Ülke genelindeki güçlü sonuçlara rağmen, yüksek riskli birçok hasta hedefin altında kalıyor
Güney Kore’de 2024 yılında tahminen 13,61 milyon yetişkin hipertansiyon hastasıydı. Ancak kardiyovasküler riski yüksek olarak sınıflandırılan hipertansiyon veya prehipertansiyon hastalarının yalnızca yüzde 26,6’sının tansiyonu 130/80 mmHg’nin altındaydı. Bulgular, ülkede yüksek tansiyon tedavisinde elde edilen geniş kapsamlı başarı ile kalp, beyin ve böbrek hasarına karşı en savunmasız kişilerin ihtiyaç duyduğu daha yoğun bakım arasındaki farkı ortaya koyuyor.
İçindekiler
- Ülke genelindeki güçlü sonuçlara rağmen, yüksek riskli birçok hasta hedefin altında kalıyor
- Tansiyon değerleri ne anlama geliyor?
- Daha sıkı hedefe kimler ulaşıyor?
- Milyonlarca kişi reçete alıyor, ancak tedavinin sürekliliği ayrı bir ölçüt
- Birden fazla ilaçla tedavi yaygın
- 2026 kılavuzları neleri değiştiriyor?
- Yaşlılar, gebeler ve genç hastalar için farklı yaklaşımlar gerekiyor
- 2002’ye kıyasla çok daha geniş bir sağlık hizmeti sistemi
- Hastalardan ve klinisyenlerden beklenenler
- Öne Çıkanlar
Kore Hipertansiyon Derneği, 2026 Kore Hipertansiyon Bilgi Raporu’nu 5 Kasım 2026’da yayımladı. Derneğin epidemiyoloji araştırma çalışma grubu, 1998-2024 yılları arasındaki Kore Ulusal Sağlık ve Beslenme Araştırması verileri ile 2002-2024 dönemine ait Ulusal Sağlık Sigortası verilerini analiz etti.
Dernek, 20 yaş ve üzerindeki yetişkinlerin yüzde 30,9’unun hipertansiyon hastası olduğunu tahmin etti. Hastaların yüzde 75,2’sine tanı konmuş, yüzde 72,0’si araştırmada kullanılan tedavi tanımını karşılamış ve yüzde 56,1’inin tansiyonu 140/90 mmHg’nin altında ölçülmüştü. Tedavi görenler arasında tansiyonu kontrol altında olanların oranı yüzde 77 olarak hesaplandı.
Bu sonuçların yanında daha zorlu bir hedef de var: Mevcut hastalıkları veya bir arada bulunan risk etkenleri kardiyovasküler komplikasyon olasılığını artıran kişilerde tansiyonu daha da düşürmek. Bilgi raporunda bu gruplar bu yıl ilk kez ayrıca incelendi.
Tansiyon değerleri ne anlama geliyor?
Tansiyon ölçümü iki sayıdan oluşur. Büyük tansiyon olarak bilinen sistolik basınç, kalp kasıldığında oluşan basıncı ölçer. Küçük tansiyon olarak bilinen diyastolik basınç ise kalp atımları arasındaki basıncı ölçer. mmHg birimi, tansiyonu ifade etmekte kullanılan standart birim olan milimetre cıvayı belirtir.
Bilgi raporunda bir yetişkin; sistolik basıncı en az 140 mmHg, diyastolik basıncı en az 90 mmHg olan ya da hipertansiyon ilacı kullanan kişi olarak tanımlandı. Dolayısıyla kullandığı ilaç tansiyonunu düşürse bile bu kişi hipertansiyon hasta grubunda sayılmaya devam ediyor.
Ülke genelindeki temel kontrol ölçütünde her iki değerin de 140/90 mmHg’nin altında olması gerekiyordu. Yüksek riskli grupların analizinde ise daha sıkı bir ölçüt kullanıldı: sistolik basıncın 130 mmHg’nin, diyastolik basıncın 80 mmHg’nin altında olması. 135/85 ölçümü ilk eşiği karşılarken ikinci eşiğin üzerinde kalır.
Daha sıkı hedefe kimler ulaşıyor?
Kalp veya serebrovasküler hastalığı, yani kalbi ya da beyindeki kan damarlarını etkileyen hastalığı bulunan yetişkinlerin yüzde 49,3’ünün tansiyonu 130/80 mmHg’nin altındaydı. Bu oran diyabet hastalarında yüzde 51,9, kronik böbrek hastalarında ise yüzde 50,4’tü.
Bu üç oran da hipertansiyon hastası olmayanlar dâhil, adı geçen hastalığı bulunan 20 yaş ve üzerindeki herkesi kapsıyor. Yüzde 26,6’lık oran ise daha dar bir gruba ait: hipertansiyon veya prehipertansiyonu olup aynı zamanda kardiyovasküler riski yüksek sayılan kişiler.
Yüksek risk grubuna kalp veya serebrovasküler hastalığı, diyabet ya da kronik böbrek hastalığı bulunanların yanı sıra hipertansiyon veya prehipertansiyonu olup en az üç kardiyovasküler risk etkeni taşıyan kişiler dâhil edildi. Bu etkenler arasında yaş, aile öyküsü, sigara kullanımı, obezite ve kan yağlarındaki anormallikler yer aldı.
Bu daha dar gruptakilerin yüzde 28,2’sinin sistolik basıncı en az 140 mmHg veya diyastolik basıncı en az 90 mmHg idi. 130/80’in altında olan yüzde 26,6 ile birlikte değerlendirildiğinde, iki eşik arasındaki grupta kalanların oranı yüzde 45,2’ye ulaşıyor. Bu orta grup, klinik açıdan yapılması gerekeni açıklamaya yardımcı oluyor: tansiyonları ülke genelindeki temel kontrol ölçütünde kullanılan eşikten düşük olsa bile, savunmasız birçok kişinin tansiyonunun daha da düşürülmesi gerekiyor.
Yüksek risk analizi 2022-2024 dönemini kapsadı. Önceki kalp ve serebrovasküler hastalıklara ilişkin bilgiler 2022 ve 2023 yılları için mevcut olmadığından, bu hastalıklara sahip kişilerdeki tansiyon bulguları 2024 verileriyle hesaplandı.
Milyonlarca kişi reçete alıyor, ancak tedavinin sürekliliği ayrı bir ölçüt
Ulusal Sağlık Sigortası kayıtlarına göre 2024’te 12,25 milyon kişi en az bir kez hipertansiyon nedeniyle sağlık hizmeti aldı. Yaklaşık 11,56 milyon kişiye en az bir kez tansiyon ilacı reçete edilirken, bilgi raporunda sürekli tedavi tanımı olarak kullanılan en az 290 günü kapsayan reçeteler 8,63 milyon kişi için düzenlendi.
Bu rakamlara göre hipertansiyon ilacı reçete edilenlerin yaklaşık yüzde 74,7’si sürekli tedavi eşiğini karşıladı. İki sayı arasındaki fark 2,93 milyon kişiydi. Reçete kapsamı, sağlık hizmetlerine tedavinin yıl boyunca ne ölçüde düzenli sağlandığını izlemek için pratik bir ölçüt sunuyor.
Ulusal araştırmada kullanılan yüzde 72,0’lık tedavi oranı ise başka bir tanıma dayanıyor: ayda en az 20 gün hipertansiyon ilacı kullanmak. Araştırma, kişilerin bildirdiği ilaç kullanımını sağlık muayenesi bulgularıyla birlikte ölçerken sigorta kayıtlarında muayeneler ve reçeteler sayılıyor. Bu iki yöntem, bakımın farklı yönlerini ortaya koyuyor.
Yüzde 75,2’lik tanı farkındalığı oranı, hipertansiyon hastası yetişkinlerin yaklaşık dörtte birine henüz tanı konmadığı anlamına geliyor. Yüzde 56,1’lik kontrol oranına göre, hipertansiyon hastası tüm yetişkinlerin yüzde 43,9’unun tansiyonu, kontrol için gereken iki değerden en az birinde eşik değerin üzerindeydi. Dolayısıyla tanı konması, düzenli tedavi ve hedeflenen tansiyon değerine ulaşılması birbirinden ayrı aşamalar.
Birden fazla ilaçla tedavi yaygın
Hipertansiyon tedavisi görenlerin 10’da 6’sı en az iki tansiyon ilacı kullanıyordu. Ayrıntılı dağılım şöyleydi: yüzde 40,0 tek ilaç, yüzde 43,8 iki ilaç, yüzde 16,2 ise üç veya daha fazla ilaç kullanıyordu. Farklı ilaçlar, kan damarlarının gerginliğini değiştirmek ya da vücudun tuz ve su atmasına yardımcı olmak gibi farklı mekanizmalarla tansiyonu düşürebilir.
Diğer hastalıklar da tedavinin önemli bir parçasıydı. Tedavi gören hipertansiyon hastalarının yaklaşık yüzde 72,4’ü kan yağlarındaki anormallikler, diyabet veya her ikisi için de tedavi alıyordu. Bu kişilerin yüzde 42,6’sı hipertansiyon ve kan yağlarındaki anormallikler, yüzde 4,4’ü hipertansiyon ve diyabet, yüzde 25,4’ü ise bu üç durumun tümü için tedavi görüyordu.
Bir arada görülen bu hastalıklar, tedavinin eşgüdüm içinde yürütülmesini özellikle önemli kılıyor. Hastanın tansiyon ilaçlarının yanı sıra kan şekeri ve kolesterol tedavisine de ihtiyacı olabilir. Hekimlerin, tüm tedavilerin hastanın sağlık durumu ve günlük düzeniyle nasıl örtüştüğünü gözden geçirmesi gerekir.
Kore Hipertansiyon Derneği Başkanı ve Seul Ulusal Üniversitesi Tıp Fakültesi profesörü Kim Kwang-il, hastaların tansiyonlarını düzenli biçimde yönetmesinin yanı sıra ilaç tedavisinin, kombinasyon hapları da dâhil olmak üzere, yoğunlaştırılması çağrısında bulundu. Kombinasyon hapı, birden fazla ilacı tek tablette bir araya getirerek kişinin alması gereken tablet sayısını azaltıyor.
Kim, çevrilmiş açıklamasında kalp-damar hastalığı, diyabet veya kronik böbrek hastalığı gibi durumları olan hipertansiyon hastalarında tansiyonun daha etkin kontrol edilmesi gerektiğini söyledi:
Kardiyovasküler ve serebrovasküler hastalığı, diyabeti veya kronik böbrek hastalığı da bulunan, yüksek riskli hipertansiyon hastalarında sistolik basıncın 130 mmHg’nin, diyastolik basıncın ise 80 mmHg’nin altında tutulduğu daha yoğun bir tansiyon kontrolü gerekiyor.
2026 kılavuzları neleri değiştiriyor?
Kore Hipertansiyon Derneği’nin Ajou Üniversitesi akademik arşivinde yayımlanan 2026 kılavuzunun öne çıkan noktaları, tedavinin her hastanın kardiyovasküler riskine daha yakından göre düzenlenmesine doğru bir değişimi ortaya koyuyor. Risk durumuna göre belirlenen daha yoğun tansiyon hedefleri ve seçilmiş bazı prehipertansiyon hastalarında ilaç tedavisine başlanması da kılavuzda yer alıyor.
Prehipertansiyon, tansiyonun normal aralığın üzerinde ancak bilgi raporunda hipertansiyon için kullanılan eşiğin altında olması anlamına geliyor. Güncellenen yaklaşım, mevcut hastalıklar ve gelecekte kardiyovasküler komplikasyon gelişme olasılığı dâhil, kişinin genel sağlık durumunu tedavi kararlarına katıyor.
Kılavuzlar primer aldosteronizm taramasını da genişletiyor. Bu durum, tuz ve sıvı dengesini düzenlemeye yardımcı olan aldosteron hormonunun aşırı üretilmesiyle ortaya çıkıyor. Fazla aldosteron tansiyonu yükseltebileceğinden, altta yatan nedenin belirlenmesi bakımın önemli bir parçası.
Diğer yenilikler arasında, büyük tansiyonda buna karşılık gelen bir yükselme olmadan küçük tansiyonun yüksek olduğu izole diyastolik hipertansiyon ve basıncı manşetsiz ölçen cihazların klinik uygulamaya ilk kez dâhil edilmesi yer alıyor.
Kılavuzun öne çıkan noktalarında, anjiyotensin reseptör-neprilizin inhibitörleri, SGLT2 inhibitörleri, steroid olmayan mineralokortikoid reseptör antagonistleri ve aldosteron sentaz inhibitörleri dâhil, tansiyonu düşürücü etkisi bulunan yeni tedaviler de yer alıyor. Ayrıca ilaçların düzenli kullanımını desteklemek amacıyla kombinasyon hapları, dozlarına göre sınıflandırılıyor.
Yaşlılar, gebeler ve genç hastalar için farklı yaklaşımlar gerekiyor
65 yaş ve üzerindeki yetişkinler, hipertansiyon hastası tahmini 13,61 milyon kişinin 6,07 milyonunu, yani yaklaşık yüzde 44,6’sını oluşturuyordu. Ülke genelindeki toplamın yaklaşık 7,31 milyonu erkek, 6,30 milyonu kadındı.
2026 kılavuzları, yaşlı yetişkinlerde hedefleri kırılganlık ve kardiyovasküler riske göre kişiselleştiriyor. Kırılganlık, hastalık ve tedavinin tolere edilmesini zorlaştırabilen fiziksel dayanıklılık kaybını ifade ediyor. Kılavuzlar, sağlık durumunun yalnızca yaşa göre değil, kişinin genel sağlığı dikkate alınarak değerlendirilmesi koşuluyla, yüksek riskli bazı yaşlılarda 130/80 mmHg hedefini öneriyor.
Gebelik dönemine ilişkin öneriler, tanıyı iyileştirmek için 140/90 mmHg’nin altında aktif tansiyon kontrolünü ve klinik dışında tansiyon ölçümünü öngörüyor. Kılavuzlarda genç yetişkinlerde hipertansiyon, obezite, şiddetli hipertansiyonun yol açtığı acil durumlar ve kişiye göre düzenlenen bakım konularına da daha fazla yer veriliyor.
Kim Kwang-il, 20-39 yaş grubundaki yetişkinlerde hastalığa ilişkin farkındalık ve tedavi oranlarının yüzde 50’nin altında olduğu konusunda ayrıca uyarıda bulundu. Bu kaygı, savunmasız hastalardaki daha sıkı hedeflerin yanı sıra başka bir soruna işaret ediyor: Genç yetişkinlerde tanı konmadan veya tedaviye başlanmadan önce tansiyon uzun süre yüksek seyredebilir.
Hipertansiyon çoğu zaman belirgin belirtilere yol açmıyor. Kim, ülkenin kaydettiği ilerlemeyi değerlendirirken yüksek bir ölçümden sonra evde tekrarlanan tansiyon ölçümleri yapılmasını, gerektiğinde 24 saat boyunca izlem uygulanmasını önerdi. Ölçümleri iyileştiğinde hastaların reçete edilen ilaçları bırakmak yerine kullanmaya devam etmesi gerektiğini de vurguladı.
2002’ye kıyasla çok daha geniş bir sağlık hizmeti sistemi
Hipertansiyon nedeniyle sağlık hizmeti alan kişi sayısı 2002’de yaklaşık 3,04 milyonken 2024’te 12,25 milyona yükseldi. Bu, sayının yaklaşık dört katına çıkması ya da yıl içinde 9,21 milyon kişinin daha bakım alması anlamına geliyor.
Derneğin epidemiyoloji araştırma çalışma grubu başkanı ve Yonsei Üniversitesi Tıp Fakültesi profesörü Kim Hyun-chang, Güney Kore’nin hipertansiyon yönetimini dünyadaki en başarılı uygulamalar arasında göstererek uluslararası ilgi çeken bir örnek olarak niteledi. Yeni sorunların belirlenmesinde ülke çapında sürdürülen izlemin temel önemde olduğunu söyledi.
Kim, çevrilmiş açıklamasında derneğin bilgi raporunu neden yayımlamayı sürdürdüğünü şöyle anlattı:
Bilgi raporu gibi ulusal veriler üzerinden yönetim durumunu sürekli izlemek ve yeni sorunları belirlemek, hipertansiyonun başarılı biçimde yönetilmesi için önemli bir başlangıç noktasıdır.
Kim Kwang-il, ulusal sağlık taramalarını, sağlık sigortası aracılığıyla sürekli bakıma erişimi ve klinisyenler, hükümet ve dernek arasındaki iş birliğini ilerlemeye katkıda bulunan unsurlar olarak gösterdi. Son 20 yılda Güney Kore’de inmeye bağlı ölüm oranının yüzde 50’den fazla düştüğünü de belirtti.
Son bulguların dayandığı başlıca tarihler şöyle:
- 2002: Sigorta kayıtlarında hipertansiyon nedeniyle sağlık hizmeti alan yaklaşık 3,04 milyon kişi yer aldı.
- 2022-2024: Yüksek kardiyovasküler riskli gruplara ilişkin yeni analizde bu dönemin araştırma verileri kullanıldı.
- 2024: Son ülke geneli tahminlere göre 13,61 milyon kişi, yani yetişkinlerin yüzde 30,9’u hipertansiyon hastasıydı.
- 5 Kasım 2026: Kore Hipertansiyon Derneği 2026 bilgi raporunu yayımladı.
Hastalardan ve klinisyenlerden beklenenler
Derneğin temel mesajı, tedaviyi risk düzeyine göre düzenlerken sürekliliği korumak. Kalp veya beyin damar hastalığı, diyabet ya da kronik böbrek hastalığı bulunan kişiler için bu; mevcut tansiyonlarının daha sıkı hedefi karşılayıp karşılamadığını ve ilaç tedavisinin ayarlanmasının gerekip gerekmediğini hekimleriyle görüşmek anlamına geliyor.
Güncellenen kılavuzlar, yaşam tarzı önerilerini elektronik sigara kullanımını bırakmayı ve zihin-beden uygulamalarını da kapsayacak biçimde genişletiyor. Kim Kwang-il ayrıca reçeteli tedaviye ek olarak tuzlu gıdaları ve aşırı alkol tüketimini azaltmayı, düzenli egzersiz yapmayı ve kiloyu kontrol altında tutmayı önerdi.
Bilgi raporunun Clinical Hypertension dergisinde yayımlanacağı belirtildi ancak yayın tarihi verilmedi. Bulgular iki önceliği yan yana koyuyor: Tanı konmamış veya tedavisi düzenli olmayan yetişkinlere ulaşmak ve sağlık durumları daha düşük bir hedef gerektiren hastalarda tansiyon kontrolünü iyileştirmek.
Öne Çıkanlar
- Güney Kore’de 2024’te tahminen 13,61 milyon yetişkin hipertansiyon hastasıydı; bu, 20 yaş ve üzerindeki nüfusun yüzde 30,9’una karşılık geliyor.
- Hipertansiyon hastalarında hastalık farkındalığı yüzde 75,2, tedavi oranı yüzde 72,0, tansiyonu 140/90 mmHg’nin altında olanların oranı ise yüzde 56,1’di.
- Kardiyovasküler riski yüksek olarak sınıflandırılan hipertansiyon veya prehipertansiyon hastalarının yalnızca yüzde 26,6’sının tansiyonu 130/80 mmHg’nin altındaydı.
- Kalp veya serebrovasküler hastalığı, diyabeti ya da kronik böbrek hastalığı olan yetişkinlerin yaklaşık yarısı daha sıkı tansiyon eşiğini karşıladı.
- Sigorta kayıtlarında 11,56 milyon kişiye hipertansiyon ilacı reçete edildiği, 8,63 milyon kişinin ise en az 290 günü kapsayan reçetelere sahip olduğu görüldü.
- 2026 kılavuzları kişisel riske göre tedaviyi, güncellenmiş tedavi seçeneklerini ve yaşlılar ile gebeler için kişiye özel hedefleri destekliyor.






