Çin, 2026-2030 Planında Temiz Enerjiyi Genişletirken Emisyon Hedefini Yumuşatıyor

12 dakikalık okuma
Çin, 2026-2030 Planında Temiz Enerjiyi Genişletirken Emisyon Hedefini Yumuşatıyor

Yüzde 17'lik Hedef, Emisyonların Artmasına Alan Bırakıyor

Çin'in 2026-2030 dönemini kapsayan 15. Beş Yıllık Planı, temiz enerjide büyük bir genişlemeyi daha zayıf bir karbon yoğunluğu hedefiyle bir araya getiriyor: önceki plandaki yüzde 18'lik azaltım hedefinin yerine yüzde 17. Pekin, yenilenebilir enerjiye, elektrik şebekelerine ve gelişmekte olan teknolojilere destek verirken toplam emisyonların artmasına alan bırakıyor ve enerji güvenliği kaynağı olarak kömürün rolünü koruyor.

İçindekiler
  1. Yüzde 17'lik Hedef, Emisyonların Artmasına Alan Bırakıyor
  2. Yeni Hesaplama Yöntemi Başlangıç Noktasını Değiştiriyor
  3. Petrol İthalatı Enerji Güvenliğini Acil Bir Konu Haline Getiriyor
  4. Yenilenebilir Enerjinin Şebeke ve Depolamayla Desteklenmesi Gerekiyor
  5. Kömür, Pekin'in Güvence Planının Parçası Olmayı Sürdürüyor
  6. Hidrojen, Yeni Yakıtlar ve Sanayi Parkları
  7. Temiz Enerji Büyümeyi Destekliyor, Ancak Daha Fazla Elektrik Gerektiriyor
  8. Çin'in Fabrikaları Diğer Ülkelerin Tercihlerini Şekillendiriyor
  9. Takvime Bağlananlar ve Henüz Karara Bağlanmayanlar
  10. Öne Çıkanlar

17 Mart 2026 itibarıyla temel gerilim, daha fazla temiz enerji üretmekle fosil yakıt kullanımına kesin sınırlar koymak arasında. Çin, 2025'te dünyanın geri kalanının toplamından daha fazla, 446 gigavat yenilenebilir enerji kapasitesi kurdu. Buna karşın yeni yoğunluk hedefi, yıllık ekonomik büyümenin yüzde 4,5 ila 5 olacağı varsayımıyla, önümüzdeki beş yılda mutlak emisyonların yüzde 3 ila 6 artmasına izin verebilir.

Karbon yoğunluğu, ekonomik üretimin her birimi başına salınan karbondioksit miktarıdır. Bir ülke, ekonomisi büyürken üretim birimi başına emisyonları daha yavaş düşüyorsa bu oranı azaltmasına rağmen toplam emisyonlarını artırabilir. Mutlak bir sınır ise salınan toplam miktarı kontrol eder.

Çin, küresel sera gazı emisyonlarının yaklaşık yüzde 30'undan sorumlu; dolayısıyla bu farkın ülke sınırlarının çok ötesinde sonuçları var. Çin'in fabrikaları, diğer ülkelerin fosil yakıtların yerine koymak için ihtiyaç duyduğu ekipmanların büyük bölümünü de üretiyor.

Yeni hedef, Devlet Başkanı Şi Cinping'in 2021'de Paris Anlaşması kapsamında verdiği, karbon yoğunluğunu 2030'a kadar 2005 seviyesine kıyasla yüzde 65 azaltma taahhüdünün gerisinde kalıyor. Enerji ve Temiz Hava Araştırma Merkezi'nin baş analisti Lauri Myllyvirta, Çin'in uluslararası taahhütlerini yerine getirebilmesi için önceki hesaplama yöntemiyle karbon yoğunluğunu yüzde 23 azaltması gerekeceğini söyledi.

Reklam

Yeni Hesaplama Yöntemi Başlangıç Noktasını Değiştiriyor

Çinli yetkililer, planı açıklamadan hemen önce karbon yoğunluğunu hesaplama yöntemini değiştirdi. Yeni tanım, enerji kullanımından kaynaklanan emisyonların yanı sıra çimento ve kimyasallardan kaynaklanan endüstriyel süreç emisyonlarını da kapsıyor. Bunlar, yakıt yakılmasıyla oluşan emisyonların yanı sıra imalat süreçlerinin kendisi sırasında salınan emisyonlar.

Revize edilen yöntem, Pekin'in önceki plan döneminde yüzde 17,7'lik bir düşüş bildirmesine imkân verdi. Önceki veriler ise yalnızca yüzde 12,4'lük bir düşüşe işaret ediyordu. Bu değişiklik, önümüzdeki beş yılın değerlendirileceği başlangıç seviyesini etkiliyor.

Myllyvirta'nın değerlendirmesine göre yeni çerçeve, emisyonların artmaya devam etmesine izin veriyor. Bu nedenle Pekin'in tercihi, istatistiksel hesaplamadaki bir değişikliği gelecek dönem için daha az iddialı bir yüzde hedefiyle birleştiriyor.

Asia Society Politika Enstitüsü bünyesindeki Çin İklim Merkezi'nin direktörü Li Shuo, karbon yoğunluğu hedeflerini ekonomik kalkınma ile emisyon kontrolü arasındaki bir uzlaşma olarak nitelendirdi:

Basitçe söylemek gerekirse, Çin son 20, 10, hatta beş yılda kalkınma ile emisyonlar arasında bir çatışmayla karşı karşıya kaldı: Emisyonları çok sert biçimde azaltmak ekonomik büyümeye zarar verirdi. Karbon yoğunluğu hedefi bir uzlaşmaydı.

Plan, ikili kontrol olarak bilinen geçişi de resmileştiriyor. Çin, enerji tüketiminin miktarını ve yoğunluğunu düzenlemekten karbon emisyonu yoğunluğunu ve toplam karbon emisyonlarını kontrol etmeye geçiyor. Böylece politika odağı, ekonominin ne kadar enerji kullandığından ne kadar karbon saldığına kayıyor.

Toplam emisyonlara yönelik bağlayıcı sınırlar ertelenmiş durumda. Bu sınırların ekonomi genelinde hemen uygulanmak yerine, önce 2027'den itibaren ulusal karbon piyasasının kapsadığı belirli sektörler için getirilmesi bekleniyor.

Petrol İthalatı Enerji Güvenliğini Acil Bir Konu Haline Getiriyor

Çin ham petrolünün yaklaşık yüzde 70'ini ithal ediyor; bu petrolün önemli bir kısmı İran ve Venezuela'dan geliyor. Her iki ülke de artan jeopolitik gerilimlerle ve yaptırım baskısıyla karşı karşıya. Hürmüz Boğazı'ndaki deniz taşımacılığını etkileyen çatışmalar da dahil olmak üzere küresel petrol piyasalarındaki aksamalar, bu tedarik güzergâhlarının taşıdığı riskleri ortaya çıkardı.

Reklam

Beş yıllık plan, Çin'de elektrifikasyonu hızlandırıp yenilenebilir enerji üretimini artırarak bu kırılganlıkları gidermeyi amaçlıyor. Petrol kullanımının elektrikle değiştirilmesi, daha fazla faaliyetin yurt içinde üretilen enerjiyle yürütülmesini sağlıyor; ancak bunun iklim üzerindeki etkisi elektriğin nasıl üretildiğine bağlı.

Greenpeace Doğu Asya'nın küresel politika danışmanı Yao Zhe, planın yeşil yakıtlara verdiği önemi küresel petrol piyasalarındaki çalkantıyla ilişkilendirdi. Bu vurgunun, Çin'in ithal petrole bağımlılığını daha da azaltma niyetini gösterdiğini söyledi.

Climate Energy Finance direktörü Tim Buckley, geleneksel tedarik zincirleri aksadığında Çin dahil ülkelerin enerji bağımsızlığına odaklanmasının mantıklı olduğunu söyledi. Bu öncelik, yerli kömürün rolünün neden sürdüğünü de açıklamaya yardımcı oluyor: Pekin, yenilenebilir enerji yaygınlaşırken kendi fosil yakıt rezervlerini dengeleyici bir unsur olarak görüyor.

Dolayısıyla enerji güvenliği politikayı iki yönde şekillendiriyor. İthal petrolün yerini alabilecek yenilenebilir elektriğe ve yakıtlara yatırımı desteklerken, kömür kapasitesini ve kömürün sıvı yakıtlara ve kimyasallara dönüştürülmesini de destekliyor. İkinci yaklaşım, petrol ithalatına bağımlılığı azaltabilir, ancak önemli ölçüde emisyona yol açar.

Yenilenebilir Enerjinin Şebeke ve Depolamayla Desteklenmesi Gerekiyor

Çin, fosil yakıt dışındaki kaynaklardan sağlanan kapasiteyi 2035'e kadar ikiye katlayarak 3.600 gigavata çıkarmayı planlıyor. Bu genişleme, yılda yaklaşık 200 gigavat yeni rüzgâr ve güneş enerjisi kurulumu anlamına geliyor. Gigavat, bir tesisin yıl boyunca fiilen sağladığı elektrik miktarını değil, üretim kapasitesini ölçer.

Plan, 2030'a kadar 100 gigavatı aşan açık deniz rüzgârı kapasitesi, 110 gigavat nükleer enerji ve 100 gigavat pompaj depolama kapasitesi kurulması hedeflerini belirliyor. Pompaj depolama, elektriği suyu daha yüksek bir konuma pompalamak için kullanıyor; elektriğe ihtiyaç duyulduğunda su türbinlerden geçirilerek enerji üretiliyor.

State Grid Corporation, plan dönemi boyunca 4 trilyon yuan yatırım yapmayı öngören planlarını açıkladı. Program, batıdaki üretim merkezlerinden doğudaki talep merkezlerine 420 gigavat elektrik taşıyabilecek ultra yüksek gerilim iletim hatlarını da kapsıyor.

Önerilen şebeke, kuzey Çin'deki çöl güneş enerjisi tesislerini kıyıdaki üretim merkezlerine bağlıyor. Eyalet şebekeleri arasındaki karşılıklı yardımlaşma düzenlemeleri, yerel elektrik arzı ve talebi dengesizleştiğinde bölgelerin birbirine destek olmasına yardımcı olacak.

Reklam

Rüzgâr ve güneş enerjisi üretimi hava koşullarına göre değişiyor. İletim, depolama ve şebekeler arasındaki iş birliği, bu kaynakların daha büyük rol üstlendiği dönemde elektrik arzının istikrarlı kalmasını sağlamayı amaçlıyor.

Avustralya Ulusal Üniversitesi'nde enerji dönüşümü üzerine araştırmalar yapan Jorrit Gosens, yıllık güneş ve rüzgâr enerjisi kurulum hedefinin yaklaşık 180 gigavat olduğunu; bunun Çin'in son üç yılda gerçekleştirdiği hızın yaklaşık yarısına denk geldiğini belirtti. Gosens'in değerlendirmesi, Pekin'in bu sektörleri daha fazla teşvik gerektiren alanlar değil, olgunlaşmış ve konsolidasyona ihtiyaç duyan sektörler olarak gördüğüne işaret ediyor.

Li Shuo da benzer bir değerlendirmede bulunarak sektörlerde aşırı yatırım veya fazla kapasite nedeniyle aşırı ısınma yaşandığını söyledi. Gelişim sürecek, ancak sektörler olgunlaştığı için planda ek politika desteği öngörülmüyor. Hedeflerin ima ettiği hız yavaşlasa da ölçek büyük olmaya devam ediyor.

Kömür, Pekin'in Güvence Planının Parçası Olmayı Sürdürüyor

Plan, kömür ve petrol tüketiminin zirveye ulaşmasını teşvik etme sözü veriyor. Ancak Şi'nin bu dönemde kömür kullanımını kademeli olarak azaltma yönündeki önceki taahhüdünden geri adım atıyor. Toplam tüketime ilişkin bağlayıcı sınırlar veya enerji sektöründeki emisyonların zirveye ulaşacağına dair kesin bir tarih içermiyor.

Çin, 2025'te 3,17 milyar ton kömür tüketti. Yılda 30 milyon ton kömürün daha temiz alternatiflerle değiştirilmesi önerisi, bu toplamın yüzde 1'inden azına karşılık geliyor. Bu sırada kömürle çalışan yeni elektrik üretim kapasitesi için verilen onaylar yaklaşık on yılın en yüksek düzeyine ulaştı; geliştirilme aşamasında yaklaşık 330 gigavatlık proje bulunuyor.

Pekin, ithal petrole bağımlılığı azaltmak amacıyla kömürün sıvı yakıtlara ve kimyasallara dönüştürülmesini de destekliyor. Gosens, kömürden kimyasal üretimi sektörünün yüksek düzeyde kirliliğe yol açtığını, ancak ekonomi genelinde nispeten küçük bir paya sahip olduğunu ve kömür madenciliği için önemli bir talep kaynağı olmayı sürdürmesinin muhtemel olduğunu belirtti.

Yetkililer kömürle çalışan santralleri, temel talebi karşılamak için sürekli çalışması gereken tesislerden ziyade şebekeyi istikrara kavuşturmanın bir yolu olarak giderek daha fazla görüyor. Plan, mevcut santrallerin kömürün yanı sıra biyokütle veya yeşil amonyak da yakabilecek biçimde yenilenmesini destekliyor.

Bu değişiklikler, santrallerin talebin zirve yaptığı dönemlerde daha esnek çalışmasını sağlayabilir. Buna rağmen politika, temiz elektrik yaygınlaşırken önemli miktarda kömür altyapısını koruyor ve enerji arzının güvenilirliği ile emisyon azaltımını yakından bağlantılı tutuyor.

Reklam

Hidrojen, Yeni Yakıtlar ve Sanayi Parkları

Plan, yerleşik rüzgâr ve güneş enerjisi sektörlerinin yanı sıra yeşil hidrojen, nükleer füzyon ve yoğunlaştırılmış güneş enerjisini hedefliyor. Yeşil hidrojen, yenilenebilir kaynaklardan elde edilen elektriğin hidrojen üretiminde kullanılmasıyla elde ediliyor. Hidrojen daha sonra yakıt olarak veya imalatta girdi olarak kullanılabiliyor.

Pekin, yeşil hidrojen tedarik zincirini amonyak, metanol ve sürdürülebilir havacılık yakıtlarına doğru genişletmek istiyor. Bu yakıtların doğrudan elektrikle çalıştırılması zor olan ulaşım ve sanayi faaliyetlerinde kullanılması amaçlanıyor.

Plan, sıfır karbon emisyonlu yaklaşık 100 sanayi parkı ve sıfır karbon emisyonlu 10 bin kilometre ulaşım koridoru öneriyor. Sanayi bölgeleri, yüksek miktarda enerji tüketen imalatı desteklemek için yenilenebilir elektriğin doğrudan arzını yeşil hidrojen üretimiyle bir araya getirecek.

Sabit kıymetlere yönelik tüm yeni yatırım projelerinin onaydan önce enerji tasarrufu ve karbon emisyonları bakımından sıkı değerlendirmelerden geçmesi gerekiyor. Bu denetimler, yeni altyapı ve sanayi tesislerine ilişkin kararlarda enerji kullanımını ve emisyonları dikkate alıyor.

Elektrikli araçlar da dönüşümün önemli bir parçası. Bataryalı elektrikli araçlar ve şarj edilebilir hibritler, 2025'te yeni otomobil satışlarının yüzde 50'sinden fazlasını oluşturdu. Uluslararası Enerji Ajansı, bu payın 2030'a kadar yüzde 80'e ulaşabileceğini öngörüyor.

Petrokimya faaliyetleri büyümeyi sürdürürken bu dönüşüm, petrol talebini beklenenden daha hızlı düşürebilir. Ayrıca talebin bir kısmını sıvı yakıtlardan elektrik sistemine kaydırarak temiz üretimin ve güvenilir şebekelerin önemini artırıyor.

Çin, dünyadaki güneş enerjisi bileşenlerinin yüzde 80'ini, lityum iyon bataryaların ve rüzgâr türbinlerinin yüzde 70'ini üretiyor. Resmî medyaya göre ülkenin sanayi ölçeği, son on yılda küresel güneş enerjisi maliyetlerinin yüzde 80'den, rüzgâr enerjisi maliyetlerinin ise yüzde 60'tan fazla düşmesine yardımcı oldu.

Climate Energy Finance direktörü Buckley, bu plan döneminde Avustralya ve diğer ithalatçı ülkelerin Çin'deki laboratuvarlardan yeni yenilenebilir enerji teknolojilerinin çıkmasını bekleyebileceğini söyledi. Çin'in mevcut yatırımlarının ölçeğini şöyle anlattı:

Çin'in araştırma ve geliştirme, imalat, kapasite oluşturma ve teknoloji iyileştirmeye yönelik muazzam yatırımları sayesinde enerji sisteminin potansiyelinde olağanüstü bir değişim gördük. Ancak bence henüz asıl değişimi görmedik.

Reklam

Temiz Enerji Büyümeyi Destekliyor, Ancak Daha Fazla Elektrik Gerektiriyor

Çin'in planı, gerileyen emlak sektörü, yaşlanan nüfus ve kısıtlı iç tüketim ortamında devreye giriyor. Yüzde 4,5 ila 5'lik GSYH büyüme hedefi, son 35 yılın en düşük hedefi ve büyümenin miktarından niteliğine yönelişi yansıtıyor.

Temiz enerji sektörleri artık ekonominin yüzde 11,4'ünü oluşturuyor ve 2025'te GSYH büyümesinin üçte birinden fazlasını sağladı. Bu genişleme olmasaydı Çin büyüme hedeflerini tutturamayacaktı. Temiz teknoloji, emisyonları azaltmanın yanı sıra başlıca ekonomik faaliyetlerden biri haline geldi.

Ancak elektrik tüketimi art arda beş yıldır GSYH'den daha hızlı büyüyor. Tüketim, 2025'te 10 trilyon kilovatsaatin üzerine çıktı. Gigavatla ölçülen üretim kapasitesinden farklı olarak kilovatsaat, zaman içinde kullanılan veya üretilen elektrik miktarını ölçer.

Elektrik talebindeki son dönem artışının yüzde 10'dan fazlası, yapay zekâ veri merkezleri ile güneş paneli, batarya ve elektrikli araç üreten fabrikalar gibi beklenmedik kaynaklardan geldi. Temiz enerji sistemini kuran sektörler, bu sistemin karşılaması gereken elektrik miktarını da artırıyor.

Tsinghua Üniversitesi Enerji, Çevre ve Ekonomi Enstitüsü müdür yardımcısı Teng Fei, yıllık elektrik talebindeki yüzde 5'lik artışın, yenilenebilir enerji üretimi mevcut hızında genişlerse fosil yakıtla çalışan santrallerden karşılanması gerekecek yaklaşık 200 milyar kilovatsaatlik ek arz ihtiyacı doğuracağı uyarısında bulundu.

Teng, yıllık talep artışını yüzde 4'ün altında tutmanın temiz enerji arzını genişletmek kadar önemli olduğunu savundu. Hesaplaması, daha fazla rüzgâr ve güneş kapasitesi kurmanın neden işin yalnızca bir parçası olduğunu gösteriyor: Temiz enerji üretiminin fabrikalara, veri merkezlerine, ulaşıma ve diğer kullanıcılara da yetişmesi gerekiyor.

Çin'in Fabrikaları Diğer Ülkelerin Tercihlerini Şekillendiriyor

Çin'in küresel sera gazı emisyonlarındaki yaklaşık yüzde 30'luk payı, ülkenin iç politikalarına olağanüstü bir ağırlık kazandırıyor. Küresel rüzgâr ekipmanlarının yaklaşık yüzde 70'ini ve fotovoltaik bileşenlerin yüzde 80'ini üretmesi de Çin'i başka ülkelerde emisyon azaltımında kullanılan tedarik zincirlerinin merkezine yerleştiriyor.

Reklam

Batılı politika yapıcılar, karbonsuzlaşma takvimlerine uymakla Çin imalatına bağımlılığı azaltmak arasında zor bir tercihle karşı karşıya. Küresel Karbonsuzlaşma İlerlemesi Enstitüsü'nün analizine göre, Çin'in ölçeği ve sanayideki bütünleşmiş yapısı göz önüne alındığında, iklim hedeflerini tutturmaya çalışırken Çin'in temiz teknoloji tedarik zincirlerinden ayrılma girişimi tartışmalı ekonomik varsayımlara dayanıyor.

Beş yıllık plan, uygun fiyatlı temiz enerji teknolojilerini küresel kamu malı olarak sunuyor. Kuşak ve Yol Girişimi kapsamındaki yeşil kalkınma koridorlarının genişletilmesi sürerken, Güney-Güney iş birliği çerçeveleri üzerinden gelişmekte olan ülkelere özel önem veriliyor.

Queensland Üniversitesi'nde yeşil enerji uzmanı olan Christoph Nedopil Wang, ticaret engellerinin yönetilebilir düzeyde kalması halinde Avustralya gibi ülkelerin Çin'in düşük maliyetli teknoloji ihracatından yararlanabileceğini söyledi. Jeopolitik değişimlerden bağımsız olarak ekonomilerin petrol arzındaki şoklara dayanabilmesi ve kırılganlıklarını azaltması için elektrifikasyona da dikkat çekti.

Çin'in stratejisi, ülke içindeki enerji güvenliğini ihracatçı rolüyle birleştiriyor. Çin'in ithal fosil yakıtlara bağımlılığını azaltmayı amaçlayan teknolojiler, diğer ülkelerin de bu bağımlılığı azaltmasına yardımcı olabilir. Bu durum, Çin ekipmanlarına erişimi önemli bir ticaret politikası konusu haline getiriyor.

Takvime Bağlananlar ve Henüz Karara Bağlanmayanlar

Beş yıllık plan genel politika yönünü belirliyor. Enerji, elektrik şebekeleri, yenilenebilir enerji kurulumları, nükleer enerji geliştirme ve karbon emisyonu yönetimini kapsayan; somut hedefler ve yatırım tahsisleri içeren ayrıntılı sektör planlarının 2027'de açıklanması bekleniyor.

Analistler, Çin'in emisyonlarının zirve yapıp yapmadığı konusunda görüş ayrılığı yaşıyor. Enerji ve Temiz Hava Araştırma Merkezi'nin verileri, enerjiyle ilişkili karbondioksit emisyonlarının Mart 2024'ten bu yana 21 aydır yatay seyrettiğini veya gerilediğini gösteriyor. İnşaat faaliyetlerinin azalması ve yenilenebilir elektriğin sisteme entegrasyonu, yapısal bir plato oluştuğuna işaret ediyor.

2030'a kadar mutlak emisyon sınırının bulunmaması, planın ilk yıllarında emisyonların yeniden artmasına ve daha derin azaltımlara geçilmeden önce başlangıç seviyesinin yükselmesine alan bırakıyor. Ulusal karbon piyasasının kapsadığı belirli sanayi sektörleri için 2027'den itibaren sınırlar vaat ediliyor; ekonomi genelinde daha geniş sınırların daha sonra getirilmesi mümkün.

Başlıca tarihler ve hedefler şöyle:

  • Mart 2024: Enerji ve Temiz Hava Araştırma Merkezi'nin enerjiyle ilişkili emisyonlarda yatay seyir veya düşüş yaşandığını belirttiği 21 aylık dönemin başlangıcı.
  • 2025: Çin 446 gigavat yenilenebilir enerji kapasitesi ekledi, elektrik tüketimi 10 trilyon kilovatsaatin üzerine çıktı ve elektrikli araçlarla şarj edilebilir hibritler yeni otomobil satışlarının yüzde 50'sini aştı.
  • 2026-2030: 15. Beş Yıllık Plan, karbon yoğunluğunda yüzde 17'lik azaltım hedefliyor.
  • 2027: Ayrıntılı sektör planlarının açıklanması, ulusal karbon piyasasında belirli sektörler için mutlak emisyon sınırlarının getirilmesi bekleniyor.
  • 2030: Açık deniz rüzgârı kapasitesinin 100 gigavatı aşması hedefleniyor; Şi'nin uluslararası taahhüdü ise karbon yoğunluğunun 2005 seviyesinin yüzde 65 altına indirilmesini öngörüyor.
  • 2035: Fosil yakıt dışındaki kaynaklardan sağlanan kapasitenin 3.600 gigavata ulaşması hedefleniyor.

Pekin'in kısa vadeli stratejisi; temiz teknoloji üretimini genişletmek, enerji arzını korumak ve sanayi büyümesini sürdürürken daha geniş kapsamlı bağlayıcı emisyon sınırlarını ertelemek. Sektör planları ve karbon piyasası kuralları, bu hedeflerin nasıl hayata geçirileceğine dair bir sonraki somut ayrıntıları sağlayacak.

Öne Çıkanlar

  • Çin'in 2026-2030 planı, karbon yoğunluğundaki azaltım hedefini yüzde 18'den yüzde 17'ye düşürüyor ve toplam emisyonların yüzde 3 ila 6 artmasına alan bırakıyor.
  • Revize edilen hesaplama yöntemi, önceki dönemdeki yoğunluk azaltımını yüzde 17,7 olarak gösteriyor; önceki oran yüzde 12,4'tü.
  • Çin, 2025'te 446 gigavat yenilenebilir enerji kapasitesi ekledi ve 2035'e kadar fosil yakıt dışındaki kaynaklardan sağlanan kapasiteyi 3.600 gigavata çıkarmayı planlıyor.
  • State Grid, batıdaki üretim merkezlerinden doğudaki talep merkezlerine 420 gigavat elektrik taşıyacak iletim kapasitesi dahil 4 trilyon yuan yatırım planlıyor.
  • Ham petrolün yaklaşık yüzde 70'inde ithalata bağımlılık; elektrifikasyonu, yeşil yakıtları ve yerli kömüre desteğin sürmesini teşvik ediyor.
  • Yaklaşık 330 gigavatlık kömürlü elektrik santrali projesi geliştirme aşamasında; plan, toplam tüketime ilişkin bağlayıcı bir sınır veya enerji sektöründeki emisyonların zirveye ulaşacağı kesin bir tarih içermiyor.
  • Temiz enerji Çin ekonomisinin yüzde 11,4'ünü oluşturuyor, ancak artan elektrik talebi fosil yakıtla çalışan üretimin yerini alma çabalarını zorlaştırıyor.
  • Ayrıntılı sektör planlarının ve ulusal karbon piyasasının kapsadığı belirli sektörler için emisyon sınırlarının 2027'den itibaren açıklanması bekleniyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir