ABD Savunma Planında Adı Anılmayan Tayvan, Çin'in Pasifik Stratejisinin Merkezinde

12 dakikalık okuma
ABD Savunma Planında Adı Anılmayan Tayvan, Çin'in Pasifik Stratejisinin Merkezinde

Tayvan'ın Adının Geçmediği Bir Savunma Taahhüdü

Trump yönetiminin 23 Ocak'ta yayımladığı 2026 Ulusal Savunma Stratejisi, Tayvan'dan söz etmeden "Birinci Ada Zinciri boyunca güçlü bir caydırma savunması" vaat ediyor. Bu eksiklik, adanın konumunu bölgesel güvenlik tartışmasının merkezine taşıyor: Washington, merkezi halkasının adını anmadan Japonya'dan Borneo'ya uzanan bir deniz bariyerini nasıl savunabilir?

İçindekiler
  1. Tayvan'ın Adının Geçmediği Bir Savunma Taahhüdü
  2. Ada Zinciri Deniz Gücünü Nasıl Şekillendiriyor?
  3. Ticaret ve Enerji Bu Coğrafyayı Önemli Kılıyor
  4. Tayvan'ın Konumu ve Pekin'in Güç Kullanma Tehdidi
  5. Japonya ve Filipinler Neden Doğrudan Risk Altında?
  6. Washington Müzakere Alanı Bırakıyor
  7. Çin'in Emelleri Tayvan'ın Ötesine Uzanan Bir Alanı Kapsıyor
  8. Siyasi Bölünmeler Müttefikler Üzerindeki Baskıyı Artırıyor
  9. Füze Konuşlandırmaları Savunma Ağı Oluşturuyor
  10. Özet

6 Şubat itibarıyla önceki stratejiyle arasındaki fark belirgin. Biden yönetiminin 2022 tarihli belgesinde Tayvan'dan sekiz kez söz edilmiş ve Pekin'in "giderek daha kışkırtıcı söylemi ve zorlayıcı faaliyetleri" tarif edilmişti. 2026 tarihli metin ise ada zincirine daha genel biçimde atıfta bulunuyor ve Tokyo, Manila ile Taipei'deki hükümetleri Washington'ın kullandığı ifadelerin güvenlikleri açısından ne anlama geldiğini değerlendirmek zorunda bırakıyor.

Birinci Ada Zinciri, Japon takımadalarından Tayvan ve Filipinler üzerinden Borneo'ya uzanıyor. Adalar ve dar deniz geçitleri, Çin'in kıyı sularını açık Pasifik'ten ayırıyor. Pekin bu zinciri hem bir savunma çevresi hem de deniz kuvvetlerinin hareketlerine engel olarak görüyor. Washington ve müttefikleri ise savunmalarını düzenleyebilecekleri bir hat olarak değerlendiriyor.

Tayvan bu hattın ortasında yer alıyor. Çin'in adayı kontrol etmesi, Pekin'e deniz kuvvetlerini Pasifik'e gönderme konusunda daha fazla hareket alanı kazandırır, önemli ticaret rotaları üzerindeki baskıyı artırır ve yakındaki ülkeler için yeni güvenlik riskleri yaratır. Tayvan'ın konumu, bu hareketleri kısıtlama çabalarında da adayı merkezi bir noktaya taşıyor.

Birinci Ada Zinciri, Çin'in Doğu Çin Denizi, Tayvan Boğazı ve Zhejiang ile Fujian eyaletleri dâhil çevre bölgelerden sorumlu başlıca askeri komutanlığı olan Doğu Harekât Alanı Komutanlığının faaliyet sahasının merkezinde yer alıyor. Coğrafya, Çin'in toprak emellerini, askeri planlamasını ve deniz ticaretine bağımlılığını birbirine bağlıyor.

Reklam

Ada Zinciri Deniz Gücünü Nasıl Şekillendiriyor?

Amerikalı askeri planlamacılar, Sovyetler Birliği ve Çin'in denizlerdeki emellerini nasıl sınırlandırabileceklerini değerlendirirken 1940'larda Birinci Ada Zinciri kavramını geliştirdi. John Foster Dulles, 1950'lerde Kuril Adaları'ndan Japonya, Ryukyu Adaları, Tayvan ve Filipinler üzerinden uzanan yayı ilk stratejik bariyer olarak tanımladı.

Adalar, gemilerin Çin denizleri ile Pasifik arasında geçmek için kullanmak zorunda olduğu dar geçitler olan boğazları oluşturuyor. Bu geçitler, zengin balıkçılık alanları, önemli petrol ve doğal gaz rezervleri ile Çin'in deniz ticaretinin yüzde 60'ından fazlasını taşıyan rotaları barındıran Güney Çin Denizi, Doğu Çin Denizi ve Sarı Deniz'e erişimi şekillendiriyor.

International Development and Security Cooperation düşünce kuruluşunun başkanı Chester Cabalza, bu deniz kuşağını aşmanın Çin'in askeri stratejisi açısından şart olduğunu söylüyor. Çin'in ABD kuvvetlerini belirli deniz bölgelerinden uzak tutmak için geliştirdiği en ileri kabiliyetler, Washington'la hizalanan bir bariyeri etkisizleştirmeye yönelik.

Emekli diplomat Alfredo Toro Hardy, Global Policy Journal'da yayımlanan The Most Dangerous Area in the World başlıklı makalesinde Tayvan'ın coğrafi rolünü şöyle açıklıyor:

Stratejik açıdan bakıldığında, adanın Birinci Ada Zinciri içindeki konumu Güney Çin Denizi'ne, Doğu Çin Denizi'ne ve Sarı Deniz'e girişte bir bariyer işlevi görebilir.

Toro Hardy, Taipei'yi ayrıca "söz konusu denizlerden Pasifik Okyanusu'na çıkışı engelleyen bir darboğaz" olarak nitelendirdi. Bu açıklama, Tayvan'ı Çin'in yakın denizleriyle açık denizlerdeki emellerinin kesişme noktasına yerleştiriyor.

ABD Deniz Harp Okulu'nda profesör olan James Holmes, Proceedings dergisinde zincirin "Çin denizlerinden çıkışın ya da bu denizlere girişin önünde güçlü bir bariyer" oluşturduğunu yazdı. Adalar ve boğazlar çevresine yerleştirilen savunma unsurları; gemi ve uçaklara karşı silahları, deniz mayınlarını, dizel denizaltıları ve füze taşıyan küçük devriye botlarını bir araya getirebilir.

Holmes, görece düşük maliyetli bu savunmaların kesişen ateş alanları oluşturabileceğini, yani birden fazla silahın aynı deniz geçidini kapsayabileceğini savunuyor. Çin'in buna karşı koymak için etkisi belirsiz, maliyetli önlemlere ihtiyacı olacaktır.

Reklam

Ticaret ve Enerji Bu Coğrafyayı Önemli Kılıyor

Çin'in Birinci Ada Zinciri'ne ilgisi, savaş gemilerinin hareketlerinin ötesine uzanıyor. Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Merkezi'nin verilerine göre, 2016'da Çin'in deniz ticaretinin yüzde 64'ünden fazlası Güney Çin Denizi'nden geçti. Japonya'nın deniz ticaretinin ise yaklaşık yüzde 42'si aynı su yolunu kullandı.

Bildirilen eşik değerler esas alındığında, Çin'in oranı Japonya'nınkini 22 puandan fazla aşıyor. Her iki ülke de bu rotalara büyük ölçüde bağımlı olsa da bu ölçüte göre Çin'in maruziyeti daha yüksek. Veriler, ada zinciriyle bağlantılı başlıca su yollarından biri olan Güney Çin Denizi'ni özel olarak ele alıyor.

Çin'in petrol talebinin yaklaşık yüzde 75'i, doğal gaz talebinin ise yüzde 40'ından fazlası denizaşırı kaynaklardan karşılanıyor. Enerji ve diğer malları taşıyan gemiler, askeri baskının erişimi kesintiye uğratabileceği ya da rotaları açık tutmanın maliyetini artırabileceği sulardan geçmek zorunda.

Bu nedenle zincir çevresinde daha fazla kontrol sahibi olmak, Pekin'e askeri olduğu kadar ekonomik fayda da sağlayacaktır. İthal yakıta ve deniz ticaretine erişimin korunması stratejik hesabın bir parçası. Aynı su yolları, Japonya ve bölgedeki diğer ekonomiler için hayati önem taşıyan tedarik ürünlerini de taşıyor.

Tayvan'ın konumu bu kaygıları bir araya getiriyor. Adada faaliyet gösterecek bir kuvvet, Kuzeydoğu Asya, Güneydoğu Asya ve Pasifik'i birbirine bağlayan deniz yollarını etkileyebilir; ABD, müttefik ve Çin gemilerinin bu bölgeler arasındaki hareket koşullarını da değiştirebilir.

Tayvan'ın Konumu ve Pekin'in Güç Kullanma Tehdidi

General Douglas MacArthur, 1950'de Tayvan'ı "batmaz bir uçak gemisi" olarak nitelendirdi. Bu ifade, Kuzeydoğu Asya, Güneydoğu Asya ve Pasifik arasındaki deniz yollarını etkileyebilecek bir konumdaki adanın askeri değerini anlatıyordu.

Pekin'in kontrolü altında Tayvan, ABD ve müttefiklerinin Çin denizlerine giriş çıkışlarını engelleyebilir. Washington'ın etkisi altındaysa ada, Çin anakarasının karşısında ileri bir mevzi ve Çin'in deniz gücünü sınırlayan bir darboğaz işlevi görür. Tayvan Boğazı, bu geniş deniz rekabetinin en istikrarsız çatışma noktasıdır.

Reklam

Çin Devlet Başkanı Xi Jinping, Çin Komünist Partisi'nin 20. Ulusal Kongresi'nde Pekin'in tutumunu ortaya koydu. Tayvan meselesinin Çin halkına ait olduğunu söyledi; barışçıl birleşme tercihinde olduklarını belirtirken güç kullanma seçeneğinden vazgeçmeyeceklerini de ifade etti.

Tayvan, Çin'in Tayvan'ıdır. Tayvan meselesinin çözümü Çinlilerin işidir, Çinliler tarafından çözülmesi gereken bir meseledir," diyen Xi, şöyle devam etti: "En büyük samimiyet ve azami çabayla barışçıl birleşme için çalışmayı sürdüreceğiz ancak güç kullanmaktan vazgeçeceğimizi asla vaat etmeyeceğiz ve gerekli tüm önlemleri alma seçeneğini saklı tutuyoruz.

Xi'nin tutumu, Pekin'in seçenekleri arasında askeri harekâtın da bulunduğunu gösteriyor. Bu durum, Tayvan'ın güvenliğini Washington'daki kararlara ve komşu ülkelerin hazırlıklarına bağlı kılıyor.

Cabalza, Tayvan için çıkacak bir savaşın dünyanın en güçlü askeri ve ekonomik aktörlerini içine çekeceği uyarısında bulunuyor. Böyle bir çatışma, Hint-Pasifik'teki savaş anlayışını ve stratejik düzeni yeniden şekillendirir, ittifakları sarsar ve Tayvan'la ekonomik ya da güvenlik bağları olan ülkeleri çatışmaya katılıp katılmayacaklarına ve nasıl katılacaklarına karar vermeye zorlar.

Japonya ve Filipinler Neden Doğrudan Risk Altında?

Japonya Başbakanı Sanae Takaichi, 2025'te Çin'in deniz ablukası uygulamasının ya da Tayvan'a karşı askeri güç kullanmasının "her hâlükârda Japonya'nın varlığını tehdit eden bir durum hâline gelebileceğini" söyledi. Bu ifade hukuki önem taşıyor: Japon yasalarına göre böyle bir durum, II. Dünya Savaşı sonrasında kabul edilen pasifist anayasanın getirdiği kısıtlamaların ötesinde, yurt dışına askeri birlik gönderilmesine izin verebilir.

Çin'in Birinci Ada Zinciri'ne hâkim olması hâlinde Japonya'nın denizlerdeki hareket alanı daralır. Pasifik'e giden rotaları daha kısıtlı ve savunmasız hâle gelirken Çin Halk Kurtuluş Ordusu Donanması, Batı Pasifik'te daha serbest faaliyet gösterebilir.

Çin kuvvetleri bu durumda, tarihsel olarak güvenli kabul edilen Japonya'nın doğu kanadı üzerindeki baskıyı artırabilir. Mal ve enerji tedarikini taşıyan Japon deniz iletişim hatları daha savunmasız hâle gelir. ABD'nin caydırıcılığına duyulan güven zayıflarken Japon ordusunun yükü de artar.

Reklam

Filipinler, zincirin güney kesiminde yer alıyor. Kuzey Luzon, Güney Çin Denizi ile Pasifik'i birbirine bağlayan önemli geçitlerin yanında bulunuyor. Bu konum, hem askeri hareketler hem de deniz taşımacılığının korunması açısından önem taşıyor.

Filipinler Devlet Başkanı Ferdinand Marcos Jr., Tayvan konusunda ABD ile Çin arasında çıkacak topyekûn bir savaşın ülkesini de sonuçların içine çekeceğini kabul etti. "Filipinler'in bundan tamamen uzak durmasının hiçbir yolu yok" dedi.

Filipinler; ihtilaflı boğazlara yakınlığı, askeri kuvvetlerin yakındaki denizlerden geçişi ve çatışma bölgelerinden gelebilecek büyük mülteci akınları nedeniyle baskıyla karşı karşıya kalır. Washington'la güvenlik iş birliğini Çin'e ekonomik bağımlılıkla dengeleme gereği de ülkenin seçeneklerini zorlaştırır.

Washington Müzakere Alanı Bırakıyor

2026 Ulusal Savunma Stratejisi, Birinci Ada Zinciri'ni savunma taahhüdünü Tayvan konusunda sessizlikle bir araya getiriyor. Bu yaklaşım, yönetime diplomatik manevra alanı bırakırken güvenlikleri söz konusu taahhüdün uygulamada nasıl işleyeceğine bağlı olan ülkelerde belirsizliği artırıyor.

Caydırma savunması, bir rakibin askeri hedefine ulaşmasını engellemeye çalışmak anlamına geliyor. Ada zinciri boyunca bu yaklaşım, Çin kuvvetlerinin savunulan geçitlerden geçmesini ya da bu geçitlerin çevresinde serbestçe faaliyet göstermesini zor ve maliyetli hâle getirmeyi içeriyor.

ABD Savunma Bakanlığı'nın politika işlerinden sorumlu müsteşarı ve stratejinin mimarlarından Elbridge Colby, müttefiklere olası bir Tayvan krizinde üstlenecekleri rolleri tanımlamaları için baskı yaptı. Aynı zamanda Washington'ın "Çin'e hâkim olmaya çalışmadığını, onu boğmayı ya da aşağılamayı da amaçlamadığını" kamuoyu önünde söyledi.

Eski Ulusal Güvenlik Konseyi Çin Direktörü Dennis Wilder, belgedeki değişikliği Başkan Donald Trump'ın Pekin ziyaretinin başarılı geçmesini istemesine bağladı. Wilder, "Pentagon belgeyi çok önceden göndermişti, sonra Trump Pekin'e güzel bir ziyaret yapmak istediği için yeniden yazdılar" dedi. Ziyaret için herhangi bir tarih açıklanmadı.

Strateji ayrıca ABD ordusu ile Çin Halk Kurtuluş Ordusu arasındaki iletişimi genişleterek "stratejik istikrar" sağlamayı amaçlıyor. Bu temasların, yetkililerin tehlikeli olayları büyüyüp daha kapsamlı bir çatışmaya dönüşmeden yönetmesine yardımcı olması hedefleniyor.

Reklam

Şubat 2023'teki gözetleme balonu olayı, bu tür iletişimin ne kadar zor olabileceğini gösterdi. Bir ABD F-22 savaş uçağının Çin balonunu düşürmesinin ardından dönemin Savunma Bakanı Lloyd Austin, kriz hattı üzerinden Çinli mevkidaşına ulaşmaya çalıştı.

Çin Halk Kurtuluş Ordusu, Washington'ın diyalog için "uygun ortamı" oluşturmadığını söyleyerek çağrıyı yanıtlamadı. Eski Beyaz Saray Hint-Pasifik koordinatörü Kurt Campbell, Pekin'le kurulan acil hatların "boş odalarda durmaksızın çalıyormuş gibi" olduğunu söylemişti. Dolayısıyla bu düzenlemelerin işe yararlılığı, kriz sırasında iki hükümetin de iletişim kurmaya istekli olmasına bağlı.

Çin'in Emelleri Tayvan'ın Ötesine Uzanan Bir Alanı Kapsıyor

Modern Çin donanmasının babası olarak görülen Amiral Liu Huaqing, 1980'lerde üç aşamalı bir strateji ortaya koydu. Vizyonu, yakın denizlerde kontrol sağlamaktan dünya çapında faaliyet gösterebilecek bir donanmaya uzanıyordu.

  • 1940'larda Amerikalı planlamacılar, Sovyetler Birliği ve Çin'in denizlerdeki emellerini sınırlamak için ada zinciri kavramını geliştirdi.
  • 1950'lerde John Foster Dulles, Kuril Adaları, Japonya, Ryukyu Adaları, Tayvan ve Filipinler üzerinden uzanan hattı ilk stratejik bariyer olarak tanımladı.
  • 1980'lerde Liu, 2000'e kadar Birinci Ada Zinciri'nde, 2020'ye kadar İkinci Ada Zinciri'nde kontrol sağlamayı ve 2050'ye kadar küresel bir donanmaya sahip olmayı öngördü.
  • 2018'de ABD Pasifik Komutanlığı'nın adı, daha geniş bir coğrafi kapsamı yansıtacak şekilde Hint-Pasifik Komutanlığı olarak değiştirildi.
  • Washington, 23 Ocak 2026'da yeni savunma stratejisini yayımladı ve Tayvan'ın adını anmadan Birinci Ada Zinciri boyunca caydırma savunması taahhüdünde bulundu.

Liu'nun takvimi gerçekçi çıkmadı ancak arkasındaki emeller varlığını koruyor. İkinci Ada Zinciri, Japonya'dan Marianas ve Mikronezya üzerinden Guam'a uzanıyor. ABD toprağı olan Guam, Amerika'nın Batı Pasifik'teki stratejik deniz üssüne ev sahipliği yapıyor.

Çin'in bu zincire hâkim olması, Pekin'in erişimini Orta Pasifik'e genişletir ve kıyılarından daha uzaktaki askeri ve ekonomik faaliyetler için bir mevzi sağlar. Çin'in Solomon Adaları ve Kiribati'yi Tayvan yerine Pekin'i diplomatik olarak tanımaya ikna etmesi de ilk bariyerin ötesinde dayanak noktaları oluşturma çabalarına işaret ediyor.

Reklam

Bazı analistler, Hint Okyanusu'na uzanan dördüncü ve beşinci ada zincirlerinden söz ediyor. Çin'in denizaşırı ilk askeri üssü olan Cibuti'deki Doraleh üssü ile Pakistan'daki Gwadar ve Sri Lanka'daki Hambantota'da hem sivil hem askeri amaçlarla kullanılabilecek tesisler, Çin'in erişiminin genişlediğini gösteriyor.

Bu noktalar, Çin'in Afrika'ya uzanan rotaları koruma kabiliyetini destekliyor ve Hindistan'a meydan okumasına imkân veriyor. 2018'de adın Hint-Pasifik Komutanlığı olarak değiştirilmesi, stratejik coğrafyanın artık yalnızca Pasifik'le sınırlı olmadığını kabul ediyordu.

Siyasi Bölünmeler Müttefikler Üzerindeki Baskıyı Artırıyor

Pekin, Washington'la aynı safta yer alan ülkelerin iç siyasetini de yakından izliyor. Siyasi bölünmeler hükümetlerin dikkatini başka konulara çekebilir, savunma harcamalarını zorlaştırabilir ve Çin baskısına nasıl karşılık verileceği konusunda uzlaşmayı zayıflatabilir.

Bölgede tanımlanan siyasi gerilimler arasında, Devlet Başkanı Yoon Suk-yeol'ün sıkıyönetim ilanının ardından Güney Kore'de yaşanan kriz ve sonrasındaki azil süreci yer alıyor. Japonya'da ise Ekim 2024 seçimlerinde yaşanan kayıplar, Başbakan Ishiba Shigeru'yu azınlık hükümetinin başında bıraktı.

Tayvan Devlet Başkanı Lai Ching-te, yasama organındaki tıkanıklık nedeniyle düşen onay oranlarıyla karşı karşıya. Filipinler'de Marcos ve Duterte aileleri arasındaki sert çatışma da yeni bir bölünme kaynağı oluşturuyor.

The Diplomat'ta yayımlanan analiz, bu iç anlaşmazlıkların ABD müttefiklerinin savunmalarını güçlendirme kabiliyetini sınırladığını belirtiyor. Çin; Sahil Güvenlik ve Deniz Milislerinin giderek daha zorlayıcı faaliyetlerini, muhalefeti zayıflatmayı amaçlayan ekonomik baskı ve dezenformasyon kampanyalarıyla birleştiriyor.

Bu gri bölge taktikleri, açık savaş düzeyinin altında kalan baskı yöntemlerini kapsıyor. Yaklaşım, doğrudan askeri çatışma başlatmadan rakibin zayıflıklarından yararlanarak Sun Tzu'nun "savaşmadan kazanma" fikrini yansıtıyor.

2026 ABD stratejisi, müttefik ve ortaklara kolektif savunmanın "daha büyük bir yükünü üstlenmeleri" çağrısı yapıyor. Bu talep, iç istikrarsızlıkla uğraşan hükümetler üzerindeki baskıyı artırıyor. Japonya, siyasi kısıtlamalar altında savunma harcamalarını artırma zorluğuyla karşı karşıyayken Filipinler, ABD'yle güvenlik ilişkisini ve Çin'e ekonomik bağımlılığını yönetmek zorunda.

Birbiriyle yarışan bu talepler, Pekin'in doğrudan ABD askeri müdahalesini tetiklemeden toprak iddialarını ilerletmesi için fırsat yaratabilir. İttifak ağının siyasi gücü, silahlarının menzili ve sayısı kadar önem taşıyor.

Reklam

Füze Konuşlandırmaları Savunma Ağı Oluşturuyor

Washington'ın Tayvan politikasındaki belirsizliğe rağmen ABD ve müttefikleri, Birinci Ada Zinciri boyunca savunmalarını güçlendirmeye başladı. Konuşlandırmaların amacı, Çin kuvvetlerinin kullanmak zorunda kalacağı geçitlerin yakınına silahlar yerleştirmek.

ABD, Japonya'nın Yamaguchi eyaleti ile Filipinler'in Zambales eyaletine Typhon füze sistemleri konuşlandırdı. Gemileri vurmak üzere tasarlanan NMESIS sistemleri Okinawa, Miyako Adası, Ishigaki Adası ve Filipinler'in Batan Adası'na yerleştirildi.

Japonya, "ada savunması" amacıyla Hipersonik Kayma Mermilerini Kyushu ve Hokkaido'da konuşlandırmayı planlıyor. Filipinler ise gemilere saldırmak üzere tasarlanan BrahMos füzelerini Batı Luzon ve Palawan'da konuşlandırmayı hedefliyor.

Bu sistemler bir arada, önemli deniz yaklaşım güzergâhlarında kesişen ateş alanları oluşturabilir. Çin'in zinciri aşma girişimi birçok noktadan gelecek tehditlerle karşılaşır ve bu da zinciri geçmenin olası maliyetini artırır.

Bu caydırıcılığın etkisi, siyasi kararlılığa ve müttefikler arasındaki uzlaşmaya bağlı. Tayvan, ABD stratejisinde adının anılmamasını terk edilme işareti olarak yorumlarsa alarma geçebilir. Hükümetler güvenliklerinin bir pazarlık kozu hâline geldiğine inanırsa müttefiklerin güveni zayıflayabilir.

Pekin'in değerlendirmesi de önem taşıyor. Çinli liderler, Washington'ın istikrar arayışını neredeyse her ne pahasına olursa olsun çatışmadan kaçınma isteği olarak görürse, Tayvan'ın adının açıkça anılmamasını daha fazla baskı uygulamak için kullanabilir. Temel mesele, zincir boyunca kurulan askeri savunmaların ilgili ülkelerin anlayıp güven duyduğu bir siyasi taahhütle desteklenip desteklenmediğidir.

Özet

  • 23 Ocak 2026'da yayımlanan ABD savunma stratejisi, Birinci Ada Zinciri boyunca caydırma savunması taahhüdünde bulunuyor ancak Tayvan'ın adını anmıyor. 2022 stratejisinde Tayvan'dan sekiz kez söz edilmişti.
  • Tayvan, Japonya ve Filipinler üzerinden Borneo'ya uzanan deniz bariyerinin merkezinde yer alıyor. Adayı kontrol etmek, Çin denizleri ile Pasifik arasındaki erişimi değiştirir.
  • 2016'da Çin'in deniz ticaretinin yüzde 64'ünden fazlası, Japonya'nın deniz ticaretinin ise yaklaşık yüzde 42'si Güney Çin Denizi'nden geçti. İthalat, Çin'in petrol talebinin yaklaşık yüzde 75'ini ve doğal gaz talebinin yüzde 40'ından fazlasını karşılıyor.
  • Xi Jinping, Tayvan'a karşı güç kullanma seçeneğini saklı tuttu. Japonya ve Filipinler, bir çatışmanın deniz taşımacılığı, askeri erişim ve bölgesel güvenlik üzerindeki riskleriyle karşı karşıya.
  • Çin'in emelleri, Cibuti'deki üssü ile Pakistan ve Sri Lanka'daki tesisleri dâhil olmak üzere İkinci Ada Zinciri'ne ve Hint Okyanusu'na uzanıyor.
  • İç siyasi bölünmeler müttefiklerin savunma hazırlıklarını zorlaştırırken Çin Sahil Güvenliği, Deniz Milisleri, ekonomik ve enformasyon kampanyaları açık savaş düzeyinin altında baskı uyguluyor.
  • Typhon ve NMESIS sistemleriyle Japonya ve Filipinler'in planladığı füze konuşlandırmaları, Çin'in askeri hareketlerini daha maliyetli hâle getirmeyi amaçlıyor. Bunların caydırıcı etkisi, siyasi kararlılığın sürmesine ve ittifakın uyumuna bağlı.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir