Güney Kore’de Gençler Arasında İntihar Krizi: Artan Ölümler Önlemlerdeki Eksiklikleri Ortaya Koyuyor

10 dakikalık okuma
Korean Youth Mental Health Resource (뉴질랜드 한인청년 정신건강 도움자료) - You…

Büyüyen Baskı Altındaki Genç Yaşamlar

Statistics Korea verilerine göre Güney Kore’de gençler arasındaki intihar oranı, 2011’de 100 bin kişide 5,5 iken 2023’te 7,9’a yükseldi. 10-14 yaş arası kız çocuklarında oran, 2017 ile 2022 arasında neredeyse üç katına çıktı. İntihar, gençler arasında önde gelen ölüm nedeni hâline gelirken aileler, okullar ve kamu kurumları, yıllardır süren önleme çalışmalarının tersine çeviremediği bir krizle karşı karşıya.

İçindekiler
  1. Büyüyen Baskı Altındaki Genç Yaşamlar
  2. Veriler Ne Gösteriyor?
  3. Akademik Rekabet ve Beklentilerin Ağırlığı
  4. Yalnızlık, Damgalama ve Çevrimiçi İçeriklere Maruz Kalma
  5. COVID-19 Mevcut Güçlükleri Nasıl Derinleştirdi?
  6. Hükümetin Aldığı Önlemler
  7. Yerel Önleme Hizmetleri Neden Zorlanıyor?
  8. Eğitimi, Tedaviyi ve İnsan Desteğini Birleştirmek
  9. Gençler Birbirine Destek Oluyor
  10. Öne Çıkanlar

Haziran 2023’te Busan’da üç lise öğrencisinin hayatını kaybetmesi, gençlerin maruz kaldığı baskıya yeniden dikkat çekti. Öğrenciler notlarında akademik stresi dile getirmişti. Ölümleri, sıkıntı bir acil duruma dönüşmeden öğrencilere ulaşacak daha güçlü destek sistemleri ve önleme eğitimi çağrılarına yol açtı.

Güney Kore’nin ekonomik başarısı ve küresel kültürel etkisi; yoğun rekabet, toplumsal yalnızlık ve ruh sağlığı sorunlarını konuşmaya yönelik süregelen rahatsızlıkla yan yana duruyor. Gençler için okul talepleri; aile beklentileri, maddi sıkıntılar ve geleceğe dair belirsizlikle birleşebiliyor. Duygusal sıkıntı zayıflık ya da başarısızlık olarak görüldüğünde yardım istemek de zorlaşabiliyor.

Hükümet, zorunlu intiharı önleme eğitimi, ruh sağlığı kontrollerinin daha sık yapılmasına yönelik planlar ve psikolojik danışmanlık hizmetlerinin genişletilmesiyle karşılık verdi. Yerel kuruluşlar da akran destek ağları kuruyor. Ancak önleme alanında çalışanlar; personel ve kaynak yetersizliğine, yararlı verilere ulaşmada yaşanan gecikmelere ve kişilerin desteği sürdürmesini sağlamada zorlanan takip hizmetlerine dikkat çekiyor.

Temel güçlük uygulamada yatıyor: Bir gencin sıkıntı yaşadığının fark edilmesi, erişilebilir bakıma ve devamlı desteğe ulaşmasını sağlamalı. Bir sonraki adımın atılması zor olduğunda okulda tamamlanan bir dersin, tarama sonucunun ya da danışmanlık teklifinin etkisi sınırlı kalıyor.

Reklam

Veriler Ne Gösteriyor?

Güney Kore, Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD) ülkeleri arasında sürekli olarak en yüksek intihar oranını kaydediyor. Ülkedeki oran 2023’te 100 bin kişide 25,2’ye ulaştı; bu, OECD ortalamasının iki katından fazlaydı.

9-24 yaş grubunda oran 100 bin kişide 10,8’e çıktı. İntihar, bu yaş grubunda kazalara ve kansere bağlı ölümleri geride bırakarak başlıca ölüm nedeni oldu. Bu veriler farklı yaş gruplarını kapsıyor: Gençler arasındaki 7,9’luk oran, 9-24 yaş grubuna ilişkin veriden daha dar bir nüfusu ifade ediyor.

100 bin kişide 5,5’ten 7,9’a çıkan oran baz alındığında, gençler arasındaki intihar oranı 2011 ile 2023 arasında yaklaşık yüzde 44 arttı. İleri yaştaki yetişkinler arasındaki oranlar son yıllarda düşerken gençler ve genç yetişkinler arasındaki oranlar yükseldi. Koreli gençlerdeki bu değişim, dünya genelinde gençler arasındaki intihar oranlarının düşüş eğiliminde olmasıyla da ters yönde ilerliyor.

Cinsiyetle ilgili örüntüleri değerlendirirken yalnızca ölümlere bakmak yeterli değil. Erkek öğrenciler arasında intihar sonucu ölümler daha fazla görülürken kız öğrenciler intihar düşüncelerinin ve girişimlerinin daha yaygın olduğunu bildiriyor. 10-14 yaş arası kız çocuklarındaki oranın 2017 ile 2022 arasında neredeyse üç katına çıkması, daha küçük yaştaki ergenlere yönelik önleme çalışmalarının aciliyetini artırıyor.

Hane geliri, aile yapısı ve kentleşme de riski etkiliyor. Düşük gelirli hanelerdeki ve toplumsal yalnızlık yaşayan öğrenciler daha kırılgan durumda. Bu örüntüler, güçlükleri sınıfın ötesine uzanan öğrencilere de desteğin ulaşması gerektiğini gösteriyor.

Akademik Rekabet ve Beklentilerin Ağırlığı

Güney Kore’nin son derece rekabetçi eğitim sisteminde üniversiteye giriş sınavları birçok gencin hayatının merkezinde yer alıyor. Öğrenciler sınav sonuçlarını tüm geleceklerini belirleyen kararlar olarak görebiliyor. Birçoğu küçük yaşlardan itibaren normal derslerin ardından etüt merkezlerine gidiyor; dinlenmeye, arkadaşlıklara ya da boş zaman etkinliklerine çok az vakit kalıyor.

Akademik başarı, ailelerin yaptığı yatırımın ağırlığını da taşıyor. Ebeveynler eğitime büyük harcamalar yaparken toplumsal beklentiler, iyi notları gelecekte güvence sahibi olmakla ilişkilendiriyor. Özellikle başarı daha çok eğitim ve meslek hayatındaki kazanımlarla ölçüldüğünde, zorlanan öğrenciler hayal kırıklığı yaratan bir sonucu kişisel başarısızlık olarak yaşayabiliyor.

Reklam

Gençlere yönelik bir akran destek uzmanı, düşük not aldıktan ve bir öğretmen tarafından herkesin önünde utandırıldıktan sonra intihara teşebbüs eden bir arkadaşından söz etti. Akademik stres, intihar notlarında ve gençlerin sıkıntı düzeylerini inceleyen anketlerde de görülüyor. Bu deneyimler, performans baskısının utanç, kaygı ve yetersizlik duygusuyla nasıl iç içe geçebildiğini ortaya koyuyor.

Hızlı ekonomik kalkınma refah getirirken rekabeti yoğunlaştırdı ve yaşamı daha bireysel hâle getirdi. Gençler iyi eğitim almış olsalar da son derece mutsuz olabilir; günlük taleplerin ardından toparlanmaya ya da duygusal sağlıklarına özen göstermeye yeterli zaman bulamayabilir.

Başka beklentiler de baskıyı artırıyor. Genç kadınlar ağır güzellik standartları ve toplumsal cinsiyet rolleriyle karşı karşıya. Erkeklerden maddi sağlayıcı olmaları bekleniyor; maddi güçlükler, erkeklerde intihar düşüncelerinin önde gelen nedenlerinden biri. Bu nedenle önleme çalışmaları okul, ev ve daha geniş toplumdaki baskıları da ele almalı.

Yalnızlık, Damgalama ve Çevrimiçi İçeriklere Maruz Kalma

Korelilerin yaklaşık yüzde 20’si zor zamanlarında başvurabilecekleri kimsenin olmadığını söylüyor. Hızlı toplumsal ve ekonomik değişim, geniş aile bağlarını ve yakın komşuluk ilişkilerini zayıflattı. Sıkıntı yaşayan bir genç için destek ağının daralması, açıkça konuşma ya da birinin sorunu fark etme olasılığının azalması anlamına gelebilir.

Ruhsal hastalıklar hâlâ tabu kabul ediliyor. Depresyon ve intihar düşünceleri çoğu zaman zayıflık ya da başarısızlık işareti olarak görüldüğünden insanların tedavi aramasını engelliyor. Güney Kore’de bildirilen depresyon düzeyi yüksek olmasına rağmen antidepresan reçeteleme oranı OECD ülkeleri arasındaki en düşük oranlardan biri. Bu durum, sıkıntı ile bakıma erişim arasında önemli bir uçurum olduğunu gösteriyor.

Sosyal medya bağlantı kurma olanağı sunsa da yalnızlığı ve yetersizlik duygularını artırabiliyor. Ünlülerin ölümleri ve geçmiş olaylarla ilişkilendirilen yerler de dâhil olmak üzere intiharla ilgili içeriklere maruz kalmanın, taklit davranışlarla ve kırılgan durumdaki gençlerde artan riskle bağlantılı olduğu belirtiliyor.

Seul’ün Gangnam bölgesindeki yetkililer, gençlerin çevrimiçi mecralarda intiharla ilişkilendirilen binaları ziyaret ettiğini bildirdi. Bazılarının merakla gittiği, bazılarınınsa sıkıntılarından kaçmaya çalıştığı ifade edildi. Bir gencin 2023’te intiharını canlı yayımlaması, internette zararlı içeriklerin dolaşıma girmesine ilişkin endişeleri artırdı.

Yetkililer ve bina yöneticileri, genç ziyaretçilerin bu tür yerlerin kendilerinde nasıl bir his uyandırdığını keşfettiğini gözlemledi. Ruh sağlığı uzmanları, intiharın sorunlara giderek daha fazla çözüm olarak sunulduğu uyarısında bulunuyor. Yapılması gereken hem zararlı içeriklere maruz kalmayı azaltmak hem de sıkıntı yaşayan bir gencin desteğe daha kolay ulaşmasını sağlamak.

Reklam

COVID-19 Mevcut Güçlükleri Nasıl Derinleştirdi?

COVID-19 salgını, ergenlerin ruh sağlığı sorunlarını ağırlaştırdı ve salgın öncesinde düşüşe geçmiş olumsuz ruh sağlığı göstergelerindeki gerilemeyi tersine çevirdi. Yalnızlık, ekonomik belirsizlik ve günlük düzenin bozulması stresi, üzüntüyü ve intihar düşüncelerini artırdı.

Düşük gelirli hanelerdeki öğrenciler özellikle etkilendi. Maddi sıkıntılar azalan toplumsal temas ve aksayan eğitimle birleşebilirken ebeveynlerin yaşadığı psikolojik sıkıntılar ve aile içindeki sorunlar çocuklar üzerindeki baskıyı artırdı.

Araştırmalar, hem ekonomik koşulları hem de davranışları ele alan müdahalelerin önemine işaret ediyor. Risk altındaki öğrencilerin erken belirlenmesi, fiziksel aktivite olanakları ve toplumsal etkileşimin yeniden sağlanması; yalnızlığı azaltmak ve gençleri yardımla buluşturmak için önerilen yaklaşımlar arasında.

Akademik baskının ve toplumsal ilişkilerin kesiştiği yer olan okullar, bu müdahalelerde rol oynayabilir. Danışmanlık, aile koşullarına gösterilen özen ve destekleyici iletişim için alan açılması, öğrencinin her sorunla tek başına baş etmek zorunda kalması yerine yaşadığı sıkıntının farklı boyutlarını ele alabilir.

Hükümetin Aldığı Önlemler

İntiharı Önleme Yasası ilk kez 2011’de kabul edildi ve o tarihten bu yana değiştirildi. Yasa artık ilkokul, ortaokul ve liselerdeki öğrencilerin yanı sıra kamu kurumları ve hastanelerde çalışanlara da her yıl intiharı önleme eğitimi verilmesini zorunlu kılıyor. Açıklanan hedef, önümüzdeki on yıl içinde ülkenin intihar oranını OECD ortalamasına düşürmek.

Eğitimin iki ana bölümü var. İlki intihar ve ruh sağlığı konusunda farkındalık oluşturuyor. İkincisi, kişilere uyarı işaretlerini tanımayı ve risk altında olabilecek birine destek vermeyi öğretiyor. Okulların kampüs içinde danışmanlık merkezleri kurması ve öğrencilerin akademik stresle başa çıkmalarına, duygusal güçlüklerle mücadele becerilerini geliştirmelerine yardımcı olacak eğitimler vermesi teşvik ediliyor.

Hükümet ayrıca genç yetişkinlere yönelik ruh sağlığı kontrollerinin önerilen aralığını on yıldan iki yıla indiren önlemler getirdi. Standart tarama araçlarının, ek değerlendirme ya da desteğe ihtiyaç duyabilecek kişileri belirlemeye yardımcı olması amaçlanıyor.

Psikolojik danışmanlık planları, 2027’ye kadar bir milyon kişiye ulaşmayı hedefliyor. Bölgesel önleme programlarının yerel ihtiyaçlara yanıt vermesi amaçlanırken teknolojik önlemler arasında, olası intihar girişimlerini tespit edip müdahaleyi desteklemek için köprülerin yapay zekâyla izlenmesi de bulunuyor.

Reklam

Önemli tarihler, devam eden uyarı işaretlerinin yanı sıra uzun soluklu politika çalışmalarını da ortaya koyuyor:

  • 2011: İntiharı Önleme Yasası ilk kez kabul edildi. Gençler arasındaki intihar oranı 100 bin kişide 5,5’ti.
  • 2017-2022: 10-14 yaş arası kız çocukları arasındaki intihar oranı neredeyse üç katına çıktı.
  • Haziran 2023: Busan’da üç lise öğrencisi hayatını kaybetti; notlarında akademik stresten söz etmişlerdi.
  • 2023: Ülkedeki intihar oranı 100 bin kişide 25,2’ye, gençler arasındaki oran ise 7,9’a ulaştı.
  • 2027: Hükümet, genişletilen psikolojik danışmanlık hizmetleriyle bir milyon kişiye ulaşmayı hedefliyor.

On yıllık hedef genel bir yön çizerken danışmanlık hedefi daha yakın bir son tarih belirliyor. Eğitim ya da tarama sonrasında insanların devamlı bakım hizmeti alıp alamaması, bu önlemlerin günlük yaşamda nasıl işlediğinin temel göstergelerinden biri.

Yerel Önleme Hizmetleri Neden Zorlanıyor?

Yerel önleme merkezleri çoğu zaman merkezi hükümet kurumlarından zamanında ve ayrıntılı bilgi alamıyor. Yıllık intihar raporları yayımlandığında güncelliğini yitirmiş olabiliyor; bu da çalışanların yeni ortaya çıkan yerel sorunları belirlemesini ve desteği en çok ihtiyaç duyulan yere yönlendirmesini zorlaştırıyor.

Psikolojik otopsilerden elde edilen bulgular da geniş ölçüde paylaşılmıyor. Bu incelemeler, ne yaşandığını anlamaya yardımcı olmak için ölümün gerçekleştiği koşulları araştırıyor. Bulgular önleme çalışmalarına katkı sağlayabilir; ancak erişimin kısıtlı olması, yerel çalışanların hizmetleri planlarken daha az bilgiye sahip olmasına yol açıyor.

Bütçe ve personel de başka bir engel oluşturuyor. Bir milyondan fazla kişiye hizmet veren bir önleme merkezine yılda 600 bin dolardan az kaynak ayrılabiliyor. Kişi başına düşen finansman Japonya ve Avustralya gibi ülkelere kıyasla çok daha düşük; bu da merkezlerin kapsamlı destek için gereken kaynaklardan yoksun kalmasına neden oluyor.

Önleme çalışanları, eğitimin derinlikten yoksun, yalnızca resmî bir zorunluluğa dönüşebildiğini de belirtiyor. Çevrimiçi bir modül, birinin eğitimi tamamladığını kayda geçirirken zor bir konuşmaya ya da gerçek bir krize hazırlık konusunda sınırlı katkı sağlayabiliyor.

İntihar girişimi sonrasında takip desteği de benzer bir sorunla karşılaşıyor. Ek destek alma onayı genellikle kısa mesajla isteniyor ve hizmete katılım düşük kalıyor. Damgalama kamu kurumlarında da görülüyor; intiharı önleme projeleri kurum içinde sınırlı biçimde ele alınıyor ve denetleniyor.

Reklam

Eğitimi, Tedaviyi ve İnsan Desteğini Birleştirmek

Avustralya, Finlandiya ve Japonya; önemli kaynaklarla desteklenen, ulusal ölçekte eşgüdümlü yaklaşımlar sayesinde intihar oranlarını düşürdü. Bu ülkelerin deneyimi, önlemenin her aşamasını tek bir kurumun üstlenmesini beklemek yerine okullar, sağlık hizmetleri, sosyal hizmetler ve toplum kuruluşları arasında bağlantılar kurulması gerektiğine işaret ediyor.

Kapı bekçisi eğitimi bu yaklaşımın unsurlarından biri. Bu eğitim öğretmenlere, ebeveynlere ve akranlara uyarı işaretlerini tanımayı ve karşılık vermeyi öğretiyor. Basitçe söylemek gerekirse kapı bekçisi, sıkıntıyı fark edebilecek ve kişinin uygun desteğe ulaşmasına yardımcı olabilecek biri.

Diğer unsurlar arasında erişilebilir danışmanlık ve kriz hizmetleri, damgalamayı azaltma çalışmaları, zamanında paylaşılan yerel bilgiler ve ailelerle intihardan etkilenen kişilere yönelik destek yer alıyor. Bu önlemler bir arada, sorunun fark edilmesi ile kalıcı yardıma ulaşılması arasındaki adımları ele alıyor.

Güney Kore’nin politika önlemleri eğitim, tarama ve danışmanlık dâhil bu adımların birkaçını kapsıyor. Yerel çalışanların söz ettiği sorunlar bu adımların birbirine bağlanmasında ortaya çıkıyor: Bilgi geç geliyor, hizmetlerde personel yetersiz kalıyor ya da takip desteği önerilen kişi hizmete katılmıyor.

Öğrencilerin somut ihtiyacı, yaşamlarına uygun destek. Akademik stres için okulda müdahale gerekebilir; maddi sıkıntılar bir aileye yardım edilmesini, yalnızlık ise güven duyulan bir ilişki kurulmasını gerektirebilir. Ruh sağlığı hizmetleri de sıkıntıya yol açan koşullara yönelik adımlarla birlikte bu yanıtın bir parçası olmaya devam ediyor.

Gençler Birbirine Destek Oluyor

Ulusal programların yanı sıra yerel yönetimler ve kâr amacı gütmeyen kuruluşlar da katkı sağlıyor. Mental Health Korea, ruhsal açıdan kırılgan gençleri kaynaklarla buluşturuyor ve ruh sağlığının daha açık konuşulabildiği bir kültürü destekliyor.

Akran destek ağları gençlere birbirlerine yardım etme, deneyimlerini paylaşma ve politika değişikliği için savunuculuk yapma olanağı sunuyor. Gençlerin öncülük ettiği girişimler, konuşmayı daha kolay hâle getirerek ve kişilerin daha kapsamlı desteğe ulaşmasına yardımcı olarak resmî hizmetleri tamamlayabilir.

Okullarda, önleme merkezlerinde ve toplum kuruluşlarında dile getirilen temel ihtiyaç aynı: Gençlerin yaşadıkları sıkıntıdan güvenilir desteğe ulaşabilecekleri bir yol bulması gerekiyor. Akademik baskının azaltılması, ilişkilerin güçlendirilmesi ve bakıma erişimin kolaylaştırılması aynı krizin farklı boyutlarına yanıt veriyor.

İntihar düşüncesi yaşayan ya da bir başkası için endişelenen kişiler, Güney Kore’nin İntiharı Önleme Hattı’nı 109 numarasından arayabilir. Hizmet günde 24 saat sunuluyor; talep üzerine İngilizce destek de veriliyor.

Öne Çıkanlar

  • Güney Kore’de gençler arasındaki intihar oranı, 2011’de 100 bin kişide 5,5 iken 2023’te 7,9’a yükseldi.
  • Ülkedeki oran 2023’te 100 bin kişide 25,2 oldu; bu, OECD ortalamasının iki katından fazla.
  • Akademik baskı, yalnızlık, maddi sıkıntılar ve ruh sağlığı sorunlarına yönelik damgalama gençlerin yaşadığı sıkıntılara katkıda bulunuyor.
  • COVID-19 salgını, özellikle düşük gelirli hanelerdeki öğrenciler arasında ergenlerin ruh sağlığını kötüleştirdi.
  • Yıllık önleme eğitimi zorunlu; hükümet, 2027’ye kadar psikolojik danışmanlık hizmetleriyle bir milyon kişiye ulaşmayı hedefliyor.
  • Yerel hizmetler zamanında veri, finansman, personel ve etkili takip konusunda yetersizlik yaşıyor.
  • Mental Health Korea ve toplum temelli diğer girişimler, kamu programlarının yanında akran desteği sağlıyor.
  • Güney Kore’nin intiharı önleme hattı 109, günün her saati hizmet veriyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir