Can kayıplarının söz konusu olduğu devasa bir kıyı savunması
Endonezya, ulusal gayrisafi yurt içi hasılanın yüzde 27,53’ünü, yaklaşık 368,4 milyar dolarını oluşturan bir bölgeyi korumak için Cava’nın kuzey kıyısı boyunca tahmini 80 milyar dolarlık bir deniz duvarı projesini ilerletiyor. Hükümet tahminlerine göre etkilenecek bölgelerde yaklaşık 50 milyon kişi yaşıyor. Yükselen deniz seviyesi ve çöken zemin; evleri, fabrikaları, tarım alanlarını, limanları ve havalimanlarını tehdit ediyor.
İçindekiler
- Can kayıplarının söz konusu olduğu devasa bir kıyı savunması
- Set nasıl inşa edilecek?
- Pantura ulusal ekonomi için neden önemli?
- Suyu iç kesimlere iten iki etken
- Duvarın yanı sıra nehirleri temizlemek ve su çekimini azaltmak neden gerekiyor?
- Balıkçı toplulukları erişimi ve yaşam alanlarını kaybetmekten endişeli
- Yerel sel savunmaları zararı başka yerlere taşıyabilir
- İnşaat ve bakım masraflarını kim karşılayacak?
- Duvarla birlikte balıkçı köylerine yatırım planlanıyor
- Uzun bir geçmiş, planlama ise şimdi 2027’ye odaklanıyor
- Bölgesel çıkarlar Cava’nın ötesine uzanıyor
- Özet
Altyapı ve Bölgesel Kalkınmadan Sorumlu Koordinatör Bakan Agus Harimurti Yudhoyono, yaygın olarak AHY adıyla biliniyor. AHY, 29 Mayıs 2026 itibarıyla planlamanın sürdüğünü ve teklifin 2027’ye kadar daha da olgunlaşması gerektiğini söylüyor. Cumhurbaşkanı Prabowo Subianto, projeyi ulusal stratejik öncelik haline getirdi ve inşaat aşamasına taşımak için uzmanlaşmış bir kurum kurdu.
Önerilen Dev Deniz Duvarı’nın Banten’den Doğu Cava’daki Gresik’e kadar yaklaşık 500 kilometre uzanması planlanıyor. Bazı tahminlere göreyse nihai uzunluğu 700 kilometreyi aşabilir. Tahmini maliyeti, Endonezya’nın Borneo’nun doğusunda inşa ettiği yeni başkentin öngörülen maliyetinin iki katından fazla.
Cava’nın kuzey kıyısının yerel adı olan Pantura boyunca yaşayan kıyı toplulukları, gelgit kaynaklı su baskınlarını düzenli olarak yaşıyor. Kuzeydeki bazı bölgelerde yetkililer, zeminin yılda 5 ila 20 santimetre çöktüğünü belirtiyor. Zemin çökmesi, yerin alçalması anlamına geliyor; deniz seviyesi yükselmeden önce bile binalar ve yollar denize göre daha düşük hale geliyor.
Prabowo, bu girişimin artık ertelenemeyeceğini söylüyor. Proje fikrinin Soeharto’nun cumhurbaşkanlığı döneminde ulusal kalkınma planlarında yer aldığını hatırlatıyor. Görüşmeler on yılı aşkın süredir devam ediyor ancak mevcut yönetim, çevresel ve mali riskleri önemli ölçüde süren teklife yeniden siyasi destek veriyor, üniversiteleri dahil ediyor ve yatırımcılarla temasa geçiyor.
Hükümetin görüşüne göre gecikme, her muson mevsiminde kötüleşen su baskınlarına milyonlarca kişinin daha fazla maruz kalmasına yol açacak. Çevre kuruluşları ve araştırmacılar ise duvarın başarısının betonun ötesinde, yeraltı suyu çıkarımının denetlenmesi ve balıkçı topluluklarının korunması gibi önlemlere bağlı olacağını savunuyor.
Set nasıl inşa edilecek?
Dev Deniz Duvarı, kıyı şeridinden yaklaşık dört ila altı kilometre açıkta yer alacak bir deniz setini içeren, bütünleşik bir kıyı savunma sistemi olarak planlanıyor. Ana duvarın arkasında, koruma alanının bir parçasını oluşturacak büyük bir lagün bulunacak. Mühendisler ve çevre gözlemcileri bu tasarıma hem ilgi duyuyor hem de kuşkuyla yaklaşıyor.
Yetkililer, çalışmaları mevcut finansman ve teknik hazırlık düzeyine göre aşamalar halinde yürütebilmek için projeyi 15 segmente ayırdı. Yalnızca Cakarta Körfezi’ndeki ilk aşamanın 8 milyar ila 10 milyar dolara mal olması öngörülüyor.
Beton duvarlar ve kıyı setleri, dalga enerjisini azaltmak için mangrovların yeniden yetiştirilmesi de dahil olmak üzere doğal koruma önlemleriyle bir arada kullanılacak. Mangrovlar, dalgalar kıyıya ulaşmadan önce etkilerini hafifletebilir. Sert yapılar ise deniz suyunu engellemek üzere tasarlanıyor.
AHY, projenin beş eyaleti, 20 ilçeyi ve beş şehri kapsadığını söylüyor. Bu geniş alan, farklı sorumluluk ve önceliklere sahip kamu kurumlarının yanı sıra dünyanın en yoğun nüfuslu adalarından birinde ulusal ve yerel yönetimler arasında da eşgüdüm gerektiriyor.
Prabowo, planlamayı, inşaatı ve finansmanı denetlemek üzere Kuzey Cava Kıyı Yönetim Otoritesi’ni kurdu. Kurumun başında Denizcilik ve Balıkçılık Bakan Yardımcısı Didit Herdiawan Ashaf bulunuyor. Bir kıyı şeridinin bir bölümündeki suya ya da karaya ilişkin kararların başka yerlerdeki toplulukları etkileyebildiği bölgede kurumun bu sorumlulukları bir araya getirmesi gerekiyor.
Pantura ulusal ekonomi için neden önemli?
Cava’nın kuzey kıyısında beş büyük sanayi büyüme merkezi, yaklaşık 70 sanayi sitesi, ilan edilmiş 28 sanayi bölgesi ve beş özel ekonomik bölge bulunuyor. Üretimin bu bölgede yoğunlaşması, hükümetin kıyı korumasını hem ekonomik hem de kamu güvenliği açısından öncelik olarak görmesini açıklamaya yardımcı oluyor.
AHY, girişimin bir deniz duvarından ibaret olmadığını söylüyor. Bölgenin GSYH’ye yaklaşık 368,4 milyar dolarlık katkısı, tekrarlanan su baskınlarının Endonezya genelinde fabrika faaliyetlerini, istihdamı ve tedarik zincirlerini etkileyebileceği anlamına geliyor. Düzenli su baskınlarına maruz kalan sanayi parkları yatırımcı güvenini de kaybedebilir; aksaklıklar bölgesel ticaret ortaklarına kadar uzanabilir.
Kıyı boyunca uzanan limanlar ve havalimanları, ticaret ve ulaşım için hayati güzergâhlar. Tarım arazileri ise farklı bir tehditle karşı karşıya: Tuzlu su girişi çeltik tarlalarını verimsiz bırakabilir. Tarım arazilerinin kaybı, milyonlarca kişinin yerel olarak yetiştirilen temel gıdalara dayandığı bir ülkede gıda güvenliğini zayıflatabilir ve gıda ithalatını artırarak ulusal ticaret dengesi üzerindeki baskıyı ağırlaştırabilir.
Hükümet, hiçbir şey yapmamanın maliyetinin inşaat giderlerini aşacağını savunuyor. Uyarı, hem evlerdeki hasarı hem de üretken arazilerle altyapının kaybını kapsıyor. Tahmini maliyeti 80 milyar dolara ulaşan girişimin temel ekonomik gerekçesi, bu varlıkları korumak.
Suyu iç kesimlere iten iki etken
Cava’nın kuzeyinde zeminin yılda 1 ila 20 santimetre çöktüğü bildiriliyor; hükümetin bazı kuzey bölgeleri için verdiği tahminler yılda 5 ila 20 santimetre arasında. Aşırı yeraltı suyu çıkarımı, binaların ağırlığı, mangrovların yok edilmesi ve toprak nemindeki değişimler zeminin çökmesine katkıda bulunuyor.
Yeraltı suyu çıkarımı, yüzeyin altındaki suyun çekilmesi demek. Zemin desteğini kaybedip oturdukça mahalleler çevrelerindeki suya göre daha alçakta kalıyor. Cava kıyısında bildirilen bazı vakalarda zemin çökmesi, yerel su seviyesini fiilen iki metreye kadar yükselterek yolları su altında bırakmış ve temellere zarar vermiş durumda.
Endonezya Meteoroloji, Klimatoloji ve Jeofizik Kurumu, 1992’den bu yana deniz seviyesinin yılda ortalama yaklaşık 4,3 milimetre yükseldiğini ve son yıllarda bu hızın arttığını bildiriyor. Kıyılara yönelik hükümet uyarılarında yıllık deniz seviyesi artışı 0,8 ila 1,2 santimetre olarak da tahmin ediliyor.
Küresel ısınma, kısmen daha sıcak okyanus sularının genleşmesi nedeniyle deniz seviyesini yükseltiyor. Yükselen su, çöken zeminle buluştuğunda denizle kara arasındaki mesafe iki yönden birden değişiyor. Yetkililer bunu çifte baskı olarak tanımlıyor; gelgit kaynaklı su baskınları ve kıyı erozyonu, bu süreçlerden herhangi birinin tek başına yaratacağı etkinin ötesinde artıyor.
Semarang, Demak ve Cakarta Körfezi’nde tehlikeli gelgitler yaşanıyor. Yetkililer, müdahale edilmezse gelgit kaynaklı su baskınlarının 2050’ye kadar daha sık ve yıkıcı hale gelmesini bekliyor. İnşaat çalışmaları için verilen destek, kıyı koşullarının önceki modellerin öngördüğünden daha hızlı kötüleştiği yönündeki kaygıları da yansıtıyor.
Yakın tarihli modellemeler, açık denizdeki yapıların belirli yerlerde fırtına kabarmasının yüksekliğini azaltabileceğini gösteriyor; ancak sonuçlar deniz tabanının biçimine ve derinliğine bağlı. Fırtına kabarması, fırtına sırasında deniz suyunun yükselmesidir. Suyun bir setin çevresindeki hareketi yerel su altı coğrafyasına göre değiştiğinden, kıyının her bölümü için tasarım tercihleri önem taşıyor.
Duvarın yanı sıra nehirleri temizlemek ve su çekimini azaltmak neden gerekiyor?
Araştırmacılar, deniz duvarlarının zeminin çökmesini durdurmadığı konusunda uyarıyor. Setin arkasındaki yeraltı suyu çıkarımı sürerse korunan zemin alçalmaya devam edecek; bu da suyu lagünün içinde hapsederek yeni drenaj sorunlarına yol açabilir.
Bu nedenle yeraltı suyunun düzenlenmesi ve kentsel su yönetiminde reform yapılması, projenin işleyişi açısından büyük önem taşıyor. Akademisyenler ve politika araştırmacıları, zemin çökmesinin nedenleriyle mücadele etmek ve sert setlerin yol açabileceği ekolojik zararı sınırlamak için bütünleşik kıyı yönetimi, atık su altyapısının iyileştirilmesi ve nehirlerin temizlenmesi çağrısında da bulundu.
Önerilen lagün, bu sorunları bir araya getiriyor. Duvarın arkasındaki suyun oksijeni az, durgun bir hendeğe dönüşmemesi için nehirlerin temizlenmesi gerekecek. Kıyı koruması, korunan bölgenin içindeki drenaj ve su yönetimiyle birlikte ele alınmalı.
Araştırmacılar, temel mühendislik sorusunu Endonezya’nın amacına uygun çalışan bir deniz duvarı inşa edip edemeyeceği şeklinde ortaya koyuyor. Önerdikleri yaklaşım, duvarı tek başına eksiksiz bir çözüm olarak görmek yerine uygulanabilir yeraltı suyu kurallarını, temiz nehirleri ve etkilenen toplulukların gerçek katılımını bir araya getiriyor.
Balıkçı toplulukları erişimi ve yaşam alanlarını kaybetmekten endişeli
Endonezya’daki çevre kuruluşları, inşaatın kum madenciliğini artırabileceği, kalan mangrovlara zarar verebileceği ve balıkçı topluluklarının kıyı sularına erişimini engelleyebileceği uyarısında bulunuyor. Bu kaygılar duvarın kapladığı alanın ötesine uzanıyor; balıkçıların avlanmak için denize ulaşmaları ve sağlıklı yaşam alanlarına sahip olmaları gerekiyor.
Çevre kuruluşu Auriga Nusantara’da deniz araştırmacısı olan Parid Ridwanuddin, toplulukların dev bir duvara ya da yeni bir kuruma ihtiyacı olmadığını savunuyor. Bunun yerine, balıkçıların engellenmeden çalışmayı sürdürebilmesini sağlayacak kapsamlı bir mekânsal planlama ve politika incelemesi çağrısı yapıyor.
Balıkçılıkta Adalet Halk Koalisyonu’nun (KIARA) genel sekreteri Susan Herawati, teklifi iklim kaynaklı daha derin sorunlara yönelik geçici bir çözüm olarak eleştiriyor. Ayrıca devasa finansmanın gerçek bir kamu koruması yerine siyasi kayırmacılığa kanal olabileceğini öne sürüyor. İklim değişikliğine uyumu tek bir inşaat işine indirgemeye neden karşı çıktığını şöyle açıklıyor:
"İklim meseleleri, yangın söndürücü gibi davranan sahte ve geçici çözümlere indirgenmemeli; sorun yangınmış gibi ele alınıp ‘Su dökersin, iş biter’ denmemeli. İşler böyle yürümüyor," dedi.
Eleştirmenler, Semarang-Demak ücretli yolunu bir uyarı örneği olarak gösteriyor. Önceki kıyı çalışmalarının balıkçılık güzergâhlarını kapattığını, mangrovları yok ettiğini ve komşu köylerdeki su baskınlarını kötüleştirdiğini söylüyorlar. Yeni inşaatlara geçmeden önce hükümetin bu sorunları çözmesi gerektiğini savunuyorlar.
Semarang Hukuki Yardım Vakfı’nda kamu avukatı olan Cornel Gea, yeni kurumun kuzey kıyısı boyunca istişarelere öncelik vermesi gerektiğini söylüyor. Balıkçılık güzergâhlarının korunması ve olası yerinden edilmelerin çözüme kavuşturulması, beton dökülmeden önce ele alınmalı. Gea ayrıca kıyıların kara ve deniz yoluyla birbirine bağlı olduğunu ve bir bölgedeki hasarın diğerlerini hızla etkileyebileceğini vurguluyor.
Yerel sel savunmaları zararı başka yerlere taşıyabilir
Orta Cava’daki Kendal’da yürütülen saha çalışmaları, eksik korumanın su baskınlarını nasıl başka yerlere yönlendirebildiğini gösterdi. Yükseltilmiş yollar ve küçük sel duvarları, bazen suyu daha önce kuru kalan komşu evlere yönlendiriyor. Tuzlu su, düzenli gelgitlerden etkilenmeyen verimli arazilere de ulaşmış durumda.
Bu bulgular, her segmentin yerinin ve işleyişinin çevredeki topluluklar açısından önemini ortaya koyuyor. Bir yolu ya da mahalleyi koruyan savunma yapısı, suyun akışını değiştirerek başka bir bölgeyi daha fazla riske açık bırakabilir. Bazı sakinleri diğerlerinin zararına korumamak için toplumsal ve çevresel önlemlerin eş zamanlı uygulanması gerekiyor.
Evleri yükseltmek için sağlanan hibeler ve alçak mahallelerde drenajın iyileştirilmesi, yoksul hanelere daha hızlı rahatlama sağlayabilir. Bazı aileler daha büyük altyapı programlarının gerektirdiği eş finansmanı karşılayamıyor; dolayısıyla yardımın nasıl finanse edildiği, korumadan kimin yararlanacağını etkiliyor.
Yükseköğretim Bakanı Brian Yuliarto, Prabowo’nun üniversitelere deniz duvarını desteklemek üzere araştırmacıları ve öğretim görevlilerini görevlendirme talimatı verdiğini söylüyor. Çalışmaların, verimliliği artıracak imkânları ve istenmeyen zararları azaltacak tamamlayıcı önlemleri belirlemesi de amaçlanıyor.
Üniversiteler Demak ve Semarang’da kıyı koruma stratejilerini daha önce test etti. Doğru uygulandıkları takdirde bu yöntemler inşaat maliyetlerini ve çevresel tahribatı azaltabilir; planlamacılara daha büyük projeyi geliştirirken yararlanabilecekleri pratik deneyim sunabilir.
İnşaat ve bakım masraflarını kim karşılayacak?
Cakarta yönetimi, ulusal ve eyalet bütçelerinin yanı sıra kamu kurumlarıyla özel şirketlerin ortaklıklarından ve doğrudan yabancı yatırımlardan oluşan bir finansman modeli arıyor. Yatırım Bakanı ve İleri Sanayi Bakanı, aynı zamanda Danantara Indonesia’nın üst yöneticisi olan Rosan Roeslani, takvimi hızlandırması amaçlanan yatırım destek programları hakkındaki görüşmeleri koordine etti.
Prabowo, 2025’te deniz duvarı projesini Çin’e sundu. Endonezya o zamandan bu yana, büyük sermayeye ve kıyı sularını yönetme deneyimine sahip ülkelerle temaslarını genişletti. Bu ülkeler arasında Hollanda, Güney Kore, Japonya ve Birleşik Arap Emirlikleri bulunuyor.
Hollanda, 32 kilometrelik Afsluitdijk barajı ve denizden toprak kazanma konusundaki yüzyıllara dayanan deneyimiyle öne çıkıyor. Güney Kore, dünyanın en büyük kıyı setlerinden biri olan Saemangeum Deniz Duvarı’nı inşa etti. Japonya, 2011 Tohoku depremi ve tsunamisinin ardından deniz duvarı altyapısını güçlendirdi. Birleşik Arap Emirlikleri’nin ortaklık düzenlemeleri yoluyla katkıda bulunabileceği de dile getirildi.
Finansal taahhüt inşaatla sınırlı değil. Bu büyüklükteki bir setin onlarca yıl boyunca izlenmesi, onarılması ve sediment yönetiminin yapılması gerekecek. Sediment yönetimi, yapıların ve su yollarının çevresinde biriken ya da hareket eden kum ve çamur gibi malzemelerle ilgilenmek demek.
Bakım sorumluluğu henüz netleşmedi. Yabancı yatırımcılar, bakım taahhüdünde bulunmadan inşaat masraflarını karşılarlarsa duvar tamamlandıktan uzun süre sonra Endonezyalı vergi mükellefleri yüklü faturalarla karşılaşabilir. Bu maliyetlerin sonunda nasıl paylaşılacağı, ilk yatırım kadar önemli olacak.
Yolsuzlukla Mücadele Komisyonu, projeyi izleyeceğini taahhüt etti. Gözlemciler, denetimin çok sayıda yargı bölgesini ve gelir kaynağını kapsayan bir projeye yetişip yetişemeyeceğini sorguluyor. Bu kaygının yönetilmesinde finansman ve sözleşmelerde şeffaflık belirleyici olacak.
Duvarla birlikte balıkçı köylerine yatırım planlanıyor
Hükümet, Kırmızı Beyaz Balıkçı Köyleri anlamına gelen Kampung Nelayan Merah Putih programını da ilerletiyor. Program; modern limanları, soğuk hava depolarını ve pazar tezgâhlarını bir araya getiren balıkçılık merkezleri oluşturmayı amaçlıyor.
Deniz duvarı kurumunun başında bulunan ve aynı zamanda balıkçılıktan sorumlu bakan yardımcısı olan Didit Herdiawan Ashaf, altyapı ve topluluk bileşenlerinin birbiri ardına değil, birlikte ilerlemesi gerektiğini söylüyor. Yetkililer, bu köylerin balıkçılık verimliliğini artırmasını ve kıyı boyunca istikrarlı ekonomik merkezler oluşturmasını umuyor.
Doğu Cava’daki Gresik, Malang ilçesi, Tuban, Pasuruan ve Sumenep’te pilot köyler kuruldu. Eyalet yönetimi 40’a kadar yer önerdi; her köy için 20 milyar ila 25 milyar rupi gerektiği tahmin ediliyor.
Program, daha büyük sete aksi halde karşı çıkabilecek bölge sakinlerinin desteğini kazanmaya yardımcı olabilir. Eleştirmenler köyleri gerekli ancak yetersiz bir telafi olarak görüyor: İnşaat balıkçılık güzergâhlarını kapatır ya da balıkçıların avına dayanak oluşturan mangrov yaşam alanlarına zarar verirse modern limanlar ve depolama tesisleri sınırlı fayda sağlar.
Çözüme kavuşmamış temel gerilim, başlıca ekonomik varlıkları korumakla yerel geçim kaynaklarını ve ekosistemleri muhafaza etmek arasında. Hükümetin bu gerilimi nasıl yöneteceği, projenin uzun vadeli kamuoyu desteğini belirleyecek.
Uzun bir geçmiş, planlama ise şimdi 2027’ye odaklanıyor
Prabowo yönetimi, cumhurbaşkanlığından onlarca yıl öncesine uzanan bir teklifi hayata geçirme vaadiyle itibarını ortaya koydu. Özel bir kurum kurmak, üniversiteleri sürece dahil etmek ve yatırımcılarla görüşmek, uzun süredir gündemde olan planları uygulanabilir bir projeye dönüştürmeyi amaçlıyor.
Önemli tarihler ve planlama aşamaları, mevcut girişimin çok daha uzun süredir devam eden kıyı sorunuyla nasıl bağlantılı olduğunu gösteriyor:
- Prabowo’ya göre deniz duvarı fikri, Soeharto döneminde ulusal kalkınma planlarında yer aldı.
- 1992’den bu yana Endonezya Meteoroloji, Klimatoloji ve Jeofizik Kurumu, deniz seviyesinde yıllık ortalama yaklaşık 4,3 milimetrelik artış kaydetti.
- Japonya, 2011 Tohoku depremi ve tsunamisinin ardından deniz duvarı altyapısını güçlendirdi; bu deneyim Endonezya’nın ortak arayışı açısından önem taşıyor.
- Prabowo, 2025’te projeyi Çin’e sundu.
- 29 Mayıs 2026 itibarıyla özel bir kurumun yürüttüğü planlama devam ediyor; AHY, teklifin 2027’ye kadar daha da olgunlaşmasını bekliyor.
- Yetkililer, müdahale olmazsa gelgit kaynaklı su baskınlarının 2050’ye kadar daha sık ve yıkıcı hale gelmesini bekliyor.
Aşamalı tasarım, yetkililerin her segmenti finansman ve teknik hazırlık düzeyine göre ele almasına imkân veriyor. Aynı zamanda inşaat, drenaj, balıkçılık erişimi ve çevre korumasının birbirinden kopuk projeler halinde değil, birlikte yürütülmesi için yerel sınırlar arasında eşgüdüm gerektiriyor.
Bölgesel çıkarlar Cava’nın ötesine uzanıyor
Endonezya’nın en yakın komşusu ve önemli stratejik ortağı olan Avustralya, projenin nasıl ilerleyeceğiyle ilgileniyor. Avustralya Dışişleri ve Ticaret Bakanlığı, geçmişte Endonezya’daki planlama kurumlarıyla su ve altyapı girişimleri üzerinde çalıştı.
Başarısız ya da kötü yönetilen bir savunma, siyasi istikrarsızlığı, tarım arazilerinin tuzlanmasıyla gıda güvensizliğini ve bölge genelinde ekonomik aksaklıkları artırabilir. Sonuçlar Endonezya kıyılarının ötesine ulaşacağından, Avustralya şeffaf ve etkili bir yönetimle de ilgileniyor.
Başarılı bir proje, yoğun nüfuslu gelişmekte olan bir ülkenin üretimi ve toplulukları korurken iklim değişikliğine nasıl uyum sağlayabileceğini gösterebilir. Projenin değeri, mühendislik hedeflerini ekolojik korumayla ve bölge sakinlerine adil muameleyle dengeleyebilmesine bağlı olacak.
Dolayısıyla temel tercih, bir set inşa edip etmemekten daha geniş kapsamlı. Endonezya, çevresindeki su, kara ve balıkçılık sistemlerinin işleyişini sürdürmesini sağlayarak yüz milyarlarca dolarlık kıyı ekonomisini korumaya çalışıyor. Planlanan savunmanın kalıcı koruma sağlayıp sağlamayacağını; yeraltı suyu denetimi, bakım finansmanı, nehir temizliği ve toplulukların rızası belirleyecek.
Prabowo, daha güçlü bir hükümet eşgüdümünün tehdidin büyüklüğüne nihayet karşılık verebileceğine güveniyor. Bu girişim, ulusal ekonomik önceliklerin komşu köyleri ya da kıyıdaki geçim kaynaklarını daha savunmasız bırakmadan hayata geçirilip geçirilemeyeceğini de sınayacak.
Özet
- Endonezya, Cava’nın kuzey kıyısı boyunca yaklaşık 500 kilometre, olası olarak 700 kilometreden uzun bir deniz duvarı inşa etmeyi planlıyor. Tahmini maliyet 80 milyar dolar.
- AHY, planlamanın 2027’ye kadar daha da olgunlaşmasını bekliyor. Proje 15 segmente ayrıldı; Cakarta Körfezi’ndeki ilk aşamanın 8 milyar ila 10 milyar dolara mal olacağı tahmin ediliyor.
- Hükümet tahminlerine göre etkilenecek bölgelerde yaklaşık 50 milyon kişi yaşıyor. Pantura, ulusal GSYH’nin yüzde 27,53’üne, yaklaşık 368,4 milyar dolara katkıda bulunuyor.
- Yükselen deniz seviyesi ve çöken zemin evleri, sanayi bölgelerini, tarım arazilerini, limanları ve havalimanlarını tehdit ediyor. Araştırmacılar, kıyı setlerinin yanı sıra yeraltı suyu denetimi, temiz nehirler ve daha iyi drenaj çağrısında bulunuyor.
- Çevre kuruluşları kum madenciliği, mangrovların zarar görmesi, balıkçılığa erişim ve yerinden edilme konusunda uyarıyor. Eleştirmenler, daha önceki kıyı çalışmalarında yaşanan sorunlara dikkat çekiyor.
- Endonezya karma finansman modeli ve Çin, Hollanda, Güney Kore, Japonya ve Birleşik Arap Emirlikleri’yle olası ortaklıklar arıyor. Bakım sorumlulukları henüz netleşmedi.
- Kuzey Cava Kıyı Yönetim Otoritesi’nin başında Didit Herdiawan Ashaf bulunuyor. Hükümet ayrıca limanlar, soğuk hava depoları ve pazar tesisleri içeren balıkçı köyleri geliştiriyor.






