Kaçırılanların aileleri ebeveynler hayattayken dönüşlerini isterken Takaichi, Kim’le zirve arayışında

7 dakikalık okuma
Takaichi Seeks Kim Summit as Abductee Families Demand Returns Before Parents Die

Tokyo mitingi diplomasiye insani bir son tarih koydu

Japonya Başbakanı Sanae Takaichi, 8 Kasım 2026’da Tokyo’da düzenlenen ve yaklaşık 800 kişinin tüm mağdurların derhal geri getirilmesini talep ettiği mitingde, görev süresi içinde Kuzey Kore’nin Japon vatandaşlarını kaçırması meselesini çözüme kavuşturma sözünü yineledi. Mitinge katılanlar arasında, sevdiklerinin dönmesini hâlâ bekleyen ve hükümetin kaçırıldığını kabul ettiği kişilerin aileleri arasında hayatta kalan tek ebeveyn olan 90 yaşındaki Sakie Yokota da vardı.

İçindekiler
  1. Tokyo mitingi diplomasiye insani bir son tarih koydu
  2. Takaichi, Kim’le görüşmeden ne bekliyor?
  3. Washington’dan kapıyı açması isteniyor
  4. Japonya’nın hâlâ dönüşünü beklediği 12 kişi
  5. 1977’den bu yana bekleyen bir anne
  6. Çocuklar da hayatları boyunca bekledi
  7. Bu noktaya nasıl gelindi?
  8. Hükümet son bir girişim sözü verdi
  9. Önemli noktalar

Japonya, 1970’lerde ve 1980’lerde Kuzey Kore tarafından kaçırılan 17 vatandaşını tanıyor. Bu kişilerden beşi 2002’de geri döndü. Tokyo, Pyongyang sekiz kişinin öldüğünü ve dört kişinin Kuzey Kore’ye hiç girmediğini söylerken kalan 12 kişinin dönüşünü talep etmeyi sürdürüyor.

Takaichi, Kuzey Kore lideri Kim Jong Un’la doğrudan görüşmek ve açık yüreklilikle konuşmak istediğini söyledi. Ayrıca, her iki ülkenin de yapıcı çaba göstermesi çağrısında bulunarak bir zirve düzenlenmesi için somut adımlar atmaya hazır olduğunu belirtti.

Tokyo’da bir araya gelen aileler, görüşme vaadinden daha acil bir şey istiyordu: Sevdiklerini bekleyen ebeveynler hâlâ hayattayken yakınlarını evlerine döndürecek bir hükümet adımı. Mitingde kabul edilen kararda, bu daralan zaman aralığında Kuzey Kore’den kaçırılanların tümünü geri getirmesi istendi.

Ekim 2025’te göreve gelen Takaichi, kaçırılanların dönüşünü sağlayamadan görevdeki ilk yılını doldurmanın acısını kabul etti. Başbakan, mitingde yaptığı konuşmada diplomasi taahhüdünü ailelerin umutlarına bağladı:

Kaçırılanların henüz evlerine dönememiş olmasından büyük üzüntü duyuyorum. Görev sürem içinde bir ilerleme sağlamaya kararlıyım ve aileleri sevdiklerine yeniden sarılana kadar misyonum sona ermeyecek.

Takaichi, Kim’le görüşmeden ne bekliyor?

Takaichi, başbakan olduğundan bu yana Kim’le bir zirve düzenlenmesine hazır olduğunu defalarca dile getirdi. Zirve, ülke liderlerinin doğrudan bir araya gelerek alt düzeyde müzakere yürüten yetkililerin onaylama yetkisine sahip olmayabileceği kararları alma fırsatı bulduğu bir görüşmedir.

Önerisi, ilerleme sağlama konusunda iki hükümetin en üst kademelerine kişisel sorumluluk yüklüyor. Takaichi, görev süresi içinde meseleyi çözme kararlılığının değişmediğini ve somut sonuçlar elde etmek için çalışmayı sürdüreceğini söyledi.

Reklam

Japonya, Kuzey Kore’yle çeşitli kanallar üzerinden temas kurmaya çalıştı. Takaichi’nin son açıklamalarında bu girişim, her iki ülkenin geleceği için yapıcı çalışma çağrısıyla birlikte yer aldı; kaçırılan vatandaşların geri dönüşü ise mesajının merkezinde kaldı.

Zirvenin tarihi veya görüşmeleri başlatmaya yönelik ayrıntılı bir plan açıklanmadı. Takaichi ayrıca, eylülde ABD Başkanı Donald Trump’la yaptığı görüşmeden bu yana diyalogda kayda değer bir ilerleme olmadığını söyledi.

Washington’dan kapıyı açması isteniyor

Japonya, Pyongyang’la diyalog kurulması için ABD’den yardım istiyor. Takaichi, Trump’ın kaçırılma meselesinin derhal çözüme kavuşturulması için tam desteğini bir kez daha aldığını söyledi.

Takaichi’nin eylülde ABD’de düzenlenen zirvede, Kuzey Kore’yle bir ABD zirvesi yapılması hâlinde Kim’le görüşmesinin ayarlanmasına yardım etmesi için Trump’tan ricada bulunduğu bildirildi. Takaichi’nin yaklaşımı, Washington ile Pyongyang arasında oluşabilecek bir fırsatı Japonya’nın kendi çözümsüz dosyalarını ele alması için kullanmayı öngörüyor.

Bu talep, Tokyo’nun Kuzey Kore liderliğine ulaşma çabasına Amerikan diplomasisini de dâhil ediyor. Japonya, Washington’dan temas kurulmasına yardımcı olmasını isterken Takaichi, Kim’le yapılacak temel görüşmeyi bizzat yürütmeyi teklif ediyor.

Kaçırılma meselesi, ABD, Güney Kore ve Japonya’nın katıldığı ekim ayındaki üçlü görüşmelerde de gündeme geldi. Tokyo, bu toplantıda kaçırılma meselesinin çözümü için ABD ve Güney Kore’nin desteğini sürdürmesini memnuniyetle karşılarken Kuzey Kore’nin nükleer silahları ve yaptırımların uygulanmasına ilişkin taahhütleri de ele alındı.

Bu görüşmeler, Takaichi’nin girişimini sürdürdüğü diplomatik ortamı gösteriyor. Japonya’nın vatandaşlarının geri getirilmesi talebi, Kore Yarımadası’ndaki güvenliğe ilişkin daha kapsamlı müzakerelerle birlikte yürütülüyor. Ancak aileler için başarının ölçüsü, yakınlarının eve dönüp dönmemesi.

Japonya’nın hâlâ dönüşünü beklediği 12 kişi

Kuzey Kore, Japonya Başbakanı Junichiro Koizumi’nin Eylül 2002’de Pyongyang’ı ziyaretinde Japon vatandaşlarını kaçırdığını ilk kez kabul etti. O dönemde ülkenin lideri, Kim Jong Un’un babası Kim Jong Il, kaçırma olaylarını kabul ederek özür diledi.

Reklam

Mağdurlardan beşi ertesi ay Japonya’ya döndü. Bu kişiler, Japon hükümetinin tanıdığı 17 kişinin beşini, yani yaklaşık yüzde 29’unu oluşturuyor. Kalan 12 kişi ise yaklaşık yüzde 71’e karşılık geliyor; başka bir deyişle, tanınan vakaların üçte ikisinden fazlasında Japonya’nın istediği dönüş henüz gerçekleşmedi.

Pyongyang, bu 12 kişiden sekizinin öldüğünü, diğer dördünün ise Kuzey Kore’ye hiç girmediğini savunuyor. Konuyu kapanmış sayıyor. Tokyo ise dönüş taleplerini sürdürüyor ve iki hükümet, bu kişilerin başına ne geldiğine ilişkin temel meselede anlaşmazlığını koruyor.

Japonya ile Kuzey Kore, 2014’te konuyu yeniden soruşturmak üzere anlaştı. Kuzey Kore bu soruşturmayı iki yıl sonra durdurdu. Dolayısıyla Takaichi, ailelerin istediği dönüşler gerçekleşmeden sona eren önceki bir inceleme anlaşmasının ardından yeni bir fırsat arıyor.

1977’den bu yana bekleyen bir anne

Megumi Yokota, 1977’de kaçırıldığında 13 yaşındaydı. Annesi Sakie, kızının dönmesini yaklaşık beş yıldır bekliyor. 90 yaşındaki Sakie, ebeveyn kuşağından yakınları hâlâ hayattayken kaçırılanların eve dönmesi talebinin ardındaki aciliyeti simgeliyor.

Sakie Yokota, büyük bir özenle yetiştirdiği çocuğunu kaybetmenin acısını ve onu eve getirmek için verdiği uzun mücadeleyi anlattı:

Büyük bir özenle yetiştirdiğim aile üyem elimden alındığı için tarif edilemez bir yürek acısı ve üzüntü duyuyorum.

Çağrısında, ailesinin kavuşma umudu gerçekleşmeden geçen onlarca yılın ardından birlikteliği koruma gereğine de vurgu yaptı:

Yaklaşık 50 yıldır onu kurtaramadık. Kaçırılma meselesinin çözümsüz bırakılmasına asla izin vermeyeceğimizi, tek yürek olarak göstermeyi sürdürmeliyiz.

Megumi’nin 58 yaşındaki küçük kardeşi Takuya Yokota, Kuzey Kore Tarafından Kaçırılanların Aileleri Derneği’nin başkanlığını yürütüyor ve mitingin düzenleyicileri arasında yer alıyordu. Yaşlanan ebeveynlerin üzerindeki baskıyı anlatarak destekçilerden kararlılıklarını korumalarını istedi:

Kaçırılanların ebeveynleri her günü uçurumun kenarında yaşıyor,

Kaçırılanların tümü evlerine dönene kadar asla vazgeçmeme kararlılığıyla bizimle mücadeleyi sürdürmenizi istiyorum.

Çocuklar da hayatları boyunca bekledi

Mitinge, 1978’de 22 yaşındayken kaçırılan Yaeko Taguchi’nin en büyük oğlu 49 yaşındaki Koichiro Iizuka da katıldı. Ailesinin yaşadıkları, kaçırılma olaylarının ebeveynlerin ve kardeşlerin yanı sıra çocukların hayatlarını da nasıl şekillendirdiğini gösteriyor.

Reklam

Iizuka, 50 yıla uzanan bekleyişi kabul edemediğini söyledi. Annesi genç bir yetişkinken kaçırılmıştı; oğlu ise şimdi kendi hayatının yarım yüzyıla yaklaşmasını simgeleyen yaşa geliyor.

Aileler ve destekçileri, her mağdurun mümkün olan en kısa sürede geri dönmesini sağlamak için hükümetten somut önlemler almasını istedi. Tüm kaçırılanların derhal ve birlikte dönmesi talebi, bazı aileleri süresiz bekleyişe mahkûm eden bir süreci kabul etmek yerine hepsinin eve getirilmesini öngörüyor.

Miting kararında bu talebe doğrudan insani bir son tarih kondu: Hayatta kalan ebeveynler çocuklarını yeniden görebilmeli. Sakie Yokota ve diğer yakınları için geçen her yılın kişisel bir bedeli var; hiçbir diplomatik takvim bu kaybı telafi edemez.

Bu noktaya nasıl gelindi?

Bugünkü girişimin arkasında onlarca yıla yayılan kaçırma olayları, itiraflar, sınırlı sayıda kişinin dönüşü ve kesintiye uğrayan müzakereler var. Önemli tarihler, ailelerin neden ucu açık yeni bir süreç yerine harekete geçilmesi için bastırdığını açıklıyor.

  • 1970’ler ve 1980’ler: Japonya’nın, tanıdığı 17 kişinin Kuzey Kore tarafından kaçırıldığını söylediği dönem.
  • 1977: Megumi Yokota 13 yaşındayken kaçırıldı.
  • 1978: Yaeko Taguchi 22 yaşındayken kaçırıldı.
  • Eylül 2002: Kim Jong Il, Junichiro Koizumi’nin Pyongyang ziyareti sırasında kaçırılma olaylarını kabul ederek özür diledi.
  • Ekim 2002: Kaçırılan beş kişi Japonya’ya döndü.
  • 2014: Japonya ve Kuzey Kore, konuyu yeniden soruşturmak üzere anlaştı.
  • 2016: Kuzey Kore soruşturmayı durdurdu.
  • Ekim 2025: Takaichi başbakan oldu.
  • Eylül 2026: Takaichi, Kuzey Kore’yle diyalog kurulması için Trump’tan yardım istedi.
  • 8 Kasım 2026: Yaklaşık 800 kişi, kaçırılanların tümünün derhal geri getirilmesini talep etmek üzere Tokyo’da toplandı.

2002’deki beş dönüş, mevcut çabaların ölçüldüğü somut sonuç olmayı sürdürüyor. Aradan 24 yıl geçtikten sonra Takaichi, Kuzey Kore lideriyle doğrudan temas kurmaya yeniden çalışırken aileler, yeni bir diplomatik fırsatın kavuşmaları sağlamasında ısrar ediyor.

Hükümet son bir girişim sözü verdi

Kaçırılma meselesinden de sorumlu olan Kabine Baş Sekreteri Minoru Kihara, mitingde kaybedecek zaman olmadığını söyledi. Yönetimin bu meseleyle ilgilenmesi gereken son hükümet olma kararlılığıyla her gün çalıştığını belirten Kihara, hükümetin tüm imkânlarını seferber edeceğini söyledi.

Reklam

Takaichi ve Kihara’nın taahhütleri, sonuç alma sorumluluğunu mevcut yönetime yüklüyor. Belirttikleri hedef, çözümsüz vakaları bir sonraki yönetime devretmek yerine ailelerin bekleyişini hükümette bulundukları dönemde sona erdirmek.

Öncelikli diplomatik görev, ABD’den yardım talebini ve doğrudan görüşme teklifini Pyongyang’la temasa dönüştürmek. Ailelerin talebi daha da somut: En uzun süredir bekleyenlerin yakınlarını evlerinde karşılayabilmesi için kaçırılanların tümünün bir an önce geri dönmesi.

Önemli noktalar

  • Takaichi, kaçırılma meselesini görev süresi içinde çözme sözünü yineledi ve Kim Jong Un’la doğrudan görüşme istedi.
  • 8 Kasım’da Tokyo’da düzenlenen mitinge yaklaşık 800 kişi katılarak kaçırılanların tümünün derhal dönmesini talep etti.
  • Japonya, kaçırılan 17 vatandaşını tanıyor. Beşi 2002’de döndü; Tokyo kalan 12 kişinin dönüşünü istiyor.
  • Kuzey Kore, bu 12 kişiden sekizinin öldüğünü, dördünün ise ülkeye hiç girmediğini söylüyor.
  • Takaichi diyalog kurulması için ABD’den yardım istiyor ve Trump’ın kendisine tam destek verdiğini söylüyor.
  • 90 yaşındaki Sakie Yokota, kaçırıldığı kabul edilen yakınlarının dönüşünü hâlâ bekleyen aileler arasında hayatta kalan tek ebeveyn.
  • Mitingde Kuzey Kore’den, ebeveyn kuşağından aile üyeleri hayattayken kaçırılanların tümünü geri getirmesi istendi.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir