Avustralyalı Anne, Dört Yaşındaki Kızı Ölü Bulunmadan Önce Güney Kore Polisinin Yardım Çağrılarını Görmezden Geldiğini Söylüyor

8 dakikalık okuma
Australian Mother Says South Korean Police Ignored Appeals Before Four-Year-Old Daughter Was Found Dead

Geri dönüş kararı kızını eve getirmedi

Güney Kore'nin Jeju Adası'ndaki Seogwipo kentinin Pyoseon-myeon bölgesinde, dört yaşındaki bir kız çocuğu ile babası 12 Ekim günü saat 18.08 sıralarında park halindeki bir otomobilde ölü bulundu. Avustralyalı annesi, çocuğun bulunması, güvende olup olmadığının kontrol edilmesi ve babasından ayrılması için mahkemeden geri dönüş kararı almasına rağmen aylarca polisten yardım istediğini söylüyor.

İçindekiler
  1. Geri dönüş kararı kızını eve getirmedi
  2. Çocuk Güney Kore'ye nasıl götürüldü?
  3. Kayıp başvurusu ve kısa süreli refah kontrolü
  4. Daha önceki istismar iddiası gündeme geliyor
  5. Avustralya makamları üzerinden başvurular sürdü
  6. Taşınma planı bildirimi acil girişim başlattı
  7. 12 Ekim öncesindeki gelişmeler
  8. Öne Çıkanlar

Yalnızca B. olarak tanımlanan anne, 30 Mart'ta ilk kararı aldığını, 30 Eylül'de ise temyizde yeniden lehine karar çıktığını söyledi. 2 Ekim'de Jeju Eyalet Polis Teşkilatına başvurarak polislerden kızını bulmalarını ve onu korumak için harekete geçmelerini istedi. Anlattığına göre, kendisine henüz bir polis memurunun görevlendirilmediği ve daha sonra aranacağı söylendi. O telefonun hiç gelmediğini belirtti.

B., 13 Ekim'de yaptığı açıklamada, Avustralya makamlarından da yardım isterken Güney Kore polisine defalarca başvurduğunu anlattı. O kadar çok ağladığını, artık gözyaşının kalmadığını söyledi.

Kore polisi aramalarıma yanıt vermedi, taleplerim doğrultusunda harekete geçmedi. Beni görmezden geldiler. Başka ne yapabilirdim?

Aile, çocuğu babasının öldürdüğünü öne sürüyor. Araçta bir kömür briketi ile babasına reçete edilmiş, açılmamış antidepresan ilaçların bulunduğu bildirildi. Bu bulgular tek başına ölümlerin tıbbi nedenini veya gerçekleşme sırasını ortaya koymuyor. Olayla ilgili haberlerde tamamlanmış adli inceleme bulgularına yer verilmiyor.

Temel anlaşmazlık, yetkililerin 12 Ekim'den önce neler bildiği ve bu bilgileri nasıl değerlendirdiği üzerine. Polis, ayrıntıları derleyerek daha sonra açıklama yapacağını belirtti. Böylece 13 Ekim tarihli haberler yayımlandığı sırada annenin iddialarına kamuoyu önünde ayrıntılı bir yanıt verilmemişti.

Reklam

Çocuk Güney Kore'ye nasıl götürüldü?

A. olarak tanımlanan ve 40'lı yaşlarında olduğu belirtilen baba, Avustralya'da yaşıyordu. Ailenin açıklamasına göre A., Avustralya'da boşanma ve velayet süreci devam ederken, geçen yıl ekim ayının sonlarında B.'nin rızası olmadan kızını Güney Kore'ye götürdü.

B., Lahey Sözleşmesi kapsamında çocuğun iadesi için dava açtı. Bu süreç genel olarak, uluslararası sınırların ötesine götürülen bir çocuğun mutat olarak yaşadığı ülkeye geri gönderilip gönderilmeyeceğiyle ilgilidir. İade süreci, çocuğun velayetinin hangi ebeveyne verileceğine ilişkin nihai karardan ayrıdır.

Bir haberde 30 Mart tarihli karar, zorla icraya izin veren Seul Aile Mahkemesi kararı olarak tanımlanıyor. Başka bir haberde ise sürecin Avustralya'da görüldüğü ve kararın velayet kararı olduğu belirtiliyor. Dolayısıyla haberlerde mahkeme ve kararın niteliği konusunda farklı bilgiler yer alıyor. B., hukuki girişimini Lahey Sözleşmesi kapsamında çocuk iadesi davası olarak tanımlıyor ve 30 Eylül'de ikinci temyiz başvurusunun da lehine sonuçlandığını söylüyor.

B., kızını eve getirmek için nisan ayında Güney Kore'ye gitti. O sırada A. Seul'den Seogwipo'ya taşınmıştı. B., A.'nın çocukla birlikte yer değiştirmeyi sürdürdüğünü ve bunun iade kararının uygulanmasını zorlaştırdığını söyledi.

Kayıp başvurusu ve kısa süreli refah kontrolü

B., kayıp başvurusunu 13 Nisan'da yaptığını söylüyor; diğer haberlerde ise başvurunun daha genel bir ifadeyle nisan ayının başında yapıldığı belirtiliyor. B., Seogwipo polisine başvurarak kızını bulmalarını ve mahkeme kararının uygulanmasına yardımcı olmalarını istedi.

B.'nin anlatımına göre polis, baba ve çocukla görüntülü görüşme yaptıktan sonra çocuğun güvende olduğu kanaatine vararak kayıp dosyasını kapattı. B., kızının gerçekte nerede kaldığının belirlenmediğini ve başlangıçta durumunun yüz yüze kontrol edilmediğini söylüyor.

B.'nin sonraki başvurularının ardından polis, nisan ayında A. ile çocuğu refah kontrolü için bir polis merkezine çağırdı. B., bu görüşmenin yaklaşık iki dakika sürdüğünü ve çocuğun nerede kaldığını tespit etmek ya da onu babasından ayırmak için daha ileri bir girişimde bulunulmadığını söyledi.

Bu ziyaret önemli bir ayrım oluşturuyor: İddia, polisin çocukla hiç temas kurmadığı değil. B.'nin kaygısı, bu temasın kızının güvenliğinin sürüp sürmediğine ilişkin endişelerine yanıt vermemesi ve mahkeme kararındaki iadenin gerçekleştirilmesini sağlamaması. B., baba ile çocuğun moteller arasında yer değiştirip değiştirmediğinin ya da sokakta yatıp yatmadığının kontrol edilmediğini söyledi. Bunlar, araştırılmasını istediği kaygılardı; yaşam koşullarına ilişkin doğrulanmış bilgiler değildi.

Reklam

Daha önceki istismar iddiası gündeme geliyor

A. hakkında olası çocuk istismarına ilişkin ihbar, B.'nin nisan ayında polisten yardım istemesinden önce, 22 Mart'ta yapılmıştı. İhbarda, çocuğun sürekli ağladığı yönündeki endişe dile getirilmişti. Polisin ve Seogwipo Belediyesi'nin bu ihbar üzerine iki kez sahada inceleme yaptığı bildirildi.

Olası istismar ihbarı, istismarın gerçekleştiğinin kanıtlandığı anlamına gelmiyor. Ancak aynı çocuk ve babayla ilgili bir kaygının daha önce yetkililere iletilmiş olması, bu ihbarı annenin şikâyeti açısından önemli kılıyor.

B., mart ayındaki ihbarı ancak Avustralya'ya döndükten sonra öğrendiğini söyledi. Güney Kore'de kayıp başvurusu yaptığı sırada polisin kendisine bu ihbar hakkında bilgi vermediğini belirtti.

İlk haberde ayrıca, B.'nin başvurusu üzerine Adalet Bakanlığının, mart ayındaki istismar ihbarı veya haziran ayında çocuğun bulunması için yapılan başvuru hakkında polis raporu düzenlenmediğini tespit ettiği belirtiliyor. Diğer haberlerde ise eksik evrak, istismar incelemelerinin ardından hazırlanması gereken sonuç raporu olarak tanımlanıyor. Bakanlık belgesinin kendisi yayımlanmadığı için tespitin kapsamı burada kesin olarak belirlenemiyor.

B., 13 Ekim'de polise, daha önceki ihbar konusunda kendisine neden bilgi verilmediğini sorduğunu söyledi. Anlattığına göre polisler kontrol etmediklerini kabul ederek özür diledi. İnceleme sonuç raporunun neden bulunmadığına ilişkin bir açıklama alamadığını belirtti.

Avustralya makamları üzerinden başvurular sürdü

Avustralya'ya döndükten sonra B., kızının nerede olduğu ve güvende bulunup bulunmadığı hakkında Avustralya Büyükelçiliği ve diğer makamlar aracılığıyla bilgi almaya çalışmayı sürdürdü. Avustralya polisinin, çocuğu bulmaları ve olası istismarı kontrol etmeleri için nisan ve temmuz aylarında Interpol üzerinden Güney Kore polisine talep gönderdiğini söyledi.

Interpol, ulusal polis teşkilatları arasında iş birliği için bir kanal sağlıyor. Bu kanal üzerinden talep gönderilmiş olması, polislerin hangi kontrolleri yaptığını, çocuğu bulup bulmadığını veya sonrasında hangi koruyucu adımların atıldığını tek başına ortaya koymuyor. Bu nedenle bildirilen taleplerin, doğrulanmış bir yanıttan ayrı değerlendirilmesi gerekiyor.

B. ayrıca, mayıs ve haziran aylarında Jeju polisini defalarca arayarak eski eşinin durumuna ilişkin kaygılarını dile getirdiğini ve çocuğun babasından ayrılmasını istediğini söyledi. Ailenin açıklamasına göre A.'ya, geçirdiği bir kazanın ardından travma sonrası stres için ilaç reçete edilmişti. B. daha sonra yetkililere, A.'nın ilaçlarını gerektiği gibi kullanmadığını düşündüğünü söyledi.

Bu açıklamalar, annenin dile getirdiği kaygıları aktarıyor; bağımsız olarak doğrulanmış bir tıbbi değerlendirme niteliği taşımıyor. Psikiyatrik tanı veya ilaç reçetesi, tek başına bir kişinin şiddet riski taşıdığını göstermez. B.'nin şikâyetinde sorguladığı konu, yetkililerin somut uyarılara, daha önceki istismar ihbarına ve sonuçlanmamış iade sürecine karşılık çocuğun güvenliğini değerlendirip değerlendirmediği.

Reklam

Taşınma planı bildirimi acil girişim başlattı

2 Ekim'de A.'nın Seogwipo'daki kreşi arayarak ABD'ye taşınacaklarını ve çocuğun artık kreşe gelmeyeceğini söylediği bildirildi. B. bu mesajı öğrenince Avustralya Büyükelçiliği aracılığıyla acil girişimde bulundu.

Avustralya'daki bir mahkemenin 3 Ekim'de çocuğun pasaportunu iptal ettiği ve bu adımın ülkeden ayrılmasını önlemeye yönelik olduğu bildirildi. Bu karar, endişe duyulan uluslararası taşınma olasılığına yönelikti. Ancak çocuğun Güney Kore'de nerede kaldığını ortaya koymadı veya annenin koruyucu müdahale talebini sonuçlandırmadı.

B., 2 Ekim'de planlanan taşınma, A.'nın davranışlarına ilişkin kaygıları ve kızını bulup korumaya yönelik ihtiyaç hakkında Jeju Eyalet Polis Teşkilatına da başvurduğunu söyledi. Cesetlerin bulunduğu günün ertesi olan 13 Ekim'e kadar kendisine geri dönüş yapılmadığını belirtti.

Bildirilen taşınma planı, B.'nin 30 Eylül'de temyizde kazandığı davadan yalnızca iki gün sonra gündeme geldi. İki haftadan kısa bir süre içinde, lehine çıkan mahkeme kararı ve acil pasaport kararı çocuğun ölümüyle sonuçlanan gelişmelerin ardından geldi.

12 Ekim öncesindeki gelişmeler

Aktarılan kronoloji, birkaç ay boyunca tekrarlanan hukuki ve polis başvurularına işaret ediyor. Nisan ayındaki kayıp başvurusunun kesin tarihi ve mart ayındaki kararı veren mahkeme gibi bazı ayrıntılar haberler arasında farklılık gösteriyor.

  • Geçen yıl ekim ayının sonları: A.'nın çocuğu B.'nin rızası olmadan Avustralya'dan Güney Kore'ye götürdüğü bildirildi.
  • 22 Mart: Olası çocuk istismarına ilişkin ihbar yapıldı. Polisin ve Seogwipo Belediyesi'nin iki kez sahada inceleme yaptığı bildirildi.
  • 30 Mart: B., zorla icraya izin verdiği belirtilen lehine bir karar aldı; ancak haberlerde mahkeme ve yargı süreci konusunda farklı bilgiler yer alıyor.
  • Nisan: B. Güney Kore'ye giderek polisten yardım istedi ve kendi belirttiğine göre 13 Nisan'da kayıp başvurusu yaptı. Polis, çocukla önce görüntülü görüşme yaptı, daha sonra onu bir polis merkezinde kontrol etti.
  • Nisan-temmuz: B. güvenlik taleplerini sürdürdüğünü, Avustralya polisinin de nisan ve temmuz aylarında Interpol üzerinden Güney Kore makamlarıyla iletişime geçtiğini söylüyor.
  • 30 Eylül: B., çocuk iadesi davasındaki yeni temyiz başvurusunu kazandığını söylüyor.
  • 2 ve 3 Ekim: A.'nın ABD'ye taşınacaklarını duyurduğu bildirildi. B. polisten koruma istedi; Avustralya'daki bir mahkemenin ertesi gün çocuğun pasaportunu iptal ettiği bildirildi.
  • 12 Ekim: Çocuk ve babası saat 18.08 sıralarında park halindeki bir otomobilde ölü bulundu.

Polisin açıklama sözü verdiği tarih belirtilmedi ve daha önceki taleplerin her birinin nasıl ele alındığını ortaya koyan tamamlanmış bulgular bulunmuyor. Yanıt bekleyen sorular arasında eksik evraklar, kurumlar arasında paylaşılan bilgiler ve ölümlerden önce neden ayrılık ya da iade işleminin gerçekleşmediği yer alıyor.

Öne Çıkanlar

  • Dört yaşındaki bir kız çocuğu ile babası 12 Ekim'de Seogwipo'da bir otomobilde ölü bulundu.
  • Annesi, çocuğun bulunması ve korunması için yaptığı tekrarlanan başvuruların etkili bir karşılık bulmadığını söylüyor.
  • 22 Mart'taki olası istismar ihbarı üzerine iki saha incelemesi yapıldığı bildirildi; ancak B., nisan ayında yardım isterken bu ihbardan haberdar edilmediğini söylüyor.
  • B., 30 Eylül'de temyizde kazandığı karar da dahil olmak üzere çocuk iadesi sürecinde lehine kararlar aldı, ancak kızı kendisine iade edilmedi.
  • ABD'ye taşınma planının ardından Avustralya'daki bir mahkemenin 3 Ekim'de çocuğun pasaportunu iptal ettiği bildirildi.
  • Polis daha sonra açıklama yapacağını söyledi. Haberlerde ölüm nedeni veya önceki uyarıların tümünün nasıl ele alındığı ortaya konmadı.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir