Güney Koreli Gençler Neden İkinci ve Üçüncü İşlere Yöneliyor?

13 dakikalık okuma
Güney Koreli Gençler Neden İkinci ve Üçüncü İşlere Yöneliyor?

Mesai Bittikten Sonra İkinci Vardiya

Veri ve İstatistik Bakanlığının kadrolu ve geçici çalışanları kapsayan mikro verilerine göre Güney Kore'de Ekim 2025'te ek işte çalışan 404.409 kişi kaydedildi. Anketler, asıl işin dışında para kazanmanın genç çalışanlar arasında yaygınlaştığını gösteriyor. Ek işte çalışma oranı 20'li yaşlardakilerde yüzde 55,2'ye, 30'lu yaşlardakilerde yüzde 57'ye ulaşıyor.

İçindekiler
  1. Mesai Bittikten Sonra İkinci Vardiya
  2. Birden Fazla İşte Çalışmak Ne Kadar Yaygın?
  3. Özel Dersten Akıllı Telefonla Kazanca
  4. Enflasyon Düşse de Çalışanlar Neden Baskı Hissediyor?
  5. Seul'de Ev Almanın Hesabı
  6. Terfi Neden Eskisi Kadar Cazip Değil?
  7. Asıl İşin Ötesinde Bir Yaşam Kurmak
  8. Saatlerin ve Sağlığın Bedeli
  9. Yurt Dışında Ek Gelir ve Tutku Projeleri
  10. Kuzey Koreli Gençler Farklı Bir Seçimle Karşı Karşıya
  11. Birden Fazla İş Kore'deki Kariyerler İçin Ne Anlama Geliyor?
  12. Öne Çıkanlar

30 yaşındaki pazarlama çalışanı Kim için bu rakamlar tanıdık bir rutini anlatıyor. Asıl işi saat 18.00'de bitiyor, ancak haftada üç akşam, çoğu zaman hafta sonları da dahil, ortaokul ve lise öğrencilerine İngilizce dersi vermek için Seul'ün bir ucundan diğerine gidiyor. Aylık 3 milyon wonluk (2.074 dolar) maaşının neden geleceği konusunda endişe duymasına yol açtığını anlattı.

Yedi yıldır özel ders veriyorum," dedi. "Asıl işimden kazandığım 3 milyon wonla (2.074 dolar) ev almanın ya da aile kurmanın asla mümkün olmayacağını hissediyorum. Artık geleceğe hazırlanmak için tek bir işte çalışmak yetmiyor gibi.

Büyük bir holdingde 32 yaşında satış temsilcisi olan Lee, gecelerini Amazon'a Kore kozmetik ürünlerini yükleyip kaydetmekle geçiriyor. İş tekdüze, platformun katı standartları ise stres yaratıyor. Kararının ardındaki baskıyı şöyle anlattı:

Kirayı, market alışverişini ve arada bir dışarıda yediğim yemekleri ödedikten sonra biriktirecek neredeyse hiçbir şey kalmıyor," dedi. "Bu bir hırs meselesi değil. Mecburiyet.

Kim ve Lee, birden fazla işte çalışan kişiler için kullanılan N-işliler olarak bilinen büyüyen grubun üyeleri. Gündelik faturaları ödemekten konut için para biriktirmeye, kariyer değiştirmeye ve ofis işlerinin karşılamadığı ilgi alanlarının peşinden gitmeye kadar farklı nedenlerle ek iş yapıyorlar.

Reklam

Birden Fazla İşte Çalışmak Ne Kadar Yaygın?

İş portalı Incruit'un araştırmasına göre ankete katılan Koreli çalışanların neredeyse yarısının ek işi var. Katılım, sırasıyla yüzde 55,2 ve yüzde 57 ile 20'li ve 30'lu yaşlardaki katılımcılar arasında en yüksek düzeyde. Bir zamanlar daha çok serbest çalışanlarla ya da iş arayanlarla ilişkilendirilen işler, genç yetişkinlerin çalışma hayatının sıradan bir parçası hâline geliyor.

Geçici iş bulma platformu NewWorker, aralık ayında 728 yetişkinle anket yaptı. Katılımcıların yüzde 49,5'inin bir tür ek iş yaptığı, yüzde 50,5'inin ise yapmadığı belirlendi. Tam zamanlı çalışan ofis çalışanlarının yüzde 48,4'ü asıl işlerinin dışında başka işler de yaptığını bildirdi.

KB Finans Grubu'nun 2.000 maaşlı çalışanı kapsayan araştırmasında ek iş yapanların oranı yüzde 54,8 çıktı. Bu, grubun 2022'deki anketine göre 12,8 yüzde puanlık artış anlamına geliyor. Anketlerin kapsadığı gruplar farklılık gösterirken bakanlığın verisi, ek işte çalıştığı kayıt altına alınan kişileri sayıyor.

Bazı çalışanlar, tepki görmekten çekindikleri için ek gelirlerini işverenlerine açıklamaya yanaşmıyor. Bu çekince, ek işleri saymayı zorlaştırabiliyor. Ek iş yapan genç çalışanların anlattıklarında ekonomik baskı, geleneksel ofis kariyerlerinden duyulan memnuniyetsizlik ve kişisel açıdan anlamlı bir şey ortaya koyma isteği öne çıkıyor.

Özel Dersten Akıllı Telefonla Kazanca

Güney Kore'de ek iş piyasası artık özel dersleri, düğünlerde ücret karşılığı misafir olmayı ve akıllı telefon üzerinden küçük ödemeler kazanmayı kapsıyor. Bazı kişiler reklam izleyerek, internette gezinerek veya yürüyerek para kazanıyor. Hem çevrim içi hem de çevrim dışı fırsatlar, çalışanların beceri ve ilgi alanlarıyla örtüşen işleri seçmesine olanak tanıyor.

İnsanlar YouTube içerikleri üretmeyi, blog yazmayı ve çevrim içi mağaza açmayı denerken yapay zekâdan da yararlanıyor. Sosyal medya iki işe birden yarıyor: Müşteri bulmayı kolaylaştırıyor ve başkalarının nasıl para kazandığını öğrenmek için bir alan sunuyor.

34 yaşındaki Lee Ji-won, blog yazıları yayımlayarak ayda ek 1 milyon won kazanıyor. Lee, çalışanların asıl işlerinin dışında para kazanmaya yönelik pratik bilgileri nasıl paylaştığını anlattı.

"Sosyal medya, hem bir pazar hem de öğrenme platformu işlevi görerek bu çeşitlenmeyi hızlandırdı. Çalışanlar uygulamalar üzerinden para kazanmaya, dijital satış stratejilerine veya içerik üretme bilgisine dair ipuçları paylaşıyor; böylece daha fazla kişi ek gelir elde etmenin kolay erişilebilir yollarını denemeye yöneliyor," dedi Lee.

Instagram'da içerikleri gelire dönüştürme yolları vadeden paylaşımlara sıkça rastlanıyor. Başarılı içerik üreticileri kimi zaman kitap yayımlıyor ya da kişisel markalar oluşturup kendi çevrelerinde tanınan isimlere dönüşüyor. Flea Market'in anketinde blog ve YouTube dahil sosyal medya içerik üretimi yüzde 20,2 ile en popüler kategori oldu. Bu alandaki ortalama aylık kazanç yaklaşık 620.000 won olarak belirlendi.

Reklam

Enflasyon Düşse de Çalışanlar Neden Baskı Hissediyor?

Tüketici fiyatları 2025'te yüzde 2,1 arttı. Bu, beş yılın en düşük yıllık artışıydı. Buna rağmen çalışanlar günlük harcamalarının çok daha fazla yükseldiğini söylüyor. Enflasyonun yavaşlaması, fiyatların daha yavaş arttığı anlamına geliyor; fiyatlar yükselmeye devam ettiği için haneler yine de daha fazla ödeme yapıyor.

Sanayi ve Emek Politikaları Enstitüsü Direktörü Kim Sung-hee, ek işlerin yaygınlaşmasını ücretlerle yaşam maliyetleri arasındaki ilişkiye bağladı.

Ücret artış hızı, yaşam maliyetlerindeki yükselişe yetişemiyor," dedi Kim. "Bu nedenle daha fazla çalışan, 'asıl iş artı ek iş' modelini varsayılan düzeni hâline getiriyor.

Kim, bu eğilimin iş gücü piyasasında kalıcı bir değişime yol açabileceğini öngördü. KB Finans Grubu'nun araştırması, maaşlı çalışanların ek gelirleriyle ne yapmak istediğini daha yakından gösteriyor: Yüzde 38,7'si acil durumlar için birikim yapmayı, yüzde 18,7'si boş zamanını değerlendirmeyi, yüzde 13,2'si ise yaşam giderlerini karşılamayı belirtti.

Acil durum birikimi, beklenmedik bir masraf ya da gelir kesintisi olduğunda kullanılacak para sağlıyor. Düzenli faturalarını ödedikten sonra elinde çok az para kalan çalışanlar için ofis dışında daha fazla kazanmak, bu birikimi oluşturmanın bir yolu hâline gelebiliyor.

Anketler, bu eğilimin ne kadar hızlı yayıldığını da gösteriyor. KB'nin 2022'den bu yana kaydettiği 12,8 yüzde puanlık artış, ek işleri tek seferlik bir görüntüden ziyade değişen çalışma alışkanlıklarının bir parçası olarak ortaya koyuyor.

  • 2022: KB Finans Grubu, ek işlerdeki sonraki artışı ölçmek için kullanılan önceki anketini yaptı.
  • Şubat 2023: Kantar'ın küresel anketinde 10.000 çalışanın birden fazla işte çalışması incelendi.
  • 2023: Job Korea, genç çalışanlara yönetici olmak isteyip istemediklerini sordu.
  • Ekim 2025: Veri ve İstatistik Bakanlığının mikro verilerinde ek işte çalışan 404.409 kişi kaydedildi.
  • Aralık 2025: NewWorker, 728 yetişkinle anket yaptı; katılımcıların yüzde 49,5'i ek iş yaptığını bildirdi.

Seul'de Ev Almanın Hesabı

Seul'deki konut maliyetleri, maaşların sınırlarını özellikle görünür kılıyor. Gayrimenkul şirketi Real Estate 114'e göre temmuz ayında ortalama daire fiyatı 1,46 milyar wondu. Seul'deki ortalama bir çalışanın yıllık kazancı ise yaklaşık 48 milyon won.

Bu rakamlarla, 30 yıl boyunca yıllık maaşın tamamını biriktirmek 1,44 milyar won eder; bu da dairenin fiyatının biraz altında kalır. Üstelik bu basit hesap, söz konusu on yıllar boyunca kiraya, yemeğe ya da diğer yaşam giderlerine hiç para bırakmıyor. Bu durum, Kim gibi çalışanların mevcut masraflarını karşılayabilmelerine rağmen neden ev almaktan çok uzak hissettiklerini açıklıyor.

33 yaşındaki Kim Sol-nim, asıl işinden saat 18.00 civarında döndükten sonra hastaneler ve hukuk büroları için blog yazıları hazırlıyor. Günde bir ila dört saatini bu işe ayırıyor ve ayda ek 600.000 ila 800.000 won (430 ila 575 dolar) kazanıyor. Bu işi üstlenmesinin başlıca nedeninin konut olduğunu söyledi.

Ek iş yapmanın en büyük nedeni para," dedi. "Asıl işimden aldığım maaş yaşam giderlerimi karşılamaya yetiyor ama Seul'de ev almaya yaklaşmaya bile yetmiyor.

Bu çalışanlar için ayı çıkaracak kadar paraya sahip olmakla aile kurmaya ya da ev almaya hazırlanacak kadar para biriktirmek çok farklı finansal hedefler. Yüksek tüketici fiyatları ve artan konut maliyetleri, asıl maaş temel ihtiyaçları karşılasa bile ek işi gerekli kılıyor.

Reklam

Terfi Neden Eskisi Kadar Cazip Değil?

Genç çalışanlar, şirket hiyerarşisinde yükselmenin aradıkları güvenceyi sağlayıp sağlamadığını da sorguluyor. Yüksek konut fiyatları, yerinde sayan ücretler ve iş güvencesizliği; bağlılığın ve uzun çalışma saatlerinin sonunda istikrar getireceğine duyulan güveni zayıflattı.

Yerel düşünce kuruluşu 20s Lab'in 20'li ve 30'lu yaşlardaki 850 ofis çalışanını kapsayan anketinde, katılımcıların yüzde 36,7'si yönetici pozisyonuna terfi etmek istemediğini belirtti. Pek çoğu, bu pozisyonun getireceği strese, iş yüküne ve performans hedeflerini tutturma baskısına dikkat çekti.

Job Korea'nın 2023'te yaptığı ankette genç katılımcıların yüzde 54,8'inin yönetici olmak istemediği ortaya çıktı. Yönetici ve üst düzey yöneticilik pozisyonlarının sorumlulukları farklı olsa da her iki bulgu da şirkette daha fazla yetki peşinde koşma konusunda isteksizliğe işaret ediyor.

Emek politikaları enstitüsünün direktörü Kim Sung-hee, ofis dışındaki gelirin bu hesabı neden değiştirebildiğini şöyle açıkladı:

Geçmiş kuşaklardan farklı olarak genç çalışanlar artık sosyal medya ya da e-ticaret üzerinden ofis dışında gelir elde edebileceklerini biliyor," dedi Kim. "İş yerinde daha fazla sorumluluk üstlenmek artık istikrarlı bir gelecek kurmanın en iyi ya da tek yolu olarak görülmüyor.

Kantar'ın Şubat 2023'te 10.000 çalışanla yaptığı küresel ankette Z kuşağı çalışanlarının yüzde 40'ının en az iki işi bir arada yürüttüğü görüldü. Bu bulgu, Güney Kore'de yaşananları gençlerin çalışma ve kariyer gelişimine yaklaşımındaki daha geniş çaplı değişimin bir parçası olarak konumlandırıyor.

Asıl İşin Ötesinde Bir Yaşam Kurmak

Seul'de yaşayan 27 yaşında bir profesyonelin yaklaşık 27.000 aboneli bir YouTube kanalı var. Bu kişi için kanal, hem maddi açıdan geleceğe hazırlanma hem de ofis dışı deneyim kazanma fırsatı sunuyor.

Şirketin her şey olmadığını ve kendime yatırım yapmam gerektiğini fark ettim," dedi. "Tek başına asıl işim geleceğe hazırlanmama yetmiyor. Ek işim sayesinde maddi istikrar sağlıyor ve yeni deneyimler kazanıyorum.

Başka çalışanlar ise memnun olmadıkları bir meslekten keyif aldıkları bir işe geçme olasılığını sınamak için ek iş yapıyor. Kore'nin önde gelen holdinglerinden birinde 37 yaşında mühendis olan ve blog platformu Brunch'ta Amtun takma adıyla yazan bir kadın, bu türden çeşitli işleri denedi. Kurumsal kariyerinde çok çalışmasına rağmen kendini boşlukta hissettiğini anlattı.

Gerçekten çok çalıştım ama bir gün gerçeklerle yüzleştim," dedi. "Şirket içi yarışta hızla koşuyordum ama içimde bir boşluk hissi belirdi.

Amtun, Gangwon eyaletinde tadilat gerektiren bir mülkü 80 milyon wona satın alıp Airbnb'ye dönüştürdü. Bu iş yılda yaklaşık 7 ila 8 milyon won getiriyor. Kişisel tatminin, ek işin kendisine nasıl hissettirdiğini değiştirdiğini söyledi.

"Bu gerçekten keyif aldığım ve anlamlı bulduğum bir işti; bu yüzden kendimi o kadar yorgun hissetmedim," dedi.

Bu deneyimler, ek işlerin neden aynı anda birden fazla amaca hizmet edebildiğini gösteriyor. Kazanç önemli olsa da blog, kanal ya da konaklama işletmesi, kişinin zamanını nasıl geçireceği ve gelecekteki kariyerini nasıl şekillendireceği konusunda daha fazla kontrol de sağlayabiliyor.

Reklam

Saatlerin ve Sağlığın Bedeli

Kore İşçi Sağlığı ve Güvenliği Enstitüsü'nün raporuna göre genç N-işliler haftada ortalama 58,7 saat çalışıyor; bazılarının çalışma süresi 97 saate yaklaşıyor. Her bir iş tek başına yönetilebilir görünse bile birden fazla işi bir arada yürütmek haftalık çalışma süresini önemli ölçüde uzatabiliyor.

Uzun çalışma saatleri, Güney Kore'de zaten var olan tükenmişlik sorununu ağırlaştırıyor. Haftada 100 saate yakın çalışmak fiziksel bitkinliğe, kalp ve damar hastalığı riskinin artmasına, ruh sağlığı sorunlarına ve aile ile sosyal ilişkilerin yıpranmasına yol açabiliyor. Kalp ve damar hastalıkları, kalbi ve kan damarlarını etkiliyor.

Yeungnam Üniversitesi sosyoloji profesörü Heo Chang-deok, ek gelir arayışını ekonomik konumla ilgili kaygılara bağladı ve aşırı çalışmanın bedellerine dikkat çekti.

Birden fazla işte çalışarak geliri en üst düzeye çıkarmaya çalışmak, ekonomik gücün her şeyden önemli olduğu bir toplumda geride kalma kaygısını yansıtıyor," dedi Heo. "Ancak uzun çalışma saatleri verimliliği düşürüyor, ilişkileri zorluyor. Çalışanların ücretlerinin emeklerinin değerini yeterince yansıtıp yansıtmadığını incelemeliyiz.

Kore Çalışma Enstitüsü'nün analizinde düşük ücretlerle ek iş arasında da ilişki bulundu. Ek iş yapanlar saatte ortalama 13.000 won (9,42 ABD doları) kazanırken yalnızca asıl işine dayananların saatlik kazancı 16.000 won (11,59 ABD doları) oldu.

Aradaki fark saatte 3.000 won. Emeklerinin her saati için zaten daha az kazanan çalışanlar bu nedenle para kazanmak için daha fazla saat çalışmak zorunda kalabilir ve programları üzerindeki baskı daha da artabilir.

Yurt Dışında Ek Gelir ve Tutku Projeleri

Visa'nın araştırmasına göre Z kuşağının yüzde 45'inin ek işi var; bu kişilerin yüzde 37'si birden fazla ek iş yapıyor. En yaygın faaliyetler yüzde 34 ile e-ticaret, yüzde 25 ile sosyal medya fenomenliği ve yüzde 19 ile kişisel ilgi alanlarına dayalı projeler oldu.

Ek iş yapan Z kuşağı katılımcılarının yüzde 69'u, bu işe öncelikle ek gelir elde etmek için başladığını belirtti. Aylık ortalama kazanç 218,60 sterlin oldu. Visa'nın araştırmasında katılımcıların yüzde 27'sinin tutku duyduğu bir alanı keşfetmek, yüzde 26'sının ise becerilerini geliştirmek için işe başladığı da görüldü.

İşverenler bu faaliyetlere giderek daha anlayışlı yaklaşıyor. Carnegie Mellon Üniversitesi Tepper İşletme Fakültesi girişimcilik alanında yardımcı öğretim profesörü Meredith Meyer Grelli, çalışanların iş dışındaki yaşamlarından söz etme biçimlerinin değiştiğini anlattı.

Pandemiden önce çalışanlar, çocuk bakımı bile olsa tam zamanlı işlerinden enerjilerini alabilecek şeylerden söz etmeye daha az açık ve istekliydi," diye açıkladı Grelli. "Ancak artık şirketler çalışanlarının daha derin ihtiyaç ve isteklerine daha duyarlı ve anlayışlı yaklaşıyor; buna tutku projeleri de dahil.

Çalışanlar için işverenlerin anlayış göstermesi önemli; çünkü ek işler hem maddi ihtiyaçlarla hem de kişisel hedeflerle ilgili olabiliyor. Güney Kore'de işverenin tepkisinden duyulan korku, bazı çalışanların ek gelirlerini açıklamasını hâlâ engelliyor.

Reklam

Kuzey Koreli Gençler Farklı Bir Seçimle Karşı Karşıya

Kuzey Kore'de ise tam tersi bir tablo var. Sosyalist Yurtsever Gençlik Birliği (SPYL) kısa süre önce aekbeori işi yapan gençlerden kendilerine tahsis edilen iş yerlerine dönmelerini istedi ve aksi durumda toplu çalışma birliklerine atanmakla tehdit etti.

Aekbeori, 8.3 işi olarak bilinen uygulamaya benziyor. Kişiler özel ekonomik faaliyetlerini sürdürebilmek için resmî iş yerlerine sabit bir miktar ödüyor, tahsis edilen iş yerinde ise yalnızca kâğıt üzerinde çalışıyor görünüyor. Resmî iş yerleri çoğu zaman ne maaş ne de karne sağladığı için pek çok kişi bu yöntemi kullanıyor.

Talimata karşı çıkan gençler, kendilerine tahsis edilen iş yerlerinin esasen resmî kayıtlarda var olduğunu söyledi.

Kâğıt üzerinde var olan bir gerçeklik.

Şikâyetlerinde ücret ödenmemesi ve kendi faaliyetleri üzerinden para kazanmak zorunda kalmaları öne çıktı.

Maaşımızı ödemiyorlar; işe gitsek de bir şey değişmeyecek," diyorlar. "Para kazanmak için kendi işlerimiz adına mal taşımamız gerekiyor.

Bazı genç kadınlar, evliliğin Gençlik Birliği'nin kısıtlamalarından kurtulmanın bir yolu olduğunu söyledi.

SPYL artık çok kısıtlayıcı hâle geldiği için evlenip ticaret yapmak daha iyi olur.

Evlendikten sonra tahsis edilen iş yerlerinden ayrılan kadınlar, işe gitme baskısı olmadan resmî olarak pazarda ticaret yapabiliyor. Güney Koreli genç yetişkinler piyasa aracılığıyla birden fazla gelir kaynağının peşinden gidebilirken Kuzey Koreli gençler ekonomik bağımsızlıklarını destekleyen özel faaliyetler konusunda devlet kısıtlamalarıyla karşı karşıya.

Birden Fazla İş Kore'deki Kariyerler İçin Ne Anlama Geliyor?

Güney Kore'nin yaşlanan nüfusu ve yavaşlayan ekonomik büyümesi, tek bir işin uzun vadeli güvence sağlayıp sağlayamayacağı sorusunu daha da önemli kılıyor. Chung-Ang Üniversitesi sosyoloji fahri profesörü Lee Byung-hoon, hem maddi memnuniyetsizliğin hem de kariyere yönelik tutumların değişmesinin N-işlilerin yaygınlaşmasını açıklamaya yardımcı olduğunu söyledi.

İnsanlar önce, asıl işlerinden elde ettikleri gelirden ya da işin anlamından memnun olmadıkları ve yeni bir şeye hazırlanmak istedikleri için ek iş yapıyor," dedi. "İkinci olarak, insanlar artık asıl işlerini ömür boyu sürecek kariyerler olarak görmüyor. Zamanı geldiğinde ayrılmaya zihnen hazırlar.

Lee, tatmin edici iş arayışını eğitimle ve kişisel kariyer kararlarının zamanlamasıyla da ilişkilendirdi.

"Kore'nin eğitim sistemi, insanların nelerden keyif aldıklarını keşfetmelerine yardımcı olmuyor. Bu nedenle pek çok kişi bu soruları ancak iş hayatına girdikten sonra sormaya başlıyor," dedi.

Yapay zekâ da dahil teknolojik değişimin, işler arasındaki geçişleri daha da artırması bekleniyor. Lee, bunun tek bir işverende çalışma geleneğini nasıl etkileyebileceğini şöyle anlattı:

20. yüzyıldakinden farklı olarak günümüzde işler daha güvencesiz ve yapay zekâ gibi gelişmelerle sekteye uğruyor," dedi Lee. "Daha fazla kişinin ömür boyu tek bir şirkette kalmak yerine iş fırsatlarına göre farklı yerlere geçmesi muhtemel.

Şirketler ve politika yapıcılar, işin nasıl düzenlendiğini, ücretlendirildiğini ve değer gördüğünü yeniden düşünme baskısıyla karşı karşıya. Genç çalışanlar için acil mesele, ek işlerden elde edilen gelir ve fırsatları bu işlerin tüketebileceği zaman, sağlık ve ilişkilerle dengelemek.

Reklam

Öne Çıkanlar

  • Bakanlığın Ekim 2025 tarihli mikro verilerinde ek işte çalışan 404.409 kişi kaydedildi.
  • Anketlerde ek işte çalışma oranı tam zamanlı ofis çalışanlarında yüzde 48,4, 20'li yaşlardaki çalışanlarda yüzde 55,2 ve 30'lu yaşlardakilerde yüzde 57 olarak ölçüldü.
  • KB Finans Grubu, maaşlı katılımcıların yüzde 54,8'inin ek iş yaptığını belirledi; bu oran 2022'ye göre 12,8 yüzde puan arttı.
  • Belirtilen nedenler arasında yüzde 82,5 ile maddi zorunluluk, yüzde 38,7 ile kariyer değişikliği ve yüzde 18,7 ile boş zamanı değerlendirme yer aldı; KB'nin araştırmasında acil durumlar için birikim yüzde 38,7, yaşam giderleri ise yüzde 13,2 olarak kaydedildi.
  • Flea Market'in anketinde sosyal medya içerik üretimi yüzde 20,2'lik paya sahipti; aylık ortalama kazanç yaklaşık 620.000 wondu.
  • Genç N-işliler haftada ortalama 58,7 saat çalışıyor; bazılarının çalışma süresi 97 saate yaklaşıyor.
  • Seul'deki ortalama daire fiyatı 1,46 milyar wonken bir çalışanın ortalama yıllık maaşı yaklaşık 48 milyon won.
  • 20s Lab'in anketine katılan genç ofis çalışanlarının yüzde 36,7'si yönetici pozisyonuna terfi etmek istemediğini belirtti.
  • Ek işler; ekonomik baskıyı, değişen kariyer hedeflerini ve kişisel kontrol arayışını yansıtıyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir