100 Milyar Dolarlık Fırsat İçin Hâlâ Ticari Projeler Gerekiyor
Ulusal İnovasyon Merkezi (NIC) ile Küresel Yeşil Büyüme Enstitüsü'nün (GGGI) görüştüğü taslak piyasa değerlendirmesine göre Vietnam yılda yaklaşık 500.000 ton hidrojen üretiyor; ancak bu miktarın hiçbiri ticari yeşil veya mavi hidrojen projelerinden gelmiyor. Değerlendirme, 2035'e kadar potansiyel pazarı 100 milyar dolar olarak tahmin ederken bu fırsat ile faaliyete geçecek tesisler arasındaki engellerin elektrik maliyetleri, alım taahhüdünde bulunan müşteriler, finansman ve izinler olduğunu belirtiyor.
İçindekiler
- 100 Milyar Dolarlık Fırsat İçin Hâlâ Ticari Projeler Gerekiyor
- Mevcut Sanayi Talebi Başlangıç Noktası Sağlıyor
- Hedefler Bugünkü Toplamı Değil, Daha Temiz Arzı Ölçüyor
- Gübre, Rafineri ve Çelik Sektörlerinin Fırsatları Farklı
- Elektrik Maliyetleri Ekonomiyi Belirliyor
- Yenilenebilir Enerji Potansiyeli, Hazır Elektrik Arzı Anlamına Gelmiyor
- Dört Koridor Üretimle Müşterileri Birbirine Bağlayabilir
- Alıcılar ve İzinler Yatırımları Geciktiriyor
- Önerilen Sekiz Adım ve Aşamalı Takvim
- Özetle
2 Ekim'de Hanoi'de düzenlenen istişare toplantısı, 2026 Ulusal İnovasyon Günü etkinlikleri kapsamında yapıldı ve NIC'nin yedinci kuruluş yıl dönümüne denk geldi. Kamu kurumları, sektör dernekleri, şirketler, araştırmacılar ve üniversiteler, hangi projelerin yatırıma yönelme olasılığı bulunduğuna ilişkin değerlendirme de dahil olmak üzere Vietnam'da Temiz Hidrojen Pazarı raporunun taslağını gözden geçirdi.
Temel bulgu, Vietnam'ın daha fazla proje duyurusundan fazlasına ihtiyaç duyduğu. Girişimlerin çoğu hazırlık aşamasında veya ilerlemek için gereken teknik, mali ve düzenleyici koşulları oluşturmaya çalışıyor. Yakın vadede uygulamaya geçmeye hazır görünenlerin sayısı sınırlı.
Çalıştay, 7 Şubat 2024'te onaylanan ve Vietnam'ın 2030'a kadar Hidrojen Enerjisi Geliştirme Stratejisi'ni, 2050 vizyonuyla birlikte belirleyen 165/QD-TTg sayılı Karar'a dayanıyor. İstişare toplantısı ayrıca hidrojen teknolojilerine öncelik verilmesi yönündeki 21/2026/QD-TTg sayılı Karar'ın çizdiği doğrultuyu izliyor.
NIC Başkan Yardımcısı Do Tien Thinh, stratejiyi işleyen bir pazara dönüştürmek için düzenleyici kurumlar, şirketler, yatırımcılar ve araştırma kuruluşları arasında koordinasyon çağrısında bulundu. GGGI'nin Vietnam temsilcisi Juhern Kim, sıradaki görevin ticari açıdan uygulanabilir fırsatları, öncelikli müşterileri ve projelerin yatırım çekmesini sağlayacak koşulları belirlemek olduğunu söyledi. Bu ayrım önemli: yenilenebilir kaynaklar üretimi destekleyebilir, ancak müşterilerin bir tesisi finanse etmeye yetecek fiyattan hidrojen alacağını garanti etmez.
Mevcut Sanayi Talebi Başlangıç Noktası Sağlıyor
Taslak değerlendirmeye göre Vietnam'daki mevcut hidrojen kullanımının yaklaşık yüzde 36'sı petrol rafinajı ve petrokimya, yüzde 64'ü ise gübre üretimi alanında. Bu oranlar yıllık 500.000 tonluk üretime uygulandığında sırasıyla yaklaşık 180.000 ve 320.000 tonluk miktarlara karşılık geliyor.
Uygulamaya ilişkin ayrı bir değerlendirmede, 5 Mart 2025 tarihli 1638/BCT-DKT sayılı Sanayi ve Ticaret Bakanlığı belgesinde gübre üretimi için yılda 316.000 ton, Dung Quat rafinerisinde 39.000 ton ve Nghi Son rafinerisinde 139.000 ton kaydedildiği belirtiliyor. Toplam 494.000 tona ulaşan bu rakamlar, yuvarlanmış ulusal tahminle genel olarak örtüşüyor. Diğer sanayi kullanımları yurt içi talebin yaklaşık yüzde 0,5'ini oluşturuyor.
GIZ'in sanayide hidrojen kullanımına ilişkin analizi, yaygın dağıtım veya ticaretten ziyade aynı tesislerde üretim ve tüketimin hâkim olduğu bir pazara işaret ediyor. Bu nedenle mevcut sanayi müşterileri pratik bir başlangıç noktası sunuyor: projeler, önce tümüyle yeni bir kullanım alanı yaratmak yerine üretimde hâlihazırda kullanılan hidrojen kaynaklarını ikame edebilir.
Farklı hidrojen türlerine verilen adlar, üretim yöntemlerini tanımlıyor. Gri hidrojen genellikle ortaya çıkan karbondioksit tutulmadan doğal gazdan üretiliyor; kahverengi hidrojen ise kömürden elde ediliyor. Mavi hidrojen, fosil yakıtlardan üretimi karbon yakalama ve depolamayla birleştiriyor. Yeşil hidrojen, suyu elektroliz yoluyla hidrojen ve oksijene ayırmak için yenilenebilir elektrik kullanıyor.
Thinh, mavi hidrojenin daha büyük ölçekte yeşil hidrojene geçişte ara adım olabileceğini söyledi. Ancak 2024 tarihli akademik bir değerlendirmede, sınırlı gaz arzının mavi hidrojen gelişimini kısıtladığı belirtiliyor. Karbon yoğunluğuna dayalı olarak önerilen temiz hidrojen tanımı, üretimi yalnızca renk etiketlerine göre değerlendirmek yerine emisyonlarını esas alacak.
Hedefler Bugünkü Toplamı Değil, Daha Temiz Arzı Ölçüyor
Vietnam'ın stratejisi, 2030'a kadar yenilenebilir enerji ve karbon yakalama kullanan diğer süreçlerle yıllık 100.000 ila 500.000 ton üretim kapasitesine ulaşmayı hedefliyor. 2050'de hedef yılda 10 milyon ila 20 milyon tona yükseliyor. Bu nedenle bugünkü yaklaşık 500.000 tonluk geleneksel üretim, temiz üretim hedefine şimdiden ulaşıldığının kanıtı olarak görülmemeli.
2050 hedefi, mevcut hidrojen üretiminin 20 ila 40 katına denk geliyor. Bunun için hem mevcut arzın ikame edilmesi hem de sanayi, ulaşım, elektrik üretimi ve ihracat alanlarında çok daha büyük pazarların geliştirilmesi gerekiyor.
Ulusal Asya Araştırmaları Bürosu'nun 29 Mayıs 2024'te yayımladığı hidrojen stratejisi üzerine bir makalede, Hanoi Bilim ve Teknoloji Üniversitesi doçenti ve Shibaura Teknoloji Enstitüsü'nde misafir doçent olan Nguyen Duc Tuyen, Vietnam'da potansiyel talebin 2050'de yılda 22 milyon tona ulaşabileceğini öngördü.
Tuyen'in talep senaryosu, ulusal stratejinin üst üretim hedefinden 2 milyon ton daha yüksek; ancak rakamlar farklı şeyleri ölçüyor ve ithalat gereksinimi olduğunu göstermiyor. Makalede ayrıca 2050'de pazarın 1,2 trilyon dolara ulaşabileceği tahmin ediliyor ve olası emisyon azaltımı ile istihdam kazanımları şöyle ifade ediliyor:
Vietnam, fosil yakıtları hidrojenle ikame ederek CO2 emisyonlarını yüzde 5,4 azaltabilir ve her yıl 62.000–92.000 kişiye istihdam sağlayabilir.
Bunlar kaydedilmiş sonuçlar değil, senaryo tahminleri. Benzer şekilde, taslakta 2035 için verilen 100 milyar dolarlık pazar tahmini de güvence altına alınmış sözleşmelerin veya taahhüt edilmiş yatırımların ölçüsü değil. Atıfta bulunulan küresel pazar rakamları, 2025'te 229,53 milyar dolar ve 2034'te 406,95 milyar dolar, yaklaşık yüzde 77'lik bir büyümeye işaret ediyor. Farklı tarihler ve değerleme sınırlarının belirtilmemiş olması, Vietnam'la doğrudan pazar payı karşılaştırması yapmayı uygun kılmıyor.
Gübre, Rafineri ve Çelik Sektörlerinin Fırsatları Farklı
Petrol rafinajı ve gübre üretimi, hâlihazırda hidrojen tükettikleri için ilk olası müşteriler arasında. GIZ, gübre sektörünün öngörülen amonyak ihtiyacını karşılamak için kullanılan hidrojenin ikame edilmesinin yılda yaklaşık 370.000 ton yeşil hidrojen gerektirebileceğini tahmin ediyor. Bu hesaplama, 2035'te amonyak talebinin yaklaşık 2,08 milyon ton olacağı öngörüsüne dayanıyor.
Tesislere ilişkin tahminler değerlendirmeler arasında farklılık gösteriyor. GIZ, Nghi Son'un talebini yılda yaklaşık 180.000 ton olarak hesaplarken Mart 2025 tarihli uygulama belgesine ilişkin değerlendirmede bu miktar 139.000 ton olarak veriliyor. GIZ ayrıca, işlenen ham petrolün tonu başına hidrojen tüketimine ilişkin uluslararası ölçütleri kullanarak Dung Quat için yaklaşık 162.500 ton, Nghi Son için 250.000 tonluk potansiyel rafineri ihtiyacı hesaplıyor. Bu ölçütlere dayalı hesaplamalar, bildirilen mevcut tüketimle karıştırılmamalı.
Çelik, zaman içinde daha büyük bir potansiyel pazar sunuyor. GIZ, geleneksel çelik üretiminde yakıtın kısmen ikame edilmesi, doğrudan indirgeme süreçlerinde doğal gazın yerini alması ve haddehanelerde ısıtma uygulamaları genelinde teknik talebin yılda yaklaşık 1,65 milyon tona ulaşabileceğini tahmin ediyor. Doğrudan indirgeme, geleneksel yüksek fırın kullanmadan demir cevherindeki oksijenin giderilmesini sağlıyor.
Çelik sektörüne ilişkin bu tahmin, Vietnam'ın mevcut hidrojen üretiminin yaklaşık 3,3 katı; ancak kapsamlı ikame varsayımına dayanıyor. Bu, taahhüt edilmiş bir talep değil. GIZ ayrıca elektronik, cam ve haddeleme çeliği gibi daha küçük kullanım alanlarına da dikkat çekiyor. Bu alanlarda müşteriye yakın üretim, taşıma maliyetlerini düşürebilir ve ticari modelleri denemek için fırsatlar sunabilir.
Elektrik Maliyetleri Ekonomiyi Belirliyor
Elektroliz yoluyla üretilen hidrojenin seviyelendirilmiş maliyetinin tahminen yüzde 60 ila 70'ini elektrik oluşturuyor. Seviyelendirilmiş maliyet, bir projenin ömrü boyunca üretim maliyetlerini hidrojen üretim miktarıyla karşılaştırıyor. Dolayısıyla uygun fiyatlı ve güvenilir yenilenebilir elektriğe erişim, ekonomik fizibilite açısından belirleyici.
GIZ'in 2025 hesaplamaları, ticari beklentilerin uygulamaya göre neden değiştiğini gösteriyor. Yılda 45 ton hidrojen üreten modellenmiş iki sistemde maliyetler kilogram başına 9,66 ve 9,81 dolar. Yılda 450 ton üretim yapan daha büyük modelde ise maliyet kilogram başına 7,49 dolara düşerken yatırım tutarı 38,23 milyon dolara ulaşıyor. Küçük sistemlerin yatırım tutarları ise 4,81 milyon ve 3,96 milyon dolar.
Daha büyük sistemde modellenen iç kârlılık oranı yüzde 12,4; küçük sistemlerde ise yüzde 10,7 ve yüzde 10,6. İç kârlılık oranı, yatırım performansını ölçüyor. Öngörülen gelirlerin, paranın zaman içindeki değeri hesaba katıldıktan sonra maliyetleri aştığını gösteren net bugünkü değer ise üç modelde de pozitif.
Karşılaştırma, varsayımlara bağlı. GIZ, enflasyon ve fiyat artışları dahil 25 yıllık dönemde kilogram başına 10,22 dolarlık gri hidrojen ölçütünü kullanıyor. Raporda ayrıca basınçlı gaz tüplerinde teslim edilen hidrojen için tedarikçilerin mevcut ortalama fiyatı kilogram başına 6,47 dolar olarak veriliyor. Bu iki rakam da bir rafineri veya gübre tesisinde üretilen hidrojenin maliyeti olarak değerlendirilmemeli.
Aynı analizde amonyağın performansı daha düşük. Modellenen yeşil amonyak maliyetleri, geleneksel kilogram başına 0,89 dolarlık ölçüte karşı 1,71 ila 2,31 dolar arasında değişiyor. Üç amonyak modelinin tamamında net bugünkü değer negatif; kilogram başına 0,82 ila 1,42 dolar arasında finansman açığı bulunuyor. Dolayısıyla umut veren bir hidrojen modeli, gübre veya ihraç yakıtı projesinin ticari açıdan uygulanabilir olmasını kendiliğinden sağlamıyor.
Tuyen'in 2024 tarihli makalesinde, GIZ'in farklı bir çalışmasına dayanan projeksiyonda hidrojen maliyetinin 2050'ye kadar kilogram başına 2,76 ila 4,60 avrodan 1,25 ila 1,50 avroya düşeceği belirtiliyor. Daha uzun vadeli bu projeksiyonlar, 2025 modellerinden farklı bir para birimi, tarih ve hesaplama yöntemine dayanıyor. Bu nedenle doğrudan karşılaştırılabilir fiyatlar olarak sunulamazlar.
Yenilenebilir Enerji Potansiyeli, Hazır Elektrik Arzı Anlamına Gelmiyor
Taslak, Vietnam'ın münhasır ekonomik bölgesindeki teknik açık deniz rüzgârı potansiyelini yaklaşık 1.068 gigavat olarak tahmin ediyor ve bunun ASEAN'daki en yüksek potansiyel olduğunu belirtiyor. GIZ de 1.000 gigavatı aşan bir potansiyele işaret ediyor. Teknik potansiyel, belirli koşullar altında geliştirilebilecek kaynağa ilişkin bir tahmin; kurulu kapasiteyi veya elektroliz tesislerinin hemen kullanabileceği elektriği ifade etmiyor.
Yenilenebilir kaynaklar bakımından zengin bölgelerdeki iletim kısıtları engel olmayı sürdürüyor. Projeler ayrıca su arzına, arıtma tesislerine, depolamaya ve hidrojenin müşterilere ulaştırılması için güvenilir düzenlemelere ihtiyaç duyuyor.
GIZ, Mayıs 2023'te onaylanan VIII. Elektrik Gelişim Planı'ndaki yenilenebilir elektrik hedeflerini 2030 için yüzde 30,9 ila 39,2, 2050 için yüzde 67,5 ila 71,5 olarak aktarıyor. 2030 için belirlenen koşullu yüzde 47 hedefi, Adil Enerji Dönüşümü Ortaklığı (JETP) kapsamında sağlanacak desteğe bağlı. Bunlar söz konusu analizde ele alınan planlama rakamları; ölçülmüş elektrik payları değil.
Sanayi ve Ticaret Bakanlığının 3 Mart 2023'te yayımladığı yeşil hidrojen değerlendirmesi, şebekenin kısıtlamaları nedeniyle kullanılamayan yenilenebilir elektriğin kolay ve ucuz bir hidrojen kaynağı sağlayacağını varsaymamak gerektiği konusunda uyarıyor. Enerji Enstitüsünün araştırması, bu elektriğin toplanıp elektroliz tesislerine ulaştırılmasının zor ve maliyetli olacağını, üretilebilecek hidrojen miktarının ise düşük kalacağını ortaya koydu.
Değerlendirme bunun yerine Güney Orta Kıyısı ve güneybatıdaki önemli yenilenebilir enerji kaynaklarının yakın sanayilere arz sağlayabileceğine işaret ediyor. JETP'yi 15,5 milyar dolarlık bir ortaklık olarak tanımlıyor; ancak bu toplam, yalnızca hidrojene ayrılmış bir fon değil. GIZ modelleri de yerel yenilenebilir enerji profillerine ve oksijen ile fazla elektrik satışından elde edilecek ek gelire dayanıyor. Bu nedenle sonuçlar olduğu gibi her bölgeye uygulanamaz.
Dört Koridor Üretimle Müşterileri Birbirine Bağlayabilir
İstişare toplantısında, farklı enerji ve sanayi güçlü yönlerine sahip, gelişmekte olan dört bölgesel koridor belirlendi. Bunlar, kurulmuş hidrojen ticaret ağları değil, geliştirme aşamasındaki fikirler.
- Quang Tri ve Hue: hidrojen üretimini destekleyen rüzgâr kaynakları.
- Ninh Thuan ve Binh Thuan: güneş enerjisi kaynakları ve potansiyel ihracat faaliyetleri.
- Tra Vinh ve Ben Tre: Mekong Deltası biyokütlesi dahil çeşitli enerji kaynakları.
- Ba Ria ve Vung Tau: mevcut petrol ve gaz altyapısıyla bağlantılı olası mavi hidrojen üretimi.
İlk koridorun adı, raporlarda farklı yazılıyor: bir değerlendirmede Quang Te ve Hue, diğerinde Quang Tri ve Hue olarak geçiyor. İkinci adlandırma, 2024 tarihli akademik makalede ele alınan Quang Tri projesinin konumuyla da örtüşüyor.
Mart 2025 tarihli uygulama belgesine ilişkin değerlendirmede Tra Vinh, Ben Tre, Bac Lieu ve Tien Giang'da geliştirilmekte olan dört yeşil hidrojen projesi sıralanıyor. Bu projelerin toplam planlanan kapasitesi yılda yaklaşık 120.000 ton. Projeler hayata geçirilirse bu miktar, ulusal stratejinin 2030'daki alt hedefinin yüzde 120'sine veya üst hedefinin yüzde 24'üne denk gelecek.
Planlanan kapasite, faal üretim anlamına gelmiyor. Aynı uygulama değerlendirmesine göre projelerin çoğu hazırlık veya araştırma aşamasında. Belgede Binh Dinh'de yılda 20.000 ton, Long An'da ise 249 ton üretim öngören tekliflerin yanı sıra başka bölgelerdeki öneriler de sıralanıyor. Söz konusu raporlama döneminde Vietnam'ın hidrojen ihracatı yoktu.
Tuyen'in Mayıs 2024 tarihli makalesinde Ben Tre'deki yeşil hidrojen tesisinin 2024'te faaliyete geçmesi öngörülmüştü. Mart 2025 tarihli uygulama değerlendirmesi ile daha sonraki istişare toplantısında ise projelerin hâlâ geliştirilmekte olduğu ve ticari yeşil veya mavi hidrojen üretiminin bulunmadığı belirtiliyor. Bu nedenle daha önce öngörülen başlangıç tarihi, tesisin açıldığının kanıtı olarak görülmemeli.
Alıcılar ve İzinler Yatırımları Geciktiriyor
Taslakta atıfta bulunulan Sanayi ve Ticaret Bakanlığı anketine göre şirketlerin yüzde 58'inden fazlası hidrojeni önemli bulurken yaklaşık yüzde 68'i sektörde kayda değer bir faaliyette bulunmadı. Bunlar birbirini tamamlayan oranlar değil, ayrı anket bulguları. Sonuçlar, kayda değer bir ilginin yanında uygulamaya dönük katılımın sınırlı olduğunu gösteriyor.
Taslak, bu farkı satın alma mekanizmalarının, fiyat desteğinin ve uzun vadeli finansmanın eksikliğine bağlıyor. Alım anlaşması, müşterinin üretimi satın almayı taahhüt ettiği ve genellikle miktar ile fiyatlandırma koşullarını belirleyen bir sözleşmedir. Böyle bir anlaşma, projenin borcunu geri ödemeye yetecek geliri elde edip edemeyeceğini kredi verenlerin değerlendirmesine yardımcı olur.
Kim, temiz hidrojenin Vietnam'da henüz ticari açıdan uygulanabilir olmadığını ve hazır teknolojinin uygun politikalar ve alım taahhüdünde bulunan müşterilerle eşleştirilmesi gerektiğini söyledi. GIZ'in seçili hidrojen modellerinde elde ettiği olumlu sonuçlar bu değerlendirmeyle zorunlu olarak çelişmiyor: elverişli model sonuçları, genel olarak işleyen bir ticari pazardan farklı; amonyak modelleri ise destek olmadan rekabetçi değil.
Taslağa göre sanayiye yönelik hidrojen projelerinde yatırım onayı ve lisans alma süreci 12 ila 36 ay sürüyor. Sorumluluğun bakanlıklar ve kurumlar arasında dağılması, proje hazırlık sürecindeki belirsizliği artırıyor. GIZ, özel altyapı ve yurt içi ekipman kapasitesinin sınırlı olmasının yanı sıra sertifikasyon ve satın alma anlaşmalarına yönelik kuralların geliştirilmesini de kaygı konusu olarak belirtiyor.
Önerilen Sekiz Adım ve Aşamalı Takvim
Taslak, öncelikli sekiz eylem grubu öneriyor. Öneriler; karbon yoğunluğu tanımını ve tek bir lisans kanalını içeren yasal çerçeve oluşturulmasını, kurumlar arasında koordinasyonu, talep yaratacak araçları, finansal araçları ve menşe sertifikasyonunu, kontrollü mevzuat denemelerini, öncelikli projelere desteği, talep oluşmadan önce ortak altyapı geliştirilmesini ve hedefli uluslararası işbirliğini kapsıyor.
Bunlar, kabul edildiği gösterilen önlemler değil, istişare önerileri. GIZ, yeşil hidrojen ve amonyağa ilişkin hükümler ile vergi, kredi, arazi veya deniz kullanım ücretlerini kapsayan teşvikleri içeren 61/2024/QH15 sayılı Elektrik Kanunu'nu mevcut bir temel olarak tanımlıyor. Ancak proje geliştiricileri, bu hükümlerin uygulanmasını sağlayacak ayrıntılı kurallara hâlâ ihtiyaç duyuyor.
Çalıştayda Doçent Pham Hoang Luong, yenilenebilir enerji üretimini üretim sahasındaki hidrojen tüketimiyle birleştiren pilot projeler önerdi. Ayrıca Japonya, Güney Kore, Almanya ve Avustralya ile ortaklıkların yanı sıra yatırım desteği, teknik standartlar, deneme amaçlı alım sözleşmeleri ve resmi kalkınma yardımı, imtiyazlı finansman ve JETP aracılığıyla proje hazırlık fonu sağlanmasını önerdi.
Politika geçmişi ile önerilen aşamalar, tamamlanan kilometre taşlarını geleceğe yönelik hedeflerden ayırıyor:
- Ekim ve Kasım 2022: Vietnam'da hidrojen araştırma çalıştayları ve teknoloji sunumları düzenlendi.
- 3 Mart 2023: Bakanlık, yenilenebilir hidrojen üretim potansiyeline ilişkin değerlendirmesini yayımladı.
- 7 Şubat 2024: 165/QD-TTg sayılı Karar'la ulusal hidrojen stratejisi onaylandı.
- 5 Mart 2025: Uygulama belgesinde geliştirilmekte olan projeler ve mevcut sanayi kullanımı kayda geçirildi.
- 2026–2028: Luong, pilot ve demonstrasyon projeleri, teknik standartlar ve finansman desteği önerdi.
- 2028–2040: Önerilen bu aşama, pazarların, şebekelerin, depolamanın, lojistiğin ve sanayi merkezlerinin genişletilmesine odaklanıyor.
- 2040–2050: Öneri, hidrojen, temiz amonyak ve metanol için ihracat koridorları oluşturulmasını öngörüyor.
GGGI ve NIC, Kore Yeşil Yeni Düzen Güven Fonu'nun desteğiyle politika, finansman, teknoloji ve sanayi aktörlerini bir araya getirmek için çalışıyor. Uzman ekibi, piyasa raporunu tamamlamadan önce çalıştayda alınan görüşleri bir araya getirecek. İstişare toplantısına ilişkin açıklamalarda raporun yayımlanma takvimi veya projelere ilişkin yatırım kararı tarihi duyurulmadı.
Özetle
- Vietnam yılda yaklaşık 500.000 ton geleneksel hidrojen üretiyor. Üretim ağırlıklı olarak gübre ve rafinaj sektörlerinde kullanılıyor.
- Strateji, 2030'a kadar yılda 100.000 ila 500.000 ton daha temiz üretim kapasitesine, 2050'de ise 10 milyon ila 20 milyon tona ulaşmayı hedefliyor.
- Geliştirilmekte olan dört projenin toplam planlanan kapasitesi yılda yaklaşık 120.000 ton; ancak planlanan kapasite faal üretim anlamına gelmiyor.
- Elektroliz yoluyla üretim maliyetlerinin yüzde 60 ila 70'ini elektrik oluşturuyor; hidrojen ve amonyak uygulamalarının ticari beklentileri büyük farklılıklar gösteriyor.
- Alım taahhüdünde bulunan müşteriler, finansman, sertifikasyon, altyapı ve izinler, yatırım hazırlığında belirleyici olmaya devam ediyor.
- Taslak sekiz eylem grubu öneriyor; istişarede alınan görüşler nihai rapora henüz eklenmedi.






