Fransa'nın Kolayca Gideremeyeceği Dokuz Roketatar ve Bir Son Tarih
Fransa'nın elinde yalnızca dokuz eskiyen Lance Roquettes Unitaire (LRU) roketatarı bulunuyor; planlanan ulusal sistemin hizmete girmesi ise en erken 2030'u bulacak. Fransız Uluslararası İlişkiler Enstitüsü'nün (IFRI) 20 Şubat 2026 itibarıyla yayımladığı bir çalışma, bu açığı geçici olarak kapatmak için Güney Kore'nin K239 Chunmoo sistemini öneriyor. Böylece teslimat gecikmeleri, sanayi kapasitesi ve geleneksel ortaklara duyulan güven konularının şekillendirdiği tartışmaya yeni bir tedarikçi de katılıyor.
İçindekiler
- Fransa'nın Kolayca Gideremeyeceği Dokuz Roketatar ve Bir Son Tarih
- Fransa'nın Topçusunun Ulaşması Gereken Menzil
- HIMARS ve PULS Neden Siyasi Engellerle Karşılaşıyor?
- Chunmoo Hangi Mühimmatları Kullanabiliyor?
- Norveç ve Estonya İki Farklı Tedarik Modelini Gösteriyor
- Polonya Avrupa'da Bir Üretim Üssü Kuruyor
- Fransız Alternatifleri de Zamana ve Mühimmata İhtiyaç Duyuyor
- Roketatar Tartışmasının Ardındaki Üretim Açığı
- Farklı Roketatarlar Nasıl Birlikte Çalışabilir?
- Tedarik Takvimi Sıkışıyor
- Öne Çıkanlar
Fransız Kara Kuvvetleri'nin elinde kalan roketatarlar, Amerikan M270 Çok Namlulu Roketatar Sistemi'nin türevleri. Kapsamlı bakım gerektiren bu sistemlerin ilk üreticisi Lockheed Martin artık bakım desteği sunmuyor. Fransız savunma şirketleri, roketatarları tasarlanan hizmet ömürlerinin ötesinde çalışır durumda tutabilmek için giderek daha karmaşık bakım ve yenileme çalışmalarını üstlenmek zorunda.
Ukrayna'daki savaş, cephe hattının çok gerisindeki hedeflere hassas roket saldırıları düzenlemenin değerini gösterdi. Fransa'nın mevcut menzili yaklaşık 60 kilometre; bu, tugay derinliğindeki hedeflere ulaşmaya yetiyor ancak tümen derinliğiyle ilişkilendirilen yaklaşık 150 kilometrenin ve kolordu derinliğiyle ilişkilendirilen 300 kilometrenin altında kalıyor. Bu mesafeler, orduların karşıt kuvvetlerin ne kadar gerisindeki ikmal merkezleri, hava savunma sistemleri ve topçu mevzileri gibi hedefleri vurması gerekebileceğini ifade ediyor.
Hanwha Aerospace'in Chunmoo sistemi, çeşitli mühimmat seçenekleri, görece kısa teslimat süreleri ve Polonya, Estonya ile Norveç'te genişleyen bir Avrupa müşteri tabanı sunuyor. IFRI'nin önerisi, Fransa henüz bir alım duyurmamış olsa da sistemi tartışmanın merkezine taşıyor. Paris, acil askerî ihtiyaçları kendi geliştirebileceği, üretebileceği ve bakımını yapabileceği silahları tercih etme yönündeki uzun süreli yaklaşımıyla dengelemek zorunda.
Karar, mühimmatı da kapsıyor. Bir roketatar ancak elinde roket bulunduğu sürece ateş edebilir; bu nedenle üretim kapasitesi ve güvenilir ikmal, aracın kendisi kadar önemli.
Fransa'nın Topçusunun Ulaşması Gereken Menzil
Fransa'nın topçu kapasitesindeki açık, onlarca yıldır süren kabiliyet kaybını ve ertelenen modernizasyonu yansıtıyor. Kalan dokuz LRU sistemi, kökeni Soğuk Savaş döneminde hizmete giren platformlara dayanıyor. Bu da Avrupa'da güvenlik gerilimlerinin yeniden yükseldiği bir dönemde orduyu giderek zorlaşan bir bakım çabasına bağımlı bırakıyor.
Uzun menzilli hassas topçu, bir ordunun yakın muharebe sahasının ötesindeki mevzileri vurmasına olanak tanır. Bir lojistik merkezini imha etmek yakıt veya mühimmat sevkiyatını aksatabilir. Bir hava savunma mevzisini vurmak, diğer kuvvetlerin daha serbest hareket etmesine yardımcı olabilir. Karşı batarya ateşi, ideal olarak düşman topçusu yer değiştirmeden ya da yeniden ateş etmeden önce onu hedef alır.
Fransız Kara Kuvvetleri'nin mevcut menzili bu seçenekleri kısıtlıyor. Yaklaşık 60 kilometre menzile ulaşabilen bir silah, 150 veya 300 kilometre menzilli bir sistemle aynı görevleri yerine getiremez. Dolayısıyla Fransa hem roketatar sayısındaki hem de menzildeki eksiklikle karşı karşıya; mevcut filoyu çalışır durumda tutmak bu iki sorunu da tek başına çözmüyor.
2024-2030 Askerî Programlama Yasası (LPM), Fransa'nın Feux Longue Portee Terre (FLP-T) adlı ulusal ikame sistemini geliştirmesini öngörüyor. Yarışan ekiplerden birinde Safran ve MBDA, diğerinde ise Thales ve ArianeGroup yer alıyor. Kazanan ekibin 2026'da seçilmesi bekleniyor.
FLP-T'nin 2030'a kadar 150 kilometreyi aşan ilk menzile ulaşması, ardından menzilin kademeli olarak 500 kilometreye ve nihayetinde 1.000 kilometreye çıkarılması hedefleniyor. Sonraki aşamalar çok daha uzun menzil vadediyor; ancak acil sorun, ilk sistemler gelene kadar geçecek süre. Geçici bir yurt dışı alımı, Fransız geliştirme çalışmaları sürerken bu dönemdeki açığı kapatmayı amaçlayabilir.
HIMARS ve PULS Neden Siyasi Engellerle Karşılaşıyor?
Fransa'nın değerlendirdiği yabancı alternatifler arasında Amerikan M142 HIMARS ve İsrail'in Hassas ve Evrensel Roketatar Sistemi (PULS) yer aldı. HIMARS, Ukrayna'da savaş alanındaki değerini kanıtladı ve NATO genelinde standart olarak kullanılıyor. PULS ise Almanya, Hollanda, Danimarka ve İspanya tarafından benimsendi.
Buna rağmen Fransız parlamenterler, HIMARS'ı seçmenin önünde önemli engeller bulunduğunu belirtti. Ulusal Savunma ve Silahlı Kuvvetler Komisyonu'na sunulan ayrıntılı bir raporda, Lockheed Martin'in üretim birikmiş siparişlerinin 2029-2030'a kadar uzandığına dikkat çektiler. Bu takvime göre yapılacak teslimatlar, Fransa'nın kendi ikame sistemini hizmete sokmayı beklediği tarihe yaklaşacağından geçici bir alımın değerini azaltabilir.
Parlamenterler, Amerikan ortaklığındaki tutarsızlığı ve ittifak siyasetindeki dalgalanmaları gerekçe göstererek kritik bir askerî kabiliyet için Washington'a bağımlı kalınmasını da sorguladı. Raporun yazarları itirazlarını açıkça dile getirdi:
Giderek daha belirgin hâle gelen Amerikan ortağının tutarsızlığı karşısında HIMARS'ı seçmek jeopolitik açıdan riskli, siyasi açıdan ise anlaşılmaz olur.
Fransız yetkililer, "İsrailli ortaklarla artan jeopolitik gerilimleri" PULS için bir engel olarak göstererek, anlatılan tartışmada EuroPULS'u ciddi adaylar arasından fiilen çıkardı. Diğer Avrupa NATO üyelerinin sistemi benimsemiş olması, Fransa'daki siyasi kaygıları gidermedi.
Tartışma silah performansının ötesine uzandığı için Güney Kore bir fırsat yakaladı. Fransız karar alıcılar, bir tedarikçinin teslimatları ne kadar güvenilir biçimde yapabileceğini, Fransa'nın mühimmat üretimi üzerinde ne ölçüde söz sahibi olacağını ve siyasi ilişkilerin kriz anında desteği zorlaştırıp zorlaştıramayacağını da değerlendiriyor.
Chunmoo Hangi Mühimmatları Kullanabiliyor?
K239 Chunmoo, farklı mühimmat türlerini taşıyan ve birbirinin yerine takılabilen fırlatma podları kullanıyor. Bu modüler düzen, komutanların geniş bir alanı hedef alan güdümsüz roketlerden hassas vuruşlar için tasarlanmış güdümlü silahlara kadar göreve uygun bir mühimmat yükü seçmesine olanak tanıyor.
Mühimmat seçenekleri arasında 80 kilometre menzilli, 239 milimetre çapında güdümlü roketler; 160 kilometreye ulaşan artırılmış menzilli silahlar ve 290 kilometre menzilli CTM-290 taktik balistik füzesi bulunuyor. Güdümlü roketler, silahı hedefe yönlendirmek için uydu konumlandırmasını yerleşik seyrüsefer sistemiyle birleştiren GPS ve ataletsel seyrüsefer sistemi (INS) kullanıyor.
Norveç'in alımında 500 kilometre menzile ulaşabilen artırılmış menzilli bir model de bulunuyor. Bu, Fransa'nın 150 kilometreyi aşan ilk FLP-T gereksinimini karşılıyor ve fırlatma aracını hemen değiştirmeye gerek kalmadan Chunmoo ailesinin daha uzun mesafelerdeki görevleri de yerine getirmesini sağlıyor.
Chunmoo'nun açık mimarisi, müşterilerin ulusal ekipmanlarını sisteme entegre etmesine de olanak tanıyor. Polonya'nın Homar-K modeli, yerel üretim Jelcz kamyonlarını ve Polonya yapımı Topaz muharebe yönetim sistemini kullanıyor. Kamyon fırlatıcıyı taşırken muharebe yönetim sistemi hedefleme ve ateşleme faaliyetlerinin düzenlenmesine yardımcı oluyor.
Hanwha, Chunmoo'nun üretim içeriğinin yüzde 95'inin Güney Kore'den sağlandığını belirtiyor. Şirket, bu üretim yoğunlaşmasını daha karmaşık uluslararası üretim ağlarına bağımlı sistemlere kıyasla tedarik güvenilirliği açısından bir avantaj olarak sunuyor. Fransa'nın geçici bir alım için yapacağı görüşmelerde yerel mühimmat üretimi gereksinimini de hesaba katması gerekecek.
Norveç ve Estonya İki Farklı Tedarik Modelini Gösteriyor
Norveç, 16 K239 Chunmoo sistemi için 2 milyar dolarlık anlaşmayı kısa süre önce kesinleştirerek 500 kilometre menzile ulaşan modelin ilk ihracat müşterisi oldu. Teslimatların 2028-2029'da yapılması planlanıyor. Böylece Norveç siparişi hem talebin göstergesi hem de Hanwha'nın üretim takviminde yer tutan bir sözleşme niteliği taşıyor.
Norveç Savunma Bakanı Tore O. Sandvik, Hanwha'nın performans, teslimat süresi ve maliyet çerçevesine ilişkin tüm gereksinimleri karşılayan tek tedarikçi olduğunu söyledi. Oslo, rakiplerin karşılayamadığı 500 kilometrelik menzili belirleyici bir gereksinim olarak tanımladı. Bu kabiliyetin, Rus kuvvetlerine karşı Arktik bölgesinde caydırıcılığı desteklemesi amaçlanıyor.
Estonya ise mevcut Amerikan HIMARS filosunun yanında görev yapacak altı Chunmoo sistemi sipariş ederek farklı bir yaklaşım benimsedi. 290 milyon avro değerindeki sözleşme; 80 kilometre menzilli CGR-080 roketlerini, 160 kilometre menzilli CTM-MR füzelerini ve 290 kilometre menzilli CTM-290 taktik balistik füzelerini kapsıyor. Teslimatların 2027'nin sonlarında başlaması bekleniyor.
Estonya Savunma Bakanı Hanno Pevkur, alımın bir hasmın topraklarının derinliklerine yönelik saldırıları güçlendireceğini söyledi. Tallinn, düşman kuvvetler Estonya sınırlarına yaklaşmadan onları etkisiz hâle getirebilmek ve ordusunun karşılık verebileceği mesafeyi artırmak istiyor.
Estonya'nın karma filosu Fransa açısından da anlamlı bir örnek sunuyor: Bir ülke, başka bir roket topçu sistemini elinde tutarken Chunmoo da alabilir. Paris de benzer biçimde FLP-T geliştirmeye devam ederken geçici bir alım yapabilir; böylece ulusal program hizmete girene kadar kullanılabilir ekipmana sahip olur.
Polonya Avrupa'da Bir Üretim Üssü Kuruyor
Polonya, 290 Homar-K sistemini kapsayan sözleşmelerle Chunmoo'yu benimseyen en büyük Avrupa ülkesi konumunda. Teslimatların 2029'a kadar sürmesi planlanıyor. Program, kapsamlı bir ekipman alımını ulusal entegrasyonla ve yerel mühimmat üretme planlarıyla birleştiriyor.
Hanwha Aerospace ve Polonya'nın WB Group şirketi, füze üretimi için bir ortak girişim kurdu. Bu düzenleme, diğer NATO müşterilerine de destek sağlayabilecek bir Avrupa üretim merkezi oluşturuyor. Hanwha, Norveç de dâhil olmak üzere Avrupalı kullanıcılara Polonya'da üretilen füzeleri tedarik etmeyi planlıyor.
Avrupa'daki müşterilere daha yakın üretim, nakliyeyi kolaylaştırabilir ve uzun süreli operasyonlarda mühimmat bulunabilirliğini destekleyebilir. Polonya'nın anlaşması, Fransa'nın da roketatarları alıp sonrasında tamamen ithal mühimmata bağımlı kalmak yerine arayabileceği türden bir sanayi ortaklığını gösteriyor.
Ulusal bir tedarik üssü oluşturma hedefi, Fransa'daki tartışmanın merkezinde yer alıyor. İthal bir roketatar yeni bir Fransız tasarımından daha hızlı gelebilir; ancak uzun süreli bir çatışmada işe yararlılığı, yeterli roket ve füzeye erişime bağlı olur. Lisanslı üretim, ulusal geliştirme çalışmaları sürerken Fransız sanayisine yabancı tasarımın tedarikinde rol verir.
Fransız Alternatifleri de Zamana ve Mühimmata İhtiyaç Duyuyor
Turgis Gaillard, 2025 Le Bourget fuarında Foudre sistemini tanıtarak HIMARS'la doğrudan rekabet edecek, "yüzde 100 Fransız yapımı" bir alternatif olarak sundu. Sistem hâlâ erken prototip aşamasında ve kendisine özel mühimmatı bulunmuyor.
Foudre, Fransız yapımı bir fırlatıcı olmasına rağmen Hint roketlerine bağımlı kalabilir ve böylece başka bir yabancı tedarik gereksinimi doğurabilir. Bu örnek, ulusal projelerin karşılaştığı pratik zorluğu ortaya koyuyor: Bir araç ve fırlatıcı tasarlamak işin yalnızca bir bölümü; uygun mühimmatın da hazır olması gerekiyor.
MBDA ve Safran, mevcut LRU fırlatıcılarıyla uyumlu, 227 milimetre çapında Thundart güdümlü roketini geliştirdi. Açıklanan 150 kilometrelik menzili, FLP-T'nin ilk aşaması için gereken menzile karşılık geliyor.
Thundart, seyrüsefer ve güdüm teknolojisini uçaklardan atılan hassas silahlardan oluşan AASM ailesinden alıyor. Bu teknoloji, uçak gemilerinden yapılan operasyonlarla ilişkili darbelere dayanacak şekilde uyarlandı. Mevcut bir silah ailesinin teknolojisini yeniden kullanmak, Fransa'nın ulusal bir roket kabiliyeti geliştirme çabasının parçası.
Dolayısıyla Foudre ve Thundart, ikame sorununu farklı yönlerden ele alıyor; ancak geliştirme aşaması ve üretim kapasitesi hâlâ kısıt oluşturuyor. Fransa'nın hem tam sistemlerin ne zaman hizmete girebileceğini hem de sanayinin bu sistemlerde kullanılan mühimmatı ne hızla yenileyebileceğini değerlendirmesi gerekiyor.
Roketatar Tartışmasının Ardındaki Üretim Açığı
Fransa'nın tedarik kurumu Silahlanma Genel Müdürlüğü (DGA), ulusal sanayinin 2030'a kadar yılda yalnızca 50 ila 100 füze üretebilmesini bekliyor. Fransız milletvekilleri, bu öngörülen üretimi Ukrayna'da çatışmalar sürerken yılda yaklaşık 500 uzun menzilli füze tüketildiğine ilişkin verilerle karşılaştırdı.
Bu karşılaştırma, kaygının boyutunu açıkça ortaya koyuyor. Yılda 50 ila 100 füze üretmek, belirtilen 500 adetlik yıllık tüketimin yüzde 10 ila 20'sine denk geliyor. Bu hızla Ukrayna'daki tüketim, Fransa'nın öngörülen yıllık üretiminin beş ila on katı.
Fransız milletvekilleri, bu üretim kısıtları altında tamamen ulusal bir çözüme öncelik vermenin uygulanabilir olmayabileceğini kabul ediyor. Fransa'nın kapasitesi artarken operasyonel ihtiyaçları karşılamak amacıyla Chunmoo veya Hindistan'ın Pinaka sistemi gibi yabancı sistemlerin lisans altında üretilmesi de tartışılıyor.
Pinaka, meclis raporlarında sıkça anılıyor. Mk2 modelinin menzili 75 kilometre; geliştirilmekte olan Mk3 modeliyse 120 kilometreyi hedefliyor. Bu özellikler, Pinaka'yı geçici çözüm tartışmasında başka bir seçenek hâline getiriyor; ancak açıklanan menziller, FLP-T'nin 150 kilometreyi aşan ilk hedefinin altında kalıyor.
Fransa'nın Hindistan'a Rafale-M savaş uçağı ihraç etmek için yaptığı 7,41 milyar dolarlık son anlaşma, lisanslı üretim görüşmelerini destekleyebilecek daha geniş bir savunma ilişkisi sunuyor. Böyle bir anlaşma, Hanwha'nın Polonya'da izlediği sanayi modelini takip ederek Fransa'ya ekipman ve mühimmat üretimi için başka bir olası yol sağlayabilir.
Farklı Roketatarlar Nasıl Birlikte Çalışabilir?
NATO bünyesinde roket topçu sistemlerinin çeşitlenmesi, mühimmat tedariki ve koordinasyon açısından pratik gereksinimleri artırıyor. Chunmoo'yu Amerikan HIMARS ve M270 sistemlerinin ya da İsrail'in PULS modellerinin yanında alan Avrupa orduları; farklı silah ailelerine ait stokları, bakımı ve hedeflemeyi düzenlemek zorunda.
Almanya, Amerikan Güdümlü Çok Namlulu Roketatar Sistemi (GMLRS) roketlerini PULS fırlatıcılarıyla entegre etmek istediğini açıkladı. Teknik ve sanayi kaynaklı engeller sürerken Lockheed Martin uyumluluk konusunda kuşkularını dile getirdi. Böyle bir entegrasyon için fırlatıcıyla mühimmat arasındaki ilişkinin yanı sıra ateşlemeyi kontrol eden sistemler üzerinde de çalışma yapılması gerekiyor.
ABD Kara Kuvvetleri Avrupa Komutanı General Christopher T. Donahue, farklı ülkelerde üretilen mühimmat türlerini ortak komuta sistemleri üzerinden ateşleyebilen müşterek otonom füze fırlatıcılarını savundu. Amaç, ulusal sanayilerin rollerini korurken farklı ülkelerin silahlarının koordinasyonunu kolaylaştırmak.
Bu yaklaşım, Fransa'nın Polonya'da üretilen roketleri kullanan Chunmoo bataryalarını Alman EuroPULS birlikleriyle koordineli saldırılarda kullanmasını sağlayabilir. Fransa'nın koşulları arasında yerel mühimmat üretimi de bulunmayı sürdürecek.
Tedarikçi sayısının artması, yedeklilik de sağlar: Ordu, ekipman ve mühimmat için birden fazla tedarik yoluna sahip olur. Ukrayna'daki savaş, stok derinliğinin, yani zaman içinde tekrarlanan atışları sürdürebilmek için yeterli mühimmat stoku ve yenileme üretiminin önemini gösterdi.
Dağıtık bir Chunmoo bataryası, düşman topçusu karşılık vermeden önce birliklerin toplanma alanlarına veya hava savunma mevzilerine her fırlatıcıdan 12 güdümlü roket ateşleyip yer değiştirebilir. HIMARS birlikleri de değerli tekil hedeflere karşı yanında görev yapabilir. Bu kuvvetlerin koordinasyonu, kendi mühimmat gereksinimlerini korurken farklı sistemlerin aynı harekâta katkı sunmasını sağlar.
Tedarik Takvimi Sıkışıyor
Hanwha'nın üretim takvimi kesinleşmiş siparişlerle dolarken Fransa karar verme baskısıyla karşı karşıya. Estonya ilk teslimatların 2027'nin sonlarında başlamasını, Norveç 2028-2029'da teslimat yapılmasını bekliyor; Polonya'nın sözleşmeli programı ise 2029'a kadar sürüyor. Yeni müşterilerin bu taahhütlerin yanında üretim kapasitesi için yer bulması gerekecek.
Alternatif, FLP-T hazır olana kadar dokuz eskiyen LRU'ya bel bağlamak ve orduyu on yılın büyük bölümünde kapsamlı bakıma bağımlı bırakmak. IFRI'nin önerisine göre Chunmoo, Fransa kendi egemen ikame sistemini geliştirmeye devam ederken dört yıl içinde operasyonel kabiliyet sağlayabilir.
Tartışmadaki başlıca tarihler şöyle:
- 2024-2030: Fransa'nın Askerî Programlama Yasası, ulusal FLP-T ikame programını öngörüyor.
- 2025: Turgis Gaillard, Le Bourget fuarında Foudre'ı tanıtıyor.
- 2026: Fransa'nın FLP-T için Safran-MBDA ve Thales-ArianeGroup ekipleri arasından seçim yapması bekleniyor.
- 2027 sonları: Estonya'nın Chunmoo teslimatlarının başlamasını beklediği tarih.
- 2028-2029: Norveç'in Chunmoo sistemlerini teslim almasının planlandığı dönem.
- 2029: Polonya'nın sözleşmeli Homar-K teslimat programı bu yıl boyunca sürüyor.
- En erken 2030: Fransa'nın FLP-T sistemini, başlangıçta 150 kilometreyi aşan menzille hizmete sokması bekleniyor.
Fransa'nın tercihi, iki hedefi aynı tedarik kararında buluşturuyor: Kısa sürede yeterli ateş gücüne sahip olmak ve uzun vadede ulusal kabiliyeti korumak. FLP-T'yi geliştirmeyi sürdürürken geçici bir sistem almak her iki hedefe de hizmet edebilir. Bu yaklaşım, teslimat takvimleri ve mühimmat ihtiyaçları daha hızlı adım atmayı gerektirdiğinde Güney Kore ekipmanlarına yönelen daha geniş Avrupa eğilimini izliyor.
Chunmoo'nun cazibesi; menzili, modüler mühimmat seçenekleri, Avrupa'daki siparişleri ve sanayi iş birliği olanaklarının birleşiminden geliyor. Fransa, bu özellikleri dışa bağımlılık, entegrasyon gereksinimleri ve üretim sırası almanın gerektirdiği süreyle tartmak zorunda. Aciliyetin nedeni somut: Dokuz eski roketatar, sınırlı menzil ve hizmete girmesi hâlâ birkaç yıl uzakta olan ulusal bir ikame sistem.
Öne Çıkanlar
- 20 Şubat 2026 itibarıyla IFRI, elinde dokuz eskiyen LRU roketatarı bulunan Fransa için geçici bir seçenek olarak K239 Chunmoo'yu öneriyor.
- Fransa'nın FLP-T ikame sisteminin en erken 2030'da hizmete girmesi bekleniyor; sistemi geliştirecek sanayi ekibinin 2026'da seçilmesi öngörülüyor.
- Fransız parlamenterler siyasi gerekçelerle HIMARS'a karşı çıkıyor ve üretim siparişlerinin 2029-2030'a kadar biriktiğine dikkat çekiyor. Yetkililer, PULS'u etkileyen siyasi gerilimleri de gerekçe gösteriyor.
- Chunmoo mühimmat seçenekleri 80, 160 ve 290 kilometre menzile ulaşıyor; Norveç 500 kilometre menzilli bir model sipariş etti.
- Norveç'in 2 milyar dolarlık alımı 16 sistemi, Estonya'nın 290 milyon avroluk sözleşmesi altı sistemi kapsıyor; Polonya'nın 290 Homar-K sistemi için sözleşmeleri bulunuyor.
- Hanwha-WB Group ortak girişimi, Avrupa'da füze üretimi ve tedariki için bir model sunuyor.
- Fransa'nın 2030'a kadar yılda 50 ila 100 füze üretmesi bekleniyor; bu sayı, Ukrayna'da yılda tüketilen yaklaşık 500 füzeyle karşılaştırılıyor.
- Fransa, Foudre ve Thundart üzerindeki çalışmalarını sürdürürken Chunmoo veya Hindistan'ın Pinaka sistemi için lisanslı üretim seçeneklerini de inceliyor.






