Endonezya’nın yakıt ithalatına yüzde 60 bağımlılığı fiyat ve arz risklerini artırıyor

12 dakikalık okuma
How to Become a Seafarer in Indonesia: A Practical Guide - Martide

Yüksek Yakıt Tüketimi, Kısıtlı Güvenlik Payı

Endonezya günde ortalama 1,6 milyon varil yakıt tüketiyor, ihtiyacının yaklaşık yüzde 60’ını ithal ediyor ve yalnızca yaklaşık 23 günlük tüketime yetecek rezerv bulunduruyor. 25 Nisan 2026 itibarıyla bu rakamlar, takımadalardan çok uzakta yaşanan bir çatışmanın neden benzin istasyonlarındaki fiyatları hızla etkileyebildiğini ve kamu maliyesi üzerinde baskı oluşturduğunu açıklıyor.

İçindekiler
  1. Yüksek Yakıt Tüketimi, Kısıtlı Güvenlik Payı
  2. Singapur Neden Bu Kadar Çok Benzin Sağlıyor?
  3. Rezervler Neden Öylece Artırılamıyor?
  4. Hürmüz Boğazı Uzak Bir Çatışmayı Asya Piyasalarına Bağlıyor
  5. Yüksek Fiyatlar Sürücüleri ve Bütçeyi Etkiliyor
  6. Tedarikçileri Değiştirmek ve Depolama Kapasitesini Artırmak
  7. Endonezya Nasıl Petrol İthalatçısı Oldu?
  8. Güneydoğu Asya’nın Artan İthalat Faturası
  9. Elektrikli Araçlar ve Güneş Enerjisi Alternatif Sunuyor
  10. Elektrik ve İmalat Sektöründeki Zorluk
  11. Öne Çıkan Noktalar

Enerji ve Maden Kaynakları Bakanlığı verilerine göre günlük tüketim, Nisan 2026 ortasına kadar bu düzeyde seyretti. 2025’te benzin ithalatı yurt içi ihtiyacın yüzde 60,18’ini karşıladı. Bir zamanlar petrol ihraç eden ve hâlâ bölgenin önemli enerji üreticilerinden biri olan Endonezya, yakıt arzının neredeyse üçte ikisi için artık uluslararası deniz taşımacılığına bel bağlıyor.

Tüketici hakları savunucusu Tulus Abadi, pazar günü yaptığı uyarıda bu bağımlılığın ülkeyi jeopolitik dalgalanmalara açık hâle getirdiğini söyledi. Yakıtı giderek azalan bir kaynak olarak nitelendiren Abadi, fiyatının küresel gelişmelere karşı son derece hassas kaldığını belirterek tüketicileri yakıtı dikkatli kullanmaya çağırdı.

"Halk bunun ithal bir ürün olduğunu anlamalı, bu nedenle kullanımına dikkatle yaklaşılmalı," dedi.

Bu yılın başlarında Orta Doğu’da yaşanan istikrarsızlık, söz konusu kırılganlığı günlük yaşama taşıdı. Uluslararası piyasalardaki şoklar Endonezya yakıt piyasalarına yansıdı ve milyonlarca sürücüyü etkileyen fiyat düzenlemelerine yol açtı.

Singapur Neden Bu Kadar Çok Benzin Sağlıyor?

Yurt içinde neredeyse hiç ham petrol rezervi bulunmayan Singapur, Endonezya’nın benzin ithalatının yüzde 63’ünü karşılıyor. Malezya’nın payı yüzde 33,14; onu yüzde 1,32 ile Çin ve yüzde 1,05 ile Umman izliyor.

Singapur’un konumu, rafineri kapasitesinin ve taşımacılık altyapısının önemini gösteriyor. Bir ülke ham petrol ithal edip bunu benzine ve diğer yakıtlara dönüştürebilir, ardından ham petrolün çıkarıldığı petrol sahalarına sahip olmadan bu ürünleri yurt dışına satabilir.

Enerji ve Maden Kaynakları Bakanı Bahlil Lahadalia, bu düzenlemenin maliyetini sorguladı. Singapur’un fiyatlandırmasını "utanç verici" diye nitelendiren Lahadalia, Endonezya’nın yakın komşusundan aldığı ürünlerin Orta Doğu kaynaklı ürünlerle karşılaştırıldığında daha elverişsiz koşullara sahip olduğunu söyledi.

Dizelde tablo farklı: 2025’te ithalat, Endonezya talebinin yalnızca yüzde 12,17’sini karşılarken benzinde bu oran yüzde 60,18 oldu. Tüketici pazarına, özellikle özel araçlara yönelik kullanıma benzin hâkim. Bu nedenle Singapur’a bağımlılık hane bütçeleri açısından özellikle önem taşıyor.

Benzin ithalatının neredeyse üçte ikisini tek bir tedarikçinin karşılaması riski de yoğunlaştırıyor. Devlet enerji şirketi Pertamina hakkında yürütülen yolsuzluk soruşturmaları, kaynakları çeşitlendirme çabalarına aciliyet kazandırdı. Soruşturmacılar, 2018 ile 2023 yılları arasında petrol ithalatı uygulamalarında devletin önemli kayıplarına yol açan usulsüzlükler bulunduğunu öne sürdü. Bu iddialar, Singapur merkezli ticari aracılara bağımlılığın yeniden değerlendirilmesine yol açtı.

Reklam

Rezervler Neden Öylece Artırılamıyor?

Endonezya’nın yaklaşık 23 günlük rezervi, şu anki yakıt kıtlığından değil, depolama altyapısının yetersizliğinden kaynaklanıyor. Mevcut tesisler en fazla yaklaşık 25 günlük yakıtı depolayabiliyor; bu da çok daha büyük bir güvenlik stoku oluşturmak için pek az alan bırakıyor.

Bahlil, 60 günlük rezerv talebine ek yakıtın konulacağı bir yer olması gerektiğini söyleyerek yanıt verdi.

Bazen insanlar 60 günlük yakıt stoku bulundurmamız gerektiğini söylüyor. Ama bunu nerede depolayacağız? Yeterli depolama kapasitemiz yok.

Mevcut rezerv, 20 ila 23 gün olarak belirtilen asgari ulusal standardın biraz üzerinde. Ancak bakanın sözünü ettiği daha büyük stratejik stok seviyesinin oldukça gerisinde. Stratejik petrol altyapısına sınırlı yatırım yapılması, uzun süreli bir uluslararası kriz sırasında Endonezya’nın kullanabileceği yedek depolama kapasitesini kısıtladı.

Bahlil, bir çatışma sırasında rezervlerin ve depolama kapasitesinin ülkeye ne kadar süre yeteceğini anlatırken daha önce yaklaşık 21 günlük bir tahminde bulunmuştu. Bu uyarı, mevcut 23 günlük rakamdan da dar bir hareket alanına işaret ediyor.

"Bu jeopolitik bir mesele. Bir kriz ya da çatışma çıkarsa petrol rezervlerimiz ve depolama kapasitemiz yalnızca yaklaşık 21 gün yeter," diye uyardı.

Gün cinsinden ölçülen rezerv, olağan tüketim ile kesintiye uğrayan teslimatlar arasında bir tampon oluşturur. Endonezya’nın kısıtlı tamponu, acil durum düzenlemeleri devreye girmeden önce büyüyebilecek arz şoklarına karşı ülkeyi savunmasız bırakıyor. Farklı ülkelerden alım yapmak riski dağıtmaya yardımcı oluyor; ancak daha büyük stoklar için de tanklar, terminaller ve başka depolama tesisleri gerekiyor.

Hürmüz Boğazı Uzak Bir Çatışmayı Asya Piyasalarına Bağlıyor

İran güçleri bu yılın başlarında, deniz yoluyla taşınan küresel ham petrolün yaklaşık yüzde 20’sinin geçtiği Hürmüz Boğazı’nı kapattı. İslam Devrim Muhafızları Ordusu, ABD ve İsrail’in Tahran’a yönelik saldırılarının ardından petrol tankerlerini uyardı ve böylece uluslararası enerji ticaretinin önemli bir ana damarı fiilen kesildi.

Kesinti, Asya pazarlarına giden ham petrolün yaklaşık yüzde 84’ünü ve sıvılaştırılmış doğal gazın yüzde 90’ını taşıyan rotaları etkiledi. LNG olarak da bilinen sıvılaştırılmış doğal gaz, gemiyle taşınabilmesi için soğutularak sıvı hâle getirilen gazdır. Endonezya, ithalatının önemli bir bölümünü bölgedeki istikrarsızlığa açık rotalar üzerinden temin ediyor.

Reklam

Uluslararası Enerji Ajansı, Güneydoğu Asya’nın bu konudaki risklerini belgeledi: Bölge petrolünün yaklaşık yüzde 60’ını Orta Doğu’dan ithal ediyor. Japonya ham petrol arzının yüzde 95’i, Güney Kore ise yüzde 70’i için bu bölgeye bağımlı.

Endonezya’nın kendi bağımlılık yapısı farklı olsa da alımları aynı uluslararası üreticiler, rafineriler, tüccarlar ve gemiler ağı içinde gerçekleşiyor. Bu ağın bir bölümündeki kesinti, yakın çatışma bölgesinin dışındaki bir tedarikçiden alınan yakıt dâhil olmak üzere başka yerlerde fiyatları yükseltebilir.

Güneydoğu Asya’daki rafineriler, Orta Doğu petrol sahalarında yaygın olan "ağır kükürtlü" veya "orta kükürtlü" ham petrolü işleyecek biçimde tasarlandı. Bu terimler petrolün, yoğunluğu ve kükürt oranı dâhil, onu işleyen ekipman açısından önemli özelliklerini tanımlıyor.

ABD’den gelecek petrol de dâhil olmak üzere alternatif kaynaklara yönelmek, rafinerilerde kapsamlı değişiklikler yapılmasını ve yatırım gerektirir. Bu teknik kısıt, Endonezya ve komşu ülkelerin başka bir satıcı seçerek Orta Doğu kaynaklarının yerini neden hızla dolduramayacağını açıklamaya yardımcı oluyor.

Yüksek Fiyatlar Sürücüleri ve Bütçeyi Etkiliyor

Pertamina, uluslararası enerji piyasalarının krize tepki vermesi üzerine yüksek oktanlı yakıtların fiyatını yüzde 50’den fazla artırdı. Bu ürünlerin fiyatı, Endonezya’daki pompa fiyatlarını uluslararası piyasalardaki hareketlere bağlayan küresel fiyat endekslerini izliyor.

Tulus, piyasa koşullarında artışların kaçınılmaz olduğunu söylerken tüketicilerden alınan fiyatların sınırlandırılması çağrısında bulundu. Tüketici hakları savunucusu, düzenlemelerin küresel ham petrol fiyatlarındaki gerçek hareketi yansıtması gerektiğini belirtti.

"Bunun kaçınılmaz olduğuna inanıyorum. Önemli olan, hükümetin ya da işletmecilerin aşırı fiyat belirlememesi ve düzenlemelerin küresel ham petrol fiyatlarını yansıtması," diye açıkladı.

Tulus, uluslararası petrol ucuzladığında fiyatların ters yönde de hareket etmesi çağrısı yaptı. Fiyatların hızla düşürülmesi, kamu güvenini korumaya ve fiyat düzenlemelerini iki yönlü bir sürece dönüştürmeye yardımcı olur.

Endonezya’nın 2026 Devlet Bütçesi’nde petrolün varil fiyatı 70 dolar olarak öngörülmüştü. Orta Doğu krizinin en yoğun dönemlerinde ham petrolün varili 100 doların üzerine çıkarak bu tahminin 30 dolardan fazla üzerine çıktı. Fiyatların uzun süre yüksek seyretmesi, mevcut petrol harcaması tahminlerini ikiye katlayarak kamu maliyesi üzerindeki baskıyı artırabilir ve bütçe açığını genişletebilir.

Reklam

Uluslararası fiyat artışları sonunda sübvansiyonlu ya da düzenlemeye tabi yurt içi fiyatlara da yansıyabilir. Hükümet, tüketicileri korumanın maliyetini diğer harcama ihtiyaçlarıyla dengelemek zorunda; işletmeciler ise yurt dışından yakıt satın alma masraflarıyla karşı karşıya.

Fiyatlardaki sıçrama Endonezya’da ulaşım maliyetlerini, imalat girdilerini ve tarımsal faaliyetleri şimdiden etkiledi. Yakıt malların taşınması, makinelerin çalıştırılması ve üretimin sürdürülmesi için kullanıldığından, bu etkiler sürücülerin ötesine uzanıyor.

Başka yerlerde jet yakıtı fiyatları bazı piyasalarda neredeyse yüzde 60 arttı. Komşu Vietnam’da dizel fiyatları da benzer oranlarda yükselerek panik alımlarına ve karne uygulamasına yol açtı. Endonezya, kamu çalışanlarının evden çalışmasına yönelik talimatlar dâhil olmak üzere tasarruf önlemleri getirdi ve tüketimi yüzde 25 azaltma çabalarının parçası olarak araçlarda yakıt alımına sınır getirilmesini görüştü.

Tedarikçileri Değiştirmek ve Depolama Kapasitesini Artırmak

Cakarta, yakıt ithalatını yeniden düzenleme planlarını hızlandırdı. Hükümet, altı ay içinde ithalatın yüzde 60’a kadarını Singapur’dan ABD’ye ve Orta Doğu ülkelerine yönlendirme niyetini açıkladı.

Bu plan, ABD’den enerji alımlarını yaklaşık 10 milyar dolar artırmaya yönelik daha kapsamlı bir girişimin parçası. Alımlar ham petrol, rafine yakıt ve sıvılaştırılmış petrol gazını, yani LPG’yi kapsayacak.

Orta Doğu’daki kesintiye verilen acil yanıt, ham petrol ve benzin alımlarını bölgeden ABD’ye ve Güneydoğu Asya’daki tedarikçilere kaydırmayı içerdi. Daha kapsamlı çeşitlendirme planı ise Singapur’a alternatifler arasında Orta Doğu ülkelerini de içeriyor. Bu durum, mevcut bir kesintiye yanıt vermek ile uzun vadede tedarikçi bileşimini değiştirmek arasındaki farklılığı yansıtıyor.

Endonezya, daha büyük yakıt tankerlerini kabul edebilmek için liman tesislerini genişletiyor. Daha büyük gemiler taşımacılık verimliliğini artıracak ve Singapur’dan yapılan ithalatta genellikle kullanılan daha küçük gemilere bağımlılığı azaltacak. Yurt içi rafineri kapasitesine yapılan yatırımlar da daha geniş çeşitlilikte ham petrolün işlenebilmesini ve yurt dışından işlenmiş yakıt satın alma ihtiyacının azalmasını hedefliyor.

Singapur yakınlarındaki bir adada kurulması önerilen depolama tesisi, rezerv kapasitesini 30 ila 40 gün artırabilir. Proje için herhangi bir tamamlanma tarihi açıklanmadı. Tesis, Pertamina’nın fiyatların elverişli olduğu dönemlerde daha büyük miktarlarda alım yapmasını ve yurt içinde daha fazla petrol depolamasını sağlayacak.

Reklam

Daha büyük depolama kapasitesi, yakın vadede teslim edilmek üzere yapılan alımlarda fiyatların anlık olarak belirlendiği dalgalı spot piyasalara ve şu anda maliyetleri artıran aracı ücretlerine maruziyeti azaltacak. Tedarikçi çeşitlendirme ve depolama kapasitesini genişletme, farklı kırılganlıkları hedefliyor: İlki alım riskini dağıtırken ikincisi teslimatlar kesintiye uğradığında Endonezya’ya daha fazla zaman kazandırıyor.

Endonezya Nasıl Petrol İthalatçısı Oldu?

Yurt içi üretimin azalması, ekonomik büyüme ve artan yaşam standartlarıyla tüketimin yükselmesi, Endonezya’nın bugünkü kırılganlığını ortaya çıkardı. Nature’da yayımlanan bir araştırma, ülkenin 2004’te net petrol ihracatçısından net petrol ithalatçısına dönüştüğünü kaydediyor.

Net ithalatçı, yurt dışından sattığından daha fazla petrol satın alan ülkedir. Endonezya daha sonra 2009’da Petrol İhraç Eden Ülkeler Örgütü (OPEC) üyeliğini askıya aldı.

Vietnam da benzer bir süreç izleyerek 2010’da net petrol, 2015’te ise net kömür ithalatçısı oldu. Bu değişimler, talep artışının köklü enerji sektörlerine sahip ülkelerde bile yurt içi üretimi nasıl aşabildiğini gösteriyor.

Önemli tarihler, bu uzun vadeli dönüşümü mevcut kırılganlığa bağlıyor:

  • 2004: Endonezya net petrol ithalatçısı oldu.
  • 2009: Endonezya OPEC üyeliğini askıya aldı.
  • 2010: Vietnam net petrol ithalatçısı oldu.
  • 2015: Vietnam net kömür ithalatçısı oldu.
  • 2018-2023: Pertamina’nın petrol ithalatı uygulamalarındaki usulsüzlük iddialarının kapsadığı dönem.
  • 2024: Uluslararası Enerji Ajansı, Güneydoğu Asya Enerji Görünümü 2024 raporunu yayımladı.
  • 2025: İthalat, Endonezya’nın benzin ihtiyacının yüzde 60,18’ini ve dizel talebinin yüzde 12,17’sini karşıladı.
  • Nisan 2026 ortası: Bakanlık verilerine göre Endonezya’da yakıt tüketimi günde ortalama 1,6 milyon varile ulaştı.

Endonezya’nın geçmişi, enerji devi imajı ile ithal yakıta bağımlılığı arasındaki görünür çelişkiyi de açıklıyor. Ülkenin bölgesel enerji üretimindeki rolü sürerken yurt içi petrol arzı talebin gerisinde kaldı.

Güneydoğu Asya’nın Artan İthalat Faturası

Uluslararası Enerji Ajansı’nın Güneydoğu Asya Enerji Görünümü 2024 raporu, bölgenin 2035’e kadar öngörülen küresel enerji talebi artışının yüzde 25’inden fazlasına katkıda bulunacağı uyarısında bulunuyor. 2010’dan bu yana bölgedeki artan talebin yaklaşık yüzde 80’i fosil yakıtlarla karşılandı.

Bölgesel enerji tüketiminin dörtte birinden fazlasını kömür ve petrol ayrı ayrı oluşturuyor. Talep büyümeye devam ederken bu bağımlılık, Güneydoğu Asya ekonomilerini ithal yakıtların maliyetine ve bulunabilirliğine açık hâle getiriyor.

Reklam

Mevcut politikaların sürmesi hâlinde Güneydoğu Asya’nın yıllık petrol ithalat faturası yüzyılın ortasına kadar bugünkü 130 milyar dolardan 200 milyar doların üzerine çıkacak. Öngörülen artış yılda 70 milyar dolardan fazla; bu para diğer yurt içi ihtiyaçlar yerine petrol alımlarına harcanacak.

Mevcut eğilimler devam ederse enerji kaynaklı karbondioksit emisyonlarının 2050’ye kadar üçte bir oranında artacağı tahmin ediliyor. ASEAN üyesi on devletten sekizi net sıfır emisyon hedefleri belirledi. Bu hedef, salınan emisyonları atmosferden uzaklaştırılan emisyonlarla dengelemeyi amaçlıyor. Mevcut politikalar bu hedeflere ulaşmak için yetersiz kalıyor.

Dolayısıyla Endonezya’nın acil yakıt sorunu, daha geniş bir bölgesel sorunla birlikte ele alınmalı. Güneydoğu Asya’nın artan talebi karşılarken yükselen ithalat maliyetlerini, deniz taşımacılığındaki kesinti risklerini ve fosil yakıt kullanımının yol açtığı emisyonları yönetmesi gerekiyor.

Elektrikli Araçlar ve Güneş Enerjisi Alternatif Sunuyor

Ember Energy’nin araştırması, elektrikli araçların, güneş enerjisinin ve batarya depolamanın yaygınlaşmasının, etkilenen sektörlerde fosil yakıt ithalatını yaklaşık yüzde 70 azaltabileceğini gösteriyor. Bu teknolojiler bugün mevcut ve geleneksel fosil yakıt sistemleriyle maliyet bakımından rekabet edebilir hâle geldi.

Endonezya’da elektrikli araçların yeni otomobil satışlarındaki payı 2025’te yüzde 15’e ulaştı ve ilk kez yüzde 10’da kalan ABD’yi geride bıraktı. Endonezya’nın payı beş yüzde puan daha yüksekti. Tayland ve Vietnam’ın payları daha da yükseğe çıktı. Bu da uygun politika desteğiyle hızlı yaygınlaşmanın mümkün olduğunu gösteriyor.

Yeni otomobil satışlarına ilişkin bu oran, 2025’te piyasaya giren araçları ifade ediyor. Bu araçların daha fazlası benzin yerine elektrikle çalıştıkça yolculuklar için gereken enerji, ithal sıvı yakıttan elektrik sistemine kayıyor.

Güneş enerjisiyle elektrik üretiminin maliyeti megavatsaat başına yaklaşık 40 dolara düştü. Mevcut LNG fiyatlarıyla gazdan elektrik üretmenin maliyeti ise 100 doların üzerinde. Megavatsaat, farklı teknolojilerin üretim maliyetlerinin karşılaştırılmasını sağlayan elektrik miktarı ölçüsüdür.

Batarya depolama, elektriği daha sonra kullanılmak üzere saklayarak bu dönüşümü destekliyor. Elektrikli ulaşım, güneş enerjisi üretimi ve depolamanın birlikte kullanılması, yalnızca yakıtın tedarik edildiği ülkeyi değiştirmek yerine gemiyle gelmesi gereken fosil yakıt miktarını azaltmanın bir yolunu sunuyor.

Reklam

Elektrik ve İmalat Sektöründeki Zorluk

ScienceDirect üzerinden yayımlanan akademik modellemeye göre Endonezya’nın petrol dönüşümünün, biyoyakıta geçiş ve elektrik kullanımının artışını içeren S biçimli bir eğri izlemesi muhtemel. S eğrisi, değişimin yavaş başlayıp benimsenme arttıkça hızlanmasını ve ardından nihai sınıra yaklaşırken yavaşlamasını tanımlar.

Araştırmada, başarılı bir karbonsuzlaşmanın elektrik üretiminden kaynaklanan emisyonların azaltılmasına da bağlı olduğu belirtiliyor. Benzinin yerine elektrik kullanılması enerji talebini santrallere kaydırdığı için ulaşımın yanı sıra elektrik sektörünün de değişmesi gerekiyor.

Bunun için güneş ışığının kullanılabilirliğine göre üretimi değişen güneş enerjisi gibi değişken yenilenebilir enerji kaynaklarının ve muhtemelen nükleer kaynakların yaygınlaştırılması gerekecek. Dolayısıyla Endonezya’nın yakıt dönüşümü hem insanların satın aldığı araçların hem de bu araçlara elektrik sağlayan üretim biçiminin değişmesini içeriyor.

Hükümet bu değişime ihtiyaç olduğunu kabul etti. Endonezya’nın dünyanın en büyük nikel rezervlerine sahip olmasından yararlanan nikel işleme planları, ülke içinde batarya üretim kapasitesi oluşturmayı hedefliyor.

Minerallerin işlenmesi ve bataryaların Endonezya’da üretilmesi, üretimin daha fazla aşamasını ülke içinde bir araya getirecek. Bu strateji, takımadaların yakıt ithalatçısından elektrikli teknolojilerin üretim merkezine dönüşmesine ve fosil yakıt alımları için yurt dışına gönderilen para yerine gelirin yurt içi ekonomide kalmasına yardımcı olabilir.

Acil öncelikler teslimatları güvence altına almak, fiyatları adil tutmak ve depolama kapasitesini artırmak. Elektrikli ulaşım ve elektrik üretimindeki değişiklikler ise kırılganlığın uzun vadeli kaynağını, yani Endonezya ekonomisinin işleyişini sürdürmek için ihtiyaç duyduğu ithal yakıt miktarını hedefliyor.

Öne Çıkan Noktalar

  • Endonezya yakıt arzının yaklaşık yüzde 60’ını ithal ediyor ve günde ortalama 1,6 milyon varil tüketiyor.
  • İthalat 2025’te benzin ihtiyacının yüzde 60,18’ini, dizel talebinin ise yüzde 12,17’sini karşıladı.
  • Yurt içinde neredeyse hiç ham petrol rezervi bulunmamasına rağmen Singapur, benzin ithalatının yüzde 63’ünü karşılıyor.
  • Yakıt rezervleri yaklaşık 23 gün yeterken mevcut depolama kapasitesi kabaca 25 günlük yakıtı alabiliyor.
  • Pertamina, uluslararası piyasalardaki kesintiler sırasında yüksek oktanlı yakıt fiyatlarını yüzde 50’den fazla artırdı.
  • 2026 bütçesinde petrolün varili 70 dolar olarak öngörülürken krizin en yoğun dönemlerinde ham petrol 100 doları aştı.
  • Hükümet altı ay içinde ithalatın yüzde 60’a kadarını Singapur’dan başka kaynaklara yönlendirmeyi ve ABD’den enerji alımlarını yaklaşık 10 milyar dolar artırmayı planlıyor.
  • Singapur yakınlarındaki bir adada kurulması önerilen depolama tesisi rezerv kapasitesini 30 ila 40 gün artırabilir.
  • Elektrikli araçlar, 2025’te Endonezya’daki yeni otomobil satışlarının yüzde 15’ini oluştururken ABD’de bu oran yüzde 10’da kaldı.
  • Elektrikli araçlara geçerek yakıt bağımlılığını azaltmak, elektrik üretiminde de değişiklik yapılmasını gerektiriyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir