Koreli İhracatçılar, Çin’in 2030’a Kadar Önde Gelen 10 Sektörün Tamamında Kendilerini Geride Bırakmasını Bekliyor

13 dakikalık okuma
Koreli İhracatçılar, Çin’in 2030’a Kadar Önde Gelen 10 Sektörün Tamamında Kendilerini Geride Bırakmasını Bekliyor

Koreli üreticilerden beş yıllık uyarı

Kore Sanayicileri Federasyonu’nun (FKI), ülkenin satış hacmine göre en büyük 1.000 şirketi arasından seçilen 200 üreticiyle yaptığı ankete göre Çinli rakipler, 2030’a kadar ülkenin önde gelen 10 ihracat sektörünün tamamında Güney Koreli şirketlerin önüne geçebilir. 17 Kasım 2025 itibarıyla yapılan bu uyarı, baskı altındaki sektörlerin ötesine geçerek yarı iletkenler ve gemi inşası gibi Kore’nin hâlâ üstün olduğu alanları da kapsıyor.

İçindekiler
  1. Koreli üreticilerden beş yıllık uyarı
  2. Çin’in şimdiden önde olduğu ve Kore’nin geride kalabileceği alanlar
  3. Koreli şirketlerin içindeki baskılar
  4. Yarı iletkenler, rakiplerin çoğaldığı daha geniş bir alanı gösteriyor
  5. Kore çip ihracatı farklı güzergâhlara yöneliyor
  6. Paketleme neden stratejik bir kaygı hâline geldi?
  7. Çin’in üstünlüğü düşük maliyetlerin ötesine geçiyor
  8. Koreli üreticiler nasıl karşılık veriyor?
  9. Fabrikalar ve yatırımlar müşterilere yaklaşıyor
  10. Politika tercihleri çalışanları, ekipmanları ve iş birliğini kapsıyor
  11. 2030’a kadar yatırımların karşı karşıya olduğu riskler
  12. Bilinmesi Gerekenler

Ankete katılan şirketlerin yüzde 62,5’i, küresel pazarlardaki başlıca rakibi olarak Çin’i gösterirken yüzde 22,5’i ABD’yi, yüzde 9,5’i ise Japonya’yı belirtiyor. 2030’a bakıldığında Çin’i başlıca rakibi olarak görmeyi bekleyenlerin oranı yüzde 68,5’e yükseliyor. ABD için bu oran yüzde 22’ye, Japonya için yüzde 5’e düşüyor.

Ankette şirketlerden yabancı rakipleri, Kore için sabit tutulan 100 puanlık bir ölçüte göre değerlendirmeleri de istendi. Katılımcılar bugün Çin’e 102,2 puan verirken bu puanın 2030’da 112,3’e çıkmasını bekliyor. ABD’ye bugün 107,2, 2030’da ise 112,9 puan veriyorlar; bu ölçüte göre beş yıl içinde iki ülke birbirine yaklaşmış oluyor.

Bu puanlar şirketlerin değerlendirme ve beklentilerini yansıtıyor. Katılımcıların rakipleri Koreli şirketlerle karşılaştırabilmesi için Kore’nin rekabet gücü 100 kabul ediliyor; puanlar satış veya ihracat değerlerini göstermiyor.

Kore iki yönden baskı altında: Çinli şirketler fiyat, verimlilik ve devlet desteğinde ilerlerken Amerikan şirketleri marka gücü, kilit çalışanlar ve temel teknolojilerde daha güçlü. Ticaretin uzun süredir büyümeyi desteklediği ve inovasyonu finanse ettiği bir ekonomi için kaygı, daha ucuz rakip ürünlerden rakiplerin bu ürünleri geliştirme hızına ve ölçeğine kadar uzanıyor.

Reklam

Çin’in şimdiden önde olduğu ve Kore’nin geride kalabileceği alanlar

Ankete katılanlara göre Çinli şirketler beş sektörde Koreli rakiplerinden şimdiden daha güçlü: çelik, genel makine, ikincil bataryalar, ekranlar ve otomobiller ile otomobil parçaları. İkincil bataryalar, elektrikli araçlarda kullanılanlar da dâhil olmak üzere şarj edilebilir bataryalardır.

Çelik üreticileri küresel arz fazlası ve Çin’in daha düşük maliyetleriyle karşı karşıya. Çinli üreticiler ise yüksek mukavemetli ve özel kalite çeliklere yatırım yapıyor. Makine üreticileri, daha düşük fiyat ve hızlı teslimat sunan rakiplerle karşı karşıya; bu da Çinli tedarikçilerin gelişmekte olan pazarlarda sipariş kazanmasına yardımcı oluyor.

Batarya rekabetinde Çin’in malzeme, tedarik zinciri ve üretim ölçeğindeki gücü öne çıkıyor. Batarya maliyetlerini düşürmeye yardımcı olan lityum demir fosfat kimyası, önemli bir üstünlük sağlıyor. Çinli ekran şirketleri sıvı kristal panel üretim kapasitelerini genişletirken üst segment organik ışık yayan panellere de yöneliyor. Otomobil sektöründe Çin ihracatının ve elektrikli modellerin artması, müşterilerin ödemeyi beklediği fiyatları değiştiriyor.

Kore diğer beş sektörde dar bir üstünlüğü koruyor, ancak şirketler Çin’in 2030’a kadar bu sektörlerin her birinde öne geçmesini bekliyor. Kore’nin 100 olarak sabitlenen puanına kıyasla öngörülen değişimler şöyle:

  • Yarı iletkenler: Çin’in puanı bugünkü 99,3’ten 2030’da 107,1’e çıkıyor.
  • Elektronik ve elektromekanik: Çin’in puanı 99,0’dan 113,0’a yükseliyor.
  • Gemi inşası: Çin’in puanı 96,7’den 106,7’ye çıkıyor.
  • Petrokimya ve petrol ürünleri: Çin’in puanı 96,5’ten 106,2’ye yükseliyor.
  • Biyosağlık: Çin’in puanı 89,2’den 100,4’e çıkıyor.

Fabrikalara, ekipmanlara ve getiri elde edilmesinden çok önce ürün geliştirmeye yatırım yapan sektörler için beş yıl kısa bir planlama dönemidir. Kore’nin hâlâ üstün olduğu dönemde yapılan yatırımlar, pazarın daha zorlu hâle geldiği bir zamanda tam kapasiteyle üretime geçebilir.

Amerikan rekabeti de başka bir zorluk yaratıyor. Koreli şirketler şu anda çelik üretimi, gemi inşası ve ikincil bataryalarda kendilerini ABD’li rakiplerinden önde görüyor. 2030’a kadar Amerikan çelik üreticilerinin öne geçmesini bekliyorlar. Böylece Koreli ihracatçılar, Çin’in maliyet ve ölçek avantajlarının yanı sıra ABD’nin yetenek, marka ve araştırma alanlarındaki güçlü yönleriyle de rekabet etmek zorunda kalacak.

Reklam

Koreli şirketlerin içindeki baskılar

Koreli üreticiler kendi işletmelerindeki ve ülke ekonomisindeki kısıtları da belirtiyor. Büyümenin önündeki engeller arasında ürün kalitesinin kötüleşmesine ilişkin kaygılar yüzde 21,9 ile ilk sırada yer alıyor. Bunu yüzde 20,4 ile küresel risklerdeki artış izliyor.

Nüfusun azalmasıyla bağlantılı iç pazarın daralması yüzde 19,6’lık paya sahip. Yapay zekâ gibi alanlardaki nitelikli çalışan eksikliği ise yüzde 18,5 olarak belirtiliyor. Bu kaygılar birlikte, yalnızca ihracat satışlarıyla çözülemeyecek bir soruna işaret ediyor: Şirketlerin güvenilir ürünlere, yeterli sayıda nitelikli çalışana ve talebin belirsiz olduğu koşullarda yatırım yapabilme kapasitesine ihtiyacı var.

Marka gücü de başka bir olası baskı noktası. FKI anketi, Kore’nin 2030’a kadar Çin karşısındaki belirgin marka üstünlüğünü koruyamayabileceğine işaret ediyor. Koreli üreticiler bu üstünlükten üst segment pazarlarda fiyatlarını savunmak için yararlandı. Çin ürünlerinin kalitesine ilişkin algı iyileştikçe, ürünler performans, yazılım veya hizmet bakımından belirgin bir fark sunmadığı sürece daha yüksek fiyatları korumak zorlaşıyor.

Yarı iletkenler, rakiplerin çoğaldığı daha geniş bir alanı gösteriyor

Yarı iletkenler Kore ihracatının merkezinde olmaya devam ediyor, ancak rekabet üretim zincirinin geneline yayılıyor. Kore Ticaret-Yatırım Teşvik Ajansı’nın (KOTRA) bir araştırması, üçüncü çeyrekte ihracat benzerlik endeksi 72,2 olan Çin’i Kore’nin başlıca yarı iletken rakibi olarak gösteriyor.

Endeks, ülkelerin ihracat yapılarındaki örtüşmeyi karşılaştırıyor. Pratikte, ülkelerin ihracatta ne ölçüde doğrudan rekabet ettiğini gösteriyor. Bu karşılaştırmada Çin önde gelirken Tayvan ve Malezya da güç kazanıyor.

Tayvan’ın endeksi dört yılda 7,6 puan artarak 32,5’e çıktı. Malezya’nın endeksi ise 6 puan yükselerek 50,5’e ulaştı. Malezya artık küresel yarı iletken montajı, test ve paketleme faaliyetlerinin yaklaşık yüzde 13’ünü gerçekleştiriyor. Bu da üretilen çipleri kullanılabilir bileşenlere dönüştüren aşamalarda ülkeye önemli bir rol kazandırıyor.

Gelişmiş çipler, bileşenlerin karmaşık biçimde üst üste dizilmesine ve hassas bağlantılara giderek daha fazla ihtiyaç duyuyor. Bu durum, ilk çip üretiminin ardından yapılan işlemlerin değerini artırıyor ve rekabet alanını yalnızca çipleri üreten fabrikaların ötesine genişletiyor.

Reklam

Kore çip ihracatı farklı güzergâhlara yöneliyor

Çin ve Hong Kong, Kore yarı iletken ihracatının yarısından fazlasını almaya devam ediyor; ancak toplam payları 2020’deki yüzde 61,6’dan 2024’te yüzde 51,7’ye geriledi. Çin’in tek başına payı yüzde 40,2’den yüzde 33,3’e, Hong Kong’unki ise yüzde 20,9’dan yüzde 18,4’e düştü.

Tayvan’da ise ters yönde bir değişim yaşandı. Kore çip ihracatındaki payı 2020’de yüzde 6,4 iken 2024’te yüzde 14,5’e çıkarak iki katı aştı. ABD’ye doğrudan ihracat yaklaşık yüzde 7 seviyesinde büyük ölçüde sabit kaldı; ancak üretim güzergâhı nedeniyle Amerikan talebi başka varış noktaları üzerinden de Kore’ye ulaşıyor.

Kore’nin yüksek bant genişlikli belleği (HBM), Amerikalı müşterilere nihai teslimattan önce Tayvan’da grafik işlemcilerle birlikte paketleniyor. HBM, yapay zekâ dâhil yoğun bilgi işlem iş yükleri için gereken hızlı veri akışını sağlıyor. Dolayısıyla Tayvan, Kore ihracatına yönelik bir varış noktası olmanın yanı sıra üretimin bir aşamasına da ev sahipliği yapıyor.

Elektronik üretiminin Çin’den kaymasıyla Vietnam’ın payı da arttı. Koreli bileşen üreticileri, nihai montaj tesislerini Güneydoğu Asya’ya kadar izleyerek tedarikçileri ürünlerini kullanan fabrikalara yaklaştırdı.

Ticari risklerin ve üretim güzergâhlarının nasıl değiştiğini başlıca tarihler gösteriyor:

  • 2016: THAAD konuşlandırmasının ardından yaşanan ekonomik misilleme, Koreli şirketleri Çin’e olan bağımlılıklarını çeşitlendirmeye itti.
  • 2020: Kore çip ihracatının toplam yüzde 61,6’sı Çin ve Hong Kong’a, yüzde 6,4’ü Tayvan’a gitti.
  • 2024: Çin ve Hong Kong’un toplam payı yüzde 51,7’ye gerilerken Tayvan’ın payı yüzde 14,5’e yükseldi.
  • 2030: Ankete katılanlar, Çinli rakiplerin Kore’nin önde gelen 10 ihracat sektörünün tamamında öne geçmesini bekliyor.

Sonuç olarak Koreli şirketler aynı anda birden fazla ilişkiyi yönetiyor. Çin önemli bir pazar ve rakip olmayı sürdürürken Tayvan, Kore belleğini Amerikalı müşterilere ulaştırıyor; Güneydoğu Asya’daki üretim ağlarının rolü ise büyüyor.

Reklam

Paketleme neden stratejik bir kaygı hâline geldi?

Montaj, test ve paketleme faaliyetlerini bir zamanlar en gelişmiş çip üretim süreçlerine ilişkin tartışmalardan ayrı tutmak daha kolaydı. Artık daha önemli hâle geldiler; çünkü daha yüksek performans, çip devrelerini oluşturmakta kullanılan ön uç litografinin yanı sıra gelişmiş paketlemeye de bağlı.

Paketleme, çipleri birlikte verimli çalışacak biçimde birbirine bağlayıp düzenliyor. Karmaşık istifleme ve hassas bağlantılar, bu aşamayı gelişmiş ürünler için özellikle önemli kılıyor. Malezya’nın büyük bir merkez hâline gelmesi Koreli şirketlere kapasiteye erişim sağlarken, sanayi kabiliyetleri rekabet güçlerini etkileyen başka bir ülkeyi de önemli kılıyor.

Bu aşamaları dışarıdan almak, Koreli üreticilerin daha hızlı büyümesine ve maliyetleri düşürmesine yardımcı olabilir. Ancak aynı zamanda onları Kore dışındaki kapasiteye bağımlı kılıyor. Şirketler ve politika yapıcılar, talep arttığında Asya’nın başka yerlerindeki ortakların kapasitesinden yararlanmaya devam ederken gelişmiş paketlemeyi ülke içinde nasıl büyütebileceklerini değerlendiriyor.

Bu nedenle Kore’nin yarı iletken stratejisi, daha iyi bellek çipleri üretmenin ötesine geçiyor. Malzemeler, ekipmanlar, tasarım, gelişmiş paketleme ve test süreçlerinin tamamı, bitmiş bir ürünün müşterilere ne kadar hızlı ulaşacağını etkiliyor.

Çin’in üstünlüğü düşük maliyetlerin ötesine geçiyor

Çinli üreticiler büyük üretim hacimlerini, verimli lojistiği, devasa iç pazarı ve teknik bilgiye yönelik stratejik yatırımları bir araya getiriyor. Hızlı yatırım döngüleri ve devlet desteği de bu üstünlüklere katkıda bulunuyor. İleri sanayilerde inovasyonu izleyen araştırmalar, Çin laboratuvarları ve fabrikalarındaki üretimin arttığına işaret ediyor.

Çin elektrikli araç ve batarya gibi bazı pazarlarda öne geçti; robotik ve kimyasallar gibi başka alanlarda ise arayı kapatıyor. Fabrikalardaki işleyiş de değişiyor. Yazılım, otomasyon ve yapay zekâ sistemleri envanteri yönetiyor, kaliteyi kontrol ediyor ve robotları yönlendiriyor.

Bu araçlar üretim döngülerini kısaltıp hataları azaltabiliyor. Daha düşük maliyetler ve daha az hatalı ürün, bir sonraki ürün güncellemesi için daha fazla kaynak bırakıyor; böylece iyileştirmeler daha hızlı birbirini izleyebiliyor.

Lityum demir fosfat batarya hücreleri daha ucuz ve güvenilir hâle geldi. Çin’in araç ihracatı rakiplerini tasarımlarını ve tedarik tercihlerini yeniden gözden geçirmeye zorlarken güneş panelleri de on yıl öncesine kıyasla çok daha ucuza mal oluyor. Sübvansiyonların yanı sıra üretim ölçeği ve tekrarlanan üretimle öğrenme, bu değişimleri açıklamaya yardımcı oluyor. Koreli rakiplerin ya maliyetleri yakalaması ya da müşterilere daha fazla ödemeleri için açık bir neden sunması gerekiyor.

Reklam

Koreli üreticiler nasıl karşılık veriyor?

Koreli bellek üreticileri, yapay zekâ iş yüklerine yönelik HBM ve diğer üst segment bellek türlerine büyük yatırımlar yapıyor. Ekran üreticileri ise görüntü kalitesinin ve güç tüketiminin ürünlerini farklılaştırmaya yardımcı olabileceği telefon, tablet ve televizyonlar için üst segment panellere odaklanıyor.

Gemi üreticileri sıvılaştırılmış gaz taşıyıcıları ve karmaşık açık deniz projeleri için sipariş kazanıyor. Bu işletmeler mühendislik birikimine ve güvenilir teslimata dayanıyor; böylece Koreli şirketlere yalnızca fiyat üzerinden rekabet etmeme imkânı veriyor.

Kimya şirketleri bataryalarda, gelişmiş paketlemede ve elektronikte daha fazla değer sunan malzemelere yöneliyor. Otomobil üreticileri elektrikli araçlarını daha ucuz alternatiflerden ayırmak için yazılım özellikleri, yeni teknolojiler kullanan bataryalar ve güvenilir küresel hizmet ağları geliştiriyor.

Rekabet, başarılı şirketleri gelişmeye de teşvik edebilir. Patent verilerini ve şirket bazında ihracat rekabeti ölçümlerini kullanan araştırmalar, Çinli ihracatçılar Kore dışındaki pazarlarda Koreli şirketlere meydan okuduğunda verimli Koreli şirketlerin inovasyonu artırdığını ortaya koyuyor. Bu gelişmeler ürün kalitesinde ve teknoloji iyileştirmelerinde görülüyor.

Daha az verimli şirketler ise daha zorlu bir uyum süreciyle karşı karşıya. Güçlü işletmeleri daha iyi ürünler geliştirmeye teşvik eden baskı, rekabetçi kalmak için gereken standardı da yükseltiyor.

Fabrikalar ve yatırımlar müşterilere yaklaşıyor

Koreli şirketler hem pazarlarını hem de üretim yerlerini çeşitlendiriyor. ABD ve Avrupa’daki yatırımlar müşterilere erişimi iyileştiriyor ve ani politika değişikliklerine maruz kalma riskini azaltabiliyor.

Kuzey Amerika ve Avrupa’daki batarya ortak girişimleri, yerel içerik zorunluluklarını karşılamaya ve Koreli tedarikçileri araç üreticilerine yaklaştırmaya yardımcı oluyor. Tüketici elektroniği ve bileşen üretimi Vietnam’da ve Güneydoğu Asya’nın diğer ekonomilerinde genişleyerek tek bir ülkeye bağımlılığı azaltıyor.

Bu kararlar ticari ihtiyaçlarla risk yönetimini bir araya getiriyor. Müşterilere yakın bir fabrika pazara erişimi iyileştirebilir; daha geniş bir üretim ağı ise ticaret kuralları veya tedarik koşulları değiştiğinde şirketlere daha fazla seçenek sunar.

Çin’e bağımlılık da daha seçici hâle geldi. Koreli şirketler gerektiğinde bu bağımlılığı azaltırken Çinli işletmeler yarı iletkenler, ekranlar ve sanayi ekipmanlarında Kore teknolojisine güvenmeyi sürdürüyor. Dolayısıyla Kore’nin bu ilişkideki pazarlık gücü geçmişe kıyasla arttı.

Reklam

Politika tercihleri çalışanları, ekipmanları ve iş birliğini kapsıyor

Koreli yöneticilerin dile getirdiği kaygılar çeşitli politika önceliklerine işaret ediyor. Eğitim ve göç politikaları yapay zekâ, çip tasarımı, güç elektroniği ve ileri imalat alanlarında mühendis ve teknisyen sayısını artırabilir. Sonuç almak zaman gerektirdiğinden iş gücü planlaması yatırım takviminin bir parçası olmalı.

Dijital araçlar, kullanımın sınırlı kaldığı hizmet sektörlerinde ve küçük işletmelerde verimliliği artırabilir. Destek programları, performansına bakmaksızın her küçük şirketi korumak yerine rekabetçi şirketlerin büyümesini ve birleşmesini teşvik edebilir. Ekipman ve yazılım alımını özendiren vergi ve düzenleme değişiklikleri, daha fazla işletmenin üretim yöntemlerini iyileştirmesine yardımcı olabilir.

Kore’nin Malzeme, Parça ve Ekipman Stratejisi 2.0, tedarik kesintilerine karşı bağımlılığı azaltmayı zaten hedefliyor. Yarı iletkenlerde bu, malzeme ve ekipmandan tasarım, paketleme ve teste kadar üretim zincirinin tamamına dikkat etmeyi gerektiriyor.

Pilot üretim hatları ve genişleme finansmanı, teknolojilerin laboratuvarlardan fabrikalara taşınmasına yardımcı olabilir. Şirketlerin ne zaman inşaat yapacaklarına, işe alım gerçekleştireceklerine ve ekipman siparişi vereceklerine karar vermesi gerektiğinden, finansmanın yanı sıra net kurallar ve öngörülebilir takvimler de önem taşıyor.

Korımacılık ve Çin rekabeti karşısında benzer baskılarla karşılaştığı için Almanya potansiyel bir iş birliği ortağı. Kore ve Almanya ekonomik güvenliğe ilişkin yaklaşımlarını paylaşabilir, yarı iletkenler, bataryalar ve yapay zekâ alanlarında standartlar üzerinde çalışabilir ve tedarik zincirlerini çeşitlendirme çabalarını eş güdüm içinde yürütebilir.

Önemli sanayi gücüne sahip ülkeler arasındaki iş birliği, pazarları açık tutarken yatırımların korunmasına yardımcı olabilir. Ayrıca inovasyonu kısıtlayabilecek sert önlemlere bir alternatif sunar.

Kore’nin 2016’daki THAAD konuşlandırmasının ardından yaşadıkları, Çin’e yaklaşımını açıklamaya yardımcı oluyor. Şirketler, ticaret kanallarını ticari açıdan anlamlı olduğu sürece açık tutarken risk yönetimi konusunda daha kararlı davranıyor.

Reklam

2030’a kadar yatırımların karşı karşıya olduğu riskler

Ticaret kısıtlamaları, dikkatle planlanan genişleme adımlarını bile zorlaştırabilir. Otomobil, batarya ve temiz enerji sektörlerinde yeni tarifeler ve sübvansiyonlara yönelik önlemler pazara erişimi değiştirebilir. İhracatçılar, her biri kendi kurallarına sahip birden fazla yargı alanındaki mevzuata uyum gerekliliklerini karşılamak zorunda.

Çin’in fiyatları düşürürken kaliteyi iyileştirmesi Koreli şirketlerin kâr marjlarını daraltabilir. Üreticiler daha yüksek fiyatları savunmaya çalışırken yazılım, hizmet ve ürünleri müşterilerin sistemleriyle bağlama becerisi önem taşıyacak.

Çelik, batarya ve bazı temel kimyasallar da aşırı üretim kapasitesi riskiyle karşı karşıya. Yatırım talep artışından daha hızlı büyüdüğünde fabrikalar, fiyatların düştüğü ve üretimin dalgalandığı istikrarsız döngülere girebilir. Bu koşullarda esnek üretim planları ve sermaye harcamalarında disiplin daha da değerli hâle geliyor.

Mühendis ve teknisyen eksikliği yapay zekâ, çip tasarımı ve ileri imalatta ürün geliştirmeyi yavaşlatabilir. Eğitim, mesleki yetiştirme ve hedefli göç bu sorunu hafifletebilir; ancak şirketlerin bu becerileri kazandırmak için gereken zamanı hesaba katması gerekiyor.

Büyük ekonomiler arasındaki gerilimler, ihracat kontrolleri ve yaptırımlar da Koreli işletmelerin nerede üretim yapıp satış gerçekleştireceğini değiştirebilir. Tedarik kaynaklarını çeşitlendirmek ve birden fazla ortakla ilişkileri güçlendirmek, koşullar değiştiğinde şirketlere daha fazla seçenek sunar.

Anketin 2030 beklentileri, bu baskıları tek bir yatırım döneminde bir araya getiriyor. Koreli ihracatçılar, rakipler maliyetlerini, üretim hızlarını ve kaliteyi iyileştirirken teknoloji ve hizmet üstünlüklerini korumaya çalışıyor. Çalışanlar, fabrikalar, paketleme kapasitesi ve yurt dışı ortaklıklarla ilgili kararlar sektörlerin bu duruma ne kadar iyi karşılık vereceğini belirleyecek.

Bilinmesi Gerekenler

  • FKI, Kore’nin satış hacmine göre en büyük 1.000 şirketi arasından 200 üreticiyle anket yaptı. Katılımcılar Çin’in 2030’a kadar önde gelen 10 ihracat sektörünün tamamında öne geçmesini bekliyor.
  • Katılımcıların yüzde 62,5’i bugün küresel pazarlardaki başlıca rakip olarak Çin’i gösteriyor; 2030’da bu oranın yüzde 68,5’e çıkması bekleniyor.
  • Kore’nin 100 olarak sabitlendiği ölçekte Çin’in rekabet gücü puanı bugünkü 102,2’den 2030’da 112,3’e çıkıyor. ABD’nin puanı ise 107,2’den 112,9’a yükseliyor.
  • Ankete katılan şirketlere göre Çin; çelik, makine, ikincil bataryalar, ekranlar ve otomobiller ile otomobil parçalarında şimdiden önde.
  • Kore’nin yarı iletkenler, elektronik ve elektromekanik, gemi inşası, petrokimya ve petrol ürünleri ile biyosağlık alanlarındaki üstünlüğünün 2030’a kadar sona ermesi bekleniyor.
  • KOTRA, Çin’i Kore’nin başlıca yarı iletken rakibi olarak gösterirken Tayvan ve Malezya’nın da güç kazandığını belirtiyor. Küresel çip montajı, test ve paketleme faaliyetlerinin yaklaşık yüzde 13’ü Malezya’da gerçekleştiriliyor.
  • Çin ve Hong Kong’un Kore çip ihracatındaki toplam payı 2020’de yüzde 61,6 iken 2024’te yüzde 51,7’ye geriledi. Tayvan’ın payı ise yüzde 6,4’ten yüzde 14,5’e yükseldi.
  • Koreli şirketler, nitelikli çalışan eksikliğiyle mücadele ederken üst segment ürünlere, gelişmiş belleğe, yurt dışı üretime ve müşterilerle daha yakın ilişkilere yatırım yapıyor.
  • Politika öncelikleri arasında iş gücünün geliştirilmesi, dijital araçların benimsenmesi, yarı iletken tedarik zincirlerinin güçlendirilmesi ve ortaklarla iş birliği yer alıyor. Ticaret kısıtlamaları, fiyat baskısı, aşırı kapasite ve jeopolitik çalkantılar ise başlıca riskler olmaya devam ediyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir