Güney Kore 2026'da Ayı Safrası Üretimini Yasaklayacak, Ancak Yüzlerce Ayının Hâlâ Barınacak Yere İhtiyacı Var

12 dakikalık okuma
Güney Kore 2026'da Ayı Safrası Üretimini Yasaklayacak, Ancak Yüzlerce Ayının Hâlâ Barınacak Yere İhtiyacı Var

Ocak Ayında Başlayacak Yasak, Barınak Yetersizliğiyle Karşı Karşıya

Güney Kore, 1980'lerin başında başlayan bir sektörü sona erdirerek 1 Ocak 2026'dan itibaren ayı yetiştirilmesini, bulundurulmasını ve safrasının alınmasını yasaklayacak. Yasağın yürürlüğe girmesine iki gün kala, esaret altındaki yüzlerce ayının hâlâ kalacak bir yere ihtiyacı var. İkinci bir devlet barınağının açılışı ise sel nedeniyle 2027'ye ertelendi.

İçindekiler
  1. Ocak Ayında Başlayacak Yasak, Barınak Yetersizliğiyle Karşı Karşıya
  2. Ayı Çiftlikleri Nasıl Yaygınlaştı?
  3. Onlarca Yıllık Çıkmazın Ardından Ne Değişti?
  4. Dönüşümün Önemli Tarihleri
  5. Ayılar Neden Doğaya Bırakılamıyor?
  6. Barınma İhtiyacı Ne Kadar Büyük?
  7. Ayıları Satın Almak da Süreci Yavaşlatıyor
  8. Çiftçiler Borç ve Belirsiz Bir Çıkışla Karşı Karşıya
  9. Tıbbi Alternatifler Safraya Duyulan İhtiyacı Azalttı
  10. Vietnam ve Çin Örnekleri Ne Gösteriyor?
  11. Kafesin Ötesinde Bir Yaşam Kurmak
  12. Öne Çıkanlar

İklim, Enerji ve Çevre Bakanlığı, hayvanları koruma mevzuatında yapılan değişiklik uyarınca yasağı duyurdu. İhlaller, suçun niteliğine bağlı olarak iki ila beş yıla kadar hapis cezası getiriyor. Hükümet ayrıca ayı besleyen çiftçilere hayvanları satılıp başka yere taşınana kadar bakmaları için altı aylık bir geçiş süresi ve mali teşvikler sunuyor.

Son sayımlara göre çiftliklerde kalan ayıların sayısı yaklaşık 200 ila 240. Güney Jeolla eyaletindeki devlet barınağı bu yıl 21 ayıyı kabul etti ve açıklanan kapasitesi 49. Hayvan refahı savunucuları, hayvanlara yeterli alan ve bakım sağlanabilmesi için burada en fazla 30 ayı barındırılması gerektiğini savunuyor.

Güney Kore, karaciğerin ürettiği ve safra kesesinde depolanan bir sindirim sıvısı olan ayı safrası için ayı yetiştirilmesine hâlâ izin veren az sayıdaki ülkeden biriydi. Çiftçiler, safra keselerinden yararlanmak amacıyla çoğunlukla Asya kara ayılarını, diğer adıyla ayılarını, yetiştiriyordu. Safra, canlılığı ve dayanıklılığı artırdığına inanılan geleneksel ilaçlarda ve yiyeceklerde kullanılıyordu.

Yaklaşan yasak, hükümet yetkilileri, çiftçiler ve hayvan hakları savunucuları arasında 2022'de varılan anlaşmanın ardından geliyor. Anlaşma görev paylaşımı öngörüyordu: Hayvan refahı grupları ayıları satın alacak, hükümet ise onları barındıracak tesisler kuracaktı. Satın alma fiyatlarına ilişkin anlaşmazlıklar ve barınak kapasitesinin sınırlı olması, hayvanların naklini yavaşlattı.

Reklam

Ayı Çiftlikleri Nasıl Yaygınlaştı?

Güney Koreli çiftçiler 1980'lerin başında Malezya'dan ve Güneydoğu Asya'daki diğer ülkelerden ayı ithal etmeye başladı. Başlangıçta yetiştiricilik, vahşi ayı popülasyonları üzerindeki baskıyı azaltırken ayı safrası sağlamanın bir yolu olarak teşvik edildi. 2014'e gelindiğinde ülke genelindeki çiftliklerde yaklaşık 1.000 ayı yetiştiriliyordu.

Ayıları, 1982'de Güney Kore'de nesli tehlike altındaki tür ilan edildi. Buna rağmen mevcut çiftliklerin faaliyetlerini sürdürmesine izin verildi ve çiftçiler, esaret altındaki 10 yaş ve üzeri ayıları safralarını elde etmek için öldürebiliyordu. Böylece tür koruma altındayken çiftliklerde bulunan hayvanların ticari amaçla kullanılmasına izin veren kurallar da yürürlükte kaldı.

Ayılar genellikle hareket edebilecekleri alanın çok kısıtlı olduğu küçük kafeslerde tutuluyordu. Safra alma yöntemleri arasında safra kesesine şırınga ya da kateter sokulması da vardı. Bu işlemler ciddi ağrı ve sıkıntıya neden olabiliyor, uzun süreli kapalı tutulma ise fiziksel yaralanmalara ve psikolojik travmaya yol açıyordu.

Kore Hayvan Refahı Derneği'nden aktivist Kim Su-jin, sıkışık koşulların kavgaya neden olabildiğini ve yaralı hayvanların tedavisiz kaldığını anlattı.

Bu küçük kafeslerde birbirlerine saldırdıkları için birçok ayı uzuvlarını kaybediyor, hatta ölüyor. Yaralı ayılar da hiçbir zaman yeterli bakım görmüyor.

Ayılarda, uzun süreli stresle ilişkili tekrarlayıcı hareketler olan stereotipik davranışlar da gelişebiliyordu. Yetersiz beslenme, egzersiz eksikliği ve safra alma işlemlerinden kaynaklanan yaralanmalar, kurtarıcıların daha sonra ilgilenmesi gereken sağlık sorunlarını artırıyordu.

Onlarca Yıllık Çıkmazın Ardından Ne Değişti?

Ayı yetiştiriciliğini sona erdirme kararından önce yaklaşık 30 yıl süren bir politika çıkmazı yaşandı. Tüketicilerin ayı safrasının tedavi edici etkisini sorgulaması, daha ucuz tıbbi alternatiflerin ortaya çıkması ve hayvanlara yönelik kötü muamele konusunda farkındalığın artmasıyla son 20 yılda talep zayıfladı.

Genç kuşaklar, hayvanların acı çekmesiyle elde edilen geleneksel ilaçlara daha az ilgi gösterdi. Bu nedenle çiftçiler, hükümet sektörü yasaklamayı kabul etmeden önce bile daralan bir pazarla karşı karşıyaydı.

Uluslararası hayvan refahı kuruluşları da Güney Kore'ye adım atması için baskı yaptı. World Animal Protection, ayı çiftliklerindeki koşulları anlatan raporlar ve kampanyalar yürüttü. Yasal yetiştiriciliğin sürmesi, ülkenin çevreyi koruma taahhütleri ve modern, gelişmiş bir ülke imajıyla çeliştiği gerekçesiyle eleştirildi.

Reklam

Hükümet yetkilileri, çiftçiler ve kampanyacılar 2022'de ortak bir bildiriye imza atarak 2026'dan itibaren ayı safrası üretiminin yasaklanması konusunda uzlaştı. Uzlaşma sektörden çıkış için bir yol oluşturdu; ancak kurtarma çalışmalarının hızını, hayvanları satın almak için yardım kuruluşlarının kaynak bulmasına ve kamu kurumlarının barınak sağlamasına bağımlı hâle getirdi.

Çevre Bakanı Kim Sungwhan, politikayı yaban hayatının refahına ve uluslararası sorumluluklara bağlılık olarak nitelendirdi.

Ayı yetiştiriciliğini sona erdirme planımız, ülkemizin yaban hayvanlarının refahını iyileştirme ve bu konudaki uluslararası sorumluluklarını yerine getirme kararlılığının hayata geçirilmesidir," dedi. "Son ayı da koruma altına alınana kadar çaba göstereceğiz.

Dönüşümün Önemli Tarihleri

Güney Kore'nin dönüşüm süreci, ilk ithalatlardan yeni bir barınağın planlanan açılışına kadar birkaç on yıla yayılıyor. Ayılar için gereken tüm barınma alanları hazır olmadan yasal takvim başlayacak.

  • 1980'lerin başı: Çiftçiler, safra üretimine dayalı yetiştiricilik tesisleri kurmak için Malezya'dan ve Güneydoğu Asya'daki diğer ülkelerden ayı ithal etti.
  • 1982: Ayıları Güney Kore'de nesli tehlike altındaki tür ilan edildi; mevcut çiftlikler faaliyetlerini sürdürdü.
  • 2007: Bir araştırma, Güney Kore'deki birçok ayı çiftçisinin sektörün sona ermesini istediğini ortaya koydu.
  • 2014: Ülke genelindeki çiftliklerde yaklaşık 1.000 ayı bulunuyordu.
  • 2022: Yetkililer, çiftçiler ve hayvan hakları grupları ayı safrası üretiminin 2026'dan itibaren sona ermesi konusunda anlaştı.
  • 2025: Yirmi bir ayı satın alınarak Güney Jeolla eyaletindeki devlet barınağına taşındı.
  • 1 Ocak 2026: Ayı yetiştirme, bulundurma ve safrasını alma yasağı yürürlüğe giriyor; ayı besleyen çiftçilere altı aylık geçiş süresi tanınıyor.
  • 2027: Açılışı sel nedeniyle planlanan nisan ayından ertelenen ikinci devlet tesisinin hizmete girmesi bekleniyor.

Kore Hayvan Refahı Derneği'nin de aralarında bulunduğu dört sivil toplum kuruluşu, Gyeonggi eyaletinin Yeoncheon ilçesindeki bir tesisten 12 ayı satın almak üzere ağustos ayında anlaşma imzaladı. Ülke çapındaki yasak Ocak 2026'da başlayacak olmasına rağmen, bu adım yasağın yürürlüğe girmesinden bu yana yapılan ilk satın alma olarak tanımlandı. Bu tanıma ilişkin yıl ve yasal zamanlama belirtilmedi.

Ayılar Neden Doğaya Bırakılamıyor?

Güney Kore'deki ayı çiftlikleri üzerine çalışan UCL Coğrafya Bölümü doktora araştırmacısı Joshua Powell, esaret altındaki hayvanların kırsal alanlara salınmak yerine bakımlı barınaklara ihtiyaç duyduğunu açıkladı.

İnsanlardan beslenmeye fazlasıyla alıştıkları için bu ayılar asla vahşi doğaya bırakılamaz," dedi. "Güney Kore'deki ayı çiftliklerine başlangıçta çeşitli türlerden ayılar ithal edildiğinden, bazıları yerli Asya kara ayısı bile olmayabilir.

İnsanlara bağımlı olmaları ve başlangıçta farklı türlerden ayıların ithal edilmiş olması, bu hayvanlar için uygulanabilir geleceğin barınaklara yerleştirilmek olduğunu gösteriyor. İnsanlardan yiyecek almaya alışmış bir ayının yaşamı, kendi yiyeceğini bulan vahşi bir hayvanınkinden çok farklı koşullarda geçmiştir.

Reklam

Kurtarma çalışması, bir ayıyı bir kafesten diğerine taşımaktan ibaret değil. Yıllarca kapalı tutulmak, hayvanların veteriner tedavisine, daha iyi beslenmeye, egzersize ve daha geniş bir yaşam alanına uyum sağlamaya ihtiyaç duymasına yol açabilir. Tekrarlayan stres davranışları, kafes kapısı açıldıktan sonra da sürebilir.

Son veriler çiftliklerde yaklaşık 240 ayı bulunduğunu gösteriyor; ayılar doğal nedenlerle öldükçe ya da kurtarıldıkça sayılar değişiyor. Başka bir sayımda, 20 çiftlikte esaret altında tutulan 322 ayı kaydedildi. Yasak duyurusunda kullanılan yaklaşık 200 sayısı da kalıcı bakıma ihtiyaç duyan önemli bir popülasyona işaret ediyor.

Barınma İhtiyacı Ne Kadar Büyük?

Çevre Bakanlığı, Jeolla eyaletindeki barınağında 49 ayıya kadar yer olduğunu belirtiyor. Kore Hayvan Refahı Derneği aktivisti Kang Jae-won ise tesiste uygun refah koşullarının sağlanabilmesi için sayının 30'u geçmemesi gerektiğini savunuyor.

Aradaki fark 19 ayı. Her bir yerin önemli olduğu düşünüldüğünde bu kayda değer bir açık. Bu yıl 21 ayı zaten buraya nakledildiğinden, bakanlığın belirlediği üst sınıra göre 28 ayı daha alınabilir; Kang'ın önerdiği sınır ise yalnızca dokuz ayı için yer bırakır.

İkinci devlet tesisinin başlangıçta nisanda açılması planlanıyordu, ancak sel nedeniyle açılış 2027'ye ertelendi. Bu gecikme, yasağın ilk yılında mevcut seçenekleri azaltıyor.

Güney Chungcheong eyaletindeki Seocheon ve Güney Jeolla eyaletindeki Gurye barınakları tamamlansa bile, tahminlere göre yaklaşık 120 ayının yararlanabileceği bir kurtarma tesisi olmayacak. 240 ayılık popülasyonun yaklaşık yarısı bu durumda kalacak.

Başka bir planlama hedefi, kamuya ait barınaklarda 120 hayvanın tutulmasını öngörüyor. Ülke genelindeki 20 çiftlikte bulunan 322 ayı sayısıyla karşılaştırıldığında, bu kapasite planın dışında 202 hayvan bırakır. Her iki hesap da dönüşümün tamamlanması için ek barınma alanlarının neden kritik olduğunu gösteriyor.

Kang, aktivistlerin yurt dışındaki hayvanat bahçelerine yerleştirme olasılıklarını görüştüğünü söyledi. Seul merkezli Kore Hayvan Hakları Savunucuları kuruluşunun başkanı Cheon JinKyung, yetiştiriciliği sona erdirme kararını memnuniyetle karşılarken koruma tesisi yetersizliğini eleştirdi.

Hükümetin ayı safrası sektörünü değerlendirmesi ve sona erdirmek için adım atması çok iyi; ancak ayıları korumaya yönelik yeterli önlem bulunmaması üzücü," dedi. "Bu ayıların kalabileceği yer yok.

Ayıları Satın Almak da Süreci Yavaşlatıyor

Bu yıl yalnızca 21 ayı satın alınarak devlet barınağına nakledildi. Çiftçilerle hayvanlarını satın almakla sorumlu hayvan refahı kuruluşları ödeme miktarları konusunda anlaşamadığı için müzakereler yavaş ilerledi.

Reklam

Yeoncheon'daki 12 ayıyla ilgili anlaşma, satın alma işlemlerinin ilerleyebildiğini gösteriyor; ancak hayvanları satın alma anlaşması ile nakillerinin tamamlanması ayrı adımlar. Kurtarma çalışmaları için 21 ila 33 hayvan sayılarının kullanılması, barınağa nakledilen 21 ayıyla 12 ayıyı kapsayan ek anlaşmadan kaynaklanıyor.

Hayvan hakları grupları, 2022 anlaşmasını uyguladığı için hükümeti takdir ederken daha büyük koruma tesisleri kurmaya çağırıyor. Varılan düzenleme uyarınca bu grupların, daha fazla barınma alanı için özel girişimler kaynak ararken ayıların satın alınmasına da finansman sağlaması gerekiyor.

Kalan çalışmalar çiftçiler, kamu görevlileri, yardım kuruluşları ve hayvan bakım ekipleri arasında koordinasyon gerektiriyor. Ödeme konusunda anlaşmaya varılmalı, uygun bir yer bulunmalı ve hayvana hem bekleme süresince hem de nakledildikten sonra bakım sağlanmalı.

Çiftçiler Borç ve Belirsiz Bir Çıkışla Karşı Karşıya

Güneydeki Dangjin kentinde 78 ayı yetiştiren çiftçi Kim KwangSoo, politikayı sert biçimde eleştirdi. Ancak olumsuzluk yaşamamak için yasaya uyacağını söyledi.

"Bu çok kötü bir politika," dedi.

Kim'in Dangjin'deki çiftliğinde 2014'te yaklaşık 270 ayı vardı. Kalan 78 ayısı, tek bir işletmedeki küçülmenin boyutunu gösteriyor: Önceki toplamdan 192 ayı daha az. Kim, hayvanların bakım masraflarının kendisini yüz binlerce dolar borca soktuğunu söyledi.

Kim'e göre başka çiftçiler mali sıkıntılar nedeniyle ayılarını son derece düşük fiyatlara sattı. Birçoğu daha önce, işletmelerinin süresiz olarak devam edebileceğini düşünerek hayvanlarını kısırlaştırmaları karşılığında devlet tazminatı almıştı. Kısırlaştırma üremeyi önlese de mevcut hayvanları besleme ve onlara bakma sorumluluğu sahibinde kalıyor.

On yıllar boyunca sektöre yatırım yapan çiftçiler şimdi işletmelerinin sona ermesi ve harcamalarını telafi etme seçeneklerinin sınırlı olmasıyla karşı karşıya. Altı aylık geçiş süresi ve hayvanlar satılıp nakledilene kadar bakmaları için sunulan teşvikler bu geçişi kolaylaştırmayı amaçlıyor.

2007'de yapılan araştırmada birçok çiftçinin ayı yetiştiriciliğinin sona ermesini istediğinin saptanması, sektörün ekonomik sorunlarının yasağın çok öncesine dayandığını gösteriyor. Satın alma anlaşmazlıklarının çözülebilmesi koşuluyla, müzakere yoluyla çıkış, daralan bir pazarda hayvanların bakımını sürdürenler için süreci tamamlayabilir.

Tıbbi Alternatifler Safraya Duyulan İhtiyacı Azalttı

Ayı safrası, ilk kez sekizinci yüzyıldan kalma bir Çin tıp metninde anılmasından bu yana yüzyıllardır geleneksel Doğu tıbbında kullanılıyor. Safranın etken maddesi ursodeoksikolik asidin bazı karaciğer hastalıkları ve safra taşlarının tedavisine yardımcı olduğu, ayrıca karaciğer işlevlerini iyileştirdiği araştırmalarda gösterildi.

Reklam

Ursodiol olarak da bilinen ursodeoksikolik asit ilk kez 1950'lerde sentezlendi. Dünya genelinde safra taşları ve karaciğer hastalıklarının tedavisinde kullanılıyor. Maddenin sentetik olarak üretilmesi, ayılardan safra alınmasına gerek bırakmayan tıbbi bir alternatif sağlıyor.

Talebi sona erdirme çabalarının parçası olarak bitkisel alternatifler de tanıtıldı. Animals Asia, 32'den fazla bitkisel alternatif bulunduğunu bildiriyor ve Vietnam'daki topluluklarla bunları yetiştirmek ve kullanmak için çalışıyor.

Bazı geleneksel tıp uygulayıcıları ve tüketiciler, doğal yollardan elde edilen ayı safrasının sentetik ürünlerin sunamayacağı özelliklere sahip olduğuna inanmaya devam ediyor. Alternatiflerin varlığına ve hayvanların acı çekmesine ilişkin kaygılara rağmen bu inançlar talebi canlı tuttu.

Güney Kore'de talebin düşmesi, daha ucuz ve kullanışlı tedavilerin bulunmasının yanı sıra değişen tutumları da yansıtıyor. Safranın tıbbi etkisine ilişkin sorgulamalar ve çiftliklerdeki koşullar konusunda artan farkındalık, sektörün sona ermesine yönelik toplumsal desteğin oluşmasına yardımcı oldu.

Vietnam ve Çin Örnekleri Ne Gösteriyor?

Vietnam 2005'te safra alımını yasakladı; ancak uygulama ve kurtarma çalışmaları sürerken yaklaşık 300 ayı hâlâ esaret altında. Ülke hükümeti, safra üretiminde kullanılan kalan ayıların uygun tesislere taşınması için 2017'de Animals Asia ile bir anlaşma imzaladı.

En büyük ayı safrası sektörü, yalnızca yasal işletmelerde tahminen 20.000 ayının bulunduğu Çin'de. Bazı tahminler pazarın değerini yaklaşık 1 milyar dolar olarak hesaplıyor. Dolayısıyla Güney Kore'nin yasağı, geleneksel tıp ve hayvan refahı konusundaki yaklaşımların hâlâ büyük farklılıklar gösterdiği bir bölgede ulusal bir sektörü sona erdiriyor.

Animals Asia'nın Vietnam Direktörü Dr. Tuan Bendixsen, hayvan refahı savunucularının ötesinde destek oluşturmayı amaçlayan yaklaşımı anlattı. Kuruluşun "eleştirmek yerine çözüm sunarak" çalıştığını söyledi.

Animals Asia, Vietnam'daki ayı yetiştiriciliğinin yoğun olduğu bölgelerdeki okullar ve topluluklarla bitkisel alternatiflerin yetiştirilmesi için çalıştı. Bazı köylerde, alternatiflere yönelik toplumsal destek arttıkça kalan ayıların üçte birinden fazlası kurtarıldı.

Kuruluş, Vietnam ve Çin'de doğrudan ya da dolaylı olarak yüzlerce yerel kişiye istihdam sağlayan barınaklar işletiyor. Bu çalışmalar, yetiştiricilik sona ererken hayvan bakımının nasıl istihdam yaratabileceğini gösteriyor ve Güney Kore'nin yeterli barınak altyapısı oluşturma çabası açısından da önem taşıyor.

Kafesin Ötesinde Bir Yaşam Kurmak

Powell, Gangwon eyaletindeki bir çiftliği ziyaret etti. Project Moon Bear ve Kore Hayvan Hakları Savunucuları gönüllüleri burada açık hava barınağı kurmuştu. Barınakta bir havuz ve içlerine bal ile kuruyemiş yerleştirilmiş oyuk kütükler gibi hayvanları etkinliğe teşvik edecek nesneler bulunuyordu.

Reklam

Bu nesneler, esaret altındaki ayılara yiyecek arama ve çevrelerini keşfetme fırsatı sunuyor. Uzman hayvan eğitmenleri ayrıca ayılara veterinerlerin ellerinden aşıyı kabul etmeyi öğretmiş; bu da tıbbi müdahale sırasındaki stresi azaltmıştı.

Bu iyileştirmeler, yüzlerce ayıya yeni barınak bulmak için gereken hayvan bakım becerilerini ortaya koyuyor. Daha fazla alanın yanı sıra veteriner bakımı, uygun beslenme ve hayvanların yıllarca kapalı tutulduktan sonra uyum sağlamasına yardımcı olacak faaliyetler de gerekiyor.

Powell, mevzuat ve bütçe konusundaki güçlüklerin yanı sıra planlanan kamu barınaklarının yeterli kapasiteye sahip olup olmayacağına ilişkin kaygılara da dikkat çekti. Project Moon Bear ve Kore Hayvan Hakları Savunucuları, maliyeti 2,25 milyon dolara kadar çıkabilecek özel bir barınak kurmayı planlıyor. Bu harcamaya, hükümetin sivil toplum kuruluşlarının çiftçilerden ayı satın almasına katkı sağlaması yönündeki beklentisi de eklenecek.

Dönüşüm sürecinde çiftçilere adil ödeme yapılması, ayılara uygun barınak sağlanması ve kamu kaynaklarının hesap verebilir biçimde kullanılması arasında denge kurulması gerekiyor. Kurtarma çalışmaları acil; ancak hayvanlara yaşamlarının geri kalanında bakım sunabilecek, uygulanabilir yerleştirme seçenekleri de bulunmalı.

30 Aralık 2025 itibarıyla Güney Kore'nin yetiştiriciliği sona erdirmek için belirlenmiş yasal bir takvimi ve üzerinde uzlaşılmış bir çerçevesi var. Ertelenen kamu tesisi, özel barınak planları ve yurt dışına yerleştirme görüşmeleri, bu kararın kalan her ayı için kalıcı korumaya dönüştürülmesinde belirleyici olacak.

Öne Çıkanlar

  • Güney Kore, hayvanları koruma mevzuatında yapılan değişiklik uyarınca 1 Ocak 2026'dan itibaren ayı yetiştirilmesini, bulundurulmasını ve safrasının alınmasını yasaklayacak.
  • İhlaller iki ila beş yıla kadar hapis cezası getirirken ayı besleyen çiftçilere altı aylık geçiş süresi tanınıyor.
  • Son sayımlara göre çiftliklerde yaklaşık 200 ila 240 ayı bulunuyor; başka bir sayımda 20 çiftlikte 322 ayı kaydedildi.
  • Bu yıl 21 ayı devlet barınağına taşındı; ağustosta imzalanan satın alma anlaşması 12 ayıyı daha kapsıyor.
  • Bakanlık mevcut barınağın kapasitesini 49 ayı olarak açıklıyor; aktivist Kang Jae-won ise sayının 30'u geçmemesini öneriyor.
  • İkinci devlet tesisi sel nedeniyle 2027'ye ertelendi. Planlanan barınaklar açılsa bile tahminlere göre yaklaşık 120 ayının kalacak yeri olmayacak.
  • 2022 anlaşması, ayıların satın alınması görevini hayvan refahı gruplarına, barınakların kurulmasını ise hükümete veriyor.
  • Fiyat anlaşmazlıkları, çiftçilerin borçları ve barınma ile bakım masrafları dönüşümü yavaşlatmaya devam ediyor.
  • Esaret altındaki ayılar, insanlara bağımlılıkları ve yetiştiricilik için ithal edilen türlerin çeşitliliği nedeniyle bakımlı barınaklara ihtiyaç duyuyor.
  • Sentetik ursodiol ve tanıtılan bitkisel alternatifler, esaret altındaki hayvanlardan safra alınmadan ayı safrası kullanımından uzaklaşmanın yollarını sunuyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir