Gıda fiyatlarındaki artış, yardımların yetersiz kaldığı Japonya’da burslu öğrencileri zorluyor

10 dakikalık okuma
Gıda fiyatlarındaki artış, yardımların yetersiz kaldığı Japonya’da burslu öğrencileri zorluyor

Ankete katılan her 10 öğrenciden 9’u yaşamın zorlaştığını söylüyor

Japonya’nın maddi açıdan en kırılgan öğrencilerinden bazıları burs almalarına rağmen yükselen fiyatların baskısı altında. Osaka merkezli kâr amacı gütmeyen DxP’nin çevrim içi anketinde katılımcıların yüzde 91’i enflasyonun geçimlerini zorlaştırdığını belirtti. Yaklaşık her beş kişiden biri durumunu çok kötü olarak nitelendirirken, hiç kimse hane bütçesinin iyileştiğini söylemedi.

İçindekiler
  1. Ankete katılan her 10 öğrenciden 9’u yaşamın zorlaştığını söylüyor
  2. Anket, öğrenci bütçeleri hakkında ne gösteriyor?
  3. Gıda, kira ve faturalar aynı sınırlı bütçeyi paylaşıyor
  4. Sabit burslar neden satın alma gücünü yitiriyor?
  5. Daha fazla ücretli çalışma mezuniyeti riske atabilir
  6. Uyum sağlamakta en çok zorlananlar kimler?
  7. Borç, mali baskıyı üniversite sonrasına taşıyabilir
  8. Şimdi acil yardım, ileride enflasyona göre ayarlama
  9. Geri ödeme reformu ile burslar farklı sorunlara çözüm getiriyor
  10. Kampüsler ve yerel kuruluşlar şimdi neler yapabilir?
  11. Öne Çıkanlar

1-25 Temmuz tarihleri arasında yapılan ankete, burs alan ve Japonya Öğrenci Hizmetleri Kurumu’ndan (JASSO) gıda yardımı da isteyen 18-25 yaşlarında 354 kişi katıldı. Yanıtlar, öğrencilerin kira ve faturaları ödeyebilmek için öğün atladığını; daha fazla çalışmanın notlarını düşürebileceğinden ya da mezuniyetlerini geciktirebileceğinden endişe ettiğini ortaya koyuyor.

Gıda, başlıca baskı unsurlarından biriydi. Katılımcıların yüzde 65,5’i gıda masraflarının arttığını, yüzde 10,2’si ise bu artışın çok fazla olduğunu bildirdi. Yüzde 56,5’ten fazlası günlük öğünlerinden memnun olmadığını belirtti. Zorunlu faturaları ödedikten sonra elinde çok az para kalan öğrenciler için gıdanın pahalanması, daha az yemek ya da dengeli beslenmekten vazgeçmek anlamına gelebiliyor.

DxP Başkanı Noriaki Imai, acil yardım sağlanması ve orta vadede burs tutarlarının enflasyona bağlanması çağrısında bulundu. Bu çağrı temel bir soruna işaret ediyor: Fiyatlar yükselirken destek aynı kalırsa öğrenciler aldıkları parayla daha az şey satın alabiliyor.

Anket, maddi açıdan kırılgan olduğu zaten belirlenmiş sınırlı sayıda öğrenciye odaklanıyor. Yine de bulgular, kampüs destek merkezleri ve yerel gıda bankalarının daha fazla öğrencinin gıda talebinde bulunduğuna ilişkin gözlemleriyle örtüşüyor. Burs alan öğrenciler bile gündelik ihtiyaçlarını karşılamakta zorlanıyor.

Anket, öğrenci bütçeleri hakkında ne gösteriyor?

Tüm katılımcıların ortak iki özelliği vardı: Burslarını karşılıksız destek olarak alıyor ve Japonya’daki öğrenci yardımlarının büyük bölümünü yürüten ulusal kurum JASSO’dan gıda yardımı istiyorlardı. Kurum; krediler, burslar ve temel ihtiyaçlara yönelik programlar sunuyor.

Bu öğrenciler, son fiyat artışlarından önce maddi ihtiyaçları doğrultusunda yardıma hak kazanmıştı. Bu nedenle bütçelerinde ek masrafları karşılayacak sınırlı bir pay bulunuyordu. Kira, ulaşım ve diğer düzenli giderler, bir harcama kaleminden diğerine aktarılabilecek parayı azaltıyor.

Reklam

Öğrenciler ek iş ile derslere katılım, laboratuvar çalışmaları ve ders çalışma saatleri arasında seçim yapmak zorunda kaldıklarını anlattı. Bir vardiya daha almak kısa sürede gelir sağlayabilir, ancak bunun için ayrılan zamanın başka bir şeyden kısılması gerekir. Yoğun bir programı olan öğrenci için bu, derslere hazırlanmak ya da ödevleri tamamlamak üzere daha az zaman kalması anlamına gelebilir.

Yanıtlar, burs almanın hane bütçesini mutlaka rahatlatmadığını da gösteriyor. Burs, öğrencinin masraflarının bir bölümünü karşılayabilir; ancak kalan açığın aile desteği, kazanç ya da başka yardımlarla kapatılması gerekebilir. Yükselen fiyatlar bu açığı kapatmayı zorlaştırıyor.

Gıda, kira ve faturalar aynı sınırlı bütçeyi paylaşıyor

Market ürünleri, hazır yemekler ve marketlerde satılan yiyecekler pahalandı. Öğrenciler harcamalarını dengelemek için genellikle ucuz temel gıdalara, kampüs yemekhanelerine ve marketlere yöneliyor. Pirinç, erişte, ekmek, et ve süt ürünlerinin tümü pahalandığında bu yöntemle bütçeyi dengelemek zorlaşıyor.

Elektrik ve gaz faturaları da aynı sınırlı bütçeye ek yük getiriyor. Birkaç rutin fatura aynı anda arttığında, beklenmedik bir masrafı karşılamak için ayrılan küçük birikimler tükenebiliyor. Japonya’daki enflasyonun bir bölümü yenin değer kaybetmesi ve ithalat maliyetlerinin yükselmesinden kaynaklanıyor; temel gıdalar ve enerji fiyatları da baskı altında.

Yenin değer kaybetmesi, yurt dışından alınan ürünleri Japon para birimi cinsinden pahalılaştırıyor. Bu yüksek ithalat maliyetleri gündelik fiyatlara yansıyabiliyor. Gelirleri ve aldıkları destek zaten çok az ek para bırakırken, öğrenciler için mütevazı artışlar bile önem taşıyor.

Barınma, özellikle zorlayıcı bir kısıt oluşturuyor. Büyük şehirlerde üniversitelerin çevresindeki bölgeler pahalı olmaya devam ediyor; paylaşımlı dairelerde ya da öğrenci yurtlarında bile kira öğrenci bütçesinin büyük bölümünü kaplayabiliyor. Daha ucuz bir mahalleye taşınmak, daha uzun yolculuk ve ek ulaşım masrafları anlamına gelebilir.

Bazı öğrenciler kira sözleşmelerinin koşulları ya da laboratuvarlara, kliniklere veya staj yerlerine yakın kalma gereği nedeniyle kolayca taşınamıyor. Kira yine de zamanında ödenmek zorunda. Bu giderde esneklik az olduğundan öğrenciler bunun yerine gıdanın miktarını ya da kalitesini azaltabiliyor; bu da hem sağlıklarını hem akademik başarılarını riske atıyor.

Sabit burslar neden satın alma gücünü yitiriyor?

Japonya’nın öğrenci destek sistemi, JASSO’nun faizli ve faizsiz kredilerinin yanı sıra düşük gelirli hanelerden gelen öğrencilere yönelik bursları da içeriyor. Burslar öğrencilerin borçlanma ihtiyacını azaltıyor; ancak desteğin türü kadar miktarı da önem taşıyor.

Burs tutarları genellikle yıl boyunca sabit kalıyor ve tüketici fiyatlarındaki artışa bağlı olarak otomatik biçimde yükselmiyor. Üniversitelerin ve yerel vakıfların sunduğu birçok burs da yıl içinde değişiklik yapılması için sınırlı olanakla birlikte belirli bir aylık tutar sağlıyor.

Reklam

Enflasyon, bu sabit ödemelerle satın alınabilecekleri azaltıyor. Akademik yılın başında dengeli bir gıda sepetini karşılayan burs, öğrencinin alışveriş alışkanlıkları değişmese bile bahar döneminde yetersiz kalabiliyor.

Bütçe takvimi bu gecikmeyi açıklamaya yardımcı oluyor. Burs miktarları çoğunlukla akademik yıl başlamadan çok önce kararlaştırılırken mağaza fiyatları her ay değişebiliyor. Masraflar beklenmedik biçimde arttığında aradaki farkı öğrencilerin kendilerinin karşılaması ya da acil yardım araması gerekiyor.

Imai’nin bursları enflasyona bağlama önerisi, desteğin fiyat hareketlerine nasıl yanıt vereceğini değiştirebilir. Yaşam maliyetlerindeki artışın tamamını öğrencilerin üstlenmesi yerine, bir ayarlama mekanizması yardımları belirlenmiş bir fiyat göstergesiyle birlikte değiştirebilir.

Daha fazla ücretli çalışma mezuniyeti riske atabilir

Japonya’da birçok öğrenci zaten yarı zamanlı işlerde çalışıyor. Daha fazla saat çalışmak acil bir faturayı ödemeye yardımcı olabilir; ancak dersler, seminerler, laboratuvar çalışmaları ve sınavlara hazırlık da aynı zamandan pay istiyor.

Dil yeterlilik sınavlarına giren öğrencilerin de hazırlık için zamana ihtiyacı var. Bursları akademik başarılarına bağlı olanlar için başka bir endişe daha söz konusu: Notların düşmesi maddi desteklerini riske atabilir. Klinik rotasyonlar ve öğretmenlik stajları, ek ücretli çalışmaya özellikle az zaman bırakabiliyor.

Öğün atlamak bu seçimleri daha da zorlaştırıyor. Gıda güvencesizliği; odaklanmayı, ruh hâlini ve hafızayı etkileyerek öğrencinin verimli çalışmasını güçleştirebilir. Geç saatlere kadar süren vardiyalar da uykuyu azaltıp akademik başarı üzerinde ek baskı yaratabilir.

DxP’nin anket yanıtları bu baskıları doğrudan ilişkilendiriyor. Bazı öğrenciler kirayı ödeyebilmek için öğün atlıyor; bazıları ise derslerini aksatmamak için çalışma saatlerini artırmaktan kaçınıyordu. Bugünün faturaları ile mezuniyetin gecikmesi ve ileride daha fazla borçlanma olasılığı arasında denge kurmaya çalışıyorlardı.

Uyum sağlamakta en çok zorlananlar kimler?

Düşük gelirli hanelerden gelen ve ebeveyn desteği almayan öğrenciler, yardımlar fiyat artışlarını yakalayamadığında özellikle kırılgan durumda kalıyor. Gıda, kira ya da faturalar pahalandığında başvurabilecekleri başka para kaynakları daha az.

Ailesinde üniversiteye giden ilk kişi olan öğrenciler, tek ebeveynli hanelerden gelenler ve kazançlarının bir bölümünü ailesine gönderenler küçük artışları bile karşılamakta zorlanabiliyor. Döviz kurlarındaki değişim, yurt dışındaki yakınlarından gelen maddi desteğin değerini düşürdüğünde uluslararası öğrenciler de ek bir sorunla karşılaşıyor.

Reklam

Engelli, kronik sağlık sorunları olan ya da bakım sorumluluğu üstlenen öğrencilerin ek saatlerde çalışma olanağı daha sınırlı olabilir. Tıbbi randevular, yolculuk ve aile işleri, başka bir öğrencinin ücretli işe ayırabileceği zamanı zaten alıyor.

Bu gruplar için bütçe açığını kapatmak yalnızca bir vardiya daha kabul etmekten ibaret değil. Mevcut sorumlulukları bu seçeneği kısıtlıyor; yükselen masraflara yanıt vermek için daha az alan bırakıyor ve yeterli gıdaya erişememe riskini artırıyor.

Borç, mali baskıyı üniversite sonrasına taşıyabilir

Japonya, öğrenim ücretlerinin yükselmesi ve hane gelirlerinin durgunlaşması üzerine son yirmi yılda öğrenci kredilerini yaygınlaştırdı. Borçlanma yükseköğretime erişimin sürmesini sağladı, ancak mali yükün bir bölümünü mezuniyet sonrasına taşıdı.

2017’de yapılan geniş kapsamlı bir kesitsel çalışma, Japonya’da 4 binden fazla genç yetişkini inceledi. Araştırmacılar, demografik ve diğer arka plan etkenlerini hesaba kattıktan sonra bile öğrenci kredisi borcu olan mezunların ciddi psikolojik sıkıntı bildirme olasılığının daha yüksek olduğunu buldu. Kesitsel çalışma, insanları belirli bir zaman dilimindeki durumlarıyla inceler.

Çalışma, mevcut öğrenciler arasında belirgin bir ilişki bulmadı. Yazarlar, bunun geri ödemelerin öğrenciler eğitimden ayrıldıktan sonra başlamasından kaynaklanabileceğini belirtti. Bu fark, mezunların kredi yükümlülüklerini olağan yaşam masraflarıyla birlikte karşılamak zorunda kaldığı döneme dikkat çekiyor.

JASSO kredilerinin geri ödemesi genellikle mezuniyetten yedi ay sonra başlıyor ve geri ödeme süresi 20 yıla kadar uzayabiliyor. İlk maaşı düşük olan ya da çalışma saatleri düzensiz mezunlar, sabit aylık yükümlülükleri yönetmekte zorlanabiliyor; özellikle ödemeler gelire göre esnek biçimde değişmiyorsa.

Enflasyon, yaşam masraflarını aynı dönemde artırarak bu baskıyı ağırlaştırabilir. Mevcut öğrenciler için gelecekteki geri ödeme yükümlülüğü, eğitimi zamanında tamamlamanın neden akademik olduğu kadar mali açıdan da önemli olduğunu açıklamaya yardımcı oluyor.

Şimdi acil yardım, ileride enflasyona göre ayarlama

DxP’nin önerileri iki farklı zaman dilimine odaklanıyor. Acil maddi yardım, hemen kaynak sıkıntısı yaşayan öğrencilere destek olacak. Burs tutarlarını enflasyona bağlamak ise orta vadede satın alma gücünün kademeli olarak azalmasına çözüm getirecek.

Enflasyon ayarlamasında, bir mal ve hizmet sepetinin fiyatlarındaki değişimi izleyen tüketici fiyat endeksi gibi bir gösterge kullanılabilir. Politika yapıcılar akademik yılın başında bir başlangıç seviyesi belirleyip endeks seçilen bir eşiği aştığında aylık ödemeleri güncelleyebilir.

Reklam

Kurallarla keskin değişimlerin önüne geçilebilir. Örneğin yıl içindeki artışlara üst sınır konabilir ya da hesaplamalarda tek bir ayın verisi yerine birkaç dönemdeki fiyat değerlerini bir araya getiren hareketli ortalama kullanılabilir. Mütevazı bir ayarlama bile desteğin zamanla değer kaybetmesini önlemeye yardımcı olabilir.

Imai’nin çağrısı bir eylem önerisi niteliğinde. Enflasyona endeksleme için bir uygulama tarihi ya da hükümet kararı açıklanmadı. Daha kapsamlı değişiklikler değerlendirilirken öğrencilerin gıda ve barınma masraflarını ödemeyi sürdürmesi gerekiyor.

Geri ödeme reformu ile burslar farklı sorunlara çözüm getiriyor

Japonya’nın kredi sistemi üzerine yapılan akademik araştırmalarda, geri ödemelerin gelire bağlandığı daha kapsamlı düzenlemeler incelendi. Böyle bir sistemde mezunlar gelirleri yükseldiğinde daha fazla, düştüğünde daha az ödeme yapar; böylece paranın kısıtlı olduğu dönemlerdeki baskı azalır.

Araştırmalara göre bu tür kapsamlı bir sistem, uzun vadede vergi mükelleflerine büyük bir maliyet getirmeden geri ödememe ve psikolojik sıkıntı riskini azaltabilir. Japonya’da geri ödemeleri gelire bağlayan kısmi bir seçenek zaten var; ancak erişimi ve ödeme gücünü artırmanın yolları arasında kapsamın genişletilmesi ve kuralların basitleştirilmesi gösteriliyor.

Sistemin tasarımı, evli kadınları etkileyen büyük ücret farkı da dahil olmak üzere Japonya iş gücü piyasasının koşullarını yansıtmalı. Gelire göre değişen bir geri ödeme sistemi, mezunların çalışma hayatları boyunca elde ettikleri farklı gelirleri hesaba katmalı.

Daha güçlü burslar, sorunun daha erken bir aşamasına çözüm getiriyor. Düşük gelirli hanelerden gelen öğrencilere daha fazla burs verilmesi, geri ödeme başlamadan önce borçlanma ihtiyacını azaltır. Enflasyon ayarlamaları da öğrenciler eğitimlerine devam ederken bu desteğin değerini korumaya yardımcı olur.

Japonya, yükseköğretimin finansmanında geleneksel olarak hanelere büyük ölçüde dayanıyordu. Finansman eğilimlerini inceleyen araştırmalar, birçok aile için gelirler sabit kalırken öğrenim ücretlerinin yükseldiğini ortaya koyuyor. Bu düzen baskı altına girdikçe kredi olanaklarının genişletilmesi, öğrenci sayısının korunmasına yardımcı oldu; ancak geri ödeme sorumluluğunu yetişkinlik dönemine taşıdı.

Diğer gelişmiş ekonomiler çoğu zaman daha yüksek bursları gelire bağlı geri ödemelerle birleştirerek kariyerin başındaki düşük kazanç riskini zamana yayıyor. Japonya hedefli burslar ve kısmi geri ödeme seçeneğiyle bu yönde adım attı, ancak kapsam hâlâ eksik. DxP’nin bulguları başka bir soruya dikkat çekiyor: Sağlanan yardımın miktarı güncel yaşam masraflarını karşılamaya yetiyor mu?

Kampüsler ve yerel kuruluşlar şimdi neler yapabilir?

Ulusal politikalar geliştirilirken üniversitelerin ve yerel paydaşların atabileceği adımlar var. Acil burslar, yemek kuponları ve kampüs gıda depoları öğrencilerin acil ihtiyaçlarını karşılamalarına yardımcı olabilir. Kısa başvuru formları, küçük nakit yardımların öğrencilere hızla ulaştırılmasını sağlayabilir.

Reklam

Esnek çalışma saatleri olan ücretli kampüs işleri de olası çözümlerden biri. Ders aralarına uygun çalışmalar, öğrencilerin ayrı bir iş yerine uzun yolculuk yapmadan gelir elde etmesini ve ders çalışmaya zaman ayırmasını sağlayabilir.

Öğrenci destek birimleri, öğrencileri kira yardımı, fatura desteği, danışmanlık ve borç konusunda hukuki danışmanlıkla buluşturmak için belediyeler ve kâr amacı gütmeyen kuruluşlarla da koordinasyon sağlayabilir. Bu hizmetlerin bir arada sunulması, aynı öğrenciyi etkileyen birden fazla baskıyla başa çıkmayı kolaylaştırabilir.

Bilgilerin, öğrenciler sıkıntı krize dönüşmeden önce onlara ulaşması gerekiyor. Üniversiteler, oryantasyon sırasında yardımları anlatabilir ve akademik yükün artıp ücretli çalışmaya daha az zaman bıraktığı sınav dönemlerinde bu bilgilendirmeyi yineleyebilir. Temel amaç, öğrencilerin derslerini zamanında tamamlayabilmeleri için sağlıklarını ve ders çalışma sürelerini korumak.

Öne Çıkanlar

  • DxP, 1-25 Temmuz arasında 18-25 yaşlarında, burs alan 354 öğrenciyi ankete dahil etti. Katılımcıların tümü JASSO’dan gıda yardımı da istedi.
  • Katılımcıların yüzde 91’i enflasyonun geçimlerini zorlaştırdığını söyledi; yaklaşık her beş kişiden biri durumunu çok kötü olarak nitelendirdi ve hiç kimse hane bütçesinin iyileştiğini bildirmedi.
  • Katılımcıların yüzde 65,5’inin gıda masrafları arttı; yüzde 10,2’si artışın çok fazla olduğunu söyledi. Yüzde 56,5’i günlük öğünlerinden memnun değildi.
  • Öğrenciler zorunlu faturaları ödemek için öğün atladıklarını ve derslerini aksatmamak için ek çalışmayı sınırladıklarını anlattı.
  • DxP Başkanı Noriaki Imai acil yardım ve orta vadede burs tutarlarının enflasyona bağlanması çağrısı yaptı.
  • JASSO kredilerinin geri ödemesi genellikle mezuniyetten yedi ay sonra başlıyor ve 20 yıla kadar sürebiliyor.
  • Araştırmalar, öğrenci borcunu mezunlar arasında daha yüksek psikolojik sıkıntı düzeyleriyle ilişkilendiriyor. Öneriler arasında gelire bağlı geri ödemelerin kapsamını genişletmek ve bursları artırmak yer alıyor.
  • Üniversiteler acil burslar, yemek yardımı, esnek kampüs işleri ve yerel destek kuruluşlarıyla bağlantılar sağlayarak karşılık verebilir.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir