belirli yabancı mülk sahiplerini hedefleyen yüzde 1'lik federal uygulama ile Vancouver'daki yüzde 3'lük vergi gibi yerel uygulamalar bir arada bulunuyor. Diğer örnekler arasında İspanya'daki emlak vergisi ek yükleri, Japonya'da konut vergisi indirimlerinin kaldırılması, İtalya'da boş evlere normal vergi uygulanması ve Singapur'da sahibi tarafından oturulmayan mülklere daha yüksek oran konması yer alıyor. Vergi matrahları, muafiyetler ve tanımlar farklı olduğundan, manşetlerdeki oranlar Vietnam'daki olası sonuçları anlamak için güvenilir bir ölçüt değil.
Karar, Ölçütlere ve Takvime Bağlı
Tartışma iki koldan ilerliyor: oran belirleyen vergi değişiklikleri ve bu vergiyi hangi durumların tetikleyeceğini tanımlayan arazi mevzuatı. Bildirilen başlıca adımların kısa bir zaman çizelgesi şöyle:
- 28 Temmuz 2026: Kullanılmayan arazilere daha yüksek vergi uygulanmasının incelenmesini öngören 21-NQ/TW sayılı karar kabul edildi.
- 28 Eylül 2026: Hükümet liderleri sınıflandırma ölçütlerine ilişkin çalışma başlattı; ancak haberlerde duyuru numarası konusunda görüş ayrılığı var.
- 6 Ekim 2026: Maliye Bakanlığı, üç aylık basın toplantısında yüzde 0,2'lik öneriyi görüştü.
- 2026 yıl sonu: Ulusal Meclis'te görüşülmesi bekleniyor; onaylanması gerekiyor.
- 1 Ocak 2027: Yasama sürecinin tamamlanması ve nihai hükümlerin kabul edilmesi koşuluyla, bildirilen hedef yürürlük tarihi.
Gayrimenkul platformu Batdongsan'ın güney bölge müdürü Dinh Minh Tuan, veri ve sınıflandırma kurallarının oluşturulması için en az bir yıl süre tanınmasını öneriyor. Başlangıçta beş yılı aşkın süredir uygulama faaliyeti görülmeyen projelerin incelenmesini tavsiye ediyor. Ulusal Meclis üyesi Tran Hoang Ngan ise güncel yerel planların yayımlanmasını, eski planların kaldırılmasını ve vatandaşlarla işletmelere işlemlerini tamamlamaları için bir ila iki yıl tanınmasını öneriyor.
Nihai kurallar; kullanılmama eşiğini, muafiyetleri, geçiş düzenlemelerini ya da mevcut vergi kategorilerinin çakışması hâlinde nasıl işlem yapılacağını henüz netleştirmedi. İtiraz ve yanlış parsel bilgilerini düzeltme olanakları da önem taşıyacak. Daha yüksek bir oran, imar kısıtlamasını, devir engelini ya da yanlış mülkiyet kaydını tek başına çözemiyor.
Öne Çıkanlar
- Vietnam, kapsama giren terk edilmiş, kullanılmayan veya geliştirilmesi geciken arazilere yıllık yüzde 0,2 vergi önermektedir.
- Vergiye esas değeri 100 milyar VND olan bir arazi için yıllık vergi 200 milyon VND olacaktır.
- Oran, olağan konut arazisi kota dilimleri uygulanmadan, kapsama giren alanın tamamına uygulanacaktır.
- Tanımlar ve uygulama ölçütleri henüz tamamlanmamıştır; vergi henüz yasalaşmamıştır.
- Ekonomistler, dış koşullar nedeniyle geciken durumlar korunurken oranların zamanla artırılmasını değerlendirmeyi önermektedir.
- Vergi ödemek proje yükümlülüklerinin yerini almayacak ve yasal koşullar oluştuğunda arazinin geri alınmasını önlemeyecektir.
- 1 Ocak 2027, onaya ve yasalaşacak nihai hükümlere bağlı olarak bildirilen hedef başlangıç tarihidir.






