Sri Lanka 2018’deki Üretim Düzeyine Döndü, Ancak Her Beş Kişiden İkisi Yoksul veya Yoksulluk Riski Altında

12 dakikalık okuma
Sri Lanka Returns to 2018 Output, but Two in Five People Remain Poor or Vulnerable

Ekonomik toparlanma hane halklarının güvencesini yeniden sağlamadı

Sri Lanka, art arda 12 çeyrek büyümenin ardından ekonomik üretimde 2018 düzeyine yeniden ulaştı. Buna rağmen her beş kişiden ikisi yoksul ya da yoksulluk sınırına o kadar yakın ki yeni bir şok onları bu sınırın altına itebilir. Dünya Bankası’nın Ekim 2026 değerlendirmesi, ülkenin ulusal hesaplarında hane bütçelerine, ücretlere ve çocuk beslenmesine kıyasla daha hızlı toparlandığını gösteriyor.

İçindekiler
  1. Ekonomik toparlanma hane halklarının güvencesini yeniden sağlamadı
  2. Revize edilen yoksulluk rakamları gerçekte ne anlama geliyor?
  3. Farklı yoksulluk sınırları farklı tablolar ortaya koyuyor
  4. Üretim ve döviz gelirleri toparlandı
  5. Daha yüksek gelir sınıflandırması neden yeterli değil?
  6. İş ve ücret düzeyleri önceki seviyelerin altında
  7. Enflasyon, zaten azalmış olan hane bütçelerini sıkıştırıyor
  8. Yük bölgeler ve çocuklar arasında eşit dağılmıyor
  9. Tarımsal ticaret istihdamı genişletmenin yollarından biri
  10. Yeni anketler toparlanmayı sınayacak
  11. Öne Çıkanlar

Kişi başına günlük 4,20 dolar eşiğine göre yoksulluk oranının 2025’te yüzde 16,9 olduğu tahmin ediliyor. Bu oran, 2023’teki revize edilmiş kriz zirvesi olan yüzde 20,7’nin altında, ancak 2019’daki yüzde 11,5’in üzerinde. Banka, oranın 2026’da yüzde 15,8’e, 2027’de yüzde 14,8’e ve 2028’de yüzde 14,0’e düşeceğini öngörüyor. Öngörülen bu iyileşme gerçekleşse bile yoksulluk, kriz öncesi düzeyin 2,5 yüzde puan üzerinde kalacak.

Dünya Bankası’nın Sri Lanka Kalkınma Güncellemesi, Toparlanmeden Dönüşüme başlığıyla, 2026’nın ilk yarısında yüzde 4,7 büyüme kaydedildiğini bildiriyor. Rapora göre istihdam ve hane halklarının refahı toparlanmanın gerisinde kalmaya devam ediyor; reel ücretler 2019 düzeyinin yaklaşık yüzde 12 altında ve yeniden yükselen enflasyon, satın alma gücündeki toparlanmayı sekteye uğratıyor.

Dünya Bankası kıdemli ekonomisti Jakob Engel, Kolombo’daki bir medya bilgilendirme toplantısında bu ayrışmayı şöyle anlattı:

Temel bulgumuz, Sri Lanka ekonomisinin toparlanmayı sürdürdüğü. Bu toparlanma gerçek; ancak pek çok hane halkı etkisini hâlâ hissedemiyor.

Bu ayrım önemli; çünkü GSYH’nin önceki düzeyine dönmesi, ailelerin kaybettikleri tasarrufları geri kazandığı, gelirlerini yeniden eski düzeyine çıkardığı ya da beklenmedik bir masrafı karşılayabilecek duruma geldiği anlamına gelmiyor. Banka, 2019 ile 2023’teki kriz zirvesi arasında yaklaşık iki milyon kişinin yoksulluğa itildiğini tahmin ediyor.

Reklam

Revize edilen yoksulluk rakamları gerçekte ne anlama geliyor?

Daha düşük yoksulluk tahminleri, yaşam koşullarında ani bir iyileşmeyi değil, ölçüm yöntemindeki değişikliği yansıtıyor. 2023 için tahmin edilen zirve yüzde 27,6’dan yüzde 20,7’ye, yani 6,9 yüzde puan düşürüldü. 2024 tahmini yüzde 25,0’ten yüzde 18,4’e, 2025 tahmini ise yüzde 22,1’den yüzde 16,9’a indirildi.

Dünya Bankası bu değişikliği yoksulluk tahminlerine ilişkin SSS belgesinde açıklıyor. Önceki hesaplamalarda hane halklarının refahı, genel ekonomik toplamlar üzerinden çıkarımla tahmin ediliyordu. Revize edilen yöntemde ise kapsamlı hane halkı anketleri arasındaki dönem için harcamaları tahmin etmek üzere istihdam, işgücü gelirleri ve hane halkı bileşimine ilişkin yıllık İşgücü Anketi verileri kullanılıyor.

Dünya Bankası, SSS belgesinde istatistiksel revizyonu yoksulluktaki gerçek düşüşten açıkça ayırıyor:

Yoksulluk sahada değişmedi; artık daha doğru ölçülüyor.

2019 başlangıç düzeyi değişmedi. Revize edilen seriye göre yoksulluk 2019-2023 arasında 9,2 yüzde puan yükseldi, ardından 2025’e kadar 3,8 puan geriledi. Buna göre yoksulluk oranındaki artışın yarısından azı 2025’e kadar telafi edilmiş oldu.

Revizyonlar ulusal yoksulluk ölçümünü de etkiliyor. Bu eşiğe göre 2023 zirvesi tahmini yüzde 31,4’ten yüzde 24,0’e, 2024 oranı ise yüzde 29,0’dan yüzde 21,7’ye düşüyor. Bu rakamlar farklı bir yoksulluk sınırı kullanıyor; 4,20 dolarlık seriyle birbirinin yerine kullanılmamalı.

Farklı yoksulluk sınırları farklı tablolar ortaya koyuyor

Günlük 4,20 dolarlık eşik, 2021 satın alma gücü paritesi cinsinden ifade ediliyor. Satın alma gücü paritesi, paranın ülkeler arasında neler satın alabildiğindeki farklılıkları hesaba katıyor. Bu tutar, hane halklarının mevcut döviz kurundan dolara çevrildiğinde bu miktarı kazandığı ya da harcadığı anlamına gelmiyor.

Dünya Bankası’nın Sri Lanka ülke profili, yoksulluk göstergelerini Yoksulluk ve Eşitsizlik Platformu üzerinden sunuyor. Belgede belirtilen veri seti sürümü 20260922_2021_01_02_PROD; veriler 11 Ekim 2026’da alınmış. Platformda 3,00, 4,20 ve 8,30 dolarlık eşikler yer alıyor; böylece yoksulluk farklı yaşam standartlarına göre incelenebiliyor.

Orta üst gelirli ülkelerde yoksulluğu izlemek için kullanılan 8,30 dolarlık eşikte, 2025 oranı yüzde 61,1 olarak veriliyor; 2028 için yüzde 55,7 öngörülüyor. Banka’nın SSS belgesi bu oranı her 10 kişiden altısına yakın diye tanımlıyor ve söz konusu eşiği Sri Lanka’nın yakın zamanda elde ettiği gelir sınıflandırması için hedef niteliğinde bir ölçüt olarak değerlendiriyor. Aşırı yoksulluk sınırı olan 3,00 dolarda ise oranın 2025’teki yüzde 6,0 düzeyinden 2028’de yüzde 4,9’a düşmesi bekleniyor.

Sri Lanka’nın ulusal yoksulluk sınırı, 2019 fiyatlarıyla kişi başına aylık 6.966 LKR. Bu sınır, ülkenin iç politikasına yön veriyor ve bir sonraki Hane Halkı Gelir ve Harcama Anketi verileri yayımlandıktan sonra güncellenecek.

Yüzde 40’lık kırılganlık oranı ise başka bir şeyi ölçüyor: 4,20 dolarlık sınırın altında yaşayanlarla bu sınırın en fazla yüzde 50 üzerinde yaşayanların toplamını. Aynı satın alma gücü temelinde bu üst sınır günlük 6,30 dolar. Bu oran, yüzde 40’ın hâlihazırda 4,20 dolarlık eşiğin altında olduğunu değil, kaç kişinin yoksul ya da yoksulluğa yakın yaşadığını gösteriyor.

Reklam

Üretim ve döviz gelirleri toparlandı

Ulusal ölçekteki toparlanma kayda değer. GSYH 2024 ve 2025’te yılda yaklaşık yüzde 5 büyüdü; 2026’nın ilk yarısındaki büyüme ise yüzde 4,7 oldu. Dünya Bankası, ilk toparlanma ivmesinin zayıflaması ve verimliliğin düşük seyretmesiyle büyümenin yılın tamamında yüzde 4,4, 2027’de ise yüzde 4,2 olacağını öngörüyor.

Banka, ekonomik istikrara, kamu maliyesinin sıkılaştırılmasına, döviz kuru reformlarına ve borçların yeniden yapılandırılmasına dikkat çekiyor. Güçlü sanayi faaliyeti, yatırım artışı ve dayanıklı hizmet sektörü büyümeyi destekledi. Faiz ödemeleri öncesinde gelirlerle harcamalar arasındaki farkı ölçen birincil bütçe fazlası da belirgin biçimde arttı.

Döviz göstergeleri de ilerlemeye işaret ediyor. Resmî rezervler 2024 sonunda 6,12 milyar dolarken 2026 Ağustos sonunda 6,9 milyar dolara çıktı. Bu, 780 milyon dolarlık, yaklaşık yüzde 12,7’lik bir artış demek. 2026 Ocak-Ağustos döneminde işçi dövizleri 6,1 milyar dolara ulaştı; bu, 2025’in aynı dönemine göre yüzde 19,8 artış anlamına geliyor.

İhracat gelirleri söz konusu sekiz ayda 12,01 milyar dolara ulaştı; bildirilen artış yüzde 4,26 oldu. Çay, hindistan cevizi, hazır giyim ve kauçuk ürünleri bu gelire katkı sağladı. Turist sayısı Ocak-Eylül 2024’teki 1,48 milyondan 2026’nın aynı döneminde 1,69 milyona yükselerek yaklaşık yüzde 14 arttı. Ancak Orta Doğu’daki çatışmaların etkisiyle gelen turist sayısının 2025 düzeyinin biraz altında kaldığı bildirildi.

Sri Lanka için 2026’da öngörülen yüzde 4,4’lük büyüme, Dünya Bankası’nın Güney Asya için öngördüğü yüzde 6,9’un 2,5 yüzde puan altında. Ekim ayına ait bölgesel güncelleme, Büyüme için Yapay Zekâyı Benimsemek, yapay zekânın verimlilik artışı, ihracat fırsatları ve daha iyi kamu hizmetleri için olası bir kaynak olup olmadığını inceliyor. Sri Lanka değerlendirmesi ise özellikle yatırım, ihracat ve tarımsal ticarete ağırlık veriyor.

Daha yüksek gelir sınıflandırması neden yeterli değil?

Sri Lanka, Temmuz 2026’da Dünya Bankası’nın orta üst gelirli ülkeler kategorisine geri döndü. Bu sınıflandırma, kişi başına düşen gayrisafi millî gelire, yani ulusal ortalamaya dayanıyor. Gelirin nasıl dağıldığını ya da daha yoksul hane halklarının toparlanmadan pay alıp almadığını göstermiyor.

Bu nedenle bir ülke, pek çok sakini yoksulluk ölçütünün altında kalırken gelir sınıflandırması eşiğini aşabilir. Üretimin yeniden yükselmesi, döviz gelirlerinin artması ve hane halklarının güçlük çekmeye devam etmesi istatistiksel bir çelişki değildir. Bu göstergeler farklı şeyleri ölçüyor.

Dünya Bankası’nın Sri Lanka ülke müdürü Gevorg Sargsyan, büyümeyi istihdama dönüştürebilecek sektörlere yatırım yapılması çağrısında bulundu:

Sri Lanka, tarımsal gıda gibi büyük potansiyel taşıyan sektörlerden yararlanabilir. Çiftçilerin, işletmelerin ve yatırımcıların bir sonraki büyüme aşamasına yön vermesini sağlayacak politikalara, altyapıya ve elverişli koşullara yatırım yapmalı.

Banka’nın temel politika tezi, toparlanmanın kamu harcamalarına dayanmak yerine özel yatırımlara, ihracata ve verimliliğe yönelmesi gerektiği. Başarı ölçütü, ulusal üretim toplamının eski düzeyine dönmesinden daha kapsamlı: Büyümenin verimli işler yaratması ve krizden kalan kayıpları hâlâ taşıyan hane halklarına ulaşması gerekiyor.

Reklam

İş ve ücret düzeyleri önceki seviyelerin altında

Dünya Bankası’nın Kalkınma Güncellemesi’nin tamamında, işgücüne katılım oranı 2025’te yüzde 49,4 olarak veriliyor. Bu oran 2024’teki yüzde 47,4’ün üzerinde, ancak 2019’daki yüzde 52,3’ün altında. Aradaki fark 2,9 yüzde puan. Katılım oranı 2026’nın ilk çeyreğinde yüzde 49,2’ye geriledi.

İşgücüne katılım oranı, ilgili nüfus içinde çalışan ya da aktif olarak iş arayanların payını ölçüyor. Oranın düşmesi yalnızca işsizliğin arttığı anlamına gelmiyor. İnsanların iş aramaktan vazgeçtiğini ya da işgücü piyasasına giremediğini de gösterebilir.

Kadınların işgücüne katılımı özellikle düşük. Kalkınma Güncellemesi, 2025 oranını yüzde 32,4 olarak veriyor; 2019’da bu oran yüzde 34,6’ydı. SSS belgesinde ise 2024 oranı yüzde 32,4, 2019 başlangıç düzeyi de biraz farklı olarak yüzde 34,5 veriliyor. Dolayısıyla belgeler, kadınlara ilişkin son oranın hangi yıla ait olduğu konusunda ve başlangıç düzeyinde 0,1 yüzde puanlık fark gösteriyor; ancak her ikisi de katılımın önceki seviyenin altında olduğunu ortaya koyuyor.

Enflasyona göre düzeltilmiş ücretler anlamına gelen reel ücretler, 2019 düzeyinin yaklaşık yüzde 12 altında. SSS belgesi, reel işgücü gelirlerinin de 2019-2023 arasında yüzde 40’tan fazla düştüğünü ve henüz tam olarak toparlanmadığını bildiriyor. Bunlar farklı ölçütler: İşgücü geliri, ücret oranlarının yanı sıra istihdam ve çalışılan saatlerdeki değişimlerden de etkilenebilir.

2026’nın başında yeniden görülen zayıflama özellikle kaygı verici; çünkü bu durum kısmi toparlanmanın ardından geldi. Kamu sektörü ücretleri 2025’te iyileşmesinin ardından reel olarak yeniden geriledi. Reel ücretlerdeki artış, özellikle kayıtlı sektörde çalışanlar arasında durdu.

Enflasyon, zaten azalmış olan hane bütçelerini sıkıştırıyor

Genel enflasyon Ağustos 2026’da yüzde 8,0’e ulaştı; bu oran Temmuz’da yüzde 7,3, Ağustos 2025’te ise yüzde 1,2’ydi. Gıda enflasyonu Temmuz’daki yüzde 6,3’ten Ağustos’ta yüzde 8,5’e çıktı. Balık ve diğer çabuk bozulan gıdalar artışa katkıda bulundu.

Dünya Bankası, fiyat baskısının yeniden artmasını ulaşım ve enerji maliyetlerine, küresel petrol fiyatlarındaki yükselişe ve rupinin değer kaybetmesine bağlıyor. Orta Doğu’daki çatışma da bu baskıları artırdı. Ulaşım maliyetleri yaklaşık yüzde 21 yükseldi. Bu durum, ulaşım masrafından büyük ölçüde kaçınamayan kayıt dışı çalışanları ve daha az resmî beceri gerektiren işlerde çalışanları özellikle zorluyor.

Dünya Bankası, hane halklarının refahını ele alırken maliyetlerdeki artışın neden bu dönemde yaşandığını şöyle açıklıyor:

Yaşam maliyetlerindeki artış, birçok hane halkının kriz sırasında tükettiği mali tamponları yeniden oluşturmaya fırsat bulamadan gerçekleşiyor.

Bu durum, yeniden başlayan büyümenin neden güven duygusunda benzer bir artış yaratmadığını açıklamaya yardımcı oluyor. Tasarrufları tükenmiş bir hane halkının artan ulaşım ücretlerini, gıda fiyatlarını ya da geçici gelir kaybını karşılamak için daha az imkânı var. Banka, Ditwah Kasırgası’nın, enflasyonun ve hane halklarının sınırlı tasarruflarının 2026’da yoksulluğun azalmasını yavaşlatmasını bekliyor.

Reklam

Yük bölgeler ve çocuklar arasında eşit dağılmıyor

Batı Eyaleti dışındaki yoksulluk oranının, bu eyalettekinin iki ila üç katı olduğu tahmin ediliyor. Kalkınma Güncellemesi, plantasyon sektöründeki yoksulluğu yüzde 36 olarak veriyor; bulgulara ilişkin haberlerde bu oran 2024’e ait olarak belirtiliyor. SSS belgesi ise plantasyon sektöründeki yoksulluğun ulusal ortalamanın üç katı olduğunu söylüyor, ancak bu bölümde karşılaştırma yılını belirtmiyor. Uyumlu bir karşılaştırma ölçütü olmadan bu iki ifade tek bir oranda birleştirilmemeli.

Yoksulluk açığı daha derin bir yoksulluğa da işaret ediyor. Bu ölçüt, yoksul hane halklarının kaynaklarıyla yoksulluk sınırı arasındaki farkı hesaplıyor; yalnızca sınırın altında yaşayanların sayısını vermiyor. Banka, açığın 2019-2024 arasında ülke genelinde iki katına çıktığını, Kuzey Eyaleti’nde ise Batı Eyaleti’nin dört katı olduğunu belirtiyor.

Çocuklar da krizin kalıcı bir başka bedelini yansıtıyor. Beş yaş altındaki çocuklarda bodurluk oranı 2021’de yüzde 7,4’ten 2025’te yüzde 10,1’e yükseldi; bu, 2,7 yüzde puanlık bir artış. Bodurluk, çocuğun yaşına göre boyunun kısa olması anlamına geliyor ve kronik yetersiz beslenmeyle ilişkili. Aynı dönemde düşük kilolu çocukların oranı da yaklaşık yüzde 12’den yüzde 16’ya çıktı.

Bu değişimler, yoksulluk eğilimlerinin beslenme ve işgücü göstergeleriyle birlikte değerlendirilmesi gerektiğini gösteriyor. Tahmin edilen yoksulluğun azalması kriz sırasında yaşanan zararı ortadan kaldırmıyor; gelirlerin toparlanması da gelişim alanındaki gerilemeleri kendiliğinden telafi etmiyor.

Aswesuma sosyal koruma programı, nüfusun en yoksul en az yüzde 20’sini kapsama hedefiyle kriz sırasında genişletildi. Banka, hedefleme ve kapsama oranının 2019’dan bu yana, özellikle plantasyon topluluklarında iyileştiğini belirtiyor. Ancak afetler, emtia fiyatlarındaki artışlar ya da finansal şoklar yeni ihtiyaçlar doğurduğunda desteğin daha hızlı devreye girmesi gerekiyor.

Tarımsal ticaret istihdamı genişletmenin yollarından biri

Kalkınma Güncellemesi’nin özel dosyası tarımsal ticarete odaklanıyor. Birincil tarım GSYH’nin yaklaşık yüzde 8’ini oluşturuyor. İşleme, lojistik, ticaret ve gıda hizmetleri dâhil daha geniş tarımsal gıda sistemi ise üretimin yaklaşık altıda birine ve istihdamın yüzde 40’tan fazlasına katkı sağlıyor.

Bu karşıtlık, Banka’nın tezinin temelinde yer alıyor. İşgücünün beşte ikisinden fazlasını istihdam ederken üretimin yaklaşık altıda birini sağlayan bir sektör, verimliliği artırarak ve daha değerli ürünler sunarak gelirleri yükseltmek için önemli bir potansiyele sahip. Sektörün bölgesel yoksullukla da doğrudan ilişkisi var: Badulla, Monaragala ve Mannar’da işgücüne katılanların yüzde 45’inden fazlası tarıma bağlı.

Banka, tarımsal ticaretin mal ihracatının yaklaşık üçte birini oluşturduğunu tahmin ediyor. Rapordaki ayrı bir seriye göre tarımın mal ihracatındaki payı 2010’da yüzde 30,6, 2025’te yüzde 31,4 oldu; ihracat değeri ise 2,5 milyar dolardan 4,0 milyar dolara yükseldi. İhracat payı pek değişmese de değer yüzde 60 arttı. Tarımsal işlemenin payı 2015’te yüzde 12,8’den 2025’te yüzde 18,3’e çıktı.

Önerilen reformlar arasında öngörülebilir ticaret kuralları, daha iyi altyapı, araziye ve finansmana erişimin iyileştirilmesi ve kamu harcamalarının verimsiz sübvansiyonlardan, tarımsal araştırmalara ve değişen iklim koşullarına uygun teknolojilere yönlendirilmesi yer alıyor. Dijital izlenebilirlik, ürünlerin tedarik zincirleri boyunca takip edilmesini sağlarken soğutmalı depolama ve taşımacılık çabuk bozulan gıda ürünlerindeki kayıpları azaltabilir.

Rapor, iklim değişikliğinin tarımsal verimlilikte 2050’ye kadar GSYH’nin yüzde 1,2’sine denk kayba yol açacağını tahmin ediyor. Küresel enerji piyasalarındaki oynaklık ve El Niño’nun gıda güvenliğine olası etkileri daha yakın vadeli riskler. Bu baskılar, verimlilik ve dayanıklılık yatırımlarını hem kırsal gelirler hem de gıda maliyetleri açısından önemli kılıyor.

Reklam

Yeni anketler toparlanmayı sınayacak

Revize edilen yoksulluk serisi resmî bir ulusal istatistik değil, Dünya Bankası’nın tahmini. Resmî referans ölçütü, Sri Lanka Sayım ve İstatistik Dairesi’nin hazırladığı Hane Halkı Gelir ve Harcama Anketi. Bu anketin tamamlanan son referans yılı 2019’du.

Banka, revize edilen yöntemini 2016 ve 2019 harcama anketlerine göre kalibre etti; 2024/25 IFPRI BRIGHT Anketi’yle, Dünya Gıda Programı’nın gıda ve mahsul güvenliği değerlendirmeleriyle, Banka’nın 2024 telefonla hane halkı anketiyle ve LirneAsia’nın 2022 hane halkı anketiyle de kontrol etti. IFPRI, 4,20 dolarlık eşikte 2025 yoksulluğunu yaklaşık yüzde 15,4 olarak tahmin etti; Banka’nın tahmini ise yüzde 16,9. İki tahmin de güçlüklerin sürdüğüne işaret ediyor, ancak aynı değil.

Gelişmelerin ve beklenen veri yayımlarının sıralaması şöyle:

  • 2019: 4,20 dolarlık eşikte yoksulluk oranı yüzde 11,5’ti.
  • 2023: Yoksulluk, revize edilen tahmine göre yüzde 20,7 ile zirveye ulaştı.
  • 2025: Yoksulluk yüzde 16,9 olarak tahmin edilirken işgücüne katılım yüzde 49,4’e yükseldi.
  • 2026: Üretim 2018 düzeyine döndü, ancak enflasyon reel gelirlerdeki artışı sekteye uğrattı.
  • Kasım 2026: Banka, yeni bir güncelleme için 2025 İşgücü Anketi verilerini bekliyor.
  • 2027: 2025 Hane Halkı Gelir ve Harcama Anketi verilerinin bir sonraki kapsamlı referans ölçütünü sağlaması bekleniyor.
  • 2028: Yoksulluğun yüzde 14,0’e gerilemesi öngörülüyor; bu oran 2019 düzeyinin hâlâ üzerinde.

Yoksulluk tahminleri 2025’ten itibaren yeni bir kapsamlı harcama anketi yerine ekonomik simülasyonlara dayanıyor. Banka, tek tek değerlerin kesin ölçümler olarak görülmemesi uyarısında bulunuyor. Gelecek anketlerin yayımlanması, ulusal üretimdeki iyileşmenin hane halkı gelirlerini güçlendirip güçlendirmediğini, beslenmeyi iyileştirip iyileştirmediğini ve şoklara karşı korumayı artırıp artırmadığını ortaya koymaya yardımcı olacak.

Öne Çıkanlar

  • 2026’da Sri Lankalıların beşte ikisi yoksul ya da 4,20 dolarlık yoksulluk sınırının en fazla yüzde 50 üzerinde yaşıyor.
  • Yoksulluk 2025’te yüzde 16,9 olarak tahmin ediliyor; 2019’da bu oran yüzde 11,5’ti.
  • 2023’teki revize edilmiş yüzde 20,7’lik zirve, yoksulluğun birdenbire düşmesini değil, daha doğru ölçülmesini yansıtıyor.
  • GSYH büyümesinin 2026’da yüzde 4,4, 2027’de yüzde 4,2 olması öngörülüyor.
  • Reel ücretler 2019 düzeyinin yaklaşık yüzde 12 altında; ulaşım ve gıda maliyetlerindeki artış bütçeleri zorluyor.
  • Bölgesel yoksulluk farkları ve çocuk beslenmesindeki kötüleşme, toparlanmanın eşit dağılmadığını gösteriyor.
  • Yeni işgücü anketi verilerinin Kasım 2026’da, harcama anketi verilerinin ise 2027’de yayımlanması bekleniyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir