Maaş Farkı ve Taşınma Endişeleri Artarken Güney Kore’de Kamu Bankalarının Cazibesi Azalıyor

10 dakikalık okuma
Maaş Farkı ve Taşınma Endişeleri Artarken Güney Kore’de Kamu Bankalarının Cazibesi Azalıyor

Artan Personel Devri Bir Zamanların Gözde Kariyerlerini Zorluyor

Korea Development Bank’te erkek çalışan devir oranı, 2021’deki yüzde 3 seviyesinin üç katına çıkarak 2025’te yüzde 9’a ulaştı. Industrial Bank of Korea’da oran aynı dönemde yüzde 1,7’den yüzde 6,2’ye yükseldi. Bu artışlar, Güney Kore hükümetinin desteklediği kredi kuruluşlarının ücretler konusunda ticari bankaların gerisinde kalması ve genel merkezlerini Seul dışına taşıma yönündeki siyasi baskıyla karşı karşıya olduğu bir dönemde yaşanıyor.

İçindekiler
  1. Artan Personel Devri Bir Zamanların Gözde Kariyerlerini Zorluyor
  2. Üç Bankanın Tümünde Ayrılanların Sayısı Artıyor
  3. Maaş Avantajı Tersine Döndü
  4. Kamu Bankaları Özel Sektör Ücretleriyle Neden Yarışamıyor?
  5. Genel Merkezlerin Taşınması Seçim Gündemine Giriyor
  6. Sendikalar Finansın Yoğunlaşmasının Faydalarını Savunuyor
  7. Genç Çalışanlar Kurumda Kalmanın Değerini Yeniden Hesaplıyor
  8. Personel Baskısı Bankaların Ötesine Taşıyor
  9. Yanıtın Odağında Ücret Kuralları ve Yer Seçimi Var
  10. Öne Çıkan Noktalar

Kamu kurumlarına ilişkin açıklama sistemi ALIO’da yayımlanan veriler, KDB, IBK ve Korea Eximbank’te ayrılan çalışan sayısının arttığını, ortalama çalışma süresinin ise kısaldığını gösteriyor. Uzun süredir çalışılabilecek en iyi yerler arasında görülen bu kurumlarda yaşanan değişim, prestij, iş güvencesi ve bir dönem büyük ticari bankalarla aynı düzeyde ya da onların üzerinde olan ücretler üzerine kurulu itibarı zorluyor.

Aileler onlarca yıl boyunca çocuklarını bu işleri hedeflemeye teşvik etti; mezunlar da bir kamu bankasında işe girmeyi ömür boyu güvenceye giden bir yol olarak gördü. Kamu bankaları aynı zamanda ülkeye hizmet etme duygusu sunuyordu: Çalışmaları, öncelikle ticari kâra odaklanmak yerine sanayinin gelişimini, şirketleri ve ihracatı destekliyordu.

15 Mayıs 2026 itibarıyla bu istihdam düzeni giderek daha fazla baskı altında. Hükümet ücret artışlarını sınırlıyor, özel finans kuruluşları daha esnek ücretlendirme sunabiliyor ve genel merkezleri taşıma önerileri, aileleri ve kariyerleri başkentte kök salmış çalışanları huzursuz ediyor.

Personel devir oranları hem gönüllü istifaları hem de zorunlu emeklilikleri kapsıyor. Buna rağmen sektör yetkilileri, çalışanların kurumlarda kalma isteğinde daha kapsamlı bir değişim yaşandığını belirtiyor. Ayrılma oranlarının yanı sıra ortalama çalışma süresinin düşmesi, çalışanların bu kurumlarda 2021’e kıyasla daha az zaman geçirdiğini ortaya koyuyor.

Reklam

Üç Bankanın Tümünde Ayrılanların Sayısı Artıyor

KDB, 2021 ile 2025 arasında erkek çalışan devir oranında yüzde 6 puanlık artışla en büyük yükselişi kaydetti. IBK’deki artış 4,5 puan oldu ve oran önceki seviyesinin üç katını aştı. Geleneksel olarak daha istikrarlı görülen Korea Eximbank’te de oran yüzde 3,2’den yüzde 4,1’e çıktı.

Sektör genelinde kadın çalışan devir oranları da yükseldi. Korea Eximbank’te oran 2021’de yüzde 0,7 iken 2025’te yüzde 2,6’ya ulaştı. Kurumların çoğunda erkek çalışanların devir oranı kadınlarınkinden daha hızlı yükseliyor; bu nedenle erkek çalışanlar arasındaki değişim özellikle dikkat çekiyor.

Her bankada ortalama çalışma süresi geriledi. KDB’de ortalama süre 2021’de 199 ay iken 2025’te 185 aya indi; düşüş 14 ay oldu. IBK’de de 209 aydan 195 aya gerileyerek aynı düşüş kaydedildi. Korea Eximbank’te ortalama süre dört ay azalarak 155 aydan 151 aya düştü.

Dolayısıyla KDB ve IBK’de ortalama çalışma süresi bu dönemde bir yıldan fazla kısaldı. Çalışanların daha erken ayrılması ve yeni işe girenlerin bankalarda daha az zaman geçirmesi, bu kurumları önceki kuşaklar için cazip kılan uzun kariyer geleneğini zayıflatıyor.

Maaş Avantajı Tersine Döndü

Artan memnuniyetsizliğin başlıca nedenlerinden biri ücret. Kamu bankalarının maaşları bir zamanlar ülkenin en büyük dört ticari bankası KB Kookmin, Shinhan, Hana ve Woori’deki ücretlerle aynı düzeydeydi ya da onları aşıyordu. Bu avantaj 2019 civarında azalmaya başladı ve zamanla tersine döndü.

2025’te kamu kontrolündeki üç büyük bankanın daimi çalışanlarının ortalama yıllık maaşı 115,94 milyon won, yani yaklaşık 78 bin dolardı. Önde gelen dört ticari bankada ortalama ücret 120 milyon wona yakındı; böylece kamu bankaları yaklaşık 4 milyon won geride kaldı.

Fark, farklı bir çalışan kapsamına göre hesaplandığında IBK’de daha da büyüktü. Bankadaki tüm çalışanların ortalama toplam ücreti 2025’te 97 milyon won oldu; bu, ticari bankalardaki rakamdan yaklaşık 23 milyon won daha düşüktü. 115,94 milyon wonluk rakam üç kamu bankasının daimi çalışanlarını kapsarken IBK’ye ilişkin 97 milyon wonluk rakam bankanın tüm çalışanlarını kapsıyor.

Kurumlar arasında geçiş yapabilen finans çalışanları için bu fark, başka bir işveren aramak üzere doğrudan bir teşvik oluşturuyor. Bir bankacılık sektörü yetkilisi, artan ücret farkının çalışanların bankalarının kamu hizmeti misyonuna bağlılığını nasıl etkilediğini şöyle anlattı:

Ticari bankalarla aradaki ücret farkı büyüdükçe, kamu bankasında çalışmanın getirdiği gurur ve sorumluluk duygusu bu farkı kapatmaya yetmiyor. Sonuç olarak, giderek daha fazla genç çalışanın ticari bankalara ya da aracı kurumlara geçtiği görülüyor.

Reklam

Kamu Bankaları Özel Sektör Ücretleriyle Neden Yarışamıyor?

Hükümetin ücret kontrolleri, kamu bankalarının rakip ücret tekliflerine karşılık verme kapasitesini sınırlıyor. Bu kurumlar toplam ücret bütçesi tavanlarına tabi; yani çalışanlara ücret ve zam olarak topluca dağıtabilecekleri tutarın bir sınırı var.

Kamu bankaları için belirtilen türde bir hükümet kısıtlaması ticari bankalar için geçerli değil. Her iki grup da aynı finans yetenek havuzundan işe alım yapıyor, ancak özel işverenler tekliflerini yükselttiğinde kamu kurumlarının ücretleri artırma imkânı daha sınırlı kalıyor.

Bu durum, işe alım ve çalışanları elde tutma konusunda giderek büyüyen bir dezavantaj yaratıyor. Bir kamu bankasının da ticari bir kredi kuruluşu kadar deneyimli bir analiste ya da müşteri ilişkileri yöneticisine ihtiyacı olabilir; ancak ücret pazarlığı yapabileceği alan, kurumun ücret harcamalarını düzenleyen kurallarla sınırlı.

Emeklilik düzenlemeleri de başka bir memnuniyetsizlik kaynağı. Ticari bankalar çoğu zaman emeklilik teşvikleri ve çocukların eğitimi için iki ya da üç yıllık maaşa denk fonlar sunuyor. Kamu bankalarında ise gönüllü emekliliği seçen çalışanlara, ücret zirvesi dönemindeki maaşlarının yalnızca yüzde 45’i kıdem tazminatı olarak ödeniyor.

Ücret zirvesi sistemi, çalışanın kariyerinin son döneminde belirlenen bir süre boyunca maaşını düşürüyor. Bu nedenle kamu bankasında kalıp kalmamayı değerlendiren çalışanların hem mevcut ücretlerini hem de ileride ayrılmaları hâlinde geçerli olacak mali koşulları göz önünde bulundurması gerekiyor. Kariyerlerinin orta ve son dönemlerini planlayan profesyoneller için ticari bankaların sunduğu paketlerle aradaki fark önemli bir etken olabiliyor.

Genel Merkezlerin Taşınması Seçim Gündemine Giriyor

Daegu, IBK çalışanları için bir başka belirsizlik kaynağı hâline geldi. 3 Haziran’da yapılacak yerel seçimler öncesinde kentteki siyasi adaylar, bankanın genel merkezini buraya taşıma sözü verdi. Korea Deposit Insurance Corporation ve Korea Eximbank’in taşınması da benzer tartışmalara konu oldu.

Bu vaatler bölgesel seçmenlerin desteğini kazanmayı amaçlasa da adı geçen kurumların çalışanlarını da etkiliyor. Hayatlarını Seul’de kurmuş genç çalışanlar; nerede yaşayacaklarını, ailelerinin nerede çalışacağını ve çocuklarının nerede eğitim göreceğini yeniden değerlendirmek zorunda kalabilir.

KDB de benzer bir anlaşmazlığı daha önce yaşadı. Genel merkezi Busan’a taşıma yönündeki, hükümetin 2022 ve 2023’te desteklediği girişim, özellikle kariyerlerinin ve özel yaşamlarının sekteye uğramasından endişe eden genç çalışanların güçlü tepkisiyle karşılaştı.

Taşınma girişiminin başlamasının ardından etkilenen kurumlarda istifalar keskin biçimde arttı. Etkilenen kredi kuruluşlarından birinde ayrılanların sayısının, taşınma görüşmelerinin ardından 30’dan 100’e çıktığı bildirildi. Bu rakamla ilişkilendirilen kuruluşun adı açıklanmadı.

Önemli tarihler, ücret kaygılarının ve taşınma anlaşmazlıklarının birkaç yıla yayılan gelişimini gösteriyor:

  • 2019 civarı: Kamu bankalarının büyük ticari kredi kuruluşlarına kıyasla sahip olduğu ücret avantajı azalmaya başladı.
  • 2021: Erkek çalışan devir oranı KDB’de yüzde 3, IBK’de yüzde 1,7, Korea Eximbank’te yüzde 3,2 oldu.
  • 2022 ve 2023: KDB’yi Busan’a taşıma yönündeki hükümet destekli girişim çalışanların tepkisine yol açtı.
  • 2025: Üç büyük kamu bankasının tümünde personel devir oranı yükseldi, ortalama çalışma süresi kısaldı.
  • 15 Mayıs 2026: Ücret farklılıkları ve genel merkezin nereye taşınacağına ilişkin belirsizlik, kamu bankalarındaki kariyerlerin cazibesini azaltmayı sürdürdü.
  • 3 Haziran: Yerel seçimler, IBK’yi Daegu’ya taşıma vaatlerinin siyasi zeminini oluşturuyor.
Reklam

Sendikalar Finansın Yoğunlaşmasının Faydalarını Savunuyor

Kore Finans Sektörü Sendikası, taşınma önerilerine güçlü biçimde karşı çıkıyor. Sendikanın itirazı, finans kuruluşlarının birlikte çalışma biçiminin yanı sıra taşınmanın çalışanlarda yaratabileceği sıkıntıları da kapsıyor.

Sendika, resmî açıklamasında finansın bir arada bulunmasının neden değerli olduğunu düşündüğünü şöyle anlattı:

Finans, ağ etkilerinin ve ölçek ekonomilerinin en üst düzeye çıktığı bir sektördür; sermaye ve bilginin yoğunlaşması yenilikçiliği ve verimliliği güvence altına alır.

Ağ etkisi, birbiriyle bağlantılı kuruluşların bir arada bulunmasının her birini diğerleri için daha yararlı hâle getirebilmesi anlamına geliyor. Finansta bankalar; şirketlerle, düzenleyici kurumlarla ve diğer finans kuruluşlarıyla kolayca iletişim kurmaktan fayda sağlıyor. Ölçek ekonomisi ise daha büyük ölçekte faaliyet göstermenin işleri daha verimli hâle getirebilmesini ifade ediyor.

Sendika temsilcileri, kamu bankalarının Seul dışına taşınmasının bu ilişkileri sekteye uğratacağını savunuyor. Endişeleri, aradaki mesafenin kurumların günlük çalışmalarında iş birliği yaptığı şirketler, kurumlar ve finans kuruluşlarıyla yakın iletişim kurmasını zorlaştırması.

Çalışanlar ayrıca pratik açıdan farklı maliyetlerle karşılaşıyor. Genel merkezin taşınması konut ve emlak değerlerini, aile düzenini, eğitime erişimi ve eşlerin işini etkileyebilir. Coğrafi hareketliliğin zaten düşük olduğu bir toplumda zorunlu taşınma ihtimali, yeni bir fırsattan çok cezalandırılma gibi hissedilebilir. Pek çok çalışan için mesele, işe gidiş geliş süresinin çok ötesine uzanıyor.

Genç Çalışanlar Kurumda Kalmanın Değerini Yeniden Hesaplıyor

Genç Güney Koreli profesyoneller, büyük bir kurumda ömür boyu çalışmayı çoğu zaman başarının en açık göstergesi sayan savaş sonrası kuşaktan farklı bir kariyer anlayışına sahip. Önceki kuşaklar, iş güvencesi ve toplumsal statü karşılığında daha düşük bir maaşı kabul etmeye daha yatkındı.

Bugünün çalışanları toplam ücreti, iş ve özel yaşam arasındaki dengeyi, nerede yaşayacakları üzerindeki özgürlüğü ve işveren değiştirme imkânını değerlendiriyor. Saygın bir kurumda çalışmanın hâlâ değeri var, ancak kariyer kararını tek başına belirlemek yerine başka önceliklerle yarışıyor.

KDB ve IBK, bir zamanlar çalışmalarına atfedilen kamu öneminden güç alıyordu. Çalışanlar işleriyle ulusal sanayinin gelişimi ya da ihracat artışı arasında doğrudan bir bağ kurabiliyordu. Özel işverenler daha yüksek ücret verirken siyasi kararlar da belirsizlik yarattıkça, bu amaç duygusunu kurumda kalmak için bir gerekçe olarak sürdürmek zorlaşıyor.

Ticari bankalar ve aracı kurumlar bu huzursuzluktan yararlanıyor. Mevcut yasalar kamu kurumlarının sunamadığı performansa bağlı ikramiyeler, hisse opsiyonları ve esnek yan haklar sağlayabiliyorlar. Hisse opsiyonları, çalışanlara belirli koşullarla şirket hissesi satın alma hakkı vererek maaşın dışında başka bir ödül imkânı sunuyor.

Otuzlu ve kırklı yaşlarındaki iddialı analistler ve müşteri ilişkileri yöneticileri için kamu bankasında kalmanın fırsat maliyeti giderek büyüyor: başka yerde elde edebilecekleri gelir ve kariyer olanaklarından vazgeçiyorlar. Kurumların çoğunda erkek çalışan devir oranının daha hızlı artması, hane gelirinin başlıca sorumluluğunu taşıyan çalışanların ya da aile gelirini artırma ihtiyacı hissedenlerin üzerindeki baskıyla da ilişkilendirildi.

Reklam

Personel Baskısı Bankaların Ötesine Taşıyor

Güney Kore’nin kamu bankaları, ülkenin kalkınma finansmanını, ihracat kredilerini ve sanayi faaliyetlerini destekliyor. Ticari bankalardan farklı olarak temel amaçları kısa vadede kâr elde etmek değil, daha geniş ekonomik hedeflere hizmet etmek.

İhracat kredisi, yurt dışına satış yapan işletmelerin finansmanına yardımcı oluyor. Sanayi ve kalkınma finansmanı ise ülkenin ekonomik öncelikleriyle bağlantılı projeleri destekliyor. Bu görevleri yerine getirmek için karmaşık teklifleri değerlendirebilen, finansal riskleri anlayan ve uluslararası ortaklarla çalışabilen çalışanlara ihtiyaç var.

Ayrılmaların sürmesi bu sorumlulukların yerine getirilmesini zorlaştırabilir. Deneyimli çalışanlar borçlular, projeler ve müzakereler hakkında bilgi birikimi taşıyor; yerlerine yeni çalışan bulmak ve onları eğitmek zaman alıyor. Bankaların nitelikli çalışanları elde tutma kapasitesinde uzun süreli bir düşüş yaşanması, destekledikleri şirketler ve ekonomik programlar için sorun yaratabilir.

Dolayısıyla mesele, bir bankanın çalışmak için hâlâ cazip olup olmamasından daha büyük. Kamu yararına yönelik ekonomik hedefleri gerçekleştirmek için kurulan kurumların bu hedefleri yerine getirecek yeterli uzmanlığa sahip olması gerekiyor. Süregelen ücret dezavantajı ve kuruluşların nerede bulunacağına ilişkin belirsizlik, bu çalışmaların dayandığı iş gücünü zayıflatabilir.

Yanıtın Odağında Ücret Kuralları ve Yer Seçimi Var

Personel kaybına karşı olası adımlardan biri toplam ücret bütçesi tavanlarını değiştirmek. Bu sınırların kaldırılması ya da esnetilmesi, kamu bankalarına çalışanları çekmek için daha fazla hareket alanı sağlayabilir; ancak hükümetin mali disiplini korumaya yönelik daha geniş hedefleriyle çelişebilir.

Genel merkezlerin nerede bulunacağına ilişkin kararların kesinleşmesi, kaygıların bir başka kaynağını giderebilir. Açık ve kalıcı bir karar, çalışanların taşınma ihtimalini tekrar tekrar değerlendirmek zorunda kalmadan konut, aile düzeni ve kariyer planı yapmasına imkân tanır.

Bazı analistler, kamu bankalarının iş güvencesine ve kamu yararına yönelik çalışmalara daha fazla ağırlık vererek yeniden cazibe kazanabileceğini öne sürdü. Bu özellikler bankaların geçmişte popüler olmasının temel nedenlerindendi; ancak maaşlar piyasanın daha da gerisinde kaldıkça genç çalışanları çekme güçleri zayıflıyor.

Bir zamanlar bu bankalarda uzun kariyerleri mümkün kılan istihdam ilişkisi yıpranıyor. Ulusal prestij ve kamu hizmeti misyonu hâlâ önem taşıyor; ancak eskiden bu güçlü yönlerine güvenen kurumlar şimdi daha yüksek ücret sunabilen rakiplerle ve çalışanları huzursuz eden siyasi önerilerle karşı karşıya. ALIO verileri, bu değişimi hem ayrılan çalışan sayısında hem de ortalama çalışma süresindeki düşüşte ortaya koyuyor.

Öne Çıkan Noktalar

  • KDB’de erkek çalışan devir oranı 2021’de yüzde 3’ten 2025’te yüzde 9’a, IBK’de ise yüzde 1,7’den yüzde 6,2’ye yükseldi.
  • Korea Eximbank’te erkek çalışan devir oranı yüzde 3,2’den yüzde 4,1’e çıkarken kadın çalışanların oranı yüzde 0,7’den yüzde 2,6’ya yükseldi.
  • Ortalama çalışma süresi KDB ve IBK’de 14 ay, Korea Eximbank’te dört ay kısaldı.
  • Üç kamu bankasının daimi çalışanları 2025’te ortalama 115,94 milyon won kazanırken büyük ticari bankalardaki ortalama ücret yaklaşık 120 milyon won oldu.
  • IBK’de tüm çalışanların ortalama ücreti 97 milyon wonla ticari bankalardaki rakamın yaklaşık 23 milyon won altında kaldı.
  • Hükümetin ücret tavanları ve daha az avantajlı gönüllü emeklilik koşulları, kamu bankalarının mali açıdan cazibesini sınırlıyor.
  • IBK’yi Daegu’ya taşıma önerileri, KDB’yi 2022 ve 2023’te Busan’a taşıma tartışmalarını izliyor.
  • Finans sendikaları; iş bağlantılarını, verimliliği ve çalışan ailelerinin yaşayacağı sıkıntıları gerekçe göstererek taşınmaya karşı çıkıyor.
  • Deneyimli çalışanların kaybının sürmesi kalkınma finansmanını, ihracat kredilerini ve sanayi desteğini baskı altına alabilir.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir