Tokyo'nun Lourdes Mağarası'na Sahip Sessiz Sığınağı Setagaya Katolik Kilisesi'nin İçinde

9 dakikalık okuma
Tokyo'nun Lourdes Mağarası'na Sahip Sessiz Sığınağı Setagaya Katolik Kilisesi'nin İçinde

Savaşın ardından inşa edilen, Tokyo'da bir tiyatronun arkasına gizlenmiş kilise

Fransa'dan gönderilen yapı malzemelerinin de katkısıyla daimi ibadethanesi 1948'de kutsanan Setagaya Katolik Kilisesi, Tokyo'daki Shimokitazawa İstasyonu'na birkaç dakika uzaklıkta bulunuyor. Kitazawa'daki Suzunari Tiyatrosu'nun arkasında yer alan kilise cemaati; ahşap ibadethaneyi, topluluk etkinliklerinde kullanılan eski bir askerî barakayı ve bağışlanan beton parçalarından yapılmış Lourdes tarzı bir mağarayı bir araya getiriyor.

İçindekiler
  1. Savaşın ardından inşa edilen, Tokyo'da bir tiyatronun arkasına gizlenmiş kilise
  2. 1946-1948 arasında cemaatin kuruluşu
  3. Ahşap ibadethanenin içi
  4. Bağışlanan parçalardan yapılan Lourdes mağarası
  5. Ayinler, aile yaşamı ve erişilebilir olanaklar
  6. Pazar ayinlerinin ötesinde eğitim ve dua
  7. Askerî barakanın topluluk salonu olarak ikinci hayatı
  8. 2008'deki sanat projesi insanları nasıl bir araya getirdi?
  9. Shimokitazawa'daki kiliseyi bulmak
  10. Ziyaret etmeden önce bilinmesi gerekenler
  11. Bilmeniz Gerekenler

Kilise, Vaftizci Yahya'ya adanmış ve Tokyo Katolik Başpiskoposluğu'na bağlı. Cemaatin geçmişi, Peder Petro Takemi Konda'nın 1946'da yerel Katolikleri bir evde kiralanan odalarda dua etmek üzere bir araya getirmesiyle başlıyor. Sonraki yıllarda inşa edilen yapılar, II. Dünya Savaşı sonrasında yeniden ayağa kalkmanın ve komşuların mütevazı malzemeleri yeni amaçlarla kullanmasının öyküsünü anlatıyor.

Shimokitazawa'nın dar sokakları kafeler ve vintage mağazalarla çevrili. Kilise arazisinde kuş sesleri ve yaprak hışırtısı, çoğu zaman kentin kesintisiz gürültüsünün yerini alıyor. Tırmanıcı bitkiler ibadethanenin dış cephesinin bazı bölümlerini kaplayarak çevredeki evler ve sokaklar karşısındaki görünümünü yumuşatıyor.

Setagaya'da yaşayan ve çalışan Katolikler ibadet, eğitim ve toplu dua için buraya geliyor. Başka ziyaretçiler sessizce oturmak ya da mahallenin hareketli sokaklarına ara vermek için uğruyor. Küçük avlu ve mağara bu molaya alan açarken ibadethane, etkin bir cemaatin merkezi olmayı sürdürüyor.

1946-1948 arasında cemaatin kuruluşu

Tokyo Başpiskoposluğu, cemaatin başlangıcını Peder Konda'nın 1946'da düzenlediği dua buluşmalarına dayandırıyor. Daimi bir ibadethane yapılmadan önce topluluk, ödünç alınan alanları ve yeni bir amaçla düzenlenen binaları kullanıyordu.

1947'de Fuchu Mezarlığı'ndan küçük bir şapel bugünkü yerine taşındı ve cemaatin kullanımı için düzenlendi. Aynı dönemde ABD Ordusu'ndan kalan bir Nissen barakası da arazideki ilk ibadethanelerden biri oldu. Kavisli biçimi Japonya'da bilinen kamaboko adlı balık köftesini andırdığı için cemaat üyeleri buraya kamaboko barakası adını verdi.

Reklam

Kilisenin ilk yıllarındaki başlıca gelişmeler şöyleydi:

  • 1946: Peder Petro Takemi Konda, yerel Katolikleri bir evde kiralanan odalarda dua etmek üzere bir araya getirdi.
  • 1947: Fuchu Mezarlığı'ndan küçük bir şapel bugünkü araziye taşınıp cemaatin kullanımı için düzenlendi. ABD Ordusu'ndan kalan bir Nissen barakası da bu dönemde ilk ibadet alanlarından biri oldu.
  • 1948: Fransa'dan gönderilen malzemelerin tamamlanmasına katkı sağladığı daimi ibadethane kutsandı.

İbadethane açılana kadar Nissen barakası başlıca dua alanı olarak kullanıldı. Fransa'nın yardımı, savaş sonrası zorlu yıllarda topluluğun kalıcı bir kilise inşa etmesine katkıda bulundu. Taşınan şapel, askerî baraka ve daimi ibadethane bir arada, cemaatin birbirini izleyen pratik adımlarla nasıl geliştiğini gösteriyor.

Ahşap ibadethanenin içi

İbadethanenin içinde sıcak ahşap tonları, bakışları beşik tonozlu tavana yöneltiyor. Beşik tonoz, bir odanın uzunluğu boyunca uzanan ve tavana hafif kavisli bir biçim veren kesintisiz kemerdir.

Geniş alanları güçlü ve dengeli biçimde örtebildiği için bu biçime Romanesk yapıların çoğunda rastlanır. Bu küçük kent kilisesinde tonoz, gösterişli payandalar ya da ağır süslemeler olmadan iç mekâna genişlik ve korunaklılık hissi veriyor. Mekân, biçimiyle sessiz amacını desteklerken sağlam ama dingin bir izlenim bırakıyor.

Sunak üzerindeki Yunan harfleri, İsa Mesih'e Tanrı Kuzusu olarak gönderme yapıyor. Her iki yandaki vitray panolar sıraların bulunduğu alana yumuşak renkler katıyor. İkonalar ve sade bir haç, ibadethaneyi süslemeye boğmadan çerçeveliyor.

Ahşap yapı, kavisli tavan ve ölçülü ayrıntılar dinlemeye ve duaya elverişli bir mekân oluşturuyor. Ziyaretçiler, her bir özelliğin diğerlerinin önüne geçmeden fark edilebildiği küçük bir cemaat kilisesiyle karşılaşıyor.

Bağışlanan parçalardan yapılan Lourdes mağarası

Kilise arazisinin kuzey tarafındaki küçük mağara, Fransa'nın güneyindeki Lourdes'i anımsatıyor. Lourdes'e yönelik Katolik bağlılığı, Bernadette Soubirous'un 14 yaşındayken kasabanın kıyısındaki bir mağarada Meryem Ana'yı bir dizi kez gördüğünü bildirdiği 1858 yılına dayanıyor.

O tarihten bu yana dünyanın dört bir yanındaki cemaatler kendi mağaralarını inşa etti. Bu mekânlar, ilk kutsal alanla ilişkilendirilen dua, su ve şifa geleneğini yaşatıyor. Setagaya'daki örnek, bu bağlılığı Tokyo'nun küçük bir köşesine taşıyor.

Reklam

Cemaat üyeleri mağaranın yapımı için beton kırıntıları ve bağışlanan başka malzemeler sağladı. Parçalardan bir dua mekânı oluşturmak projeye hem pratik hem de simgesel bir nitelik kazandırdı. Bir mağarayı andıran girintideki Meryem heykeli yukarı bakarken yakındaki ağaçlar kentin seslerini yumuşatıyor.

Ziyaretçiler mum yakmak, içlerinden dua etmek ya da sessizce oturmak için mola veriyor. Mütevazı ve el yapımı olduğu açıkça görülen mağaranın ölçeği, insanların aceleyle geçmek yerine sessizce vakit geçirmesine olanak tanıyor.

Cemaat papazı Stanislaus Fusao Sekine, mahalleden geçerken önceden plan yapmadan uğrayanlar da dâhil olmak üzere, insanların kilisede mola verdiklerinde buldukları huzuru şöyle anlattı:

"İnsanlar sessizce durduklarında huzuru kilisede buluyor," dedi Papaz Sekine.

Sekine'nin sözleri mağarayı ibadethane ve avluyla ilişkilendiriyor: İnsanlar ister özellikle dua etmek için gelmiş ister yoğun bir güne kısa bir ara vermiş olsun, bu alanların her biri mola verebilecekleri bir yer sunuyor.

Ayinler, aile yaşamı ve erişilebilir olanaklar

Tokyo Başpiskoposluğu rehberine göre pazar ayini Japonca saat 10.30'da yapılıyor. Hafta içi sabah, öğleden sonra ve akşam ayinleri de düzenlenerek işe gidip gelenlere ve ailelere günün farklı saatlerinde katılma olanağı sunuluyor.

Cemaat ayrıca ayda bir kez Ebeveynler ve Çocuklar Odası'nda pazar okulu düzenliyor. Eğimli giriş ve erişilebilir tuvalet, hareket kabiliyeti kısıtlı kişilerin binayı kullanmasını kolaylaştırıyor.

Setagaya Katolik Kilisesi'nin 2019 sonu itibarıyla kayıtlı 641 üyesi vardı. Tarihli bu sayı, cemaatin büyüklüğü hakkında fikir veriyor; cemaat yaşamı insanların birbirini adıyla tanıyabileceği ölçekte sürüyor.

Kilise, Tokyo'nun özel semtleri arasında nüfusu en kalabalık olan Setagaya'da yaşayan ve çalışan insanlara hizmet veriyor. Yerel rolü düzenli ibadetten çocuklara yönelik etkinliklere ve yetişkinlerin iş haftası boyunca bir araya gelme fırsatlarına kadar uzanıyor.

Pazar ayinlerinin ötesinde eğitim ve dua

İncil dersleri, Katolik İlmihali üzerine bir okuma grubu ve ilk dönem kilise yazarlarıyla Eski Ahit üzerine çalışma oturumları cemaatin düzenli faaliyetleri arasında. Bu buluşmalar, üyelere ibadethanede düzenlenen ayinlerin yanı sıra inançlarını birlikte inceleme fırsatı sunuyor.

Reklam

Topluluk ayrıca belirli saatlerde Taizé ilahileriyle ve Saatler Litürjisi'yle dua ediyor. Saatler Litürjisi, dünyanın dört bir yanındaki Hristiyanların sabahı, akşamı ve geceyi belirlemek için kullandığı mezmurlar ve okumalar düzenidir.

Başpiskoposluk, insanların iş çıkışı bu dualara katılabileceğini belirtiyor. Bu saatler, mahalle sakinlerinin ve işe gidip gelenlerin gün sonunda kilisenin yakınından geçebildiği bir çevreye uygun düşüyor.

Etkinlik çeşitliliği cemaate farklı ritimler kazandırıyor: pazar ibadetleri, hafta içi ayinler, çalışma grupları ve toplu dualar. Düzenli olarak geri dönenler için kilise hem kişisel düşünmeye ayrılmış bir yer hem de tekrarlanan buluşmaları olan bir topluluk.

Askerî barakanın topluluk salonu olarak ikinci hayatı

Eski Nissen barakası, kamaboko salonu olarak kullanılmaya devam ederek kilisenin öyküsünün bir parçası olmayı sürdürüyor. Daimi ibadethane açılmadan önce başlıca şapel olarak hizmet veren yapı, daha sonra müzik etkinliklerine, kültürel buluşmalara ve yardım etkinliklerine ev sahipliği yaptı.

Papaz Sekine, barakanın sonraki işlevinin cemaat üyelerinin yanı sıra mahalle sakinlerine de nasıl hizmet ettiğini anlattı. Yarım silindiri andıran sade biçimi, salonun küçük konserler, konferanslar, atölyeler ve sergiler için düzenlenmesine olanak tanıyor.

Yardım konserleri, cemaatin kendi arazisinin dışındaki amaçlara destek olmasına katkı sağladı. Ayrıca komşulara müzik ve ortak bir etkinlik aracılığıyla kilise topluluğuna katılmaları için bir neden sundu.

Salonun değişen kullanımı, cemaatin ilk yıllarını bugünkü etkinliklerine bağlıyor. Acil ibadet alanı ihtiyacını karşılamak üzere kullanılan bir yapı, başka amaçlarla bir araya gelen insanlara da ev sahipliği yapmayı sürdürdü.

2008'deki sanat projesi insanları nasıl bir araya getirdi?

Cemaat, 2008'de ibadethanenin kutsanmasının 60. yılını sanatçı Minha Lee'nin de katıldığı ortak bir sanat projesiyle kutladı. Kartalın Kanatları adı verilen proje, on ay boyunca cemaat üyeleriyle mahalle sakinlerini bir araya getirdi.

Katılımcılar kullanılmış çay poşeti kâğıtları, Kore kâğıdı ve basit çizim malzemeleriyle büyük panolar hazırladı. Tamamlanan eser, Noel arifesi ayininde sergilendi ve ortak çalışma ibadethanenin ibadet yaşamına taşındı.

Reklam

Proje ekibi bu süreci ortak bir ritüel olarak nitelendirdi. Panoları hazırlamak, katılımcıları umutlarını ifade etmeye, gerginlikleri aşmaya ve sanat yoluyla yeniden birliktelik duygusu kazanmaya teşvik etti.

Kilise, eseri yapımına katkıda bulunan topluluğa bir armağan olarak 2009'un ortalarına kadar sergilemeyi sürdürdü. Proje, ilk binaların ve mağaranın yapımında görülen pratik yeniden kullanımın yanı sıra, sıradan malzemelerin ortak bir amaç için kullanılmasına dair cemaat öyküsüne yeni bir bölüm ekledi.

Shimokitazawa'daki kiliseyi bulmak

Setagaya, Tokyo'nun merkez bölgesinin güneybatısında yer alıyor. Semtlerinde sakin yerleşim sokaklarıyla yaratıcı merkezler bir arada bulunuyor. Shimokitazawa İstasyonu çevresindeki Kitazawa Mahallesi ise küçük tiyatroları, canlı müzik mekânları ve bağımsız mağazalarıyla tanınıyor.

Setagaya Katolik Kilisesi bu çevrenin içinde, Suzunari Tiyatrosu'nun arkasındaki sakin bir sokakta yer alıyor. Mütevazı, yeşil arazisi yakındaki alışveriş ve eğlence sokaklarından çok uzakta olmadan farklı bir tempo sunuyor.

Shimokitazawa İstasyonu'na hem Odakyu Odawara Hattı hem de Keio Inokashira Hattı hizmet veriyor. Yine Keio Inokashira Hattı üzerindeki Ikenoue İstasyonu da yakındaki bir başka seçenek. Kilise her iki istasyondan da yaklaşık beş dakikalık yürüme mesafesinde.

Tren bağlantıları ve küçük arazi, tiyatro gösterisinden önce, alışverişten sonra ya da iş dönüşünde kısa bir uğramayı kolaylaştırıyor. Ziyaretçiler uzun bir yolculuk yapmadan mahallenin hareketli sokaklarından kiliseye geçebiliyor.

Ziyaret etmeden önce bilinmesi gerekenler

Setagaya Katolik Kilisesi bir müze değil, faal bir cemaat kilisesi. Ziyaretçiler açık olduğu saatlerde ibadethaneye girebilir, mağarada mum yakabilir ya da ayine katılabilir.

Özellikle ayin sırasında sessizlik bekleniyor. Sade giyinmek ve saygılı davranmak takdir ediliyor. Ziyaretçiler geçiş yollarını açık bırakmalı, flaşlı fotoğraf çekmekten ve dua sırasında fotoğraf çekmekten kaçınmalı.

Ayin saatleri, dua buluşmaları, konserler ve sergiler kısa süre içinde değişebilir. Belirli bir ayin ya da etkinlik için ziyaret planlamadan önce cemaat takvimini kontrol etmek gerekiyor.

Reklam

Kilise güncellemeleri ve iletişim bilgilerini cemaatin resmî sitesinde yayımlıyor. Tokyo Başpiskoposluğu rehberi de kilisenin programları hakkında bilgi veriyor ve kent genelindeki cemaat yaşamına dair daha geniş bir görünüm sunuyor.

Ziyaret kısa sürebilir; ancak kilise arazisi cemaatin tarihinin birkaç yönünü bir araya getiriyor: savaşın ardından tamamlanan bir ibadethane, buluşmalar için hâlâ kullanılan eski bir askerî baraka ve cemaat üyelerinin bağışlarıyla yapılmış bir mağara. Kilisenin nasıl inşa edildiğini hatırlatan bu yapılarla birlikte ibadet ve mahalle etkinlikleri de sürüyor.

Bilmeniz Gerekenler

  • Peder Petro Takemi Konda, cemaat topluluğunu 1946'da kiralık odalarda bir araya getirmeye başladı.
  • Fransa'dan gönderilen yapı malzemelerinin de katkısıyla daimi ibadethane 1948'de kutsandı.
  • Kilise Vaftizci Yahya'ya adanmış ve Tokyo Başpiskoposluğu'na bağlı.
  • Kamaboko barakası lakabıyla anılan eski ABD Ordusu Nissen barakası, bugün topluluk etkinliklerine ve yardım etkinliklerine ev sahipliği yapıyor.
  • Ahşap ibadethanede beşik tonozlu tavan, sunağın yanında vitraylar ve İsa'ya Tanrı Kuzusu olarak gönderme yapan Yunan harfleri bulunuyor.
  • Arazinin kuzeyindeki Lourdes tarzı mağara, bağışlanan beton parçaları ve başka malzemelerle yapıldı.
  • Pazar ayini Japonca saat 10.30'da yapılıyor. Cemaatin 2019 sonu itibarıyla kayıtlı 641 üyesi vardı.
  • Eğimli giriş ve erişilebilir tuvalet, hareket kabiliyeti kısıtlı kişilere kolaylık sağlıyor.
  • Kilise Suzunari Tiyatrosu'nun arkasında, Shimokitazawa veya Ikenoue istasyonlarından yaklaşık beş dakikalık yürüme mesafesinde.
  • Ziyaretçiler güncel ayin ve etkinlikler için cemaat takvimini kontrol etmeli, içeride dua edenlere saygı göstermeli.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir