Malezyalıları bir araya getiren bir ömür
S Vegiyathuman için başarılı bir spor etkinliğinin ölçüsü hiçbir zaman yalnızca kürsüyle sınırlı olmadı. Etkinliğe katılan binlerce kişi, kendini hoş karşılanmış hisseden yeni katılımcılar ve bir şehirde birlikte ilerlerken yolları kesişen yabancılar da bu ölçünün parçasıydı. Yarım yüzyılı aşkın süre boyunca, Yürüyüş ve Koşuların Kralı olarak anılan organizatör, Malezya sokaklarını hem sportif hedeflerin hem de ortak ulusal gururun mekânlarına dönüştürmeye yardımcı oldu.
İçindekiler
- Malezyalıları bir araya getiren bir ömür
- Okulda koşan bir gençten şehir organizatörüne
- Biggie nasıl ortak bir geleneğe dönüştü?
- Günlük koşucular için daha uzun bir hedef
- Sorunsuz bir başlangıcın ardındaki planlama
- İşyeri atletizminden milli takımlara
- Uluslararası görevler ve FTAA'de geçen on yıllar
- Uzun bir spor kariyerinin dönüm noktaları
- Yeni kuşakla gurur ve özlenen dostlar
- Yolu birlikte katetmenin anlamı
- Öne Çıkanlar
16 Eylül 2025 Malezya Günü’nde onun katkıları kuşakları aşmaya devam ediyor: Malay Mail Big Walk’tan kent koşularının gelişimine, banka çalışanlarına yönelik atletizm yarışmalarından uluslararası hakemliğe uzanıyor. Çalışmaları, bir yarışı düzenlemenin pratik işlerini daha büyük bir amaçla buluşturdu ve farklı geçmişlerden gelen Malezyalılara kendilerini ait hissedebilecekleri bir yer sundu.
Bugün 84 yaşında olan Vegiyathuman, kitlesel katılımı ulusal bir proje olarak gördü. Sıradan hafta sonları, insanların birlikte antrenman yaptığı, tezahürat ettiği ve güldüğü buluşmalara dönüştü. Elit sporcuların madalyaları önemliydi; ancak başka türlü hayatları hiç kesişmeyecek biriyle yan yana yürüme deneyimi de öyle.
Vegiyathuman, vatanseverlik anlayışını yolda insanların birlikte hareket etmesi üzerinden şöyle anlattı:
Bu, yabancılarla omuz omuza yürümek, birlikte ilerlemek ve Malezyalı olmanın ortak ritmini kutlamakla da ilgiliydi.
Kuala Lumpur ve Malezya'nın diğer şehirleri bu fikrin hayata geçtiği yerlerdi. Kalabalık bir başlangıç çizgisinde deneyimli yarışmacılar, işyeri takımları, aileler ve yalnızca yarışı bitirmek isteyenler bir araya gelebiliyordu. Vegiyathuman'ın ilgisi yalnızca kimin kazandığına değil, kimlerin katıldığına, onlara nasıl davranıldığına ve bu deneyimin tekrar gelmeleri için onları teşvik edip etmediğine de yöneliyordu. Uzun bir sabah yürüyüşünün ritmi ve temposu, birbirini tanımayan insanları komşuya dönüştürebiliyordu.
Okulda koşan bir gençten şehir organizatörüne
1941'de Bukit Mertajam'da doğan Vegiyathuman, gelecek vadeden bir koşucu olarak yola çıktı. Bukit Mertajam Lisesi'ni temsil ederek 1950'lerin sonlarında Penang'da kros şampiyonlukları kazandı. Antrenörü KS Nijhar daha sonra ulusal siyasete atıldı. Antrenmanlar genç sporcuya disiplin kazandırırken spor çevresinde oluşabilecek topluluğu da tanıttı.
Eski atletizm yöneticisi A Vaithilingam, onun organizatör olarak gelişimine katkıda bulundu. Vegiyathuman bir etkinliğin arka planındaki teknik işleri öğrendi: parkur belirlemek, kuralları uygulamak, zaman ölçüm sistemlerini düzenlemek ve gönüllülere brifing vermek. Bu dersler, sonraki on yıllarda düzenlenecek daha büyük buluşmaların temelini oluşturdu.
1960'larda Bukit Aman'da polis parmak izi inceleme görevlisi olarak çalışıyordu. İşi düzenli bir gelir sağlarken ilgisi pistlerden ve sokaklardan hiç uzaklaşmadı.
1980'lerde Kuala Lumpur Belediye Başkanı Elyas Omar, halkı zindeliğe teşvik etmek için ondan şehir parklarında pazar koşuları düzenlemesini istedi. Binlerce kişi bu çağrıya karşılık verdi. Katılım, Vegiyathuman'a Kuala Lumpur'un merkezine festival havası taşıyan yol koşuları da dâhil olmak üzere daha büyük etkinlikler düzenleme cesareti verdi.
Biggie nasıl ortak bir geleneğe dönüştü?
Sevgiyle Biggie olarak anılan Malay Mail Big Walk, onun yaklaşımının en belirgin örneklerinden biri oldu. Etkinlik 1960'ta 3 binden az yürüyüşçüyle başladı. Vegiyathuman'ın yönetiminde, en yoğun yıllarında katılımcı sayısı on binlere ulaştı.
İşyerleri takımlar kurdu, aileler hafta sonu planlarını etkinliğe göre yaptı ve mahalle sakinleri izlemek için sokağa çıktı. Bir yürüyüş olarak başlayan etkinlik, ciddi yarış hedeflerinden birlikte geçirilecek unutulmaz bir sabaha kadar farklı beklentileri olan herkese yer açan bir şenliğe dönüştü.
Biggie, aynı zamanda teknik bir atletizm dalı olan sportif yürüyüşe de destek verdi. Ayaklardan biri her zaman yere temas ediyor gibi görünmelidir. Öne atılan bacak, yere ilk temas ettiği andan vücudun altından geçene kadar düz olmalıdır. Bu tekniği öğrenmek yıllarca pratik, dikkatli antrenörlük ve doğru karar verebilen hakemler gerektirir.
Vegiyathuman'ın Malezya'da sportif yürüyüşün babası olarak andığı K Thirumal, bu etkinliklerden yetişen yetenekler arasındaydı. Diğer isimler arasında V Subramaniam, Khoo Chong Beng, G Saravanan, Anastasia Karen Raj ve Yuan Yufang da vardı.
Bu sporcuların gelişimi, halka açık bir etkinlikle sportif başarı arasındaki bağı kurdu. Sporcular, sıradan insanların görebileceği yerlerde antrenman yapıyor ve şehir sokaklarında doğan bir fırsatın rekabetçi bir kariyerin başlangıcına dönüşebileceğini gösteriyordu.
Günlük koşucular için daha uzun bir hedef
Vegiyathuman, 1989'da Malezya'nın ilk yarı maratonu kabul edilen 21 kilometrelik yarışı düzenledi. Amacı manşetlere çıkmak değil, sıradan katılımcılara hazırlık, sabır ve devam etme kararlılığı gerektiren bir hedef sunmaktı.
Bu mesafe, birkaç ay düzenli antrenmanla erişilebilir görünen ciddi bir hedef oluşturuyordu. Yarışı bitiren koşucular yalnızca bir derece elde etmiyordu; düzenli çabanın kendilerini ilk başta beklediklerinden daha ileri taşıyabileceğini de kanıtlıyordu.
Vegiyathuman, daha sonra Standard Chartered KL Maratonu'na dönüşecek etkinliğin altyapısını oluşturan Kuala Lumpur Uluslararası Maratonu'nu da kurdu. 2013'e gelindiğinde etkinliğe on binlerce kişi katılıyor, o dönemde Malezya'nın en büyük ödül havuzlarından biri sunuluyordu.
Yarışın Dataran Merdeka'da başlayıp bitmesi, etkinliği şehrin mirasıyla buluşturdu. Yeni başlayanlar, aileler, şirket takımları ve elit sporcuların hepsine yer vardı. Katılımcılar antrenman yaparken para topladıkça yardım kuruluşları da etkinlikten yararlandı.
Bu tür buluşmalar, seyircilerin pek fark etmeyebileceği işlere bağlıydı: izinler, sağlık desteği, trafik koordinasyonu, zaman ölçüm sistemleri, su noktaları ve binlerce gönüllü. Vegiyathuman bu ayrıntıları, özellikle de güvenliği, temel sorumluluklar olarak görüyordu.
Sorunsuz bir başlangıcın ardındaki planlama
Meslektaşları, gün doğmadan parkur düzenlerini kontrol eden, acil durum prosedürlerini prova eden ve ekipleri yol kapatmalarının ve yarış başlangıçlarının kesin zamanlamasına göre hazırlayan bir organizatörü hatırlıyor. Başarılı bir etkinlik için kalabalık gelmeden önce herkesin görevini anlaması gerekiyordu.
Eski milli engelli koşucu Anto Keney Martin, 2013'teki RHB Centennial Run'da ekiple birlikte çalıştı. Şafak öncesinde yağan yağmur programı tehlikeye atsa da Vegiyathuman'ın aynı standardı nasıl koruduğunu şöyle anlattı:
Güvenlik ve emniyetin her ayrıntısında titizdi. Hata payı yoktu. Şafak sökmeden önce yağmur sağanak halinde yağsa bile alana ilk gelen oydu; yarışın sorunsuz başlamasını sağlıyordu. Engin bilgisi hepimize yol gösterdi.
Bu istikrar, onlarca yıl boyunca halkın güvenini kazanmaya yardımcı oldu. Katılımcılar düzenlemelere güvenebiliyor, şehir kurumları gerçekçi ve açık biçimde iletilen planlarla çalışabiliyor, sponsorlar da isimlerini özenle düzenlenen etkinliklerle ilişkilendirebiliyordu.
Daha az görünür işler uzun gecelerde de sürüyordu: tedarikçilerle telefon görüşmeleri, su noktalarının son kontrolleri ve ilk kez katılacak, heyecanlı kişilere verilen destek. Onunla çalışanlar, yürüyüş ve koşu takvimindeki ekipleri sakinleştiren ve beklentileri yükselten bir varlığı hatırlıyor.
İşyeri atletizminden milli takımlara
Vegiyathuman, toplumun katılımıyla üst düzey performansı aynı çabanın birbirine bağlı parçaları olarak görüyordu. Bankalar arası atletizm organizasyonu, ofis çalışanlarına düzenli yarışma, antrenörlere erişim ve haftalık antrenmanları iş hayatlarına katmak için bir neden sunuyordu.
Bu yarışmalar milli takımlara sporcu da kazandırıyordu. Organizasyonun en güçlü dönemini anlatan Vegiyathuman şöyle dedi:
En parlak dönemlerinde bu yarışmalar milli takımın büyük bölümünü yetiştirdi. Bu banka çalışanları antrenman yapıp Malezya adına başarı kazanabiliyordu.
Bu düzen, çalışma hayatıyla uluslararası yarışmalar arasında pratik bir yol açtı. Çalışanlar işlerini sürdürürken Malezya'yı temsil etmek için gereken disiplini ve beceriyi geliştirebiliyordu.
Taban sporlarını destekleyen Dina Rizal, Federal Bölge Atletizm Birliği'nde (FTAA) gençlere yönelik çalışmaların güçlenmesinin temelini Vegiyathuman'ın attığını söylüyor. Programlar, mentorluk ve ısrarlı erişim çalışmaları, gençleri pist ve yol yarışlarına çekmeye devam eden bir kültür oluşturdu. Bu gençler özgüven kazandıkça atletizm sistemi de güçlendi.
Uluslararası görevler ve FTAA'de geçen on yıllar
Vegiyathuman'ın sorumlulukları Malezya'nın ötesine uzandı. 1999'da Sevilla'daki Dünya Atletizm Şampiyonası'nda ve 2004 Atina Olimpiyatları'nda sportif yürüyüş hakemi olarak görev yaptı. Paralimpik Oyunları'nda da hakemlik yaptı.
Bu düzeyde hakemlik teknik bilgi, soğukkanlılık ve sıkı incelemeye dayanabilecek kararlar gerektiriyordu. Bu görevlendirmeler, uluslararası atletizm camiasının ona duyduğu güveni yansıtıyordu.
Asya genelinde genç hakem ve organizatörlere yönelik kurslar ve eğitimler verdi. Bu oturumlarda güvenlik planlaması, saha görevlilerinin eğitimi, parkur tasarımı, sporcu hizmetleri ve yarış günü anlaşmazlıklarının çözümü ele alındı. Bölge genelinde sonradan etkinlik düzenleyen birçok kişi, bu pratik temelleri ondan öğrendi.
Ülkesinde Vegiyathuman, 1985'ten 2016'ya kadar FTAA genel sekreterliği yaptı. 2017'de başkan oldu ve taban yarışlarının yanı sıra elit müsabakaları da destekleyen bir birliğin şekillenmesine katkı sağladıktan sonra 2020'de görevinden ayrıldı.
Spor dünyasından birçok kişi FTAA'yi, deneyimli üyelerini gözetirken yeni katılanları da sıcak biçimde karşılayan bir aile olarak tanımladı. Bu aidiyet duygusu, onun halka açık yürüyüş ve koşulara taşıdığı yaklaşımı yansıtıyordu.
Uzun bir spor kariyerinin dönüm noktaları
Vegiyathuman'a 2014'te Federal Bölgeler Günü'nde datuk unvanı verildi. 2024'te Malezya Olimpiyat Konseyi Şöhretler Müzesi'ne alındı ve ülkenin spor tarihini oluşturan diğer sporcu ve yöneticilerin arasına katıldı.
Bu ödüller, teknik bilgiyi kamu hizmetiyle birleştiren bir kariyerin değerini teslim etti. Başlıca dönüm noktaları, okul yarışmalarından ulusal organizasyonlara ve uluslararası sorumluluklara uzanan bir gelişimi gösteriyor:
- 1941: Bukit Mertajam'da doğdu.
- 1950'lerin sonları: Bukit Mertajam Lisesi'ni temsil ederken Penang'da kros şampiyonlukları kazandı.
- 1960: Malay Mail Big Walk, 3 binden az katılımcıyla başladı; Vegiyathuman'ın yönetiminde daha sonra on binlere ulaştı.
- 1960'lar: Bukit Aman'da polis parmak izi inceleme görevlisi olarak çalıştı.
- 1980'ler: Kuala Lumpur Belediye Başkanı Elyas Omar'ın isteği üzerine parklarda pazar koşuları düzenledi.
- 1985-2016: FTAA genel sekreterliği yaptı.
- 1989: Malezya'nın ilk yarı maratonu kabul edilen 21 kilometrelik yarışı düzenledi.
- 1999 ve 2004: Sevilla Dünya Atletizm Şampiyonası ve Atina Olimpiyatları'nda sportif yürüyüş hakemi olarak görev yaptı.
- 2014: Federal Bölgeler Günü'nde datuk unvanı aldı.
- 2017-2020: FTAA başkanlığı yaptı.
- 2024: Malezya Olimpiyat Konseyi Şöhretler Müzesi'ne alındı.
Tarihler, resmî başarıları kayda geçiriyor. Meslektaşları bunların arasındaki gündelik işleri de hatırlıyor: düzenlemeleri kontrol etmek, gönüllülere yol göstermek ve insanları ilk etkinliklerine hazır hissettirmek.
Yeni kuşakla gurur ve özlenen dostlar
84 yaşındaki Vegiyathuman, omurilik yaralanmasının ardından tekerlekli sandalye kullanıyor. 2020'den bu yana destekli yaşam tesisinde kalıyor. Hayatının temposu yavaşladı ancak FTAA ve ortaklarının yürüttüğü programlar ona gurur vermeyi sürdürüyor.
Vegiyathuman, genç yöneticilerin sporcuları keşfedip destekleme çalışmalarını sürdürmesini izlemenin kendisine neler hissettirdiğini şöyle anlattı:
Bugün FT'deki taban programlarını ve gençlerin nasıl keşfedilip yetiştirildiğini gördüğümde çabalarımın boşa gitmediğini anlıyorum. Yeni kuşak yöneticiler iyi iş çıkarıyor; yapılanların sürdürülmesiyle gurur duyuyorum.
Deneyimli organizatör için amaç, bir katılımcı milli takımda yer almaya çalışırken de ilk yürüyüşüne katılırken de aynıydı. Onu motive eden şeyi şöyle açıkladı:
Benim için mesele hiçbir zaman kişisel şan olmadı. Malezyalılara daha büyük bir şeyin parçası olma fırsatı vermekti. İster geleceğin şampiyonu ister yalnızca yürüyüşü bitirmek isteyen biri ol, burada sana da yer vardı.
Atletizmin gündelik hareketliliğinden uzak bir yaşam, yalnızlığı da beraberinde getirdi. Spor dünyasından arkadaşları bir zamanlar günlerini dolduruyordu; Vegiyathuman bu arkadaşlığı özlediğini açıkça dile getirdi:
Burada bazen kendimi yalnız hissediyorum. Atletizm camiasındaki arkadaşlarımı özlüyorum.
FTAA Başkanı V Pulanthiran, akıl hocasını spor dünyasındaki yöneticilere, sporculara ve arkadaşlarına uzanan bir etki bırakmış biri olarak tanımladı:
Birçok yöneticiye ve sporcuya ilham verdi, onlara akıl hocalığı yaptı ve tanıştığı herkesin dostu oldu. Vegiyathuman kırk yıl boyunca Malezya atletizminin can damarıydı. Toplum sporunun nabzını canlı tutan görünmez güçtü.
Yolu birlikte katetmenin anlamı
Biggie ve Kuala Lumpur maratonları gibi etkinlikler, sokakları herkesin ortak alanına dönüştürdü. Shah Alam'dan bir koşucu, Batu Caves'ten bir yürüyüşçüyle aynı tempoda ilerleyebiliyordu. Gönüllüler, farklı renkler ve armalar taşıyan katılımcılara aynı masalardan bardak uzatıyordu. Yıllar boyunca tekrarlanan bu sıradan karşılaşmalar, saygının ve ortak alan duygusunun gelişmesine yardımcı oldu.
Antrenmanlar daha sağlıklı gündelik alışkanlıkları teşvik ederken haftalık yürüyüş ve koşu grupları insanlara tekrar gelmek için nedenler sundu. Katılımcılar yaş, dil ve meslek farklılıklarını aşarak tanıştı. Yürüyüşün düşük maliyeti ve erişilebilirliği, insanları spordan uzak tutabilecek engelleri azalttı.
Etkinlikler güvenli ve davetkâr olduğunda aileler birlikte katılabiliyordu. Çocuklar yetişkinlerin çaba ve sabır gösterdiğini görüyor, yarışı bitirmenin kazanmak kadar önemli olabileceğini öğreniyordu. Genç gönüllüler lojistik ve kamu sorumluluğu konusunda deneyim kazanıyordu.
Şehir kurumları da kalabalıkları sakin ve titiz biçimde yönetme pratiği kazanıyordu; bu beceriler acil durumlarda ve ulusal etkinliklerde işe yarıyordu. Katılımcılar, gönüllüler ve görevliler edindikleri deneyimi sonraki sorumluluklarına taşıdığından, faydalar tek bir sabahın ötesine uzanıyordu.
Vegiyathuman'ın yaklaşımında iyi düzenlenmiş bir yürüyüş ya da koşu, yurttaşlık konusunda pratik bir dersti: zamanında gelmek, kurallara uymak, başkalarını desteklemek ve ortak başarıyla gurur duymak. Bu alışkanlıkların yanında ilk madalya, Dataran Merdeka'daki ilk finiş ya da heyecanla gelip bir takımın parçası olarak ayrılmanın verdiği rahatlama gibi kişisel anılar da yer edindi.
Birçok Malezyalı için bu anılar, tekrar gelip arkadaşlarını da getirme nedeni oldu. Dikkatli organizasyon, sportif fırsat ve aidiyet arasındaki bağ, onun kariyerinin başından sonuna kadar uzanıyor: Penang'da okul takımında koşan genç bir sporcudan binlerce kişinin aynı yolda kendine yer bulmasına yardımcı olan bir yöneticiye.
Öne Çıkanlar
- S Vegiyathuman, kitlesel yürüyüş ve koşularla farklı geçmişlerden gelen Malezyalıları bir araya getirdi.
- Malay Mail Big Walk, 1960'ta 3 binden az yürüyüşçüyle başladı ve onun yönetiminde on binlere ulaştı.
- 1989'da Malezya'nın ilk yarı maratonu kabul edilen 21 kilometrelik yarışı düzenledi ve Kuala Lumpur Uluslararası Maratonu'nu kurdu.
- Etkinlikleri, yeni başlayanlara ve ailelere sunduğu fırsatları rekabetçi atletizme uzanan yollarla birleştirdi.
- Güvenlik planlaması, titiz organizasyon ve gönüllülerin hazırlanması çalışmalarının temel unsurlarıydı.
- Bankalar arası atletizm organizasyonu, çalışanların milli sporcu olmasına yardımcı oldu.
- 1999 Dünya Atletizm Şampiyonası ve 2004 Olimpiyatları'nda hakemlik yaptı; Paralimpik Oyunları'nda da görev aldı.
- 1985-2016 yıllarında FTAA genel sekreterliği, 2017-2020 yıllarında başkanlığı yaptı.
- 2014'te datuk unvanı aldı ve 2024'te Malezya Olimpiyat Konseyi Şöhretler Müzesi'ne girdi.
- 16 Eylül 2025 itibarıyla 84 yaşında olan Vegiyathuman, omurilik yaralanmasının ardından tekerlekli sandalye kullanıyor ve yeni kuşak atletizm yöneticileriyle gurur duyuyor.






