16 yaşında kızların yaklaşık altıda birinde depresif belirtiler görüldü
Tokyo’da 3.171 ergeni izleyen bir araştırmada, 16 yaşındaki kızların %15,9’unda depresif belirtiler görülürken bu oran erkeklerde %8,2 olarak belirlendi. Araştırmacıların istatistiksel analizine göre, 14 yaşındaki yalnızlık ve daha zayıf olma isteği bu farkın tahminen %34,7’sini açıklıyordu.
İçindekiler
- 16 yaşında kızların yaklaşık altıda birinde depresif belirtiler görüldü
- Tokyo’daki ergenler neler bildirdi?
- Araştırma sorusunun belirlenmesine gençler de katkı sağladı
- İki deneyim, farkın bir bölümünü nasıl açıklıyor?
- Sosyal medya neden gündeme geliyor?
- Ehime’deki araştırma beden algısına ilişkin bulgulara katkı sağlıyor
- Ülke genelindeki veriler konunun neden acil olduğunu gösteriyor
- Bulgular nasıl ortaya çıktı?
- Araştırmacılar yetişkinlerin neleri değiştirmesini istiyor?
- Öne Çıkan Bulgular
İntihar düşüncelerinde de kayda değer bir fark görüldü: 16 yaşındaki kızların %29,8’i, erkeklerin ise %18,1’i bu düşüncelere sahip olduğunu bildirdi. Yalnızlık ve zayıf olma isteğiyle bağlantılı süreçler, bu farkın tahminen %46,3’ünü açıklıyordu. Bu bulgular, okulların, ailelerin ve toplumların değiştirebileceği baskılara dikkat çekiyor.
Uluslararası araştırma ekibinde Japonya Ulusal Nöroloji ve Psikiyatri Merkezi (NCNP), Tokyo Metropolitan Tıp Bilimleri Enstitüsü, Tokyo Üniversitesi ve King’s College London’dan araştırmacılar yer aldı. Tokyo Üniversitesi’nin araştırma duyurusuna göre bulgular 15 Eylül 2026’da Nature Human Behaviour’da yayımlandı.
Gençler, araştırmacıların hangi konuyu incelemesi gerektiğinin belirlenmesine yardımcı oldu. Atölye çalışmalarında dışlanma korkusundan, sürekli ortama uyum sağlama çabasının yarattığı baskıdan, akıllı telefonlarda beden biçimlerini karşılaştırmaktan ve kızların zayıf olmasına yönelik baskıdan söz ettiler. Araştırmada, 12, 14 ve 16 yaşlarında toplanan veriler kullanılarak yalnızlık ve zayıf olma isteği incelendi.
Bulgular bu deneyimlere somut rakamlar kazandırıyor. Ayrıca gençlerin bireysel ruh sağlığı ihtiyaçlarının yanı sıra çevrelerindeki ilişkilere ve görünüş baskısına da dikkat çekiyor. Erkekler de kayda değer bir sıkıntı yaşadı: yaklaşık 12 erkekten biri depresif belirtiler, neredeyse beş erkekten biri ise intihar düşünceleri bildirdi.
Tokyo’daki ergenler neler bildirdi?
Tokyo Ergen Kohortu analizinde, 2002 ile 2004 yılları arasında doğan 1.487 kız ve 1.684 erkek yer aldı. Aynı katılımcıları zaman içinde izlemek, araştırmacıların önceki koşulları da hesaba katarak 14 yaşındaki deneyimlerin 16 yaşındaki ruh sağlığıyla ilişkili olup olmadığını incelemesini sağladı.
Kızlar, 14 yaşında hem yalnızlık hem de daha zayıf olma isteğini erkeklerden daha sık bildirdi. Kızların %13,2’si, erkeklerin ise %6,0’ı yalnızlık yaşadığını söyledi. Daha zayıf olma isteğini kızların %41,4’ü, erkeklerin %11,1’i bildirdi.
Başka bir deyişle, yaklaşık her 10 kızdan dördü daha zayıf olmak istiyordu. Erkeklerde bu oran yaklaşık dokuzda birdi. Aradaki fark 30,3 yüzde puandı. Kızların yalnızlık bildirme olasılığı da erkeklerin iki katından fazlaydı.
16 yaşında depresif belirtiler arasındaki fark 7,7 yüzde puan, intihar düşünceleri arasındaki fark ise 11,7 yüzde puandı. Depresif belirtiler kızlarda neredeyse iki kat daha yaygındı. Bu rakamlar, belirtiler ve düşüncelerle ilgili anket yanıtlarını yansıtıyor; kişinin tanısını ve destek ihtiyacını belirlemek için klinik değerlendirme yapılıyor.
Araştırma sorusunun belirlenmesine gençler de katkı sağladı
Araştırmacılar, sıkıntının arka planını anlamak için 2022 ile 2025 yılları arasında gençlerle görüşmeler yaptı. Japonya ve Britanya’dan yaklaşık 20 gencin katıldığı atölye çalışmaları, yetişkinlerin gözden kaçırabileceği deneyimlerin belirlenmesine yardımcı oldu.
Katılımcılar bir gruptan dışlanma korkusundan, içtenlikle konuşabilecekleri az sayıda arkadaşları olmasından ve başkalarına uyum sağlama zorunluluğunun yarattığı yorgunluktan söz etti. Görünüşle ilgili alay ve internette beden biçimlerini karşılaştırma da görüşmelerde gündeme geldi.
Gençler yalnızlık ve zayıf olma isteğini önemli gördüğü, kohort verilerinde de araştırmacıların inceleyebileceği ölçümler bulunduğu için araştırmanın odağı bu konular oldu. Bu süreç, araştırma sorularını belirleme işini tamamen yetişkinlere bırakmak yerine kişisel anlatıları istatistiksel bir incelemeyle buluşturdu.
Araştırmayı yürüten NCNP araştırmacısı Zui Narita, gençlerin sürece katılmasının ekibin katılımcıların kendilerince önemli görülen konulara odaklanmasını sağladığını söyledi. Gençlerin anlatımları, görünüş ve bir gruba ait olma duygusunun yakından bağlantılı olabileceğini de gösterdi: beden biçimiyle ilgili baskı, arkadaşlar tarafından kabul görme kaygısıyla bir arada yaşanabiliyor.
İki deneyim, farkın bir bölümünü nasıl açıklıyor?
Araştırmacılar, parametrik aracılık g-formülü olarak bilinen istatistiksel yaklaşımı kullanan nedensel aracılık analizi yönteminden yararlandı. Basitçe anlatmak gerekirse bu yöntem, gruplar arasındaki farkın ne kadarının belirli ara deneyimlerle, bu örnekte yalnızlık ve zayıf olma isteğiyle bağlantılı olabileceğini tahmin ediyor.
Analizde 12 yaşında ölçülen koşullar, 14 yaşındaki iki deneyim ve 16 yaşındaki ruh sağlığı sonuçları ele alındı. Beden ölçüleri, fiziksel aktivite, ebeveynler ve arkadaşlarla ilişkiler, zorbalık, internet kullanımı, ergenlik gelişimi ve daha önceki ruh sağlığı ölçümleri için düzeltme yapıldı. Bu etkenler önemli; çünkü hem ergenlerin deneyimlerini hem de ileride yaşayabilecekleri sıkıntıları etkileyebilir.
Yalnızlık ve zayıf olma isteğinin tahmini etkisi, incelenen sonuçlara göre değişti:
- Depresif belirtiler: Kızlarla erkekler arasındaki farkın %34,7’si.
- Mevcut intihar düşünceleri: Farkın %46,3’ü.
- Kendine zarar verme: Farkın %26,7’si.
- Duygusal belirtiler: Farkın %23,5’i.
- Kaygı: Farkın %7,7’si.
Bu yüzdeler, kızlarla erkekler arasındaki farka ilişkindir. Örneğin %34,7’lik tahmin, gruplar arasındaki depresif belirtiler farkıyla ilgilidir. Araştırmacılar ayrıca varsayımları veya analiz tercihlerini değiştiren 19 duyarlılık analizi yaptı; sonuçların ana analizle genel olarak tutarlı olduğunu buldu.
Tahminler gözlemsel bir araştırmadan elde edildi ve ölçülen etkenlerin birbiriyle nasıl ilişkili olduğuna dair varsayımlara dayanıyor. Kohortun ağırlıklı olarak Tokyo’nun kentsel bölgelerini temsil etmesi nedeniyle ekip, sonraki adım olarak bulguların başka bölgelerde ve topluluklarda da sınanmasını belirledi.
Sosyal medya neden gündeme geliyor?
Genç katılımcılar, akıllı telefonlar üzerinden bedenlerini başkalarıyla karşılaştırdıklarını ve kadınların zayıf olması gerektiğine ilişkin beklentilerle karşılaştıklarını anlattı. Bu anlatımlar, çevrimiçi etkinliklerin görünüş baskısını gündelik arkadaşlık ilişkilerine nasıl taşıyabileceğine dair somut örnekler sunuyor.
Nagasaki eyaletinin Omura kentinde faaliyet gösteren kâr amacı gütmeyen Sukuto kuruluşunun yönetici temsilcisi Hirofumi Utsumi, bu deneyimleri alternatif eğitim ve çocukların zaman geçirip kabul gördüklerini hissedebilecekleri alanlar sunma çalışmalarıyla ilişkilendirdi. Sosyal medya paylaşımlarını kontrol edip hızla yanıt vermenin gruba aidiyeti doğrulama yoluna dönüştüğü arkadaş gruplarından söz etti.
Utsumi’ye göre görünüşe bağlanan onay, zorlayıcı bir ölçütü kızların yalnızca grupta kalabilmek için karşılamaları gerektiğini hissettikleri bir koşula dönüştürebiliyor. Utsumi’nin anlatımında zayıf olma isteği, reddedilme korkusunun yanı sıra gruba ait olma yönündeki güçlü bir arzuyu da ifade edebiliyor.
Tokyo araştırmasında istatistiksel düzeltmelerde dikkate alınan etkenler arasında internet kullanımı da vardı. Temel ölçümler, 14 yaşındaki yalnızlık ve zayıf olma isteğinin 16 yaşındaki ruh sağlığıyla ilişkisini izledi. Belirli platformları, içerikleri ve etkileşim biçimlerini incelemek için bu ayrıntılara odaklanan araştırmalar gerekiyor.
Ehime’deki araştırma beden algısına ilişkin bulgulara katkı sağlıyor
Eylül 2020’de Ehime eyaletinin Toon kentinde yürütülen bir araştırmada, kentteki iki devlet ortaokulunda öğrenim gören 12-15 yaşlarındaki 161 kız arasında sosyal medya ve beden memnuniyetsizliği incelendi. Araştırmanın odağında kızların bedenleri hakkında ne hissettikleri vardı.
“Japonya’da ortaokul çağındaki kızlarda sosyal medyanın beden memnuniyetsizliği üzerindeki etkileri” başlıklı beden algısı araştırmasında, 44 katılımcı beden memnuniyetsizliği yaşayan, 117 katılımcı ise anket eşiğinin altında kalan grupta sınıflandırıldı. Beden memnuniyetsizliği, kişinin beden ölçüsü, biçimi veya kilosu hakkında olumsuz düşünce ya da duygulara sahip olması anlamına geliyor.
Beden memnuniyetsizliği yaşayan kızlar sosyal medyayı daha sık kullanıyor ve zayıflığa odaklanan hesapları daha sık takip ediyordu. Bu hesapları takip etmek, beden memnuniyetsizliğiyle ilişkili 3,82’lik düzeltilmiş olasılık oranıyla bağlantılıydı. Olasılık oranı, bir sonucun gruplar arasındaki olasılığını karşılaştırır; etkilenenlerin yüzdesinin doğrudan karşılaştırılmasından farklıdır.
Tahminin %95 güven aralığı 1,05 ile 13,89 arasında geniş bir aralığa sahipti. Bu da ilişkinin büyüklüğüne dair önemli bir belirsizliğe işaret ediyor. Araştırmacılar ölçümleri tek bir zaman noktasında topladı ve ilişkiyi açıklığa kavuşturmak için katılımcıları zaman içinde izleyen çalışmalar yapılması çağrısında bulundu.
Ehime bulguları tartışmaya belirli bir ayrıntı ekliyor: Kızların sosyal medyayı ne kadar sık kullandığının yanı sıra hangi içerikleri takip ettiği de önemli olabilir. Tokyo kohortu ise ergenlik boyunca deneyimleri ve sonraki ruh sağlığını izleyerek farklı bir bakış açısı sunuyor.
Ülke genelindeki veriler konunun neden acil olduğunu gösteriyor
NCNP’nin Sağlık, Çalışma ve Refah Bakanlığı istatistiklerine dayanan 2025 tarihli araştırma açıklamasına göre, 2024’te 20 yaşın altındaki kızlardan 430’u, erkeklerden ise 370’i intihar sonucu hayatını kaybetti. Açıklamada, bu yaş grubunda kızların sayısının ilk kez erkekleri geçtiği belirtildi.
On yıl önce bu sayılar kızlarda 165, erkeklerde 373’tü. Buna göre kızlar arasındaki sayı 265 artarak yaklaşık %161 yükselirken, erkeklerdeki sayı neredeyse değişmedi. 2024’te toplam ölümlerin yaklaşık %54’ünü kızlar oluşturdu; bu oran on yıl önce yaklaşık %31’di.
İlkokul, ortaokul ve lisede öğrenim gören öğrencileri kapsayan daha dar bir sayımda, 2024’te 290 kız ve 239 erkek yer aldı. Bu kategoride de denge ilk kez tersine döndü. 2025’te de kızların sayısı erkekleri aştı. Öğrenci verileri okullara kayıtlı olanları, daha geniş kapsamlı veriler ise 20 yaşın altındaki herkesi kapsıyor.
NCNP’nin açıklaması, Nature Human Behaviour’da 30 Eylül 2025’te yayımlanan farklı bir makaleyle birlikte yayımlandı. “Kızların ruh sağlığındaki sessiz kriz” başlıklı makalede; kadınlara yönelik geleneksel beklentileri karşılama ve aynı zamanda toplumsal başarı elde etme baskısı, zararlı internet kullanımı, çevrimiçi ve yüz yüze cinsel istismar, aşırı zayıf olma isteği ve ergenliğin daha erken başlaması gibi olası etkenler sıralandı.
Bulgular nasıl ortaya çıktı?
Araştırma; Tokyo’daki katılımcıların büyüdüğü yılları, gençlerle daha sonra yapılan görüşmeleri ve iki akademik makalenin yayımlanmasını bir araya getiriyor. Bu tarihleri ayrı ayrı ele almak, araştırmanın nasıl geliştiğini anlamaya yardımcı oluyor.
- 2002-2004: Tokyo kohortundaki katılımcılar doğdu.
- 12, 14 ve 16 yaşları: Katılımcılar kohort analizinde kullanılan anketleri doldurdu.
- Eylül 2020: Araştırmacılar Ehime eyaletinin Toon kentinde beden algısı anketini yaptı.
- 2022-2025: Gençlerle yapılan görüşmeler, araştırma öncelikleri arasında yalnızlık ve zayıf olma isteğinin belirlenmesine katkı sağladı.
- 30 Eylül 2025: “Kızların ruh sağlığındaki sessiz kriz” başlıklı makale çevrimiçi yayımlandı.
- 15 Eylül 2026: Yalnızlık, zayıflık ve ergenlerin ruh sağlığındaki farklılıkları konu alan Tokyo kohort araştırması çevrimiçi yayımlandı.
- 17 Eylül 2026: Tokyo Üniversitesi araştırma duyurusunu yayımladı.
Tokyo araştırmasındaki yüzdeler, katılımcıların ergenlik dönemindeki deneyimlerini anlatıyor. Ulusal ölüm istatistikleri ve daha sonraki görüşmeler ise bulguların gençlere yönelik destek konusundaki güncel tartışmalar açısından neden önemli olduğuna dair daha yakın tarihli bir bağlam sunuyor.
Araştırmacılar yetişkinlerin neleri değiştirmesini istiyor?
Narita, görünüş baskısı ve yalnızlık yaratan ortamlarla ilgili adım atılması çağrısında bulundu. Önerileri arasında, görünüşle ilgili zararlı beklentileri azaltmaya yönelik eğitim ve medya çalışmaları ile okullarda ve toplumda ilişkileri güçlendirme çabaları yer aldı.
Araştırmayı yürüten NCNP araştırmacısı Narita, yetişkinlerin zayıf olma isteğini azaltmaya yardımcı olabileceğini söyledi. Sözlerinin çevirisi şöyle:
Zayıf olma isteği, yetişkinlerin oluşturduğu bir ortamdan kaynaklanıyor ve azaltılabilir. Görünüşe ilişkin zararlı baskıyı azaltacak eğitim ve medya çalışmaları ile okullarda ve toplumda ilişkileri güçlendirme çabaları gerekiyor.
Üniversitenin duyurusunda da gençlerin eğitim, medya ve politika alanlarındaki yanıtların geliştirilmesine katılması çağrısı yapıldı. Atölye çalışmalarındaki anlatımlar, görünüşle ilgili alayları azaltmak, arkadaşlık ilişkilerini daha güvenli hâle getirmek ve dışlanma korkusu olmadan içtenlikle konuşma fırsatları yaratmak gibi pratik önceliklere işaret ediyor.
Utsumi, yetişkinlerin çocukların daha kolay yaklaşabileceği kişiler hâline gelmesine odaklandı. Çocukları sözlerini bitirene kadar dinleyerek güven oluşturmaya ve gündelik yaşamda kabul gördüklerini hissetmeleri için onlara daha fazla fırsat sunmaya çağırdı. Önerdiği yaklaşım, çevrimiçi onay arayışının arkasında gördüğü aidiyet ihtiyacını ele alıyor.
Araştırma duyurusunda belirli bir program için uygulama takvimi belirtilmedi. Sonraki araştırma önceliği, bulguları Tokyo’nun kentsel bölgelerinin dışında da sınamak. Önerilen destek ise iki somut hedef etrafında şekilleniyor: görünüş baskısını azaltmak ve diğer insanlarla ilişkileri güçlendirmek.
Öne Çıkan Bulgular
- Tokyo’daki 3.171 ergenin 16 yaşındayken %15,9’u depresif belirtiler bildirdi; erkeklerde bu oran %8,2’ydi.
- İntihar düşüncelerini kızların %29,8’i, erkeklerin %18,1’i bildirdi.
- 14 yaşındaki yalnızlık ve zayıf olma isteği, depresif belirtilerdeki farkın tahminen %34,7’sini, intihar düşüncelerindeki farkın ise %46,3’ünü açıkladı.
- 14 yaşındaki kızların %41,4’ü, erkeklerin ise %11,1’i daha zayıf olmak istedi.
- Gençler, dışlanma, arkadaşlıklar ve görünüş baskısı üzerine görüşmeler aracılığıyla araştırma önceliklerinin belirlenmesine katkı sağladı.
- Araştırmacılar sosyal ilişkilerin güçlendirilmesi, görünüş baskısının azaltılması ve bulguların başka topluluklarda da sınanması çağrısında bulundu.






