ABD'nin Çin'e Pamuk İhracatı Yüzde 90 Gerilerken Vietnam Giyim Siparişlerini Artırdı

12 dakikalık okuma
ABD'nin Çin'e Pamuk İhracatı Yüzde 90 Gerilerken Vietnam Giyim Siparişlerini Artırdı

Amerikan pamuğu Asya üzerinden farklı bir rota izliyor

ABD'nin Çin'e pamuk sevkiyatı 2025'in ilk altı ayında yaklaşık yüzde 90 gerilerken Vietnam'ın alımları neredeyse üçe katlandı. Bu değişim, Amerikan lifinin küresel giyim tedarik zincirine hangi noktadan girdiğinde keskin bir dönüşüme işaret ediyor. Giyim üretiminin rakip üretim merkezlerine kaymasıyla Pakistan ve Türkiye de daha fazla pamuk satın aldı.

İçindekiler
  1. Amerikan pamuğu Asya üzerinden farklı bir rota izliyor
  2. 2024 ile Ağustos 2025 arasında neler değişti?
  3. Tarifeler markaları fabrika konumlarını yeniden değerlendirmeye itiyor
  4. Çin'in ithalat kuralları yerli pamuğa avantaj sağlıyor
  5. Sincan kuralları tedarik kararlarını değiştiriyor
  6. ABD pamuğu iplik üzerinden Çin'e nasıl ulaşabiliyor?
  7. Vietnam siparişleri artırıyor, ancak ithal malzemelere bağımlılığı sürüyor
  8. Bangladeş, Pakistan ve Türkiye daha fazla ABD lifi alıyor
  9. Brezilya fiyatla rekabet ederken fabrikalar kaliteyi değerlendiriyor
  10. Fabrikalar, limanlar ve üreticiler yeni rotalara uyum sağlıyor
  11. Öne Çıkanlar

Bu değişim, ABD'deki pamuk çiftliklerini Asya genelindeki giyim markalarının, iplik fabrikalarının ve hazır giyim üreticilerinin aldığı kararlara bağlıyor. Çin'den bitmiş giyim ürünlerine uygulanan daha yüksek ABD tarifeleri ve son dönemde Hindistan'a yönelik ek vergiler, alıcıları siparişlerini başka ülkelere kaydırmaya yöneltti. Çin'in ham pamuk ithalatına getirdiği kısıtlamalar ve ABD'nin Sincan'dan gelen pamuğu kapsayan kuralları da lifin nerede işlendiğini etkiliyor.

ABD Tarım Bakanlığı'nın Ekonomik Araştırma Servisi'ne (ERS) göre ABD, küresel pamuk ihracatının yaklaşık üçte birini karşılıyor ve hacim bakımından dünyanın en büyük ihracatçısı konumunda. Çin, Bangladeş ve Vietnam, ham pamuğun en büyük ithalatçıları arasında yer alıyor. Bu ülkelerin önemi sürse de ABD balyalarının izlediği rotalar değişiyor.

USDA'nın Ağustos 2025 tarihli Cotton: World Markets and Trade güncellemesinde, giyim tedarikinin başka ülkelere kaymasıyla Çin dışındaki pazarlara Amerikan pamuğu ihracatında artış yaşandığı belirtildi. Kurum, Çin'de tüketimin zayıflamasına ve ABD'li alıcıların siparişlerini alternatif üretim merkezlerine kaydırmayı sürdürmesine dikkat çekti.

Üreticiler ve tüccarlar açısından bu değişim, Çin limanlarına doğrudan gönderilen balyaların azalması, Vietnam, Pakistan, Bangladeş ve Türkiye'ye gidenlerin ise artması anlamına geliyor. Bu ülkelerdeki fabrikalar için yeni giyim siparişleri, üretimi sürdürmek üzere ihtiyaç duyulan lif ve ipliğe talep yaratıyor.

Reklam

2024 ile Ağustos 2025 arasında neler değişti?

Vietnam, 2025'e hâlihazırda geniş bir üretim altyapısıyla girdi. Ülkenin 2024'teki tekstil ve hazır giyim ihracatının 44 milyar dolar olduğu tahmin ediliyordu. Bu da son ticari değişimler hız kazanmadan önce fabrikalarının ve üretim tesislerinin ithal malzemelere büyük ölçüde ihtiyaç duyduğu anlamına geliyordu.

Bu gelişmelerin sıralaması, giyim üretimindeki yerleşik kaymanın değişen tarifelerle dolu bir yılda nasıl hız kazandığını gösteriyor:

  • 2024: Vietnam'ın tekstil ve hazır giyim ihracatı 44 milyar dolar olarak tahmin edildi.
  • Mart 2025: ABD Merkez Bankası (Fed) Başkanı Jerome Powell, tarifelerin büyümeyi yavaşlatırken fiyatlar üzerindeki baskıyı artırabileceğini anlattı.
  • 2025'in ilk yarısı: ABD'nin Çin'e pamuk sevkiyatı yaklaşık yüzde 90 gerilerken Vietnam'ın alımları neredeyse üçe katlandı. ABD'nin Bangladeş'ten hazır giyim ithalatı yaklaşık yüzde 25 arttı.
  • Ağustos 2025: USDA'nın Cotton: World Markets and Trade güncellemesinde, giyim tedarikinin başka ülkelere kaymasıyla Çin dışındaki pazarlara ABD pamuğu ihracatındaki artışa dikkat çekildi.

İlk yarıda ABD giyim pazarında da değişim yaşandı: Vietnam, ABD'nin hazır giyim ithalatında değer bakımından Çin'i geride bıraktı. Bangladeş de payını artırarak ABD'nin hazır giyim ithalatının yaklaşık yüzde 10'una ulaştı.

Ham pamuk ve bitmiş giyim ürünleri üretimin farklı aşamalarında hareket eder; ancak aralarındaki bağlantı açık. Daha fazla giyim siparişi alan bir fabrikanın kumaşa ihtiyacı vardır. Kumaş üreticileri ipliğe, iplik fabrikaları da pamuğa ihtiyaç duyar. Bu nedenle dikim siparişlerinin başka ülkelere taşınması, bazen birkaç ülke üzerinden Amerikan balyalarına olan talebi de değiştirebilir.

Tarifeler markaları fabrika konumlarını yeniden değerlendirmeye itiyor

ABD'nin 2025'te uygulamaya koyduğu karşılıklı tarife çerçevesi kapsamında Vietnam ve Bangladeş yüzde 20 ek tarifeyle karşı karşıya kalırken Çin'e uygulanan toplam oran daha yüksek oldu. Hindistan'dan gelen birçok giyim ürünü için ek yüzde 25'lik tarifenin uygulanmasıyla efektif oran yaklaşık yüzde 50'ye çıktı.

Tarife, mallar bir ülkeye girdiğinde alınan vergidir. Giyim alıcıları açısından daha yüksek bir vergi, ürünün kendisi değişmese bile belirli bir fabrikadan giysi tedarik etmenin maliyetini artırır. Ülkeler arasındaki vergi farkları, başka bir yerdeki mevcut bir fabrikayı daha cazip hâle getirebilir.

Hindistan'ın büyük hazır giyim ihracatçılarından Pearl Global, ABD'nin Hindistan'a uyguladığı yüksek vergilerden kaçınmak için siparişleri Bangladeş, Endonezya, Vietnam veya Guatemala'daki fabrikalarına kaydırabileceğini müşterilerine bildirdi. Bazı Amerikalı alıcılar da Hintli tedarikçilerden sevkiyatları duraklatmalarını ya da ek maliyetleri üstlenmelerini istedi.

Reklam

Çinli üreticiler de benzer bir uyum baskısıyla karşılaştı. Büyük markalara tedarik sağlayan yerleşik konumuyla Vietnam bu kayıştan fayda görürken kesim ve dikim işlerinin daha büyük bölümü Güneydoğu Asya'ya yönlendirildi.

Fed Başkanı Jerome Powell, Mart 2025'te faiz oranları ve tüketici harcamalarını ele alırken tarifelerin daha geniş ekonomik etkilerine değindi. Kısa vadeli göstergelerden aşırı sonuçlar çıkarılmaması konusunda uyarıda bulundu ve ticaret vergilerinin ekonomiyi genel olarak hangi yönde etkilediğini şöyle anlattı:

Tarifeler büyümeyi düşürme, enflasyonu ise artırma eğilimindedir.

Giyim markaları, talep üzerindeki etkileri değerlendirirken siparişlerini Vietnam, Bangladeş ve Endonezya arasında dağıtıyor. Bu kararlar, ham pamuk alımlarını iplik üretiminin ve dikimin yapıldığı ülkelere yönlendiriyor.

Çin'in ithalat kuralları yerli pamuğa avantaj sağlıyor

Çin'in pamuk sektörü hem coğrafyadan hem de hükümet politikalarından etkileniyor. Son yıllarda ülkenin pamuğunun neredeyse yüzde 90'ı, kıyı kesimindeki başlıca tekstil üretim merkezlerine binlerce kilometre uzaklıktaki Sincan'da yetiştirildi.

ERS araştırmasına göre, Çin'e her yıl 894 bin metrik ton ham pamuğun yüzde 1 gümrük vergisiyle girmesine izin veren bir tarife kontenjanı uygulanıyor. Tarife kontenjanı, belirlenmiş miktarda ürünün daha düşük vergiyle ithal edilmesine olanak tanırken bu miktarı aşan alımlara daha yüksek vergiler uygulanıyor.

Çin zaman zaman değişken oranlı tarife kontenjanı kapsamında ek ithalata izin veriyor; ancak bu miktarlar değişiklik gösteriyor. Kota düzenlemelerini aşan ithalata yüksek vergiler uygulanması, birçok iplik fabrikasını ithal Amerikan balyaları yerine yerli Sincan pamuğunu kullanmaya yöneltiyor.

Çin'de tüketimin zayıflaması da bu kısıtlamalara ekleniyor. USDA'nın ağustos ayındaki değerlendirmesi, ihracat rotalarındaki değişimi hem Çin'de talebin zayıflamasına hem de giyim siparişlerinin başka ülkelere kaymasına bağladı. Bu nedenle Çin'deki fabrikalar, yeni iş alan ülkelerdeki tesislerden farklı bir tedarik ortamıyla karşı karşıya.

ABD'li satıcılar açısından büyük bir tekstil sektörüne erişim, ham pamuğun doğrudan satılabileceği anlamına gelmiyor. Pamuğun Çin sınırını hangi biçimde geçtiği önem taşıyor; bu da Asya'nın başka yerlerindeki iplik fabrikalarına rol kazandırıyor.

Sincan kuralları tedarik kararlarını değiştiriyor

Uygur Zorla Çalıştırmayı Önleme Yasası, Sincan'da üretilen pamuk ve pamuk ürünlerinin yanı sıra bu pamuktan yapılan ürünlerin ABD'ye ithalatını yasaklıyor. ABD'nin ve müttefiklerinin politikaları, bu pazarlara tedarik sağlayan şirketler için tekstil malzemelerinin menşeini temel bir konu hâline getirdi.

Reklam

Çin'in Sincan'a büyük ölçüde bağımlı olması, ülkede kesilip dikilen giyim ürünlerinin önemli bir bölümünün ABD limanlarında incelemeye tabi tutulduğu anlamına geliyor. Bu durum, Amerikan alıcılar için giysi üreten bazı tedarik zincirlerinde ABD pamuğunun Çin'deki iplik fabrikalarına doğrudan gönderilmesini daha az cazip kılıyor.

Üreticiler bu duruma kısmen ham elyaf yerine daha fazla iplik ithal ederek uyum sağladı. İplik, kumaş üretiminde kullanılan liflerin eğrilmesiyle elde edilir. Çin iplik ithalatına kota uygulamadığından şirketler, Amerikan pamuğu kullanmış olabilecek Vietnam, Pakistan veya Bangladeş'teki iplik fabrikalarından alım yapabiliyor.

İthal iplik veya kumaş kullanımı, zorla çalıştırmaya ilişkin düzenlemeleri olan pazarlara yönelik üretimde Sincan lifinin payını azaltabilir. İhracatçılar bu malzemeleri, ABD ve Avrupa'ya gönderilen ürünlerde mevzuata uyum riskini düşürmek için kullanıyor. Bu görev, birçok büyük tedarikçinin uyum ekiplerinin sorumlulukları arasında yer alıyor.

Etki, giysinin dikildiği yerin ötesine uzanıyor. Alıcıların ve üreticilerin, üründe kullanılan lif, iplik ve kumaşın menşeini ve hareketini de takip etmesi gerekiyor.

ABD pamuğu iplik üzerinden Çin'e nasıl ulaşabiliyor?

ABD'de yetiştirilen bir pamuk balyası Vietnam'a gönderilip ipliğe dönüştürüldükten sonra dokuma amacıyla Çin'e ihraç edilebilir. Aynı iplik, bitmiş giysi Amerikan perakendecilerine ulaşmadan önce Vietnam veya Bangladeş'te örülüp dikilebilir.

Çin'in ham pamuk kotası bu rotanın nedenini açıklıyor. Yüzde 1 gümrük vergisiyle ithal edilebilen yıllık 894 bin metrik tonluk sınır ham lif için geçerli; iplik ve kumaş ithalatına aynı şekilde kota uygulanmıyor. Çinli üreticiler, eğrilmiş malzeme satın alarak tekstil girdileri için başka bir kaynak elde ediyor.

Bu rota yıllardır Çin'in tekstil ticaretinin bir parçası. Ayrıca iplik üretiminde uzmanlaşmış ülkelerin daha fazla ABD pamuğu alırken Çin'e doğrudan Amerikan sevkiyatlarının neden azalabildiğini de açıklıyor.

Vietnam, Pakistan ve Bangladeş aynı anda farklı müşterilere hizmet verebilir: Yerel olarak giyim üreten fabrikalara ve iplik satın alan Çinli üreticilere. Bu üretim merkezlerinde giyim siparişleri arttığında, ek Amerikan balyaları her iki rotaya da tedarik sağlayabilir.

Reklam

Vietnam siparişleri artırıyor, ancak ithal malzemelere bağımlılığı sürüyor

Vietnam, değer bakımından dünyanın en büyük üçüncü tekstil ve hazır giyim ihracatçısı; Çin ve Avrupa Birliği'nin ardından geliyor. Ülkenin bu konumu, geniş bir fabrika ağına, gelişen lojistik altyapısına ve giyim üretiminde deneyimli iş gücüne dayanıyor.

2024'teki tekstil ve hazır giyim ihracatının 44 milyar dolar olarak tahmin edilmesi sektörün büyüklüğünü ortaya koyuyor. Siparişlerin artması ve bazı bitmiş ürünlere sağlanan tarife avantajları, Vietnam'ın ABD giyim pazarındaki konumunu güçlendirdi. Bu gelişmeler, 2025'in başında Amerikan pamuğu alımlarının neredeyse üçe katlanmasına katkıda bulundu.

Vietnam tekstil malzemelerinin yaklaşık yüzde 65'ini hâlâ Çin'den tedarik ediyor. Bu nedenle ülkenin giyim üretimindeki büyüyen rolü, Çin'den gelen girdilere büyük ölçüde bağımlılıkla birlikte ilerliyor.

Vietnamlı tedarikçiler, kaynakları çeşitlendirmek için Hindistan ve ABD'den daha fazla pamuk ve iplik almaya çalışıyor. Elverişli ticaret anlaşmaları maliyetleri düşürebilir; daha geniş bir tedarikçi tabanı ise ticaret politikalarındaki değişimlere karşı koruma sağlayabilir.

Çinli üreticiler de Vietnam'a yatırım yaptı veya ABD ve Avrupalı alıcılara hizmet vermek için işleri oradaki şirketlere yaptırdı. Guangzhou'daki hazır giyim sektörünün fabrika sahipleri, ABD tarifelerindeki artışa karşılık Vietnam'a ya da ücretlerin daha düşük olduğu Çin eyaletlerine taşınmayı değerlendirdi.

Kesim, dikim ve terbiye kapasitesinin başka ülkelere taşınması, Vietnam'da daha fazla malzemeye talep yaratıyor ve yerel iplik üretiminin genişlemesini destekliyor. Büyük kıyı kentlerinin yakınında iplik ve dokuma üretiminin artırılması, imalatçıların bitmiş ürünleri ihraç etmeden önce üretimin daha fazla aşamasını tamamlamasına olanak sağlayabilir.

Amerikan markaları hızlı üretim süreleri, tutarlı kalite ve tarifeler konusunda daha fazla öngörülebilirlik arıyor. Vietnam, özellikle örme giyim, dış giyim ve spor kıyafetleri başta olmak üzere pek çok üründe bu özellikleri sunabiliyor. Tedarikçiler, bu faaliyetleri desteklemek için Çin dışındaki girdilere, ABD pamuğu ve Hint ipliği dâhil, daha istikrarlı erişim sağlamaya ve ortak girişimlere yöneliyor.

Bangladeş, Pakistan ve Türkiye daha fazla ABD lifi alıyor

Bu yeniden dağılımın bir parçası da Vietnam. USDA'nın küresel ticaret değerlendirmelerine göre Vietnam, Pakistan, Bangladeş ve Türkiye, giyim siparişlerinin güçlü olduğu dönemlerde Amerikan lifi alımlarını artırarak Çin talebi zayıfladığında arzı karşılıyor.

Reklam

Bangladeş'in ABD'ye hazır giyim sevkiyatı 2025'in ilk yarısında yaklaşık yüzde 25 arttı ve ülkenin Amerikan ithalat pazarındaki payı yaklaşık yüzde 10'a ulaştı. Sektör temsilcileri, yeni tarife çerçevesi kapsamında alıcıların işlerini Çin ve Hindistan'dan başka ülkelere kaydırmasıyla daha fazla sipariş bekliyor.

Dakka, fabrikalara tedariki iyileştirmek için ABD pamuğunun daha fazla kullanılması ve depo kapasitesinin desteklenmesi yönünde çalışmalar yürütüyor. Daha geniş kapsamlı ticari adımlar da Bangladeş'in Amerikalı tarım ürünleri tedarikçileriyle ilişkilerini geliştirmeyi amaçlıyor.

Giyim siparişlerindeki büyümenin sürmesi, özellikle tutarlı lif kalitesi gerektiren örme ürünler için daha fazla Amerikan balyasını Bangladeş'in iplik sektörüne yönlendirebilir. Depolama, pamuğu fabrikalar için daha kolay erişilebilir hâle getirerek bu akışı destekleyebilir.

Pakistan ve Türkiye de ABD pamuğu alımlarını artırdı. Vietnam ve Bangladeş'le birlikte bu ülkeler, Çin'den gelen doğrudan talepteki keskin düşüşle karşı karşıya olan Amerikalı ihracatçılara alternatif pazarlar sunuyor.

Değişen tablo, Asya'yı Amerikan pamuk ticaretinin merkezinde tutuyor. Değişen, lifi ipliğe dönüştüren fabrikalar ile ipliği giysiye dönüştüren üretim tesisleri arasındaki ticaretin dağılımı.

Brezilya fiyatla rekabet ederken fabrikalar kaliteyi değerlendiriyor

Brezilya, Asya pamuk pazarlarında ABD'nin güçlü bir rakibi hâline geldi. Artan rekoltesi ve cazip fiyatları ihracatçıların satış kazanmasına yardımcı oldu. Brezilya lifi benzer kalitedeki Amerikan ürünlerinden daha ucuz olduğunda Hindistan'daki fabrikalar da alım yaptı.

Hindistan'daki Jayalakshmi Textiles'ın genel müdürlerinden Velmurugan Shanmugam, fabrikaların ithal pamuğun fiyatını performansıyla nasıl karşılaştırdığını şöyle anlattı:

İthal pamuk satın alma kararlarında maliyet ile kaliteyi dengelemek kritik önem taşıyor. Brezilya pamuğu daha ekonomik olsa da neps sayısı bakımından ABD pamuğu hâlâ daha iyi.

Neps sayısı, pamuk liflerindeki küçük düğüm ve dolaşıklıkları ölçer. Bu, iplik fabrikalarının eğirme için malzeme seçerken dikkate aldığı bir kalite unsurudur. Shanmugam'ın karşılaştırması, düşük fiyat ile tercih edilen lif özelliklerinin farklı tedarikçilere yöneltebildiği satın alma kararlarını ortaya koyuyor.

Amerikalı tüccarların fiyat farkını tutarlı kalite özellikleri, güvenilir teslimat ve satış sonrası destekle gerekçelendirmesi gerekiyor. Kirlilik kontrolü de müşterileri elde tutma çabalarının bir parçası.

Reklam

Nakliye ücretleri ve döviz kurlarındaki hareketlilik, rakip menşeler arasındaki fiyat farkını daraltabilir veya genişletebilir. Özellikle kâr marjlarının düşük olduğu yerlerde finansman maliyetleri de fabrikaların alımlarını etkiliyor. Bu nedenle Vietnam veya Bangladeş'te talebin artması, Amerikalı satıcıların her sipariş için rekabet etmesi gereğini ortadan kaldırmıyor.

Fabrikalar, limanlar ve üreticiler yeni rotalara uyum sağlıyor

Büyük hazır giyim alıcıları riski yönetmek için üretimi birkaç ülkeye dağıtıyor; 2025'teki tarife değişiklikleri bu yaklaşımı hızlandırdı. Vietnam ve Bangladeş'teki yerleşik tedarikçi ağları, küresel markaların üretim hacmini başka ülkelere aktarmasını kolaylaştırıyor.

Bu kaydırmalar genellikle fabrikaların daha kolay yeniden üretebildiği temel giyim modelleriyle başlıyor. Yerel tedarikçiler kapasitelerini artırdıkça daha karmaşık ürünler de bu ülkelere taşınıyor. Alıcılar siparişlerini nereye vereceklerine karar verirken tarifeleri, uyum gerekliliklerini ve teslimat sürelerini daha yakından izliyor.

Vietnam'ın kazançları fabrika sahasının ötesinde de yeni ihtiyaçlar doğuruyor. Ho Chi Minh ve Haiphong limanlarının yanı sıra iplik fabrikalarına malzeme taşıyan iç kesimlerdeki kamyon ağlarının da malzeme ve bitmiş ürün hareketliliğini karşılaması gerekiyor.

Montaj başka ülkelere taşınsa da Çinli tedarikçiler süreçte yer almaya devam ediyor. Güneydoğu Asya'daki faaliyetlere yapılan yatırımlar, otomasyon ve daha yüksek katma değerli ürünlerin üretimi, müşterileri elde tutmanın yollarını sunuyor. Vietnam'a taşınmak, Çinli şirketlerin daha geniş giyim ağında yer almaya devam ederken ABD'li alıcılara erişimini de koruyabilir.

USDA, Amerikan pamuğu ihracatının ağırlıklı olarak Asya'ya gitmeye devam etmesini, ancak 2010'lara kıyasla doğrudan Çin'e gönderilen payın azalmasını bekliyor. Çin'de talebin zayıf seyretmesi, ithalat kısıtlamaları ve alıcıların tedarik kaynaklarını çeşitlendirmesi; ABD ve Avrupa'dan gelen giyim siparişlerinin talebi desteklediği Vietnam, Pakistan, Bangladeş ve Türkiye'nin rolünü artırıyor.

Vietnam ve Bangladeş'in de güvenilir girdilere ihtiyacı var. Vietnam ile Hindistan arasında tekstil işbirliğini derinleştirmeye yönelik ilgi, pamuk, iplik ve kumaşa erişimi artırabilir; bölgesel ticaret anlaşmaları kapsamında malzeme maliyetlerini bir miktar düşürebilir. Daha yüksek kaliteli Amerikan pamuğu, verimli iplik üretimini ve boyama süreçlerini destekleyebilir.

Üreticiler ve tüccarlar, sevkiyat belgelerinde belirtilen varış yerinin giderek daha fazla kararı aynı anda yansıttığı bir pazarda faaliyet gösteriyor: Giyim siparişlerinin nereye kaydığı, pamuğun kabul edilebilir bir maliyetle nerede ithal edilebildiği ve fabrikaların ihtiyaç duyduğu lifi nereden temin edebildiği. Brezilya'nın fiyat rekabeti, navlun, döviz kurları ve finansman maliyetleri bu tercihleri etkilemeyi sürdürecek.

Öne Çıkanlar

  • ABD'nin Çin'e pamuk sevkiyatı 2025'in ilk yarısında yaklaşık yüzde 90 gerilerken Vietnam'ın alımları neredeyse üçe katlandı.
  • Aynı dönemde Vietnam, ABD'nin hazır giyim ithalatında değer bakımından Çin'i geride bıraktı.
  • Bangladeş'in ABD'ye hazır giyim sevkiyatı yaklaşık yüzde 25 arttı ve ülkenin pazar payı yaklaşık yüzde 10'a ulaştı.
  • Vietnam ve Bangladeş'e uygulanan yüzde 20'lik ek ABD tarifeleri ile Hindistan'dan gelen birçok giyim ürününe uygulanan yaklaşık yüzde 50'lik efektif oran, siparişlerin başka ülkelere yönelmesine katkı sağladı.
  • Çin'in ham pamuk kotaları ve Sincan'la ilgili kısıtlamalar, üreticilerin lifi nereden temin edip nerede işleyeceğini etkiliyor.
  • ABD pamuğu, Vietnam, Pakistan veya Bangladeş'te ipliğe dönüştürülerek Çinli üreticilere ulaşabiliyor.
  • Brezilya fiyatla rekabet ederken Amerikalı tedarikçiler lif kalitesi, kirlilik kontrolü ve güvenilir teslimatla alıcılarını elde tutmaya çalışıyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir