Aralık Tatbikatlarında Gözetleme Öne Çıktı
Çin Halk Kurtuluş Ordusu, önceden uyarıda bulunmadan 29 Aralık’ta Tayvan çevresinde iki gün süren Adalet Misyonu 2025 tatbikatlarına başladı. Pekin merkezli savunma düşünce kuruluşu Lande’nin haberine göre ABD ve Japonya’ya ait gözetleme uçakları buna anında karşılık verdi. Uçaklar olağan devriye rotalarından saptı ya da tatbikat bölgelerinin yakınında özel görev uçuşları yaptı. Bu durum, Çin’in askerî hareketlerinin ne kadar yakından izlendiğini gösterdi.
İçindekiler
- Aralık Tatbikatlarında Gözetleme Öne Çıktı
- Uçak Hareketleri Neyi Ortaya Çıkardı?
- Devriye Uçaklarının Ötesine Uzanan Bir Ağ
- Japonya Güvenlikteki Rolünü Genişletiyor
- Üsler ve Ortak Planlama Müttefikleri Bir Araya Getiriyor
- HKO Daha Büyük Ortak Operasyonların Provasını Yapıyor
- Kuzey Kore, Japonya’nın Planlamasını Zorlaştırıyor
- Çin’in Değerlendirmeleri Japonya’nın Müdahalesini Öngörüyor
- Filipinler Güneyden Yeni Bir Boyut Katıyor
- İzleme, Farkındalığın Yanı Sıra Gerilim de Yaratıyor
- Özet
Lande, kamuya açık uçuş takip verileri üzerinden ABD’ye ait MQ-4C Triton insansız hava aracını ve Japonya’ya ait Falcon 2000MSA gözetleme uçağını belirledi. Bu uçakların hızla yeniden konumlanması, tatbikatı Çinli planlamacıların karşı karşıya olduğu zorluğun bir örneği hâline getirdi: Diğer ordular yakınlarda sürekli bir varlık gösterirken Tayvan Boğazı’nda bir operasyon nasıl hazırlanıp yürütülebilir?
HKO, personelini, teçhizatını ve komuta sistemlerini harekete geçirme kabiliyeti anlamına gelen operasyonel hazırlığı sınamak için tatbikatları başlattı. Gözetleme faaliyetlerine verilen karşılık, tatbikatın merkezine başka bir konuyu da taşıdı. Çin kuvvetleri, sürpriz saldırı girişimi de dahil olmak üzere, hareketlerini anbean izleyen rakiplere göre plan yapmak zorunda.
21 Ocak 2026 itibarıyla tartışma, o iki gün boyunca görülen uçakların ötesine uzanıyordu. Japonya, daha uzun menzilli silahlar geliştiriyor ve ABD ile operasyonel koordinasyonunu derinleştiriyordu. Filipinler, Tayvan’ın güneyinde her iki ülkeyle işbirliğini güçlendiriyordu. Bu sırada Çin tatbikatları, farklı askerî kuvvetler ve coğrafi komutanlıklar arasında daha büyük ölçekli ve daha eşgüdümlü hâle geliyordu.
Merkezdeki rekabet, ateş gücü kadar bilgiyle de ilgili. Uçaklar, gemiler, radar ve diğer sensörler, komutanların kuvvetlerin nerede hareket ettiğine ve ne yapmaya hazırlandıklarına dair bir tablo oluşturmasına yardımcı oluyor. HKO’nun görevi, niyetlerini belirsiz tutmaya çalışırken giderek daha fazla bu tablonun içinde faaliyet göstermek.
Uçak Hareketleri Neyi Ortaya Çıkardı?
Lande raporu, Adalet Misyonu 2025’e verilen iki tür karşılığı anlattı. Bazı ABD ve Japonya uçakları, yakındaki bölgelerde dolaşmak üzere rutin devriyelerin rotasını değiştirdi. Diğerleri ise özellikle tatbikat bölgelerine yönelen görev uçuşları yaptı. Görev uçuşu, gemi ya da uçaklar hakkında bilgi toplama gibi tek bir operasyonel uçuşa verilen addır.
Uçuş takip analizinde belirlenen uçaklar MQ-4C Triton ve Falcon 2000MSA’ydı. Hareketleri, hâlihazırda bölgede bulunan bir gözetleme gücünün gelişmekte olan bir olaya nasıl hızla yoğunlaşabileceğini gösterdi. İki ülkenin bölgede zaten faaliyet gösteren unsurları vardı; bu sayede sıfırdan bir izleme varlığı oluşturmadan karşılık verebildiler.
Dolayısıyla Çinli planlamacılar, sürpriz unsuruyla ilgili somut bir sorunla karşı karşıya. Bir tatbikat kamuoyuna önceden duyurulmadan başlayabilir; ancak yakındaki yabancı kuvvetler yine de faaliyetleri tespit edip devriyelerini hemen ayarlayabilir. Tatbikatları inceleyen analistler, HKO’nun Tayvan’a yönelik operasyonları planlarken farklı alanlardaki gözetleme faaliyetlerini hesaba katması gerektiğini belirtti.
Tatbikattan çıkarılan genel sonuç, Tayvan Boğazı’nda gizli seferberliğin giderek zorlaştığı yönündeydi. Kuvvetleri hareket ettirmek, teçhizatı devreye sokmak ve bir operasyonu koordine etmek, rakibin izleyebileceği faaliyetlere yol açıyor. Pekin’in karşı karşıya olduğu zorluk, hem karmaşık manevraları yürütmek hem de bu manevraların açığa çıkardığı bilgileri yönetmek.
Devriye Uçaklarının Ötesine Uzanan Bir Ağ
ABD ve Japonya’nın gözetleme faaliyetleri, Adalet Misyonu 2025 sırasında belirlenen uçakların ötesine geçiyor. Bölgesel ağda uydular, deniz altındaki sensörler, karadaki radar istasyonları ve bilgisayar ağları üzerinden istihbarat toplamaya yönelik araçlar bulunuyor. Bu sistemler birlikte, aynı askerî operasyonun farklı unsurlarını gözlemleyebiliyor.
ABD Donanması, gelişmiş sensörlerle donatılmış suüstü savaş gemileri ve denizaltılarla katkıda bulunuyor. Japonya ise erken uyarı radarlarını ve Deniz Öz Savunma Kuvvetleri’nin devriyelerini devreye sokuyor. Gemiler ve uçaklar görünür hedefler olsa da gözetleme, elektronik sinyalleri, füze fırlatmalarını ve iletişim örüntülerini de takip edebiliyor.
Radyo trafiği, birliklerin daha sık iletişim kurduğunu ortaya çıkarabilir. Silahları bir hedefe yönlendirmeye yardımcı olan atış kontrol radarının devreye alınması da askerî faaliyetlere işaret edebilir. Aralık tatbikatları sırasında ABD ve Japonya unsurları, Çin kuvvetlerinin bir tablosunu oluşturmak için muhtemelen bu tür sinyalleri inceliyordu.
Askerî planlamacılar bu tabloya kuvvet düzeni diyor: Rakibin elindeki birliklerin, teçhizatın ve komuta düzenlemelerinin dökümü. Bunu oluşturmak, yalnızca uçakları ya da gemileri saymak yerine farklı gözlemleri bir araya getirmeyi gerektiriyor. Radar sinyali, devriye rotası ve iletişimdeki değişiklik, tablonun farklı bir parçasını sağlayabilir.
Bu ağ, HKO’yu bir operasyonun dışarıdan nasıl göründüğünü hesaba katmaya zorluyor. Boğazı geçmeye hazırlanan bir kuvvet, rakipleri hem fiziksel hareketleri hem de elektronik yayınları izlerken kendi faaliyetlerini yönetmek zorunda kalır. Aralık ayında verilen karşılık, gözetlemenin Çin’in operasyonel planlamasında neden merkezi bir unsur hâline geldiğini gösterdi.
Japonya Güvenlikteki Rolünü Genişletiyor
Japonya’nın tatbikatların izlenmesine katılması, güvenlik yaklaşımındaki daha kapsamlı bir değişimi yansıtıyor. Öz Savunma Kuvvetleri, onlarca yıl boyunca anayasanın katı biçimde savunmacı yorumuna göre faaliyet gösterdi. Tokyo artık Tayvan Boğazı’nda barış ve istikrarı, Japonya’nın kendi güvenliği ve refahı açısından vazgeçilmez görüyor.
Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Merkezi’nin bir raporu, Aralık 2022’de onaylanan Japonya Ulusal Güvenlik Stratejisi’nin, Tayvan’ın savunmasına tam katkı sunma niyetini netleştirdiğini belirtti. Bu değerlendirme, Japonya’yı Tayvan krizine yönelik planlamanın merkezine daha da yaklaştırıyor ve sorumluluklarının yakındaki gelişmeleri izlemekle sınırlı kalmadığına işaret ediyor.
Japonya’nın savunma kapasitesini artırma programı, kritik yedi kabiliyet alanına odaklanıyor. Tartışmada öne çıkanlar arasında uzun menzilli taarruz kabiliyetleri, entegre hava ve füze savunması ile insansız unsurlar bulunuyor. Uzun menzilli silahlar, kuvvetlerin uzaktan saldırmasına olanak tanıyor. Entegre hava ve füze savunması ise tespit sistemleriyle savunma silahlarını eşgüdümlü bir sistemde bir araya getiriyor.
Silah programında, gemilere ve karadaki hedeflere saldırmak için daha uzun menzilli füzeler yer alıyor. Tokyo, tehditlere karşılık vermeyi amaçlayan bu kabiliyetleri “karşı taarruz” olarak tanımlıyor. Bu silahların menzili, Japonya’nın bir rakibin topraklarının daha derinliklerindeki hedefleri vurabilmesini sağlayacağı için diğer ülkelerin askerî hesaplarını da değiştiriyor.
Çin ve Kuzey Kore’nin geniş füze cephanelikleri, bu alımlara yön veren güvenlik bağlamını oluşturuyor. Japonya, geliştirmekte olduğu kabiliyetleri ABD ittifak yapısıyla da ilişkilendiriyor. Gözetleme, savunma sistemleri ve daha uzun menzilli silahlar, daha yakın eşgüdümlü bir askerî duruşun unsurları hâline geliyor.
Üsler ve Ortak Planlama Müttefikleri Bir Araya Getiriyor
ABD ve Japonya’nın, Kore Yarımadası için mevcut planlamayı temel alarak Tayvan Boğazı’ndaki olası durumlara yönelik yeni bir operasyon planı hazırladığı bildiriliyor. Böyle bir plan, kriz sırasında müttefiklerin nasıl örgütleneceğini ve bir karşılığı nasıl destekleyeceğini ele alır.
Bir çatışmada Japon üsleri, ABD operasyonları açısından önemli olacak. Misawa, Yokota ve Kadena hava üslerinin yanı sıra Yokosuka ve Sasebo’daki deniz tesisleri, kuvvetlerin faaliyet gösterebileceği noktalar olarak sıralandı. Bu üslerin önemi, uçaklara, gemilere ve görevlerin sürdürülmesi için gereken ikmal malzemelerine destek sağlamalarından kaynaklanıyor.
Japonya, bu tesisleri korumak ve saldırı altında da faal kalmalarına yardımcı olmak için balistik füze savunmasına büyük yatırım yaptı. Balistik füze, hedefine doğru kavisli bir yörüngede ilerler. Üsleri bu silahlara karşı savunmak, çatışma sırasında operasyon başlatma ve sürdürme kabiliyetini korumanın bir parçası.
İttifakın bütünleşmesi, gözetleme ağını da destekliyor. Bilgi, Japon ve ABD’li komutanlar arasında aktarılabiliyor; böylece gözlemler operasyonel kararlara bağlanıyor. Bu nedenle üsler, sensörler ve ortak planlama birbiriyle bağlantılı amaçlara hizmet ediyor: Neler olduğunu tespit etmek, nasıl karşılık verileceğine karar vermek ve bu karşılık için gereken kuvvetleri hazır tutmak.
HKO Daha Büyük Ortak Operasyonların Provasını Yapıyor
HKO, kuvvetlerini daha büyük ölçekte bir araya getiren tatbikatlarla kendini uyarlıyor. Önceki tatbikatlar, tek tek kuvvetlerin kabiliyetlerine odaklanma eğilimindeydi. Çin, 2022’den bu yana Tayvan’a yönelik ortak muharebe hazırlık devriyelerini ve büyük çaplı tatbikatları olağan hâle getirdi.
Bu operasyonlarda, büyük adalara yönelik ortak operasyonların provaları da dahil olmak üzere, giderek tüm bir askerî harekât ölçeğindeki senaryolar kullanılıyor. Bir harekât, daha geniş bir hedef doğrultusunda birden fazla askerî faaliyeti bir araya getirir. Bu da tek bir birlik ya da göreve odaklanan taktik bir tatbikattan daha fazla eşgüdüm gerektirir.
HKO ayrıca tatbikatları askerî örgütlenme düzeylerine, yani kademelerine göre sınıflandırmaya başladı; gerçekçiliğe ve standartlaştırılmış büyük yıllık tatbikatlara daha fazla ağırlık veriyor. Bu değişiklikler, birliklerin ve komutanların gerçek bir operasyona daha yakın koşullarda nasıl çalıştığını sınamayı amaçlıyor.
Tayvan çevresindeki tatbikatları genellikle Doğu Harekât Alanı Komutanlığı yönetiyor. Ancak operasyonların kapsamı artık Sarı Deniz, Doğu Çin Denizi, Tayvan Boğazı ve Güney Çin Denizi’ne uzanıyor. Bu daha geniş coğrafya, tek bir komutanlığın alanıyla sınırlı olmayan ve birden fazla harekât alanı komutanlığını içeren bir yaklaşımın geliştiğini gösteriyor.
Merkezî Askerî Komisyon Ortak Harekât Komuta Merkezi, dağınık hâlde bulunan bu kuvvetlerin komuta ve kontrolünü merkezden yönetiyor. Birkaç denizde yürütülen tatbikatlar, HKO’nun reformların ardından oluşturduğu komuta düzeninin farklı harekât alanlarındaki birlikleri koordine edip edemediğini sınıyor. Zorluk, birbirinden uzaktaki kuvvetleri aynı hedef doğrultusunda çalıştırmak.
Çin Sahil Güvenliği’nin katılımı başka bir unsur daha ekliyor. Sahil güvenlik gemileri, askerî faaliyetlerin yanında taciz operasyonları yürüterek kolluk faaliyetleri ile silahlı operasyonlar arasındaki sınırı belirsizleştirebilir. Pekin’in niyetlerini anlamaya çalışan rakipler için bu karışım, yalnızca donanma savaş gemilerinden oluşan bir konuşlanmaya kıyasla daha karmaşık bir tablo yaratıyor.
Çin, bu faaliyetleri Tayvan’ın bağımsızlığını savunan güçleri hedef alan ve diğer ülkelerin müdahale riskini azaltmayı amaçlayan adımlar olarak nitelendiriyor. Buna karşın komşu ülkeler, gerilimler tırmanırken genişleyen operasyonları kaygıyla izliyor. HKO’nun kuvvetlerini ve komutanlıklarını koordine etme kabiliyetinin artması, gizliliği koruma çabalarının yanı sıra, faaliyetlerin hacmi ve karmaşıklığıyla rakiplerin gözetleme sistemlerini zorlamaya yönelik bir girişime işaret ediyor.
Kuzey Kore, Japonya’nın Planlamasını Zorlaştırıyor
Japonya, hem Tayvan Boğazı’nı hem de Kore Yarımadası’nı ilgilendiren güvenlik tehditlerine hazırlanmak zorunda. Tokyo, Tayvan’a daha fazla odaklanırken Kuzey Kore’nin nükleer silahları ve balistik füzelerini de dikkate almalı. Tartışmada aktarılan tahminlere göre Kuzey Kore’nin yaklaşık 20 nükleer silahı var ve onlarca silah daha üretecek kadar bölünebilir maddeye sahip.
Bölünebilir madde, nükleer silahta patlayıcı tepkimeyi oluşturmak için kullanılan nükleer malzemedir. Kuzey Kore, katı yakıt kullanan füzeleri hizmete alması da dahil olmak üzere füze kabiliyetlerini geliştirdi. Bu silahlar daha hızlı fırlatılabiliyor ve ateşlenmeden önce imha edilme girişimlerine karşı hayatta kalma ihtimalleri artıyor.
Olası bir çatışma senaryosunda Kuzey Kore, Çin Tayvan’a karşı harekete geçerken dikkat dağıtıcı bir hamle yapabilir. Pekin, ABD ve Japonya kuvvetlerini boğazdan uzaklaştırmak amacıyla Kore Yarımadası’nda gerilimi teşvik edebilir. Bu durumda Japonya, farklı yönlerden gelen tehditler arasında dikkatini ve teçhizatını bölmek zorunda kalır.
Bu senaryoda, balistik füze taşıyan Kuzey Kore denizaltıları da yer alıyor. Gürültülü olmalarına rağmen Japonya’nın güney adalarını ya da ABD ana karasını tehdit edebilir, komutanları onları bulup izlemek için kuvvet ayırmaya zorlayabilirler. Bu ihtiyaçlar, denizaltılara karşı muharebe için donatılmış uçak ve gemileri gerektiren diğer görevlerle rekabet eder.
Kuzey Kore’nin daha uzun menzilli seyir füzeleri geliştirmesi, Japonya’nın savunması için başka bir yük oluşturuyor. Hava savunma sistemlerini batıdan gelen tehditlere yöneltmek, güneybatıdaki korumayı zayıflatabilir. Stratejik kaygı, birbiriyle yarışan tehditlerin Tayvan çevresinde karşılık verebilecek kuvvetleri zorlayacak olması.
Pekin’in planlamasına ilişkin tartışma, rakiplerin kaynaklarını dağıtma çabasını Çin’in Moskova ile ortaklığına da bağlıyor. Japonya açısından temel mesele, aynı anda karşı karşıya kalabileceği sorumlulukların sayısı: Topraklarını korumak, ABD operasyonlarını desteklemek ve Kore Yarımadası’ndaki gelişmelere karşılık vermek.
Çin’in Değerlendirmeleri Japonya’nın Müdahalesini Öngörüyor
Çin’in akademik ve askerî çevreleri, Japonya’nın değişen rolünü yakından inceliyor. Batı’daki bazı tartışmalarda Tokyo’nun savaşma isteğine dair şüpheler dile getirilse de çok sayıda Çinli analist, Tayvan çatışmasına Japonya’nın askerî müdahalede bulunmasını bekliyor. Bu değerlendirmeler, Japonya’yı ABD’nin operasyonel sisteminin önemli bir parçası olarak görüyor.
Japonya, ABD kuvvetlerinin ihtiyaç duyduğu üs ve lojistik desteğin yanı sıra gözetleme, yakıt ikmali ve tıbbi tahliye hizmetleri de sağlayabilir. Bu işlevler, askerî operasyonların sürdürülmesine yardımcı olur. Çin’in değerlendirmeleri, Japonya’nın katılımını genellikle ABD’nin taahhüdüne bağlıyor ve Tokyo’nun Washington’un izinden gitmesini bekliyor.
Bu nedenle Pekin, Japonya’yı caydırıcılık hesaplarına dahil etti. Caydırıcılık, olası maliyetleri ortaya koyarak rakibin harekete geçmesini engelleme çabasıdır. Bazı Çinli analistler, Japon üslerinin ileri harekât noktası olarak kullanılmasını önlemek için bu üsleri vurmayı değerlendirdi. Diğerleri ise Japonya’nın ticareti açısından hayati önemdeki deniz yolları üzerinden baskı kurulmasını inceledi.
Bu değerlendirmeler, askerî ve ekonomik kırılganlıkları birbiriyle ilişkilendiriyor. Bir üs, Tayvan yakınlarındaki operasyonları destekleyebilirken deniz ticaret yolları Japonya ekonomisini ayakta tutuyor. Dolayısıyla Çin’in planlama tartışmalarında, askerî tesislere ve deniz ticaretine erişime yönelik tehditlerle Tokyo’nun kararlarını etkileme yolları ele alınıyor.
Filipinler Güneyden Yeni Bir Boyut Katıyor
Filipinler, Tayvan Boğazı’nın güney kanadında yer alıyor. Luzon ile Tayvan arasındaki Bashi Kanalı, gemilerin geçmek zorunda kalabileceği dar bir deniz geçidi ve kritik bir boğaz niteliğinde. Bu kanalın kontrolü, deniz ablukası ya da bölgeye takviye kuvvet getirme çabaları açısından önemli olur.
ABD, Japonya ve Filipinler; ortak tatbikatlar ve masa başı simülasyonları yoluyla üçlü güvenlik ortaklığını geliştiriyor. Üç ortak, 2024’te yıllık Balikatan tatbikatları sırasında ilk insani yardım ve afet müdahalesi tatbikatını düzenledi. Ayrıca operasyonları koordine etmek üzere Çok Uluslu Koordinasyon Merkezi kurdular.
Afet müdahalesi; ortakların personel ve ikmal malzemelerini sevk etmesini, iletişim kurmasını ve sorumluluklar üzerinde anlaşmasını gerektiriyor. Bu tatbikatlar aracılığıyla geliştirilen lojistik düzenlemeler ve komuta ilişkileri, askerî olasılıklar için de kullanılabilir. Üç ülkeye baskı altında bir karşılığı koordine etme deneyimi kazandırıyor.
Manila, savaş çıkması hâlinde Filipinler vatandaşlarını Tayvan’dan tahliye etmeye hazır olduğunu kamuoyuna açıkladı. Itbayat Adası’nda Sahil Güvenlik istasyonu kurdu ve ortaklarıyla tatbikatlarını artırdı. Muharip Olmayanların Tahliye Operasyonları (NEO), sivilleri bir çatışma bölgesinden güvenli biçimde çıkarmaya yönelik planlardır.
ABD ile Filipinler arasındaki Geliştirilmiş Savunma İşbirliği Anlaşması, Amerikan kuvvetlerine Luzon’un kuzeyindeki üslere erişim sağlıyor. Bu erişim, Tayvan Boğazı yönünde faaliyet gösterme kabiliyetini artırıyor. Daha geniş işbirliği, radar ve devriye kapsama alanını da genişleterek Tayvan çevresindeki gözetleme ve karşılık verme ağına katkı sağlıyor.
İzleme, Farkındalığın Yanı Sıra Gerilim de Yaratıyor
ABD’li yetkililer, Çin’in faaliyetlerini yakından izlediklerini kamuoyu önünde kabul etti. Savunma Bakanı sıfatıyla Yokota Hava Üssü’nde yaptığı konuşmada Lloyd Austin, Pentagon’un Tayvan’da ve çevresinde güvenlik koşullarını izlediğini söyledi. Çin Halk Cumhuriyeti’ni, önceki dört yıl boyunca ABD ordusunun hazırlıklarına yön veren temel rakip olarak nitelendirdi.
Austin, bölgedeki Çin’in baskıcı eylemlerine ve Tayvan Boğazı’nda mevcut durumu korumayı amaçlayan kesintisiz izlemeye de dikkat çekti. Ancak gözetleme uçuşları, iki ordu arasında başlı başına bir çatışma konusu hâline gelebiliyor.
Çin, Nisan 2024’te ABD Donanması’na ait P-8A Poseidon gözetleme uçağının Tayvan Boğazı’ndan geçişini eleştirdi. HKO Doğu Harekât Alanı Komutanlığı bu geçişi kışkırtıcı olarak nitelendirdi. ABD 7. Filosu ise uçuşun uluslararası hukuka uygun olduğunu ve özgür ve açık bir Hint-Pasifik’e bağlılığı gösterdiğini söyledi.
ABD, uluslararası hukukun izin verdiği her yerde uçabileceğini, seyredebiliceğini ve faaliyet gösterebileceğini savunuyor. Çin ise bu geçişleri barış ve istikrarı tehdit eden provokasyonlar olarak görüyor. Bu anlaşmazlık, rutin gözetleme yapan uçakları izledikleri aynı ihtilaflı ortamın bir parçası hâline getiriyor.
Başlıca gelişmeler birkaç yıla yayılıyor:
- 2022’den bu yana HKO, Tayvan’ı hedef alan ortak muharebe hazırlık devriyelerini ve büyük çaplı tatbikatları olağan hâle getirdi.
- Aralık 2022: Japonya Ulusal Güvenlik Stratejisi’ni onayladı.
- Nisan 2024: ABD’ye ait bir P-8A’nın Tayvan Boğazı’ndan geçişi Çin’in tepkisini çekti.
- 2024: ABD, Japonya ve Filipinler, Balikatan sırasında ilk üçlü afet müdahalesi tatbikatını düzenledi.
- 29 Aralık 2025: Adalet Misyonu 2025 başladı; ABD ve Japonya gözetleme uçakları anında karşılık verdi.
Tayvan, gözetleme unsurlarının görünür varlığından ve Japonya ile Filipinler’in artan katılımından bir ölçüde güvence sağlıyor. HKO ise karşıt sensörler faaliyetlerini izlerken daha büyük operasyonlar yürütmeyi öğreniyor. Herhangi bir gelecekteki çatışmanın ilk aşamalarını, gözlem ve niyetleri gizleme çabalarının şekillendirmesi muhtemel.
Özet
- Lande, Adalet Misyonu 2025’in iki günlük tatbikatlarına karşılık veren MQ-4C Triton ve Falcon 2000MSA uçaklarını belirledi.
- ABD ve Japonya’nın gözetleme faaliyetleri; uçakların yanı sıra gemileri, denizaltıları, uyduları, radarları ve diğer istihbarat araçlarını kapsıyor.
- Japonya daha uzun menzilli silahlar geliştiriyor, üslerini koruyor ve ABD ile operasyonel planlamasını güçlendiriyor.
- HKO tatbikatları giderek farklı kuvvetleri, harekât alanı komutanlıklarını ve Çin Sahil Güvenliği faaliyetlerini birkaç denizde bir araya getiriyor.
- Kuzey Kore’den gelen tehditler, olası bir Tayvan krizi sırasında Japonya ve ABD kuvvetleri üzerinde birbiriyle yarışan yükümlülükler yaratıyor.
- Filipinler’le işbirliği, devriye kapsama alanını ve Luzon’un kuzeyindeki üslere erişimi genişletirken sivillerin tahliyesine yönelik hazırlıkları da destekliyor.






