VFS Global’in İç Yüzü: İsteğe Bağlı Ücretler, Vize Randevularındaki Tıkanıklık ve Dış Kaynak Kullanımının Bedeli

13 dakikalık okuma
VFS Global’in İç Yüzü: İsteğe Bağlı Ücretler, Vize Randevularındaki Tıkanıklık ve Dış Kaynak Kullanımının Bedeli

Vize Gişesinde 35 Avroluk Seçim

71 yaşındaki Vrinda, şiddetli yağmurda taksi bekledikten ve trafikte bir saat geçirdikten sonra Hindistan’ın Pune kentindeki VFS Global vize merkezine 15 dakika geç ulaştı. Baston kullanıyor ve sırt sorunları yaşıyordu. Belçika vizesine başvurma nedeni kişiseldi: Oğlunu ziyaret etmek ve yeni doğan torunuyla tanışmak istiyordu.

İçindekiler
  1. Vize Gişesinde 35 Avroluk Seçim
  2. VFS Nasıl Küresel Bir Kapı Bekçisine Dönüştü?
  3. İsteğe Bağlı Hizmetlerden Elde Edilen Gelir
  4. Satış Hedefleri ve Onaysız Ücretler
  5. Kişisel Veriler ve Randevuya Erişim
  6. Yükleme Sorunları Ücretli Yardıma Yöneltiyor
  7. Sri Lanka, Nijerya ve Güney Asyalı Öğrenciler
  8. Hükümetler Sorunları Görüyor, Ancak Dış Kaynak Kullanımına Bağımlı
  9. Genişleme ve Şikâyetlerin Kronolojisi
  10. Öne Çıkanlar

Gecikmesini ve sağlık sorunlarını açıklayınca görevli ona iki seçenek sundu. Eve dönüp yeni bir randevu alabilir ya da yaklaşık 35 avro tutarındaki premium hizmet için ödeme yapabilirdi. Vrinda için bu miktar, yaklaşık bir aylık market masrafına denk geliyordu.

Vrinda konuşmayı şöyle hatırladı:

Hayır, başka bir gün gelebileceğimi ya da ödeme yapmam gerektiğini söylediler. Çok şaşırdım," diye hatırladı sonradan. "Ama bana ne söyledilerse uymak zorundaydım.

En az 19 başvuru sahibi, araştırmacılara baskı gördüklerini, yanıltıldıklarını ya da ek ücret ödemekten başka pratik bir seçenek bırakılmadığını anlattı. Hâlen çalışan ve eski 10 çalışan, bu uygulamaların yaygın olduğunu doğrulayarak isteğe bağlı hizmetler için satış hedeflerinden ve bazen onay alınmadan eklenen ücretlerden söz etti.

VFS ile sözleşme yapan Avrupa hükümetleri, şirketin ücret karşılığında yürüttüğü temel işlerde tekrarlanan aksaklıkları da belgeledi. Denetim raporlarında kişisel veriler, randevuya erişim ve hizmet kalitesiyle ilgili sorunlar yer alıyor. Bu bulgulara rağmen VFS sınırlı yaptırımlarla karşılaştı ve Avrupa Birliği üyesi devletlerin neredeyse tamamı için vize başvurularını işlemeye devam ediyor.

Bu haber, başvuru sahiplerinin karşılaştığı iki baskıyı bir araya getiriyor: Vize randevusu almanın zorluğu ve gişeye ulaştıklarında daha fazla harcama yapmaya yönlendirilmeleri. Vize verilip verilmeyeceğine hükümetler karar verirken, bu karardan önceki idari sürecin büyük bölümünü özel bir şirket kontrol ediyor.

Reklam

VFS Nasıl Küresel Bir Kapı Bekçisine Dönüştü?

Zubin Karkaria, seyahat şirketi Kuoni’de yönetici olarak çalışırken 2001’de VFS Global’i kurdu. Zerdüşt bir din adamı ve girişimci olan Karkaria, elçiliklerin artan vize talebiyle baş etmekte zorlandığını gördü ve ABD’nin Mumbai Başkonsolosluğunu, dış kaynak kullanımına dayalı bir pilot uygulamayı yürütmesine izin vermeye ikna etti.

Model, sektöründeki en büyük işletmeye dönüştü. VFS, 167 ülkede 70’ten fazla hükümetle sözleşme yaptı ve 3.500’den fazla başvuru merkezi işletiyor. Rakipleri arasında BLS International ve TLS Contact bulunuyor. Merkezi Dubai’de olan VFS’nin çoğunluk hissesi özel sermaye şirketi Blackstone’a ait.

VFS randevuları yönetiyor, başvuruları teslim alıyor, biyometrik verileri topluyor ve evrakları konsolosluklara iletiyor. Biyometrik veriler, başvuru sahiplerini tanımlamakta kullanılan parmak izlerini de kapsıyor. Vize verilip verilmeyeceğine VFS değil, ilgili hükümet karar veriyor.

AB Vize Kodu, VFS’nin temel idari işleri için zorunlu hizmet bedeli almasına izin veriyor. Sözleşme düzenlemesi kapsamında bu ücretin tamamını başvuru sahipleri karşılıyor; sözleşme yapan hükümetler doğrudan ödeme yapmıyor. Artan seyahat talebi ve 2001 sonrasında güvenlik koşullarının daha karmaşık hâle gelmesi, harcamaları kontrol altında tutmaya çalışan göç idareleri için dış kaynak kullanımını cazip kıldı.

Dünyanın büyük bölümünde vizesiz seyahat etmeye alışkın birçok Avrupalı, VFS ile karşılaşmak için pek neden görmüyor. Asya, Afrika ve Orta Doğu’nun büyük bölümünde ise Avrupa’ya gitmeye çalışan öğrenciler, çalışanlar, turistler ve yakınlarını ziyaret etmek isteyenler VFS’yi çoğu zaman kaçınılmaz ilk durak olarak tanıyor. Konsolosluğa erişimleri, şirketin randevu sistemi ve ücretleriyle başlıyor.

Eleştirmenler, bu düzenin göçmenleri ticari gelir kaynağına dönüştürürken büyük miktarda hassas kişisel bilgiyi şirketlerin eline bıraktığından endişe ediyor. Kaygılar, zorunlu hizmet bedelinin yanı sıra başvuru süreci sırasında satılan ek ürünleri de kapsıyor.

İsteğe Bağlı Hizmetlerden Elde Edilen Gelir

SMS bildirimleri, kurye teslimatı, belge tarama, premium salonlar ve başvuru sahibinin adresinde hizmet sunulması VFS’ye önemli gelir sağlıyor. Bu hizmetler, zorunlu ücretin karşıladığı idari işlerin yanında sunuluyor.

Lüksemburg’da sunulan mali tablolara göre, 16 ülkeden alınan örnek İsveç vize başvuru makbuzlarında katma değerli hizmetler gelirin ortalama yüzde 30’unu oluşturdu. Yalnızca SMS bildirimlerinin payı yaklaşık yüzde 5’ti. Eski çalışanların ücretlerin sık sık izinsiz eklendiğini öne sürdüğü Kenya’da başvuru sahiplerinin yüzde 90’ından fazlası SMS hizmeti için ödeme yaptı; bu hizmet yerel gelirin yaklaşık yüzde 10’unu sağladı.

Reklam

Başvuru hacmi yüzde 15 artarken faaliyet kârı 2017 ile 2024 arasında dört katına çıktı. SMS bildirimleri ve kurye ücretleri gibi yüksek kâr marjlı ek hizmetler, kârdaki bu artışın başlıca etkenlerindendi. Bu iki oran, kazançların işleme alınan başvuru sayısından ne kadar daha hızlı arttığını gösteriyor.

2016-2017 yıllarında Delhi merkezinde vize işlemleri görevlisi olarak çalışan Rohit Taneja, ek hizmet satışına yönelik sürekli baskı olduğunu anlattı. Başvuruyu ilk kez yapanların, özellikle de ilk kez başvuran ziyaretçilerin, çalışanların elçiliği temsil ettiğini düşündüğünü ve söylediklerini yetkili bilgi olarak kabul ettiğini söyledi.

SMS ve kurye sayıları için hedeflerimiz vardı. Başvuru sahibi hayır dese bile hizmetleri önermek, ikna etmeye çalışmak zorundaydık. İnsanlar, özellikle ilk kez gelen ziyaretçiler, bizim elçilikten olduğumuzu ve söylediğimiz her şeyin doğru olduğunu düşünüyor. Bu nedenle çok az kişi reddediyordu.

Taneja, çalışanlara satış eğitimi verildiğini ve başvuru sahiplerini satın almaya yöneltebilecek duygusal hassasiyetleri tespit etmelerinin öğretildiğini de söyledi. Aile ziyaretini, üniversitede bir yeri ya da seyahat tarihini kaçırmaktan endişe eden biri için vize gişesinde yapılan bir öneri oldukça etkili olabilir.

Satış Hedefleri ve Onaysız Ücretler

Nijerya’da çalışan ve misilleme korkusuyla adının açıklanmasını istemeyen bir vize görevlisi, Birleşik Krallık vizesi başvuru sahiplerine ek hizmet satmaları karşılığında verilen primlerin taşeron çalışanların temel maaşının neredeyse iki katına ulaşabildiğini söyledi. Bu çalışanlar ayda 125 avronun biraz üzerinde kazanıyor.

2020’de işten ayrılan eski bir kıdemli görevli, bu düzeni son derece sömürücü olarak niteledi ve düşük ücretlerin saldırgan davranışları teşvik ettiğini söyledi. Hâlen görev yapan memur satış beklentilerini şöyle anlattı:

"İsteğe bağlı ek hizmetleri satmanız her zaman bekleniyor. Başvuru sahibinin bunları satın almak için nedenleri görmesini sağlamakta ısrarcı olmanız gerekiyor," dedi görevli.

Doğu Afrika ve Güney Asya’da çalışan birkaç eski görevli, personelin müşterinin onayı olmadan faturalara sıklıkla SMS veya kurye hizmeti eklediğini söyledi. Kenyalı eski bir çalışan, müşterilerin çoğunun bu ücretleri olduğu gibi kabul ettiğini belirtti.

Avrupa’daki denetim belgelerinde de benzer sorunlar anlatılıyor. Çek yetkililerin 2024’te yaptığı bir denetim, VFS’nin ek hizmetleri tanıtmak için aşırı baskı uyguladığını ve bunun bazı başvuru sahiplerinde bu hizmetleri satın almanın vize onayını garanti edeceği izlenimini yarattığını ortaya koydu. İsveçli yetkililer ise VFS’nin bu hizmetlerin isteğe bağlı olduğunu her zaman açıkça belirtmediğini birkaç yıl boyunca kayda geçirdi.

Vize kararını yine hükümet veriyor. Başvuruyla birlikte premium salon, SMS bildirimi veya kurye hizmeti satılması ayrı bir ticari işlem oluşturuyor. Ancak Çek denetiminin bulguları, bazı başvuru sahiplerinin satın aldıkları hizmeti vize onayı almanın bir yolu olarak gördüğünü gösteriyor.

Reklam

Kişisel Veriler ve Randevuya Erişim

Avrupa Komisyonu ile Schengen bölgesindeki 22 ülkenin denetçileri, VFS’nin Genel Veri Koruma Tüzüğü’nü (GDPR) ihlal ederek kişisel verileri yanlış işlediği 21 vaka tespit etti. Bu kurallar, kişisel bilgilerin nasıl korunacağı ve ne zaman silinmesi gerektiği dâhil olmak üzere bu bilgilerin nasıl işleneceğini düzenliyor.

Lüksemburg, 2022’de başvuru sahiplerinin biyometrik verilerinin şifrelenmemiş bir CD ile şehir içinde taşındığını bildirdi. Şifreleme, bilgilerin şifreyi çözmek için gereken araçlar olmadan okunmasını engeller. Norveç, bazı merkezlerde verilerin yasal süreler içinde silinmediğini 2021’den 2024’e kadar her yıl tespit etti.

İsveçli denetçiler, çalışanların kuralları anlama düzeyinde de eksiklikler buldu. Durumu şöyle tanımladılar:

personelin GDPR konusunda bilgi sahibi olmaması.

Vize başvuruları pasaport, parmak izi, mali kayıtlar ve seyahat geçmişini içeriyor. Bu bilgilerin korunamaması milyonlarca başvuru sahibini olası kimlik dolandırıcılığına açık hâle getiriyor. Bu nedenle veri işleme, tali bir idari ayrıntı değil, hizmetin temel bir parçası.

Randevuya erişim de başka bir sorun. AB düzenlemeleri, dış kaynak firmalarının ek randevu saatleri satmasını açıkça yasaklıyor. Buna rağmen Avrupa Komisyonunun 2022’deki bir denetiminde, VFS’nin İtalya Konsolosluğuyla yaptığı sözleşme kapsamında Senegal’de ek randevu saatlerini sistematik biçimde ücret karşılığında kullanıma açtığı tespit edildi.

Letonya, İstanbul’daki başvuru sahiplerinin premium randevu satın alabildiğini, oysa standart randevu saatlerinde yer görünmediğini bildirdi. Beş AB ülkesi de botların veya dışarıdan çalışan aracıların ücretsiz randevuları topluca alıp yeniden sattığını, böylece gerçek başvuru sahiplerinin doğrudan randevu alamadığını kaydetti. Botlar, mevcut randevu saatlerini tekrar tekrar arayıp kapabilen otomatik programlardır.

Güvenlik şirketi Human’ın kurucu ortağı Michael Tiffany, CAPTCHA sınamaları gibi basit önlemlerin kararlı randevu simsarlarını durdurmaya yetmediğini söyledi. Gerekli koruma düzeyini şöyle anlattı:

Botlara karşı önlemler, karşı karşıya olunan riskle orantılı olmalı. Kârlı bir bot ağını alt etmek, kararlılık ve uzmanlık gerektirir.

Yükleme Sorunları Ücretli Yardıma Yöneltiyor

Birleşik Krallık’ta çalışan bir avukat, VFS portalında birleştirilmiş belgeleri yanlışlıkla virüs içeriyor diye işaretleyen tekrarlayan bir sorun olduğunu anlattı. Bu hata, dosyaları kendisi yüklemek yerine müşterilerinden VFS’nin tarama hizmeti için ödeme yapmalarını istemesine yol açtı.

Reklam

Cape Town’da çalışan bir yazılım mühendisi, İngiliz vizesine başvururken aynı hatalarla karşılaştığını bildirdi. Uyarıya neden itiraz ettiğini şöyle açıkladı:

"Virüs içermediklerini biliyorum. Her gün yazılımla çalışıyorum, bu benim işim," dedi.

Bu başvuru sahipleri için standart dijital süreçteki bir sorun, ücretli bir seçeneğe yöneltti. Sorun, konsolosluk başvuruyu değerlendirmeden önce, insanların belgelerini teslim etmeye çalıştığı aşamada ortaya çıktı.

VFS ayrıca, çoğunlukla resmî başvuru merkezlerinin yanında bulunan OneVasco adlı bir danışmanlık işletmeleri zincirini de yönetiyor. Hindistan’da OneVasco’nun kâr marjı 2024’te yüzde 53’e, 2023’te yüzde 70’e ulaştı.

Birkaç hükümet, yolcuların bu ticari yardım işletmelerini resmî konsolosluk kanallarıyla karıştırmasından endişe ediyor. Fransız bir diplomat, yetkililerin OneVasco’yu sözleşmeli hizmetlerden açıkça ayıracak bir eylem planı talep ettiğini söyledi. Buradaki kaygı, başvuru sahiplerinin hangi hizmetlerin resmî başvuru sürecinin parçası, hangilerinin ise ek ticari yardım olduğunu anlayabilmesi.

Sri Lanka, Nijerya ve Güney Asyalı Öğrenciler

Sri Lanka hükümeti, 2024’te elektronik vizeler ve varışta verilen vizeler için VFS’ye 12 yıl sürecek bir tekel tanıdı. Basit bir devlet arayüzünün yerini, sosyal medya hesaplarını ve ek belgeleri isteyen kullanışsız bir portal aldı.

Bölge ülkelerinden gelen turistlerin ücretleri 20 dolardan 75 dolara çıktı. Hindistan, Çin, Rusya ve Güneydoğu Asya’daki birkaç ülkeden gelen yolcular vizesiz seyahat ayrıcalıklarını kaybetti ve 25,77 dolarlık işlem ücretiyle karşılaştı. Devlete bağlı bir telekomünikasyon kurumunun aynı işlem desteğini vize başına 1 dolara sunduğu bildirilmişti.

Muhalefet siyasetçileri yolsuzluk iddialarını gündeme getirdi. Popüler bir çevrim içi içerik üreticisi de özel e-posta adresine başka turist başvuru sahiplerine ait kişisel bilgiler gelmeye başlamasının ardından olası bir veri ihlaline dikkat çekti.

Nijeryalı araştırmacı gazeteci Theophilus Abbah, ödediği tutarın resmî Güney Afrika vize ücretinin üç katından fazla olduğunu ortaya çıkardı. Daha yakın zamanda Abuja ve Lagos’taki başvuru sahipleri, gün ağarmadan merkezlerin önünde beklemek zorunda kaldıklarını, açıklanmayan ek ücretlerle karşılaştıklarını ve sözlü hakarete uğradıklarını anlattı.

Reklam

Pakistan, Bangladeş, Nepal ve Hindistan’daki öğrenciler, aracıların ücretsiz vize randevularını topluca alıp fahiş fiyatlarla yeniden sattığını bildiriyor. Uluslararası eğitim uzmanı Syed Nooh, öğrenciler zamanında randevu alamadığı için üniversitelerin geç gelenlerin kayıt tarihlerini uzatmak zorunda kaldığını söyledi.

Nooh, darboğazları aşmak için birden fazla dış kaynak sağlayıcısına izin verilmesini önerdi. Vize başvuru sahiplerine yönelik tüberküloz testlerinde benzer bir reformun önceki yoğunluğu giderdiğini belirtti. Bu öneri, gecikmelerin vize kararı verilmeden önce öğrencilerin planlarını aksatabildiği başvuru sürecine erişim sorununu ele alıyor.

Kanada makamlarının sahte biyometrik veriler tespit etmesinin ardından Hindistan polisi, 2023’te Ahmedabad’da iki VFS çalışanını ve şirketin eski bir çalışanını tutukladı. Şüphelilerin 28 başvuru sahibinin parmak izini bu kişiler orada bulunmadan kaydettiği ve sahte randevu mektupları düzenlediği öne sürüldü. Kişi başına 5.000 ila 7.000 rupi aldıkları iddia edildi.

Ahmedabad’daki iddialar kimlik kontrollerinin güvenilirliğiyle, randevu şikâyetleri ise erişim ve maliyetle ilgili. Bu iki konu birlikte, denetimin zayıf ve ticari baskının vize idaresine hâkim olduğu durumlarda dolandırıcılığa nasıl kapı açılabildiğini gösteriyor.

Hükümetler Sorunları Görüyor, Ancak Dış Kaynak Kullanımına Bağımlı

Soruları yanıtlayan dokuz AB hükümeti, gerektiğinde yaptırım uyguladıklarını ve saldırgan satış iddialarını ciddiye aldıklarını söyledi. Yedi hükümet dış kaynak kullanımından genel olarak memnun olduklarını belirtti; bunlardan ikisi özellikle VFS’den memnun olduğunu ifade etti.

Hükümetlerin iç belgeleri ise daha sorunlu bir işleyişe işaret ediyor. Hindistan’daki bir AB çalışma grubu, 2023’te sürekli veri giriş hataları, tarama sorunları, zayıf bilgi teknolojileri altyapısı ve VFS yönetimiyle yerel ofisler arasında yetersiz iletişim kaydetti.

Çekya, diğer üyelere sorunları defalarca gündeme getirdiğini ancak davranışlar yeniden kötüleşmeden önce yalnızca geçici bir iyileşme gördüğünü bildirdi. İsviçre ise konsolosluğunun bu hacmi tek başına kaldıramayacağını ve VFS ile yoğun biçimde çalışmaktan başka seçeneği olmadığını söyledi.

Bazı ülkeler VFS’ye para cezası verdi ya da sözleşmelerin süresi dolunca başka sağlayıcılara geçti. Şirketin internet sitesine göre İspanya, vize işlemlerinde şu anda VFS’yi kullanmayan tek AB üyesi devlet. Ancak şirket değiştirmek de sorunları tümüyle çözmüyor: İç denetim raporlarında TLS Contact ve BLS International da saldırgan satış ve GDPR ihlalleriyle suçlanıyor.

Avrupa Komisyonu, kötüye kullanımı önleme seçenekleri geliştirmek için vize hizmetlerinde dış kaynak kullanımına ilişkin kapsamlı bir çalışma başlattı. Çalışmanın tamamlanması veya bu çalışmadan çıkacak kararlara ilişkin bir takvim açıklanmadı. 28 Mayıs 2026 itibarıyla hükümetler, belgelenen sorunları nasıl ele alacaklarını değerlendirirken dış kaynakla sağlanan kapasiteye bağımlı olmayı sürdürüyor.

Reklam

Belçika, Kongo Demokratik Cumhuriyeti’nde farklı bir yaklaşım benimsedi. Belçikalı diplomat Joris Salden, vize işlemlerini dışarıya vermek yerine elçilik bünyesinde tuttu. Gerekçesini şöyle açıkladı:

Başka ülkelerde gördüğümüz, üçüncü taraf bir iş ortağıyla çalışmanın tüm sorunları kendiliğinden çözmediği. Dış kaynak kullanırsanız sorun üzerinde doğrudan kontrolünüz kalmaz. Üçüncü taraf bir iş ortağı da ücretsiz çalışmaz.

Salden’in kararı, hükümetlerin doğrudan kontrolü sürdürmek ile çok sayıda başvuruyu işleme kapasitesi satın almak arasında karşı karşıya kaldığı tercihi ortaya koyuyor. VFS bir şirket olarak hissedarlarına karşı sorumluyken, sınır geçişi kararlarından ve başvuru sahiplerinin bu kararlara hangi koşullarda ulaştığından hükümetler sorumlu olmaya devam ediyor.

Genişleme ve Şikâyetlerin Kronolojisi

VFS, Mumbai’deki bir pilot projeden yirmi yılı aşkın sürede küresel bir idari ağa dönüştü. Belgelenen şikâyetler birkaç yıla yayılıyor; satış uygulamaları, veri koruma, randevuya erişim ve kimlik kontrolleriyle ilgili sorunları kapsıyor.

Öne çıkan tarihler, şirketin genişlemesiyle birlikte bu sorunların nasıl geliştiğini gösteriyor:

  • 2001: Zubin Karkaria VFS’yi kurdu ve ABD’nin Mumbai Başkonsolosluğuyla pilot dış kaynak anlaşması yaptı.
  • 2016-2017: Rohit Taneja, SMS ve kurye hizmetlerinin satışı için hedefler bulunduğunu anlattığı Delhi merkezinde çalıştı.
  • 2017-2024: Başvuru hacmi yüzde 15 artarken faaliyet kârı dört katına çıktı.
  • 2020: Nijerya’da çalışan eski bir kıdemli görevli şirketten ayrıldı; daha sonra düşük ücretleri ve ek hizmet satışı baskısını anlattı.
  • 2021-2024: Norveç, bazı merkezlerde kişisel verilerin yasal süreler içinde silinmemesine ilişkin sorunları her yıl kaydetti.
  • 2022: Lüksemburg, biyometrik verilerin şifrelenmemiş bir diskle taşındığını bildirdi; Avrupa Komisyonu denetçileri Senegal’de ücretli ek randevu saatleri bulunduğunu tespit etti.
  • 2023: Hindistan’daki bir AB çalışma grubu işleyişteki aksaklıkları belgeledi, Hindistan polisi Ahmedabad’da olası biyometrik dolandırıcılık nedeniyle tutuklamalar yaptı ve OneVasco Hindistan’da yüzde 70 kâr marjı elde etti.
  • 2024: Çek denetçiler ek hizmet satın almak için aşırı baskı yapıldığını belgeledi, Sri Lanka 12 yıl sürecek tekeli verdi ve OneVasco’nun Hindistan’daki kâr marjı yüzde 53 oldu.

28 Mayıs 2026 itibarıyla Avrupa Komisyonunun dış kaynak kullanımına ilişkin çalışması, hükümetlerin kullanmayı sürdürdüğü bir sistem için çözüm geliştirme girişimi niteliğinde. Başvuru sahipleri idari ücretleri ödemeye devam ederken şikâyetler, isteğe bağlı satın alımların, sınırlı randevuların ve güvenilir olmayan sistemlerin konsolosluğa ulaşmanın maliyetini artırabildiğini gösteriyor.

Öne Çıkanlar

  • VFS, 167 ülkede 70’ten fazla hükümet adına 3.500’den fazla başvuru merkezi işletiyor ve çoğunluk hissesi Blackstone’a ait.
  • Vize başvurularında kararı hükümetler veriyor; VFS randevuları, evrakları, biyometrik veri toplamayı ve diğer idari işleri yönetiyor.
  • En az 19 başvuru sahibi ek ücretlerle ilgili baskı veya yanıltıcı uygulamalardan söz etti; hâlen çalışan ve eski 10 çalışan sorunların yaygın olduğunu doğruladı.
  • İsteğe bağlı hizmetler, 16 ülkeden alınan örnek İsveç vize başvuru makbuzlarında gelirin ortalama yüzde 30’unu oluşturdu.
  • Başvuru sayısı yüzde 15 artarken 2017 ile 2024 arasında faaliyet kârı dört katına çıktı.
  • Avrupalı denetçiler kişisel verilerin yanlış işlendiği 21 vaka, ayrıca randevu usulsüzlükleri ve ek hizmet satın alma baskısı tespit etti.
  • Sri Lanka, Nijerya ve Güney Asya’daki şikâyetler artan maliyetleri, randevuya erişim güçlüğünü, dolandırıcılık iddialarını ve olası veri ihlallerini kapsıyor.
  • Avrupa Komisyonu dış kaynak kullanımına ilişkin bir çalışma başlattı; hükümetler özel sağlayıcılara bağımlı kalmayı sürdürürken Belçika, Kongo Demokratik Cumhuriyeti’nde vize işlemlerini elçilik bünyesinde yürütüyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir