Takaichi Anayasa Değişikliği İçin Harekete Geçerken Japonya’da Gençler 9. Maddeyi Savunmak İçin Sokağa Çıktı

12 dakikalık okuma
Takaichi Anayasa Değişikliği İçin Harekete Geçerken Japonya’da Gençler 9. Maddeyi Savunmak İçin Sokağa Çıktı

Anayasa Tartışması Yoğunlaşırken 36 Bin Kişi Toplandı

Japonya'nın pasifist anayasasını savunmaya yönelik büyüyen kampanyanın en büyük gösterisinde, 19 Nisan 2026'da Ulusal Meclis binasının önünde yaklaşık 36 bin kişi toplandı. Kalabalık, şubat sonundaki 3 bin 600 kişiden mart sonundaki 24 bin kişiye yükselmişti. Nisan ayında parlamentonun çevresindeki dar sokakları ışıklı çubuklar doldurdu; anayasa değişikliğine karşı çıkış, görünür bir halk hareketine dönüştü.

İçindekiler
  1. Anayasa Tartışması Yoğunlaşırken 36 Bin Kişi Toplandı
  2. 9. Madde Ne Anlama Geliyor?
  3. Büyüyen Kampanya: Tarih Tarih
  4. Işıklı Çubuklar Gençleri Sokağa Çekiyor
  5. Füzeler, İran Savaşı ve Çatışmaya Sürüklenme Kaygısı
  6. Silah İhracatı Yeni Bir Cephe Açıyor
  7. Değişmeyen Metinden Daha Fazlasına Neden Karşı Çıkıyorlar?
  8. Yeni Kuşak Önceki Protestoların Mirasını Devralıyor
  9. Bölgesel Tepkiler ve Harcamalarda Öncelik Tartışması
  10. Halk Oylamasına Giden Parlamenter Süreç
  11. Öne Çıkanlar

Üniversite öğrencisi 22 yaşındaki Gohta Hashimoto, direnişin sıra dışı bir simgesi olan oyuncak bir ışın kılıcı taşıyordu. 9. Madde'yi korumak için imza kampanyası başlatan mitingde, bu harekete neden katıldığını anlattı.

Japonya'da aşırı sağ partilerin yükselişinden bu yana, yaklaşık bir yıldır anayasaya ilgi duyuyorum,

Ülkemi barış içinde tutan ve anayasayı koruyan bir hareketin parçası olmak istedim.

Başbakan Sanae Takaichi ise tam tersi yönde ilerliyor. Nisan ortasında, Liberal Demokrat Parti'nin 70. kuruluş yıl dönümü kongresinde anayasa reformu için "zamanın geldiğini" ilan etti ve bir yıl içinde resmî bir değişiklik önerisi sunmayı planladığını açıkladı.

Japonya hükümeti ayrıca 7 Nisan'da silah ihracatı kısıtlamalarını önemli ölçüde gevşetmişti. İhracat kararı ile anayasa değişikliği girişimi, savaş, askerî iş birliği ve ulusal kimlikle ilgili soruları sokaklara taşıdı.

Akıllı telefon verilerinin analizi, gösterilerin çarpıcı bir özelliğini ortaya koydu: 30'lu yaşlardakiler en büyük yaş grubunu oluştururken, katılımcıların yüzde 20'den fazlası 20'li yaşlarındaydı; kadınların oranı ise yüzde 60'tı. Uzun süredir yaşlı barış aktivistleriyle özdeşleşen kampanya, kendi gelecekleri için kaygı duyan genç kuşağı da çekiyor.

Reklam

9. Madde Ne Anlama Geliyor?

Japonya'nın 1947 tarihli anayasasının 9. maddesi, ulusun egemenlik hakkı olarak savaştan vazgeçiyor ve silahlı kuvvet bulundurulmasını yasaklıyor. General Douglas MacArthur yönetimindeki Amerikan işgal makamlarınca hazırlanan madde, yaklaşık 80 yıldır Japonya'nın güvenlik politikasını şekillendiriyor.

Buna rağmen Japonya, Öz Savunma Kuvvetleri'ni (SDF) bulunduruyor. Anayasa tartışmasının odağında bu kuvvetlerin 9. madde kapsamındaki yeri ve neler yapmalarına izin verilmesi gerektiği var. Ülkenin askerî rolü onlarca yıl boyunca, gücün yurt dışında kullanılmasını ve müttefiklerle birlikte askerî operasyonlara katılmayı sınırlayan savunma odaklı bir yaklaşımla kısıtlandı.

Takaichi, suikasta uğrayan eski Başbakan ve akıl hocası Shinzo Abe'nin anayasa değişikliği gündemini devraldı. Değişikliği, Japonya'nın "normal bir ülke" olma yolculuğunu tamamlaması olarak sunuyor. Karşı çıkanlar ise barış anayasasını, Japonya'nın sınırlarının ötesindeki savaşlara katılmasına karşı bir güvence olarak görüyor.

Bir gösterici, bu kaygıyı ülkenin ABD'yle ilişkisi üzerinden dile getirdi.

Anayasa, bu bölgedekiler de dahil olmak üzere Amerika'nın savaşlarının dışında kalmamızı sağlıyor. Bunun değişebileceği düşüncesi beni gerçekten öfkelendiriyor.

9. madde, metni değiştirilmeden daha geniş biçimde yorumlandı. Abe, 2015'te maddeyi "kolektif öz savunmaya" izin verecek şekilde genişletti. Bu, Japonya doğrudan tehdit altında olmasa bile Japon kuvvetlerinin saldırıya uğrayan bir müttefikine yardım edebilmesi anlamına geliyor. Sonraki yönetimler, anayasayı resmen değiştirmeden, saldırı gerçekleşmeden önce hedeflere yönelik harekât imkânları edindi ve yurt dışına asker konuşlandırma izinleri aldı.

Dolayısıyla göstericilerin kaygısı hem 9. maddenin metniyle hem de bu madde uyarınca izin verilen askerî faaliyetlerle ilgili. Hükümet, yürütme kararlarıyla politikaları ve yorumları değiştirebilirken anayasanın kendisini değiştirmek için parlamentonun onayı ve halk oylaması gerekiyor.

Büyüyen Kampanya: Tarih Tarih

Gösteriler, asker konuşlandırmaları, ihracat politikasındaki değişiklik ve Takaichi'nin anayasa değişikliği taahhüdünü yinelemesiyle aynı dönemde gelişti. 30 Nisan'a kadar yaşanan başlıca gelişmeler, tartışmanın ne kadar hızlı ivme kazandığını gösteriyor.

  • Şubat 2026: Erken seçim, LDP'ye parlamentonun güçlü alt kanadında üçte iki çoğunluk sağladı.
  • Şubat sonu: Gösteriye yaklaşık 3 bin 600 kişi katıldı.
  • Mart sonu: Protestocuların sayısı yaklaşık 24 bine çıktı.
  • 31 Mart: Menzili 1.000 kilometreyi aşan füzeler Kumamoto ve Shizuoka eyaletlerinde konuşlandırıldı.
  • 7 Nisan: Hükümet, ölümcül silah ihracatına yönelik uzun süreli yasağı kaldırdı.
  • 9 Nisan: Japonya genelinde 130'dan fazla noktada eş zamanlı gösteriler düzenlendi.
  • Nisan ortası: Takaichi, bir yıl içinde anayasa değişikliği önerisi sunmayı planladığını açıkladı.
  • 19 Nisan: Ulusal Meclis binasının önünde yaklaşık 36 bin gösterici toplandı.

19 Nisan'daki katılım, şubat sonundaki 3 bin 600 kişilik sayının 10 katına, mart sonundaki 24 bin kişinin ise bir buçuk katına ulaştı. Gösterilerin 130'dan fazla noktaya yayılması, muhalefetin Tokyo'da parlamento çevresindeki sokaklarla sınırlı olmadığını da ortaya koyuyor.

Reklam

Işıklı Çubuklar Gençleri Sokağa Çekiyor

Göstericiler, Güney Kore'nin görevden azledilen Devlet Başkanı Yoon Suk Yeol'a karşı Aralık 2024'te düzenlenen protestolardan görsel bir anlatım ödünç aldı. Işıklı çubuklar dayanışmayı ifade eden ışık dalgaları oluştururken akıllı telefonlar ve sosyal medya, daha önce siyasi faaliyetlerden uzak duran insanları bir araya getirmeye yardımcı oluyor.

28 yaşındaki yazılımcı Yuri Hioki, Tokyo'daki mitingde parlak sarı bir ışıklı çubuk taşıyordu. Bu aksesuarın katılımı nasıl daha az göz korkutucu hâle getirdiğini anlattı.

Bunlardan birini elinizde tutunca yalnız olmadığınızı fark ediyorsunuz,

Gelip protestoya katılma cesaretini veriyor.

Diğer katılımcılar, 9. Madde'ye atıfta bulunan 9 rakamı şeklindeki balonlar taşıdı. Dövizlerde "Bomba değil, kedi" ve "Kimse savaşa gönderilmemeli" yazıyordu. Oyuncak ışın kılıçları, ışıklı çubuklar ve kolay anlaşılır sloganlar, gösterilere Japonya'daki önceki protesto kuşaklarından farklı bir görünüm kazandırıyor.

Genç katılımcılar, siyasetin çoğu zaman rahatsız edici ya da tabu bir konu olarak görüldüğü toplumsal alışkanlığa da karşı çıkıyor. Hashimoto, siyasi kararlarda kimin sorumluluk alması gerektiğine ilişkin düşüncesinin nasıl değiştiğini anlattı.

Siyaseti hep yaşlılara ait bir şey olarak gördüm ama böyle düşünmek, geleceğimi başkasına bırakmak gibi geliyor,

Şimdiye kadar anayasanın gençlerin uğruna mücadele etmesi gereken bir şey olduğunu hiç düşünmemiştim.

Hareket artık öğrencilerin yanı sıra aileleri, ofis çalışanlarını ve önceki barış kampanyalarından deneyimli aktivistleri de kapsıyor. Hareketin erişimi, daha önce hiç gösteriye katılmamış kişilerin de kendilerini katılmaya hazır hissedip hissetmemesine bağlı.

Füzeler, İran Savaşı ve Çatışmaya Sürüklenme Kaygısı

31 Mart'ta Kumamoto ve Shizuoka eyaletlerine uzun menzilli füzeler konuşlandırıldı. 1.000 kilometreden uzaktaki hedefleri vurabilen bu silahlar, "düşman üssünü vurma kabiliyeti" olarak tanımlanan özelliklere sahip. Basitçe ifade etmek gerekirse bu füzeler, Japonya'nın kendi topraklarından çok uzaktaki askerî hedefleri vurmasına imkân tanıyor.

Göstericiler, bu konuşlandırmaları savunma odaklı askerî tutumdan saldırı operasyonları yürütebilme kapasitesine geçiş olarak değerlendiriyor. İran savaşı ve ABD Başkanı Donald Trump'ın dış politikasıyla ilgili belirsizlikler kaygılarını artırıyor.

Sophia Üniversitesi'nde siyaset bilimi profesörü olan Koichi Nakano, bu gelişmelerin daha fazla gencin harekete katılmasına yardımcı olduğunu söyledi.

Savaş, Takaichi döneminde Japonya'nın yasa dışı bir çatışmaya sürüklenebileceği riskini insanların yakından hissetmesine yol açtı,

Çok daha fazla insan, savaşa karşı son savunma hattı olarak gördükleri 9. Madde'ye desteklerini göstermeleri gerektiğini düşünüyor.

Genç aktivistlerin bazıları, anayasa değişikliğinin kendi kuşaklarını zorunlu askerliğe ya da çatışma bölgelerine gönderilme riskine maruz bırakmasından korkuyor. Onlara göre hukuki ifadeler üzerine yürütülen tartışma, kişisel güvenlikle ve bir müttefikin çatışmasına sürüklenme ihtimaliyle yakından bağlantılı.

Göstericiler "Amerika'ya yaranmayı bırakın" sloganı atıyor ve "Anayasaya dokunmayın" yazılı pankartlar taşıyor. Bu mesajlar, değişiklik kampanyasını Japonya'nın güvenliğiyle ilgili bağımsız bir karar olarak değil, Washington'ın jeopolitik taleplerine boyun eğme olarak çerçeveliyor.

Reklam

Silah İhracatı Yeni Bir Cephe Açıyor

Takaichi hükümeti, ihracat politikasındaki değişikliği kabine ve Ulusal Güvenlik Konseyi aracılığıyla onayladı. 7 Nisan'daki karar, 80 yıldır yürürlükte olduğu belirtilen yasağı kaldırarak Japonya'nın savaş uçakları, füzeler ve savaş gemileri dahil ölümcül teçhizatı müttefik ülkelere ihraç etmesinin önünü açtı.

Potansiyel alıcılar arasında Avustralya da bulunuyor. Avustralya kısa süre önce Mitsubishi Heavy Industries'in 11 savaş gemisi inşa etmesi için 7 milyar dolarlık bir anlaşma imzaladı. Yeni kurallar, Japon üreticilerin askerî teçhizatı yurt dışında satabilmesi için daha geniş bir imkân sunuyor. Avustralya, kararın sağladığı "düzenleyici netliği" memnuniyetle karşıladı.

Alıcı ülkelerin Birleşmiş Milletler Şartı'na bağlılık taahhüdünde bulunması gerekiyor. İhracat kuralları, Japonya'nın ulusal güvenliğini ilgilendiren "özel durumlar" için muafiyetlere de izin veriyor. Eleştirmenler bu istisnayı, korumak istedikleri pasifist ilkelerin etrafından dolaşmaya yetecek kadar geniş bir açık olarak görüyor.

Duyurunun ardından Shinjuku'da düzenlenen mitingde 74 yaşındaki Ryozo Sawada, kararı büyürken benimsediği ulusal kimlikten korkutucu bir kopuş olarak nitelendirdi.

Çocukluğumdan beri Japonya'nın gerçekten gurur duyabildiğim tek özelliği savaştan vazgeçmiş olmasıydı,

Silah ihraç etmeye gerçekten karar vermiş olmaları son derece korkutucu.

İhracat politikasındaki değişiklik, anayasa tartışmasını sanayi politikasıyla da ilişkilendiriyor. Japon askerî üreticiler daha geniş bir uluslararası pazara erişirken karşı çıkanlar, yurt dışındaki savaşlarda kullanılabilecek silahları kamu kaynaklarıyla desteklemeye itiraz ediyor.

Değişmeyen Metinden Daha Fazlasına Neden Karşı Çıkıyorlar?

Nakano'ya göre anayasa değişikliği kampanyası, yıllar içinde yorum yoluyla genişletilen askerî yetkilerin ardından geldi. Ona göre değişiklik taraftarları, siyasi açıdan tartışmalı faaliyetlere daha güçlü bir hukuki dayanak sağlamak için Öz Savunma Kuvvetleri'nin anayasada tanınmasını istiyor.

Sophia Üniversitesi profesörü, bu girişimin arkasında ne olduğunu düşündüğünü şöyle anlattı:

Değişiklik yanlıları, anayasaya uygun olduğu iddia edilen bu saldırı tedbirleri üzerinde gerçek bir uzlaşma bulunmadığını biliyor. Bu yüzden barış anayasasına son noktayı koymak istiyorlar,

SDF'yi 'anayasal' hâle getirerek, sözde sınırlı kolektif öz savunma da dahil olmak üzere SDF'nin yaptığı her şeyi meşrulaştırmak istiyorlar.

Takaichi'nin sunmayı planladığı değişikliklerin ayrıntıları henüz net değil. Beklenen öneriler arasında, 9. Madde'nin savaştan vazgeçme hükmünü korurken Öz Savunma Kuvvetleri'nin hukuki statüsünü resmen tanımak yer alıyor. Eleştirmenler, tanıdık ifadelerin metinde kalmasına rağmen bunlara bağlı kısıtlamaların zayıflamasından kaygı duyuyor.

Kamuoyu bölünmüş durumda. Anketler, halkın yaklaşık yarısının ordunun anayasal olarak tanınmasını desteklediğini gösteriyor. Silah ihracatındaki değişiklik ve İran savaşıyla bağlantılı kaygılar, bazı kişileri 9. Madde'nin korunması yönünde etkiliyor olabilir.

Dolayısıyla tartışma, Japonya'nın bir orduya sahip olup olmaması sorusunun ötesine geçiyor. Ordunun sınırlarını, müttefiklerle birlikte hangi koşullarda harekete geçebileceğini ve bu sınırların yorum yoluyla mı yoksa seçmenlerin onaylayacağı bir anayasa değişikliğiyle mi belirlenmesi gerektiğini kapsıyor.

Reklam

Yeni Kuşak Önceki Protestoların Mirasını Devralıyor

Bugünkü gösteriler, Abe'nin güvenlik yasalarına karşı 2015'te düzenlenen kampanyayı anımsatıyor. Students Emergency Action for Liberal Democracy'nin kısaltması olan öğrenci kolektifi SEALDs, sokak modasını, müziği ve sosyal medyayı siyasi örgütlenmeyle bir araya getirmişti.

SEALDs güvenlik yasalarının çıkmasını engelleyemedi ancak kampanyası, herkesi kapsayan ve şiddet içermeyen gösteriler için bir model oluşturdu. Bu yaklaşım, 1960'lardaki öğrenci hareketleriyle özdeşleşen radikal Marksist imgelerden ve polisle yaşanan çatışmalardan uzak durdu.

Önceki barış kampanyaları da bugünkü hareketin bir parçası olmayı sürdürüyor. 3 Mayıs Anayasa Günü'nde Tokyo Körfezi yakınlarında düzenlenen yıllık mitinglere, COVID-19 salgını toplu etkinlikleri sekteye uğratmadan önce, 2019'da 70 bin kişi katılmıştı. 2026 gösterileri, 1945 atom bombalarından sağ kurtulanlarla Nihon Heiwa (Barış için Japonya) adlı gruptan genç aktivistler dahil birkaç kuşağı bir araya getirdi.

1960'ların protestolarına katılan bazı kişiler artık yürüyüşlere katılamıyor. Her ayın 9'unda yerel tren istasyonlarında nöbet tutmayı sürdürüyorlar; ayın 9'u, 9. Madde'yi simgelemesi için seçildi. Hashimoto gibi genç katılımcılar, yerleşik aktivist nüfusu yaşlanırken harekete yeni bir enerji kazandırıyor.

Bir gösterici, katılımcıların değişmesini memnuniyetle karşıladı ve bugünkü kalabalıkla önceki mitingler arasındaki farkı anlattı.

Giderek daha fazla gencin sesini yükseltmesi gerçekten umut verici,

Önceden mitinglere katılanlar 60'lı, 70'li ve 80'li yaşlarındaydı. Ama şimdi nihayet parlamento önünde gösterilere ve ışıklı çubuklu eylemlere katılmaya başladıklarını görüyorum.

Deneyimli kampanyacıların yeni katılımcılarla bir araya gelmesi, Japonya'nın savaş deneyimine ilişkin anıları, bugünkü kararların sonuçlarıyla onlarca yıl yaşayabilecek insanların kaygılarına bağlıyor.

Bölgesel Tepkiler ve Harcamalarda Öncelik Tartışması

Çin, Japonya'nın değişen askerî politikasını sert biçimde eleştirdi. Çin Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Guo Jiakun, Pekin'in yeniden askerîleştirme olarak gördüğü gelişmelere karşı çıkacağını söyledi.

Çin dahil uluslararası toplum bu konuda son derece dikkatli olmaya devam edecek ve Japonya'nın pervasızca yeniden askerîleşmesine kararlılıkla karşı koyacaktır.

Pekin, Takaichi'nin Yasukuni Tapınağı'na sunduğu törensel adakları da eleştirdi. Tapınakta, savaş suçlarından hüküm giymiş binden fazla kişi dahil Japonya'nın savaşta ölen askerleri anılıyor. Çin, bu jesti Japonya'nın savaş zamanı saldırganlığından zarar gören ülkelere yönelik bir saygısızlık olarak görüyor.

Güney Kore hem tapınağa sunulan adak hem de silah ihracatı konusunda kaygılarını dile getirdi. Buna karşılık ABD, Japonya'nın askerî kapasitesini artırmasını iki ülkenin ittifak kapsamında daha yakın çalışmasına katkı sağlayacağı gerekçesiyle memnuniyetle karşıladı. Avustralya ise tepkisini, savaş gemisi anlaşmasını destekleyen daha net ihracat kurallarına odakladı.

Japonya'da göstericiler, harcamalarda hangi alanlara öncelik verildiğini de sorguluyor. 2026 mali yılında savunma bütçesi rekor düzeye, 9,04 trilyon yene (yaklaşık 56,8 milyar dolar) ulaştı. Savunma harcamaları, ülkenin ekonomik üretimini ölçen gayrisafi yurt içi hasılanın yüzde 2'sine çıkarak iki katına ulaştı.

Göstericiler, halk ekonomik durgunluk ve yaşam standartlarındaki düşüşle karşı karşıyayken askerî genişlemenin sağlık hizmetleri, sosyal hizmetler ve diğer ihtiyaçlar için ayrılan kaynakları azalttığını savunuyor. Bir protestocu, vergi mükelleflerinin finanse ettiği teçhizattan silah üreticilerinin kâr etmesine itiraz etti.

Bu cinayet değil mi? Silahlar insanları öldürmek, savaşmak için kullanılıyor. Sonunda neden yalnızca silah üreten askerî sanayi kâr ediyor? Bu silahlar vergi paramızla üretiliyor. Böyle bir şeyi kabul etmem mümkün değil,

Harcamalarla ilgili tartışma, barış kampanyasına savaş uyarılarının yanı sıra doğrudan ülkeyi ilgilendiren bir konu da kazandırıyor. Göstericiler, kamu kaynaklarının neleri desteklemesi gerektiğini ve hükümetin tercihlerinden kimin yararlandığını soruyor.

Reklam

Halk Oylamasına Giden Parlamenter Süreç

Takaichi'nin şubat ayındaki seçim zaferi LDP'ye alt kanatta üçte iki çoğunluk sağlayarak anayasa önerileri için ivme kazandırdı. Ancak Japonya'da anayasa değişikliği süreci için parlamentonun her iki kanadındaki üyelerin en az üçte ikisinin desteği ve ardından ulusal referandumda onay gerekiyor.

Hükümet üst kanatta aynı ölçüde desteğe sahip değil. Muhalefet partileri referandum iznini engelleyebilir. Takaichi'nin ya burada muhalefetin iş birliğini sağlaması ya da gerekli üçte iki çoğunluğu kazandıracak bir ulusal seçim düzenlemesi gerekiyor.

Ardından referandumda seçmenlerin basit çoğunluğunun değişikliği onaylaması gerekiyor. Bu yüksek eşik, daha önceki anayasa değişikliği girişimlerini başarısızlığa uğrattı; parlamentodaki güçlü çoğunluk tek başına süreci tamamlamaya yetmiyor.

Takaichi'nin açıkladığı hedef, nisan ortasındaki duyurusundan itibaren bir yıl içinde resmî bir değişiklik önerisi sunmak. 3 Mayıs'taki yıllık Anayasa Günü toplantıları, barış hareketinin takvimindeki bir sonraki yerleşik tarih.

30 Nisan itibarıyla gösteriler, anayasa ifadeleri üzerine yürütülen tartışmayı Japonya'nın tarihi, ABD'yle ittifakı ve gelecekteki askerî rolü üzerine kamusal bir hesaplaşmaya dönüştürdü. Silah ihracatı genişliyor, Öz Savunma Kuvvetleri daha uzak mesafelerde hedef vurma kapasitesine kavuşuyor ve olası yurt dışı çatışma operasyonlarına yönelik hazırlıklar kalabalıkları harekete geçiren kaygılar arasında yer alıyor.

Hashimoto ve diğer genç kampanyacılar için 9. Madde'yi savunmak, daha önce yaşlı kuşaklara bırakılan kararlarda söz sahibi olmak demek. Olası bir referandum, Japonya'nın pasifist deneyinin dokuzuncu onyılda da sürüp sürmeyeceğini seçmenlerin önüne getirecek.

Öne Çıkanlar

  • 19 Nisan'da Ulusal Meclis binasının önünde yaklaşık 36 bin kişi protesto düzenledi. Bu sayı, şubat sonundaki 3 bin 600 kişiden ve mart sonundaki 24 bin kişiden fazlaydı.
  • En büyük yaş grubunu 30'lu yaşlardakiler oluşturdu; katılımcıların yüzde 20'den fazlası 20'li yaşlarındaydı, göstericilerin yüzde 60'ı kadındı.
  • 1947 tarihli anayasanın 9. maddesi savaştan vazgeçiyor ve silahlı kuvvet bulundurulmasını yasaklıyor.
  • Takaichi, nisan ortasındaki duyurusundan itibaren bir yıl içinde anayasa değişikliği önerisi sunmayı planlıyor.
  • 7 Nisan'da silah ihracatına getirilen kısıtlamaların kaldırılması, savaş uçaklarının, füzelerin ve savaş gemilerinin müttefik ülkelere satışına izin veriyor.
  • Avustralya, Mitsubishi Heavy Industries'in 11 savaş gemisi inşa etmesi için 7 milyar dolarlık bir anlaşma imzaladı.
  • 31 Mart'ta Kumamoto ve Shizuoka'da konuşlandırılan füzeler, 1.000 kilometreden uzaktaki hedefleri vurabiliyor.
  • 9 Nisan'da Japonya genelinde 130'dan fazla noktada eş zamanlı gösteriler düzenlendi.
  • Japonya'nın 2026 mali yılı savunma bütçesi 9,04 trilyon yene, yaklaşık 56,8 milyar dolara ulaştı. Göstericiler sağlık ve sosyal refaha daha fazla önem verilmesini istedi.
  • Çin ve Güney Kore Japonya'nın politika değişikliklerini eleştirirken ABD daha yakın savunma iş birliğini destekledi.
  • Anayasa değişikliği için parlamentonun iki kanadında da üçte iki destek ve ulusal referandumda çoğunluk onayı gerekiyor. Takaichi'nin üst kanatta gerekli desteği yok.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir