Çinli işçiler fırınları çalıştırırken Endonezya'nın nikel patlaması iş güvenliği ve kirlilik sınavıyla karşı karşıya

13 dakikalık okuma
Çinli işçiler fırınları çalıştırırken Endonezya'nın nikel patlaması iş güvenliği ve kirlilik sınavıyla karşı karşıya

Baskın nikel üreticisi hızlı büyümenin bedelleriyle karşı karşıya

Endonezya, dünyadaki nikelin yaklaşık yüzde 60'ını üretiyor, tespit edilmiş nikel kaynaklarının yüzde 40'ından fazlasını barındırıyor ve faaliyette olan 40'tan fazla nikel izabe tesisine sahip. Ülkenin doğusundaki uzak adalarda Çin yatırımları ve on binlerce Çinli göçmen işçi; paslanmaz çelik fabrikalarına, elektrikli araçlara ve yenilenebilir enerji sistemlerine tedarik sağlayan bir sanayi ağının kurulmasına katkıda bulundu.

İçindekiler
  1. Baskın nikel üreticisi hızlı büyümenin bedelleriyle karşı karşıya
  2. İhracat kısıtlamaları fabrikaları Endonezya'ya nasıl çekti?
  3. Fırınlar ve rafineriler ne üretiyor?
  4. İşçiler neden Çin'den sanayi parklarına geliyor?
  5. Pasaportlar, hareket özgürlüğü ve sesini duyurabilme
  6. Ölümcül kazalar fabrika sahasındaki aksaklıkları gözler önüne seriyor
  7. Kirlilik köylere, nehirlere ve balıkçılık alanlarına ulaşıyor
  8. Yeni işletmeler, artan baskılarla yan yana büyüyor
  9. Ücret farkları ve iş hiyerarşileri gerilimi artırıyor
  10. Düzenleyiciler ve alıcılar harekete geçme baskısıyla karşı karşıya
  11. İyileştirmeler sahada ne anlama gelir?
  12. Öne Çıkanlar

Orta Sulawesi'deki Endonezya Morowali Sanayi Parkı ile Kuzey Maluku'daki Endonezya Weda Bay Sanayi Parkı bu dönüşümün merkezinde yer alıyor. Fırınları, rafinerileri, özel limanları ve enerji santralleri günün her saati çalışıyor. Genişleyen nikel sektöründe yüz binlerce Endonezyalı, tek tek tesislerde azınlıkta kalan ancak çok sayıda teknik ve yönetici pozisyonunda bulunan Çinli çalışanlarla birlikte görev yapıyor.

Yüksek ücretler işçilere ve yakındaki işletmelere fırsatlar sundu. Çinli işçiler ülkelerinde kazanabileceklerinin iki ya da üç katını elde edebiliyor; birçoğu eve götürdükleri ücretin olası kazançlarının üç katından fazla olduğunu söylüyor. Tarım ya da balıkçılıktan gelen Endonezyalı işçiler de gelirlerinde önemli artışlar görebiliyor.

Bu büyümenin bedellerini görmezden gelmek giderek zorlaşıyor. 2023'ün sonlarında Morowali parkındaki bir fırında meydana gelen patlama 21 işçinin hayatına mal oldu. Sivil toplum kuruluşları, 2015'ten bu yana Endonezya'daki Çin destekli nikel tesislerinde 100'den fazla kişinin öldüğünü, 200'den fazla kişinin yaralandığını; ölümlerin neredeyse yarısının Morowali'de yaşandığını hesapladı. Komşu yerleşimlerde yaşayanlar kirli havadan, azalan av miktarından ve sanayi inşaatlarıyla değişen su yollarından söz ediyor.

11 Ekim 2025 itibarıyla Endonezya'nın nikel hamlesi, küresel imalattaki konumunu güçlendirirken iş güvenliği, çevrenin korunması ve göçmen işçilere yönelik muamele konularında süregelen sınavları da beraberinde getiriyor. Şirketler ve yetkililer iyileştirme sözü verirken işçiler ve bölge sakinleri günlük yaşamlarındaki sorunları anlatmayı sürdürüyor.

Reklam

İhracat kısıtlamaları fabrikaları Endonezya'ya nasıl çekti?

Endonezya geçmişte çıkardığı nikel cevherinin büyük bölümünü doğrudan Çin'e gönderiyordu. Yetkililer, şirketlerin mineralin daha büyük bölümünü yurt içinde işlemesini zorunlu tutarak bu modeli değiştirdi; imalat faaliyetlerinin ve gelirin daha büyük kısmını ülkede tutmayı hedefledi.

İşlenmemiş cevher ihracatına 2014'te getirilen ve 2020'de sıkılaştırılan yasak, Tsingshan Holding Group'un öncülüğündeki Çinli şirketlerin Endonezya'da izabe ve rafinaj faaliyetlerine yönelmesine yardımcı oldu. Kısıtlamalara sanayi izinleri ve siyasi destek eşlik etti. Sektör tahminlerine göre Çinli şirketler ve Endonezyalı ortaklarla kurulan girişimler on milyarlarca dolarlık yatırım taahhüdünde bulundu.

2013'te kurulan Morowali, dünyanın en büyük nikel ve paslanmaz çelik tesislerinden biri hâline geldi. Ardından Weda Bay geldi; ormanlık kıyı şeridi atölyelere, fırınlara ve konveyör bantlarına dönüştü. Her iki park da çevredeki kamu hizmetlerine bütünüyle bel bağlamak yerine limanlar ve kömürle çalışan enerji santralleri dâhil özel altyapılar geliştirdi.

Başlıca gelişmeler on yılı aşkın bir döneme yayılıyor:

  • 2013: Orta Sulawesi'de Endonezya Morowali Sanayi Parkı kuruldu.
  • 2014: Endonezya, yurt içi işlemeyi teşvik etmek için işlenmemiş cevher ihracatını yasakladı.
  • 2015 ve sonrası: Sivil toplum kuruluşları, Çin destekli nikel tesislerindeki ölüm ve yaralanma sayılarına ilişkin kayıtlarını kapsayan dönemi başlattı.
  • 2020: Sıkılaştırılan ihracat kısıtlamaları, işlemenin Endonezya içinde yapılmasına geçişi hızlandırdı.
  • 2023 sonları: Morowali'de bir fırın patlamasında 21 işçi öldü, onlarca kişi yaralandı.
  • Ekim 2024 ve 2025 başları: Başka ölümcül sanayi kazaları da kayda geçti.

Endonezya'nın küresel üretimde ulaştığı pay, Cakarta'ya tedarik zincirleri üzerinde önemli bir nüfuz sağlıyor. Üretimin belirli noktalarda yoğunlaşması, bu sanayi parklarındaki aksaklıkların yurt dışındaki üreticilere nikel sağlayan sektörün büyük bölümünü etkilemesi anlamına da geliyor.

Fırınlar ve rafineriler ne üretiyor?

Nikel, kullanım amacına göre parklardan farklı biçimlerde çıkıyor. Nikel pik demir paslanmaz çelik üretiminde kullanılıyor. Nikel matı ve karışık hidroksit çökelti ise elektrikli araç bataryalarında kullanılan katot malzemelerinin üretimine yönlendiriliyor.

HPAL olarak bilinen yüksek basınçlı asit liçi işlemi, düşük tenörlü laterit cevherinden nikel çıkarıyor. İşlem, dikkatli biçimde yönetilmesi gereken asidik atık üretiyor. Atık tesisleri, sızıntının toprağa ve kuyulara karışmasından endişe eden atık havuzlarının yakınında yaşayanlar için özel bir kaygı kaynağı hâline geldi.

Reklam

Kömürle çalışan enerji santralleri, sanayi parklarına kesintisiz ve görece ucuz elektrik sağlıyor. Bu düzen sürekli üretimi destekliyor, ancak madencilik ve rafinajın çevresel bedellerine hava kirliliği ve iklimi etkileyen emisyonları da ekliyor. Parkların kendi enerji santrallerine bağımlılığı, batarya tedarik zincirini kömür tüketimine bağlıyor.

Nikel, aynı hacimde daha fazla enerjinin depolanmasına yardımcı olduğu için birçok lityum iyon bataryada önem taşıyor. Mühendisler bunu daha yüksek enerji yoğunluğu olarak adlandırıyor. Bu özellik, şarjlar arasında daha uzun mesafe katetmesi hedeflenen, premium ve uzun menzilli modeller dâhil araçlarda işe yarıyor.

Bazı otomobil üreticileri üretimlerinin bir bölümünde nikel ya da kobalt kullanmayan lityum demir fosfat bataryalara yöneldi. Bu bataryalar maliyetleri ve kıt metallere bağımlılığı azaltıyor. Buna karşın diğer araç bataryalarında, paslanmaz çelikte ve endüstriyel alaşımlarda nikel talebi güçlü kalmayı sürdürüyor.

İşçiler neden Çin'den sanayi parklarına geliyor?

Çinli işçiler ülkenin kuzey ve orta kesimlerindeki eyaletlerden yola çıkıyor; Endonezya'nın fabrika kentlerine ulaşmak için uçak ve feribot kullanıyor. Birçoğu, bu sektörlerdeki yavaşlamadan önce çelik ya da inşaat alanlarında düzenli işlerde çalışıyordu. Daha yüksek ücret alma olasılığı onları ailelerinden uzağa çekiyor.

İşçilerin ailelerine gönderdiği para ev tadilatını, ebeveynlerin sağlık giderlerini, çocukların eğitimini ve hane borçlarını karşılayabiliyor. Bu hedefler, işçilerin uzun süre ailelerinden ayrı kalmayı ve günlerini büyük ölçüde güvenlikli tesislerdeki yatakhaneler ve atölyeler arasında geçirmeyi neden kabul ettiğini açıklamaya yardımcı oluyor.

Fırın ekipleri 12 saate varan vardiyalardan, sık gece mesaisinden ve yaygın fazla mesaiden söz ediyor. İşçiler haftada ortalama yaklaşık 56 saat çalıştıklarını bildiriyor. Yüksek sıcaklıklarda çalışan yüksek fırınların ve fırınların çevresinde aşırı sıcak, yanıklar ve solunum sorunları sık görülen tehlikeler arasında.

Koruyucu ekipman sağlanıyor ancak işçiler malzeme eksikliğinden, eğitimin düzensizliğinden ve bakım geciktiğinde üretimi sürdürme baskısından şikâyet ediyor. Çoğu ağır sanayide ilk kez çalışmaya başlayan yerel işçiler de aynı üretimi sürdürme baskısıyla karşılaşırken işi sahada öğreniyor.

Çinli teknisyenler ve amirler genellikle Endonezyalı çalışanlardan daha yüksek ücret alıyor. Yerel taşeron işlerinin çoğu daha güvencesiz ve daha az yan hak sunuyor. Bu nedenle daha yüksek gelir; aynı sanayi kompleksi içinde iş güvencesi, sorumluluk ve koruma bakımından belirgin farklarla bir arada bulunabiliyor.

Reklam

Pasaportlar, hareket özgürlüğü ve sesini duyurabilme

Çinli çalışanlar, yöneticilerin pasaportlarını ellerinde tuttuğunu ve park dışına çıkmalarını kısıtladığını anlattı. Endonezya makamları yakın zamanda pasaportlara el konulmasını yasakladı; şirketler kurala uyduklarını söylüyor. Buna rağmen işçiler, şirketlerin yakındaki kasabalara gitmeyi kısıtlayan kuralları dâhil, uygulamadaki sınırlamalardan söz etmeyi sürdürüyor.

Güvenlik politikaları, huzursuzluk dönemlerinin ardından Çinli personelin tesislerden çıkmasını da engelledi. Zaten evlerinden uzakta yaşayan çalışanlar için belgeleri ve hareket özgürlüğünü kontrol altında tutmak, gündelik yaşamlarını yönetme ya da zor bir işten ayrılma imkânlarını etkiliyor.

İşçi örgütleri ve araştırmacı gazeteciler çeşitli alanlarda tekrarlanan şikâyetleri belgeledi:

  • Pasaportlara el konulması ve belgelerin iadesinde gecikmeler.
  • Ücretlerin tutulması ya da ödemelerin gecikmesi.
  • İşyerlerinin içinde ve dışında hareket kısıtlamaları.
  • Yetersiz iş güvenliği eğitimi ve koruyucu ekipman.
  • İşçilerin anlaşılması güç bulduğu çalışma izinleri ve sözleşmelerdeki eksiklikler.
  • İşçilerin kurallara itiraz etmesi hâlinde fiziksel gözdağı.

Bu uygulamalar görüldüğünde, uluslararası sözleşmelerde tanımlanan zorla çalıştırmanın yaygın göstergeleriyle örtüşüyor. Ayrıca çalışanlar ile yöneticiler arasındaki güveni zedeliyor; tehlikeli ekipman ya da çalışma koşulları kazaya yol açmadan önce işçilerin kaygılarını dile getirmesini zorlaştırıyor.

İşçiler sendikalara katılmaları hâlinde misillemeye uğramaktan korktuklarını ve olayları bildirmekten kaçınmaları yönünde baskı gördüklerini anlatıyor. Anketler, günlük olarak ramak kala olayların yaşandığına da işaret ediyor. Daha güvenli işyerleri isteyen aileler sistematik denetimler, bağımsız incelemeler ve işçilerin temsiliyetinin güçlendirilmesi çağrısında bulundu.

Ölümcül kazalar fabrika sahasındaki aksaklıkları gözler önüne seriyor

2023'ün sonlarında Morowali'deki bir tesiste meydana gelen fırın patlamasında 21 işçi öldü, onlarcası yaralandı. Ekim 2024'te ve 2025'in başlarında başka ölümcül kazalar da yaşandı; acil müdahalelerin ardından üretim hatları hızla yeniden çalışmaya başladı.

Endonezya genelindeki Çin destekli nikel tesislerini takip eden sivil toplum kuruluşları, 2015'ten bu yana 100'den fazla ölüm ve 200'den fazla yaralanma kaydetti. Ölümlerin neredeyse yarısı Morowali'de meydana geldi. Bu durum, sektördeki güvenlik siciline ilişkin endişelerin odağına büyük sanayi parkını yerleştiriyor.

İşçiler ve sendikalar, tekrarlanan çeşitli sorunlara dikkat çekiyor: sınırlı koruyucu ekipman, yetersiz acil durum tatbikatı, eksik eğitim ve Endonezyalı ve Çinli ekipler arasındaki iletişim aksaklıkları. Dil engelleri acil müdahaleyi yavaşlatabiliyor ve vardiyalar arasındaki bilgi aktarımını zorlaştırabiliyor.

Reklam

Ekipler, hastalık izni almanın cezalara yol açabildiğinden ve hasarlı ekipmanların üretimi tamamen durdurmak kaçınılmaz olana kadar kullanılmaya devam ettiğinden de şikâyet ediyor. Taşeron işçiler, güvenceli sözleşmeleri olmadığı ve yaralanma durumunda tazminat sırasında en sona kaldıkları için özellikle zor durumda olduklarını söylüyor.

2023'teki felaketin ardından üst düzey Çinli yöneticiler işçi temsilcileri ve yerel yetkililerle bir araya gelerek iyileştirme sözü verdi. Bazı parklar ek iş güvenliği girişimleri ve komiteler oluşturdu. Morowali kompleksinin sözcüsü mevzuata uyum sicilini savunarak kaza önlemenin öncelikleri olduğunu söyledi:

Park, tüm Endonezya yasalarına uyuyor ve kazaları azaltmak için çaba gösteriyor.

İşçilerin ramak kala olaylara ve bildirim baskısına ilişkin anlatımları bu güvencelere rağmen sürüyor. Aileler için asıl ölçüt, sıradan vardiyalarda koruyucu ekipman, bakım, eğitim ve tehlikeleri bildirme özgürlüğünün iyileşip iyileşmediği.

Kirlilik köylere, nehirlere ve balıkçılık alanlarına ulaşıyor

Çevresel zarar, cevher fırına ulaşmadan, madende başlayabiliyor. Açık ocak madenciliği yamaçlardaki bitki örtüsünü ortadan kaldırıyor; yağmurun tortuyu nehirlere taşımasına yol açıyor. Nikel işletmelerinin yakınlarında ormansızlaşma oranları benzer bölgelerdekinin neredeyse iki katı olarak ölçüldü. Bu durum yaban hayatının yaşam alanlarını daraltırken sel riskini artırıyor.

Mavnalar cevheri dar kanallardan geçirerek sanayi limanlarına taşıyor. Bu hareket, daha önce verimli balıkçılık alanları olan sığ kıyı sularını bulandırıyor. Balıkçılar, boşaltma noktaları ve izabe tesisi çıkışlarının yakınlarında suyun bulanıklaşmasıyla av miktarının düştüğünü söylüyor.

Rüzgâr altındaki köyler; cevher stoklarından, yoğun kamyon trafiğinden, izabe tesisi bacalarından, kok fırınlarından ve kömürle çalışan enerji ünitelerinden çıkan toz ve emisyonlarla karşı karşıya. Bölge sakinleri gözlerde yanma, cilt tahrişi ve kronik öksürükten söz ediyor. Sağlık ocakları öksürük ve astım vakalarının arttığını bildirirken sağlık çalışanları solunum sorunlarının yükseldiğini söylüyor.

Kirliliğin temiz suya ve balığa erişimi azalttığı köylerde yetersiz beslenme devam ediyor. Bazı çiftçiler de fabrika duvarları ve yollar doğal su akışını değiştirdiği için çeltik tarlalarındaki suyu tahliye etmekte zorlanıyor. Bu sorunlar, hanelerin sağlığının yanı sıra gıda üretimini de baskı altına alıyor.

Devlet denetimleri bazı tesislerde ciddi çevre ihlalleri tespit etti. Kirlilik ve izinsiz inşaatla ilgili soruşturmalar sürüyor. HPAL atık tesislerinin yakınında yaşayanlar, olası sızıntıların kuyularını ve topraklarını nasıl etkileyebileceği konusunda endişeli.

Reklam

Yeni işletmeler, artan baskılarla yan yana büyüyor

Parkların çevresindeki topluluklar inşaat işleri, müşteriler ve yeni işletmeler kazandı. Küçük dükkânlar çalışanlara yiyecek ve ihtiyaç malzemeleri satıyor. Göçmenler Mandarin menülü restoranlar açarken yerel aşçılar da büyüyen işgücüne hizmet vermek için mutfaklarını genişletti.

Fabrika kapılarının dışındaki dükkân ve yiyecek tezgâhlarında erişte ve ızgara deniz ürünleri eşliğinde Mandarin ile Endonezce konuşuluyor. Geliri işçilere bağlı olan işletme sahipleri için sanayi faaliyetlerinin sürmesi geçim kaynaklarını destekliyor. Birçoğu yeni bir huzursuzluğun müşterileri uzaklaştırmasından korkuyor.

Hızlı büyüme kiraları, gürültüyü ve tozu da artırdı. Bazı aileler maskeleri kapının yanında, öksürük şurubunu ise evde sürekli bulundurdukları malzemeler arasında tutuyor. Sanayi ekonomisinden daha fazla gelir elde eden bölge sakinleri bile yakındaki ağır sanayinin etkileriyle yaşıyor.

Bir izabe tesisinin yakınında inşaat işi yapan uzun süredir Sulawesi'de yaşayan bir kişi, artan gelir ile kötüleşen hava arasındaki dengeyi şöyle anlattı:

Hava iyi değil ama yaşam standardımız daha iyi.

Deneyimler topluluklara ve hanelere göre değişiyor. Müşterileri artan bir dükkân, drenaj sorunu yaşayan bir çiftçi ve daha az avla dönen bir balıkçı aynı sanayi parkının yakınında yaşayabiliyor. Faydalar ve bedeller insanlara gündelik yaşamın farklı alanlarından ulaşıyor.

Ücret farkları ve iş hiyerarşileri gerilimi artırıyor

İşçiler ve bölge sakinleri parkların içinde belirgin bir hiyerarşi olduğunu söylüyor. Sarı baretler genellikle çoğunluğu Endonezyalı olan giriş düzeyindeki işçileri tanımlıyor. Mavi ya da beyaz baretler ise çoğu Çinli olan kıdemli teknisyenleri ve amirleri gösteriyor.

Çinli uzmanlar, Çinli tedarikçilerin kurduğu fırın ve makineler konusunda deneyimli oldukları için bu görevlerde sıkça yer alıyor. Parklar geliştikçe Endonezyalı işçiler de teknik pozisyonlara daha fazla geçiyor, ancak ücret ve sorumluluk farkları gerilim kaynağı olmayı sürdürüyor.

Şirketler eğitim programları ve teknik okullardaki kontenjanları artırarak yanıt verdi. Yine de daha iyi ücretli işlerin erişilemez görünmesi yerel işçileri öfkelendiriyor. Dil farklılıkları, eşitsiz ücret ve yetkiyle şekillenmiş ilişkilere yeni sürtüşmeler ekliyor.

2023'te Sulawesi'nin bir bölümündeki protestolar ve ırk temelli bir isyan, şirketlerin Çinli personelin hareketini kısıtlamasına yol açtı ve güvenlik güçlerini bölgeye getirdi. Aynı yıl yaşanan ölümcül olaylar, sanayi işlerinin çevresindeki gerilimi artırdı. Başka yerlerde ise günlük ticaret ve ortak işyerleri sürüyor; yerel işletmeler her iki topluluktan müşterilere bel bağlıyor.

Reklam

Düzenleyiciler ve alıcılar harekete geçme baskısıyla karşı karşıya

Endonezya bakanlıkları çevre ihlallerini soruşturdu ve şirketlere çalışma izni kurallarına uymalarını hatırlattı. Yetkililer, pasaportlara el konulması yasağının uygulanmasının öncelikli olduğunu söylüyor. İşçi örgütleri ise ilerlemenin düzensiz kaldığını ve kuralların yeterince uygulanmadığını belirtiyor.

Bazı parklar ek güvenlik komitelerinin yanı sıra yeni atık işleme üniteleri kurdu. Denetimler, teftiş ve işçi eğitimini destekleyen bazı uluslararası programları etkileyen finansman kesintilerinin de baskısıyla karşı karşıya kaldı.

Cakarta ve Washington, daha fazla Endonezya nikelinin elektrikli araç sübvansiyonlarından yararlanmasını sağlayabilecek kritik mineraller düzenlemesini görüştü. Kongre üyeleri işçi hakları, çevresel zarar ve Endonezya'nın nikel sektöründe Çinli şirketlerin baskın konumu konusunda kaygılarını dile getirdi. Bir anlaşma için tarih verilmedi.

Otomobil üreticileri, batarya nikelinin sorumlu biçimde tedarik edildiğinin kanıtını isteyen yatırımcıların ve tüketicilerin incelemesiyle karşı karşıya. Alıcılar tedarikçilerden denetim ve sorunları çözmeye yönelik planlar talep ediyor. Şeffaf izlenebilirlik, malzemenin madenden işleme aşamasına ve oradan bataryada kullanılan katoda kadar takip edilebilmesi anlamına geliyor.

Fiyatlar bu çabayı zorlaştırıyor. Üretimin genişlemesi nikel fiyatlarının 2024'te yaklaşık beşte bir oranında düşmesine yardımcı olarak daha zayıf üreticileri sıkıştırdı. Düşük kâr marjları harcamaları kısma baskısını artırıyor; bu nedenle düzenleyicilerin kuralları uygulaması ve alıcıların satın alma koşulları, güvenlik ve çevre kontrollerinin sürdürülmesinde önem taşıyor.

İyileştirmeler sahada ne anlama gelir?

Sektörün çevresel etkisini azaltmak için daha temiz elektrik, daha sıkı atık denetimi ve daha güçlü işçi korumaları büyük önem taşıyor. Bazı parklar HPAL tesisleri için atık yönetim sistemleri ekliyor ve daha verimli ekipmanları deniyor. Şebekenin bazı bölümlerini yenilenebilir enerji projelerine bağlamaya yönelik görüşmeler sürüyor.

Parklarda elektriğin büyük bölümünü hâlâ kömür santralleri sağlıyor; çünkü bu santraller kesintisiz güç sunuyor ve yeni altyapı ihtiyacını azaltıyor. Kömüre bağımlılığın azaltılması, fabrika sahalarında hemen yapılabilecek değişikliklerden farklı türde yatırımlar gerektiriyor.

Uygulanabilir güvenlik önlemleri arasında her vardiyada daha fazla tercüman bulundurulması, kazaların zorunlu olarak bildirilmesi, kamuya açık özetleri içeren bağımsız denetimler ve koruyucu ekipmanın ne zaman dağıtılacağı ya da yenileneceğine ilişkin açık takvimler yer alıyor. Güvenli olmayan bir üretim hattını misilleme korkusu olmadan durdurabilen işçi komiteleri, çalışanlara kazaları önlemede doğrudan rol verebilir.

Daha güçlü atık yönetimi, asidik işleme kalıntıları, toprak ve su konusundaki kaygılara yanıt verebilir. Alıcılar izlenebilirlik talep ederek, düzeltici adımların atılmasını şart koşarak ve daha yüksek standartları karşılayan tedarikçileri ödüllendirerek bu değişiklikleri destekleyebilir. Endonezya'nın sanayide büyümeyi sürdürmesi somut sonuçlarla hissedilecek: daha güvenli vardiyalar, daha temiz su, daha güvenilir geçim kaynakları ve tesislerin yanı başında yaşayan topluluklar için daha güçlü koruma.

Reklam

Öne Çıkanlar

  • Endonezya küresel nikel üretiminin yaklaşık yüzde 60'ını gerçekleştiriyor, tespit edilmiş kaynakların yüzde 40'ından fazlasını barındırıyor ve 40'tan fazla nikel izabe tesisi işletiyor.
  • 2014'te getirilen ve 2020'de sıkılaştırılan ihracat kısıtlamaları, yurt içi işleme için büyük Çin yatırımlarının çekilmesine yardımcı oldu.
  • On binlerce Çinli işçi, yüz binlerce Endonezyalıyla birlikte sektörü işletiyor; daha yüksek ücretler göçmenleri zorlu işlere çekiyor.
  • 2023'ün sonlarında Morowali'deki bir fırın patlamasında 21 işçi öldü. Sivil toplum kuruluşları 2015'ten bu yana Çin destekli tesislerde 100'den fazla ölüm ve 200'den fazla yaralanma kaydetti.
  • Yetkililer pasaportlara el konulmasını yasakladı, ancak işçiler hareket kısıtlamaları, ücret sorunları ve işyeri korumalarındaki eksikliklerden söz etmeyi sürdürüyor.
  • Madencilik, sanayi emisyonları ve kömür enerjisi yakındaki ormanları, havayı, su yollarını, çiftlikleri ve balıkçılık alanlarını etkiliyor.
  • Şirketler iyileştirme sözü verirken düzenleyiciler ve küresel alıcılar daha güçlü güvenlik, işçi hakları ve çevre standartları sağlama baskısıyla karşı karşıya.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir