Hindistan’da E20 benzine geçiş, petrol ithalatındaki tasarrufları sürücülerin maliyetleriyle karşı karşıya getiriyor

11 dakikalık okuma
Hindistan’da E20 benzine geçiş, petrol ithalatındaki tasarrufları sürücülerin maliyetleriyle karşı karşıya getiriyor

Daha hızlı yakıt dönüşümü büyüyen bir tartışmayı beraberinde getiriyor

Hindistan, %20 etanol içeren benzine geçiş hedefini 2030’dan 2025-2026 etanol tedarik yılına çekti. 20 Temmuz 2026 itibarıyla E20, ülke genelindeki istasyonlarda sunulan standart benzin oldu. Böylece ulusal enerji güvenliği programı; kilometre başına tüketim, tamir masrafları ve yakıt seçimi konularında sürücülerle karşı karşıya geldi.

İçindekiler
  1. Daha hızlı yakıt dönüşümü büyüyen bir tartışmayı beraberinde getiriyor
  2. Takvim, eski araç filosunun önüne nasıl geçti?
  3. Kilometre başına tüketim neden bu kadar değişiyor?
  4. Eski parçalar ve uzun vadeli yıpranma sorusu
  5. Yerli etanol neden daha ucuz yolculuklar anlamına gelmedi?
  6. Hükümetin güvenlik savı ve sektörün yanıtı
  7. Çiftçi gelirini ve daha temiz yakıtı kaynak maliyetleri izliyor
  8. Brezilya ve ABD, seçeneklerin önemini gösteriyor
  9. Sürücülerin başlıca talepleri: Garanti netliği ve uygulanabilir alternatifler
  10. Özet

Hükümet, kapsamlı testlerin yakıtın güvenliğini desteklediğini, yerli etanolün ham petrol ithalatını azalttığını ve çiftçilere gelir sağladığını söylüyor. Sürücüler, tamirciler ve muhalefet siyasetçileri ise değişikliğin, daha düşük etanol karışımları için tasarlanmış milyonlarca otomobil ve iki tekerlekli araç için çok hızlı gerçekleştiğini belirtiyor.

Yeni Delhi’de düzenlenen bir protesto ve Yüksek Mahkeme’de görülen bir dizi duruşma, tartışmayı kamuoyunun daha fazla gündemine taşıdı. Başsavcı R Venkataramani’nin programı bir deney olarak nitelendirdiği bildirildi. Başsavcılık daha sonra bu sözlerin ulusal yakıt politikasının güvenliğine değil etanol arzına ilişkin olduğunu ve yanlış anlaşıldığını açıkladı.

Etanolün litre başına enerji içeriği benzinden düşüktür. Bu nedenle motorunda mekanik hasar oluşmasa bile bir araç aynı mesafeyi almak için daha fazla litre E20 tüketebilir. Araç sahipleri için acil mesele çoğu zaman motor arızasından ziyade yeniden yakıt istasyonuna gitmenin maliyetidir.

Hindistan tükettiği ham petrolün yaklaşık %85’ini ithal ediyor. Bu da hükümete ithal yakıtın bir bölümünü yerli üretimle ikame etmek için güçlü bir gerekçe sunuyor. Tartışma artık tasarrufların, maliyetlerin ve sorumlulukların devlet, yakıt üreticileri, araç üreticileri ve haneler arasında nasıl paylaşılacağına odaklanıyor.

Reklam

Takvim, eski araç filosunun önüne nasıl geçti?

Hindistan benzine etanol karıştırmaya 2000’lerin ortasında başladı. İlk Biyoyakıt Ulusal Politikası, 2030’a kadar %20 karışım hedefi koymuştu; hükümet bu tarihi 2021’de öne çekti. E20, ilk hedef tarihinden beş yıl önce, 2025’te yaygın olarak bulunur hale geldi.

Başlıca adımlar, karışım oranının ne kadar hızlı arttığını gösteriyor:

  • Hükümet, 2021’de %20 hedefini 2025-2026 etanol tedarik yılına çekti.
  • Haziran 2022’de etanol karışım oranı %10’a ulaştı.
  • 2023-2024 tedarik yılında karışım oranı yaklaşık %14,6’ya çıktı.
  • Bir sonraki tedarik yılında oran %18’e yaklaştı.
  • E20, 2025’te Hindistan genelinde yaygın olarak bulunur hale geldi.

NITI Aayog’un 2021 yol haritası, aşamalı bir geçiş öneriyordu. E20 devreye girerken, eski araçları korumak amacıyla %10 etanol içeren E10 benzinin de sunulmaya devam etmesini öngörüyordu. Raporda ayrıca 2023’ten itibaren E20 ile uyumlu araç malzemeleri, 2025’ten itibaren ise bu karışım için ayarlanmış modeller çağrısı yapılıyordu. Malzeme uyumluluğu, yakıtla temas eden parçaları; ayarlama ise motorun bu yakıtla çalışacak şekilde düzenlenmesini ifade ediyor.

Eleştirmenler, üretimin bu planda öngörülen tüketiciyi koruma önlemlerinden daha hızlı ilerlediğini söylüyor. Yeni araçlar giderek daha fazla E20’ye uygun üretilirken mevcut araç sahiplerinin uyum sağlaması için çok az zaman kaldı.

Mobility Global’den Puneet Gupta, Hindistan yollarındaki araçların %75’inden fazlasının E20 ile uyumlu olmadığını tahmin ediyor. Son 15 yılda satılan benzinli araçlara ilişkin bir analizde, araçların yalnızca yaklaşık beşte birinin bu karışım için tasarlandığı görüldü. Bu veriler, yollardaki araç filosu ile belirli bir dönemde satılan araçlar gibi farklı grupları tanımlıyor; ancak ikisi de geçiş öncesinde üretilmiş araçlara sahip çok sayıda kişi olduğuna işaret ediyor.

Kilometre başına tüketim neden bu kadar değişiyor?

Yeni Delhi’de bankada çalışan Krishna Kumar, E20 kullanmaya başladıktan sonra sedanının yakıt verimliliğinin litre başına yaklaşık 18-20 kilometreden 16-17 kilometreye düştüğünü söyledi. Sollama, yokuş çıkma veya klimayı çalıştırma sırasında aracın daha yavaş hızlandığını da anlattı.

2021 model Maruti Suzuki Baleno sahibi Anas Khan, tüketimin litre başına yaklaşık 18 kilometreden 15 kilometreye yaklaştığını bildirdi. Başka sürücüler de şehir trafiğinde aracın ağırlaştığını ve daha sık yakıt almak zorunda kaldıklarını anlattı.

Reklam

Bir hükümet basın toplantısına katılan otomobil üreticileri, etanolün daha düşük enerji içeriğinin yakıt verimliliğini azalttığını kabul etti. Düşüşü %3 ila %3,5 olarak tahmin ettiler. Hükümet destekli araştırmalarda yeni E20 araçları için kayıp yaklaşık %1 ila %2 olarak hesaplanırken, diğer tahminler eski otomobiller ve zor sürüş koşullarında %4 ila %12 arasında değişiyor.

NITI Aayog’un 2021 raporu, araç tasarımına göre tahminler sunuyordu. Saf benzin için tasarlanıp E10’a göre ayarlanmış dört tekerlekli araçlarda kilometre başına tüketimin %6 ila %7, benzer iki tekerlekli araçlarda ise %3 ila %4 kötüleşeceği öngörülüyordu. E20 için tasarlanmış yeni dört tekerlekli araçlarda düşüşün %1 ila %2 olacağı tahmin edilmişti.

Laboratuvar testlerinde sürüş koşulları kontrol altında tutulur. Günlük yolculuklarda ise trafik, klima kullanımı, farklı sürüş tarzları, motorun yaşı ve bakımı tüketimi etkiler. Bu nedenle E20 için tasarlanıp ayarlanmış bir araçla aynı yakıtı kullanan eski bir otomobilin kilometre başına tüketimindeki değişim farklı olabilir.

Pompa fiyatı değişmediğinde litre başına daha az kilometre, aynı yolculuk için daha yüksek yakıt faturası anlamına gelir. Bu yüzden araçları mekanik bir arıza olmadan çalışmaya devam etse bile sürücüler maddi kayba uğrayabilir.

Eski parçalar ve uzun vadeli yıpranma sorusu

Etanolün kilometre başına tüketim üzerindeki etkisi, eski araçlarda yıllar içinde oluşturabileceği yıpranmaya kıyasla daha iyi anlaşılıyor. Etanol nem çekebilir; bu da yakıt sistemlerinde korozyona yol açabilir. Ayrıca eski motorlarda birikmiş tortuları gevşetebilir. Daha düşük etanol oranları için üretilmiş hortumlar, keçeler, contalar, O halkaları ve diğer kauçuk ya da plastik parçalar daha hızlı yıpranabilir.

Mumbai’de motosiklet tamirciliği yapan Mohammed Arif, karbüratörlerinde kalıntı bulunan eski motosikletlerin bakımını yaptığını ve bunu yüksek etanol oranıyla ilişkilendirdiğini söyledi. Bir oto servis merkezini işleten Basil Jacob ise müşterilerin daha düşük yakıt verimliliği ve artan kullanım maliyetlerinden şikâyet ederek geldiğini belirtti.

Otomotiv gazetecisi Hormazd Sorabjee, olası etkiyi yavaş gelişen bir sorun olarak nitelendirdi. Yakıt besleme sistemlerindeki korozyonun 10.000 ila 20.000 kilometre sonra ortaya çıkabileceğini, ancak düzenli bakımın riski azaltabileceğini ve zaman içindeki masrafların yönetilebilir düzeyde kalabileceğini söyledi.

Reklam

Adının açıklanmaması koşuluyla konuşan kıdemli bir sektör uzmanı, sürücülerin bu yakıtı kullanmaya mecbur bırakılmasının, yakıtı kullanıma sunanlara güvenli olduğunu kanıtlama sorumluluğu yüklediğini savundu:

Bunu halka dayatacaksanız, güvenli olduğunu kanıtlayabilmelisiniz,

Hükümet ve üreticiler, yaygın motor hasarı bulgusuna rastlanmayan testlere atıfta bulunuyor. Tüketici anketleri ve tamirhanelerden aktarılanlar ise bazı araç sahiplerinin sorun yaşadığını gösteriyor. Çok sayıda eski Hindistan aracını uzun yıllar boyunca izleyen, kamuya açık bağımsız araştırmalar sınırlı. Bu nedenle uzun vadeli yıpranmanın boyutu belirsizliğini koruyor.

Raipur’daki bir tüketici mahkemesi, E20’yi tekrarlanan teklemelerden, düşük performanstan ve tamir masraflarından sorumlu tutan bir araç sahibine üretici ve bayinin geri ödeme yapmasına yakın zamanda hükmetti. Üretici, aracın bu yakıtla uyumlu olduğunu ve arızalara olağan yıpranmanın ya da bakım eksikliğinin yol açmış olabileceğini savundu. Karar yalnızca söz konusu araç sahibinin davasıyla ilgili; ancak benzer sorunlar bildiren müşteriler karşısında üreticilerin sorumluluklarını açıklamaları yönündeki baskıyı artırıyor.

Yerli etanol neden daha ucuz yolculuklar anlamına gelmedi?

Etanol yurt içinde üretiliyor ve üretim maliyeti ithal benzin bileşenlerinden daha düşük olabiliyor. Ancak pompa fiyatları, E20’ye geçişten önceki seviyelere yakın kaldı. Her zamanki mesafeyi almak için daha fazla yakıta ihtiyaç duyan sürücüler, bu nedenle yolculuk başına daha fazla ödüyor.

Hükümet, tedarik fiyatlarının çiftçileri ve damıtma tesislerini desteklediğini, bu yüzden perakende yakıtı ucuzlatma imkânının sınırlı olduğunu söylüyor. Sektördeki bir görüş de yalnızca karışım yapılmasının pompa fiyatlarını düşürmesi gerektiği savını reddediyor. Sonuçta haneler kilometre başına tüketim cezasıyla karşılaşırken devlet ithalatta tasarruf sağlıyor.

Karışımsız benzin bazı yerlerde bulunmaya devam ediyor, ancak eyalete bağlı olarak %40 ila %50 daha pahalı olabiliyor. Birlik Bakanı Nitin Gadkari, etanol karışımlı yakıt istemeyen sürücülerin daha yüksek fiyata saf benzin alabileceğini söyledi.

Birçok tüketici, alternatifi bulmanın zor ve çok daha pahalı olması nedeniyle bunu uygulanabilir bir seçenek olarak görmüyor. E20 ülke genelinde standart yakıt olmayı sürdürüyor. Bu yüzden sürücülerin seçeneği çoğu zaman karışımı kabul etmek ya da alternatifin bulunduğu yerlerde çok daha fazla ödemek oluyor.

Hindistan’da kişisel ulaşımın başlıca aracı iki tekerlekli araçlar. Günlük işe gidiş gelişlerde, teslimat işlerinde ve kırsal yolculuklarda tekrarlanan küçük bir tüketim artışı, ulaşım maliyetini sürekli yükseltiyor.

Reklam

Hükümetin güvenlik savı ve sektörün yanıtı

Petrol ve Doğal Gaz Bakanlığı, E20’nin kilometre başına tüketimi önemli ölçüde düşürdüğü ya da motorlara zarar verdiği iddialarının bilimsel kanıtlarla büyük ölçüde desteklenmediğini söylüyor. Bakanlık, Hindistan Otomotiv Araştırmaları Birliği, Hindistan Petrol Enstitüsü ve petrol şirketlerinin testlerini kaynak gösteriyor.

Maruti Suzuki, Toyota, Hero MotoCorp ve Mercedes-Benz, uyumlu araçların güvenli olduğunu savundu. Maruti Suzuki’den Rahul Bharti, şirketin eski 15 milyondan fazla aracın bakımını yaptığını ve yakıt kaynaklı yaygın bir arıza tespit etmediğini söyledi.

Mercedes-Benz, BS VI emisyon standardındaki benzinli araçlarının E20 malzemeleriyle uyumlu olduğunu açıkladı. BMW ise benzinli modellerinin %25 etanol içeren E25’e kadar olan karışımlar için hazırlandığını söyledi. Şirketlerin bu açıklamaları belirttikleri araç modellerini kapsıyor; dolayısıyla araç sahiplerinin değerlendirmesinde model ve yakıt uyumluluğu önem taşıyor.

Hükümet ayrıca E20’nin daha yüksek oktan derecesine, daha temiz yanmaya ve yerli tedarike sahip olduğuna dikkat çekiyor. Yüksek oktan derecesi, yakıtın motor içindeki istenmeyen yanmaya daha iyi direnebilmesi anlamına geliyor. Yetkililer, etanol karışımının milyonlarca ton ham petrol ithalatını ikame ettiğini, döviz tasarrufu sağladığını ve çiftçilere ve kırsal işletmelere büyük ödemeler yönelttiğini tahmin ediyor. Program, 200’den fazla damıtma tesisine yatırımı teşvik etti.

Gadkari, motor hasarı iddialarını dezenformasyon olarak nitelendirirken etanolün daha düşük enerji değerinin, özellikle yüksek hızda sürüşte, kilometre başına tüketimde sınırlı bir artışa yol açabileceğini kabul etti. Yakıt seçeneği talebine yanıt veren bakan şöyle dedi:

Etanol karışımlı yakıt istemeyenler %100 benzin alabilir, ancak daha fazla ödemeleri gerekir,

Gadkari, ailesinin üyeleriyle etanol şirketleri arasındaki ticari bağlara yönelik eleştirilerin ardından çıkar çatışması bulunduğunu da reddetti. Programı Petrol Bakanlığının yürüttüğünü, fiyatları kabinenin kolektif olarak belirlediğini ve ailesiyle bağlantılı işletmelerin ulusal etanol üretiminin %0,5’inden azını karşıladığını söylüyor.

Çiftçi gelirini ve daha temiz yakıtı kaynak maliyetleri izliyor

Etanol, üretimde kullanılan ürün ve malzemeler olan şeker kamışı, mısır, bozulmuş pirinç ve diğer hammaddeler için çiftçilere pazar sağlıyor. Hindistan’ın ithal ham petrol talebinin bir bölümünü yerli yakıtla karşılamak da karışım uygulamasının enerji güvenliği savını güçlendiriyor.

Reklam

Etanol, üretim ve kullanım süreci boyunca sera gazı salımlarını fosil benzine kıyasla azaltabilir. Bu özellikle verimli şeker kamışı üretiminden veya tarımsal atıklardan elde edildiğinde geçerlidir. Bu faydayı hesaplamak için yalnızca araçtan çıkan salımlara değil; tarıma, gübreye, taşımaya, arazi kullanımındaki değişikliklere ve damıtma tesisi faaliyetlerine de bakmak gerekir.

Şeker kamışı çok miktarda suya ihtiyaç duyar. Maharashtra, Karnataka ve Uttar Pradesh gibi su sıkıntısı çeken eyaletlerde ekim alanlarının büyümesi yer altı su kaynakları üzerindeki baskıyı artırabilir. Etanol için daha fazla mısır üretilmesi hayvan yemi maliyetlerini yükseltebilir ve gıda pazarlarıyla rekabet yaratabilir. Sübvansiyonlu tahılın yakıtta kullanılması da enerji politikası ile gıda güvenliği arasında gerilim doğurabilir.

Etanol genellikle karbon salımını, karbonmonoksiti ve yanmadan kalan bazı hidrokarbonları azaltır. Eski motorlar, egzozdaki başka bir kimyasal grubu olan aldehitleri daha fazla üretebilir. İklim açısından sağlanacak faydanın boyutu ürüne, tarım yöntemlerine, damıtma teknolojisine ve taşıma mesafesine bağlıdır.

Maharashtra’nın şeker sektörü programın merkezinde yer alıyor. Eyaletteki kooperatif değirmenleri ve damıtma tesisleri bölgesel siyasetle güçlü bağlara sahip. Bu durum, teşviklerin ve tedarik avantajlarının adil dağıtılıp dağıtılmadığına ilişkin soruları gündeme getiriyor. Üretim sübvansiyonlarının, sözleşmelerin ve mülkiyet yapısının açıklanması yönündeki çağrılar, programın enerji faydalarına ilişkin tartışmayla birlikte sürüyor.

Brezilya ve ABD, seçeneklerin önemini gösteriyor

Hükümet yetkilileri, etanol karışımının yaygın olduğu Brezilya, ABD ve diğer ülkeleri sık sık örnek gösteriyor. Etanol birçok pazarda güvenli biçimde kullanılıyor, ancak bu ülkelerin yakıt tedarik sistemleri ve araç filoları farklı biçimlerde gelişti.

Brezilya, şeker kamışı üretimini, yakıt istasyonlarını ve farklı etanol karışımlarını kullanabilen esnek yakıtlı araçları birlikte geliştirerek etanol sistemini yaklaşık kırk yılda kurdu. Brezilya’da yeni otomobillerin çoğu bu özelliğe sahip; sürücüler %27 etanol içeren E27 benzin ile saf etanol arasında seçim yapabiliyor.

Brezilya’da etanol fiyatı, genellikle daha düşük enerji içeriğini telafi ettiğinde sürücüler için cazip oluyor. Yararlı karşılaştırma, yalnızca bir litrenin fiyatı değil, belirli bir mesafeyi gitmenin maliyetidir.

ABD’de E10 uzun süredir standart benzin olarak kullanılıyor; onaylı araçlarda E15 ve E85 de bulunuyor. Bazı Avrupa ülkeleri yakıt etiketlerini açık biçimde sunmayı sürdürüyor ve kimi durumlarda birden fazla karışım seçeneği sağlıyor.

Hindistan, 2022’deki %10 karışım oranından üç yıl içinde ülke genelinde E20 standardına geçti. Eski araçların sayısı hâlâ yüksek ve sürücülerin çoğu etanolsüz benzine pratikte erişemiyor. Dolayısıyla bu geçiş, yaygın tüketici seçeneğiyle desteklenen aşamalı bir uyumdan çok, ülke çapında yakıt değişikliği biçiminde gerçekleşti.

Reklam

Sürücülerin başlıca talepleri: Garanti netliği ve uygulanabilir alternatifler

Tüketici grupları ve muhalefet liderleri, her pompadaki etiketlerin açık olmasını, fişlerde karışım oranının belirtilmesini, düşük karışımlı ya da saf benzinin kesintisiz sunulmasını ve araçlar üzerindeki etkilerin zaman içinde bağımsız biçimde incelenmesini istiyor. Ayrıca üreticilerle sigorta şirketlerinin, E20 ile bağlantılı tamirlerin nasıl karşılanacağını açıklamasını talep ediyorlar.

Sigorta genellikle kademeli yıpranmayı değil, kazara oluşan hasarı karşılıyor. ICICI Lombard’ın daha önceki bir açıklaması, E20 ile uyumlu olmayan bir araçta bu yakıtı kullanmanın hasar talebini etkileyebileceğini düşündürmüştü. Sigorta şirketi daha sonra E20 kullanıldığında da motorlu araç poliçelerinin geçerli olduğunu söyledi.

Yakıt pompası, hortum ya da enjektörü arızalanan bir araç sahibinin karşısında şu soru duruyor: Arıza olağan yıpranma mı, üretim hatası mı yoksa yakıt hasarı mı sayılacak? Tamir masrafını kimin karşılayacağı bu sınıflandırmaya bağlı.

Üreticilerin garanti yükümlülükleri var, ancak E10 için üretilmiş bir aracın E20 kullanmasının zorunlu hale geldiği durumda bu yükümlülüklerin nasıl uygulanacağı araç sahipleri için belirsiz. Kayıtların açık tutulması, standart testler ve kamuya açık şikâyet veri tabanı; yakıt kaynaklı arızaların olağan bakım sorunlarından ayırt edilmesine yardımcı olabilir.

Hindistan’ın programı, tedarik kesintisi yaşanmadan yakıt arzı sağladı ve petrol ithalatını azaltabilir. Halkın programı benimsemesi, sürücülerin maliyet ve faydaların adil paylaşıldığına inanmasına da bağlı. Litre başına daha az enerji sağlayan yakıtın neredeyse aynı fiyata satılması, alternatiflerin sınırlı ve bilginin eksik olması, sürücülerin ulusal tasarrufların tek başına yanıtlayamayacağı kaygılarla baş başa kalmasına yol açıyor.

Özet

  • E20 %20 etanol içeriyor ve Hindistan’daki istasyonlarda standart benzin olarak sunuluyor.
  • Hindistan, karışım hedefini 2030’dan 2025-2026 etanol tedarik yılına çekti.
  • Kilometre başına tüketimdeki artış; araç tasarımına, motor ayarına ve sürüş koşullarına göre değişiyor.
  • Hükümet ve üreticiler yaygın motor hasarı bildirmiyor; araç sahipleri ve tamirciler ise eski yakıt sistemlerinde olası sorunlardan söz ediyor.
  • Etanol yerli üretimi destekleyebilir, petrol ithalatını ve salımları azaltabilir; ancak su, tarım ürünleri ve gıda pazarları üzerinde maliyetler doğuruyor.
  • Sürücüler uygulanabilir yakıt seçenekleri, daha açık fiyatlandırma ve etiketleme ile garanti ve tamirler konusunda kesin yanıtlar istiyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir