Güney Kore'de Doğurganlık Klinikleri Büyürken Aileler Çocuk Sahibi Olmakta Zorlanıyor

11 dakikalık okuma
Overview of Seoul IVF clinic

Daha Fazla Tedavi, Daha Az Doğum

Güney Kore'de 2022'de yaklaşık 200 bin doğurganlık tedavisi işlemi yapıldı; bu, 2018'e kıyasla yaklaşık yüzde 50 daha fazla. Seul'de 2024'te doğan her altı bebekten biri doğurganlık tedavisiyle dünyaya geldi. Buna rağmen ülkede doğurganlık oranı, 2023'te kadın başına 0,72 çocuktan 2024'te 0,75'e hafifçe yükselmesine karşın hâlâ dünyanın en düşük düzeyinde.

İçindekiler
  1. Daha Fazla Tedavi, Daha Az Doğum
  2. Ebeveynlik Neden Erteleniyor?
  3. Yıllar Süren Düşüşün Ardından Küçük Bir Toparlanma
  4. Çocuk İstemek ve Masraflarını Karşılayabilmek
  5. Yeniden Denemenin Bedeli
  6. Devlet Neler Sunuyor?
  7. Yumurta Dondurma Bir Seçeneği Açık Tutuyor
  8. Yurt Dışındaki Örnekler Ne Gösteriyor?
  9. Ülke Rakamlarının Ardındaki Tercihler
  10. Öne Çıkanlar

Bu rakamlar birbiriyle bağlantılı iki baskıyı ortaya koyuyor. Pek çok kişi eğitim alırken, kariyer kurarken ve maddi güvence ararken ebeveynliği erteliyor. Kendilerini hazır hissettiklerinde hamile kalmaları zorlaşabiliyor; bu da ülke genelinde doğan çocuk sayısı düşük kalırken tıbbi yardıma talebi artırıyor.

36 yaşındaki Seul sakini Kim Mi-ae, randevusu olmasına rağmen bir doğurganlık kliniğinde üç saat beklediğini anlattı. Manzarayı "çılgınca" diye nitelendirdi. Seul'deki klinikler çocuk sahibi olmayı umut eden çiftleri ve bekâr kadınları çekiyor; doğurganlık sektörünün 2030'a kadar 2 milyar doları aşan bir büyüklüğe ulaşacağı öngörülüyor.

11 Temmuz 2025 itibarıyla Güney Kore'de doğumlarda daha geniş çaplı bir toparlanmaya işaret eden temkinli belirtiler de var. Evlilikler artarken nisanda doğum sayısı bir önceki yılın aynı dönemine kıyasla yüzde 8,7 yükseldi. Devlet destekleri, genişleyen tedavi seçenekleri ve ebeveynliğe yönelik değişen tutumlar bu tablonun parçaları.

Temel sorun kliniklerin ötesine uzanıyor. Tedavi insanların çocuk sahibi olmasına yardımcı olabilir, ancak aileler pahalı konutlar, yoğun iş temposu, eğitim masrafları ve ev içindeki eşitsiz sorumluluklarla karşı karşıya. Bazı kadınlar için hamile kalmaya çalışmak, çocuk büyütmek için ihtiyaç duydukları gelirden vazgeçme riski anlamına geliyor.

Güney Kore'nin deneyimi bu baskıları aynı çerçevede buluşturuyor: İnsanların ebeveyn olmasına yardımcı olan büyüyen bir sektör ve birçok kişinin çocuklara hayatında yer açmakta zorlandığı bir toplum.

Reklam

Ebeveynlik Neden Erteleniyor?

Güney Koreli kadınlar artık ilk evliliklerini ortalama 31,6, ilk çocuklarını ise ortalama 33,6 yaşında yapıyor; her iki yaş da dünyadaki en yüksek düzeyler arasında. Genç kuşaklar eğitim, kariyer ve maddi istikrarı evlilik ve çocuk sahibi olmanın önüne koyuyor. Ebeveynlikten vazgeçmekten çok erteleniyor.

35 yaşındaki reklamcılık profesyoneli Park Soo-in, yirmili yaşlarını evliliği veya çocuk sahibi olmayı düşünmeye pek vakit bırakmayan çalışma saatleriyle geçirdi. Daha uygun saatleri olan bir işe geçmesi ve ardından arkadaşlarının ebeveyn olduğunu görmesi, kendisiyle eşinin doğurganlık tedavisine başvurma kararına yardımcı oldu.

Park, bu deneyimlerin ve eşinin sürece katılımının kendine güvenini nasıl değiştirdiğini şöyle anlattı:

Onların çocuklarını görüp onlarla vakit geçirmek, bunu daha az göz korkutucu hale getirdi," diyor. "Eşimin inisiyatif alıp hamilelik ve doğum hakkında araştırma yaptığını, gerçekten çaba gösterdiğini görmek de bunu başarabileceğimize dair bana güven verdi.

Oxford Üniversitesi Gerontoloji Profesörü Sarah Harper, ebeveyn olmanın ne zaman ve nasıl gerçekleşeceği üzerinde daha fazla söz sahibi olma isteğine doğru kuşaklar arası bir değişim yaşandığını söyledi:

Hayatını kontrol etmeye alışkın genç bir kuşağımız var. Bu kontrol, bekâr kadınların yumurtalarını dondurması ya da çocuk sahibi olamayan çiftlerin tüp bebek tedavisini denemesi şeklinde ortaya çıkabiliyor. Önceki kuşaklarda hamile kalıp kalmamanın biraz rastlantıya bağlı olabileceği daha fazla kabul görüyordu. Şimdi ise Koreli kadınlar, 'Hayatımı planlamak istiyorum' diyor.

Yumurta dondurma ve tüp bebek olarak da bilinen in vitro fertilizasyon (IVF), bu kontrolü sağlamanın farklı yollarını sunuyor. Tüp bebek tedavisinde yumurta vücut dışında döllendikten sonra embriyo rahme yerleştiriliyor. Yumurta dondurma ise yumurtaları ileride kullanılma ihtimali için saklıyor. İnsanlar aile kurmayı erteledikçe her iki yöntem de daha cazip hale geliyor; ancak tedavi masraf ve belirsizlikleri beraberinde getiriyor.

Reklam

Yıllar Süren Düşüşün Ardından Küçük Bir Toparlanma

Güney Kore'nin toplam doğurganlık hızı 2018'de 0,98'den 2023'te 0,72'ye geriledikten sonra 2024'te 0,75'e yükseldi. Bu, dokuz yıldaki ilk artış oldu. Bu ölçüt, mevcut doğum eğilimlerinin sürmesi halinde bir kadının yaşamı boyunca kaç çocuk sahibi olacağını tahmin ediyor.

2024'teki oran, nüfusun kendini yenilemesi için kadın başına gerekli olan 2,1 çocuğun çok altında. Uzmanlar, demografik düşüşün sürmesi halinde yaklaşık 50 milyonluk Güney Kore nüfusunun 60 yıl içinde yarıya inebileceği uyarısında bulunuyor.

Son dönemdeki seyir, hem düşüşün derinliğini hem de toparlanmanın sınırlı boyutunu gösteriyor:

  • 2018: Doğurganlık hızı kadın başına 0,98 çocuk düzeyindeydi.
  • 2018-2022: Doğurganlık tedavisi işlemleri yaklaşık yüzde 50 artarak yılda yaklaşık 200 bine ulaştı.
  • 2023: Doğurganlık hızı 0,72'ye düştü.
  • 2024: Oran, dokuz yıldaki ilk artışla 0,75'e yükseldi.
  • Nisan 2025: Doğumlar bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde 8,7 arttı; bu, son 34 yılın en hızlı aylık artışıydı.

Güney Kore İstatistik Kurumu nüfus eğilimleri direktörü Park Hyun-jung, toparlanmaya katkıda bulunan birkaç etkeni şöyle sıraladı:

Evliliklerin artması, 30'lu yaşlarındaki kadın nüfusunun büyümesi ve çocuk sahibi olmaya yönelik daha olumlu bir algı, son dönemdeki toparlanmaya katkıda bulunuyor gibi görünüyor.

Evlilikler aralıksız 13 aydır artıyor. Güney Kore'de evlilik dışı doğumlar birçok Batı ülkesinin aksine hâlâ nadir olduğu için evliliklerdeki artış, gelecekteki doğumlar açısından önemli bir işaret. 1990'ların başında doğan ve yankı kuşağı olarak bilinen kalabalık kuşak da birçok kişinin çocuk sahibi olduğu yaşlara ulaşıyor.

Yetkililer ve uzmanlar, artışın kalıcı bir dönüşüme mi yoksa geçici bir dalgalanmaya mı işaret ettiğinden emin değil. Ölümler hâlâ doğumları aşıyor. Güney Kore, nüfusunun yüzde 20'sinden fazlası 65 yaşın üzerinde olan süper yaşlı toplumlar kategorisinde Japonya'ya da katıldı.

Reklam

Çocuk İstemek ve Masraflarını Karşılayabilmek

Birleşmiş Milletler raporuna göre Güney Korelilerin yarısından fazlası çocuk istiyor ancak masraflarını karşılayamayacağını düşünüyor. Yüksek yaşam maliyeti, pahalı konutlar, eğitimde yoğun rekabet ve uzun çalışma saatleri, insanların ebeveynliği ertelemesine ya da çocuk sahibi olmaktan vazgeçmesine katkıda bulunuyor.

Geleneksel cinsiyet rolleri çocuk bakımının ve ev işlerinin çoğunu kadınlara yüklediği için kadınlar ek baskılarla karşılaşıyor; üstelik giderek daha fazla kadın yükseköğrenim görüyor ve kariyer yapıyor. İş yerleri anneleri desteklemeyebiliyor; ebeveyn izni kullanmak damgalanmaya yol açabiliyor ya da kariyer olanaklarını tehlikeye atabiliyor.

Tüp bebek tedavisi gördüğü sırada işinden ayrılan Jang Sae-ryeon, tedavi randevularına gitmekle geçimini sağlamak arasındaki çatışmayı şöyle anlattı:

Tüp bebek tedavisiyle tam zamanlı bir işin bir arada yürümeyeceğini düşündüm. Bu yüzden işi bıraktım. Ama işten ayrılınca maddi sıkıntı yaşadım. Bu da yeniden işten ayrılma ve iş aramaya başlama döngüsüne yol açtı.

Jang'ın deneyimi, tedavi masraflarını insanların tedaviye hangi koşullarda erişebildiğiyle ilişkilendiriyor. İşten ayrılmak tıbbi randevulara zaman ayırmayı sağlayabilir, ancak gelir kaybı bir sonraki tedavi turunun masraflarını karşılamayı zorlaştırır. Yeni bir iş bulmak geliri yeniden sağlayabilir, fakat bu kez tedaviyi işle bağdaştırma güçlüğü geri döner.

Park Soo-in'in deneyimi de sorunun başka bir yönüne işaret ediyor. Çalışma saatlerinin iyileşmesi ebeveynliği düşünmesine yardımcı olurken eşinin araştırma yapıp sürece katılması, bunun daha kolay yönetilebilir görünmesini sağladı. Para önemliydi; ancak zaman ve bakım sorumluluklarının paylaşılacağına duyulan güven de öyle.

Yeniden Denemenin Bedeli

Devlet desteği, yumurta dondurma için 2 milyon wona (yaklaşık 1.460 dolar) kadar, her tüp bebek tedavisi turu içinse 1,1 milyon wonluk sübvansiyon içeriyor. Takviyeler, ek testler ve tekrarlanan denemeler yine de hastalara yüksek faturalar çıkarabiliyor.

Her tedavi turundaki başarı oranı yüzde 50'nin altında; bu da birçok çiftin tedaviyi birkaç kez gördüğü anlamına geliyor. Bir tur, tedavinin bir aşamasını ifade ediyor. Dolayısıyla tek bir deneme için açıklanan fiyat, ailenin sonunda yapacağı harcamaların yalnızca bir kısmını karşılayabiliyor.

Jang, her biri 1,5 milyon wona mal olan beş tüp bebek tedavisi turundan geçti. Devam edebilmesinin önündeki en yakın engelin para olduğunu şöyle anlattı:

Paranız yoksa ilerleyemezsiniz. Gerçek bu. Bence en çok hayal kırıklığı yaratan tarafı da bu.

Jang iki kez düşük de yaptı. Maddi ve duygusal zorluklara rağmen hâlâ çocuk istiyor ve aile kurmanın kendisi için ne ifade ettiğini şöyle anlattı:

İkimize de benzeyen bir çocuğa sahip olmanın ve birlikte bir aile kurmanın, insanın yaşayabileceği en büyük mutluluklardan biri olduğunu düşünüyorum.

Reklam

Devlet Neler Sunuyor?

Güney Kore hükümeti düşük doğum oranını "ulusal acil durum" ilan etti ve son yirmi yılda doğumları teşvik etmeyi amaçlayan önlemlere 200 milyar dolardan fazla yatırım yaptı. Bu önlemler arasında yeni doğanlar için nakit ödemeler, yeni evliler için sübvansiyonlu konut, genişletilmiş ebeveyn izni ve doğurganlık tedavisine destek bulunuyor.

Yerel yönetimler de hane kurma maliyetini azaltmanın yollarını deniyor. Jeju Adası, yeni evlileri hedefleyen ve aylık kirası 30 doların altında olan kamu kiralık konutları uygulamaya koydu. Bu uygulama, evlilik ve aile kurmayla bağlantılı maddi baskılardan birini doğrudan hedef alıyor.

Cumhurbaşkanı Lee Jae Myung, demografik toparlanmayı yönetiminin öncelikli konularından biri yaptı. Önerileri arasında yeni evlilere uygun koşullu krediler, çocuk yardımlarının genişletilmesi ve aileleri desteklemeyi amaçlayan vergi reformları bulunuyor. Hükümet, çalışmalarını bir araya getirmek üzere nüfus stratejisine odaklanan bir bakanlık da kuruyor.

Bu politikalar aile yaşamının farklı aşamalarını hedefliyor. Konut desteği bir ev kurmanın masrafını azaltıyor. Doğurganlık sübvansiyonları çocuk sahibi olma girişimlerine katkı sağlıyor. Çocuk yardımları ve ebeveyn izni ise bebek dünyaya geldikten sonra aileleri destekliyor.

Seul Ulusal Üniversitesi ekonomisti Hong Sok-chul, hükümetin adımlarının çocuk sahibi olma kararlarını etkileyen toplumsal koşulları da kapsaması gerektiğini savundu:

Yapısal toplumsal sorunları çözmek için çaba gösterilmeli.

Bu sorunlar arasında cinsiyet eşitsizliği, iş ve aile yaşamını dengelemenin güçlüğü, yüksek eğitim ve konut maliyetleri yer alıyor. Pek çok kadın, anneleri cezalandıran bir iş yerini ya da bakım emeğine yeterince değer vermeyen bir toplumu nakit ödemelerin telafi edemeyeceğini söylüyor.

Ebeveyn izni kullananların yüzde 72'sini kadınlar oluşturuyor; işte ilerlemenin önündeki engeller de hâlâ ciddi boyutta. Geleneksel flört, evlilik ve çocuk sahibi olma beklentilerini reddeden 4B feminist hareketi de genç kadınlar arasında yaygınlaşıyor. Bu tepki, evlilik ve doğumları teşvik etmeye dayalı hükümet politikalarının önündeki başka bir zorluk.

Reklam

Yumurta Dondurma Bir Seçeneği Açık Tutuyor

Güney Kore'de yumurta dondurma işlemleri 2019'dan bu yana devlet desteklerinin de katkısıyla üç kattan fazla arttı. İleride çocuk sahibi olmak isteyen kadınlar için yumurtalarını saklatmak, kariyerlerine, eğitimlerine veya hayatlarının diğer alanlarına devam ederken güvence sağlayabiliyor.

Lee Chae-rin, yumurtalarını dondurmanın yerleşik bir hayat kurmadan önce kişisel ilgi alanlarının peşinden gitme isteğiyle nasıl örtüştüğünü şöyle anlattı:

"Belki de şu anda hayatımdan gerçekten keyif aldığım içindir. Ama insanların eğitim almak, daha çok çalışmak ya da hobilerinin peşinden gitmek gibi tutkularını doğal olarak takip etmek istediklerini düşünüyorum. Benim için bu sörf," diyor.

İleride tedaviye erişim, yumurta dondurabilme olanağından daha sınırlı. Doğurganlık kliniklerinin çoğu tüp bebek tedavisine başlamadan önce evlilik belgesi istiyor; sperm bağışı ve taşıyıcı annelik ise yasa dışı. Bu nedenle teknolojiden bütünüyle yararlanabilen grup heteroseksüel evli çiftlerle sınırlı kalıyor; bekâr kadınların seçenekleri kısıtlanıyor.

Sungkonghoe Üniversitesi sosyal bilimler profesörü Jeong Yeon-bo, yumurta dondurma hizmetlerinin genişletilmesinin insanların ebeveynliği erteleme ya da bundan kaçınma nedenlerini çözüp çözmediğini sorguladı:

Düşük doğum oranının nedeni, gençlerin servet eşitsizliği, cinsiyetçilik, uzun çalışma saatleri ve yetersiz çocuk bakım desteği gibi zorluklarla karşılaşması. Ancak [yumurta dondurma] bu temel sorunları çözmiyor; soruna yalnızca tıbbi bir çözüm sunuyor.

Bu nedenle yumurta dondurma ve tüp bebek, doğumların azalmasına verilen yanıtta belirli bir yerde duruyor: Hamile kalma olasılığını korumaya ya da bu olasılıktan yararlanmaya çalışanlara tıbbi destek sunuyor. Jeong'un sıraladığı baskılar ise insanların çocukların masraflarını karşılayıp karşılayamayacağı, onlara bakacak zamanı bulup bulamayacağı ve bu bakımı adil biçimde paylaşıp paylaşamayacağıyla ilgili.

Yurt Dışındaki Örnekler Ne Gösteriyor?

Japonya, Çin ve birçok Batı ülkesi de yaşlanan nüfus ve düşen doğum oranlarıyla karşı karşıya. Güney Kore'nin sorunları daha geniş bir demografik değişimin parçası; ancak ülkenin doğurganlık hızı dünyanın en düşüğü.

Avrupa Birliği'nde en yüksek doğurganlık oranına sahip Fransa'da bu durum kısmen kapsamlı ebeveyn izni, uygun fiyatlı çocuk bakımı ve çalışan anneleri destekleyen bir kültürle ilişkilendiriliyor. Danimarka'nın esnek çalışma kültürü ve cinsiyet konusunda daha eşitlikçi tutumları da doğurganlık oranlarının daha yüksek kalmasına yardımcı oldu.

Bu karşılaştırmalar, aile yaşamı boyunca devam eden desteğin önemini öne çıkarıyor. Tedavi çocuk sahibi olmaya yardımcı olurken çocuk bakımı, izinler ve uygulanabilir çalışma saatleri sonraki bakım yıllarını etkiliyor. Güney Kore'deki tartışma her iki ihtiyaç alanını da kapsıyor.

Uzmanlar cinsiyet eşitliğini, iş ve aile yaşamı arasında daha iyi bir dengeyi ve ebeveynlere uzun vadeli desteği teşvik eden politikalar öneriyor. Göç de nüfus düşüşüne karşı olası çözümlerden biri, ancak siyasi açıdan hassas bir konu olmayı sürdürüyor.

Reklam

Ülke Rakamlarının Ardındaki Tercihler

Doğumların ve evliliklerin artması temkinli bir iyimserlik yaratırken, yoğun çalışan doğurganlık klinikleri bazı insanların çocuk sahibi olmayı ne kadar istediğini gösteriyor. Devletin yeni uygulamaları ve yatırımları desteği genişletiyor, ancak aileler tedavi masraflarını, kariyerlerini, konut giderlerini ve bakım sorumluluklarının kimde olacağına ilişkin beklentileri değerlendirmeyi sürdürüyor.

Klinikte üç saat bekleyen Kim Mi-ae, yetişkin hayata hazırlanmanın çocuk sahibi olmanın daha kolay olabileceği yılları nasıl tüketebildiğini şöyle anlattı:

İnsanlar gençliklerini ders çalışarak, iş arayarak ve hayata hazırlanmak için para harcayarak geçiriyor. Düzen kurmaya hazır olduklarında ise çoğu zaman geç kalmış oluyorlar. Ama ne kadar beklerseniz hamile kalmak fiziksel ve duygusal açıdan o kadar zorlaşıyor.

Kim'in anlattıkları, doğurganlık hizmetlerini genişletmekle ebeveynliğin önündeki engelleri azaltmanın neden aynı tartışmanın parçası olduğunu açıklamaya yardımcı oluyor. Halihazırda çocuk sahibi olmaya çalışanlar için tıbbi destek önemli. Çalışma koşulları, maddi güvence ve bakım sorumluluklarının paylaşılması ise insanların ne zaman hazır hissedeceğini belirliyor.

Öne Çıkanlar

  • Güney Kore'nin doğurganlık hızı 2023'teki 0,72'den 2024'te 0,75'e yükseldi. Bu, dokuz yıldaki ilk artış olsa da ülke dünyanın en düşük oranına sahip olmaya devam etti.
  • Doğurganlık tedavisi işlemleri 2018-2022 arasında yaklaşık yüzde 50 artarak yılda yaklaşık 200 bine ulaştı. Seul'de 2024'te doğan bebeklerin altıda biri tedaviyle dünyaya geldi.
  • Geç evlilik, yoğun iş temposu, konut ve eğitim masrafları ile bakım sorumluluklarının eşitsiz paylaşımı çocuk sahibi olma planlarını zorlaştırıyor.
  • Destekler tedavi masraflarını karşılamaya yardımcı olsa da tekrarlanan tüp bebek denemeleri önemli harcamalara ve güç istihdam kararlarına yol açabiliyor.
  • Yumurta dondurma işlemleri 2019'dan bu yana üç kattan fazla arttı; ancak sonrasında doğurganlık tedavisine erişim hâlâ kısıtlı.
  • Nisan 2025'te doğumlar bir önceki yılın aynı dönemine göre yüzde 8,7 arttı; ancak ölümler doğumları aşmayı sürdürüyor ve nüfusun yüzde 20'sinden fazlası 65 yaşın üzerinde.
  • Devlet desteği konut, ebeveyn izni ve doğurganlık sübvansiyonlarını, önerilen mali önlemleri ve çalışma hayatı ile cinsiyet rollerinde değişiklik çağrılarını kapsıyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir