Kalite Sorunlarının Ardından Nike Tedarikçisi Tangerang’da 1.800 İşçiyi İşten Çıkardı; Yeni İşten Çıkarmalar Gündemde

12 dakikalık okuma
Nike Announces Layoffs In Tech Division, Shifts Focus To Third-Party ...

İade edilen ihracat ürünleri binlerce kişinin işini riske attı

Banten eyaletinin Tangerang kentinde Nike için önemli bir sözleşmeli üretici olan PT Victory Chingluh Indonesia, ihraç edilen ürünlerin kalite gerekliliklerini karşılamayıp iade edilmesinin ardından yaklaşık 1.800 işçiyi işten çıkardı. 2 Kasım 2025 itibarıyla yeni işten çıkarmalar da gündemde. Sendikalar karara itiraz ederken işverenler, bölgedeki fabrikaları faaliyette tutmanın maliyetine dikkat çekiyor.

İçindekiler
  1. İade edilen ihracat ürünleri binlerce kişinin işini riske attı
  2. Kalite sorunları üretimi nasıl aksattı?
  3. Sendikalar yönetimi sorumlu tutuyor, gönüllü ayrılma çağrısı yapıyor
  4. İşten çıkarma rakamları her fabrika için ne anlama geliyor?
  5. Ücretler, işe alım ve beceri tartışması
  6. Pekalongan neden gündemde?
  7. Nike’ın tasarruf planı tedarikçiler üzerindeki baskıyı artırıyor
  8. Devlet denetimi ve mali destek
  9. Maliyetler fabrika kapılarının ötesine uzanıyor
  10. Sonraki adımlar için eğitim ve onarım belirleyici
  11. Öne Çıkanlar

Yönetim başlangıçta küçülme kapsamında değerlendirilecek yaklaşık 3.000 pozisyon belirledi. Sendika temsilcileri, yüzlerce işçinin daha işten çıkarılma sürecinde olduğunu söylüyor. Ekim sonlarında yayımlanan bilgilerde, şirketin Pasar Kemis fabrikasında 2.804 işçiyi daha etkileyecek olası ikinci bir işten çıkarma dalgasına da işaret edildi. Cikupa’daki diğer tesisin ise normal şekilde faaliyet gösterdiği ve kalite gerekliliklerini karşıladığı belirtildi.

Endonezya Sendikalar İttifakı Kongresi KASBI, işçilerin işlerini yönetimin üretim sistemini sürdürememesi nedeniyle kaybettiğini savunuyor. Tangerang’daki işverenler ise bölgesel asgari ücretler, belirsiz ücret ve harçlar ile fabrikaların ihtiyaç duyduğu becerilere sahip çalışanları bulma güçlüğünü içeren daha kapsamlı bir baskıya işaret ediyor. İş dünyası temsilcileri, iş gücü ve genel işletme maliyetlerinin daha düşük olduğu Orta Cava’daki Pekalongan’a tüm üretimin taşınmasını önlemesi için yerel yönetimlere çağrıda bulunuyor.

Endonezya, Vietnam ve Çin’in yanı sıra Nike’ın başlıca üretim merkezlerinden biri. Sektör ve hükümet yetkilileri, Nike ve Adidas için üretim yapan fabrikaların iş gücünün yaklaşık yüzde 30’unun Endonezyalılardan oluştuğunu söylüyor. Bu oran, üretimi Victory Chingluh gibi tedarikçilere bağlı olan markalar için ürün üreten işçileri kapsıyor.

Acil sorun, kalite kontrolünden geçmeyen ayakkabıların iade edilmesi olsa da sonuçlar üretim hatlarının ötesine uzanıyor. İşçiler tazminat ve olası yeni işten çıkarmalar konusunda netlik bekliyor. Şirketin kabul edilebilir kalite düzeyini yeniden yakalayıp siparişleri koruması gerekiyor. Tangerang ise hem fabrika işlerini hem de çevredeki işletmeleri ayakta tutan harcamaları kaybetme riskiyle karşı karşıya.

Reklam

Kalite sorunları üretimi nasıl aksattı?

Şirket yöneticileri, markaların standartlarını karşılamayan ihraç ürünlerinin toplu olarak iade edilmesini küçülme kararının gerekçesi olarak gösterdi. Başka bir şirketin markası için ürün üreten sözleşmeli imalatçılar açısından iade edilen bir sevkiyat aynı anda birkaç sorun yaratıyor: Mallara bağlanan para geri dönmüyor, onarım veya imha ek maliyet getiriyor ve gelecekteki siparişler azalabiliyor.

Ayakkabı denetimlerinde dikişler, yapıştırma, yapıştırıcı çizgileri, orta taban hizası, renk doğruluğu, etiketler ve ambalaj kontrol ediliyor. Yapıştırma, ayakkabının üst kısmının tabana tutturulması da dahil olmak üzere parçaların birleştirilmesi işlemidir. Binlerce çiftte tekrarlanan bir hata, sevkiyatın tamamının reddedilmesine yol açabilir.

Küçük kusurlar onarılabilir. Yapısal sorunlar ya da sevkiyatın büyük bölümüne yayılan hatalar söz konusu olduğunda ise onarım, yeni ayakkabı üretmekten daha pahalıya mal olabilir. Alıcıların ürünleri üzerinde anlaşılan takvimde teslim alması gerektiğinden, teslim tarihlerinin kaçırılması da işleri zorlaştırır.

Art arda yaşanan birkaç başarısız üretim partisi fabrikanın üretim takvimini ve personel planlarını altüst edebilir. Fabrikalar alıcılarla indirim, onarım ödeneği veya yeni teslimat takvimi üzerinde uzlaşmaya çalışabilir. Görüşmeler sonuçsuz kalırsa zararı üretici üstlenir. Gelir ile maliyet arasındaki farkın dar olduğu bir işletmede tekrarlanan kalite sorunları vardiyaların azaltılmasına, fazla mesainin kısılmasına veya tüm üretim hatlarının kapatılmasına yol açabilir.

İşçilerin sık sık işten ayrılması ve yerlerine gelenlerin eğitim alması, üretim takvimlerinin sıkıştırılması ya da malzeme ve parça tedarikçilerinin değişmesi kalite sorunlarını artırabilir. Denetimi zayıflatan maliyet kesintileri, eğitim eksiklikleri ve aksayan bakım rutinleri de dikiş ve yapıştırma hatalarını çoğaltabilir. Bütçelerin zaten dar olduğu dönemlerde daha karmaşık ürün çeşitleri, bu önlemlerin önemini artırıyor.

Sendikalar yönetimi sorumlu tutuyor, gönüllü ayrılma çağrısı yapıyor

KASBI Başkanı Unang Sunarno, üretim sisteminin yönetimin sorumluluğunda olduğunu söylüyor ve yükü çalışanlara bırakan tek taraflı işten çıkarmalara karşı çıkıyor.

Tek taraflı işten çıkarmalara karşıyız; çünkü bunun sorumlusu işçiler değil, üretim sistemindeki sorun. İşçiler yönetimin başarısızlıklarının kurbanı hâline getirilmemeli.

KASBI Genel Sekreteri Andi Kristiantono da sorunların şirketin yönetilme biçiminden kaynaklandığını söylüyor. Ona göre üretim süreçlerindeki aksaklıklara verilecek yanıt, iş gücünü azaltmak olmamalı.

Mevcut sorun yalnızca işçilerin hatası değil, şirketin kötü yönetilmesinin bir sonucu.

KASBI, tek taraflı işten çıkarmalar yerine gönüllü ayrılma planı uygulanması için çağrıda bulundu. Sendika ve yönetim arasında son dönemde yapılan görüşmelerde, yasal hakların tamamının ödenmesi ve ayrılmayı seçen işçilere Endonezya iş hukukundaki standart hesaplamanın iki katı tutarında kıdem tazminatı verilmesi de ele alındı.

Sendika yöneticileri, hangi fabrikaların ve üretim hatlarının etkilendiği konusunda da açık bilgilendirme istiyor. Özellikle üretimin normal şekilde sürdüğü tesislerdeki işçilere baskı yapmak için yönetimin Pasar Kemis’teki sorunları kullanmaması gerektiği uyarısında bulundular.

Reklam

İşten çıkarma rakamları her fabrika için ne anlama geliyor?

Sendika temsilcilerine göre yaklaşık 1.800 işçiye işten çıkarma bildirimi yapıldı. Bu, başlangıçta küçülme kapsamında değerlendirilen yaklaşık 3.000 pozisyonun yüzde 60’ına denk geliyor. Yüzlerce işçi daha işten çıkarılma sürecinde. Sendika, yeni iş kayıplarının kusurlu ürünlerin onarılıp onarılamayacağını değerlendiren şirket içi denetime bağlı olabileceğini söylüyor.

2.804 işçiyi daha kapsayabilecek olası ikinci dalga, Pasar Kemis fabrikasını ilgilendiriyor. Grubun diğer tesislerinden Cikupa’nın ise kabul edilebilir kalite düzeyiyle üretimi sürdürdüğü belirtildi. Her fabrika farklı ürünler ürettiği, farklı müşterilere hizmet verdiği ve farklı denetim sonuçları aldığı için koşullar tesisler arasında değişebiliyor.

2 Kasım’a kadar yaşanan gelişmeler kısaca şöyle sıralanabilir:

  • Yönetim başlangıçta küçülme için yaklaşık 3.000 pozisyon belirledi.
  • Yaklaşık 1.800 işçiye işten çıkarma bildirimi yapıldı; yüzlercesi için süreç devam ediyor.
  • Ekim sonlarında Pasar Kemis’te 2.804 işçiyi daha kapsayabilecek olası ikinci bir dalga haberleştirildi.
  • 2 Kasım itibarıyla Cikupa’nın normal şekilde faaliyet gösterdiği belirtilirken sendikalar gönüllü ayrılma ve daha iyi tazminat için çağrılarını sürdürdü.

Olası ikinci dalga ya da şirket içi denetimin sonucu için kesin bir tarih verilmedi. Kusurların değerlendirilmesi ve ayrılma koşullarına ilişkin görüşmelerin sonraki kararları şekillendirebileceği Pasar Kemis’teki işçiler için önümüzdeki birkaç haftanın kritik olduğu belirtildi.

Cikupa’nın üretimi sürdürmesi, sorunlu tesisteki aksaklıklar giderilirken grubun mevcut siparişlerini karşılamasına yardımcı olabilir. Yönetimin tutumu, marka gerekliliklerini karşılayan tesiste üretim korunurken yeniden yapılanmanın belirli bir konumda yoğunlaştırılabileceğine işaret ediyor.

Ücretler, işe alım ve beceri tartışması

KASBI yöneticileri, Tangerang’da büyük markalar için üretim yapan fabrikaların bölgesel ücret standartlarına uyabilecek mali güce sahip olduğunu savunuyor. Ücretleri suçlamanın, önlenebilir kalite sorunları ve kötü planlama konularından dikkati uzaklaştırdığını söylüyorlar.

Endonezya İşverenler Birliği, fabrikaların karşı karşıya olduğu baskılara farklı bir açıdan bakıyor. Birliğin Tangerang’daki temsilcileri bölgesel asgari ücretlerin yükselmesini, ek ücret ve harçlardaki belirsizlikleri ve modern üretimin gerektirdiği becerilere sahip olmasalar bile yerel adaylara öncelik verilmesi yönündeki toplumsal baskıyı gündeme getiriyor.

İşverenler, bu beceri açığının eğitim maliyetlerini artırdığını, verimliliği düşürdüğünü ve kabul edilebilir kaliteyi korumayı zorlaştırdığını söylüyor. Verimlilik, çalışanların ve makinelerin harcanan zaman ve kaynak karşılığında ne kadar kullanılabilir ürün ortaya çıkardığıdır. Onarım gerektiren çok sayıda ayakkabı üreten bir fabrika yine de zorlanabilir; çünkü onarım, satılabilir ürün miktarını aynı ölçüde artırmadan zaman harcar.

Birlik yöneticileri, işsiz bölge sakinlerine yönelik eğitim programları için yerel yetkililerle eş güdüm sağlamaya başladı. Amaç, uygulamalı becerileri fabrika ihtiyaçlarıyla örtüştürmek, yeni işe alınanları yetiştirmenin süre ve maliyetini azaltmak ve ilk denetimde onay alan ürünlerin oranını yükseltmek.

Reklam

Pekalongan neden gündemde?

İş dünyası grupları, Victory Chingluh’nun üretiminin en azından bir bölümünü Banten’de tutmasını sağlamak, başka yerlerde büyüme olsa bile şirketin bölgeden ayrılmasını önlemek için Tangerang yetkililerine yerel faaliyet koşullarını iyileştirme çağrısı yapıyor. Endişeleri, üretimin tümüyle Pekalongan’a taşınmasının mevcut fabrikaların çevresindeki iş kaybını derinleştirecek olması.

Orta Cava’da yasal asgari ücretler ve arazi maliyetleri daha düşük. İş gücü ve genel işletme maliyetleri de daha az. Genel işletme giderleri, bir ürün için gereken malzeme ve doğrudan işçilik dışında fabrikayı çalıştırmak için yapılan harcamalardır. Ancak lojistik daha karmaşık olabilir; dolayısıyla daha ucuz bir konum, tüm faaliyet güçlüklerini ortadan kaldırmaz.

Taşınma kararlarında tedarikçilere erişim, eğitimli iş gücü, ulaşım güzergâhları, ihracat işlemlerinin süresi ve çevredeki topluluklarla ilişkiler de hesaba katılıyor. Şirketlerin bu etkenleri yeni bir tesisin sağlayacağı tasarrufla karşılaştırması gerekiyor.

Pasar Kemis ile Cikupa’daki farklı koşullar da önem taşıyor. Kalite sorunları tek bir fabrikada yoğunlaşıyorsa yönetim, diğer tesiste üretimi sürdürürken o fabrikadaki üretim hatlarını yeniden yapılandırabilir. Bu nedenle işverenlerin yerel yöneticilere çağrısı, işlerin başka yerlere taşınmasını önlemenin yanı sıra mevcut faaliyeti sürdürülebilir kılmayı da amaçlıyor.

Nike’ın tasarruf planı tedarikçiler üzerindeki baskıyı artırıyor

Nike, kârlılığı desteklemek için üç yılda yaklaşık 2 milyar dolar tasarruf etme, ürün çeşitlerini sadeleştirme ve otomasyonu hızlandırma planını açıkladı. Bu değişiklikler, tüketicilerin satın almayı erteleyebileceği isteğe bağlı ürünlere yönelik talebin birçok büyük pazarda zayıfladığı daha geniş bir ortamda gerçekleşiyor.

Önceki sezonlarda yapılan stok planlama hataları, daha fazla ürünün indirimle satılmasına yol açtı. Rakip markaların koşu ve yaşam tarzı ayakkabılarında pazar payı kazanmasıyla rekabet de arttı. Markaların satış ve ürün stratejilerindeki değişiklikler, tedarikçilerin fabrika iş yükünü hızla etkileyebiliyor.

Ürün çeşitlerinin daraltılması, belirli ayakkabı modelleri için daha az sipariş, sınırlı sayıda beden üretimi ya da tasarımlar gözden geçirilirken parçalar için onayların gecikmesi anlamına gelebilir. Personel ve eğitim bu değişikliklere ayak uyduramazsa sıkışık takvimler ve aceleye getirilen onaylar kalite riskini artırabilir. Alıcıların çift başına daha düşük fiyat ya da daha hızlı teslimat istemesi de baskıyı artırıyor.

Fabrikaların bu talepleri karşılayacak ölçüde denetim ve kontrol kapasitesine sahip olması gerekiyor. Maliyetler düşürülürken teslim tarihleri sıkışırsa, ürünler sevk edilmeden önce hataları tespit edip düzeltmek için tesise daha az zaman kalır. İade edilen ürünler, zaten zorlu olan üretim takvimine yeni bir mali yük ekler.

Gümrük tarifeleri ve değişen ithalat kuralları tedarik kararlarında belirsizlik yaratıyor. Küresel markalar siparişleri Vietnam, Endonezya ve Çin arasında yeniden dağıtabilir ya da yeni bölgelerde üretim kapasitesi arayabilir. Belirli bir ürün döneminden veya üretim konumundan yararlanan tedarikçiler, marka stratejileri değiştiğinde daha az sipariş alabilir. Bu da maliyetleri düşürme baskısını artırır.

Reklam

Devlet denetimi ve mali destek

Endonezya İnsan Gücü Bakanlığı işten çıkarmalara ilişkin bilgi topluyor. Tangerang’daki yerel iş daireleri de şirket ve sendika temsilcileriyle temasa geçti. Yetkililer kıdem tazminatı, bildirim süreleri ve sosyal güvenlik katkı paylarına ilişkin kurallara uyulup uyulmadığını denetliyor.

İş Yaratma Yasası kıdem tazminatı hesaplamalarını değiştirdi. İşten ayrılma paketleri çoğunlukla kıdem tazminatı, hizmet süresini dikkate alan ödemeler ve kullanılmamış çalışan haklarının karşılığı olan tazminatın birleşimi olarak sunuluyor. Borçlu olunan tutar, geçerli hesaplamaya ve çalışanın koşullarına bağlı olduğundan bu kalemler önem taşıyor.

Tarafların anlaşması hâlinde gönüllü ayrılma düzenlemeleri yasal asgari tutarları aşabilir. Bu olayda sendikanın tüm hakların ödenmesi ve standart kıdem tazminatı hesaplamasının iki katı tutarında ödeme yapılması talebi, tek taraflı işten çıkarmaları müzakere edilmiş ayrılıklarla değiştirme çabasının bir parçası.

Hükümet ayrıca ayakkabı, tekstil, mobilya ve gıda üretimi gibi çok sayıda kişiye istihdam sağlayan sektörlere yaklaşık 1,3 milyar dolar tutarında kredi programı açıkladı. Program, talebin zayıfladığı dönemde fabrikaların işletme sermayesi açığını kapatmasına yardımcı olmayı amaçlıyor.

Kredi, faaliyetlerini sürdürebilir durumdaki bir işletmenin malzeme almasına, üretim hatlarını çalışır tutmasına ve satışlar ya da ödemeler toparlanana kadar plansız kapanmadan kaçınmasına yardımcı olabilir. İade edilen ürünlerle karşı karşıya kalan fabrikalara finansman sağlanması, derhâl personel azaltmak yerine ürünleri onarmak, ekipleri yeniden eğitmek ve yeni denetime hazırlanmak için zaman kazandırabilir.

Hükümet yetkilileri, Nike ve Adidas için çalışan iş gücündeki büyük pay da dahil olmak üzere Endonezya’nın spor giyim üretimindeki ölçeğine dikkat çekmeyi sürdürüyor. Ülke, yabancı yatırımcılardan yeni üretim kapasitesi çekmeye de devam ediyor. Fabrikalar çalışan haklarını korurken kabul edilebilir ürünleri zamanında teslim ederse ülkenin deneyimi ve büyüyen tedarikçi ağları avantaj olmayı sürdürecek.

Maliyetler fabrika kapılarının ötesine uzanıyor

Tangerang’daki ayakkabı fabrikaları, düzenli ücretlere ve günlük üretim faaliyetlerine bağlı işletmeleri destekliyor. Servis şoförleri, yemek tezgâhları, pansiyonlar, malzeme satıcıları ve küçük tamir atölyeleri, büyük bir üreticinin vardiyaları ya da istihdamı azaltmasından etkilenebilir.

Fabrikadan ayrılan işçilerin çevrede harcayabileceği gelir azalırken tesise hizmet veren işletmeler daha az sipariş alabilir. Bu nedenle yaklaşık 1.800 kişiyi kapsayan bir işten çıkarma, bildirim alan çalışanların ötesinde haneleri ve işletmeleri de etkileyebilir.

Tangerang’daki bir diğer önemli Nike tedarikçisi Adis Dimension Footwear, geçen yıl maliyetleri düşürme çalışmaları sırasında yaklaşık 1.500 kişiyi işten çıkardı. Victory Chingluh’nun yaklaşık 1.800 kişiyi işten çıkarması, önceki azaltımdan yaklaşık 300 kişi daha fazla. Son işten çıkarmalar, geçen yıl tekstil ve diğer tüketim malları sektörlerinde binlerce kişinin işini kaybetmesine yol açan daha geniş çaplı imalat yavaşlaması dönemine de denk geliyor.

Yerel yetkililer, Banten’deki ayakkabı sektörünün zayıf siparişler, yüksek lojistik maliyetleri ve ithal ürün akınıyla karşı karşıya olduğunu söylüyor. Bu baskılar bir araya geldiğinde fabrikaların kalite sorunlarını telafi etme imkânı daralıyor. Kusurları düşük tutan ve denetimleri düzenli olarak geçen tesisler, siparişlerin az olduğu dönemlerde istihdamı korumak için daha avantajlı durumda.

Reklam

Sonraki adımlar için eğitim ve onarım belirleyici

Yerel paydaşlar, fabrikaların rekabet gücünü koruması için üç pratik öncelik belirledi: üretim işleriyle doğrudan bağlantılı eğitim, ücretler dışındaki işletme yüklerinin azaltılması ve yerli üreticileri haksız rekabete maruz bırakan kaçak ithalata karşı denetimlerin güçlendirilmesi.

Kısa ve uygulamalı kurslar, işçilerin fabrikaların ihtiyaç duyduğu işlemleri öğrenmesine yardımcı olabilir. İzin maliyetlerinin ve lojistik darboğazların ele alınması, yalnızca ücretleri kısmaya dayanmadan giderleri azaltabilir. Kaçak ithalata karşı denetim de yerli üreticiler için koşulları iyileştirme çabasının bir parçası.

Fabrikada kaliteyi yeniden sağlamak için genellikle üretimin her aşamasında gecikmelerin ve tutarsız sonuçların incelenmesi gerekir. Daha fazla hat denetçisi, ayakkabı üst kısmının yapıştırılması gibi kritik işler için yenilenen eğitimler ve gelen malzemelere yönelik daha sıkı kontroller kusurların daha erken yakalanmasına yardımcı olabilir.

Üretim hatlarının dengelenmesi de önem taşıyor. Bir aşama, sonraki aşamanın kaldırabileceğinden hızlı ilerlerse işler birikebilir ya da çalışanlar acele etmeye zorlanabilir. İş akışının yeniden düzenlenmesi onarım ihtiyacını azaltabilir ve ekiplerin tutarlı standartları korumasına yardımcı olabilir. Daha iyi bakım ve denetim de aynı amaca hizmet eder.

Güvenilir üretim teslimat takvimlerini koruduğundan markalar, tedarikçilerin bu iyileştirmeleri uygulamasına yardımcı olmak için sık sık teknik ekipler gönderiyor. Bir fabrika kabul edilebilir kalite düzeyine ne kadar hızlı dönerse siparişleri istikrara kavuşturma ve daha ağır iş gücü azaltımlarından kaçınma olasılığı o kadar artar.

İşini zaten kaybetmiş çalışanların daha acil ihtiyaçları var: hak ettikleri ödemelerin yapılması, yeni bir iş bulmalarına yardımcı olunması ve başka yerlerde hızla kullanabilecekleri beceriler konusunda eğitim almaları. İşverenler yerel yönetimlerle eğitimleri genişletmeyi görüşürken sendikalar da işçilerin haklarını güvence altına almak için hukuki ve başka türden destek hazırlıyor.

Victory Chingluh’nun bundan sonraki kararları iade edilen ürünlerin durumuna, denetim sonuçlarına ve işten ayrılma görüşmelerine bağlı olacak. Cikupa’nın üretimi sürdürmesi mevcut siparişlere bir ölçüde destek sağlıyor ancak Pasar Kemis çalışanları olası ikinci işten çıkarma dalgasının tehdidi altında. Faaliyetlerini sürdürebilir durumdaki fabrikalara ulaşacak hükümet kredisi, iade edilen ürünlerin işleme alınması, çalışanların yeniden eğitilmesi ve yeni denetimlerden geçilmesi için gereken zamanı kazandırabilir.

Öne Çıkanlar

  • PT Victory Chingluh Indonesia, ihraç ürünlerinin kalite gerekliliklerini karşılamayıp iade edilmesinin ardından Tangerang’da yaklaşık 1.800 işçiyi işten çıkardı.
  • Yönetim başlangıçta küçülme kapsamında değerlendirilecek yaklaşık 3.000 pozisyon belirledi. Yüzlerce işçi daha işten çıkarılma sürecinde.
  • Ekim sonlarında Pasar Kemis’te 2.804 işçiyi daha kapsayabilecek olası ikinci bir dalga haberleştirildi. Cikupa’nın normal şekilde faaliyet gösterdiği belirtildi.
  • KASBI, yönetimi ve üretim sorunlarını sorumlu tutuyor; tüm hakların ödeneceği ve standart kıdem tazminatı hesaplamasının iki katı tutarında ödeme yapılacağı gönüllü ayrılma düzenlemesi talep ediyor.
  • İşverenler bölgesel ücretlere, belirsiz ücretlere ve nitelikli çalışan eksikliğine dikkat çekiyor; yetkililerden üretimin tümüyle Pekalongan’a taşınmasını önlemelerini istiyor.
  • Nike’ın üç yılda yaklaşık 2 milyar dolar tasarruf planı, zayıflayan talep ve değişen tedarik stratejileri tedarikçiler üzerindeki baskıyı artırıyor.
  • İş daireleri işten çıkarmaları denetliyor. Çok sayıda kişiye istihdam sağlayan sektörleri desteklemeyi amaçlayan hükümet kredi programının tutarı yaklaşık 1,3 milyar dolar.
  • Endonezya, dünya genelinde Nike ve Adidas için üretim yapan fabrikaların iş gücünün yaklaşık yüzde 30’unu oluşturan Endonezyalı çalışanlarla, önemli bir spor giyim üretim merkezi olmayı sürdürüyor.
  • Uygulamalı eğitim, daha iyi kalite kontrolleri, işletme yüklerinin azaltılması ve kaçak ithalata karşı denetimler, yerel üretimi korumak için belirlenen öncelikler arasında.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir