Yaşlanan Nüfus Emeklilik Sistemini Zorlarken Tayland 65 Yaşında Emekliliği Değerlendiriyor

13 dakikalık okuma
Yaşlanan Nüfus Emeklilik Sistemini Zorlarken Tayland 65 Yaşında Emekliliği Değerlendiriyor

Tayland'da emeklilik tartışmasına beş yıl daha çalışma seçeneği eklendi

Tayland, doğumların azalması ve yaşam süresinin uzamasının iş gücü ile emeklilik finansmanı üzerindeki baskıyı artırması nedeniyle, yaklaşık 1,75 milyon kamu çalışanından başlayarak emeklilik yaşını 60'tan 65'e çıkarmayı değerlendiriyor. Başbakan Anutin Charnvirakul, ülke demografik bir dönüm noktasına yaklaşırken bu değişikliği gündeme getirdi: 2034'e kadar vatandaşların yüzde 28'inden fazlasının 60 yaşını aşması bekleniyor.

İçindekiler
  1. Tayland'da emeklilik tartışmasına beş yıl daha çalışma seçeneği eklendi
  2. İlk aşamada kimler etkilenecek?
  3. Nüfus verileri neden önemli?
  4. Daha uzun çalışma neler sağlayabilir?
  5. İşletmeler maliyetleri ve genç çalışanların geleceğini tartıyor
  6. Otelcilik ve ağır işler esnek düzenlemeler gerektiriyor
  7. Emeklilik hesaplama yöntemleri ve kamu güveni de inceleniyor
  8. Emeklilik piyangosu alışverişi birikime dönüştürecek
  9. Adil bir geçiş için gerekenler
  10. İstişare, yasal değişiklikler ve sonraki aşamalar
  11. Öne Çıkanlar

20 Ekim 2025 itibarıyla teklif hâlâ tartışma aşamasında. Kamu çalışanlarına yönelik bir değişiklik, Sosyal Güvenlik ve işveren politikaları kapsamında bulunan yaklaşık 18 milyon özel sektör çalışanını kendiliğinden kapsamayacak. Bu kesime de uygulanması için ayrı politika kararları, işverenler ve sendikalarla istişare ve Sosyal Güvenlik kurallarıyla eşgüdüm gerekecek.

Anutin'in teklifi, hane halklarının artan yaşam maliyetleriyle karşı karşıya olduğu ve işletmelerin durgun bir ekonomiyle mücadele ettiği bir dönemde gündeme geldi. Beş yıl daha çalışmak, yaşlılara daha fazla gelir sağlayabilir ve ödemeleri erteleyerek emeklilik sistemlerine destek olabilir. Ancak işverenler maaş maliyetleri, genç çalışanların terfi olanakları ve bedensel güç gerektiren işlerin 65 yaşına kadar güvenli biçimde yapılıp yapılamayacağı konusunda kaygılı.

Tayland'ın karşı karşıya olduğu sorun, emeklilik yaşının kaç olacağını belirlemenin ötesine geçiyor. 60 yaşında işten ayrılanlar, 25 yıl veya daha uzun süre kendi geçimlerini sağlamak zorunda kalabilir. Hükümetin, çalışanların mali güvenliğini iş sağlığı, işletme maliyetleri ve genç çalışanların fırsatlarıyla birlikte değerlendirmesi gerekiyor.

Bazı kamu kurumları, hâlihazırda kapsamlı uzmanlık gerektiren işler için çalışma süresinin uzatılmasını denedi. Bu pilot uygulamalar, deneyimli çalışanları tutmanın en yararlı olacağı alanlar ve görevlerin nerelerde uyarlanması gerektiği de dâhil olmak üzere, daha kapsamlı bir değişikliğe yön verebilecek deneyim sunuyor. Ulusal tartışmada küçük aile işletmelerinden çok uluslu imalatçılara kadar çok daha geniş bir iş yeri yelpazesi de hesaba katılmalı.

Reklam

İlk aşamada kimler etkilenecek?

İlk teklifin odağında kamu çalışanları var. Emeklilik yaşlarının 60'tan 65'e çıkarılması, yaklaşık 1,75 milyon kamu çalışanını doğrudan etkileyecek. Politikanın uygulanabilmesi için ilgili yasa ve yönetmeliklerde değişiklik yapılması gerekecek.

Özel sektördeki istihdam için ayrı kararlar alınması gerekecek. Sosyal Güvenlik ve işveren politikaları kapsamında bulunan yaklaşık 18 milyon çalışan; personel ihtiyacı, ücret yapısı ve fiziksel gereklilikleri farklı sektörlerde çalışıyor. Bu farklılıklar ele alınmadan bir kamu emeklilik kuralı her işletmeye doğrudan uygulanamaz.

Kamu kurumlarındaki pilot uygulamalar, politika yapıcıların daha uzun süre çalışmanın pratikte nasıl işlediğini değerlendirmesine yardımcı olabilir. Birikmiş bilgiye dayanan işler, deneyimli çalışanların görevde kalmasından yarar sağlayabilir. Diğer işlerde ise daha uzun çalışma yaşamını uygulanabilir kılmak için çalışma saatlerinin, sorumlulukların veya ekipmanların değiştirilmesi gerekebilir.

Görüşülen seçeneklerden biri aşamalı geçiş. Emeklilik yaşını bir anda beş yıl artırmak yerine, on yıl boyunca her yıl birkaç ay yükseltmek mümkün. Geçiş kuralları, emekliliği yaklaşmış kişileri korurken işverenlere personel ve eğitim planlarını uyarlamaları için zaman tanıyabilir.

Özel sektör işverenlerine yönelik isteğe bağlı uzatmalar, kötüye kullanımın veya çalışanların zorla görevde tutulmasının önüne geçecek güvencelerle birlikte sunulabilir. Tehlikeli işler ve ağır iş gücü gerektiren görevler için muafiyetler getirilebilir; yaşlı çalışanların görevlerini uyarlamak isteyen işletmelere hedefli destek sağlanabilir. Bunlar, kabul edilmiş ulusal politikanın ayrıntıları değil, geçişin nasıl düzenlenebileceğine dair olası seçeneklerdir.

Nüfus verileri neden önemli?

Tayland'da doğum sayısı ölümlerin gerisinde ve toplam doğurganlık hızı, kadın başına yaklaşık 2,1 çocuk olan nüfusun kendini yenileme düzeyinin altına indi. Doğurganlık hızı, mevcut doğum eğilimleri sürerse bir kadının ortalama kaç çocuk sahibi olacağını ifade eder. Bu oran kendini yenileme düzeyinin altında kaldığında genç kuşaklar küçülür.

Yaşam süresinin uzaması ve doğumların azalması emeklilik sistemlerini sıkıştırıyor. Daha fazla yaşlı, emekli aylığı ve sağlık hizmetine ihtiyaç duyarken katkı sunabilecek çalışan sayısı azalıyor. Tayland, 2030'ların ortalarına doğru çok yaşlı toplum kategorisine geçiyor; 2034'e kadar vatandaşların yüzde 28'inden fazlasının 60 yaşını aşması bekleniyor.

Reklam

Yaşlı bağımlılık oranı, 65 yaş ve üzerindeki kişilerin çalışma çağındaki nüfusa oranını ölçer. Oranın yükselmesi, daha küçük bir potansiyel çalışan grubunun daha büyük bir emekli nüfusu desteklemesi anlamına gelir. Tayland'da bu durum, emeklilik finansmanını, sağlık harcamalarını ve iş gücü planlamasını aynı politika tartışmasının parçası hâline getiriyor.

Düşen doğurganlığa ilişkin araştırmalar bu dönüşümün iki yönüne dikkat çekiyor. İş gücünün daralması ekonomik büyümeyi yavaşlatabilir; yaşlı nüfusun artması da emeklilik ve diğer sosyal koruma sistemleri üzerindeki baskıyı artırır. Daha az çocuğa destek sağlanması ise becerilere, teknolojiye ve verimliliğe daha fazla yatırım yapılmasına olanak tanıyabilir; böylece çalışanlar zamanlarını daha verimli kullanabilir.

Hane halkları da benzer bir hesapla karşı karşıya. 25 yıl veya daha uzun sürebilecek bir emeklilik dönemi, gündelik masrafları uzun süre karşılayacak birikim ya da emekli aylığı gerektiriyor. Düzenli gelirle beş yıl daha çalışmak, birikimlerinin kendilerine yetmeyeceğinden kaygılananların ileriki yaşamlarını daha güvenli hâle getirebilir.

Devletin emeklilik yükümlülükleri ve sağlık hizmetlerine yönelik talep artıyor. İşverenlerin, genç yeteneklere fırsat sunmayı sürdürürken yaşlı iş gücüne uygun işe alım ve eğitim planları yapması gerekiyor. Emeklilik yaşını yükseltmek, iş yerlerinde ve kamu hizmetlerinde gereken daha kapsamlı değişikliklerin yanı sıra mali baskının bir bölümünü ele alıyor.

Daha uzun çalışma neler sağlayabilir?

Emeklilik yaşının 65'e çıkarılmasını destekleyenler, bu adımın yaşlı Taylandlıların gelirini koruyabileceğini, kritik görevlerde deneyimli çalışanların kalmasını sağlayabileceğini ve emekli aylığı ödemelerini erteleyebileceğini savunuyor. Daha az çalışanın daha fazla emekliyi desteklediği bir ortamda, bu etkiler kamu maliyesi ve sosyal sigorta üzerindeki baskıyı hafifletebilir.

Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü'nün modellemesi, normal emeklilik yaşının bir yıl artırılmasının, ülkeye bağlı olarak 55-74 yaş grubundaki istihdam oranını yaklaşık 1,5 ila 2,3 yüzde puan yükseltebileceğini gösteriyor. Yüzde puan, iki yüzde oranı arasındaki farkı ölçer; dolayısıyla bu bulgu, söz konusu yaş grubunun istihdamdaki payıyla ilgilidir.

OECD modellemesi, çevredeki kuralların neden önemli olduğunu da gösteriyor. Erken emeklilik yollarının kısıtlandığı ve emekli aylığına başvurulabilecek en erken yaşla tam aylık alınan normal yaş arasındaki farkın küçük olduğu durumlarda istihdam artışı genellikle daha yüksek oluyor.

Reklam

Asgari emeklilik yaşı, kişinin muhtemelen daha düşük ödeme alarak emekli aylığı talep edebileceği en erken yaştır. Normal emeklilik yaşında tam haklar kullanılabilir. İki yaş arasındaki farkın büyük olması, insanları işten erken ayrılmaya teşvik edebilir; bu da normal yaşı artırmanın istihdam üzerindeki etkisini sınırlar ve emeklilik finansmanı üzerindeki baskıyı artırır.

Malullük ve işsizlik sistemleri de işten ayrılmanın alternatif yollarına dönüşebilir. Erken emekliliğin yerine bu yollara yaygın biçimde başvurulabiliyorsa, emeklilik yaşını yükseltmek istihdamda daha sınırlı bir artış sağlayabilir. Bu nedenle politika yapıcıların, sağlık durumu veya koşulları çalışmaya devam etmelerini engelleyen kişileri korurken kuralları eşgüdüm içinde düzenlemesi gerekiyor.

Sıklıkla kazanılmış hakların korunması olarak anılan, emekliliği yaklaşmış kişilere yönelik güvenceler, mevcut düzenlemelerden yararlanmalarına ya da geçiş sürecinde özel uygulamalara tabi olmalarına olanak tanır. Bu güvenceler ani aksaklıkları azaltır, ancak reformların tam etkisini göstermesinin yıllar alacağı anlamına da gelir. Kademeli geçişe başlamak, hane halklarına ve işverenlere uyum için zaman tanıyabilir ve daha sonra daha sert değişikliklere duyulan ihtiyacı azaltabilir.

İşletmeler maliyetleri ve genç çalışanların geleceğini tartıyor

Özel sektör işverenleri, çalışanları 65 yaşına kadar görevde tutma konusunda temkinli. Kıdem arttıkça ücretlerin de düzenli olarak yükseldiği işletmelerde daha uzun istihdam, bordro ve yan hak maliyetlerini artırabilir. Zaten mali baskı altındaki şirketler yeniden yapılanma, daha az işe alım ve genç çalışanların terfilerinin yavaşlaması ihtimalinden kaygı duyuyor.

Bazı şirketler giderleri yönetmek için erken emeklilik paketlerine, otomasyona ve yapay zekâya başvurdu. Emeklilik yaşının yükseltilmesi, yöneticilerin kaç çalışana ihtiyaç duyduklarını ve hangi işlerin farklı biçimlerde yapılabileceğini zaten yeniden değerlendirdiği iş yerlerini etkileyecek.

İş gücü piyasası araştırmaları, yaşlı ve genç çalışanların birbirlerinin yerine kolayca geçebilecek kişiler olmadığını sık sık ortaya koyuyor. Deneyimli çalışanlar bilgilerini aktarır, ekiplerin istikrarını sağlamaya ve hizmeti geliştirmeye yardımcı olur. Kazançları da yerel ekonomide harcamaları destekler. Genç çalışanlar ise yeni beceriler ve enerji getirir.

İşletmelerin her iki gruba da yer açan düzenlemelere ihtiyacı var. Deneyimli bir çalışanı tutmak eğitim ve sürekliliği destekleyebilir; açık terfi yolları da genç çalışanlara aynı iş yerinde bir gelecek görebilmelerini sağlar. Özellikle mevcut görevlerin yaş ilerledikçe zorlaştığı alanlarda, bu dengeyi kurmanın temel unsuru işlerin yeniden tasarlanmasıdır.

Ücret yapıları da tartışmanın bir parçası. Ücretin çoğunlukla kıdeme göre arttığı sistemleri gözden geçirip sorumluluk ve performansa bağlı ücretlendirmeye yönelmek, adil bir geçiş için önerilen seçeneklerden biri. Böyle bir düzenleme, emeklilik, çalışma saatleri ve çalışanların korunmasına ilişkin kararlarla birlikte değerlendirilir.

Reklam

Otelcilik ve ağır işler esnek düzenlemeler gerektiriyor

Otelcilik sektörü, herkesi 65 yaşına kadar aynı işte tutmaya yönelik genel bir zorunluluk yerine esnekliği savunuyor. Oteller günün her saati faaliyet gösteriyor ve ön saflardaki pek çok görev uzun süre ayakta durmayı, yük kaldırmayı veya yorucu vardiyalarda çalışmayı gerektiriyor. Fiziksel açıdan ağır bir görev uygun olmaktan çıksa bile deneyimli çalışanlar değerli olmaya devam edebilir.

Otel işletmecileri, yaşlı çalışanları denetim, eğitim, misafir ilişkileri, konsiyerj veya kalite kontrol görevlerinde tutabilmek istiyor. Bu görevler, otel işlerinin diğer alanlarındaki fiziksel yükü azaltırken bilgi birikiminin ve hizmet standartlarının korunmasını sağlayabilir.

Lojistik, inşaat ve imalatın bazı alanlarında da benzer kaygılar var. Ağır yük kaldırma, uzun vardiyalar ve gece çalışması, emekliliğin katı biçimde uzatılmasını riskli hâle getirebilir. Her mesleğe aynı şekilde yaklaşan bir politika, çalışanların bedenleri üzerindeki çok farklı yükleri hesaba katmak zorunda kalır.

İşletmeler ağır görevleri çalışanlar arasında dönüşümlü hâle getirebilir, fiziksel zorlanmayı azaltacak ekipman sağlayabilir ve yarı zamanlı ya da proje bazlı görevler sunabilir. Bu tür değişiklikler, yaşlı çalışanların kariyerleri boyunca aynı iş yükünü taşımalarını gerektirmeden, güvenliği ve hizmet kalitesini destekleyen deneyimlerinden yararlanılmasını sağlayabilir.

Önerilen korumalar arasında tehlikeli veya fiziksel açıdan yoğun işler için cezasız erken emeklilik, daha güvenli ekipman ve işlerin yeniden tasarlanması için finansman ile koruyucu sağlık hizmetlerinin ve iş yeri esenliğinin güçlendirilmesi bulunuyor. Amaç, güvenle çalışabilecek kişiler için istihdamı sürdürülebilir kılarken işi veya sağlığı farklı bir düzenleme gerektirenleri korumak.

Emeklilik hesaplama yöntemleri ve kamu güveni de inceleniyor

Sosyal Güvenlik Kurumu, Sosyal Güvenlik Yasası'nın ilgili bölümleri kapsamındaki sigortalı çalışanlara yönelik emeklilik reformlarını değerlendiriyor. Önerilerden biri, yalnızca son yıllardaki maaşları esas alan hesaplamaların yerine, CARE olarak da bilinen yaşam boyu ortalama kazanç formülünün getirilmesi.

Yaşam boyu ortalama, ağırlıklı olarak emeklilik öncesi döneme odaklanmak yerine kişinin çalışma yaşamı boyunca elde ettiği kazançları hesaba katar. Bu yöntem farklı kariyer ve ücret örüntülerini daha iyi yansıtabilir. Ayrıca daha yüksek emekli aylığı almak amacıyla kariyerin sonlarına doğru kazancı şişirme teşvikini azaltarak sistemin mali sürdürülebilirliğine katkıda bulunabilir.

Emeklilik reformuna yönelik çevrim içi kamuoyu yoklaması, otomatik yanıtlarla doldurulmasının ardından tartışmalara yol açtı. Olay, istişare sürecine duyulan güveni zedeledi ve yönlendirmeye karşı daha güçlü önlemlere ihtiyaç olduğunu gösterdi.

Reklam

Çalışanların, formüldeki değişikliklerin haklarını nasıl etkileyeceği, katkı oranlarının ne olacağı ve değişikliklerin gerekçeleri konusunda açık bilgiye ihtiyacı var. On milyonlarca katkı sahibini destekleyen fon açısından şeffaf yatırım yönetimi ve etkili denetim de önemli.

Emeklilik yaşı politikasıyla emekli aylığı hesaplama yöntemindeki değişikliklerin eşgüdümlü olması gerekiyor. Çalışanların kazanç elde etmeyi bıraktığı yaş, hak talebinde bulunabilecekleri zaman ve aylıkların nasıl hesaplandığı, hane halklarının kararlarını etkiliyor. Bu kuralların uyumlu hâle getirilmesi, geçiş sürecinde sağlığı ve onuru ön planda tutarken insanların daha uzun süre çalışmasını destekleyebilir.

Emeklilik piyangosu alışverişi birikime dönüştürecek

Milletvekilleri, emeklilik güvencesi için piyango biletleri üzerine kurulu başka bir yaklaşımı ilerletti. Temsilciler Meclisi, Ulusal Tasarruf Fonu'nun tanesi 50 baht olan biletleri satmasına ve alımları kişi başına aylık 3.000 bahtla sınırlamasına izin veren bir tasarıyı kabul etti.

Katılımcılar haftalık çekilişlerde ödül kazanabilecek. Kazanmayan her baht kişisel birikim hesabına aktarılacak; tutarın tamamı ve yatırım getirileri 60 yaşında kullanılabilir olacak. Aylık alım sınırı, varlıklı kişilerin bilet stoklamasını önlemek amacıyla kondu.

Maliye Bakan Yardımcısı Paopoom Rojanasakul, programı garantili getiriyle birikim oluşturmayı amaçlayan, yasadışı kumara yasal bir alternatif olarak sundu. Planı milletvekillerine tanıttıktan sonra amacını şöyle anlattı:

Maliye Bakan Yardımcısı Paopoom Rojanasakul, emeklilik piyangosunun kumar değil, yapılandırılmış bir tasarruf programı olduğunu ve katılımcıların yatırdıkları her bahtı emeklilikte getirisiyle birlikte geri alacağını söyledi.

Ayrıntılı yönergeler, ödül tutarlarını ve malullük dâhil belirli koşullarda erken para çekme kurallarını belirleyecek. Program, nüfusun yaşlanmasının onlarca yıl süreceği bir döneme hazırlanan genç çalışanların emeklilik birikimi oluşturmasına yardımcı olabilir.

İlk bilet satışının, nihai onaylar ve uygulama planlamasına bağlı olarak 2025'in dördüncü çeyreğinde yapılması bekleniyordu. 20 Ekim itibarıyla düzenlemenin hâlâ Senato'dan geçmesi ve Ulusal Tasarruf Fonu'nun ayrıntılı kurallarını oluşturması gerekiyordu. Katılımcılara biletlerin nasıl alınacağı, ödüllerin ve getirilerin nasıl işleyeceği ve birikimlerinin nasıl korunacağı açıkça anlatılmalı.

Adil bir geçiş için gerekenler

Tayland'ın politika seçenekleri, emeklilik yaşına beş yıl eklemenin ötesine geçiyor. Bir dizi önlem; mali sürdürülebilirliği, çalışanların sağlığını ve işletmelerin rekabet gücünü, 60 yaşından sonra çalışmaya devam etme olanağıyla bir arada ele alabilir.

Reklam

Olası güvenceler ve destekleyici önlemler şunları içeriyor:

  • Çalışanların ve işverenlerin plan yapabilmesi için değişikliği açık tarihlerle küçük adımlar hâlinde uygulamak.
  • Devam etmek isteyen yaşlı çalışanlar için özel şirketlere isteğe bağlı uzatma, yarı zamanlı çalışma ve proje bazlı sözleşme seçenekleri sunmak.
  • Tehlikeli veya fiziksel açıdan yoğun işlerde çalışanları cezasız erken emeklilik, daha güvenli ekipman ve işlerin yeniden tasarlanması yoluyla korumak.
  • Yaşlı çalışanların mevcut görevlerine uygun dijital ve yönetim becerileri edinmesi için çalışma yaşamı boyunca eğitimi yaygınlaştırmak.
  • Kıdeme bağlı olarak artan ücret sistemlerini gözden geçirmek ve sorumluluk ile performansa dayalı ücretlendirmeyi değerlendirmek.
  • İşe alımda ve terfilerde yaş ayrımcılığına karşı kuralları ve uygulamayı güçlendirmek.
  • Mali teşviklerin daha uzun ve sağlıklı çalışma yaşamlarını desteklemesi için emeklilik hesaplamalarıyla emeklilik yaşlarını eşgüdüm içinde düzenlemek.
  • Küçük ve orta ölçekli işletmelere eğitim, güvenlik iyileştirmeleri ve esnek çalışma planlama araçları için vergi kredisi veya hibe sağlamak.
  • Daha fazla kişinin 60'lı yaşlarında güvenle çalışabilmesi için koruyucu sağlık hizmetlerini ve iş yeri esenliğini desteklemek.
  • Yurt içi eğitim olanakları genişletilirken belirli beceri açıklarını gidermek için uygun durumlarda hedefli göç politikası uygulamak.

Bu seçenekler farklı baskıları ele alıyor. Aşamalı bir takvim, emekliliği yaklaşanlara yardımcı olurken eğitim ve işlerin yeniden tasarlanması çalışmaya devam edenleri destekliyor. Küçük işletmelere yönelik yardım, iş yerindeki değişiklikleri daha karşılanabilir hâle getirebilir. Sağlık güvenceleri, kimin hangi koşullarda çalışmayı sürdürebileceğini belirlemeye yardımcı olur.

İstişare, yasal değişiklikler ve sonraki aşamalar

Emeklilik yaşı teklifi kapsamlı istişare gerektiriyor. Kamu çalışanlarına yönelik değişiklikler, ilgili yasa ve yönetmelikleri kapsayacak. Özel işverenlere yönelik herhangi bir uzatma için iş hukuku ve Sosyal Güvenlik kuralları üzerinde çalışılması, karar sürecine işveren ve çalışan temsilcilerinin katılması gerekecek.

Çalışma Bakanlığı, Sosyal Güvenlik Kurumu ve Bütçe Bürosu'nun maliyetleri, katkı oranlarını ve iş gücü üzerindeki etkileri modellemesi gerekecek. Geçiş güvenceleri, emekliliği yaklaşan kişilere nasıl davranılacağını belirleyecek. Parlamento oturumlar düzenleyebilir; kamu kurumları da sağlık, verimlilik ve çalışan memnuniyetine ilişkin veri toplamak için pilot uygulamaları genişletebilir.

Tartışmayı ve tasarruf teklifini şekillendiren tarihler şöyle:

  • 20 Ekim 2025: Emeklilik yaşının 60'tan 65'e çıkarılması hâlâ bir teklif ve ilk aşamada kamu çalışanlarını hedefliyor.
  • 2025'in dördüncü çeyreği: Nihai onaylara ve uygulama planlamasına bağlı olarak emeklilik piyangosunun ilk satışının yapılması bekleniyor.
  • 2034: Tayland vatandaşlarının yüzde 28'inden fazlasının 60 yaşını aşması bekleniyor; ülke böylece 2030'ların ortalarına doğru çok yaşlı toplum statüsüne ilerliyor.

Her iki girişim için de şeffaflık temel önem taşıyacak. Çalışanların anlaşılır emeklilik ve aylık kurallarına; piyangoya katılmayı düşünenlerin ise katılım, ödüller, yatırım getirileri ve hesapların korunmasına ilişkin ayrıntılara ihtiyacı var. Önümüzdeki birkaç yılda alınacak kararlar, Taylandlıların ne kadar süre çalışacağını ve çalışma yaşamını bıraktıktan sonra ne kadar güvenli yaşayabileceğini belirleyecek.

Öne Çıkanlar

  • Başbakan Anutin Charnvirakul, emeklilik yaşının 60'tan 65'e çıkarılmasını gündeme getirdi; ilk aşamada yaklaşık 1,75 milyon kamu çalışanı etkilenecek.
  • Teklif, Sosyal Güvenlik ve işveren politikaları kapsamında bulunan yaklaşık 18 milyon özel sektör çalışanını kendiliğinden kapsamayacak.
  • Tayland'da doğum sayısı ölüm sayısından düşük, doğurganlık kendini yenileme düzeyi olan kadın başına yaklaşık 2,1 çocuğun altında ve yaşlı nüfus büyüyor.
  • 2034'e kadar vatandaşların yüzde 28'inden fazlasının 60 yaşını aşması bekleniyor.
  • OECD modellemesi, normal emeklilik yaşının bir yıl artırılmasını 55-74 yaş grubunun istihdamında yaklaşık 1,5 ila 2,3 yüzde puanlık artışla ilişkilendiriyor.
  • İşverenler maliyetler ve terfi olanakları konusunda kaygılı; otelcilik sektörü ise yaşlı çalışanlara esnek görevler sunulmasını destekliyor.
  • Sosyal Güvenlik Kurumu, emekli aylıklarının yaşam boyu ortalama kazanç üzerinden hesaplanmasını değerlendiriyor; çevrim içi istişare otomatik yanıtlarla aksadı.
  • Temsilciler Meclisi, biletleri 50 baht olan, aylık alım sınırı 3.000 baht belirlenen ve birikimlerin getirileriyle birlikte 60 yaşında kullanılmasına olanak tanıyan emeklilik piyangosu tasarısını kabul etti.
  • Kademeli uygulama, sağlık güvenceleri, eğitim, iş yeri düzenlemeleri ve kamuoyuna açık iletişim tartışmadaki temel seçenekler arasında.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir