İki hedef, zorlu bir on yıl
Güney Kore, 2035 iklim taahhüdü için iki seçeneği değerlendiriyor: 2018 seviyelerine kıyasla sera gazı emisyonlarını yüzde 50 ila 60 ya da yüzde 53 ila 60 azaltmak. 7 Kasım 2025 itibarıyla önerinin Birleşmiş Milletler'e sunulmadan önce Karbon Nötrlüğü ve Yeşil Büyüme Başkanlık Komisyonu ile Bakanlar Kurulu tarafından incelenmesi gerekiyor.
İçindekiler
- İki hedef, zorlu bir on yıl
- Önerilen aralık ne anlama geliyor?
- Çevre örgütleri neden en az yüzde 61 istiyor?
- Mahkemeler karara ilişkin baskıyı artırıyor
- Sanayi kesintilerin nasıl gerçekleştirileceğini soruyor
- Modeller yüzde 60 ila 61'lik azaltım yolları gösteriyor
- Elektrik şebekeleri dönüşümün merkezinde
- Fabrikalar, araçlar ve binalar için uygulanabilir planlar gerekiyor
- İhracat, temiz enerjiye ekonomik bir rol kazandırıyor
- Onayın ardından uygulama gelmeli
- Özet
İki seçenek arasındaki fark, asgari taahhüt düzeyinde. Her ikisi de yüzde 60'lık üst sınırı koruyor; ancak ülke bu üst hedefe ulaşamasa bile ikinci seçenek daha büyük bir azaltım gerektiriyor. Karar; elektrik üretimi, fabrikalar, araçlar, yatırımlar, istihdam, anayasal haklar ve ihracat açısından sonuçlar doğuracak.
Güney Kore, 2018'de 742,3 milyon metrik ton sera gazı saldı. Yüzde 50'lik bir azaltım, bu miktarı 2035'e kadar yaklaşık 371,2 milyon tona; yüzde 60'lık azaltım ise yaklaşık 296,9 milyon tona indirecek. 2023 için tahmin edilen yaklaşık 691,6 milyon tonluk emisyon, kat edilmesi gereken mesafeyi gösteriyor.
Ülke, 2021'de 2030'a kadar emisyonları yüzde 40 azaltmayı taahhüt etmişti; ancak bu hedefe ulaşmanın zor olduğu görüldü. Yeni taahhüt, bu çabayı sürdürürken takip eden beş yılda daha hızlı bir dönüşüm gerektirecek.
Çevre örgütleri, Güney Kore'nin refah düzeyi ve emisyon geçmişi nedeniyle küresel ortalamanın ötesine geçmesi gerektiğini savunarak 2035'e kadar en az yüzde 61'lik azaltım istiyor. İş dünyası grupları ise finansman, uygulanabilir sektörel planlar ve düzenleme değişiklikleri olmadan yüzde 40'ların üst düzeylerinde bir hedefin bile zor olacağı uyarısında bulunuyor. Dolayısıyla temel anlaşmazlık hem taahhüdün düzeyi hem de bu hedefe nasıl ulaşılacağı konusunda.
Önerilen aralık ne anlama geliyor?
Hükümetin önerisi, Paris Anlaşması kapsamında ülkelerin sunduğu resmî iklim planı olan ulusal katkı beyanı (NDC). Yetkililer, her iki seçenekte de yer alan yüzde 60'lık üst sınırın iddialı olduğunu, ancak teknolojilerin yeterince hızlı yayılması ve destekleyici politikaların zamanında devreye girmesi hâlinde ulaşılabilir olabileceğini belirtiyor.
Hükümet, farklı sektörlerin nasıl katkıda bulunabileceğine ilişkin bir çerçeve de çizdi. Kamuoyu dinleme sürecinde paylaşılan taslak rakamlar, 2035'e kadar elektrik sektöründe yaklaşık yüzde 69 ila 75, ulaştırmada yaklaşık yüzde 50'lerden yüzde 60'ların alt düzeylerine uzanan, sanayide ise yüzde 20'lerin ortalarından üst düzeylerine çıkan azaltımlara işaret ediyor.
Çabanın en büyük erken payı elektrik sektörüne düşecek. Temiz üretim teknolojilerinin hazır olup olmadığına ve uluslararası rekabete ilişkin kaygıları yansıtan şekilde, ağır sanayide yüzdesel kesintiler daha düşük olacak. Öneriler; yenilenebilir enerjinin artırılmasını, elektrik şebekelerinin daha hızlı genişletilmesini, elektrikli ve hidrojenli araçların yaygınlaşmasını ve verimlilik ile emisyon azaltıcı teknolojilere yatırım yapılmasını öngörüyor.
Çevre Bakanı Kim Sung-hwan, aralığın sivil toplum ile iş dünyasının farklı taleplerini karşılamayı ve ekonomiyi yüzyılın ortasına kadar net sıfıra yöneltmeyi amaçladığını söyledi. Net sıfır, geriye kalan sera gazı emisyonlarının atmosferden giderilen miktarlarla dengelenmesi anlamına geliyor.
Sivil toplum kuruluşlarıyla sanayi arasında denge kurabilmek için tek bir hedef yerine bir aralık sunduk.
Kim, gelecek on yılda gereken azaltımların ölçeği ve aciliyeti hakkında da konuştu.
Gelecek on yılda, şimdiye kadar azalttığımız miktarın üç ila dört katı kadar sera gazı emisyonunu azaltmalıyız. Önümüzdeki on yılın hayatta kalmamız için altın zaman olduğu bilinciyle tüm sektörlerde kapsamlı dönüşümü hızlandıracağız.
Yetkililer, bazı ekonomilerin belirsizliği gözetirken iddialı hedeflerini korumanın bir yolu olarak yeni iklim taahhütlerinde aralık kullandığını belirtiyor. Eleştirenler ise uygulamada asgari düzeyin hedef hâline gelmesinden endişe ediyor. Bu nedenle yüzde 50 ile yüzde 53'lük tabanlar arasındaki seçim özellikle önem taşıyor.
Çevre örgütleri neden en az yüzde 61 istiyor?
Kore Çevre Hareketleri Federasyonu da dâhil olmak üzere çevre örgütleri, 2035'e kadar 2018 seviyelerine kıyasla en az yüzde 61'lik azaltım çağrısı yapıyor. Bazı sivil toplum platformları yüzde 65 öneriyor.
Bu talep, 2023'te tamamlanan ilk Küresel Durum Değerlendirmesi'ne dayanıyor. Paris Anlaşması kapsamındaki ortak ilerlemeyi inceleyen değerlendirme, küresel sıcaklık artışını 1,5 santigrat dereceyle sınırlama hedefinin ulaşılabilir kalması için net küresel sera gazı emisyonlarının 2035'e kadar 2019 seviyelerine kıyasla yaklaşık yüzde 60 düşmesi gerektiği sonucuna vardı.
Güney Kore'nin önerdiği hedef 2018'i başlangıç noktası alırken küresel rakam 2019'u esas alıyor. Çevre örgütleri, ulusal katkının sorumluluk ve harekete geçme kapasitesini yansıtması gerektiğini de savunuyor. Güney Kore'yi, Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD) içinde yüksek gelirli, geçmişte ve günümüzde yüksek emisyonlara sahip bir ekonomi olarak tanımlıyor; adaletin ülkenin küresel ortalamanın üzerine çıkmasını gerektirdiğini söylüyorlar.
Sivil toplum grupları bu talebi ülke içindeki ve uluslararası hukuktaki gelişmelerle ilişkilendiriyor. Yüzde 60'ın altındaki bir taban hedefin anayasal güvenceleri ve iddialı iklim eylemine ilişkin uluslararası standardı karşılamama riski taşıdığını savunuyorlar.
Aralığın kendisi de kaygı konusu. Temiz enerji projelerini nereye kuracağına karar veren yatırımcılar ile altyapı planlayan yerel yönetimlerin, ülkenin uymayı amaçladığı emisyon sınırlarını açıkça bilmesi gerekiyor. Aktivistler, politikaların aralığın alt sınırı çevresinde şekillenmesi hâlinde geniş bir aralığın hesap verebilirliği zayıflatabileceği uyarısında bulunuyor.
Mahkemeler karara ilişkin baskıyı artırıyor
Güney Kore Anayasa Mahkemesi, Ağustos 2024'te iklim krizinden korunma hakkının anayasal bir hak olduğunu kabul etti. Mahkeme, 2030 planının temel hakları korumak için yetersiz olduğuna hükmetti ve hükümeti bilime dayalı, yükün adil paylaşımını gözeten hedefler belirlemeye yöneltti.
Karar, 2030 sonrasındaki yıllara ilişkin tartışmayı da şekillendiriyor. Milletvekilleri, 2031-2049 dönemi için ulusal bir emisyon azaltım güzergâhını yasalaştırmak üzere çalışıyor. Bu güzergâhın 2035 taahhüdüne eşit ya da ondan daha iddialı olması ve aradaki yılları belirsiz bırakmak yerine öngörülebilir yıllık kilometre taşları sunması gerekecek.
Uluslararası Adalet Divanı, 2025'te verdiği danışma görüşüyle hukuki açıdan başka bir dayanak daha ekledi. Divan, ülkelerin uluslararası hukuk kapsamında iklim taahhütlerini belirlerken takdir yetkisinin sınırlı olduğunu, bu taahhütlerin 1,5 santigrat derece hedefi ve ulusal kapasiteler doğrultusunda mümkün olduğunca iddialı olması gerektiğini belirtti.
Görüşte, yeterince iddialı olmayan taahhütlerin uluslararası hukuka aykırı fiil teşkil edebileceği açıklandı. Ayrıca ciddi iklim zararını önleme yükümlülüklerine değinildi ve zayıf katkıların hukuki yükümlülükleri ihlal edebileceği, diğer devletlere karşı sorumluluk doğurabileceği uyarısı yapıldı.
Çevre örgütleri, bu gelişmeleri daha güçlü bir asgari hedef için gerekçe olarak görüyor. Sıcaklık hedefi ve adalet ilkesiyle uyumlu bir taban hedef dava riskini azaltırken daha düşük bir taban, ülke içinde yeni davalara ve uluslararası incelemelere yol açabilir.
Hukuki ve politik süreç birkaç yıla yayılıyor:
- 2018: Güney Kore, ulusal azaltım hedeflerinin başlangıç noktası olan 742,3 milyon metrik ton emisyon saldı.
- 2021: Ülke, 2030'a kadar emisyonları yüzde 40 azaltmayı taahhüt etti.
- 2023: İlk Küresel Durum Değerlendirmesi, net küresel emisyonların 2035'e kadar 2019 seviyelerine kıyasla yaklaşık yüzde 60 azaltılması çağrısında bulundu.
- Ağustos 2024: Güney Kore Anayasa Mahkemesi iklim kararını açıkladı.
- 2025: Uluslararası Adalet Divanı, iklim yükümlülüklerine ilişkin danışma görüşünü yayımladı.
- 7 Kasım 2025: Güney Kore, komisyon ve Bakanlar Kurulu incelemesi ile BM iklim sekreterliğine sunum öncesinde iki hedef aralığını değerlendiriyordu.
- 2026: Avrupa Birliği'nin karbon sınır mekanizmasının, kapsamdaki ithalatla bağlantılı emisyonlara dayalı bir ücret uygulamaya başlaması planlanıyor.
- 2031-2049: Milletvekilleri, yüzyılın ortasına kadar net sıfıra geçişe uzanan dönem için emisyon azaltım güzergâhı hazırlıyor.
Sanayi kesintilerin nasıl gerçekleştirileceğini soruyor
Otomotiv, çelik, petrokimya ve farklı sektörlerde faaliyet gösteren iş dünyası birlikleri; politikalar, finansman ve altyapı hedeflerle aynı hızda ilerlemezse daha güçlü bir hedefin üretimi ve istihdamı riske atabileceği uyarısında bulunuyor. Mevcut 2030 taahhüdüne ulaşmanın zorluğuna dikkat çekiyor ve yeni, sert bir azaltım yükü eklenmeden önce ayrıntılı planlar talep ediyorlar.
Otomotiv grupları, araçların yenilenme hızına odaklanıyor. Tartışma sırasında paylaşılan sektör tahminlerine göre 2035 için yüzde 50'lerin ortasında belirlenecek ulusal bir hedef, 2030'a kadar sıfır emisyonlu araçların toplam tescil sayısının yaklaşık 9,5 milyona ulaşmasını gerektirecek. Bu, ülkenin araç filosunun yaklaşık üçte birine denk geliyor.
Ülkede elektrikli araç satışları son yıllarda yavaşladı. Sektör grupları; şarj ağlarının, elektrik bağlantılarının ve araç sahiplerinin araçlarını yenileme hızının senaryolarda varsayılandan geride kaldığını söylüyor.
Çelik üreticileri farklı bir zorlukla karşı karşıya. Yüksek fırınlarda çelik, önemli miktarda karbon emisyonu yaratan bir süreçle üretiliyor. Alternatifler arasında elektrik ark ocakları ve hidrojen kullanılarak üretilen doğrudan indirgenmiş demir bulunuyor; ancak üretim kapasitesini değiştirmek büyük yatırımlar ve zaman gerektiriyor.
Çelik ve petrokimya şirketleri, sektörleri için net yönlendirme, öngörülebilir takvimler, vergi indirimleri, uygun koşullu finansman, temiz enerji ve altyapı için daha hızlı izinler ve yeni süreçleri ticari ölçekte gösteren ilk projelere destek istiyor. Uygun koşullu finansman, yatırımların önünü açmaya yardımcı olmak için daha elverişli borçlanma koşulları sağlıyor.
İklim hedefleriyle rekabet gücü arasındaki dengeyi değerlendiren üst düzey bir iş dünyası yetkilisi, hükümete geçiş hızını düşürme çağrısında bulundu.
Başkalarının önüne geçip çevre düzenlemelerinin getirdiği ters rüzgârla karşılaşmaya gerek yok. Hızı ayarlamalıyız.
İş dünyası grupları ayrıca, yeterli destek olmadan yerli firmaların rakiplerinden daha hızlı hareket etmesi durumunda tedarik zincirlerinin zorlanacağı ve kâr marjlarının düşeceği uyarısında bulunuyor. Bu tutum, hükümet desteğinin tasarımını, görüşmelerde açıklanan azaltım rakamı kadar önemli bir konu hâline getiriyor.
Modeller yüzde 60 ila 61'lik azaltım yolları gösteriyor
Our Climate için Çözümler kuruluşunun Maryland Üniversitesi'ndeki ortaklarıyla yürüttüğü ortak çalışmada, Güney Kore'nin seçenekleri Küresel Değişim Analizi Modeli kullanılarak incelendi. Çalışma, kanıtlanmış önlemlere dayanan ihtiyatlı bir güzergâh üzerinden 2035'e kadar yüzde 61'lik azaltımın teknik olarak mümkün olduğunu ortaya koydu.
Senaryo, kömürlü elektrik üretiminin aşamalı olarak sonlandırılmasını, sıvılaştırılmış doğal gaz kullanan yeni santrallerin inşa edilmemesini, enerji depolamayla birlikte güneş ve rüzgâr enerjisinin genişletilmesini, ulaştırmanın elektrifikasyonunu ve çelik üretiminin yüksek fırınlardan uzaklaşmasını öngörüyor. Büyük ölçekte karbon yakalama ve elektrik üretiminde diğer yakıtlarla birlikte hidrojen ya da amonyak yakılması gibi belirsizliği yüksek teknolojilere dayanmayı özellikle sınırlıyor.
Entegre bir modelle yapılan ayrı bir değerlendirme, mevcut Kore politikalarını daha iddialı bir paketle karşılaştırdı. Mevcut politikalar senaryosu, 2035'e kadar 2018 seviyelerine kıyasla yalnızca yüzde 30'ların ortalarında bir azaltım sağladı. Bu oran, 2030 için belirlenen mevcut yüzde 40'lık taahhüdün bile altında kaldı.
Daha güçlü politika paketi, uluslararası denkleştirmelere başvurmadan 2035'e kadar yaklaşık yüzde 60'lık azaltım sağlayan bir güzergâh ortaya koydu. Uluslararası denkleştirmeler, ulusal hedefe sayılan ancak ülke dışında gerçekleştirilen emisyon azaltımlarıdır. Açık deniz rüzgâr enerjisinin daha hızlı devreye alınması, kömürlü elektrik üretiminin kesin biçimde sonlandırılması, yüksek fırın kapasitesinin genişletilmesine kısıtlama getirilmesi, binalarda verimlilik ve elektrifikasyon standartlarının güçlendirilmesi bu sonucun temel unsurlarıydı.
Çalışmalar, uygulamadaki temel zorluğun hız ve eşgüdüm olduğunu gösteriyor. Önerilen güzergâhlar, başka pazarlarda zaten kullanılan ekipman ve politika araçlarına dayanıyor; ancak Güney Kore'nin bunları çok daha hızlı kurması ve yatırımları hızla düzenlemesi gerekiyor.
Önlemler ekonominin geneline yayılıyor:
- 2035'e kadar tüm kömür santrallerini kapatmak ve önerilen yeni gaz kapasitesini iptal etmek; güneş ve rüzgâr enerjisi ile enerji depolama kapasitesini hızla artırmak.
- Elektrik şebekelerine yatırım yapmak, bağlantı bekleme sürelerini kısaltmak ve yenilenebilir üretimdeki değişimleri yönetmek için depolama ile talep tarafı esnekliğinden yararlanmak.
- Hurda kullanarak elektrik ark ocaklarında çelik üretimini genişletmek, hidrojenle doğrudan indirgenmiş demir üretimi için pilot projeler başlatmak ve daha düşük emisyonla üretilen çeliğe talep yaratmak.
- Otomobilleri, otobüsleri ve dağıtım araçlarını elektrifikasyona geçirmek; şarj ağları, filo hedefleri ve yakıt kullanan araçlar için yakıt verimliliği standartları oluşturmak.
- Bina yönetmeliklerini güçlendirmek, kapsamlı yenilemelere finansman sağlamak ve konutlarda ve ticari binalarda ısı pompalarının kullanımını yaygınlaştırmak.
- Emisyon ticaretini ve karbon fiyatlandırmasını geliştirerek en düşük maliyetli azaltımları teşvik etmek; işçilere ve topluluklara yönelik destekleri finanse etmek.
Elektrik şebekeleri dönüşümün merkezinde
Elektrik sektöründe önerilen yaklaşık yüzde 69 ila 75'lik azaltım, elektriği daha geniş planın temel taşı hâline getiriyor. Araçlar, binalar ve sanayi ekipmanları sahada yakılan yakıtlardan uzaklaştıkça daha temiz elektrik de emisyonların azaltılmasına destek olacak.
Bağımsız güzergâhlar, kömür santralleri için bağlayıcı kapanış tarihleri ve kapanışlardan etkilenen topluluklara finansman sağlanmasını öngörüyor. Ayrıca, uzun yıllar çalışması beklenen ekipmanlara yapılan yatırımların 2035 güzergâhına uyup uymadığını görmek için yeni gaz projelerinin yeniden değerlendirilmesini istiyor.
Güneş ve rüzgâr enerjisinin mevcut planlarda öngörülenden daha hızlı büyümesi gerekecek. Batarya depolama ve talep esnekliği, yenilenebilir enerji üretiminin arttığı ya da azaldığı dönemlerde sistemin dengelenmesine yardımcı olacak. Talep tarafı esnekliği, arz ve talebi dengelemeye yardımcı olmak için elektrik kullanımının ayarlanması anlamına geliyor.
İzin süreçleri, arazi kullanım kuralları ve iletim kapasitesi önemli kısıtlar oluşturuyor. Ulusal düzeyde yüzde 60'lık bir azaltımın gerektirdiği hızda yeni projeleri şebekeye bağlamak için onay süreçlerinin hızlandırılması, faydaların yerel topluluklarla daha iyi paylaşılması ve ağların geliştirilmesi gerekecek.
Fabrikalar, araçlar ve binalar için uygulanabilir planlar gerekiyor
Ağır sanayi, Güney Kore'nin karbondioksit emisyonlarının büyük bir bölümünden sorumlu. Çelik üreticileri, hurda kullanarak elektrik ark ocağı kapasitesini artırabilir ve hurdanın sınırlı olduğu alanlarda hidrojenle doğrudan indirgenmiş demire hazırlanabilir. Daha düşük emisyonla üretilen malzemelerin kamu alımlarında tercih edilmesi, bu yatırımlar için pazar oluşmasına yardımcı olabilir.
Kimya üreticileri; verimliliği artırarak, ısıyı elektrifikasyona geçirerek ve üretim süreçlerini değiştirerek emisyonları azaltabilir. Hükümet desteği, daha temiz ürünlerle geleneksel alternatifler arasındaki fiyat farkını kapatıp ilk projelerin finansal riskini paylaşan kredi garantilerini ve fark sözleşmelerini içerebilir.
Ulaştırma planları; şarj altyapısının genişletilmesini, depolarda ve apartman binalarında elektrik bağlantıları kurulmasını ve araçların daha hızlı yenilenmesi için açık filo şartları ile teşvikler belirlenmesini gerektiriyor. Özel otomobillerin yanı sıra otobüsler ve dağıtım araçları da dönüşümün parçası.
Hibrit araçlar geçiş sürecinde yakıt tüketimini azaltabilir; ancak uzun vadeli güzergâhta sıfır emisyonlu araçların 2035'ten çok önce yeni satışların büyük bölümünü oluşturması gerekiyor. Toplu taşıma, şehir planlaması ve daha verimli lojistik de seyahat ve yük taşımacılığı talebini düşürerek araç satış hedefleri üzerindeki baskıyı hafifletebilir.
Binalarda yeni yapılar için daha güçlü standartlar, mevcut yapıların daha hızlı yenilenmesi ve ısı pompalarının daha yaygın kullanılması gerekecek. Bu adımlar gaz talebini ve en yüksek tüketim yükünü azaltacak. Şehirler; yatırımlara yön vermek ve verimli ekipman tedarikçilerini desteklemek için kamu alımlarından, bölgesel enerji sistemlerinden ve bina performans standartlarından yararlanabilir.
Binalarda ve ulaştırmada enerji talebinin azalması, elektrik dönüşümünü kolaylaştıracak. Bu nedenle sektörel planların her emisyon hedefini ayrı bir görev olarak ele almak yerine birlikte işlemesi gerekiyor.
İhracat, temiz enerjiye ekonomik bir rol kazandırıyor
Avrupa Birliği'nin Karbon Sınırda Düzenleme Mekanizması tartışmaya ticari bir boyut ekliyor. Mekanizma, 2026'dan itibaren ithal ürünlerin içerdiği emisyonlara, yani bu ürünlerin üretimiyle bağlantılı emisyonlara dayalı bir ücret uygulayacak.
Avrupa pazarına satış yapan Koreli şirketler, ürünlerindeki emisyonları azaltma baskısıyla karşı karşıya. Küresel alıcılar da Güney Kore'nin büyümek istediği batarya, çelik ve gemi inşası sektörleri dâhil olmak üzere daha düşük emisyonlu tedarik zincirlerine öncelik veriyor.
Uygulama politikalarıyla desteklenen güvenilir bir hedef, özel sermayeyi çekebilir ve ihracat fırsatlarını güçlendirebilir. Koreli iş dünyası liderleri arasında yakın zamanda yapılan bir anket, on yıl içinde yenilenebilir enerjiye dayalı bir elektrik sistemine hızla geçişe geniş destek olduğunu gösteriyor. Bu da pek çok şirketin temiz elektriği rekabet stratejisinin bir parçası olarak gördüğüne işaret ediyor.
Sanayinin kaygıları ile daha temiz enerji talebi bu nedenle bir arada bulunuyor. Şirketler daha düşük emisyonlu elektriğe erişmek isterken üretim dönüşümünün maliyetini yönetmek için mali ve düzenleyici destek de talep ediyor.
Onayın ardından uygulama gelmeli
Hükümet, hedefi Karbon Nötrlüğü ve Yeşil Büyüme Başkanlık Komisyonu ile Bakanlar Kurulunun incelemesinin ardından kesinleştirmeyi ve BM iklim sekreterliğine sunmayı planlıyor. Kamuoyu dinleme toplantıları sürüyor ve iki taban hedeften biri için yakında karar verilmesi bekleniyor. Kesin bir onay ya da sunum tarihi açıklanmadı.
Taahhüt, gelecek yıl hazırlanması beklenen güncellenmiş elektrik arz planları ve ulaştırma yol haritaları dâhil sektörel planları şekillendirecek. Ulusal Meclisin 2031-2049 dönemi için çıkaracağı yasanın da yeni taahhütle uyumlu olması gerekecek.
İlk işaret, seçilecek asgari azaltım hedefi olacak. Güçlü sektörel planlarla birlikte yüzde 53'lük bir taban, yüzde 50'ye kıyasla daha sağlam bir taahhüt mesajı verecek. Uygulamanın başarısı daha sonra kömür santrallerinin kapatılma takvimlerine, yeni gaz kapasitesiyle ilgili kararlara ve elektrik şebekelerine yapılacak yatırımlara bağlı olacak.
Ulaştırmaya ilişkin ayrıntılar da aynı ölçüde önemli olacak: Özel tüketim vergisi politikası, filo şartları, şarj altyapısı finansmanı ve otobüslerle kamyonlara ilişkin kurallar elektrifikasyonun hızını belirleyecek. Sanayi finansmanı, kamu alım standartları ve emisyon ticareti reformları ise daha temiz fabrikaların plan aşamasından inşaat aşamasına geçip geçmeyeceğini etkileyecek.
Yıllık bütçeler, kamuya açık ilerleme panoları ve beklenmedik durum planları performansın izlenmesini kolaylaştıracak ve ülkenin ekonomik sarsıntılara yanıt vermesine yardımcı olacak. Güney Kore'nin kararı, bir hedef belirlemenin yanı sıra kalan on yıl içinde bu hedefe ulaşmak için güvenilir bir yol oluşturmakla ilgili.
Özet
- Güney Kore, 2035'e kadar 2018 seviyelerine kıyasla yüzde 50 ila 60 ya da yüzde 53 ila 60 emisyon azaltımını değerlendiriyor.
- 2018'deki başlangıç seviyesi 742,3 milyon metrik tondu. Yüzde 50'lik azaltım yaklaşık 371,2 milyon ton; yüzde 60'lık azaltım ise yaklaşık 296,9 milyon ton anlamına geliyor.
- 2023 emisyonları yaklaşık 691,6 milyon ton olarak tahmin ediliyor ve mevcut taahhüt 2030'a kadar yüzde 40'lık azaltım gerektiriyor.
- Çevre örgütleri 2035'e kadar en az yüzde 61 istiyor; bazıları yüzde 65 öneriyor.
- İş dünyası grupları maliyetler, istihdam, altyapı ve teknolojilerin hazır olup olmadığı konusunda uyarıda bulunuyor; ayrıntılı planlar ve mali destek talep ediyor.
- Modellemeler; daha temiz elektrik, sanayide dönüşüm, ulaştırmanın elektrifikasyonu ve verimli binalar yoluyla yüzde 60 ila 61'lik azaltım güzergâhları ortaya koyuyor.
- Ülke içindeki ve uluslararası mahkeme kararları hukuki baskıyı artırırken AB'nin karbon sınır ücreti 2026'dan itibaren ticari baskı oluşturuyor.
- Sonraki adımlar arasında komisyon ve Bakanlar Kurulu incelemesi, BM'ye sunum, sektörel planlar ve 2031-2049 dönemi için çıkarılacak yasa bulunuyor.






