Ayrılanların çoğu 30'lu ve 40'lı yaşlarında
Güney Kore hükümetinin finanse ettiği bilim enstitülerinden 2025'te 155 araştırmacı kendi isteğiyle ayrıldı. Bunların 91'i 30'lu, 46'sı 40'lı yaşlarındaydı. Bu iki yaş grubu, ayrılanların toplam yüzde 88,4'ünü oluşturdu. Bu oran, Ulusal Bilim ve Teknoloji Araştırma Konseyi'nin (NST) parlamentodaki bir milletvekiline sunduğu verilerde kaydedilen en yüksek düzey oldu.
İçindekiler
- Ayrılanların çoğu 30'lu ve 40'lı yaşlarında
- Ayrılma verileri neyi ölçüyor?
- Genç bilim insanları arasında daha önce verilen uyarı
- Üniversiteler, kamu laboratuvarı deneyimi olan araştırmacıları çekiyor
- Başlangıç maaşları ve yavaş ücret artışları rekabeti etkiliyor
- Yeni işe alım yetkileri önce öne çıkan araştırmacılara ulaşıyor
- Konut ve ulaşım, çalışanları elde tutma tartışmasının parçası
- Araştırma fonlarındaki değişiklikler maaşları da etkiliyor
- Yetenek rekabeti Güney Kore'nin sınırlarını aşıyor
- Öne Çıkanlar
Veriler, NST'ye bağlı 23 enstitüyü kapsıyor ve Ulusal Meclis Bilim, BİT, Yayıncılık ve İletişim Komitesi üyesi Demokrat Parti milletvekili Kim Nam-kuk tarafından 16 Ekim 2026'da açıklandı. Ayrılanların yüzde 58,7'sini yalnızca 30'lu yaşlardaki araştırmacılar oluştururken, 40'lı yaşlardakilerin payı yüzde 29,7 oldu.
Üniversiteler ve diğer akademik kurumlar, araştırmacıların başlıca yöneldiği yerler oldu. İncelenen daha uzun dönemde, ayrılan 30'lu yaşlardaki araştırmacıların yüzde 62,7'si, 40'lı yaşlardakilerin ise yüzde 64,6'sı akademiye geçti. Böylece kamu enstitüleri, araştırma ekipleri kurabilecekleri ve daha büyük projelerde sorumluluk üstlenebilecekleri dönemde deneyimli çalışanlarını kaybediyor.
Kim, ayrılıkların ülkenin bilimsel kapasitesi açısından kaygı verici olduğunu söyledi. Enstitüleri denetleyen bir milletvekili olarak şunları kaydetti:
30'lu ve 40'lı yaşlardaki araştırmacılar, ulusal Ar-Ge'nin geleceğini omuzlayacak kilit personeldir. Kamu araştırma enstitülerinde kalıcı olamamaları ve sonunda ayrılmaları, ulusal bilim ve teknoloji rekabet gücü açısından son derece ciddiye alınmalıdır.
Enstitüler üzerindeki baskı, işe alımla sınırlı değil. Araştırmacıları iddialı çalışmalarını tamamlayacak kadar uzun süre kamu laboratuvarlarında tutma tartışmalarında ücret, kariyer olanakları, konut ve ulaşım düzenlemeleri de öne çıkıyor.
Ayrılma verileri neyi ölçüyor?
NST'nin daha uzun dönemi kapsayan sayımında, 2017'den itibaren kendi isteğiyle ayrılan 1.487 kişi kaydedildi. 30'lu ve 40'lı yaşlardaki araştırmacılar bu grubun yüzde 84,6'sını oluşturdu. 2025'te bu iki yaş grubunun toplam payı yüzde 88,4'e ulaştı; bu, uzun dönem verisindeki orandan 3,8 puan daha yüksek.
Kümülatif sayımın bitiş tarihi konusunda çözüme kavuşmamış bir tutarsızlık var: İlk açıklamada bitiş tarihi Haziran 2025 olarak verilirken, 16 Ekim 2026 tarihli açıklamalarda aynı yılın haziran ayı deniyor. Yılda 155 ayrılığa ilişkin döküm ise 2025'i kapsıyor.
Kendi isteğiyle istifa, araştırmacıların zorunlu emeklilik yaşına ulaşmak yerine ayrılmayı seçtiği anlamına geliyor. Yüzdeler, ayrılan kişilerin dağılımını gösteriyor. Belirli bir yaş grubundaki bir araştırmacının ayrılma olasılığını hesaplamak için o grupta çalışan toplam kişi sayısının da bilinmesi gerekir; bu sayı verilmedi.
NST'nin başka verileri, beş yılda kendi isteğiyle ayrılanların sayısını üniversitelere geçen 484 kişi dahil yaklaşık 800 olarak gösteriyor. Bir başka sayımda ise 23 enstitü genelinde 1.288 ayrılık kaydedilmiş. Bu iki dönemin kesin tarihleri ve sayım kapsamları belirtilmediğinden, her toplam kendi sayımına ait.
Genç bilim insanları arasında daha önce verilen uyarı
Demokrat Parti milletvekili Hwang Jung-a, daha önce NST, Kore Havacılık ve Uzay Araştırma Enstitüsü ile Kore Astronomi ve Uzay Bilimleri Enstitüsü'nden aldığı verileri açıklamıştı. Bu veriler, zorunlu ve onursal emeklilik gibi kategoriler hariç, 2020'den Haziran 2024'e kadar kendi isteğiyle ayrılan 1.253 kişiyi kapsıyordu.
30'lu yaşlardaki veya daha genç araştırmacılar bu ayrılıkların 788'ini, yani yüzde 62,9'unu oluşturdu. Payları 2020'de yüzde 61,9 iken 2021'de yüzde 64,2'ye, 2022'de yüzde 64,4'e ve 2023'te yüzde 67,9'a yükseldi. Böylece 2020 ile 2023 arasında 6 puanlık artış kaydedildi.
Başlıca gelişmeler birkaç yıla yayılıyor:
- 2020: Önceki kurum sayımında kendi isteğiyle ayrılanların yüzde 61,9'unu 30'lu yaşlardaki veya daha genç araştırmacılar oluşturdu.
- 2023: Bu grubun payı yüzde 67,9'a ulaştı; yaş aralığındaki 27 araştırmacı, bir yıllık hizmet süresini tamamlamadan ayrıldı.
- Haziran 2024: 2020'den itibaren kendi isteğiyle ayrılanların toplamı 1.253'e, 30'lu yaşlardaki veya daha genç kişilerin sayısı 788'e ulaştı.
- 4 Mart 2025: Enstitülerin öne çıkan dış araştırmacıları işe alabilmesine daha geniş olanak tanıyan yeni faaliyet düzenlemeleri yürürlüğe girdi.
- 2025: NST'ye bağlı 23 enstitüde kendi isteğiyle ayrılan 155 araştırmacının 137'si 30'lu veya 40'lı yaşlardaydı.
- 16 Ekim 2026: Kim, son yıllık dökümü açıkladı.
Üniversiteler, kamu laboratuvarı deneyimi olan araştırmacıları çekiyor
Üniversitelerin çekim gücü verilerde tekrar tekrar görülüyor. Kim'in uzun dönem serisinde, iki ana yaş grubundan ayrılan araştırmacıların yaklaşık üçte ikisi üniversitelere veya diğer akademik kurumlara geçti. Hwang'ın önceki sayımında ise kendi isteğiyle ayrılanların yüzde 39,4'üyle üniversiteler en büyük yönelim kategorisini oluşturdu.
Bu iki oran farklı grupları kapsıyor: Kim'in verileri 30'lu ve 40'lı yaşlardaki araştırmacıları ayrı ayrı ele alırken, Hwang'ın yönelim verisi her yaştan ayrılan araştırmacıları kapsıyor. İki veri birlikte değerlendirildiğinde, üniversitelerin kamu laboratuvarlarında yetişmiş ve deneyim kazanmış personel için başlıca rakiplerden biri olduğu görülüyor.
İstifa eden 30'lu yaşlardaki araştırmacıların ortalama hizmet süresi 4,3 yıldı. 40'lı yaşlardakilerin ortalama çalışma süresi ise 9,9 yıldı. Dolayısıyla enstitüler, ekipmanları, yöntemleri ve sürmekte olan çalışmalar hakkında yılların birikimine sahip kişilerin yerini doldurmak zorunda kalıyor.
Bu bilim insanlarını bünyesine katan üniversiteler, onların deneyiminden yararlanıyor. Araştırmacılarını kaybeden laboratuvarlar açısından pratik sorun ise işlerin aksamadan sürdürülmesi: Meslektaşların deneyleri devralması, uzmanlık becerilerini yeniden geliştirmesi veya projeler devam ederken yerlerine yeni kişiler bulması gerekebilir. Tartışma, Güney Kore'nin kaç bilim insanı yetiştirdiğinin yanı sıra araştırma kapasitesinin ülke içinde nerede konumlandığıyla da ilgili.
Başlangıç maaşları ve yavaş ücret artışları rekabeti etkiliyor
Kamu enstitülerindeki başlangıç maaşları, kurum ve niteliklere göre değişmekle birlikte, genellikle yılda yaklaşık 40 milyon ila 50 milyon won olarak ifade ediliyor. Başka bir değerlendirmeye göre doktora dereceli araştırmacıların başlangıç ücreti, büyük şirketlerin sunduğu tutarın yaklaşık yüzde 60 ila 70'i düzeyinde.
Enstitülerin tamamındaki ortalama ücretler ise çok daha yüksek; yaklaşık 80 milyon wondan 100 milyon wonun üzerine kadar çıkıyor. Bu ortalamalara deneyimli çalışanlar ile ek ödenek, ikramiye ve yan haklar gibi ödemeler dahil. İlk görevini değerlendiren bir bilim insanı için belirleyici olan, kurum ortalamasından ziyade başlangıç maaşı ve ücret artışlarının beklenen hızı.
Hükümetin personel harcamalarına getirdiği sınırlar nedeniyle yıllık maaş artışlarının genellikle yüzde 1 ila 2 civarında kaldığı belirtiliyor. 50 milyon won maaşta yüzde 2'lik artış, kesintiler öncesinde yılda 1 milyon won, ayda yaklaşık 83.333 won ek gelir anlamına geliyor.
Şirketler de giderek daha fazla araştırmacıyı kendine çekiyor. NST'nin bir sayımında, sektöre kendi isteğiyle geçenlerin sayısı 2020'de 11 iken 2024'te 28'e çıktı. Bu, 17 kişilik artış ve önceki sayının iki katından fazla. Üniversiteler başlıca yönelim noktası olmaya devam ediyor; ancak laboratuvarlar, yapay zekâ ve kuantum teknolojisi gibi alanlarda uzmanlık arayan şirketlerle de giderek daha fazla rekabet ediyor.
Yeni işe alım yetkileri önce öne çıkan araştırmacılara ulaşıyor
4 Mart 2025'te yürürlüğe giren faaliyet düzenlemeleri, enstitülere kurum dışından öne çıkan araştırmacıları işe almak için ücret düzenlemeleri hazırlama konusunda daha fazla esneklik sağladı. Birkaç laboratuvar bu esneklikten yararlanmak üzere maaş cetvellerini ve işe alım kurallarını gözden geçirmeye başladı.
Kore Makine ve Malzeme Enstitüsü, 2025'te araştırma, teknik ve idari görevlerde toplam 29 kişiyi işe almayı planladı. Bu kadroların 21'i insansı robotik ve yapay zekâ alanlarında araştırma pozisyonlarıydı; bu da söz konusu alanlarda kapasiteyi artırmaya yönelik yoğun bir çabaya işaret ediyor.
Kore Bilim ve Teknoloji Enstitüsü, Kore Üniversitesi profesörü Lee Kwan-young'ı temiz hidrojen araştırma enstitüsüne alırken ücret düzenlemelerini daha önce değiştirmişti. Kore Endüstriyel Teknoloji Enstitüsü de dışarıdan işe alım yönergelerini gözden geçiriyor ve Nisan 2025 için alım hazırlığı yapıyordu.
Yurt dışından öne çıkan araştırmacıları işe almayı değerlendiren enstitüler, vize ve konut gibi pratik konularla da ilgilenmek zorunda kaldı. Öte yandan laboratuvarlarda hâlihazırda çalışan bilim insanları daha genel ücret kısıtlamalarıyla karşı karşıya kalmayı sürdürdü. Az sayıda öne çıkan araştırmacıya özel koşullar sunmak ile mevcut araştırmacıların çalışma koşullarını iyileştirmek, personel sorunlarının farklı yönlerine çözüm getiriyor.
Bilim bakanlığı da kasım ayında, her yıl kariyerlerinin başındaki yaklaşık 600 araştırmacıyı işe alma planını duyurdu. Bu kişileri kurumda tutmak için işe başladıktan sonra karşılaştıkları koşullara da dikkat etmek gerekiyor.
Konut ve ulaşım, çalışanları elde tutma tartışmasının parçası
NST ve Kore Havacılık ve Uzay İdaresi'ne bağlı 25 enstitünün yalnızca beşi genel araştırmacılara konut sağlıyor. Bu, söz konusu gruptaki kurumların beşte birine karşılık geliyor; diğer enstitülerde konut kararlarını büyük ölçüde çalışanlar vermek zorunda kalıyor.
Ulaşım düzenlemeleri de başka bir kaygı kaynağı hâline geldi. Cumhurbaşkanı Lee Jae-myung'un ocak ayında kamu kurumu çalışanları arasında yerel bölgelerde yaşayanların oranını artırmaya yönelik açıklamalarının ardından kamu kuruluşları ve bilim enstitüleri, metropol bölgelerden sağlanan servisleri aşamalı olarak kaldırmaya başladı. Açıklanan takvime göre servislerin hazirana kadar tamamen kaldırılması planlandı.
Enstitü çalışanları, saatte yalnızca bir kez kalkan ekspres otobüsler dahil, alternatif ulaşım seçeneklerinin sınırlı olduğunu belirtti. Çocukları olan çalışanlar, işe daha yakın bir yere taşınmaları hâlinde okul, çocuk bakımı ve sağlık hizmetlerine erişim konusunda da karar vermek zorunda kaldı.
Hükümetin bölgesel kalkınma hedefi araştırmacılar için somut bir ikilem yaratıyor: Aileyi taşımak zor olabilir; ancak servis hizmetinin kalkması aynı işte çalışmayı sürdürmeyi güçleştirebilir. Böylece maaş kararları, konut imkânları ve ulaşım politikası aynı hane bütçesinde ve günlük programda kesişiyor.
Araştırma fonlarındaki değişiklikler maaşları da etkiliyor
Proje Bazlı Sistemin (PBS) kaldırılması tartışmaya yeni bir boyut ekliyor. PBS, enstitü fonlarının ve personel giderlerinin bir bölümünü münferit araştırma projelerine bağlayan bir sistem. Sistemin değiştirilmesi, bu projelerle bağlantılı ödemeler hakkında da karar alınmasını gerektiriyor.
Sistem değişirken araştırma ödenekleri ve performansa bağlı diğer ödemelerin yeniden düzenlenmesi bekleniyor. Enstitülerdeki kaygılar arasında ödeneklerin kıdemli ve genç çalışanlar arasında nasıl paylaştırılacağı ve yeni düzenlemelerin bazı deneyimli çalışanların kendilerinden daha az hizmet süresi olan meslektaşlarından daha az kazanmasına yol açıp açmayacağı da bulunuyor.
İşleri karşılaştıran araştırmacıların, temel maaşın yanı sıra değişken ödemeleri de içeren toplam ücretleri dikkate alması gerekiyor. Dolayısıyla laboratuvarların işleyişini değiştirmeyi amaçlayan bir fon reformu, çalışanın işte kalma kararını da etkileyebilir.
Kariyer süresi de bu hesaplamada rol oynuyor. Enstitülerdeki çalışma koşullarına ilişkin açıklamalarda emeklilik yaşının 65'ten 61'e düşürüldüğü ve 2015'ten itibaren ücret kademelendirme sisteminin uygulandığı belirtiliyor. Bu sistemde çalışan emekliliğe yaklaştıkça maaşı düşüyor. Söz konusu koşullar, hem kariyerin ilk dönemlerindeki kazançları hem de bilimsel kariyerin ilerleyen yıllarını gündeme getiriyor.
Yetenek rekabeti Güney Kore'nin sınırlarını aşıyor
Çin'den gelen işe alım teklifleri konuya uluslararası bir boyut katıyor. Araştırmacıları çekmeyi amaçlayan kayıtlara geçmiş e-postaların sayısı Kore Temel Bilimler Enstitüsü'nde 226, Kore Malzeme Bilimi Enstitüsü'nde 188, Kore Bilim ve Teknoloji Bilgi Enstitüsü'nde 127 ve Ulusal Toksikoloji Bilimleri Enstitüsü'nde 114 oldu.
Tekliflerin, emekliliği yaklaşan kıdemli bilim insanlarının yanı sıra genç araştırmacıları da kapsadığı; teşvik olarak yüksek maaş ve araştırma fonu sunulduğu belirtildi. Dört kurumun sayıları toplam 655 e-postaya karşılık geliyor; pozisyonları kabul eden araştırmacıların sayısı açıklanmadı.
Kim'in önerdiği yanıt, ücretlerin iyileştirilmesi ve istikrarlı bir araştırma ortamı oluşturulması üzerinde duruyor. Hwang ise eğitim, araştırma, istihdam ve konutu kapsayan destek çağrısında bulundu. Bu öneriler, çalışanları elde tutmanın mesleki yönünü gündelik yaşamın pratik koşullarıyla birleştiriyor.
Kamu laboratuvarları için yeni bir araştırmacı bulmak, görevin yalnızca bir parçası. Araştırma ekiplerini yıllarca bir arada tutmak için rekabetçi kariyer olanakları, öngörülebilir ücretler ve yaşanabilir koşullar da gerekiyor. Ayrılma verileri, Güney Kore'nin ulusal araştırma programlarını sürdürme çabasında bu koşulları merkeze taşıyor.
Öne Çıkanlar
- 2025'te NST'ye bağlı 23 enstitüden kendi isteğiyle ayrılan 155 araştırmacının 137'si 30'lu veya 40'lı yaşlardaydı. Bu, rekor düzeyde yüzde 88,4'lük bir paya karşılık geliyor.
- Daha uzun dönemi kapsayan seride, 30'lu yaşlardaki araştırmacıların yüzde 62,7'si, 40'lı yaşlardakilerin ise yüzde 64,6'sı akademiye geçti.
- Ayrılmadan önceki ortalama hizmet süresi 30'lu yaşlardaki araştırmacılarda 4,3 yıl, 40'lı yaşlardakilerde 9,9 yıldı.
- Önceki bir sayımda, 2020'den Haziran 2024'e kadar kendi isteğiyle ayrılan 1.253 kişi arasında 30'lu yaşlarda veya daha genç 788 araştırmacı yer aldı.
- Ücret kısıtlamaları, ücret düzenlemelerindeki değişiklikler, konut sıkıntısı ve servislerin kaldırılması, çalışanları elde tutmaya ilişkin kaygılar arasında yer alıyor.
- Enstitüler işe alımları artırırken milletvekilleri hâlihazırda görev yapan araştırmacılar için daha iyi koşullar çağrısında bulunuyor.






