Tedavi ve kıyafet değişimi sırasında hastaları gösteren 80 video ortaya çıktı
Güney Kore polisi, bir milletvekilinin hastaların tedavi gördüğü, tıbbi işlemler geçirdiği ve kıyafet değiştirdiği anları gösteren 80 videoyu tespit etmesinin ardından, hastane güvenlik kamerası görüntülerinin yurt dışındaki pornografi sitelerinde yeniden dolaşıma girmesini soruşturuyor. Videolardan 21’inin Seul’deki tek bir kadın hastalıkları ve doğum kliniğinden geldiği belirlendi. Etkilenen kişi sayısının yaklaşık 100 olduğu tahmin ediliyor.
İçindekiler
- Tedavi ve kıyafet değişimi sırasında hastaları gösteren 80 video ortaya çıktı
- Görüntüler neleri ortaya koyuyor?
- Önceki gözaltılar yeniden dağıtımı durdurmadı
- İnternete bağlı kameralar neden mercek altında?
- Ameliyathanelere ilişkin yasa ne öngörüyor?
- Ameliyathanelerin görüntülerde yer alıp almadığı konusunda haberler farklı
- Sağlık Bakanlığının neden CCTV olay kaydı yoktu?
- Denetimde daha geniş güvenlik açıkları da gündeme geldi
- Hükümetin vaatleri
- Öne Çıkanlar
Kayıtlarda Şubat 2022 ile Kasım 2025 arasında değişen tarihler yer alıyordu. Bazı görüntüler, hastaları bekleme salonlarından muayene odalarına, ultrason odalarına ve tetkik odalarına kadar takip edecek şekilde düzenlenmiş; yüzleri ve bedenleri gizlenmeden gösterilmişti. Görüntüler plastik cerrahi kliniklerini, geleneksel Kore tıbbı kliniklerini ve rehabilitasyon merkezlerini de kapsıyordu.
Ulusal Polis Teşkilatı, Kore Demokratik Partisi milletvekili Heo Jong-sik’in soruşturma talebini 29 Eylül 2026’da aldı ve dosyayı Chungbuk Eyalet Polis Teşkilatına verdi. Kayıtları ilk olarak ele geçirmek, satmak ve dağıtmakla suçlanan dört şüpheli 2025’te yakalanmıştı. Soruşturmacılar şimdi görüntüleri başka sitelerde yeniden paylaşan kişilerin peşinde.
Dosya, 7 Ekim 2026’da Ulusal Meclis Sağlık ve Refah Komitesinin denetim gündemine geldi. Sağlık ve Refah Bakanı Jeong Eun-kyeong, tıbbi bilgilerin güvenliğinde eksikler olduğunu kabul ederek sağlık sektörüyle birlikte hazırlanacak önlemler sözü verdi. Sızıntıların kaynağı olarak internete bağlı kameralar şüpheleri üzerinde topluyor; ancak görüntülerin tam olarak nasıl ele geçirildiği ve sorumluluğun kimde olduğu henüz belirlenmiş değil.
Yanıtın şekillenmesinde önemli bir ayrım öne çıkıyor: Tıbbi Hizmetler Yasası, zorunlu ameliyathane kameraları için belirli güvenlik şartları getirirken hastanenin diğer alanlarındaki gözetim bu özel kuralların dışında kalıyor. Bu nedenle kameraların kurulum şartlarına uygun olması, hastaların sağlık kuruluşunun tamamında korunduğunu tek başına göstermiyor.
Görüntüler neleri ortaya koyuyor?
Heo’nun ofisi, kayıtlarda görünen klinik adını ve iç mekânları Seul’de faaliyet gösteren bir kadın hastalıkları ve doğum kliniğiyle karşılaştırdı. Bu kuruluşla bağlantılı 21 video, tespit edilen 80 kaydın yüzde 26’sından biraz fazlasını oluşturuyor ve açıklanan vakalar arasındaki en büyük kümeyi teşkil ediyor.
Düzenlemeler, güvenlik kamerası kayıtlarını hastalar ve sağlık kuruluşları etrafında kurgulanmış görüntü dizilerine dönüştürmüş görünüyor. Görüntüler, tek bir tedavi anını göstermekle kalmayıp hastaları odalar arasında takip ediyordu. Diğer videolarda enjeksiyonlar, hastane önlüğü giyerken yaşananlar, plastik cerrahi muayeneleri ve işlemleri, akupunktur ve manuel terapi yer alıyordu.
Kayıt sayısıyla mağdur sayısı arasındaki ayrım önemli. 80 video, mutlaka 80 kişi, 80 klinik ya da birbirinden ayrı 80 ihlal olduğu anlamına gelmiyor. Heo, parlamento denetiminde 80 vakayla ilgili polise başvurulduğunu ve yaklaşık 100 mağdur bulunduğunu söyledi. Diğer haberlerde de etkilenen kişi sayısının en az yaklaşık 100 olduğu belirtildi. Kesin mağdur sayısı ya da etkilenen kuruluşların tam listesi henüz açıklanmadı.
Ulusal Meclis Sağlık ve Refah Komitesi üyesi Heo Jong-sik, hastaların güvenine yönelik tehdidi şöyle dile getirdi:
Tedavi gördükleri ve kıyafet değiştirdikleri anların bile internette dolaştığını gören insanlar hastaneye nasıl güvenle gidebilir?
Önceki gözaltılar yeniden dağıtımı durdurmadı
Polis, daha önce görüntüleri barındıran bir siteye erişimin engellenmesini talep etmiş ve mağdurları korumak için adımlar atmıştı. Görüntülerin daha sonra başka yerlerde ortaya çıkması, tek bir siteye erişimi kısıtlamanın kopyaların dolaşıma girmesini önlemediğini gösteriyor.
2025’te yakalanan dört şüpheli ilk izinsiz erişim, satış ve dağıtım eylemleriyle suçlanıyordu. Şüphelilerin yakalanmış olması, daha sonraki kopyaları kimin yüklediğini ya da bugün dolaşımda olan tüm videoların aynı izinsiz erişimden kaynaklanıp kaynaklanmadığını ortaya koymuyor. Soruşturmanın amacı, görüntüleri yeniden dağıtanları belirlemek ve sızıntının kaynağını netleştirmek.
Etkilenen hastanelerden biri, önceki yıl soruşturmadan geçtiğini ve ardından kapsamlı bir güvenlik incelemesi yaptığını söyledi. Bu açıklama, yeni tespit edilen paylaşımların daha önce çalınmış eski kayıtları mı yoksa daha sonraki bir ihlalden elde edilmiş görüntüleri mi içerdiğini ortaya koymuyor. Heo, görüntüleri dağıtan siteler yurt dışında olduğu için uluslararası işbirliği çağrısı yaptı.
Şimdiye kadar açıklanan başlıca tarihler şöyle:
- 2021: Tıbbi Hizmetler Yasası’nda yapılan değişiklikle ameliyathanelere kamera zorunluluğu getirildi.
- Şubat 2022-Kasım 2025: Tespit edilen kayıtlarda yer alan tarihler.
- Eylül 2023: Ameliyathanelerde güvenlik kamerası bulundurma zorunluluğu yürürlüğe girdi.
- 2025: Polis, görüntüleri ele geçirmek, satmak ve dağıtmakla suçlanan dört şüpheliyi yakaladı.
- 29 Eylül 2026: Ulusal Polis Teşkilatı, Heo’nun soruşturma talebini aldı.
- 7 Ekim 2026: Milletvekilleri, Sağlık Bakanı’na sızıntılar ve tıbbi siber güvenlik hakkında sorular yöneltti.
İnternete bağlı kameralar neden mercek altında?
Sızdırılan görüntülerin çoğunun, yaygın adıyla IP kamera olarak bilinen internet protokolü kameralarıyla kaydedildiği düşünülüyor. Bu cihazlar kablolu ya da kablosuz ağlar üzerinden görüntüleri başka ekipmanlara aktarabiliyor. Hizmetleri internete açık olduğunda, parolalardaki veya yapılandırmadaki zayıflıklar yetkisiz erişime yol açabiliyor.
Olayla ilgili haberlerde, fabrika ayarlarından kalan parolaları yaygın biçimde bilinen bazı ithal ürünlerden ve görüntüleri çevrimiçi olarak erişilebilen web sunucuları üzerinden aktaran kameralardan söz edildi. Bunlar olası güvenlik açıkları; ancak bu vakadaki kayıtların nasıl elde edildiğine dair doğrulanmış bir açıklama değiller. Belirli bir üreticinin, parola güvenliğindeki bir aksaklığın ya da sunucu ihlalinin neden olduğu ortaya konmuş değil.
Sağlık ve Refah Bakanı Jeong Eun-kyeong, parlamento denetiminde polisin erişim yöntemini doğrulaması gerektiğini vurgularken, öncelikli kaygının IP kameralar olduğunu belirtti:
Şu aşamada sorun IP kameralar olarak görülüyor; bu nedenle bu alanın ele alınması gerekiyor.
Bakan, bu cihazları ameliyathanelerde kullanılması zorunlu olan ve kayıtların kapalı bir ağda tutulması amaçlanan kapalı devre kameralardan ayırdı. Ağın dışarıdan ayrılması, doğrudan açık internete maruz kalma riskini azaltıyor; ancak görüntüleri kimin izleyebileceği, kopyalayabileceği veya dışa aktarabileceği konusundaki soruları ortadan kaldırmıyor. Heo’nun incelemeye alınmasını istediği konular arasında bu yönetim meseleleri de bulunuyor.
Ameliyathanelere ilişkin yasa ne öngörüyor?
Tıbbi Hizmetler Yasası, genel anestezi veya sedasyon dahil olmak üzere hastaların bilincinin kapatıldığı ameliyatların yapıldığı kuruluşlarda ameliyathanelere kamera yerleştirilmesini zorunlu kılıyor. Yasal istisnalar saklı kalmak kaydıyla, hasta veya yasal temsilcisi talep ettiğinde kayıt alınması gerekiyor. Düzenleme, ehliyetsiz kişilerce yapılan ameliyatlar dahil yasa dışı eylemleri caydırmak ve soruşturmalar ile tıbbi uyuşmazlıklarda kanıtları korumak amacıyla getirildi.
Ameliyathane kuralları, parola koruması, erişim kayıtları ve erişim yetkilerinin sınırlandırılması dahil olmak üzere sızıntılara karşı önlemler gerektiriyor. Sağlık Bakanlığının şartları, bu amaçla internete bağlı ağ kameraları yerine kapalı devre kameraların kullanılmasını öngörüyor.
Bakanlığın Heo’nun ofisine sunduğu verilere göre, kurulum zorunluluğu kapsamındaki 2 bin 529 kuruluşun 2 bin 528’i Haziran 2026 sonu itibarıyla kamera kurmuştu. Kalan kuruluş geçici olarak kapalıydı. Buna göre belirtilen toplamda faaliyette olan tüm kuruluşlar kurulumu tamamlamıştı; ancak bu veri, hastanedeki her odadaki her kameranın güvenliğini değil, kurulum durumunu ölçüyor.
Heo’nun ofisi, tespit edilen kayıtların Tıbbi Hizmetler Yasası’ndaki özel ameliyathane hükümlerinin kapsamadığı muayene odaları, danışma odaları, bekleme salonları ve hasta odalarında çekildiğini bildirdi. Bu, diğer gözetim faaliyetlerinin tüm gizlilik yükümlülüklerinden muaf olduğu anlamına gelmiyor. Yalnızca Tıbbi Hizmetler Yasası kapsamında getirilen özel koruma önlemlerindeki bir boşluğa işaret ediyor.
Ameliyathanelerin görüntülerde yer alıp almadığı konusunda haberler farklı
Bazı haberlerde sızdırılan görüntülerin ameliyathane sahnelerini de içerdiği belirtildi. Ancak Heo’nun bulgularına göre tespit edilen kayıtlar ameliyathanelerin dışındaydı; bakanlık da şüpheli erişim yönteminin zorunlu kapalı devre kamera sistemleri yerine IP kameralar olduğunu söyledi.
Dolayısıyla sızıntılar ile ameliyathane zorunluluğu kapsamında kurulan kameralar arasında doğrudan bağlantı doğrulanmış değil. Haberlerde ayrıca hastanelerin ameliyathaneleri ve diğer iç mekânları izlemek için IP kamera kullandığı da aktarıldı. Herhangi bir kuruluşun yasa gereği zorunlu ekipman yerine IP kamera kullanıp kullanmadığı incelenmeli; bu durum ülke genelindeki kurulum verilerinden anlaşılamaz.
Seul Tabipler Birliği, kayıtların hangi koşullarda çekildiği, sızıntının boyutu ve yeniden dağıtımı hakkında soruşturma yapılmasının yanı sıra, olası yürürlükten kaldırma dahil ameliyathane kamera politikasının bütünüyle gözden geçirilmesi çağrısında bulundu. Birlik, mahrem tıbbi görüntülerin olağanüstü zarara yol açabileceğini ve kopyalanıp dağıtıldıktan sonra geri alınmasının zorlaştığını savundu.
Politika tartışmasının yönünü, soruşturmacıların henüz netleştirmediği olgular belirleyecek. Zorunluluk kapsamı dışında kurulan kameralardan kaynaklanan bir sızıntı, hastanelerdeki genel gözetim kontrollerine işaret eder. Zorunlu bir ameliyathane sisteminin ihlal edildiğine veya yerine uygun olmayan ekipman kullanıldığına dair kanıtlar ise farklı mevzuata uyum sorularını gündeme getirir. Ekipman ve erişim yolları belirlenmeden bu sonuçlardan hiçbiri varsayılmamalı.
Sağlık Bakanlığının neden CCTV olay kaydı yoktu?
Heo’nun ofisine sunulan bakanlık verilerinde, 2021’den Ağustos 2026’ya kadar sağlık kuruluşlarında yaşanan 109 siber güvenlik olayı kaydedildi. Bunların 106’sı özel, üçü kamu kuruluşlarında gerçekleşti. Olayların 98’i, toplamın yaklaşık yüzde 90’ını oluşturan fidye yazılımı vakalarıydı. Hiçbirinin CCTV görüntüleriyle ilgili olduğu belirtilmedi.
Bu kayıt eksikliği, kamera sistemlerinin hiç ihlal edilmediğini göstermiyor. Polis, 2025’te hastane görüntüleriyle ilgili şüphelileri zaten yakalamışken bakanlık kayıtlarında buna karşılık gelen bir CCTV olayı bulunmuyordu. Bu fark, polis faaliyetleriyle tıp politikalarından sorumlu kuruma ulaşan bilgiler arasında boşluk olduğuna işaret ediyor.
Heo, özel sağlık kuruluşlarının elektronik tıbbi kayıtlarla ilgili ihlalleri Sağlık ve Refah Bakanlığına bildirdiğini, diğer sistemleri etkileyen olayların ise Bilim ve Bilişim Teknolojileri Bakanlığına veya Kore İnternet ve Güvenlik Kurumuna bildirildiğini söyledi. Bu düzenlemeye göre hastane kamera sistemindeki bir ihlal, Sağlık Bakanlığının olay kayıtlarında görünmeyebilir.
Jeong, görüntülerden haberler aracılığıyla haberdar olduğunu söyledi. Heo, incelemenin yalnızca zorunlu ameliyathane kameralarının kurulu olup olmadığıyla sınırlı kalmayıp kamera konumlarını, görüntülerin saklanmasını, erişim yönetimini ve güvenlik sorumluluğunu da kapsayan kapsamlı bir denetim yapılmasını istedi.
Denetimde daha geniş güvenlik açıkları da gündeme geldi
Kamera soruşturması, tedaviyi aksatan ve başka hasta bilgilerini açığa çıkaran saldırılarla birlikte ele alındı. Hastanelerin iç ağlarını hedef alan fidye yazılımı vakaları, 2025’teki sekiz vakaya kıyasla 2026’nın ilk sekiz ayında 14’e ulaştı. Yılın henüz tamamlanmayan dönemindeki sayı altı vaka, yani yüzde 75 artmıştı; ancak bu rakamlar farklı uzunluktaki dönemleri kapsıyor.
Fidye yazılımı, kurumları ödeme yapmaya zorlamak için bilgisayar sistemlerini genellikle kilitliyor veya çalışamaz hale getiriyor. Kangwon Ulusal Üniversitesi Hastanesinde saldırı tedaviyi dört saat 50 dakika aksattı. Hwasun Chonnam Ulusal Üniversitesi Hastanesinde ise 298 kişiye ait kişisel bilgilerin sızdırıldığı bildirildi.
Ulusal Acil Tıbbi Bilgi Ağı 2026’da üç kez kesintiye uğradı. Ulusal Tıp Merkezini etkileyen kesintilerden birinin giderilmesi 32 saate kadar sürdü. Bu kesintiler sağlık hizmetlerinin sürekliliği açısından ayrı bir riski gösteriyor; ancak denetimde aktarılan bilgiler, üçünün de siber saldırılardan kaynaklandığını ortaya koymadı.
Halkın Gücü Partisi milletvekili Han Ji-a, üçüncü basamak hastaneler dahil 263 genel hastanenin yüzde 16,7’sinde bilgi güvenliği bütçesi bulunmadığını gösteren veriler sundu. Kurum başına ortalama güvenlik çalışanı sayısı 0,9’du. Han ayrıca, Kuzey Koreli bir bilgisayar korsanlığı grubunun 2021’de Seul Ulusal Üniversite Hastanesine düzenlediği ve yaklaşık 830 bin kişinin sağlık bilgilerini açığa çıkaran saldırıya da değindi.
Bu olaylar farklı sistemleri ilgilendiriyor ve tek bir ihlalmiş gibi ele alınamaz. Birlikte değerlendirildiklerinde, bakanlığın neden kamera sistemlerinin ötesine geçerek personel, bütçe, hastane ağları ve tıbbi bilgilerin korunmasına odaklandığını ortaya koyuyorlar.
Hükümetin vaatleri
Jeong, özel sağlık kuruluşlarıyla birlikte bir güvenlik planı hazırlanacağını taahhüt etti ve bakanlığın Kore Tabipler Birliği ile Kore Hastaneler Birliğinden kurum içi denetimleri güçlendirmelerini istediğini söyledi. Hastanelerin maliyetleri ve uzman personel eksikliğini daha güçlü koruma önündeki engeller olarak gösterdiğini de kabul etti.
Sağlık ve Refah Bakanı Jeong Eun-kyeong, denetimde tehdidin hızını şöyle anlattı:
Saldırganların hızına yetişemiyoruz.
Planlanan yanıt, suçlular açıklarından yararlanmadan önce zayıflıkları bulmak için saldırganları taklit eden yetkili siber güvenlik testlerinin değerlendirilmesini de içeriyor. Han, bu yaklaşımın önce ulusal üniversite hastanelerinde, Ulusal Sağlık Sigortası Kurumunda ve Sağlık Sigortası İnceleme ve Değerlendirme Kurumunda uygulanmasını önerdi. Bakanlık ayrıca uzman personel ve finansman sağlamanın yollarını inceleyeceğini bildirdi.
Görüntü sızıntılarının mağdurları için öncelikli ihtiyaçlar, kayıtların kaldırılması, daha fazla dağıtımın engellenmesi ve yeni ifşalara karşı koruma sağlanması. Heo ayrıca yalnızca zorunlu ameliyathane kameralarını değil, hastanelerdeki tüm video ekipmanlarını kapsayan kurumsal güvenlik standartları ve denetim yükümlülükleri talep etti.
Polis soruşturmasının tamamlanması, kesin mağdur sayısının açıklanması, kapsamlı güvenlik planının yayımlanması veya kamera kurallarında değişikliğe gidilip gidilmeyeceğine ilişkin karar için tarih verilmedi. Verilen sözler, tamamlanmış bir reform değil, geliştirilecek önlemler niteliğinde. Kayıtların yeni bir hırsızlık sonucu mu elde edildiği yoksa tekrar tekrar mı kopyalandığı, hem ihlalin boyutunu hem de yanıtın etkinliğini değerlendirmek açısından belirleyici olacak.
Öne Çıkanlar
- Heo’nun ofisi, Güney Kore’deki sağlık kuruluşlarından 80 video tespit etti. Bunların 21’i Seul’deki bir kadın hastalıkları ve doğum kliniğiyle bağlantılı.
- Yaklaşık 100 kişinin mağdur olduğu belirlendi; kesin sayı henüz net değil.
- Chungbuk polisi, 2025’te dört şüphelinin yakalanmasının ardından görüntülerin yeniden dağıtılmasını soruşturuyor.
- Sızıntının kaynağı olarak IP kameralar şüpheleri üzerinde topluyor. Zorunlu ameliyathane CCTV sistemleriyle bağlantı doğrulanmış değil.
- Sağlık Bakanlığının kayıtlarında Ağustos 2026’ya kadar sağlık sektöründe yaşanan 109 siber güvenlik olayı yer aldı; bunların hiçbiri CCTV ile ilgili değildi.
- Hükümet, ortak güvenlik önlemleri ve daha güçlü kurum içi denetimler sözü verdi; yetkili siber saldırı testlerini de değerlendirecek.
- Sızıntının nasıl gerçekleştiği, ifşanın tam kapsamı ve reformların takvimi henüz netleşmedi.






