Daha fazla aile aç kalıyor, üstelik açlık daha sık tekrarlanıyor
Social Weather Stations’ın (SWS) verilerine göre, Eylül 2026’dan önceki üç ayda Filipinli ailelerin beşte birinden fazlası yiyecek hiçbir şey bulamadığı için açlık yaşadı. 21-27 Eylül tarihlerinde yapılan ankette istem dışı açlık oranı hazirandaki yüzde 20,3’ten yüzde 22,6’ya yükseldi. Artışın büyük bölümü, sık sık ya da sürekli aç kaldığını bildiren ailelerden kaynaklandı.
İçindekiler
- Daha fazla aile aç kalıyor, üstelik açlık daha sık tekrarlanıyor
- Artışın büyük bölümü şiddetli açlıktan kaynaklanıyor
- Ülke genelindeki artışta Metro Manila ve Luzon etkili
- Sınırda görülen ailelerin oranı düşerken yoksulluk artıyor
- Ailelerin yüzde 44’ü gıda yoksulluğu yaşıyor
- Aileler aylık gelir açıklarının büyüdüğünü bildiriyor
- Yoksul ailelerin çoğu uzun süredir zorluk yaşadığını söylüyor
- Hazirandaki iyileşmenin ardından yeniden yükseliş
- Eylül 2025 anketi farklı bir dönemi kapsıyor
- Anketler ne kadar kesin sonuç veriyor?
- Öne Çıkanlar
En yüksek açlık oranı yüzde 27 ile Metro Manila’da kaydedilirken, başkent dışındaki Luzon’da en büyük artış görüldü: oran 6,3 puan yükselerek yüzde 23,6’ya çıktı. Ülke genelindeki kötüleşmeye, kendini yoksul olarak tanımlayan ailelerin oranının yüzde 55’e yükselmesi eşlik etti. Bu oran tahminen 16,8 milyon aileye karşılık geliyor.
Eylül ayındaki açlık oranı, COVID-19 kısıtlamalarının uygulandığı 2020’de kaydedilen yıllık ortalama yüzde 21,1’in 1,5 puan üzerindeydi. Bu karşılaştırmada tek bir anket sonucu, bir yılın tamamına ait ortalamayla yan yana getiriliyor. Eylül oranı, 2025’in yıllık ortalaması olan yüzde 20,2’yi de aştı.
En dikkat çekici değişim şiddetli açlıkta görüldü. Sık sık ya da sürekli aç kaldığını bildiren ailelerin oranı hazirandaki yüzde 4,5’ten eylülde yüzde 6,4’e yükseldi. Bir kez ya da birkaç kez yaşanan orta düzeyde açlık ise yüzde 15,8’den yüzde 16,2’ye çıkarak çok daha sınırlı bir artış gösterdi.
Bağımsız bir kamuoyu araştırma kuruluşu olan SWS, ailelerinin yaşadıklarını sormak üzere ülke genelinde 1.500 yetişkinle görüştü. Sonuçlar, katılımcıların görüşme günü yiyecek bulup bulamadığından ziyade önceki üç ayda yaşanan açlığı yansıtıyor. Açlık verilerinin yanı sıra yoksulluk anketi, yoksul ve yoksul olmayanları ayıran sınırın altında olduğunu düşünen ailelerin arttığını ve gelirleriyle ihtiyaç duydukları bütçe arasındaki farkın büyüdüğünü gösteriyor.
Artışın büyük bölümü şiddetli açlıktan kaynaklanıyor
Şiddetli açlık haziran ile eylül arasında 1,9 puan artarken, orta düzeyde açlıktaki artış 0,4 puan oldu. Bu iki değişim, toplam açlıktaki 2,3 puanlık yükselişi oluşturuyor.
Toplam artış olan 2,3 puana bölündüğünde, 1,9 puanlık artış ülke genelindeki yükselişin yaklaşık yüzde 83’ünün şiddetli açlık kategorisinden geldiğini gösteriyor. Ailelerin yaşadıklarındaki kötüleşmenin en belirgin işareti bu: tekrarlanan açlık, ara sıra yaşanan açlıktan çok daha hızlı arttı.
Eylüldeki yüzde 6,4’lük şiddetli açlık oranı, her 100 aileden yaklaşık altısının sık sık ya da sürekli yiyecek hiçbir şey bulamadığı için aç kaldığını bildirmesi anlamına geliyor. Orta düzeyde açlıktan etkilenen ailelerin sayısı ise her 100 ailede yaklaşık 16.
SWS, istem dışı açlık kavramını aç olup yiyecek hiçbir şey bulamama durumunu tanımlamak için kullanıyor. Sıklık kategorileri, ara sıra yaşanan bir durumla tekrarlanan yoksunluğu birbirinden ayırmaya yardımcı oluyor. Bir aile kendini yoksul olarak tanımlasa da tanımlamasa da bu kategorilerden birine girebilir; ancak açlık, kendini yoksul gören ailelerde daha yaygın.
Ülke genelindeki artışta Metro Manila ve Luzon etkili
Metro Manila’da açlık oranı hazirandaki yüzde 21’den eylülde yüzde 27’ye çıkarak 6 puan arttı. Anketin Metro Manila dışındaki Luzon için kullandığı “Balance Luzon” bölgesinde ise oran yüzde 17,3’ten yüzde 23,6’ya yükseldi.
Visayas’ta ise ters yönde bir değişim görüldü. Açlık oranı yüzde 22,3’ten yüzde 16’ya gerileyerek 6,3 puan düştü; böylece bölge eylülde en düşük orana sahip oldu. Mindanao’da ise oran yüzde 24’ten yüzde 23,7’ye inerek çok az değişti.
Eylül ayı için bölgesel sonuçlar şöyleydi:
- Metro Manila: hazirandaki yüzde 21’den yüzde 27’ye yükseldi.
- Mindanao: yüzde 24’ten yüzde 23,7’ye geriledi.
- Balance Luzon: yüzde 17,3’ten yüzde 23,6’ya yükseldi.
- Visayas: yüzde 22,3’ten yüzde 16’ya geriledi.
Metro Manila’daki oran, Visayas’taki orandan 11 puan yüksekti. SWS, ülke genelindeki artışın başlıca nedeninin başkentte ve Luzon’un geri kalanında görülen yükselişler olduğunu belirtti. Dolayısıyla ülkenin farklı bölgelerindeki aileler aynı dönemde keskin biçimde farklı değişimler yaşadı.
Sınırda görülen ailelerin oranı düşerken yoksulluk artıyor
Eylülde ailelerin yüzde 55’i kendini yoksul olarak tanımladı; haziranda bu oran yüzde 49’du. SWS, bu ailelerin sayısını hazirandaki 13,6 milyona kıyasla 16,8 milyon olarak tahmin etti. Yayımlanan hane halkı tahminlerine göre bu, üç ayda 3,2 milyonluk artış demek.
Kendini sınırda görenlerin oranı yüzde 14’ten yüzde 9’a geriledi. Kendini yoksul olmayan olarak tanımlayan ailelerin oranı ise yüzde 37’den yüzde 36’ya inerek çok daha az değişti. SWS, yoksulluktaki artışın esas olarak sınırda görülen grubun küçülmesinden kaynaklandığını belirtti.
Anketi yürüten SWS, katılımcıların kendilerini nasıl sınıflandırdığını şöyle açıkladı:
Artış esas olarak Sınırda grubunun (kendini yoksullarla yoksul olmayanları ayıran çizgiye yerleştirenlerin) aleyhine gerçekleşti. Bu grubun oranı beş puan düşerek yüzde 14’ten yüzde 9’a indi. Kendini Hindi Mahirap ya da Yoksul Değil olarak tanımlayanların oranı ise yüzde 37’den yüzde 36’ya gerileyerek neredeyse değişmedi.
Kendini yoksul olarak görenlerin oranındaki en büyük artış, yüzde 41’den yüzde 51’e çıkan Balance Luzon’da kaydedildi. Metro Manila’da oran dört puan yükselerek yüzde 44’e, Visayas’ta dört puan artarak yüzde 63’e, Mindanao’da ise üç puan artarak yüzde 64’e ulaştı.
Yoksulluk oranları Mindanao ve Visayas’ta en yüksek seviyedeyken, açlık oranı en yüksek bölge Metro Manila’ydı. Anket bu deneyimler hakkında farklı sorular soruyor: yoksulluk, ailenin kendi koşullarına ilişkin değerlendirmesini; açlık ise yiyecek hiçbir şey bulunamayan somut durumları konu alıyor.
Ailelerin yüzde 44’ü gıda yoksulluğu yaşıyor
Aileler gıda yoksulluğunu, tükettikleri yiyeceklerin türünü dikkate alarak değerlendiriyor. Eylülde ailelerin yüzde 44’ü kendini gıda yoksulu olarak tanımladı; haziranda bu oran yüzde 36’ydı. Kendini gıda yoksulluğu açısından sınırda görenlerin oranı yüzde 15’ten yüzde 9’a, gıda yoksulu olmadığını belirtenlerin oranı ise yüzde 49’dan yüzde 47’ye düştü.
SWS’nin yayımladığı temel tahmine göre eylülde gıda yoksulu ailelerin sayısı hazirandaki 10,2 milyondan 13,3 milyona çıktı. Aynı yüzde 44’lük eylül oranı için 12,2 milyonluk bir sayı da yayımlandı; aradaki farka ilişkin bir açıklama yapılmadı.
Gıda yoksulluğu oranı yüzde 52 ile Mindanao’da en yüksek seviyedeydi. Onu yüzde 51 ile Visayas, yüzde 40 ile Balance Luzon ve yüzde 31 ile Metro Manila izledi. Ülke genelinde eylüldeki yüzde 44 oranı, 2025’in yıllık ortalaması olan yüzde 41’in üç puan üzerindeydi ve Aralık 2024’te kaydedilen yüzde 51’den bu yana en yüksek seviyeye ulaştı.
Yoksul gruplarda da açlık daha yaygın hale geldi. Kendini yoksul olarak tanımlayan ailelerde oran yüzde 24,5’ten yüzde 27,9’a yükseldi. Gıda yoksulu ailelerde ise yüzde 29,9’dan yüzde 33,2’ye çıktı; bu, yaklaşık her üç aileden birinin istem dışı açlık yaşadığı anlamına geliyor.
SWS, ülke genelindeki artışın hem kendini yoksul olarak gören ailelerin payının büyümesinden hem de bu gruplardaki açlığın artmasından kaynaklandığını belirtti. Açlığa daha fazla maruz kalan kategorilerde daha çok aile yer aldı ve bu kategorilerdeki aileler daha sık açlık yaşadı.
Aileler aylık gelir açıklarının büyüdüğünü bildiriyor
Yoksul aileler, kendilerini yoksul saymamaları için gereken aylık bütçenin medyanını eylülde 15.000 P olarak bildirdi; haziranda bu tutar 14.000 P’ydi. Gelirleriyle bu bütçe arasındaki medyan fark ise 5.000 P’den 6.000 P’ye yükseldi.
Medyan, yanıtlar en düşükten en yükseğe sıralandığında ortada kalan değerdir. Birkaç çok büyük ya da çok küçük tutarın sonucu belirlemesine izin vermeden tipik yanıtı ölçer.
Bildirilen yoksulluk eşiği 1.000 P, yani yaklaşık yüzde 7,1 artarken gelir açığı da 1.000 P, başka bir deyişle yüzde 20 büyüdü. Aileler hem ihtiyaç duydukları bütçenin yükseldiğini hem de aylık gelirlerinde eksik kalan tutarın arttığını ifade etti.
Yalnızca gıda için bildirilen medyan eşik aylık 8.000 P, gelir açığı ise 3.000 P’ydi. Bu tutarlar ailelerin kendi ihtiyaç değerlendirmelerini yansıtıyor. Anket sonuçlarında değişimin ne kadarının gıda fiyatlarından, diğer giderlerden ya da kazançlardaki değişimden kaynaklandığını gösteren bir ayrıntı bulunmuyor.
Yoksul ailelerin çoğu uzun süredir zorluk yaşadığını söylüyor
SWS, ailelerin yüzde 38,7’sini sürekli yoksul olarak sınıflandırdı; bu, hiçbir zaman yoksul olmayan bir durumda yaşamamış aileler anlamına geliyor. Yüzde 9’luk bir başka grup genellikle yoksuldu ve en son beş yıl ya da daha uzun süre önce yoksul olmadığını deneyimlemişti. Yüzde 7,2’lik grup ise yeni yoksullaşmıştı; son bir ila dört yıl içinde yoksul olmadığı bir dönem yaşamıştı.
Bunlara karşılık gelen tahminler, sürekli yoksul 11,7 milyon aile, genellikle yoksul 2,7 milyon aile ve yeni yoksul 2,2 milyon aile şeklindeydi. Yayımlanan bu kategorilerin toplamı 16,6 milyon ediyor; bu sayı, kendini yoksul olarak tanımlayan tüm aileler için ayrıca bildirilen 16,8 milyonluk tahmine yakın.
Sürekli yoksul grup, 38,7’lik oranın yüzde 55’lik yoksulluk oranına bölünmesiyle hesaplandığında, kendini yoksul olarak gören her 10 aileden yaklaşık yedisini oluşturuyordu. Dolayısıyla uzun süreli zorluklar, eylül ayındaki yoksulluk tablosunun en büyük bölümünü meydana getirdi.
SWS, o sırada kendini sınırda ya da yoksul olmayan olarak tanımlayan aileleri de inceledi. Tüm ailelerin yüzde 12,5’i önceki bir ila dört yıl içinde yoksul olmuştu; yüzde 16,5’i beş yıl ya da daha uzun süre önce yoksulluk yaşamıştı; yüzde 15,2’si ise hiç yoksul olmamıştı. Bu kategoriler, ailelerin bugün verdikleri yanıtların farklı zorluk geçmişlerine dayandığını gösteriyor.
Hazirandaki iyileşmenin ardından yeniden yükseliş
Eylüldeki artış, 2026’nın başlarında açlığın gerilemesinin ardından geldi. Ülke genelindeki oran marttaki yüzde 23,2’den haziranda yüzde 20,3’e düşmüş, eylülde ise yüzde 22,6’ya yükselmişti. Dolayısıyla eylül oranı, pandemi yılı olan 2020’nin yıllık ortalamasının üzerinde olsa da marttan 0,6 puan düşüktü.
Anket tarihleri ve sonuçlar bu değişimi şöyle gösteriyor:
- Mart 2026: Toplam açlık oranı yüzde 23,2; orta düzeyde açlık yüzde 17,7 ve şiddetli açlık yüzde 5,1 oldu.
- 20-29 Haziran 2026: Toplam açlık yüzde 20,3’e, orta düzeyde açlık yüzde 15,8’e, şiddetli açlık yüzde 4,5’e geriledi.
- 21-27 Eylül 2026: Toplam açlık yüzde 22,6’ya, orta düzeyde açlık yüzde 16,2’ye, şiddetli açlık yüzde 6,4’e yükseldi.
- 13 Ekim 2026: SWS, ailelerin yüzde 55’inin kendini yoksul gördüğünü gösteren üçüncü çeyrek öz değerlendirmeli yoksulluk sonuçlarını yayımladı.
Eylülde şiddetli açlık mart ayına kıyasla 1,3 puan yükseldi; buna karşın toplam açlık oranı biraz daha düşük kaldı. Şiddetli açlık kategorisindeki aileler için açlığın sıklığı önceki seviyesinin üzerine çıktı.
Eylül 2025 anketi farklı bir dönemi kapsıyor
SWS, 24-30 Eylül 2025 tarihlerinde de bir anket yaptı. Bu ankette açlık oranı, Haziran 2025’teki yüzde 16,1’e kıyasla yüzde 22 olarak ölçüldü; artış 5,9 puandı. Anketin saha çalışması tarihleri ve haziran başlangıç noktası bir önceki yıla ait.
Eylül 2025’te en yüksek oran yüzde 25,7 ile Metro Manila’da kaydedildi. Onu yüzde 23,8 ile Balance Luzon, yüzde 19,7 ile Mindanao ve yüzde 18,7 ile Visayas izledi. Ailelerin yarısı kendini yoksul, yüzde 41’i ise gıda yoksulu olarak tanımladı.
2025 sonuçları, kendini yoksul görmeyen ailelerde de açlığın yaygınlaştığını gösterdi. Bu grupta açlık hazirandaki yüzde 11,4’ten eylülde yüzde 17’ye çıkarken, kendini yoksul olarak tanımlayan ailelerde oran yüzde 21’den yüzde 26,9’a yükseldi.
SWS, anket açıklamasında yoksullukla açlık arasındaki ilişkiyi şöyle anlattı:
Yoksullar ve yoksul olmayanlar arasında açlık farklı oranlarda görülür. Belirli bir anda açlık genellikle yoksullar arasında daha yaygındır.
Eylül 2026 itibarıyla kendini yoksul olarak tanımlayanların oranı Eylül 2025’teki orandan beş puan, gıda yoksulluğu oranı ise üç puan yüksekti. 2025’in yıllık açlık ortalaması olan yüzde 20,2, 2024 ortalamasıyla aynıydı.
Anketler ne kadar kesin sonuç veriyor?
Eylül 2026 anketinde 18 yaş ve üzeri 1.500 yetişkinle yüz yüze görüşmeler yapıldı. Katılımcıların 600’ü Balance Luzon’dan, Metro Manila, Visayas ve Mindanao’dan ise 300’er kişiydi. Anket herhangi bir kurum ya da kuruluşun talebi üzerine yapılmadı.
SWS, ülke geneli tahminler için örnekleme hata payını artı eksi üç puan olarak bildirdi. Bölgesel hata payları Balance Luzon için artı eksi dört puan, Metro Manila, Visayas ve Mindanao’nun her biri için artı eksi altı puandı.
Hata payı, tüm ailelerle değil bir örneklemle görüşülmesinden kaynaklanan belirsizliği ifade eder. Ülke genelindeki yüzde 22,6’lık tahminin bildirilen örnekleme aralığı, her iki yönde üç puan uzanıyor. Bölgesel örneklemler daha küçük olduğundan hata payları daha geniş.
Haziran ayından bu yana görülen 2,3 puanlık değişim, ülke çapındaki tek bir anket için bildirilen hata payından daha küçük. İki anket arasındaki değişimin istatistiksel kesinliğini değerlendirmek için her ikisindeki belirsizliği de hesaba katmak gerekiyor. Buna rağmen yayımlanan rakamlar, eylülde ölçülen değişimi tutarlı biçimde ortaya koyuyor: şiddetli açlık arttı, kendini yoksul ve gıda yoksulu olarak tanımlayanların oranı yükseldi ve bu gruplarda açlık daha yaygın hale geldi.
SWS, bir sonraki açlık anketinin ne zaman yayımlanacağını bildirmedi. Eylül sonuçlarının ardından dikkatler, tekrarlanan açlığın artmaya devam edip etmeyeceğine ve gelir açıklarının büyüdüğünü bildiren ailelerin gıda ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek kaynaklara yeniden kavuşup kavuşamayacağına çevriliyor.
Öne Çıkanlar
- İstem dışı açlık, Haziran 2026’daki yüzde 20,3’ten Eylül 2026’da yüzde 22,6’ya yükseldi.
- Şiddetli açlık yüzde 4,5’ten yüzde 6,4’e çıkarak ülke genelindeki artışın büyük bölümünü oluşturdu.
- En yüksek açlık oranı yüzde 27 ile Metro Manila’da kaydedildi; en büyük artış Balance Luzon’da görüldü.
- Kendini yoksul olarak tanımlayan ailelerin oranı yüzde 55’e yükseldi; bu, tahminen 16,8 milyon aileye karşılık geliyor.
- Gıda yoksulluğu yüzde 44’e ulaştı; gıda yoksulu ailelerin yüzde 33,2’si açlık yaşadı.
- Ailelerin yoksulluktan kurtulmak için ihtiyaç duyduğunu belirttiği aylık bütçenin medyanı 15.000 P’ye çıktı; gelir açığı 6.000 P oldu.
- Eylül ayındaki açlık oranı, 2020’nin yıllık ortalaması olan yüzde 21,1’i aşarken Mart 2026’daki yüzde 23,2’nin altında kaldı.






