Patikadan Atılan Yiyecekler Artan Riski Gözler Önüne Seriyor
3 Ocak 2026 günü öğle saatlerinde 10’dan fazla yürüyüşçü, Seul’ün kuzeyindeki Doseon Tapınağı yakınlarında bir patikanın aşağısında duran iri bir yaban domuzu ile yavrusunu izliyordu. Kırmızı uyarı afişine ve yürüyüş yollarının yakınına yiyecek bırakılmaması yönündeki talimatlara rağmen bazıları hayvanlara kestane, mandalina ve pirinç keki dilimleri atmaya başladı.
İçindekiler
- Patikadan Atılan Yiyecekler Artan Riski Gözler Önüne Seriyor
- Karşılaşmalar Ormandan Şehre Nasıl Yayılıyor?
- Bukhansan’daki Yaşam Alanı Araştırması Ne Buldu?
- Hayvanlar Ne Yiyor ve Beslemek Neden Önemli?
- Popülasyon, Besin ve Parçalı Yaşam Alanları
- Yaralanmalar ve Popülasyon Kontrolünün Riskleri
- Ürün Kayıpları ve Önceki Hükümet Önlemleri
- Daha Fazla Dikkat Gerektiren Dört Patika
- Yürüyüşçüler Domuzla Karşılaştığında Ne Yapmalı?
- Yaban Hayatı İçin Alanı Sınırlı, İşlek Bir Park
- Hareketleri İzlemek İçin Daha Uzun Süreli Araştırma Gerekli
- Özet
Karşılaşma, Gangbuk ilçesinin Ui-dong semtinde, Cheonwang Kapısı’nı yaklaşık 100 metre geçince Bukhansan Milli Parkı’nda yaşandı. Yürüyüşçüler bir korkuluğun yanında durarak yaklaşık 4-5 metre aşağıdaki bir yamaçta, istinat duvarının yakınında bulunan hayvanları izleyip görüntüledi.
Yetişkin domuz gruba doğru bakıyor ve ara sıra gövdesini bir ağaca sürtüyordu. Yavru domuz yakında, yetişkinin gözetiminde yere dökülmüş yaprakların arasında yiyecek arıyordu. Büyük hayvan yiyecek aramaya başlayınca yürüyüşçüler yamaçtan aşağı atıştırmalıklar attı. Domuz bunları toplayarak dolaşırken kargalar da yakında uçuşuyor, sırtına konuyor ya da artakalanları alıyordu.
Uyarı afişinde “Dikkat: Bölgede Yaban Domuzları Var!” yazıyordu. Yürüyüşçülerden biri hayvanları beslemenin kurallara aykırı olduğunu alçak sesle kabul etti. Buna rağmen besleme devam etti.
Bukhansan’da bir zamanlar nadir görülen yaban domuzları artık işlek patikaların yakınında düzenli olarak görülüyor. Bazıları ziyaretçilerin yakınında kalıyor ve korku belirtisi göstermeden yiyecek kabul ediyor. Bu değişen davranış park yöneticileri için pratik bir sorun yaratıyor: İnsanları yiyecekle ilişkilendiren hayvanların, yürüyüşçülerin toplandığı yerlere dönmek için daha fazla nedeni oluyor.
Kore Milli Parklar İdaresi, Bukhansan’ın da aralarında olduğu şehir içindeki milli parklar için Aralık 2025’te bir yaban domuzu güvenlik yönetim haritası hazırladı. Kurumun yaklaşımı, olası karşılaşmalara ilişkin bilgileri, patika kullanım kurallarını ve hastalık bildirimini bir araya getiriyor. 3 Ocak’taki olay, bu önlemlerin hayvan ortaya çıktığında ziyaretçilerin ne yaptığına da bağlı olduğunu gösteriyor.
Karşılaşmalar Ormandan Şehre Nasıl Yayılıyor?
Akademik araştırmalara göre Bukhansan çevresinde kayda geçen ilk yaban domuzu görülme olayı 2004’te yaşandı. Öncesinde yaban domuzları Güney Kore’de nadir görülen ve korunması gereken memeliler olarak kabul ediliyordu. Yaklaşık yirmi yılda park çevresinde ve Seul’de çok daha sık rastlanan hayvanlar hâline geldiler.
Parkın Bukhansan yönetim ofisi, Şubat-Haziran 2014 arasında Gugi-dong ve Jeongneung-dong’daki olaylar da dâhil olmak üzere dört gözlem kaydetti. Dağın çevresindeki üç bölgeye tuzak kurdu, ancak o yıl hiçbir domuz yakalanmadı. Gözlemler park sınırlarının dışına, Seul ve yakınındaki Seongnam’ın yerleşim bölgelerine de yayıldı.
Seul Büyükşehir Belediyesi 2016’da, önceki üç yıl boyunca yılda ortalama 152 yaban domuzu görüldüğünü ve bunların çoğunun Bukhansan Milli Parkı yakınlarında kayda geçtiğini bildirdi. Açıklamada ayda yaklaşık 11,8 görülme vakası olduğu da belirtildi. Yetkililer, hayvanların yiyecek araması ve popülasyonlarının artması nedeniyle kışın karşılaşmaların çoğalmasını bekliyordu.
Bir dizi tarih, ormandaki yaban hayatı meselesinin kentsel güvenlik sorununa nasıl dönüştüğünü gösteriyor:
- 2004: Akademik araştırmalarda Bukhansan çevresinde yaban domuzlarının ilk bilinen görülme olayı kayda geçti.
- 2011-Ağustos 2013: Çevre Bakanlığı, Seul şehir merkezinde 381 görülme vakası kaydetti.
- Kasım 2013: Dört yaban domuzu sabah saatlerinde apartmanlara, bir okulun oyun alanına ve bir alışveriş merkezine girdi.
- Şubat-Haziran 2014: Bukhansan yönetim ofisi dört görülme vakası kaydetti; üç bölgeye kurulan tuzaklar o yıl hiçbir domuz yakalayamadı.
- Eylül 2019: Afrika domuz vebası ilk kez Seul’ün 15 kilometre kuzeybatısındaki bir domuz çiftliğinde tespit edildi.
- Aralık 2025: Kore Milli Parklar İdaresi güvenlik yönetim haritasını kullanıma sundu.
- 3 Ocak 2026: Doseon Tapınağı yakınındaki yürüyüşçüler, yavru domuz yakında yiyecek ararken yetişkin bir domuzu besledi.
Hayvanların yerleşim bölgelerine girmesi, domuzlarla mücadeleyi yürüyüşçüleri korumanın ötesine taşıyor. Yerel yönetimlerin evlerin, okulların, dükkânların ve çiftliklerin çevresindeki insanları da hesaba katması gerekiyor.
Bukhansan’daki Yaşam Alanı Araştırması Ne Buldu?
Araştırmacılar, kamera tuzakları ve saha incelemeleriyle yaban domuzlarının kaydedildiği 213 noktadan yararlanarak Bukhansan Milli Parkı için bir yaşam alanı modeli geliştirdi. Bu kayıtları, çevresel koşullara ilişkin bilgiler içeren hücrelere bölünmüş haritalardan oluşan 25 raster veri setiyle birleştirdiler.
Araştırmacılar, hangi bölgelerin uygun yaşam alanı sunduğunu tahmin etmek için maksimum entropi modellemesi kullandı. Basitçe anlatmak gerekirse bu yöntem, bir hayvanın bulunduğu yerlerdeki koşulları daha geniş bir alandaki koşullarla karşılaştırıyor. Modelde en büyük katkıyı yüzde 23,4 ile eğim sağladı; bunu yüzde 20,4 ile sıcaklık mevsimselliği ve yüzde 16,9 ile orman türü izledi.
Saha incelemelerinde, modelin son derece uygun bulduğu bölgelerde yaban domuzu izlerinin ve toprağı eşeleme faaliyetlerinin yoğunluğu iki kat fazla bulundu. Toprağı eşeleme, domuzların yiyecek ararken zeminde bıraktığı bozulmadır. Hayvanlar görünürde olmasa bile bu izler, araştırmacıların faaliyet gösterdikleri yerleri belirlemesine yardımcı oluyor.
Domuz izlerinin çoğu deniz seviyesinden 200 metrenin altındaki bölgelerde bulundu; 350 metrenin üzerinde ise nadiren görüldü. Oysa parkın en yüksek zirvesi 800 metreyi aşıyor. İzler ağırlıklı olarak 10-20 derece eğimli yamaçlarda kaydedildi. Kuzey yamaçların payı yüzde 37, güney yamaçların yüzde 30, doğu yamaçların yüzde 21 ve batı yamaçların yüzde 10 oldu.
İzlerin yüzde 90’ı ormanlık yaşam alanlarında bulundu. Geniş yapraklı ormanların payı yüzde 49, karma ormanların yüzde 40 olurken orman örtüsü bulunmayan alanlarda izlerin yalnızca yüzde 4’ü kaydedildi. Ağaçlar ve bitki örtüsü hayvanlara barınak ve koruma sağlıyor.
Hayvanların tarım zararlısı olduğu bilinmesine rağmen yaban domuzu kayıtlarının yalnızca yüzde 4’ü tarım alanlarında, yüzde 1’i ise çeltik tarlalarında bulundu. Saha incelemelerinde tarım arazilerinde bulunan izlerin çoğunun su geyiklerine ait olduğu belirlendi. Bu parkta yapılan araştırma, domuz faaliyetlerinin ağırlıklı olarak ormanlık alanlarda, özellikle de alçak kesimlerde görüldüğüne işaret ediyor.
Hayvanlar Ne Yiyor ve Beslemek Neden Önemli?
Bukhansan Milli Parkı’ndaki yaban domuzu dışkıları üzerinde yapılan bir araştırmada, mevsimlere göre değişen çeşitli bir beslenme düzeni saptandı. Araştırmacılar, dışkıdaki genetik materyal izlerinden besin organizmalarını belirleyen bir teknik olan dışkı DNA metabarkodlamasını kullandı.
Analizlerde 54 bitki cinsi, 22 makromantar cinsi ve dokuz hayvan cinsi belirlendi. Cins, birbiriyle akraba organizmalardan oluşan gruptur; makromantarlar mantar gibi büyük mantar türlerini kapsar. Kaydedilen besin bileşiminin yüzde 70,0’ını bitkiler, yüzde 29,4’ünü makromantarlar ve yüzde 0,6’sını hayvanlar oluşturdu.
Bitki ve hayvan tüketimi mevsimlere göre değişiyordu. Öne çıkan bitki cinsleri arasında Quercus (meşe), Ipomoea (kahkaha çiçeği) ve Pueraria (kudzu) vardı. Bulgular, yaban domuzlarının tek bir ürüne ya da orman bitkisine bağlı kalmak yerine çeşitli besin kaynaklarından yararlandığını gösteriyor.
Kore kestanesi de parkta bulunabilirliğine bağlı olarak önemli bir besin kaynağı. Bu, hayvanların yürüyüşçülerin getirdiği bazı yiyeceklere, Doseon Tapınağı yakınında atılan kestaneler de dâhil olmak üzere, neden ilgi gösterdiğini açıklamaya yardımcı oluyor.
Beslemek, domuzların insanların yakınında oyalanması için bir neden yaratıyor. Tekrarlanan karşılaşmalar, hayvanların insan varlığına alışmasına yol açabiliyor; bu süreç habituasyon olarak biliniyor. Ziyaretçiler yiyecek vermeyi sürdürdüğünde hayvanlar patikalara dönmeye teşvik ediliyor. Böylece bir bağımlılık döngüsü oluşuyor ve tehlikeli karşılaşma ihtimali artıyor.
Uyarı afişleri bu nedenle belirli bir davranışa dikkat çekiyor: Ziyaretçiler patikaların yakınına yiyecek atmamalı. Yaban domuzlarını beslemek yasak. 3 Ocak’taki karşılaşma, bu kuralın göz ardı edilmesinin hayvanlarla yürüyüşçüleri birbirinden uzak tutma çabalarını nasıl sekteye uğratabileceğini gösteriyor.
Popülasyon, Besin ve Parçalı Yaşam Alanları
Kangwon Ulusal Üniversitesi Orman Çevresini Koruma Bölümü profesörü Park Yung-chul, domuzlarla mücadelede yaşanan zorluğu üreme kapasitelerine ve doğal avcılarının bulunmamasına bağladı. Üreme kapasitelerini ve Kore’deki besin zincirindeki konumlarını şöyle anlattı:
Yaban domuzları son derece istilacı bir türdür. Bir seferde yaklaşık 7 ila 13 yavru doğururlar. Kore’de yaban domuzu popülasyonunu insan müdahalesi olmadan kontrol etmek zorlaştı; çünkü artık besin zincirinin en üstündeler, yani doğal avcıları yok.
Buna karşın Seul’deki ortalama yaban domuzu nüfus yoğunluğu, önceki on yıl boyunca kilometrekare başına 3,8 hayvan düzeyinde sabit kaldı. Ulusal Biyolojik Kaynaklar Enstitüsü, kilometrekare başına üç ila beş domuzu güvenli yoğunluk olarak tanımlıyor. Kentteki değer bu aralıkta yer alıyor. Bu da yiyecek kaynaklarını ve yaşam alanlarının düzenini kent içindeki karşılaşmaların açıklanmasında önemli unsurlar hâline getiriyor.
Seul Ulusal Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi profesörü Shin Nam-shik, yiyecek yetersiz olduğunda domuzların dağlardan aşağı indiğini açıkladı. Doğal yaşam alanlarında yeterli yiyecek bulunursa kasabalara girmeleri gerekmiyor. Bir bölgede yetiştirilen ürünler ve sebzeler ile bunların olgunlaştığı zaman, hayvanların hareket edeceği yerleri etkiliyor.
Kışın doğal besinlerin azalması baskıyı artırıyor. Uzmanlar ayrıca birçok domuzun kış çiftleşme döneminde alışık oldukları yaşam alanlarından ayrıldığı konusunda hemfikir.
Kore Milli Parklar İdaresi araştırmacısı Kim Eui-kyeong, erkek domuzların rakipleriyle girdikleri bölge mücadelelerini kaybettikten sonra bölgeden ayrılabildiğini açıkladı. Genç domuzların da çiftleşme mevsiminden önce ebeveynlerinden ayrılması gerekiyor. Bu durum hareket ettikleri alanı genişletiyor ve insanlarla karşılaşma olasılığını artırıyor.
Park, Seul’ü tampon bölgelerin daha geniş olduğu Gangwon eyaletiyle karşılaştırdı. Bu bölgelerde hayvanlar insanlarla karşılaşmadan önce ormanlara dönebiliyor. Seul’deki yaşam alanları büyük ölçüde Bukhansan, Dobongsan ve Kwanaksan dağları arasında bölünmüş; dağların arasına ve içlerine otoyollar ve yürüyüş yolları yapılmış durumda. Yaşam alanlarından uzaklaştırılan hayvanlar, gelişmiş bölgelerde yeni yaşam alanları arayabiliyor.
Yaralanmalar ve Popülasyon Kontrolünün Riskleri
Çevre Bakanlığı, 2011’den Ağustos 2013’e kadar Seul şehir merkezinde yaban domuzlarının 381 kez görüldüğünü kaydetti. Bu dönemde domuzların karıştığı olaylarda en az iki kişi hayatını kaybetti, 20 kişi yaralandı. Bildirilmeyen ya da kayda geçmeyen karşılaşmalar, bu sayıların sorunun yalnızca bir bölümünü yansıtıyor olabileceği anlamına geliyor.
Kasım 2013’te dört yaban domuzunun sabah saatlerinde apartmanlarda, bir okulun oyun alanında ve bir alışveriş merkezinde dolaşması aksamalara yol açtı. Bu tür olaylar, iri ve güçlü hayvanlar kalabalık kentsel alanlara girdiğinde neler yaşanabileceğini gösteriyor.
Seul Büyükşehir İtfaiye ve Afet Yönetimi Merkezi, yaban domuzu sayısındaki artışın nedenlerinden biri olarak doğal avcıların bulunmamasını gösterdi. Ayrıca Seul genelinde inşa edilen yürüyüş yollarının hayvanların kullanabileceği barınak alanlarını azalttığına dikkat çekti.
30 Haziran 2014’te Gyeonggi eyaletinin Yeoncheon ilçesindeki tatlı patates tarlalarında ciddi bir saldırı yaşandı. Bir domuz 50’li yaşlarındaki bir kadın ve erkeği yere devirdi. 52 yaşındaki Lee’nin üç kaburgası kırıldı; 50 yaşındaki Seo ise beyin sarsıntısı geçirdi.
Seo, kasaba yakınlarındaki tarlalarda ilk kez bir domuzun göründüğünü ve insanlara saldırdığını söyledi. Acil itlaf önlemleri alınması çağrısında bulundu.
Avcılık da kendine özgü güvenlik riskleri taşıyor. Kasım 2025’te 70’li yaşlarında bir adam, Güney Jeolla eyaletinin Yeosu kentindeki Dundeok-dong’da bir dağda düzenlenen yaban domuzu avı sırasında başka bir avcı tarafından vurularak öldürüldü. 50’li yaşlarındaki avcı polise karanlıkta kurbanı yaban domuzu sandığını söyledi.
Eylül 2025’te Jangheung ilçesinde benzer bir ölümcül silahlı saldırı yaşandı. Bir avcı, yine domuz sandığı 60’lı yaşlarındaki başka bir avcıyı öldürdü. Her iki ölüm de hayvanlarla karşılaşmaları azaltmayı amaçlayan önlemlerin, popülasyon kontrolüne katılan insanları da koruması gerektiğini gösteriyor.
Ürün Kayıpları ve Önceki Hükümet Önlemleri
Yaban domuzları Bukhansan dışında da tarımda büyük zarara yol açtı. Hayvanların pirinç, üzüm, elma ve sebze yemesi nedeniyle 2012’de kayıplar yaklaşık 5,7 milyar won’a, yani yaklaşık 5,4 milyon dolara ulaştı. 2011’deki zarar daha yüksekti ve 8 milyar won düzeyindeydi.
İki yıl arasındaki düşüş 2,3 milyar won, yani 2011’deki toplamın yaklaşık yüzde 29’u kadardı. Çiftçilerin milyarlarca won tutarında kayıplarla karşı karşıya kalması, hükümetin av kotalarını artırma ve diğer popülasyon kontrol önlemlerini uygulama kararlarına zemin hazırladı.
Çevre Bakanlığı ve yerel yönetimler; avlanma, kentlere girişte kullanılan güzergâhları kapatma ve sık görülme vakalarının yaşandığı kasabalarda güvenlik eğitimi verme yoluyla yaban domuzu sayısını azaltmak için çalıştı.
Bakanlık ve Seul Büyükşehir Belediyesi, domuzların kente girmesini önlemek amacıyla daha önce mart ayında düzenlenen bir operasyonda 50 domuz yakaladı. Operasyonun yılı belirtilmedi.
Bakanlık ayrıca 19 kentte, ruhsatlı avcıların yakalamasına izin verilen domuz sayısını üçten altıya çıkardı. Önlem, sayıların ve aşırı bölge rekabetinin azaltılmasını amaçlıyordu.
Kayıtlı avcılar 2011’de yaklaşık 14.500, 2012’de ise 12.000 domuz öldürdü. Bu çabalar, yaban domuzlarının orman ekosistemlerinde de yeri olduğu kabul edilirken popülasyonun yönetilebilir düzeyde tutulmasını amaçladı.
Daha Fazla Dikkat Gerektiren Dört Patika
İklim, Enerji ve Çevre Bakanlığına bağlı Kore Milli Parklar İdaresi, yeni yaban domuzu güvenlik yönetim haritasını önceki araştırmalardan ve görülme kayıtlarına ilişkin bilimsel analizlerden yararlanarak hazırladı. Harita, ziyaretçilerin hayvanlarla karşılaşma olasılığının daha yüksek olduğu yerleri gösteriyor.
Domuzların görülme ihtimalinin en yüksek olduğu dört patika belirlendi: Bukhansanseong, Uiam, Obong ve Bogukmun. Bu patikalarda yürüyen ziyaretçilerin belirlenmiş giriş saatlerine uyması ve izin verilen güzergâhlardan ayrılmaması gerekiyor.
Kore Milli Parklar İdaresi Başkanı Joo Dae-young, riskleri önlemenin resmî patikalarda kalmak gibi temel güvenlik kurallarıyla başladığını söyledi. Kurum, doğal ekosistemleri ve park ziyaretçilerini korumak için bilim ve teknolojiden yararlanmaya devam ediyor.
Yürüyüşçüler haritaya Milli Parklar Keşif mobil uygulaması üzerinden veya patikalar boyunca yerleştirilen QR kodlarını tarayarak ulaşabiliyor. Bu bilgiler, ziyaretçilerin yürüyüşe başlamadan önce karşılaşma ihtimalinin yüksek olduğu bölgeleri göz önünde bulundurmasını sağlıyor.
Rehberde ayrıca Afrika domuz vebasının yayılmasını önlemeye yardımcı olmak için ölü ya da hasta hayvanların bildirilmesi isteniyor. Hastalık ilk kez Eylül 2019’da Seul’ün 15 kilometre kuzeybatısındaki bir domuz çiftliğinde tespit edildi; o tarihten bu yana kuzeydeki metropol bölgesinde yaban domuzlarında vakalar görüldü.
Yaban domuzu ölüsü bulanlar durumu Kore Milli Parklar İdaresine, Ulusal Yaban Hayatı Hastalıklarını Kontrol ve Önleme Enstitüsüne ya da yerel makamlara bildirmeli. Bildirimler, Afrika domuz vebasını ve diğer hastalıkları önleme çabalarına katkı sağlıyor.
Yürüyüşçüler Domuzla Karşılaştığında Ne Yapmalı?
Shin Nam-shik, yaban domuzuyla karşılaşan yürüyüşçülere kaya gibi kıpırdamadan durmalarını ve doğrudan göz teması kurmalarını tavsiye etti. İnsanlar başka tarafa baktığında ya da kaçmak için büyük hareketler yaptığında yaban hayvanlarının korkuyu sezgisel olarak fark ettiğini söyledi.
Tavsiyesi, domuzdan gözlerini ayırmadan sakin biçimde geriye doğru ilerleyerek mesafeyi yavaşça açmak. Yakında bir ağaç ya da başka büyük bir nesne varsa siper olarak kullanılabilir.
Ziyaretçiler hayvanları beslemekten ve patikaların çevresine yiyecek bırakmaktan kaçınmalı. Görünürde korkmuyor ve yiyecek kabul ediyor olsa bile yaban domuzu iri ve güçlü bir vahşi hayvandır; beslemeye devam etmek, hayvanı insanların yürüdüğü yerlerde kalmaya teşvik eder.
Yürüyüşçüler gözlem ya da karşılaşmaları park yetkililerine de bildirmeli. Bu bildirimler görevlilerin hayvanların hareketlerini izlemesine ve yönetim önlemlerini güncellemesine yardımcı oluyor.
Belirlenmiş güzergâhlarda kalmak, yaban hayvanlarını ürkütme ya da tercih ettikleri yaşam alanlarına girme olasılığını azaltıyor. Güvenlik haritası, giriş kuralları ve uyarı afişleri birlikte işlev görüyor: Ziyaretçiler karşılaşmaların muhtemel olduğu yerler hakkında bilgi alıyor ve hayvanları kendilerine çeken davranışlardan kaçınmaları isteniyor.
Yaban Hayatı İçin Alanı Sınırlı, İşlek Bir Park
Bukhansan Milli Parkı 78,5 kilometrekarelik bir alanı kaplıyor; en yüksek zirvesi 836 metreye ulaşıyor. Yaklaşık 25 milyonluk metropol nüfusu için önemli bir yeşil alan.
Park yılda yaklaşık beş milyon ziyaretçi ağırlıyor; 2016’da bu sayı 6,08 milyon olarak kaydedildi. Milyonlarca ziyaretin, yaban domuzlarına uygun orman yaşam alanlarıyla bir araya gelmesi insanlarla hayvanların tekrar tekrar karşılaşması için zemin hazırlıyor.
Parkın çevresi kentsel alanlarla çevrili; otoyollar ve yapılaşma parkı diğer doğal yaşam alanlarından ayırıyor. Bu nedenle park, yaban hayatının yaşayabileceği diğer alanlarla bağlantısı sınırlı bir yaşam alanı parçası olan bir tür ekolojik ada niteliği taşıyor.
Bitki örtüsünde Quercus mongolica ve Pinus densiflora toplulukları ağırlıkta; bunları başka meşe toplulukları ve karma ormanlar izliyor. Bu ormanlar hem yiyecek hem de barınak sağlıyor. Yaban hayatını destekleyen aynı manzara, dinlenmek ve doğada vakit geçirmek isteyen çok sayıda insanı da çekiyor.
Shin, dağ ve ormanlardaki düşüncesiz yapılaşmanın yaban hayatının yaşam alanlarını daralttığını ve hayvanları kentlere yönelttiğini savundu. Bu nedenle park yöneticileri, şehir plancıları ve yaban hayatı uzmanları birbiriyle bağlantılı görevlerle karşı karşıya: Orman ekosistemlerini korumak, insanları güvence altına almak ve ikisinin buluştuğu sınırları yönetmek.
Hareketleri İzlemek İçin Daha Uzun Süreli Araştırma Gerekli
Yaban domuzlarının yol açtığı zarara rağmen davranışlarına ilişkin araştırmalar sınırlı. Kore’deki araştırma projeleri çoğu zaman yalnızca üç ila beş yıl sürüyor; oysa davranış örüntüleri ve özellikleri hakkında anlamlı bilgi edinmek için en az 10 yıl boyunca düzenli çalışma yapılması gerektiği düşünülüyor.
Büyük ve saldırgan yaban hayvanlarına GPS cihazı takmak zor. Bu cihazlar araştırmacıların hareketleri zaman içinde izlemesine yardımcı olabiliyor ancak hayvanları yakalayıp cihazları takmak ciddi emek gerektiriyor.
Kore Milli Parklar İdaresi, mevsimsel hareket ve davranışları GPS takip cihazlarıyla incelemek için Jirisan Dağı’nda bir proje başlattı. Aktarılan aşamada üç domuz cihaz taşıyordu; sayının kademeli olarak 30’a çıkarılması planlanıyordu.
Araştırmacılar, sonbahar ve kış verilerinin toplanmasının hayvanların hareketlerine dair daha kapsamlı bir tablo sunmasını ve yönetim kararlarına yön vermesini umuyordu. Proje, Bukhansan’ın karşı karşıya olduğu aynı pratik sorulara yanıt arıyor: Domuzlar nereye gidiyor, hareketleri mevsimlere göre nasıl değişiyor ve karşılaşma olasılığı hangi bölgelerde artıyor?
Bukhansan’daki sorun, bu soruları kalabalık bir ortamda gündeme getiriyor. Yaşam alanı araştırmaları, ormanlık alçak yamaçların domuzlar için önemini ortaya koyuyor; mevsimsel araştırmalar yiyecek ve çiftleşme davranışlarındaki değişikliklere işaret ediyor; Doseon Tapınağı’ndaki karşılaşma ise beslemenin hayvanları ziyaretçilere yaklaştırabildiğini gösteriyor. Yürüyüşçüleri güvende tutmak için bu üç unsurun tümüne dikkat etmek gerekiyor.
Özet
- Yürüyüşçüler, uyarılara ve besleme yasağına rağmen 3 Ocak 2026’da Doseon Tapınağı yakınında yetişkin bir yaban domuzunu besledi.
- Bukhansan’da bilinen ilk görülme olayı 2004’e dayanıyor; domuzlar artık patikaların yakınında ve kentsel alanlarda düzenli olarak görülüyor.
- Yeni güvenlik haritasında Bukhansanseong, Uiam, Obong ve Bogukmun, karşılaşma ihtimalinin en yüksek olduğu patikalar olarak belirlendi.
- Yaşam alanı araştırmasında domuz izlerinin çoğunun 200 metrenin altındaki bölgelerde, yüzde 90’ının ise ormanlık alanlarda bulunduğu saptandı.
- Kışın yiyecek kıtlığı, çiftleşme faaliyeti, bölge rekabeti ve parçalı yaşam alanları hayvanların insanlara doğru hareket etmesini açıklamaya yardımcı oluyor.
- Ziyaretçiler izin verilen patikalarda kalmalı, giriş saatlerine uymalı, hayvanları beslememeli ve bir domuzla karşılaşırlarsa sakin biçimde uzaklaşmalı.
- Afrika domuz vebası ve diğer hastalıkların önlenmesine yardımcı olmak için ölü ya da hasta domuzlar bildirilmelidir.
- 2025’te avcıların karıştığı iki ölümcül silahlı saldırının ardından avlanma ve diğer popülasyon kontrol önlemlerinde insanların güvenliği de sağlanmalıdır.
- Jirisan Dağı’ndaki GPS araştırması, cihaz takılan domuz sayısının üçten 30’a çıkarılması planıyla mevsimsel hareketlerin daha iyi anlaşılmasını amaçlıyor.






