Avustralya Darwin Limanı’nı Geri Almaya Çalışırken Çin Misilleme Uyarısında Bulundu

12 dakikalık okuma
Avustralya Darwin Limanı’nı Geri Almaya Çalışırken Çin Misilleme Uyarısında Bulundu

506 Milyon Avustralya Doları Değerindeki Liman Kiralaması Diplomatik Gerilime Dönüştü

Avustralya, Darwin Limanı’nı 2026 sonuna kadar yeniden kendi kontrolüne almak istiyor. Ancak Çin büyükelçisinin yaptığı uyarı, seçim vaadini milyarlarca dolarlık ticareti etkileyebilecek bir anlaşmazlığa dönüştürdü. Anlaşmazlığın merkezinde, Shandong eyaletinde yerleşik Çinli altyapı şirketi Landbridge Group’a 2015’te 506 milyon Avustralya doları, yaklaşık 354 milyon ABD doları karşılığında verilen 99 yıllık kira sözleşmesi bulunuyor.

İçindekiler
  1. 506 Milyon Avustralya Doları Değerindeki Liman Kiralaması Diplomatik Gerilime Dönüştü
  2. Landbridge 2015’te Ne Edindi?
  3. Askerî Konum Neden Önemli?
  4. Anlaşma Dönemin Kurallarına Göre Nasıl Onaylandı?
  5. Güvenlik İncelemeleri ve Siyasi Taahhüt
  6. Pekin Önerilen Geri Alıma Karşı Çıkıyor
  7. Avustralyalı İhracatçılar Neden Etkilenebilir?
  8. Zorunlu Devirde Hangi Anlaşmalar Etkili Olabilir?
  9. Alıcı Bulmak ve Fiyatta Anlaşmak
  10. Panama Örneği Neden Tam Olarak Karşılık Gelmiyor?
  11. Öne Çıkanlar

Başbakan Anthony Albanese, 4 Şubat 2026 itibarıyla stratejik açıdan önemli limanı geri alma taahhüdünü yineledi ve Avustralya kontrolünün ulusal çıkar açısından vazgeçilmez olduğunu söyledi. Çin’in Canberra Büyükelçisi Xiao Qian ise Avustralya’nın anlaşmayı zorla sona erdirmesi hâlinde Pekin’in Çin’in ticari çıkarlarını korumak için “önlemler alacağı” uyarısında bulundu.

Anlaşmazlık, ticari bir tesisin mülkiyetinin ötesine uzanıyor. Darwin Limanı, Avustralya’daki askerî tesislere ve ABD Deniz Piyadelerinin dönüşümlü varlığına yakın. Liman ayrıca canlı hayvan, petrol ürünleri ve maden taşıyor. Bu nedenle geleceği, Avustralya’nın kuzeyindeki deniz taşımacılığı güzergâhlarına bağımlı şirketler açısından önem taşıyor.

2021 ve 2023’te yapılan iki Avustralya güvenlik değerlendirmesinde, kira sözleşmesinin iptal edilmesine gerek olmadığı sonucuna varıldı. Buna rağmen iki büyük siyasi parti de 2025 federal seçim kampanyasında limanın yeniden Avustralya mülkiyetine geçirilmesini taahhüt etti. Canberra şimdi bir alıcı bulma, fiyat üzerinde anlaşma ve Landbridge gönüllü olarak satış yapmazsa ne yapılacağına karar verme gibi pratik meselelerle karşı karşıya.

Çin, Avustralya’nın en büyük ticaret ortağı. İki ülke arasındaki ticaret 2024-25’te yaklaşık 218 milyar dolara ulaşırken, gerilimin tırmanması Darwin’in çok ötesine yayılarak, Çin’in ticari kısıtlamalar uyguladığı önceki dönemin ardından ilişkilerin yeni yeni toparlandığını gören ihracatçıları ve işletmeleri etkileyebilir.

Reklam

Landbridge 2015’te Ne Edindi?

Kuzey Toprakları hükümeti, Landbridge’e Darwin Limanı’nın işletmesi üzerinde yüzde 100 kontrol ve liman arazisinin yüzde 80 mülkiyetini veren bir kira sözleşmesi yaptı. East Arm ve Fort Hill rıhtımları da bu araziye dâhildi. Anlaşma uyarınca bölge hükümeti, sözleşmenin ilk beş yılında liman arazisindeki yüzde 20’lik payını koruyacaktı.

Bölgenin mali sıkıntıları bu kararın alınmasında etkili oldu. Hükümet önemli miktarda borçla karşı karşıyaydı; federal hükümet ise gerekli liman altyapısı iyileştirmelerini finanse etmeyi reddetmişti. Rekabetçi ihale, yatırım çekmek, acil mali rahatlama sağlamak ve kritik altyapı projelerini desteklemek için bir fırsat sundu.

Landbridge’in yatırımıyla limanın gelişen bir ticaret merkezine dönüşmesi ve bölge ekonomisinin canlanmasına katkıda bulunması hedefleniyordu. Aradan geçen on yılın ardından şirket, mülkiyetini savunurken altyapıya yaptığı harcamaları ve limanın zarar etmekten kâra geçmesini gerekçe gösteriyor.

Avustralya’nın en kuzeyindeki deniz tesisi olan Darwin Limanı, Endonezya sınırının güneyinde yer alıyor ve bölgesel tedarik zincirlerinde önemli bir bağlantı noktası oluşturuyor. Limandan yılda yaklaşık 25.500 konteyner birimi ve 4 milyon metrik ton yük geçiyor. Bu rakamlar, müşterileri arasında canlı hayvan ihracatçıları ile yakıt ve maden taşıyan işletmelerin bulunduğu faal bir ticaret kapısının ölçeğini gösteriyor.

Limanın konumu onu askerî lojistik açısından da değerli kılıyor. Ticari ve stratejik işlevleri Avustralya’nın aynı kuzey kıyı şeridinde buluşuyor. Ekonomik fırsat olarak sunulan bir anlaşmanın neden siyasi açıdan tartışmalı kalmayı sürdürdüğünü de bu durum açıklıyor.

Askerî Konum Neden Önemli?

ABD Deniz Piyadeleri, kira sözleşmesinin imzalanmasından üç yıl önce, 2012’de Darwin’e dönüşümlü olarak gelmeye başladı. Liman, Larrakeyah Savunma Bölgesi’nin tam karşısında ve Avustralya Kraliyet Hava Kuvvetleri’nin Darwin Üssü’nün yakınında bulunuyor. Her yıl yaklaşık 2.000 ABD personeli Darwin’de görev yapıyor. ABD’nin, bombardıman ve savaş uçaklarına ev sahipliği yapacak şekilde buradaki varlığını genişletme planları da var.

Eski ABD Başkanı Barack Obama’nın, Çin’in limanı satın alacağı konusunda önceden bilgilendirilmemiş olmasına ilişkin kaygılarını, dönemin Avustralya Başbakanı Malcolm Turnbull’a ilettiği bildirildi. Limanın askerî tesislere yakınlığı, anlaşmayı Avustralya’nın ABD ile güvenlik ilişkileri açısından hassas hâle getirdi.

Avustralya’nın stratejik değerlendirmesi de 2015’ten bu yana değişti. 2023’te yayımlanan Savunma Stratejik Değerlendirmesi, Çin’in İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana herhangi bir ülkenin gerçekleştirdiği en büyük askerî yığınaklanmayı yaptığını belirtti. AUKUS güvenlik anlaşması kapsamında Avustralya ile ABD arasındaki savunma işbirliğinin artması, askerî tesislerin yakınında Çin varlığına ilişkin hassasiyetleri de artırdı.

Reklam

Canberra açısından mesele; kritik altyapının kontrolünü, askerî erişimi ve en büyük ticaret ortağıyla ilişkileri bir araya getiriyor. Landbridge içinse konu, bir Avustralya hükümetinin verdiği kira sözleşmesi kapsamında yapılan ticari bir yatırım. Limanın geleceğine ilişkin müzakerelerin yönünü artık bu farklı öncelikler belirliyor.

Anlaşma Dönemin Kurallarına Göre Nasıl Onaylandı?

2015’teki işlem için Avustralya’nın Yabancı Yatırımları İnceleme Kurulu’ndan onay alınması gerekmiyordu. O dönemde 1975 tarihli Yabancı Edinimler ve Devralmalar Yasası, eyalet ve bölge hükümetlerinden doğrudan yapılan kentsel arazi edinimlerini kapsam dışında tutuyordu. Bu istisna, Darwin anlaşmasının kurul onayı olmadan yürürlüğe girmesini sağladı.

Avustralya, 2020’de yaptığı değişikliklerle bu yasal boşluğu kapattı. Bu değişiklik, mevcut anlaşmazlığın hukuki çerçevesinin bir parçası olsa da ilk işlem önceki kurallar uyarınca yapılmıştı.

Kira sözleşmesinin verildiği dönemde federal ticaret bakanı olan Andrew Robb, anlaşmayı Çin-Avustralya Serbest Ticaret Anlaşması’nın sağladığı daha güçlü ticari ilişkilerin “güçlü bir göstergesi” olarak memnuniyetle karşıladı. Bu açıklama, o dönemde Çin yatırımlarına bağlanan ekonomik beklentileri yansıtıyordu.

Canberra’nın bugünkü tutumu farklı. Sonraki güvenlik incelemeleri mevcut düzenlemenin sürdürülmesini desteklemiş olsa da hükümet, bir Avustralya bölgesinin daha önce Çinli bir şirkete kiraladığı varlığın Avustralya mülkiyetine geçmesini istiyor.

Güvenlik İncelemeleri ve Siyasi Taahhüt

2021’de yapılan güvenlik değerlendirmesinde kira sözleşmesinin iptal edilmesine gerek olmadığı sonucuna varıldı. Albanese hükümetinin 2023’te gerçekleştirdiği ikinci incelemede de mevcut izleme mekanizmalarının Avustralya’nın çıkarlarını korumaya yeterli olduğu belirtildi. Birden fazla incelemede, kira sözleşmesinin doğrudan bir ulusal güvenlik tehdidi oluşturduğuna ilişkin kanıt bulunmadı.

Buna rağmen iki büyük siyasi parti de 2025 federal seçim kampanyasında limanı Avustralya mülkiyetine geri döndürme taahhüdünde bulundu. Bu vaatler, konuyu kritik altyapı üzerindeki yabancı kontrolüne ilişkin daha geniş tartışmanın bir parçası hâline getirdi.

Albanese hükümeti, mülkiyet devrini 2026 sonuna kadar tamamlamayı hedefliyor. İzlenecek kesin yöntem, satış fiyatı, nihai alıcı ve ayrıntılı takvim henüz belirlenmedi. Hükümetin tercih ettiği yol, uygun alıcıları belirlemek için Kuzey Toprakları hükümetiyle birlikte çalışmak. Gönüllü bir anlaşmaya varılamazsa zorunlu kamulaştırma da seçenekler arasında.

Öne çıkan gelişmeler on yılı aşkın bir döneme yayılıyor:

  • 2012: ABD Deniz Piyadeleri Darwin’e dönüşümlü olarak gelmeye başladı.
  • 2015: Kuzey Toprakları, Landbridge’e 506 milyon Avustralya doları karşılığında 99 yıllık kira sözleşmesini verdi.
  • 2020: Değişikliklerle ilk işlemde geçerli olan yabancı yatırım istisnası kaldırıldı.
  • 2021: Güvenlik değerlendirmesinde kira sözleşmesini iptal etmeye gerek olmadığı sonucuna varıldı.
  • 2022: 2018 tarihli Kritik Altyapının Güvenliği Yasası’nda yapılan güncellemeler, ulusal güvenlik müdahalesiyle ilgili yasal çerçeveyi genişletti.
  • 2023: Albanese hükümetinin incelemesi mevcut izlemenin yeterli olduğu sonucuna varırken Savunma Stratejik Değerlendirmesi, Çin’in askerî yığınaklanmasına dikkat çekti.
  • 2025: İki büyük parti de federal seçim kampanyasında limanı Avustralya mülkiyetine geri döndürme sözü verdi.
  • Ocak 2026: Büyükelçi Xiao, basın toplantısında zorla devralmaya karşı uyarıda bulundu.
  • 2026 sonu: Avustralya hükümeti mülkiyet devrini tamamlamayı hedefliyor.
Reklam

Pekin Önerilen Geri Alıma Karşı Çıkıyor

Çin’in Avustralya Büyükelçisi Xiao Qian, önerilen geri alımı “etik açıdan sorgulanabilir” ve iş ahlakına aykırı olarak nitelendirdi. Savının merkezinde zamanlama var: Landbridge yıllarca zarar etmeyi göze aldı, limana yatırım yaptı ve şimdi kâra geçtikten sonra limanı devretmesi için baskıyla karşılaşıyor.

Xiao, Ocak 2026’daki basın toplantısında Avustralya’nın yaklaşımına şu sözlerle itiraz etti:

Zarar ederken yabancı bir şirkete kiralayıp kâr etmeye başlayınca geri mi almak istiyorsunuz? İşler böyle yürütülmez.

Landbridge, 2024-25 mali yılında yaklaşık 6,7 milyon Avustralya doları net kâr açıkladı. Bu iyileşme, hem Çin’in diplomatik savı hem de kira sözleşmesinin değerine ilişkin müzakereler açısından önem taşıyor.

Xiao, Landbridge’in ticari bir kararla alabileceği bir tutum ile Avustralya’nın dayatacağı bir devralma arasında da ayrım yaptı. Çin hükümetinin tutumunu açıklarken şunları söyledi:

Landbridge şirketinin devam etme ya da farklı bir yol izleme kararına saygı duyuyoruz. Ancak Çin hükümetinin, yurt dışındaki Çin şirketlerinin çıkarlarını, meşru çıkarlarını koruma yükümlülüğü var. Dolayısıyla liman zorla ya da zorlayıcı önlemlerle geri alınırsa Çin şirketinin çıkarlarını korumak için önlemler alma yükümlülüğümüz doğar. Bizim tutumumuz bu.

Büyükelçi, Pekin’in “gelişmeleri çok yakından izleyeceğini” söyledi. Anlaşmazlık ilerlerken Çin’in nasıl karşılık verebileceğini de şöyle anlattı:

Çin hükümetinin tutumunu yansıtmak üzere bir şey söyleme ya da yapma zamanı geldiğinde bunu değerlendireceğiz.

Xiao, Pekin’in hangi misilleme önlemlerini alabileceğini açıklamadı. Uyarısı, olası bir devir işleminin nasıl yapılacağını anlaşmazlığın merkezine yerleştiriyor: Landbridge ile anlaşmaya varılarak yapılacak satış ile hükümetin zor kullanarak kira sözleşmesini sona erdirmesi, farklı diplomatik ve hukuki riskler doğurur.

Reklam

Avustralyalı İhracatçılar Neden Etkilenebilir?

Çin, Avustralya’nın demir cevheri ihracatının büyük bölümünü satın alıyor ve tarım ürünleri için önemli bir pazar oluşturuyor. İki ülke arasındaki ticaretin 2024-25’te yaklaşık 218 milyar dolara ulaşması, Darwin anlaşmazlığını limanın ilk kira bedeli olan 506 milyon Avustralya dolarının çok ötesinde bir ekonomik çerçeveye taşıyor.

Avustralya, bu ilişkide daha önce de maliyetli bir bozulma yaşadı. COVID-19 salgını sırasında Çin; Avustralya’dan arpa, şarap, kömür, pamuk, kereste, saman, bakır ve kırmızı et ithalatına kısıtlamalar getirdi. Bu önlemler, dönemin Başbakanı Scott Morrison’ın koronavirüsün kökenlerine ilişkin bağımsız soruşturma çağrısının ardından geldi.

Söz konusu kısıtlamaların Avustralya ekonomisine yıllık yaklaşık 20 milyar dolara mal olduğu tahmin ediliyor. Kısıtlamaların yakın zamanda kaldırılması ilişkilerde temkinli bir iyileşmeye işaret etti; Darwin anlaşmazlığı ise bu gelişmeyi sekteye uğratma riski taşıyor.

Bu nedenle Çin’e emtia ve tarım ürünü satan işletmeler, kendi sevkiyatları Darwin’den geçmese bile Canberra’nın liman meselesini nasıl ele alacağıyla ilgileniyor. Diplomatik risk, tek bir altyapı yatırımıyla ilgili anlaşmazlığın pazara erişim konusunda daha geniş bir çatışmaya dönüşmesi.

Zorunlu Devirde Hangi Anlaşmalar Etkili Olabilir?

Landbridge, zorunlu satışa uluslararası yatırım anlaşmalarını kullanarak itiraz edebilir. İlgili iki düzenleme, CABIT olarak bilinen Çin-Avustralya İkili Yatırım Anlaşması ile ChAFTA kısaltmasıyla anılan Çin-Avustralya Serbest Ticaret Anlaşması.

Bu anlaşmalarda, yatırımcı-devlet uyuşmazlıklarının çözümü için ISDS olarak kısaltılan mekanizmalar yer alıyor. Basitçe ifade etmek gerekirse bu mekanizmalar, yatırımcıların belirli iddialarını uluslararası bir tahkim heyeti önünde hükümete karşı ileri sürmesine olanak tanıyor. Bu anlaşmazlıkta olası iddialar, bir yatırımın elinden alınması ya da Çinli yatırımcıya eşit muamele edilmemesiyle ilgili olabilir.

CABIT’in 8. maddesi, kamulaştırma karşılığında tazminat ödenmesini zorunlu kılıyor ve böyle bir işlemin ayrımcı olmaması gerektiğini belirtiyor. Kamulaştırma, hükümetin bir yatırımı ya da sahibinin o yatırım üzerindeki haklarını elinden alması anlamına geliyor. Liman kira sözleşmesinden vazgeçilmesini zorunlu kılan bir karar, Avustralya’nın bu anlaşma hükümlerini yerine getirip getirmediğine ilişkin bir uyuşmazlığa yol açabilir.

CABIT, yatırımcı-devlet tahkimine taşınabilecek uyuşmazlıkları tazminat miktarına ilişkin anlaşmazlıklarla sınırlıyor. Ancak tahkim heyetleri geçmişte bu tür hükümleri geniş yorumladı. Bu da talebin kapsamı kadar ödenecek miktar üzerinde de tartışma yaşanabileceği anlamına geliyor.

Reklam

ChAFTA’nın 9.5. maddesi, Çinli yatırımcılara Avustralyalı yatırımcılarla eşit muamele sözü veriyor. Ulusal muamele olarak bilinen bu yükümlülük nedeniyle Canberra’nın yerli alıcı bulma girişimi, Landbridge yerine Avustralyalı kuruluşların kayırıldığı iddiasına konu olabilir.

Avustralya’nın ulusal güvenlik müdahalesi için kullanabileceği iç hukuk yetkileri de bulunuyor. 2020’de Yabancı Edinimler ve Devralmalar Yasası’nda yapılan değişiklikler ile 2022’de 2018 tarihli Kritik Altyapının Güvenliği Yasası’na getirilen güncellemeler, ulusal güvenlik gerekçesiyle zorunlu satışa hukuki zemin sağlıyor. Ancak bu yetkilerin kullanılması, hükümeti uluslararası anlaşmalardan doğan yükümlülükleriyle karşı karşıya bırakabilir.

Tazminat da önemli bir mesele olacak. Uluslararası yatırım hukuku, bir varlığa kamulaştırıldığında adil piyasa değerini yansıtan bir ödeme yapılmasını gerektiriyor. Landbridge’in yatırımı, limanın iyileşen mali performansı ve stratejik konumu değer tespitinde etkili olacak. Avustralyalı vergi mükelleflerine maliyet yüz milyonlarca dolara ulaşabilir.

Kuzey Toprakları’nın liman arazisinin yüzde 20’sini ilk beş yıl boyunca elinde tutması dâhil kira sözleşmesindeki mülkiyet düzenlemeleri, değer tespitini ve devir müzakerelerini karmaşıklaştırıyor. Limanın geri alınması için hem devredilecek haklar hem de bunların bedeli üzerinde anlaşılması gerekecek.

Alıcı Bulmak ve Fiyatta Anlaşmak

Albanese hükümeti alıcı bulmak için Kuzey Toprakları hükümetiyle birlikte çalışıyor. Nakliye şirketi Toll Group ile ABD’li özel sermaye şirketi Cerberus Capital Management’ın ortak teklif sunması da olasılıklar arasında. Cerberus’un Trump yönetimiyle bağlantıları bulunuyor. Avustralya’daki emeklilik fonlarına da limana yatırım yapmaları için başvuruldu.

Landbridge ilk kez müzakere yoluyla satışa açık olduğunu belirtti. Şirket yatırımını ve yönetim performansını savunmayı sürdürürken, olası bir anlaşmada fiyat temel meselelerden biri hâline geliyor.

Landbridge’in Avustralya’daki icracı olmayan yöneticisi Terry O’Connor, şirketin Çin Halk Kurtuluş Ordusu’yla bağlantısı olduğu iddialarını “mitler ve gerçek dışı iddialar” olarak nitelendirdi. Şirketin yalnızca ticari faaliyet yürüttüğünü ve Avustralya yasalarına uyduğunu söylüyor.

Şirketin son açıklamalarına göre Landbridge, hükümetten geri alıma ilişkin resmî bir temas almamıştı. Buna rağmen O’Connor, ticari bir anlaşmaya varılabileceğini kabul ederek şöyle dedi:

Herkesin aklında doğru bir fiyat var.

Müzakereyle yapılacak bir devir, hükümetin mülkiyet vaadini yerine getirirken uluslararası hukuk uyuşmazlığı riskini ve zorunlu kamulaştırmanın maliyetlerini azaltabilir. Böyle bir anlaşma için Landbridge ile alıcının her iki taraf için de kabul edilebilir koşullarda uzlaşması gerekecek.

Canberra, gönüllü bir anlaşmanın olanaksız olduğu anlaşılırsa zorunlu kamulaştırmaya başvurmaya hazır olduğunu belirtti; bunun mali ve diplomatik maliyetlerini de göze alıyor. Hükümet böylece seçim taahhüdünü tazminat masrafları ve Pekin’le gerilimin yeniden tırmanma riski arasında dengelemek zorunda.

Reklam

Panama Örneği Neden Tam Olarak Karşılık Gelmiyor?

Panama’nın CK Hutchison Holdings’in sahip olduğu bir sözleşmeyi yakın zamanda geçersiz kılma kararı, Darwin’le karşılaştırmalara yol açtı. Hong Kong merkezli şirketin Panama Kanalı’ndaki limanları işletme sözleşmesi bulunuyordu. Panama Yüksek Mahkemesi hukuki gerekçelerle şirket aleyhine karar verdi.

Panama örneği, ABD’nin baskısı altında, ulusal güvenlik merceğinden geniş biçimde yorumlandı. Darwin’de de Çinli bir şirketin liman yatırımı, stratejik konum ve ABD’nin çıkarlarına ilişkin kaygılarla bir arada bulunuyor.

Avustralya’nın yargı sistemi ve uluslararası anlaşmalardan doğan yükümlülükleri Panama’dakilerden önemli ölçüde farklı. Bu yaklaşımı doğrudan kopyalamak hukuki sorunlara yol açabilir. Canberra’nın önündeki seçenekler şimdilik müzakere edilmiş bir satış ya da tazminat taleplerini ve diplomatik karşılığı beraberinde getirebilecek bir hükümet müdahalesi.

Anlaşmazlığın düğüm noktası mülkiyet ve fiyatla ilgili pratik bir soru. Avustralya stratejik öneme sahip kuzey kapısı üzerinde kontrol istiyor; Landbridge ticari çıkarlarının korunmasını talep ediyor; Çin ise şirketin zorla çıkarılması hâlinde harekete geçebileceği uyarısında bulundu. Hükümetin hedefi hâlâ 2026 sonu, ancak bu sonuca giden yol müzakere ediliyor.

Öne Çıkanlar

  • İki büyük partinin 2025 seçim kampanyasındaki taahhütlerinin ardından Avustralya, Darwin Limanı’nı 2026 sonuna kadar yeniden kendi kontrolüne almayı hedefliyor.
  • Landbridge, 2015’te 506 milyon Avustralya doları, yaklaşık 354 milyon ABD doları karşılığında 99 yıllık kira sözleşmesini ve işletme üzerinde tam kontrolle liman arazisinin yüzde 80’lik mülkiyetini edindi.
  • 2021 ve 2023’teki güvenlik incelemeleri kira sözleşmesinin sürdürülmesini desteklerken limanın stratejik konumu siyasi kaygılara yol açmayı sürdürüyor.
  • Çin’in büyükelçisi, Avustralya’nın zorla devralmaya kalkışması hâlinde Pekin’in Landbridge’in çıkarlarını korumak için harekete geçeceği uyarısında bulundu.
  • Liman, yıllarca zarar ettikten sonra 2024-25’te yaklaşık 6,7 milyon Avustralya doları net kâr açıkladı.
  • Zorunlu devir, uluslararası anlaşmalar kapsamında uyuşmazlıklara ve yüz milyonlarca dolara ulaşabilecek tazminat maliyetlerine yol açabilir.
  • Olası alıcılar arasında Toll Group ile Cerberus’un ortak teklifi bulunuyor. Avustralya’daki emeklilik fonlarına da yatırım için başvuruldu.
  • Çin’le ikili ticaret 2024-25’te yaklaşık 218 milyar dolara ulaştı. Anlaşmazlığın tırmanması Avustralyalı ihracatçıları riske atabilir.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir