Okula Devamsızlık Rekor Düzeye Çıkarken Japon Öğretmenler Zaman Bulmakta Zorlanıyor

13 dakikalık okuma
Okula Devamsızlık Rekor Düzeye Çıkarken Japon Öğretmenler Zaman Bulmakta Zorlanıyor

Öğretmenler yardım etmek istiyor, ancak programlarında çok az yer var

Japonya'da 293 ilkokul ve ortaokul öğretmeniyle ülke çapında yapılan bir ankette, katılımcıların yüzde 86,3'ü okula gitmeyi bırakmış çocuklara destek olmak için zaman ayırmayı çok zor ya da bir ölçüde zor bulduğunu belirtti. Öğrencilerle görüşmek, ebeveynlerle konuşmak ve takip telefonları etmek, diğer görevler nedeniyle aksayan işler arasındaydı.

İçindekiler
  1. Öğretmenler yardım etmek istiyor, ancak programlarında çok az yer var
  2. Okula devamsızlık artık yüz binlerce çocuğu etkiliyor
  3. Çocukların ruh sağlığı okullardaki baskıyı artırıyor
  4. Pandeminin etkileri ve okul yaşamının gündelik baskıları
  5. Uzun çalışma saatleri bireysel desteğe daha az zaman bırakıyor
  6. Evrak işleri ve diğer görevler ders aralarını dolduruyor
  7. Özel okullar memnuniyetle karşılanıyor, ancak öğretmenlerin daha fazla bilgiye ihtiyacı var
  8. Esnek devlet okulları ve çevrimiçi dersler başka yollar sunuyor
  9. Politika önerileri personel, zaman ve koordinasyona odaklanıyor
  10. Eğitim, farkındalığı pratik desteğe dönüştürmeli
  11. Ebeveynler ve okullar birlikte çalışmaya çağrılıyor
  12. Öne Çıkanlar

Okula gitmeyi reddeden çocukları destekleyen ulusal bir kâr amacı gütmeyen kuruluşlar ağı, öğretmen sendikaları ve ilgili kuruluşların işbirliğiyle şubat-haziran ayları arasında çevrimiçi anket yaptı. Anket, okula devamsızlık vakaları her yıl artmayı sürdürürken öğretmenlerin bu durumla nasıl başa çıktığını anlamayı amaçladı.

Ders dışı saatlerde her öğrenciyle iletişim kurmaya günlük ortalama ne kadar zaman ayrılabildiği sorusuna en sık verilen yanıt, katılımcıların yüzde 42,5'inin belirttiği 10 dakika veya daha az oldu. Katılımcıların yüzde 19,6'sı 10-20 dakika, yüzde 16,8'i ise 20-30 dakika ayırabildiğini bildirdi.

Ağ, 10 dakika veya daha az zaman ayırabildiğini bildirenlerin oranını kaygı verici olarak niteledi. İdari işler ve diğer sorumluluklar, sorunları erkenden fark etmek ve okula gitmekte zorlanan çocuklarla iletişimi sürdürmek için gereken bireysel ilgiyi geri plana itiyordu.

Japonya'da Mart 2025'te sona eren 2024 mali yılında, okula gitmeyi reddeden 353.970 ilkokul ve ortaokul öğrencisi kaydedildi. Bu, art arda görülen on ikinci yıllık artıştı. Anket, yükselen toplamın yanına pratik bir sorunu da koyuyor: Öğretmenlerden çocukların öğrenmeye yeniden bağlanmasına yardımcı olmaları bekleniyor, ancak birçoğunun bu desteğin gerektirdiği tekrarlanan görüşmeler için zamanı yok.

Okulu bunaltıcı bulan bir çocuk için güvendiği bir yetişkinle konuşmak, yardım istemeye giden ilk adımlardan biri olabilir. Öğretmenlerin bu görüşmeleri dersler, ödev değerlendirme, evrak işleri ve diğer öğrencilere yönelik sorumluluklar arasına sığdırması gerekiyor. Anket, bu alanın ne kadar daraldığını ortaya koyuyor.

Reklam

Okula devamsızlık artık yüz binlerce çocuğu etkiliyor

Japonya'da, hastalık veya maddi güçlüklerle ilgisi olmayan uzun süreli devamsızlık için futoko terimi kullanılıyor. Eğitim Bakanlığı bu kategoriyi, psikolojik, duygusal, fiziksel veya sosyal etkenler nedeniyle bir yılda 30 ya da daha fazla gün okula gitmeyen çocuklar olarak tanımlıyor.

Bu kategorideki ilkokul ve ortaokul öğrencilerinin sayısı 2023'te 346.482'ye ulaştı, ardından 2024 mali yılında 353.970'e yükseldi. Bu rakamlar 7.488 çocukluk artışa karşılık geliyor. Son toplam, ilkokul ve ortaokul çağındaki çocukların yaklaşık yüzde 3,7'siydi.

Okula gitmeyi reddeden çocukların yarısından fazlası 90 günden uzun süre devamsızlık yaptı; küçük bir bölümü ise hiç okula gitmedi. Liselerde 2024 mali yılında okula gitmeyen 67.782 öğrenci daha kaydedildi.

Uzun süreli devamsızlıklarda iletişimi sürdürmek özellikle önem taşıyor. Çocuklar günlük rutinlerini, öğrenme fırsatlarını ve sınıf arkadaşlarıyla düzenli iletişimlerini kaybedebilir. Bu nedenle destek, devamsızlık günlerini kaydetmekten fazlasını gerektiriyor: Çocuğun yeniden katılabileceği bir ortam ve tempo bulmayı da kapsıyor.

Okula devam sorununun ve buna yönelik politika yanıtının nasıl geliştiğini gösteren bazı önemli gelişmeler şöyle:

  • 2023'te ilkokul ve ortaokullardaki devamsızlık 346.482'ye ulaştı ve Eğitim Bakanlığı COCOLO Planı'nı hayata geçirdi.
  • Nisan 2024'ten itibaren lise öğrencileri, onaylı çevrimiçi dersler aracılığıyla kredi kazanabilir oldu.
  • Mart 2025'te sona eren 2024 mali yılında, okula gitmeyi reddeden ilkokul ve ortaokul öğrencilerinin sayısı 353.970 olarak kaydedildi.
  • Şubat 2025 itibarıyla 35 Çeşitlendirilmiş Öğrenme Okulu faaliyetteydi.
  • Kâr amacı gütmeyen kuruluşlar ağı, şubat-haziran 2025 arasında ülke genelinde 293 öğretmene anket yaptı.
  • Ağ, bulgularını 27 Ekim'de Eğitim Bakanlığı'nda düzenlenen basın toplantısında ele aldı.

Çocukların ruh sağlığı okullardaki baskıyı artırıyor

Japonya, gelişmiş ülkelerdeki refah durumunu inceleyen yakın tarihli bir UNICEF değerlendirmesinde fiziksel sağlık alanında üst sıralarda yer alırken ruh sağlığında 32'nci oldu. Ülkede 2024'te çocuk ve ergen intiharları 529'a ulaşarak en yüksek düzeyini gördü.

Okullarda 2024 mali yılında 769.022 zorbalık vakası kaydedildi. Bunların 1.405'i beden veya ruh sağlığına ciddi zarar verecek düzeydeydi. Yetkililer, zorbalık vakalarının çoğunun yıl sonuna kadar çözüme kavuşturulduğunu söyledi; ancak bu tür olaylarla ilgilenmek öğretmenler ve diğer okul çalışanlarının yükünü artırıyor.

Reklam

Kaygı, zorbalık veya okuldaki gergin ilişkilerle mücadele eden çocuklar için okula devam etmek giderek zorlaşabilir. Öğretmenlerin, sınıfları güvenli tutma ve öğrencilerin esenliğini destekleme gibi daha geniş sorumlulukları yerine getirirken her çocuğun özel koşullarına da yanıt vermesi gerekiyor.

Fiziksel sağlık ve ruhsal esenlik sıralamaları, çocukların hayatlarının farklı yönlerini anlatıyor. Duygusal sıkıntı yaşarken fiziksel açıdan sağlıklı olmak mümkün. Japonya'nın devamsızlık verileri, çocukların duyguları, ilişkileri ve okul deneyimleri konusunda desteğe ihtiyaç duyduğu daha geniş tablonun bir parçası.

Pandeminin etkileri ve okul yaşamının gündelik baskıları

COVID-19 pandemisi öncesinde ve sonrasında okula gitmeyi reddetme durumunu izleyen araştırmalar, okulların kapanmasının ve uzun süreli aksaklıkların ardından artış yaşandığını ortaya koydu. Çocukları zaman içinde takip eden çalışmalar; bozulan rutinleri, akranlarla azalan iletişimi ve sosyal izolasyonu artan kaygı ve depresyonla ilişkilendirdi.

Aileler de çocukların güçlüklerini ağırlaştırabilecek baskılarla karşılaştı. İş kaybı ve bakım verenlerin ruh sağlığı sorunları evdeki stresi artırdı. Uzaktan eğitim, cihazlara ve sessiz çalışma alanlarına erişebilen çocuklarla bunlara sahip olmayanlar arasındaki farkı büyüttü; bu da desteğe daha çok ihtiyaç duyan öğrencilerin daha da geride kalmasına ve öğrenmeden kopma olasılıklarının artmasına yol açtı.

Pandeminin yarattığı aksaklıklar, okul yaşamında zaten var olan baskıları artırdı. Çocuklar okula gitmekten kaçınmaya başladığında olağan rutinlere dönmek zorlaşabiliyordu.

Birçok aile ve öğretmen, uzun okul günlerine, sınav sonuçlarına güçlü biçimde odaklanılmasına ve katı kurallara dikkat çekiyor. Sınıflarda 30'lu yaşların ortasında öğrenci bulunması bireysel ilgiye çok az alan bırakıyor. Kulüp faaliyetleri çoğu zaman öğleden sonraları ve hafta sonlarına uzuyor; çocuklardan yoğun tempoya ayak uydurmaları bekleniyor.

Özellikle zorbalık veya yetişkinlerle yaşanan güçlüklerin ardından hassas çocuklar sınıfları ürkütücü bulabilir. Okuldan kaçınmak, kaygıyla başa çıkmanın bir yolu haline gelebilir; ancak devamsızlık öğrenmeye ve arkadaşlıklara zarar verir.

Çocuklar bu baskılara farklı tepkiler veriyor. Yine de bu deneyimler bir arada değerlendirildiğinde, Japonya'da okul çağındaki çocuk nüfusu azalırken okula gitmeyi reddetme vakalarının neden artmayı sürdürdüğünü anlamaya yardımcı oluyor.

Uzun çalışma saatleri bireysel desteğe daha az zaman bırakıyor

Japon öğretmenler, birçok ülkedeki meslektaşlarına kıyasla çok daha uzun saatler çalışıyor. Anketlerde, haftalık toplam çalışma saati bakımından uluslararası sıralamalarda en üstlerde veya bu sıralamalara yakın yerlerde bulunuyorlar.

Reklam

Birçok öğretmen, ayda 80 saati aşabilen ve iş sağlığı uzmanlarının tehlikeli kabul ettiği düzeyde ücretsiz fazla mesai yaptığını bildiriyor. Zaman kayıt sistemleri, öğretmenlerin mesai çıkışında yaptığı veya eve götürdüğü işleri çoğu zaman kaydetmiyor.

Kulüp gözetimi; ders hazırlığı, notlandırma ve günlük sınıf yönetiminin yanı sıra antrenmanlar, etkinlikler ve hafta sonu görevleri de getiriyor. Bir öğrenci okula gitmeyi bıraktığında öğretmenlerin devamsızlığı kayda geçirmesi, aileyle iletişim kurması ve desteği koordine etmesi de gerekiyor.

Yakın tarihli bir sayıma göre ülke genelinde yaklaşık 2.778 öğretmen açığı vardı. Öğretmen alım sınavlarına giren adayların sayısı azaldı; daha deneyimli öğretmenler de sağlık kaygıları nedeniyle meslekten ayrılıyor.

Devlet okullarında 2021'de ruh sağlığı sorunları nedeniyle alınan izinler rekor düzey olan 5.897'ye ulaştı. Sınıf öğretmenlerinin tüm sorumluluğunu üstlenmek ilkokul öğretmenlerini özellikle zorlayabiliyor; çünkü bu sorumluluk çoğu zaman kariyerlerinin erken döneminde başlıyor.

Anket, katılımcıların yüzde 11,8'inin görevlerinin yüküyle bağlantılı ruhsal hastalıklar nedeniyle izin aldığını ortaya koydu. Personel eksikliği ve hastalık, daha az sayıda öğretmenin daha çok iş üstlendiği bir kısır döngüyü besleyerek okula gelmeyen çocuklarla güven ilişkisi kurmaya ayrılan zamanı daha da azaltabiliyor.

Evrak işleri ve diğer görevler ders aralarını dolduruyor

Öğretmenler sınıf içi eğitimin yanı sıra yoklama kayıtlarını, toplantı notlarını ve olay raporlarını da tutuyor. Zorbalığı izliyor, gıda alerjileri ve güvenlik prosedürlerini yönetiyor, özel gereksinimli çocuklara destek veriyor, ebeveynlerin kaygılarını yanıtlıyor ve yerel kurumlarla koordinasyon sağlıyorlar.

Birçok okul, ciddi vakalarda öğretmenlerden ev ziyareti yapmalarını da bekliyor. Her sorumluluğun bir amacı var; ancak hepsi bir araya geldiğinde artık okula gelmeyen çocuklarla düzenli iletişim için ayrılabilecek zaman azalıyor.

Okula gitmeyi reddeden çocuklara destek olmak, çoğu zaman çocuk ve aileyle sakin biçimde tekrar tekrar konuşmayı, dikkatli planlama yapmayı ve yetişkinler arasında koordinasyonu gerektiriyor. Öğretmenin, neyin zor geldiğini anlaması, yönetilebilir bir sonraki adım üzerinde anlaşması ve bu adımın nasıl gittiğini takip etmesi gerekebilir.

Katılımcıların yüzde 42,5'inin ders dışında öğrenci başına 10 dakika veya daha az zaman ayırabildiği bulgusu, bu çalışmaların sıradan bir güne neden sığmadığını gösteriyor. Kısa temas iletişimin sürmesini sağlayabilir; ancak ayrıntılı bir destek planı, dinlemek, konuşmak ve işbirliği yapmak için zaman gerektiriyor.

Reklam

Ailelerle iletişim ve vaka toplantıları için ayrılmış zaman, bu sorumluluklara çalışma haftasında yer açar. Ek personel ve daha basit idari prosedürler de öğretmenlerin anlattığı, birbiriyle yarışan talepleri azaltır.

Özel okullar memnuniyetle karşılanıyor, ancak öğretmenlerin daha fazla bilgiye ihtiyacı var

Özel okullar, örgün eğitime devam etmeyen çocuklara alternatif öğrenme ortamları sunuyor. Çoğu zaman kâr amacı gütmeyen kuruluşlar veya yerel gruplar tarafından işletilen bu kurumlar, zorunlu eğitim sistemi dışındadır. Çocukların kendi hızlarında öğrenmesine, rutinlerini yeniden oluşturmasına ve özgüvenini kazanmasına olanak tanırlar.

Ankette öğretmenlerin yüzde 97,3'ü özel okulların var olmasının iyi olduğunu söyledi. Buna karşın yüzde 73,3'ü bu okullar hakkında yeterli bilgiye sahip olmadığını, yüzde 84,7'si ise okula gitmeyi reddetme konusunda daha kapsamlı eğitim gerektiğini belirtti.

Öğretmenler bir seçeneği desteklerken bu seçeneğin nasıl işlediğine ilişkin pratik bilgiye de ihtiyaç duyabilir. Yönlendirme süreçlerini ve ailelerle bilgi paylaşımını anlamak, normal bir sınıfa dönmek hemen mümkün olmadığında okulların çocukları uygun desteğe yönlendirmesine yardımcı olur.

Özel okulların sundukları olanaklar, diğer esnek öğrenme programlarında olduğu gibi farklılık gösteriyor. Ortak amaçları; çocuklara güvenli bir ortam, öngörülebilir rutinler ve gerçekçi hedeflerle öğrenmeye bağlı kalmanın başka bir yolunu sunmak.

Esnek devlet okulları ve çevrimiçi dersler başka yollar sunuyor

Eğitim Bakanlığı, çocukların kimse geride kalmadan öğrenmeye devam edebilmesini sağlamak için 2023'te COCOLO Planı'nı hayata geçirdi. Politikanın bir parçası da geleneksel program ve ortamlarda zorlanan öğrenciler için tasarlanmış devlet okulları olan Çeşitlendirilmiş Öğrenme Okullarının yaygınlaştırılması.

Bu okullar daha esnek yöntemler uygularken normal okullarla aynı mezuniyet yeterliliklerini sağlıyor. Şubat 2025'e kadar hedeflenen 300 okulun 35'i faaliyete geçmişti.

Programlar, yapılandırılmış programları kişinin kendi hızında öğrenme fırsatlarıyla birleştirebiliyor. Ayrıca öğretmenlerle bireysel değerlendirme görüşmeleri ve sosyal ve iletişim becerilerini geliştiren etkinlikler içeriyor.

Liseler, esnek seçenekleri başka yollarla da genişletti. Nisan 2024'ten bu yana öğrenciler onaylı çevrimiçi dersler aracılığıyla kredi kazanabiliyor; böylece her dersin geleneksel bir sınıfta işlenmesi gerekmeksizin öğrenimleri okul mezuniyet yeterliliklerine sayılabiliyor.

Reklam

Özel bir kurum olan N Lisesi'nin öğrenci sayısı 30.000'i aştı. Okula yüz yüze, çevrimiçi ve sanal kampüs üzerinden devam etme seçenekleri sunuyor.

Bu biçimler, geleneksel ortamlarda zorlanan öğrencilere kendilerine uygun yollarla öğrenmeye devam etme, arkadaş edinme ve kulüplere katılma fırsatı veriyor. Esnek programlar da yetişkinlerin her çocuğun ihtiyacını anlamasına ve işleyebilir bir rutin oluşturmasına yardımcı olmasına bağlı.

Politika önerileri personel, zaman ve koordinasyona odaklanıyor

COCOLO Planı, çocukların öğrenmeye yeniden bağlanmaları için çeşitli yollar sunulmasını sağlamak amacıyla okulların aileler, topluluklar ve dış kuruluşlarla yakın işbirliği yapmasını öngörüyor. Destek ağı okulları, özel okulları, danışmanları ve sağlık hizmeti sağlayıcılarını kapsıyor.

Plan ayrıca çocukların kendilerini güvende ve bir topluluğa bağlı hissettiği kapsayıcı okul ortamları oluşturulmasını istiyor. Böylece yanıtın bir parçası olarak, zaten devamsızlık yapan çocuklara yönelik düzenlemelerin yanı sıra sınıflardaki günlük deneyim de ele alınıyor.

Eğitim uzmanları ve savunucuların önerileri arasında daha fazla öğretmen istihdam edilmesi, okul sosyal hizmet uzmanları ve danışmanların eklenmesi, devamsızlığın en yüksek olduğu yerlerde sınıfların küçültülmesi ve evrak işlerinin basitleştirilmesi bulunuyor. Ailelerle iletişim ve vaka toplantıları için zaman ayrılması da öneriliyor.

Kulüp yönetiminin topluluk gruplarına ve antrenörlere devredilmesi, öğretmenlerin şu anda etkinlikleri gözetmek için harcadığı saatleri azaltabilir. Yerel yönetimler çoğu zaman personel sayısını tek başlarına artıramıyor; bu nedenle değişikliklerin hayata geçirilmesi için merkezi finansman ve açık standartlar önem taşıyor.

Okullar ve eğitim bölgeleri pratik desteği şu adımlar etrafında düzenleyebilir:

  • Öğretmenlerin ailelerle iletişim kurması, öğrencilerle görüşmesi ve destek planlarını koordine etmesi için her hafta zaman ayırın.
  • Vakaları takip etmesi ve öğretmenlere yardımcı olması için bir devamsızlık sorumlusu veya okul sosyal hizmet uzmanı görevlendirin.
  • Sınıf öğretmenlerine okula gitmeyi reddetme, kaygı ve kademeli dönüş planları konusunda eğitim verin.
  • Aileler için sade bilgilendirme formlarıyla desteklenen, sağlık hizmetlerine ve özel okullara açık yönlendirme süreçleri oluşturun.
  • Kısa ziyaretler, esnek programlar ve düzenli iletişim içeren bireysel dönüş planlarında anlaşın.
  • Devamsızlığın en yüksek olduğu sınıf düzeyleri ve okullarda sınıf mevcutlarını azaltın.
  • Kulüplerin günlük yönetimini topluluk antrenörlerine ve kuruluşlarına devredin.
  • İşe yarayan yöntemleri belirlemek için devamsızlıkları, iletişim girişimlerini ve sonuçları takip edin.
  • Öğretmenlere gizli tutulan ruh sağlığı desteği sağlayın ve yardım istemeyi olağan bir uygulama haline getirin.
  • Ailelere Çeşitlendirilmiş Öğrenme Okulları ve çevrimiçi kredi seçenekleri hakkında güncel bilgi verin.

Eğitim, farkındalığı pratik desteğe dönüştürmeli

Asya ülkelerindeki okullarda ruh sağlığı eğitimini karşılaştıran araştırmalar, Japonya'da 5. sınıftan 10. sınıfa kadar sağlık eğitimi kapsamında ruh sağlığı konularının işlendiğini ortaya koydu. Araştırmacılar ayrıca tüm sınıf düzeylerinde okullara yön veren tek ve temel bir ruh sağlığı politikasının bulunmadığını belirledi.

Reklam

Öğrenciler ve personel için ruh sağlığı ilk yardımı da dahil olmak üzere pratik beceriler başka bir eksiklikti. Ruh sağlığı ilk yardımı, bir kişinin zorlandığını fark etmeyi, ilk desteği nasıl sunacağını bilmeyi ve kişiyi uygun yardıma yönlendirmeyi ifade ediyor.

Öğretmenlerin yüzde 84,7'sinin okula gitmeyi reddetme konusunda daha kapsamlı eğitim istemesi, kullanılabilir becerilere duyulan ihtiyeti doğruluyor. Sınıfta uygulanabilecek yöntemler, açık yönlendirme prosedürleri ve ailelerle çalışma yolları, zamanın kısıtlı olduğu durumlarda öğretmenlerin yanıt vermesine yardımcı olabilir.

Eğitim araştırmacıları, çocukların her gün deneyimlediği ortama da dikkat çekiyor. Akranlarla veya yetişkinlerle yaşanan olumsuz etkileşimler öğrencilerin kendilerini güvensiz hissetmesine yol açabilir. Travma duyarlı bir yaklaşım; düzenli rutinler, öngörülebilir tepkiler ve çocukların duygularını dikkate alarak okula dönüş için atılacak küçük adımları kolaylaştırır.

Öğretmenlerin sınıftaki kaygıyı azaltma, gerçekçi hedefler belirleme ve danışmanlarla ve ebeveynlerle ekip halinde çalışma konusunda rehberliğe ihtiyacı var. Zaman ve eğitim birbirini tamamlıyor: Personelin hangi desteği sunacağını bilmesi ve çocuğa baskı eklemeden bunu sağlayacak çalışma zamanı bulması gerekiyor.

Ebeveynler ve okullar birlikte çalışmaya çağrılıyor

Ulusal ağın temsilci direktörü Michiyo Nakamura, 27 Ekim'de Eğitim Bakanlığı'nda düzenlenen basın toplantısında konuştu. İlkokul ve özel eğitim öğretmeni olarak yirmi yıllık deneyimine ve ebeveynlik tecrübesine dayanarak ailelerle okullar arasında işbirliği çağrısında bulundu.

Okula gitmeyi reddetme sorunu uzun zamandır ebeveynlerle okulların karşı karşıya geldiği bir çerçevede ele alınıyor; oysa çocukları birlikte gözetmek için ortak olmaları gerekir. Öğretmenlerin enerjik biçimde çalışabileceği bir ortam olmadıkça çocuklar okul yaşamlarının tadını çıkaramaz.

Ağ sekreteryası üyesi Kageki Asakura, okula gitmeyi reddetme vakalarında önemli rol oynayan öğretmenlerin sınırlarına kadar zorlandığı uyarısında bulundu. Daha fazla öğretmen istihdam edilmesi ve okullar üzerindeki baskıyı azaltacak daha kapsamlı önlemler alınması çağrısı yaptı.

Okula gitmeyi reddetme sorununa çözüm bulmak da dahil olmak üzere, öğretmenlerin rahatça çalışabileceği bir ortama ihtiyaç duyulduğunun toplumda geniş ölçüde bilinmesini istiyoruz.

Ebeveynlerin açık iletişim noktalarına, çocuklarının yaşadığı güçlükler hakkında dürüst konuşmalara ve öğretmenlerin yardım yolları aramayı sürdürdüğüne dair güvenceye ihtiyacı var. Devamsızlık başladığında erken iletişim kurmak, okula gitmeyi reddetmeye yönelik damgalamayı azaltmak ve sorunları birlikte çözmek güven oluşturabilir.

Reklam

Topluluk kuruluşları ve kâr amacı gütmeyen kuruluşlar aileleri danışmanlık, mentorluk, özel okullar ve okul sonrası etkinliklerle buluşturabilir. Japonya'nın sivil toplumu bu tür hizmetlerle çocukları zaten destekliyor; kâr amacı gütmeyen kuruluşları destekleyen ulusal kuruluşlar da yerel grupların çalışmalarını geliştirmelerine ve okullarla bağlantı kurmalarına yardımcı oluyor.

Belediyeler; ortak rehberler, standart yönlendirme formları ve okul çalışanlarıyla topluluk hizmeti sağlayıcılarının düzenli toplantıları aracılığıyla bu ilişkileri güçlendirebilir. Bir kriz çıkmadan önce bağlantıların kurulmuş olması, öğretmenlerin yardım aramak için harcadığı zamanı azaltır ve çocuğa daha fazla zaman kalmasını sağlar.

Anketin temel kaygısı pratik: Öğretmenler alternatif öğrenme seçeneklerini genel olarak destekliyor ve daha iyi eğitim istiyor; ancak çalışma koşulları harekete geçme olanaklarını kısıtlıyor. Çocukların eğitimle bağını korumasına yardımcı olmak, onlara ulaşmaktan sorumlu yetişkinlerin de desteklenmesini gerektiriyor.

Öne Çıkanlar

  • Ülke genelinde ankete katılan 293 öğretmenin yüzde 86,3'ü okula gitmeyi reddeden çocukları desteklemek için zaman bulmanın zor olduğunu söyledi.
  • Ders dışında öğrenci başına günlük iletişim süresine verilen en yaygın yanıt, yüzde 42,5'le 10 dakika veya daha az oldu.
  • Katılımcıların yüzde 11,8'i görevlerinin yüküyle bağlantılı ruhsal hastalıklar nedeniyle izin almıştı.
  • İlkokul ve ortaokullardaki devamsızlık, art arda on ikinci yıllık artışla 2024 mali yılında 353.970'e ulaştı. Liselerde 67.782 vaka kaydedildi.
  • Okullarda 2024 mali yılında 769.022 zorbalık vakası kaydedildi; bunların 1.405'i beden veya ruh sağlığına ciddi zarar verildiği vakalardı.
  • Katılımcıların yüzde 97,3'ü özel okulları olumlu karşıladı; ancak yüzde 73,3'ü bu okullar hakkında yeterli bilgiye sahip değildi ve yüzde 84,7'si okula gitmeyi reddetme konusunda daha kapsamlı eğitim istedi.
  • COCOLO Planı esnek öğrenmeyi, ailelerle ve dış kuruluşlarla işbirliğini destekliyor. Şubat 2025 itibarıyla, 300'e ulaşma hedefi kapsamında 35 Çeşitlendirilmiş Öğrenme Okulu vardı.
  • Önerilen adımlar arasında daha fazla personel, ailelerle iletişim için ayrılmış zaman, daha basit evrak işleri, pratik eğitim ve topluluk destek hizmetleriyle daha güçlü bağlantılar bulunuyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir