Körfez’deki riskler ve işe alım dolandırıcılığı göçü şekillendirirken Avrupa Nepalli işçiler için öne çıkıyor

13 dakikalık okuma
The Rising Demand for Nepalese Hospitality and Construction Workers ...

Yaklaşık 54 bin onay, varış noktalarının değiştiğine işaret ediyor

Körfez’deki belirsizlik iş arayanları farklı destinasyonları değerlendirmeye yöneltirken, 2025-26 mali yılının ilk 11 ayında Nepalli işçiler için Avrupa’da 53.951 yeni çalışma izni onaylandı. Avrupa’daki 24 ülkede verilen bu onaylar, Nepal’den yurt dışına çalışmaya gidecek iş gücünün yüzde 14,7’sini oluşturdu. Bu oran önceki mali yılda yüzde 8,69’du.

İçindekiler
  1. Yaklaşık 54 bin onay, varış noktalarının değiştiğine işaret ediyor
  2. Avrupa onaylarının neredeyse yarısı Romanya’ya ait
  3. Bazı işçiler doğu destinasyonlarını geçiş kapısı olarak görüyor
  4. Sonraki destinasyonlar grubunda Kıbrıs öne çıkıyor
  5. İş gücü açığı inşaattan bakım hizmetlerine uzanıyor
  6. Aile güvencesi, kısa vadeli yüksek kazançtan daha ağır basabiliyor
  7. Yüksek ücretler ve asılsız vaatler işçileri riske atıyor
  8. Nepal anlaşmalar ararken Avrupa denetimleri sıkılaştırıyor
  9. Fırsat, işin koşullarına bağlı
  10. Öne Çıkanlar

Nepal Dış İstihdam Dairesi’nin verileri, destinasyon haritasının ne kadar hızlı değiştiğini gösteriyor. 2025 Temmuz ortası ile 2026 Haziran ortası arasında yaklaşık 367 bin Nepalli, 160 ülkede çalışmak üzere yeni çalışma izni aldı. En büyük pay hâlâ yüzde 55,4 ile Körfez ülkelerine aitken, Malezya’nın payı yüzde 15,9 oldu. Avrupa’nın payı, önceki mali yıla kıyasla 6,01 puan arttı.

Nepalli işçiler gelir, iş güvencesi, oturma hakları ve ailelerini yurt dışına götürme olasılığı gibi çeşitli öncelikleri tartıyor. Körfez kısa vadede çoğu zaman daha yüksek gelir sunarken, Avrupa ülkeleri aile yaşamı için daha kalıcı bir zemin arayan işçileri cezbediyor. Batı Asya’da yeniden yükselen gerilimler, geleneksel istihdam piyasalarının güvenliği ve güvenilirliğini daha önemli bir mesele hâline getirdi.

Avrupa için verilen onayların 12.482’si kadınlara verildi; kadınların payı yüzde 23,91 olarak kaydedildi. Kıbrıs öne çıkıyor: Orada çalışması onaylanan 7.314 Nepallinin 4.742’sini kadınlar oluşturuyor ve çoğu ev hizmetlerinde çalışıyor.

İşçilerin ülkelerine gönderdiği para olan işçi dövizlerine Nepal’in bağımlılığı, bu değişime bireysel iş kararlarının ötesinde bir önem kazandırıyor. Nepallilerin nerede çalıştığındaki değişim; hane gelirlerini, işe alım şirketlerini ve hükümetin yurt dışındaki vatandaşlarını koruma yaklaşımını etkiliyor. 21 Temmuz 2026 itibarıyla Avrupa güç kazanırken, Körfez Nepal’in yurt dışındaki en büyük istihdam destinasyonu olmayı sürdürüyor.

Reklam

Avrupa onaylarının neredeyse yarısı Romanya’ya ait

Avrupa destinasyonları arasında 24.767 yeni onayla Romanya ilk sırada yer aldı; bunların 3.144’ü kadınlara verildi. Dönem boyunca Avrupa’da çalışması onaylanan Nepallilerin yaklaşık yüzde 46’sı Romanya’ya gitti. İnşaat, otel ve restoranlar, fabrikalar, depolar, lojistik, bakım hizmetleri ve diğer alanlardaki işverenlerin işçiye ihtiyacı var.

Bükreş’i çevreleyen İlfov ilinde 51 binden fazla yabancı uyruklu kişi kayıtlı. Mevcut iş olanakları ve aile birleşimi imkânı nedeniyle Nepalliler, ilin en büyük yabancı işçi grubunu oluşturuyor. Aile birleşimi, uygun koşulları karşılayan oturma izni sahiplerinin aile üyelerini yanlarına getirebilmesi anlamına geliyor.

Romanya’nın göç verileri, bu hareketliliği başka bir açıdan ortaya koyuyor. Yetkililer 2025’te Nepal, Sri Lanka, Bangladeş, Hindistan ve Pakistan vatandaşlarına 82.180 çalışma izni verdi. Bu izinlerin 45.496’si Nepalli vatandaşlara verildi; bu, söz konusu beş ülkeye verilen izinlerin yarısından fazlası. 30 Nisan 2026 itibarıyla 57.330 Nepalli vatandaşın geçerli Romanya oturma izni vardı; bunların 56.700’ü istihdama dayalıydı.

Nepal’in yeni çalışma izni onayları, yurt dışında çalışmak üzere ülkeden ayrılma iznini kaydediyor. Romanya’nın çalışma ve oturma izinleri ise varış ülkesi tarafından verilen yetkiyi gösteriyor. Bu veriler göçün farklı aşamalarını ve farklı dönemleri kapsıyor.

Nepal’in Almanya’daki maslahatgüzarı ve aynı zamanda Romanya’yla ilişkilerden sorumlu olan Sagar Phuyal, Schengen Bölgesi’ne katılmasının ardından Romanya’nın daha cazip hâle geldiğini söyledi. Ülkeler arasındaki iş gücü anlaşmasının tam olarak yürürlüğe konması için yapılan hazırlıkları da şöyle anlattı:

Nepal ile Romanya ikili bir iş gücü anlaşması imzaladı ve anlaşmanın tam olarak uygulanması için hazırlıklar sürüyor. Nepalliler şu anda Romanya’daki en büyük yabancı işçi topluluğunu oluşturuyor.

Romanya, iş gücü açığını gidermek için Avrupa Birliği dışından gelen işçilere yıllık 100 bin kişilik kota uyguluyor. Ancak özellikle birçok işçinin ülkeye geldikten sonra kendilerine tahsis edilen işlerden ayrılması veya başka yerlerde iş araması nedeniyle kota uygulamada nadiren dolduruluyor.

Tarihler, göç verilerinin kapsadığı farklı dönemleri gösteriyor:

  • 2025: Romanya, Nepalli vatandaşlara 45.496 çalışma izni verdi.
  • 30 Nisan 2026: Romanya’da geçerli oturma izni bulunan 57.330 Nepalli kaydedildi.
  • 2025 Temmuz ortası ile 2026 Haziran ortası: Nepal, Avrupa’daki 24 ülke için 53.951 yeni çalışma izni onayladı.
Reklam

Bazı işçiler doğu destinasyonlarını geçiş kapısı olarak görüyor

Romanya’nın popülerliği, daha batıya ilerleme hedeflerini de yansıtıyor. Bazı Nepalliler Romanya, Hırvatistan, Sırbistan, Bulgaristan ve diğer doğu ülkelerini; ücretlerin genellikle daha yüksek, oturma izni sistemlerinin ise daha cazip görüldüğü Batı Avrupa’ya açılan giriş kapıları olarak değerlendiriyor.

Bükreş’teki Şerpa Topluluğu Derneği Başkanı Lhakpa Sherpa, Romanya’nın vize sürecinin şu anda en hızlı süreçlerden biri olduğunu söyledi. İşçiler ülkeye geldikten sonra geçici oturma kartı alabiliyor ve ardından başka bir Avrupa ülkesine geçmeye çalışabiliyor. Romanya makamları buna yanıt olarak kontrolleri sıkılaştırdı.

Sherpa, göç yetkililerinin ülkeye gelen işçinin teyit edilmiş bir işi olup olmadığını artık nasıl kontrol ettiğini şöyle anlattı:

Havalimanlarındaki göç yetkilileri artık işvereni arayarak gelen işçileri doğruluyor. İşverenler pozisyonları teyit etmezse işçiler geri gönderiliyor.

Bazı işçiler Türkiye, Yunanistan, Bulgaristan, Kuzey Makedonya, Sırbistan, Bosna Hersek, Hırvatistan ve Slovenya gibi ülkelerden geçen düzensiz bir göç koridoru olan Balkan Rotası’nı kullanmaya çalışıyor. Bu rota İtalya, Fransa, Almanya, Portekiz veya Polonya yönüne ilerleyebiliyor. Göçmenler ormanları ve dağ sınırlarını aşmak için kaçakçılara veya rehberlere para ödeyebiliyor; bu da onları tutuklanma, yaralanma, hırsızlık ve istismar riskiyle karşı karşıya bırakıyor.

Bazı durumlarda yasal seyahat mümkün olsa da oturma izinleri, işçilerin tam olarak anlamayabileceği koşullara bağlı. Hırvatistan’da çalışan Yam Kumar Rupakheti, geçici oturma kartıyla ülkeye geldikten sonra depolarda, yemek dağıtımında ve boyacılıkta iş buldu. Daha sonra kartı geçerliyken yasal yollarla İtalya’ya gitti.

Rupakheti’nin deneyimi, ülkeye geldikten sonra işçilerin üstlenmek zorunda kalabileceği sorumlulukları da gösteriyor. İş bulmak, belgeleri yenilemek ve yaşam masraflarını karşılamak, güvenilir destek olmaksızın işçilerin kendi başına halletmesi gereken işler hâline gelebiliyor. Geçici oturma kartının son kullanma tarihi ve beraberinde getirdiği koşullar var; işçilerin geçimlerini sağlarken yasal statülerini koruyabilmek için her ikisini de takip etmesi gerekiyor.

Reklam

Sonraki destinasyonlar grubunda Kıbrıs öne çıkıyor

Avrupa destinasyonları arasında 7.314 yeni çalışma izni onayıyla Kıbrıs ikinci sırada yer aldı. Onu 3.245 ile Portekiz, 3.056 ile Malta, 2.993 ile Bulgaristan, 2.899 ile Sırbistan, 2.817 ile Hırvatistan, 2.254 ile Yunanistan ve 1.961 ile Avusturya izledi.

Daha varlıklı Batı Avrupa ekonomilerine doğrudan erişim sınırlı kaldı. Çalışma izni onayı alan Nepallilerin 316’sı Almanya’ya, 190’ı İrlanda’ya, 146’sı Fransa’ya, 146’sı İspanya’ya, 62’si Hollanda’ya, 20’si Belçika’ya ve dokuzu İsveç’e gitti. Daha sıkı vize kuralları, yüksek nitelik gereklilikleri ve Nepalli başvuru sahiplerine açık resmî işe alım anlaşmalarının azlığı, bu sayıların düşük kalmasını açıklamaya yardımcı oluyor.

Polonya da genişleyen bir istihdam piyasası. 2025’in sonunda yaklaşık 1,29 milyon yabancı işçi ülkede yasal olarak çalışıyordu; bu, bir yıl öncesine göre yaklaşık yüzde 8 artış demek. En büyük gruplar Ukraynalılar ve Belaruslular olmayı sürdürürken Nepal, Hindistan, Filipinler, Vietnam ve Kolombiya’dan gelen işçilerin sayısı artıyordu. Polonya’daki Nepallilerin sayısının 2025’te yüzde 30’dan fazla yükseldiği bildirildi.

Polonya’da çalışma çağındaki nüfusun azalması, fabrikalarda, taşımacılıkta, hemşirelikte, bilgisayar programcılığında ve makine operatörlüğünde iş gücü talebi yaratıyor. Yeni dijital süreçler bazı istihdam işlemlerini kolaylaştırdı. Ancak yüksek harçlar, uzun izin bekleme süreleri ve yasa dışı istihdama yönelik daha ağır cezalar işverenleri ve göçmenleri hâlâ etkiliyor.

Yunanistan’ın tarım, turizm, yiyecek hizmetleri, inşaat ve imalat alanlarında AB dışından gelen işçilere ihtiyacı var. Son yıllarda yılda 80 binden fazla pozisyon için onay verilse de vize ve işe alım süreçleri beş veya altı ay sürebildiği için bunların yalnızca yüzde 40 ila 50’si dolduruluyor.

Önerilen bir Yunanistan yasası, geçici istihdam ajanslarının doğrudan işçi alıp onları işletmelere yerleştirmesine izin verecek. Öneri, birçok destinasyonda ortak olan pratik bir soruna çözüm getirmeyi amaçlıyor: İşverenlerin açık pozisyonları varken, işçiler bu işleri üstlenmek için gereken belgeleri aylarca bekleyebiliyor.

Reklam

İş gücü açığı inşaattan bakım hizmetlerine uzanıyor

Avrupa Çalışma Otoritesi, 2025 raporunda 2.617 meslekte iş gücü açığı tespit etti. İtalya 253 meslekle ilk sırada yer alırken, onu 195 meslekle Hollanda, 193 meslekle Bulgaristan, 184 meslekle Belçika ve 170 meslekle Romanya izledi. Listelenen açıkların yaklaşık yüzde 57’si yüksek veya orta şiddette olarak değerlendirildi.

Açık bulunan meslekler arasında vasıflı işler, makine operatörleri, teknisyenler ve sürücüler yer alıyor. Talep; inşaat, taşımacılık, konaklama ve kişisel hizmetlerde orta düzey beceri gerektiren işleri de kapsıyor. Yaşlanan nüfus, düşük doğum oranları, çalışanların becerilerindeki açıklar ve zor çalışma koşulları, yerel iş gücü arzını azalttı.

Avrupa’da sağlık ve bakım hizmetlerinde 25 milyondan fazla kişi çalışıyor. Buna karşın sektörün uzman doktorlar, pratisyen hekimler, hemşireler ve bakım görevlilerinde yüzde 36’lık bir açıkla karşı karşıya olduğu bildiriliyor. Mevcut sağlık çalışanlarının yarısından fazlası 50 yaşında veya daha büyük. AB dışından gelen vatandaşlar, evde bakım çalışanlarının büyük bir bölümünü ve yüksek nitelikli sağlık personelinin giderek artan bir kısmını oluşturuyor.

İsveç, işçi talebiyle kısıtlayıcı göç politikası arasındaki gerilimi gözler önüne seriyor. Yurt dışında eğitim almış doktorlar ülkede aktif çalışan doktorların yüzde 27’sinden fazlasını, göçmenler ise sağlık bakım yardımcılarının yarısından fazlasını oluşturuyor. İsveç’in 2030’a kadar 50 bin yaşlı bakım çalışanına daha ihtiyaç duyması bekleniyor. Sağlık çalışanlarının sınır dışı edilmesiyle ilgili vakalar, oturma izni kurallarının daha öngörülebilir olması yönünde çağrılara yol açtı.

Avrupa’daki lojistik şirketleri de Asya, Afrika ve Latin Amerika’dan kamyon şoförlerini giderek daha fazla işe alıyor. Bazı işçiler yola çıkmadan önce dil eğitimi alıyor, ehliyet ediniyor ve Avrupa trafik kuralları konusunda eğitim görüyor.

Buna rağmen taşımacılık çalışanları işe alım borçlarıyla, maaş kesintileriyle ve belgelerine el konmasıyla karşılaşabiliyor. İstihdam sürecinin çeşitli aşamalarını birden fazla şirketin üstlendiği karmaşık taşeron düzenlemeleri, iş gücü ihlallerinden kimin sorumlu olduğunu belirlemeyi güçleştirebiliyor. İşçi talebi ile istihdamın niteliği birbirinden ayrı pratik zorluklar olmayı sürdürüyor.

Reklam

Aile güvencesi, kısa vadeli yüksek kazançtan daha ağır basabiliyor

Daha önce Birleşik Arap Emirlikleri’nde aşçı olarak çalışan Kumari Waiba, Bulgaristan’da ayda yaklaşık 1.100 avro kazanıyor. Kira, vergiler, sağlık sigortası, ulaşım ve günlük masraflar çıktıktan sonra evine yaklaşık 700 avro gönderebildiğini söyledi. Bazı genel işçiler ayda yaklaşık 1.200 avro kazanırken, fazla mesai olmadığında birikimleri 500 avronun altına düşebiliyor.

Dolayısıyla Avrupa’da çalışmak, kısa vadede Körfez’deki bir işten daha az kazanç sağlayabiliyor. Buna rağmen işçiler, ileride kalıcı oturma izni almaya ve aile üyelerini yanlarına getirmeye hak kazanabilecekleri için Avrupa’yı cazip buluyor. Bazı aileler açısından bu olasılık, geçici işlerde daha yüksek ücretle birkaç yıl çalışmaktan daha değerli. Oturma hakları, kamu hizmetleri, eğitim olanakları ve yasal istihdam da kararlarını etkiliyor.

Avrupa Birliği verilerine göre 2023’te AB dışındaki ülkelerin vatandaşlarına istihdam amacıyla 1,3 milyon ilk oturma izni verildi; bu, verilen tüm ilk izinlerin yüzde 33,8’ini oluşturdu. AB aynı yıl tüm gerekçelerle 3,7 milyon ilk oturma izni verdi. İlk oturma izni, kişinin varış ülkesinde belirtilen bir amaç doğrultusunda yaşamasına olanak tanıyan ilk yetkidir.

Göç verilerinde ailevi gerekçelerin payı yüzde 45’le istihdamın yüzde 28’lik payını aştı. Dolayısıyla bireysel bir işçinin uygunluğu ilgili oturma izni koşullarına bağlı olsa da aile göçü ve işe alım, Avrupa’nın cazibesinde önemli rol oynuyor.

Bakım, inşaat, turizm, taşımacılık ve teknoloji alanlarında yabancı iş gücüne olan talebin sürmesi bekleniyor. Avrupa, nitelikli işçileri çekmek için AB Mavi Kartı ve AB Yetenek Havuzu gibi resmî programlar geliştiriyor. En fazla Mavi Kartı Almanya verirken, Fransa gibi ülkeler açık bulunan mesleklerde çalışanlara yönelik başvuru yollarını genişletti.

Nitelikli profesyoneller bu programlardan genellikle genel işçilere kıyasla daha kolay yararlanabiliyor. Daha az uzmanlık gerektiren işlerde çalışanlar için geçici izinler, işe alım masrafları ve aile birleşimine hak kazanmak için gereken süre, taşınmanın mali açıdan sürdürülebilir olup olmayacağını daha fazla etkileyebiliyor.

Reklam

Yüksek ücretler ve asılsız vaatler işçileri riske atıyor

Nepal’in resmî işe alım düzenlemeleri, Avrupa’ya göçteki büyümeye ayak uydurmakta zorlandı. İş arayanların çoğu kişisel bağlantılara, gayriresmî ağlara ve bireysel aracılara başvuruyor. İş, seyahat belgeleri ve oturma izni düzenlemeleri için 700 bin ile 2 milyon Nepal rupisi arasında ödeme yapabiliyorlar.

Dış İstihdam Dairesi, Avrupa’da işe yerleştirmeyle bağlantılı dolandırıcılık nedeniyle 4.993 kişinin şikâyette bulunduğunu ve yaklaşık 240 milyon Nepal rupisi tazminat talep ettiğini belirtiyor. Şikâyetler arasında sahte maaş vaatleri, gerçekte olmayan işler, kötü konut koşulları, ödenmeyen ücretler ve işverenin ya da iş yerinin konumunun beklenmedik biçimde değiştirilmesi yer alıyor.

Portekiz’deki Yerleşik Olmayan Nepalliler Derneği’nin gençlik başkan yardımcısı Bhimsen Thapa, işçilerin ülkeye geldikten sonra bazen aylarca iş bulamadığını söyledi. Dil engelleri de banka hesabı açmalarını, konut bulmalarını veya hukuki yardım almalarını önleyebiliyor.

Thapa, işe alım sırasında verilen sözlerin tutulmamasının mali sorunları nasıl yasal statü kaybına dönüştürebildiğini şöyle anlattı:

İşçiler çoğu zaman ücretlerin ve konaklama koşullarının işe alım yapanların vaatleriyle örtüşmediğini görüyor. Birçoğu aylarca işsiz kalıyor, parasız kalıyor ya da belgesiz duruma düşerek tutuklanma ve sınır dışı edilme riskiyle karşılaşıyor.

Nepal Yabancı İstihdam Ajansları Birliği Başkanı Dik Bahadur Khatri, lisanslı ajanslara yönelik kısıtlamaların işçileri gayriresmî kanallara yönelttiğini söyledi. Meşru şirketlerin, sözleşmeler ve işçi refahı konusunda açık sorumluluk üstlenerek hükümet denetiminde Avrupa’da işe yerleştirme yapmasına izin verilmesi gerektiğini savundu.

Çalışma ve Hareketlilik Araştırmaları Merkezi’nden Jeevan Baniya, göçmen nüfusu büyüdükçe Nepal’in diplomatik misyonlarının daha fazla personele ve kaynağa ihtiyaç duyduğunu söyledi. Bu misyonların çalışmaları arasında işverenleri doğrulamak, koşulları izlemek, çeviri ve hukuki yönlendirme sağlamak, işçilerin belgelerini yenilemesine veya ödenmeyen ücretlerini tahsil etmesine yardımcı olmak bulunabilir.

İşe alım borcu, kötü bir işten ayrılmayı zorlaştırabiliyor. Kötü konut koşullarıyla veya ödenmeyen ücretlerle karşılaşan bir işçinin yine de aracıya olan borcunu ödemesi, yakınlarına destek olması ve belgelerini yenilemesi gerekebilir. Bu baskılar, doğrulanmış istihdamın ve erişilebilir şikâyet sistemlerinin mevcut iş sayısı kadar önemli olduğunu açıklamaya yardımcı oluyor.

Reklam

Nepal anlaşmalar ararken Avrupa denetimleri sıkılaştırıyor

Nepal Çalışma, İstihdam ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, iş gücü göçünü daha fazla destinasyona yayma planı kapsamında Avrupa’ya öncelik verdiğini belirtiyor. Arnavutluk, Avusturya, Türkiye, Malta, Sırbistan, Kıbrıs, Lüksemburg, Polonya, Bosna Hersek, Hırvatistan ve Belçika’ya taslak ikili iş gücü anlaşmaları gönderildi.

Çalışma Bakanlığı Sözcüsü Pitambar Ghimire, Avrupa ülkelerinin güçlü sosyal koruma ve refah imkânları sunduğunu söyledi. Nepal daha güvenli yasal yollar oluşturmak için Dışişleri Bakanlığı’yla eş güdüm sağlıyor, ancak resmî işe alım beklenen düzeye ulaşmadı. Romanya’yla yapılan anlaşmanın tam olarak yürürlüğe konması için hazırlıklar sürüyor; uygulamaya geçiş tarihi belirtilmedi.

Avrupa hükümetleri de ülkeye girişi denetlemeye ve işçilerin kendilerine tahsis edilen işlerden ayrılmasını önlemeye çalışıyor. Romanya ülkeye gelenleri işverenlerle doğruluyor. AB dışından kısa süreliğine gelen birçok yolcunun giriş çıkış bilgilerini kaydeden yeni dijital sınır sistemleri, düzensiz seyahatleri ve vize süresinin aşılmasını tespit etmeyi kolaylaştırıyor. İstihdam için çalışma izni yine de gerekli.

Aracıların aşırı ücret aldığı, işverenlerin işçi ülkeye geldikten sonra sözleşmeleri değiştirdiği veya işçinin oturma izninin tümüyle tek bir şirkete bağlı olduğu durumlarda, yalnızca vize işlemlerini hızlandırmak diğer sorunları çözmeye yetmiyor. Avrupalı işverenlerin güvenli konut, yazılı sözleşmeler, uygun ücretler ve şikâyet sistemlerine erişim sağlaması gerekiyor.

İkili anlaşmalar, Nepal’e anlaşmazlıkları çözmek ve işe alım süreçlerini izlemek için daha güçlü bir zemin sunabilir. Resmî bir süreç, işçilere doğrulanmış işler ve daha açık bir yasal statü sağlayabilir; Avrupalı işverenlerin de denetimsiz aracılara bel bağlamadan daha geniş bir işçi havuzundan işe alım yapmasına olanak tanıyabilir.

Fırsat, işin koşullarına bağlı

Daha fazla güvence arayan Nepalli işçilerle personel arayan Avrupalı işverenler aynı iş gücü piyasalarına yöneliyor. Romanya bu buluşmanın en belirgin noktası; onu Kıbrıs ve Doğu ile Güney Avrupa’daki çeşitli destinasyonlar izliyor. Yaşlanan nüfus ve düşük doğum oranları talebi canlı tutarken, Körfez’deki belirsizlik işçilerin alternatif arayışını hızlandırıyor.

Mevcut işlerin çoğu fiziksel açıdan yorucu veya düşük ücretli. Oturma kartları geçici olabilir, aile birleşimi yıllar sürebilir ve uygun izin olmadan ülkeler arasında geçiş yapmak gözaltına alınmaya ya da sınır dışı edilmeye yol açabilir. Bu koşullar, işçilerin ne kadar birikim yapabileceğini, iş değiştirme sürecini ne kadar güvenli yürütebileceğini ve aile planlarının gerçekleşip gerçekleşemeyeceğini belirliyor.

Doğrulanmış işverenler, uygun maliyetli işe alım, şeffaf sözleşmeler, işçi eğitimi, konsolosluk desteği ve dolandırıcılığa karşı etkili yaptırımlar, bu geçişi daha güvenli kılmanın temel unsurları. Bu korumaların iş gücü anlaşmalarıyla birlikte geliştirilmesi, Avrupa’yı Nepalli aileler için daha istikrarlı bir seçenek hâline getirebilir. Bunlar olmadan iş gücü talebindeki artış, istismarcı işe alımcılar için daha fazla fırsat yaratır.

Öne Çıkanlar

  • Nepal, 2025-26 mali yılının ilk 11 ayında Avrupa’daki 24 ülke için 53.951 yeni çalışma izni onayladı.
  • Avrupa’nın payı yüzde 8,69’dan yüzde 14,7’ye çıktı; Körfez’in payı ise yüzde 55,4 oldu.
  • Avrupa destinasyonları arasında 24.767 onayla Romanya ilk sırada yer aldı; bu, Avrupa toplamının yaklaşık yüzde 46’sına karşılık geliyor.
  • Avrupa için 12.482 onay kadınlara verildi; bunların 4.742’si Kıbrıs içindi.
  • Avrupa Çalışma Otoritesi, 2025 raporunda 2.617 meslekte iş gücü açığı tespit etti.
  • Nepal, Avrupa’da işe yerleştirme dolandırıcılığıyla bağlantılı 4.993 şikâyet kaydetti; talep edilen tazminat yaklaşık 240 milyon Nepal rupisiydi.
  • Avrupa’daki ve yakın çevredeki 11 ülkeye taslak iş gücü anlaşmaları gönderildi.
  • İşe alım masrafları, geçici oturma izni koşulları ve işçi korumasına erişim başlıca kaygılar arasında yer alıyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir