Çalıntı kimlikler, gerçek maaşlar ve küresel bir operasyon
ABD Adalet Bakanlığına göre, 80’den fazla Amerikalının kimliği Kuzey Kore’nin uzaktan çalışan bilişim uzmanı programlarında kullanılmak üzere çalındı. Teknoloji girişimlerinden savunma sanayii yüklenicilerine kadar yüzlerce şirket, farkında olmadan Kuzey Koreli ajanları işe aldı. FBI, bu operasyonlarla bağlantılı yüzlerce bilgisayara, onlarca internet alan adına ve milyonlarca dolarlık kripto paraya el koydu.
İçindekiler
- Çalıntı kimlikler, gerçek maaşlar ve küresel bir operasyon
- Sahte bir başvuru sahibi nasıl uzaktan çalışan olur?
- Yurt dışındaki ekiplerin yaşamı
- Teknoloji işleri Pyongyang için neden değerli?
- Yapay zekâ araçları ve başvuru sahiplerini doğrulama zorluğu
- Avrupa giderek daha fazla hedef oluyor
- Ağı ayakta tutan aracılar
- Çalışan erişimi güvenlik tehdidine dönüştüğünde
- İşverenler neleri değiştirebilir?
- Uyum sağlayabilen bir operasyona karşı uluslararası müdahale
- Öne çıkanlar
9 Ağustos 2025 itibarıyla operasyon ABD, Avrupa ve diğer pazarlara yayılmış durumda. Binlerce Kuzey Koreli bilişim uzmanı, yabancı şirketlerde iş bulmak için sahte kimlikler ve ayrıntılı özgeçmişler kullanıyor. Temel amaçları, Kim Jong Un hükümeti için döviz kazanmak, uluslararası yaptırımları aşmak ve parayı ülkenin nükleer ve füze programlarına aktarmak.
Birleşmiş Milletler tahminlerine göre Kuzey Koreli bilişim çalışanlarının yıllık geliri 250 milyon ila 600 milyon dolar arasında. Bireysel çalışanlar yılda 300 bin dolara kadar kazanabiliyor. Bu da uluslararası ticaret ve finansmana erişimi kısıtlanmış bir hükümet için teknoloji işlerini değerli bir gelir kaynağı hâline getiriyor.
Operasyonun önünü uzaktan çalışma açıyor. Bir şirket, yurt içinde yaşayan bir yazılım geliştiricisi olduğunu düşündüğü kişiye ödeme yaparken işi yapan kişi, çalıntı kimlikle ve bir aracı üzerinden kontrol edilen bilgisayarı kullanarak yurt dışında çalışıyor olabilir. Bu çalışma hem gerçek yazılımlar üretebilir hem de Kuzey Kore’ye gizlice para aktarılmasını sağlayabilir.
Kolluk kuvvetlerinin operasyonları, siber güvenlik araştırmaları ve Kuzey Kore’den ayrılan kişilerin tanıklıkları; kimlik hırsızlığı, siber suçlar ve devlet destekli casusluğu bir araya getiren bir ağı ortaya koyuyor. İşverenler açısından risk, maaş ödemelerinin ötesine geçiyor: Bir çalışanın hesabı, gizli bilgilere ve şirket sistemlerine erişim yolu da açabilir.
Sahte bir başvuru sahibi nasıl uzaktan çalışan olur?
Kuzey Koreli çalışanlar, çalıntı ya da uydurma kişisel bilgilerle inandırıcı mesleki kimlikler oluşturuyor. LinkedIn profilleri, GitHub hesapları ve sahte akademik belgeler, başvuru sahiplerinin işverenlerin beklediği eğitim, deneyim ve iş geçmişine sahipmiş gibi görünmesine yardımcı oluyor. Geliştiricilerin kod paylaşıp yönetebildiği bir hizmet olan GitHub, başvuru sahibinin teknik becerilerini kanıtlayan içerikler sunmasını sağlayabiliyor.
Yapay zekâyla oluşturulan belgeler ve düzenlenmiş görseller bu kimlikleri destekliyor. Çalışanlar görüntülü iş görüşmelerinde deepfake teknolojisinden de yararlanıyor. Deepfake, birinin başka biri gibi görünmesini ya da konuşmasını sağlayan dijital olarak değiştirilmiş ses veya görüntüdür; böylece aldatmaca yazılı başvurunun ötesine taşınır.
Operasyon yürütenlerin çoğu Kuzey Kore dışında, Çin, Rusya ve Güneydoğu Asya’da çalışıyor. Bazıları Afrika ya da Orta Doğu’da faaliyet gösteriyor. Bu bölgelerde internet erişiminin daha az kısıtlı olması, gözetimden kaçmayı ve başka ülkelerdeki işlere başvurmayı kolaylaştırıyor.
Sanal özel ağlar, yani VPN’ler ve diğer araçlar konumlarını gizlemelerine yardımcı oluyor. VPN, internet bağlantısını başka bir sunucu üzerinden yönlendirir; böylece işverenin gördüğü konum, çalışanın gerçek konumundan farklı olabilir. Uzaktan yönetim yazılımları ise bir bilgisayarın uzaktaki biri tarafından kontrol edilmesini sağlar.
Batılı işbirlikçiler, şirket bilgisayarlarını teslim alıp uzaktan erişimi kurarak ve maaş ödemelerini yöneterek düzeni tamamlıyor. Bilgisayar çiftliği, yurt dışındaki çalışanların kontrol edebildiği onlarca bilgisayarın bulunduğu fiziksel bir yerdir. Bu bilgisayarlar ABD’de ya da Avrupa’daysa internet bağlantıları çalışanların yerel olarak çalışıyormuş gibi görünmesini sağlayabilir ve temel konum kontrollerini geçmelerine yardımcı olabilir.
Dolayısıyla aldatmaca hem kişiyi hem de mekânı kapsıyor. İşveren, görünüşte güvenilir bir başvuru sahibi görüyor, ekipmanı yurt içindeki bir adrese gönderiyor ve çalışanın bulunması beklenen yerdeki bir bilgisayar üzerinden iş teslim alıyor. Oysa bilgisayarı kullanan kişi binlerce kilometre uzakta olabilir.
Yurt dışındaki ekiplerin yaşamı
Bu adla tanıtılan Kuzey Koreli sığınmacı Jin-su, yüzlerce sahte kimlikle uzaktan işlere başvurduğunu ve aynı anda birkaç pozisyonda çalıştığını anlattı. Onun anlatımı, profillerin arkasındaki çalışanlara ve para kazanmaya devam etme baskısına ışık tutuyor.
Jin-su, ayda 5 bin dolara kadar kazandığını ve bunun yüzde 85’ini hükümete gönderdiğini söyledi. Bu aylık gelir üzerinden gönderdiği tutar 4 bin 250 dolar, kendisine kalan ise 750 dolar olurdu. Aldatmacayı, içinde bulunduğu koşulların bir parçası olarak kabul ettiğini anlattı.
Bunun hırsızlık gibi olduğunu biliyoruz ama kaderimiz olarak kabulleniyoruz," dedi. "Yine de Kuzey Kore’de olduğumuz zamankinden çok daha iyi.
Yurt dışındaki Kuzey Koreli bilişim çalışanlarının çoğu, hükümet görevlilerinin sıkı gözetimi altında ekipler hâlinde çalışıyor. Batı medyasına daha fazla erişebiliyor ve ülkedeki insanlardan daha özgür yaşıyorlar; ancak kaçmanın hem çalışanlar hem de aileleri için ciddi riskleri var.
Bu tehlikelere ve kısıtlamalara rağmen çok azı iltica etmeyi seçiyor. Kazançlarından kendilerine kalan pay, Kuzey Kore standartlarına göre hayatlarını değiştirebiliyor. Jin-su’nun anlatımı, bir çalışanın bu düzeni sömürücü bulurken yine de ülkesindeki yaşamdan daha iyi görebildiğini ortaya koyuyor.
Teknoloji işleri Pyongyang için neden değerli?
Özellikle Kuzey Kore’nin silah programlarını hedef alan uluslararası yaptırımlar ülke ekonomisini ciddi biçimde kısıtladı. Çin fabrikalarında ve Rusya’daki inşaat sahalarında çalışan işçiler gibi geleneksel döviz kaynakları kuruyor. Uzaktan teknoloji işleri, yurt dışından para kazanmanın başka bir yolunu sunuyor.
Nitelikli bilişim işleri, yurt dışındaki beden gücü gerektiren işlerden çok daha fazla kazandırabiliyor. Yıllık gelirin 300 bin dolara kadar çıkabilmesi, birden fazla kimlik ve işle çalışmayı da teşvik ediyor. ABD, Avrupa, Yeni Zelanda ve Birleşik Arap Emirlikleri’ndeki işverenlere internet üzerinden ulaşılabiliyor.
Uzaktan işler nadiren yüz yüze toplantı gerektiriyor. Bu da işverenin başvuru sahibinin kimliğinin, konumunun ya da geçmişinin sahte olduğunu fark edebileceği anları azaltıyor. İşe alındıktan sonra çalışan fikrî mülkiyete, şirket sırlarına ve hassas savunma bilgilerine de erişebilir.
Yıllık 250 milyon ila 600 milyon dolar olduğu tahmin edilen gelir; aracılar, kripto para işlemleri ve paravan şirketler üzerinden aktarılıyor. Paravan şirket, bazen görünür ticari faaliyeti çok az olan, parayı tutmak ya da aktarmak için kullanılan bir şirket yapısıdır. Ağ, ödemeleri farklı kişiler, hesaplar ve şirketler üzerinden geçirerek paranın son varış noktasının yetkililerce izlenmesini zorlaştırıyor.
Maaş gelirleri ve çalıntı paralar bu gizli güzergâhlar üzerinden Kuzey Kore’ye dönebiliyor. Yasal istihdam ödemeleriyle gizli kontrolün bir arada bulunması, operasyonun yalnızca bordro kayıtlarından tespit edilmesini güçleştiriyor.
Yapay zekâ araçları ve başvuru sahiplerini doğrulama zorluğu
Microsoft’un Tehdit İstihbaratı ekibi bu faaliyetleri Jasper Sleet adıyla izliyor. Ekibin bulguları, çalışanların sahte kişilikler oluşturmak, iş belgelerindeki görselleri değiştirmek ve görüşmeler sırasında seslerini dönüştürmek için yapay zekâ kullandığını gösteriyor.
Siber güvenlik araştırmacıları ayrıntılı görüşme metinleri ve sahte özgeçmişler de ortaya çıkardı. Bazı operasyon yürütenler, gerçek belgelere ve banka hesaplarına erişmek karşılığında kazançtan pay teklif ederek Avrupa ya da ABD’deki kişilere kimliklerini kiralıyor.
Aracılar, çalışanların işe alım doğrulamasını geçmesine, ekipman teslim almasına ve uzaktan erişim kurmasına yardımcı oluyor. VPN’ler, sanal özel sunucular ve uzaktan yönetim araçları işin nerede yapıldığını gizlemeyi sağlıyor. Sanal özel sunucu, internet bağlantısının yönlendirilebileceği başka bir nokta sunan, kiralık bir bilişim ortamıdır.
Ally Security’de işe alım yöneticisi olan Rob Henley, gerçek başvuru sahiplerini sahtekârlardan ayırmak için gereken çabayı şöyle anlattı:
Başlangıçta bir bakıma oyun gibiydi; kimin gerçek, kimin sahte olduğunu bulmaya çalışıyorduk. Ama çok geçmeden epey can sıkıcı hâle geldi.
Henley, görüntülü görüşmelerde başvuru sahiplerinden gün ışığını göstermelerini istemeye başladı. Bu basit kontrol, adayların iddia ettiklerinden farklı bir saat diliminde çalıştığını çoğu zaman ortaya çıkardı. Böylece bütünüyle ekran üzerinden yapılan görüşmeye fiziksel bir ayrıntı eklenmiş oldu.
Yapay zekâ, alışıldık uyarı işaretlerini fark etmeyi zorlaştırıyor. Tutarsız bir özgeçmiş, değiştirilmiş bir fotoğraf ya da zayıf İngilizce dijital araçlarla gizlenebiliyor veya iyileştirilebiliyor. Bu nedenle işverenlerin karşı karşıya olduğu sorun; işe alım sürecini, kimlik belgelerini, görüşme davranışlarını ve işe alındıktan sonra kullanılan bilgisayarları kapsıyor.
Avrupa giderek daha fazla hedef oluyor
ABD’li işverenler ve kolluk kuvvetleri daha dikkatli hâle geldikçe Kuzey Koreli operasyon yürütenler Avrupa’ya daha fazla yöneldi. Google’ın Tehdit İstihbaratı Grubu ve diğer siber güvenlik uzmanları, özellikle kimlik kontrollerinin daha gevşek olduğu ve işe alımların hızlı ilerlediği yerlerde Avrupa’daki teknoloji şirketlerinin başlıca hedefler arasında bulunduğu uyarısında bulunuyor.
Kendi cihazını getir (BYOD) politikası uygulayan şirketler özellikle risk altında. Bu politikalar, çalışanların şirketin sağladığı ekipman yerine kendi bilgisayarlarını kullanmasına izin veriyor. Böylece çalışan, şirket sistemlerine kişisel donanımıyla erişirken sıradan bir uzaktan çalışan gibi görünebiliyor.
Hızlı işe alım ve esnek cihaz kuralları, tutarsızlıklar fark edilmeden sahte bir başvuru sahibinin işe başlamasını sağlayabilir. Meşru istihdamı kolaylaştıran aynı uzaktan erişim, yurt dışındaki operasyon yürütenlerin ofise gelmeden çalışmasına da imkân veriyor.
Bazı çalışanlar erişim kazandıktan sonra bilgi çalıyor. Bazılarıysa hassas verileri yayımlamakla tehdit ediyor ya da işten çıkarıldıklarında kripto para cinsinden ödeme talep ediyor. Dolayısıyla şirketin sahte çalışanı tespit edip işten çıkarmasının ardından bir şantaj girişimi gelebilir.
Yapay zekâyla oluşturulmuş kimlikler ve deepfake’ler, işe alım ekiplerinin şüpheli başvuru sahiplerini belirlemesine daha önce yardımcı olan işaretleri gizleyerek bu sorunu büyütüyor. Avrupa’ya yöneliş, başka bir pazarda denetim arttığında operasyonun hedeflerini nasıl değiştirdiğini gösteriyor.
Ağı ayakta tutan aracılar
Batılı aracılar, yurt dışındaki çalışanların kendi başlarına kolayca kuramayacağı yerel altyapıyı sağlıyor. Bazıları farkında olmadan işin parçası olurken bazıları operasyona bilerek destek veriyor. Üstlendikleri roller işe alım, ekipman, kimlik belgeleri ve ödemeleri kapsayabiliyor.
- Şirket bilgisayarlarını teslim almak ve uzaktan erişime uygun hâle getirmek.
- Maaşları toplamak için banka hesapları ve paravan şirketler açmak.
- Sahte pasaportlar, yerel telefon numaraları ve referanslar sağlamak.
- Çalışanlara kültürel ayrıntılar ve işe alım uygulamaları hakkında danışmanlık vermek.
Bilgisayar çiftlikleri işleten ya da mali aracı olarak görev yapan birkaç Amerikalı hakkında iddianame düzenlendi. Bir davada, bir ABD vatandaşı evinden bilgisayar çiftliği işletmekle suçlandı. Bu düzenek, Kuzey Koreli çalışanların onlarca bilgisayarı kontrol etmesine ve maaşlarını gizli mali düzenlemeler üzerinden aktarmasına imkân verdi.
Başka kişiler de kripto para çalınmasına ve aktarılmasına yardım ettikleri gerekçesiyle yargılandı. Adalet Bakanlığı bu faaliyetlerle bağlantılı milyonlarca dolara el koydu. Operasyonun ölçeği ve uyum sağlama becerisi, aracılık yapanların hâlâ etkin olduğunu gösteriyor; sosyal medyada ve çevrim içi forumlarda yeni katılımcılar aranıyor.
Yerel bir adres, banka hesabı ya da telefon numarası sahte kimliğin daha inandırıcı görünmesini sağlayabilir. Bu hizmetler, operasyonun neden yalnızca yetenekli geliştiricilere bağlı olmadığını açıklıyor: İş ve ödeme düzenlemelerini şirketlere ve finans kuruluşlarına sıradan gösterebilecek kişilere de ihtiyaç duyuluyor.
Çalışan erişimi güvenlik tehdidine dönüştüğünde
Bilişim çalışanı programının temel hedefi döviz kazanmak olsa da işverenin sistemlerine erişim başka faaliyetleri de destekleyebilir. Çalışanlar fikrî mülkiyeti ve ticari sırları çalabilir, savunma sanayii yüklenicilerine ait hassas bilgileri edinebilir ya da ihracat kontrollerine tabi materyallere ulaşabilir. İhracat kontrolleri, belirli mal, teknoloji ve bilgilerin sınır ötesine aktarılmasını kısıtlar.
Operasyon yürütenler daha sonra fidye yazılımı saldırıları ya da casusluk için kötü amaçlı yazılım da yerleştirebilir. Fidye yazılımı, bilgileri kilitlemek ya da çalmak ve karşılığında ödeme talep etmek için kullanılan yazılımdır. Şirket içi bilgiler, Lazarus Grubu dâhil Kuzey Koreli korsanlık grupları için toplanabilir.
Belgelenen vakalar arasında bilişim çalışanlarının kripto para çalması, işverenlere şantaj yapması ve daha büyük siber saldırılara yardım etmesi de bulunuyor. Lazarus Grubunun 2007’den bu yana 3 milyar dolardan fazla kripto para çaldığı düşünülüyor. Buna, 2025’te gerçekleşen ve rekor düzeye ulaşan 1,5 milyar dolarlık hırsızlık da dâhil. Bu tek hırsızlık, 3 milyar dolarlık ölçütün yarısına denk geliyor ve 2025’teki saldırının boyutunu ortaya koyuyor.
Kripto para faaliyetleri ve daha geniş istihdam programı için belirtilen tarihler kısa bir zaman çizelgesi sunuyor:
- 2007’den bu yana: Lazarus Grubunun 3 milyar dolardan fazla kripto para çaldığı düşünülüyor.
- 2025: Gruba atfedilen rekor kripto para hırsızlığı 1,5 milyar dolara ulaştı.
- 9 Ağustos 2025: Kuzey Kore’nin bilişim çalışanı operasyonunda sahte kimlikler ve bilgisayar çiftlikleri kullanılıyor; Avrupa’daki işverenlere yönelik ilgi artıyor.
Birleşmiş Milletler tahminlerine göre siber saldırılar, Kuzey Kore’nin döviz gelirlerinin yaklaşık yarısını sağlıyor ve kitle imha silahı programlarının finansmanının yüzde 40’ını oluşturuyor. Uzaktan bilişim işleri, yaptırımlara rağmen para bulmaya yönelik daha geniş çabanın bir parçası.
İşverenler neleri değiştirebilir?
Şirketler, ilk başvurudan çalışanın erişiminin kaldırılmasına kadar sürecin çeşitli aşamalarında riskle karşı karşıya. Öneriler; kimliğin daha dikkatli doğrulanmasına, olağan dışı etkinliklerin izlenmesine ve işe alım ekipleriyle bilişim güvenliği ekiplerinin eşgüdümüne odaklanıyor.
- Başvuru sahiplerinin dijital geçmişlerini doğrulayın, referanslarını kontrol edin ve kimliklerini teyit etmek için görüntülü görüşme yapın.
- Şüpheli internet adreslerini, birden fazla kişi tarafından kullanılan telefon numaralarını ve beklenmedik uzaktan yönetim yazılımlarını takip edin.
- Cihazlarda güvenlik denetimleri zorunlu tutun, kişisel bilgisayarlardan erişimi sınırlandırın ve hassas sistemleri sıradan çalışma ortamlarından ayırın.
- İnsan kaynakları ve bilişim ekiplerini uyarı işaretlerini tanımaları için eğitin ve kimlik doğrulamaya ilişkin kaygıları paylaşmalarını sağlayın.
- Kuzey Koreli olduğundan şüphelenilen bir çalışan tespit edildiğinde müdahaleyi güvenilir bir grupla sınırlayın, olası işbirlikçilerle bağlantıları inceleyin ve kolluk kuvvetlerine sunulmak üzere kanıtları koruyun.
Yetkililer ayrıca işverenleri sözleşmeli işler için olağan dışı derecede düşük teklifler, kripto para cinsinden ödeme talepleri, görüntülü görüşmeden kaçınan başvuru sahipleri ve tutarsız belgeler konusunda uyarıyor. Bunların her biri, şirket erişim izni vermeden ya da para aktarmadan önce daha yakından kontrol yapılmasını gerektirebilir.
Hassas sistemleri ayırmak, bir çalışanın sıradan bir çalışan hesabı üzerinden erişebileceği bilgileri sınırlar. Kanıtların korunması, soruşturmacıların kişinin nasıl işe alındığını, hangi ekipmanın kullanıldığını ve ödemelerin nereye gittiğini ortaya çıkarmasına yardımcı olur. Birden fazla kimlik ya da hesap aynı operasyona ait olabileceğinden işbirlikçilerin araştırılması da önemlidir.
Uyum sağlayabilen bir operasyona karşı uluslararası müdahale
ABD, Japonya, Güney Kore ve Avrupa’daki hükümetler uyarılar yayımladı, denetimleri sıkılaştırdı ve yabancı destekçilerle yerel işbirlikçileri yargıladı. Serbest çalışan platformları ve teknoloji şirketlerinden kimlik kontrollerini güçlendirmeleri ve şüpheli faaliyetleri izlemeleri isteniyor.
Kuzey Kore’nin yurt dışındaki beden gücü gerektiren işlerden uzaktan teknoloji işlerine ve ABD hedeflerine daha fazla odaklanmaktan Avrupa’ya yönelmesi, denetimlerin üzerindeki baskının sürdüğünü gösteriyor. Bir gelir kaynağına getirilen kısıtlamaların ardından başka bir kaynak bulma çabası geliyor.
Adı açıklanmayan bir uzman, baskıların beklenen etkisini şöyle anlattı:
Kuzey Kore, kâr ve casusluk amacıyla Batılı şirketlere sızma girişimlerini sürdürecek. Baskılar operasyonları sekteye uğratacak ancak Kuzey Kore’nin yeni yöntemlere uyum sağlaması bekleniyor.
İşverenlerin somut görevi, işe alım kontrollerini istihdam süresince uygulanan güvenlik önlemleriyle birleştirmek. Hükümetlerin müdahalesi ise ödemeleri izlemeyi, aracılık edenleri tespit etmeyi ve yurt dışındaki çalışanların yerel çalışanlar gibi görünmesini sağlayan altyapıyı devre dışı bırakmayı kapsıyor.
Öne çıkanlar
- Binlerce Kuzey Koreli bilişim çalışanı sahte kimliklerle uzaktan işlere giriyor ve hükümet için döviz kazanıyor.
- Birleşmiş Milletler, bilişim çalışanlarının yıllık gelirini 250 milyon ila 600 milyon dolar olarak tahmin ediyor.
- Adalet Bakanlığı, bu programlarda 80’den fazla Amerikalının kimliğinin çalındığını ve yüzlerce şirketin farkında olmadan Kuzey Koreli çalışanları işe aldığını bildiriyor.
- Bilgisayar çiftlikleri, Batılı aracılar, yapay zekâ araçları ve uzaktan erişim yazılımları çalışanların kimliklerini ve konumlarını gizlemeye yardımcı oluyor.
- Çalışan erişimi; veri hırsızlığına, kripto para hırsızlığına, şantaja ve daha geniş siber saldırılara destek verilmesine yol açabiliyor.
- ABD’de denetim arttıkça operasyon yürütenler Avrupa’ya daha fazla odaklanıyor.
- Yetkililer daha güçlü kimlik doğrulaması, daha sıkı takip, gelişmiş cihaz güvenliği ve şüpheli çalışanlar bulunduğunda kanıtların korunması çağrısı yapıyor.






