Malezya'da Üniversite Mezunlarının Maaş Sıkışıklığı: Yüzde 65'ten Fazlası 3.000 RM'nin Altında Başlıyor

12 dakikalık okuma
Malaysian fresh grads urged to gain new skills to boost employability ...

Diploma sahibi olmak, Malezyalı birçok gencin geçim sıkıntısı çekmesini önlemiyor

Malezya'da yeni mezunların yüzde 65'inden fazlası ayda 3.000 RM'den (yaklaşık 700 ABD doları) az kazanıyor; birçoğu çalışma hayatına 1.000-2.000 RM maaşla başlıyor. Başlangıç maaşları on yılı aşkın süredir kayda değer biçimde artmadı. Bu durum, genç çalışanların yıllarca eğitim aldıktan sonra geçim masraflarını karşılamasını, öğrenci kredilerini ödemesini ve kariyer kurmasını zorlaştırıyor.

İçindekiler
  1. Diploma sahibi olmak, Malezyalı birçok gencin geçim sıkıntısı çekmesini önlemiyor
  2. Düşük başlangıç maaşları farklı alanlarda da görülüyor
  3. İki mezunun yaşadıkları
  4. İş sahibi olmak, eksik istihdamı ortadan kaldırmıyor
  5. Mezun sayısı, uygun işlerin artışını geride bıraktı
  6. Ekonomik büyüme ücret sorununu neden çözmedi?
  7. Sonuçları göç ve eşitsizlikte de görülüyor
  8. Eğitim programlarıyla kariyerleri buluşturmak ve daha iyi işler yaratmak
  9. Ücretleri artırmak ve günlük yaşam maliyetlerini hafifletmek
  10. Öne Çıkanlar

Yükseköğretim Bakanlığı'nın Mezun İzleme Araştırması ile Future Studies Berhad'ın Gaji Cukup Makan Economy raporu, sorunun lisans mezunlarının ötesine uzandığını ortaya koyuyor. Yüksek lisans ve doktora mezunları da dahil olmak üzere yeni mezunların neredeyse üçte ikisi, kariyerlerine ayda 3.000 RM'nin altında bir maaşla başlıyor.

Maliye Bakanlığı'nın 2025 Ekonomik Görünüm Raporu baskının boyutuna ilişkin başka bir ölçüt sunuyor: Yeni mezunların yarısından fazlası, son on yıldır 2.000 RM'nin altında başlangıç maaşı alıyor. Bu veriler farklı maaş eşiklerini esas alsa da her ikisi de yeni mezunların büyük bir bölümünün kısıtlı harcama gücüyle iş hayatına atıldığını gösteriyor.

Kuala Lumpur ve Penang, artan yaşam maliyetlerinin bu maaşları özellikle yetersiz kıldığı kent merkezleri arasında. Bir mezun kenara para koyamadan önce kira, gıda, ulaşım ve diğer temel ihtiyaçlar gelirinden pay alıyor.

Kelime anlamı “ancak karın doyurmaya yetecek maaş” olan “gaji cukup makan” ifadesi bu durumu özetliyor. Yükseköğrenim görenlerin sayısı artarken, üniversiteden iş hayatına geçiş yapan birçok mezun ekonomik kaygılar ve kariyer belirsizliğiyle karşı karşıya kalıyor.

Düşük ücret, sorunun yalnızca bir bölümü. Birçok mezun ayrıca sahip olduğundan daha az eğitim gerektiren işlerde çalışıyor; bu da öğrendiklerini kullanma ve daha iyi ücretli işlere geçme imkânlarını kısıtlıyor.

Reklam

Düşük başlangıç maaşları farklı alanlarda da görülüyor

Geleneksel olarak iş talebinin güçlü olduğu düşünülen alanlarda eğitim almalarına rağmen mühendislik ve teknoloji mezunları da bu durumdan etkileniyor. Bazıları 1.000 RM'nin biraz üzerinde maaşlarla işe başlıyor. Bu, teknik bir alanda alınan eğitimin kariyerin başında her zaman rahat bir gelir sağlamadığını gösteriyor.

Lisans mezunlarıyla yalnızca ortaöğretim mezunları arasındaki ücret farkı da daraldı. Bu durum, öğrencilerin ve ailelerinin eğitimde geçirilen ek yılların sağladığı ekonomik getiriyi daha düşük görmesine yol açıyor.

Başlangıç maaşı, ilk maaş gününün ötesinde önem taşıyor. Mezunların ekonomik bağımsızlığa kavuşmaya, eğitim borçlarını ödemeye ve yararlı iş deneyimi edinmeye çalışırken günlük masraflarını da karşılaması gerekiyor. Düşük gelir, bu üçünü aynı anda yapmayı güçleştiriyor.

Nominal ücret, ödenen para miktarını ifade ediyor. Reel ücret ise enflasyon sonrasında bu parayla neler alınabileceğini gösteriyor. Fiyatlar maaşlardan daha hızlı yükseldiğinde, bir çalışan daha fazla ringgit almasına rağmen daha az şey satın alabilir.

Reel ücretler durakladı, hatta geriledi; kentlerdeki yaşam maliyetleri ise kariyer başlangıcındaki maaşlardan çok daha hızlı arttı. Sonuç olarak birçok mezun barınma, beslenme ve yaşam tarzı konusunda taviz vermek zorunda kalıyor.

İki mezunun yaşadıkları

23 yaşındaki bilgisayar bilimi mezunu Andy Yap, iş aramak için dört ay harcadı. İşverenler, 3.000 RM'lik maaş beklentisinin çok yüksek olduğunu söyleyerek bu talebi defalarca reddetti.

Yap, istediği maaşa verilen yanıtı şöyle anlattı:

çok fazla

Sonunda 4.000 RM maaşlı bir yazılım mühendisliği işi buldu. Benzer niteliklere sahip birçok arkadaşı ise 1.000 RM'nin biraz üzerinde maaş veren işleri kabul etti. Böylece aynı alanda eğitim almış mezunlar arasında büyük gelir farkları oluştu.

Yeni mezunlardan Howard Ng ayda yaklaşık 3.000 RM kazanıyor. Kira ve günlük ihtiyaçları için elinde kalan parayı şöyle tanımladı:

zar zor yetiyor

Ng, şu anda öğrenci kredisi ödemesi yapmadığını da belirterek konut ve gıda harcamalarının gelirini nasıl tükettiğini anlattı:

Maaşımın üçte biri kiraya gidiyor, kalanı günlük ihtiyaçlara, özellikle de gıdaya harcanıyor… Neyse ki şu anda öğrenci kredisi ödemiyorum.

Belirttiği maaşın üçte biri ayda yaklaşık 1.000 RM kira demek; diğer masraflar için yaklaşık 2.000 RM kalıyor. Fizyoterapi mezunu olup 2.400 RM kazanan bir kişi de geçimini sağlamak için ailesinin desteğine ihtiyaç duyuyor.

Birçok genç profesyonel, tasarruf edemeden, yatırım yapamadan veya geleceğe yönelik plan kuramadan bir maaş gününden diğerine yaşıyor. Öğrenci borçları, yüksek kiralar ve yakınlarına destek olma zorunluluğu, zaten kısıtlı olan bütçeye ek yük getirebiliyor.

Reklam

İş sahibi olmak, eksik istihdamı ortadan kaldırmıyor

Malezya İstatistik Dairesi ve Khazanah Araştırma Enstitüsü verilerine göre, yeni mezunların yüzde 70'e varan kısmı orta düzey beceri ya da uzmanlık gerektirmeyen işlerde çalışıyor. Üniversite diploması gerektirmeyen büro, satış ve hizmet işleri bu pozisyonlar arasında.

Bu bağlamda eksik istihdam, kişinin işinin sahip olduğu beceri veya eğitim düzeyinin altında kalması anlamına geliyor. Bir mezun çalışıp para kazanırken üniversitede edindiği bilgileri kullanma imkânı kısıtlı olabilir.

Khazanah Araştırma Enstitüsü'nün 2021 verilerine göre, tüm mezunların neredeyse yarısı çalıştıkları pozisyonlar için fazla nitelikliydi. Yalnızca yaklaşık yüzde 43'ü niteliklerine uygun işlerde çalışıyordu. Yeni mezunlara ve tüm mezunlara ilişkin veriler farklı grupları tanımladığından, oranlar bu gruplar özelinde değerlendirilmelidir.

Birçok mezun işsiz kalmamak için daha az beceri gerektiren işleri kabul ediyor. Ardından fazla nitelikli olmaları nedeniyle ücret kaybı yaşayabiliyorlar: Aldıkları ücret, tamamladıkları eğitime değil, kabul ettikleri işe göre belirleniyor.

Geçici ve sözleşmeli işler ile tam zamanlı saatlerin altında çalışma da yaygınlaştı. Bunlar standart dışı istihdam biçimleri arasında yer alıyor. 2021'de mezunların yarısından fazlasının tam zamanlı saatlerle çalıştığı kalıcı bir işi yoktu.

Bu tür işler çoğu zaman düzensiz gelir ve sınırlı sosyal koruma sağlıyor; bu da ekonomik güvencesizliği artırıyor. Niteliklerine uygun olmayan işlerde çalışan mezunlar daha fazla memnuniyetsizlik, tükenmişlik ve devamsızlık bildiriyor.

Önlerinde sağlam bir kariyer yolu görmeyen çalışanlar hayal kırıklığına uğrayıp umutsuzluğa kapılabiliyor; bunun ruh sağlığı üzerinde de sonuçları olabiliyor. Malezya da mezunlarının geliştirdiği, ancak işlerinde tam olarak kullanamadığı becerilerden yararlanamıyor.

Mezun sayısı, uygun işlerin artışını geride bıraktı

Malezya'nın yükseköğretim sistemi hızla büyüdü. Yükseköğretime kayıtlı öğrenci sayısı 1980'den bu yana 25 kattan fazla artarak iş gücü piyasasına çok daha geniş bir eğitimli nüfus kattı.

Her yıl yaklaşık 300.000 yeni mezun iş piyasasına girerken, ileri beceri gerektiren ve iyi ücret sunan yalnızca yaklaşık 50.000 iş bulunuyor. Bu rakamlar, söz konusu her bir işe yaklaşık altı yeni mezunun düştüğüne işaret ederek uygun iş arayanların karşılaştığı baskıyı gözler önüne seriyor.

Sınırlı sayıdaki pozisyon için çok sayıda başvuru olduğunda rekabet yoğunlaşıyor. İşverenlerin seçebileceği geniş bir aday havuzu bulunurken mezunlar para kazanmaya başlamak için daha düşük maaşları ya da kendi alanları dışındaki işleri kabul edebiliyor.

2022'de işlerin yalnızca yaklaşık dörtte biri ileri beceri gerektiren işler olarak sınıflandırıldı. Ekonomi, orta düzey beceri veya uzmanlık gerektirmeyen işlere büyük ölçüde dayanmaya devam ederken, daha yüksek nitelik isteyen pozisyonların sayısı yavaş arttı.

Reklam

İşverenler ayrıca mezunların uygulamalı becerilerinde, sektör deneyiminde ve iletişim kurma, başkalarıyla çalışma gibi sosyal becerilerinde eksiklikler olduğunu bildiriyor. Güncelliğini yitirmiş müfredatlar ve yetersiz staj olanakları, öğrencilerin akademik bilgi edinmelerine rağmen iş yerindeki günlük taleplere sınırlı ölçüde hazırlanmasına neden olabiliyor.

Üniversiteler ve işverenler, tüm programların sektör ihtiyaçlarına uygun kalmasını sağlayacak kadar yakın iş birliği yapmadı. Sonuç olarak eğitimdeki genişleme, hem uygun işlerin yaratılmasının hem de mezunların bu işlere girmesine yardımcı olacak bağlantıların önüne geçti.

Dolayısıyla mezunlar birbiriyle bağlantılı iki sorunla karşılaşıyor: Niteliklerini gerektiren pozisyonların azlığı ve bazı eğitim programlarıyla işverenlerin aradığı beceriler arasındaki uyumsuzluk. Eğitimin iyileştirilmesi ve uygun işlerin sayısının artırılması, aynı sorunun farklı boyutlarına çözüm getiriyor.

Ekonomik büyüme ücret sorununu neden çözmedi?

Malezya ekonomisi, düşük maliyet ve yoğun iş gücü kullanımıyla rekabet eden sektörlere dayanıyor. Yabancı işçilere aşırı bağımlılık, ücret artışını baskılamaya ve otomasyona, yeniliğe ve iş gücünün becerilerine yatırım yapma isteğini azaltmaya yardımcı oluyor.

Mikro işletmeler ve küçük işletmeler ekonominin büyük bölümünü oluşturuyor. İşverenler başlangıç maaşlarını belirlerken çoğu zaman yasal asgari ücreti referans alıyor; böylece mezun maaşları, pozisyonun gerektirdiği becerilere göre değil, asgari ücret düzeyine yakın belirleniyor.

Toplu pazarlığın zayıf olması, işçi korumalarının sınırlılığı, standart ücret belirleme yönergelerinin bulunmaması ve iş kanunlarının sınırlı biçimde uygulanması da işverenlerin başlangıç maaşlarını düşük tutmasına imkân veriyor. Toplu pazarlık, çalışanların ücret ve çalışma koşullarını birlikte müzakere etmesi sürecidir.

Malezya'da Çalışanlara Ödenen Tazminatın (CE) gayrisafi yurt içi hasıladaki payı yüzde 35'in altında kalıyor; bu oran gelişmiş ekonomilerdeki düzeyin çok altında. Bu gösterge, ekonomide üretilen değerin ne kadarının çalışanlara ücret ve diğer ödemeler olarak aktarıldığını ifade ediyor.

On yıllar süren ekonomik büyümeye ve tekrar tekrar uygulanan politika müdahalelerine rağmen ücret sorunu devam ediyor. Akademik programlar sektör ihtiyaçlarının gerisinde kalırken, ekonomi ileri bilgiye ve daha yüksek katma değere dayalı sektörlerde yeterli sayıda iş yaratamadı.

Ücret tartışmasında sunulan tarihsel karşılaştırma çarpıcı: 1984'te 1.300 RM olan bir mezun maaşının enflasyon hesaba katıldığında bugün 7.000-8.000 RM'ye karşılık geldiği belirtiliyor; mevcut başlangıç maaşları ise bu tutarın yalnızca küçük bir bölümü. Bu karşılaştırmanın hangi yöntemle hesaplandığı açıklanmıyor.

Reklam

Eğitimin, iş kalitesinin ve ücretlerin zaman içindeki gelişimini gösteren bazı tarihler şöyle:

  • Yükseköğretime kayıtlı öğrenci sayısı 1980'den bu yana 25 kattan fazla arttı.
  • Tarihsel karşılaştırmada kullanılan mezun maaşı, 1984'te 1.300 RM'ydi.
  • 2021'de mezunların neredeyse yarısı çalıştıkları pozisyonlar için fazla nitelikliydi; yaklaşık yüzde 43'ü niteliklerine uygun işlerde çalışıyordu ve yarısından fazlasının tam zamanlı saatlerle çalıştığı kalıcı bir işi yoktu.
  • 2022'de işlerin yalnızca yaklaşık dörtte biri ileri beceri gerektiriyordu.
  • 2025 Ekonomik Görünüm Raporu, yeni mezunların yarısından fazlasının 2.000 RM'nin altında başlangıç maaşı aldığı on yılı aşkın bir döneme işaret ediyor.

Sonuçları göç ve eşitsizlikte de görülüyor

2022 itibarıyla yaklaşık 1,9 milyon Malezyalı yurt dışına göç etmişti. Bunların önemli bir bölümü, ileri ya da orta düzey becerilere sahip çalışanlar olarak sınıflandırılıyor. Ülkede iyi ücretli ve uygun işlere erişimin sınırlı olması, yetenek kaybındaki temel kaygılardan biri.

Daha iyi fırsatlar için yurt dışına yönelen mezunlar bilgi ve deneyimlerini de beraberlerinde götürüyor. Bu, Malezya'daki yetenek havuzunu küçültüyor ve uzun vadede yenilikçiliği ve ekonomik büyümeyi zayıflatabiliyor.

Düşük ücretler ve eksik istihdam, gelir eşitsizliğine ve toplumsal ayrışmaya da katkıda bulunuyor. Fizyoterapi mezununun deneyiminde olduğu gibi, ailesinin desteğini alabilen mezunlar kira veya günlük masraflar için yardım görebiliyor. Kredi ödemesi yapması ya da yakınlarına destek olması gerekenlerin ise aynı sınırlı gelir üzerinde ek yükleri bulunuyor.

Bir üniversite diplomasının sağladığı ekonomik getirinin azalması, özellikle düşük gelirli hanelerde eğitime daha fazla yatırım yapma isteğini kırabilir. Mezunlar uygun iş bulmakta zorlanırken eğitim masraflarını olası kazançlarla karşılaştıran aileler daha güç kararlar vermek zorunda kalıyor.

Malezya'nın yüksek gelirli bir ülke olma hedefi, kısmen bilgi ve beceriler üzerine kurulu bir ekonomi yaratmasına bağlı. Süregelen düşük ücretler ve eksik istihdam, eğitimli çalışanları gelişip tam anlamıyla katkıda bulunabilecekleri fırsatlardan yoksun bırakarak bu çabayı zayıflatıyor.

Malezya İnsan Kaynakları Forumu İcra Kurulu Başkanı Arulkumar Singaraveloo, sorunun bireysel kariyerlerden ekonominin geneline nasıl yayılabileceğini şöyle anlattı:

Mezunlar arasında süregelen eksik istihdam; düşük ücretler, heba olan yetenekler ve yükseköğretime duyulan güvenin azalmasıyla sonuçlanabilecek bir kısır döngü yaratma riski taşıyor. Zamanla bu durum eşitsizliği artırabilir, yetenekleri yurt dışına itebilir ve Malezya'nın yüksek gelirli bir ülke olma hedefini sekteye uğratabilir.

Eğitim programlarıyla kariyerleri buluşturmak ve daha iyi işler yaratmak

Eğitim reformu önerileri, müfredatın güncel ve ilgili kalması için üniversite ve yüksekokulların işverenlerle daha yakın çalışmasını öngörüyor. Uygulamalı beceriler, stajlar ve sektör deneyimi, öğrencilere ileride yapmaları beklenebilecek işler konusunda daha fazla deneyim kazandırabilir.

Daha yakın iş birliği, mezunların akademik eğitimden istihdama geçerken iş yeri beklentilerini daha iyi anlamasına yardımcı olabilir. Ayrıca eğitim kurumlarına işletmelerin ihtiyaç duyduğu beceriler konusunda daha net bir tablo sunabilir.

Reklam

Daha uygun işler yaratmak da bir diğer temel görev. Öneriler, hükümetin yarı iletkenler, temiz enerji ve biyoteknoloji alanlarında sanayi ekosistemlerine öncelik vermesini öngörüyor. Birbiriyle bağlantılı işletmelerin ve becerilerin destekleyeceği bu alanlar, ileri bilgi gerektiren ve daha iyi ücret sunan işler yaratabilir.

Yeni Sanayi Ana Planı 2030, milyonlarca yeni iş yaratmayı hedefliyor. Planın başarısı, etkili uygulamaya ve yatırıma; bu işlerin mezunlara niteliklerini anlamlı biçimde kullanma fırsatı sunup sunmayacağına bağlı.

Sürekli mesleki gelişim de önerilen çözümün bir parçası. Hükümet ve sektörlerin yaşam boyu öğrenme ile yeniden eğitim için sağlayacağı destek, mezunların iş gereklilikleri değiştikçe uyum sağlamasına ve kariyerlerinde ilerlemek için gereken becerileri geliştirmesine yardımcı olabilir.

Eğitim reformu, sanayi gelişimi ve sürekli eğitim, mezunların çalışma hayatının farklı aşamalarına yönelik çözümler sunuyor. Eğitim programları iş hayatına hazırlıyor, uygun işler bilgilerini uygulayabilecekleri bir alan sağlıyor, sonraki eğitimler ise ilerlemelerine yardımcı oluyor.

Ücretleri artırmak ve günlük yaşam maliyetlerini hafifletmek

Ücret politikası önerileri arasında tavsiye niteliğinde maaş yönergeleri, ücret destekleri ve yeni mezunları ileri beceri gerektiren pozisyonlarda işe alan işverenlere yönelik istihdam hibeleri yer alıyor. Bu tür önlemler ücret tabanını yükseltmeyi ve daha adil ücretlendirmeyi teşvik etmeyi amaçlıyor.

Önerilen politikalar esnek olacak ve sektörlere göre uyarlanacak; destek, ücret artışı ve iş gücü becerilerindeki gelişme gibi ölçülebilir sonuçlara bağlanacak. Teşvikleri bu sonuçlara bağlamak, işe alındıktan sonra mezunların gerçekte ne kazandığına ve ne öğrendiğine odaklanılmasını sağlayacak.

Yaşam maliyetlerini hafifletmek için konut yardımı, kentlerde kira denetimi ve işverenlere yönelik vergi teşvikleri de önerildi. Bu önlemler, genç çalışanların gelirinin büyük bölümünü tüketen acil masrafları hedefliyor.

Uzaktan çalışma, bazı mezunların kariyer fırsatlarından vazgeçmeden daha ucuz yerlerde yaşamasını sağlayabilir. İşini uzaktan yapabilen çalışanlar için yaşanılan yer, iş ile barınma maliyetlerini dengeleme konusunda daha az kısıtlayıcı olur.

Önerilerin hükümet, eğitim kurumları, işverenler ve mezunlar tarafından eşgüdümlü biçimde uygulanması gerekiyor. Daha yüksek maaşlar kısa vadeli ekonomik baskıyı hafifletirken, daha iyi iş imkânları yaratmak ve eğitimle sektör arasındaki bağları güçlendirmek, bu kadar çok mezunun uygun iş bulmakta neden zorlandığı sorununa çözüm getirebilir.

Sonuçları gündelik hayatta somut biçimde görülüyor: aileden yardım almadan kirayı ödeyebilmek, öğrenci kredisi taksitlerini karşılamak, para biriktirmek ve yıllarca süren eğitimi değerlendirecek bir kariyer izlemek. Anlamlı reformlar yapılmazsa düşük ücretler ve eksik istihdam birbirini besleyerek yükseköğretime duyulan güveni zayıflatabilir.

Öne Çıkanlar

  • Yeni mezunların yüzde 65'inden fazlası ayda 3.000 RM'nin altında kazanıyor; birçoğu 1.000-2.000 RM aralığında maaşlarla işe başlıyor.
  • 2025 Ekonomik Görünüm Raporu, mezunların yarısından fazlasının son on yıldır 2.000 RM'nin altında başlangıç maaşı aldığını belirtiyor.
  • Yeni mezunların yüzde 70'e varan kısmı orta düzey beceri ya da uzmanlık gerektirmeyen işlerde çalışıyor.
  • Her yıl yaklaşık 300.000 mezun iş piyasasına giriyor; ileri beceri gerektiren ve iyi ücret sunan işlerin sayısı ise yaklaşık 50.000.
  • Kentlerde artan yaşam maliyetleri, öğrenci borçları ve aile sorumlulukları, birçok mezunun tasarruf edebileceği parayı azaltıyor.
  • Önerilen çözümler arasında daha uygun işler yaratmak, eğitim reformu, ücret teşvikleri, barınma desteği ve sürekli eğitim yer alıyor.
  • Düşük ücretlerin ve eksik istihdamın sürmesi, eşitsizliği derinleştirebilir, yeteneklerin yurt dışına gitmesine yol açabilir ve Malezya'nın yüksek gelirli bir ülke olma hedefini zayıflatabilir.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir