Genç yetişkinler iş yeri kültürünü ve gece hayatını dönüştürürken Güney Kore’de alkol tüketimi azalıyor

11 dakikalık okuma
Genç yetişkinler iş yeri kültürünü ve gece hayatını dönüştürürken Güney Kore’de alkol tüketimi azalıyor

Daha Az Ağır İçki Tüketimi, Geceler Daha Erken Bitiyor

Güney Kore’nin 17 il ve büyük şehrindeki aylık yoğun alkol tüketimi oranının medyanı, 2023’teki yüzde 35,8’lik zirvesinden gerileyerek 2025’te yüzde 33,8’e indi. Ülkede ayrıca Şubat 2026 itibarıyla bir yıl öncesine göre 3.065 daha az bar ve birahane vardı. Bu veriler birlikte, üniversite buluşmalarından şirket yemeklerine, gece geç saatlere kadar dışarıda vakit geçirmeye dayanan işletmelere uzanan bir değişimi yansıtıyor.

İçindekiler
  1. Daha Az Ağır İçki Tüketimi, Geceler Daha Erken Bitiyor
  2. Alkol Tüketimi Verileri Ne Gösteriyor?
  3. İçki Ritüellerini Kaçıran Bir Kuşak
  4. Barlar Müşteri Kaybediyor, İşletme Sahipleri Çıkış Yolu Bulmakta Zorlanıyor
  5. Durgunluk Neden Gece Hayatının Ötesine Uzanıyor?
  6. Sağlık da Kararlarda Rol Oynuyor
  7. Bira ve Soju Üreticileri Ürünlerini Yeniden Düzenliyor
  8. Kadınlar İş Yerindeki İçki Beklentilerine Meydan Okuyor
  9. Değişimin Zaman Çizelgesi
  10. Öne Çıkanlar

Seul’ün gece hayatı onlarca yıl boyunca restoranlar, bira salonları ve şarkı odaları arasında dolaşan ofis çalışanları etrafında şekillendi. Hoesik olarak bilinen şirket yemekleri yalnızca birlikte yemek yiyip sosyalleşme fırsatı değildi. İş yeri hiyerarşilerini pekiştiriyor, kişinin içmeye devam etme isteği çoğu zaman mesleğine bağlılığının göstergesi sayılıyordu.

34 yaşındaki ofis çalışanı Hwang Sang-pyo, bu buluşmaların zamanlamasının nasıl değiştiğini anlattı.

Hoesik eskiden gece 2’ye, 3’e kadar sürerdi. Ama artık saat gece yarısını, hatta 23.00’ü bulduğunda insanlar eve gitmeleri gerektiğini düşünüyor. Sabaha kadar içmek artık alışıldık bir şey değil.

Soyadının Kim olduğunu belirten 31 yaşındaki pazarlama uzmanı, daha erken ayrılma alışkanlığını COVID-19 salgını sırasında, kısıtlamaların gece geç saatlere kadar dışarıda vakit geçirmeyi kesintiye uğrattığı dönemde yerleşen rutinlere bağladı.

COVID-19’dan sonra bütün kültür değişti. Sokağa çıkma kısıtlamaları varken insanlar erken eve gitmeye alıştı.

14 Nisan 2026 itibarıyla bu değişimin arkasında aynı anda birçok etken var: Geleneksel içki ritüellerini deneyimleme fırsatı bulamayan genç yetişkinler, harcamalarını daha dikkatli yapan tüketiciler, sağlığa yönelik artan ilgi ve iş yerindeki beklentilere meydan okuyan kadınlar. İçecek şirketleri ürünlerini yeniden düzenlerken birçok bağımsız işletme küçülen müşteri kitlesiyle karşı karşıya. Değişim, insanların hem ne sıklıkla içtiğinde hem de akşamlarını birlikte geçirirken paralarını nasıl harcadığında görülüyor.

Reklam

Alkol Tüketimi Verileri Ne Gösteriyor?

Kore Hastalık Kontrol ve Önleme Ajansı (KDCA), aylık yoğun alkol tüketimi oranının medyanında 2025’te üst üste ikinci yıllık düşüşün kaydedildiğini bildirdi. Oranın 2023’teki yüzde 35,8’den 2025’te yüzde 33,8’e gerilemesi, 2 yüzde puanlık düşüş anlamına geliyor. Medyan, bölgesel oranlar sıralandığında ortada kalan değerdir; dolayısıyla bu veri 17 bölgesel sonucun ortasındaki değeri gösteriyor.

Kurum, aylık yoğun alkol tüketimini erkeklerin tek seferde yedi veya daha fazla, kadınların ise beş veya daha fazla kadeh içmesi ve bunu ayda en az bir kez yapması olarak tanımlıyor. Aylık alkol tüketimi oranı daha geniş bir ölçüt: Ayda en az bir kez alkol tüketenlerin oranı. Bu oran geçen yıl 17 bölgenin tamamında geriledi.

Aylık yoğun alkol tüketimi oranının en yüksek olduğu yer yüzde 39,2 ile Ulsan, en düşük olduğu yer ise yüzde 28,2 ile Sejong oldu. İki bölge arasındaki fark 11 yüzde puandı. Kuzey Jeolla ilinde oran yüzde 34’ten yüzde 28,9’a inerek 5,1 yüzde puanla en sert düşüşü kaydetti.

Sejong’da 20’li yaşlardaki kişiler arasında da belirgin bir değişim görüldü. Bu yaş grubundaki alkol tüketimi oranı yüzde 68,3’ten yüzde 50,5’e gerileyerek 17,8 yüzde puan düştü; başka bir deyişle düşüş 20 yüzde puana yaklaştı. Kent nüfusunun önemli bir bölümünü kamu çalışanları oluşturuyor.

İçki Ritüellerini Kaçıran Bir Kuşak

25 yaşındaki Choi Seung-yeon, salgının eski kuşakların içki içmeye alıştığı buluşmaları kesintiye uğrattığı dönemde üniversiteye başladı. Choi ve birçok arkadaşı için artık kafede buluşmak olağan tercih.

Üniversitedeki ilk yılımı COVID-19 döneminde geçirdim, bu yüzden arkadaşlarımla gece geç saatlere kadar içmeyi hiç deneyimlemedim. Buluştuğumuzda genellikle kafeye gideriz. Arkadaşlarımın çoğu da içki içmiyor.

Reklam

Hanyang Üniversitesi sosyoloji profesörü Kim Sang-hag, kaçırılan üniversite etkinliklerinin içki alışkanlıklarının oluşumunu nasıl etkilediğini anlattı.

20’li yaşlarındaki birçok kişi COVID-19 döneminde üniversiteye başladı ve oryantasyonlar ile geziler gibi geleneksel toplu içki etkinliklerini kaçırdı. Sonuç olarak önceki kuşaklarla aynı içki alışkanlıklarını edinmediler.

KDCA’nın Ulusal Sağlık ve Beslenme Araştırması’na göre, 20’li yaşlarındaki kişilerin yüzde 56’sı ya hiç alkol tüketmiyor ya da ayda bir kereden seyrek içiyor. Bu oran 30’lu yaşlardakilerde yüzde 47,6, 40’lı yaşlardakilerde yüzde 44,4 ve 50’li yaşlardakilerde yüzde 52,8.

Dolayısıyla 20’li yaşlardaki kişiler, sıralanan yaş grupları arasında alkol almayanların ya da seyrek içenlerin en yüksek orana sahip olduğu grup. Bu grubun oranı, 40’lı yaşlardakilerin oranından 11,6 yüzde puan daha yüksek. Araştırmada hiç içmeyenlerle ara sıra içenler aynı grupta ele alınıyor; böylece düzenli alkol tüketimine daha az bağlı bir kuşak ortaya çıkıyor.

Barlar Müşteri Kaybediyor, İşletme Sahipleri Çıkış Yolu Bulmakta Zorlanıyor

Ulusal Vergi İstatistikleri Portalı’na göre, Şubat 2026’da Güney Kore’de 28.443 bar ve birahane vardı. Bu sayı, bir yıl öncesine kıyasla 3.065 işletme ya da yüzde 9,7 düşüş anlamına geliyor. Daralma, salgının en yoğun döneminde 2021’de kaydedilen yüzde 12,8’lik düşüşten bu yana en sert gerileme oldu.

Seul’ün Nokdu Sokağı’nda bar işleten 77 yaşındaki Jun Jung-sook, bir zamanlar buradaki işletmeleri ayakta tutan kalabalıkların ortadan kaybolduğunu anlattı.

Artık kimsenin sarhoş olduğunu görmüyorum. Buradaki sokaklar eskiden tıklım tıklımdı...o günler çok geride kaldı.

Jun, Kore usulü gözleme servis ettiği bindaeddeok restoranını 1993’ten bu yana işletiyor. 2022’de iş yerini kiraya çıkardı, ancak hiç teklif almadı. Yaşadıkları, bir işletme sahibinin hem işlerinin düşmesiyle hem de işletmeyi devralmaya istekli birini bulmakta zorlanmasıyla karşılaşabileceğini gösteriyor.

Reklam

Jun, müşterilerin harcama alışkanlıklarının da değiştiğini anlattı. Eskiden ortak bir üniversite bağları olduğu için tanımadıkları kişilere bile içki ya da yemek ısmarlayanlar artık genellikle yalnızca kendi paylarını ödüyor.

Bazı insanlar, birbirlerini hiç tanımasalar bile aynı üniversitede okudukları için başka masaların hesabını öderdi. O kültür bitti, artık herkes kendi hesabını ödüyor.

İngilizcede “going Dutch” olarak bilinen hesabı bölüşme yönteminde herkes kendi payını ödüyor. Nokdu Sokağı’nda kendiliğinden gelişen cömertliğin kaybolması, uzun içki seanslarının sona ermesine eşlik eden bir başka değişim.

Durgunluk Neden Gece Hayatının Ötesine Uzanıyor?

Güney Kore’de kendi hesabına çalışanların sayısının yüksek olması, tüketici alışkanlıklarındaki değişimi özellikle önemli kılıyor. Kendi hesabına çalışma, iş gücü piyasasının yaklaşık yüzde 25’ini oluşturuyor; OECD ortalaması ise yüzde 15. Aradaki 10 yüzde puanlık fark, daha fazla çalışanın restoran ve bar gibi işletmelerdeki harcama değişikliklerinden etkilenmesi anlamına geliyor.

Güney Kore ihracatına yurt dışında güçlü talep olması, ülke içinde genel bir ekonomik canlılığa dönüşmedi. Bu dengesizlik, Kore Merkez Bankası’nın ekonomik büyümeyi yönetme çabalarını zorlaştırıyor: İhracat yapan işletmeler yarar sağlarken yerel müşterilere hizmet veren işletmeler zorlanmayı sürdürebiliyor.

Kore Kalkınma Enstitüsü ekonomisti Lee Jin-kook, yurt içi harcamalardaki zayıflığı tüketicilerin mali durumuna ve nerede yemek yiyeceklerine ilişkin tercihine bağladı.

Yurt içi harcamaların zayıflaması, insanların maddi durumunun eskisi kadar iyi olmadığını gösteriyor. Perakende satış verileri, tüketicilerin hazır yemek için marketlere giderek daha fazla para harcadığını ve restoran harcamalarını kıstığını ortaya koyuyor.

Restoranlar hem bütçelerdeki hem de rutinlerdeki değişimle karşı karşıya. Marketlerden paket yemek alan müşteriler, akşam yemeğinde buluşup birkaç tur içki içen gruplardan farklı şekilde harcama yapıyor. Alkol tüketimine yönelik değişen tutumların yanı sıra mali baskılar da daha az işletmenin ayakta kalabilmesini açıklamaya yardımcı oluyor.

Reklam

Sağlık da Kararlarda Rol Oynuyor

Tüketici araştırmaları uzmanı Lee Eun-hee, keyif ile sağlığı birbiriyle çatışan hedefler olarak görmek yerine ikisini bir araya getiren sağlıklı keyif anlayışının yükselişini anlattı. Bazı genç yetişkinler için bu, fiziksel durumlarını ve günlük planlarını gözeterek ne zaman ve ne kadar içeceklerine karar vermek anlamına geliyor.

Sağlıklı keyif, kişinin sağlığından ödün vermeden haz almasını ifade ediyor; alkol tüketimini azaltmaya ya da tamamen bırakmaya yönelik ilgi de artıyor. Birçok genç tamamen içkiyi bırakmak yerine, fiziksel durumlarına ve günlük rutinlerine göre tüketimlerini düzenlemeyi tercih ediyor.

Lee, alkolle ilgili toplumsal sorunun değiştiğini, alışkanlık ya da zorunluluk nedeniyle içmek yerine kişisel iyilik hâli ve programların öncelik kazandığını söyledi.

Eskiden temel soru ‘Ne kadar içtin?’ olurdu. Şimdi ‘Neden içiyorsun?’ sorusuna dönüştü. İnsanlar alışkanlıkla ya da toplumsal baskıyla içmek yerine kendi iyilik hâllerine ve kişisel programlarına öncelik veriyor.

BMC Public Health dergisinde yayımlanan ve Ulusal Sağlık Sigortası Servisi verilerini kullanan bir araştırma, yüksek risk düzeyinde alkol tüketimini alkole bağlı karaciğer hastalığıyla (ALD) ilişkilendirdi. Bu, alkol tüketimiyle bağlantılı bir karaciğer hastalığıdır. Hastalığın yaygınlığı, yüksek risk grubundaki içiciler arasında yüzde 0,97, sosyal içiciler arasında ise yüzde 0,16 olarak ölçüldü; ilk oran yaklaşık altı kat daha yüksek.

Yüksek risk grubundaki kadınların ALD’ye yakalanma risk oranı erkeklerinkinden yüksekti: 6,08’e karşı 4,18. Risk oranı, karşılaştırma grubuna kıyasla riski ifade ediyor. Kadınların daha yüksek hassasiyetine ilişkin açıklamalar arasında, vücut yağ oranının daha yüksek olması ve vücudun alkolü işlemesine yardımcı olan alkol dehidrojenaz enziminin daha düşük düzeyde bulunması gibi fizyolojik etkenler yer aldı.

Sağlık bulguları, tüketicilerin sık ve yoğun alkol tüketimini yeniden değerlendirmesi için somut bir gerekçe sunuyor. Lee’nin anlattığı yaşam tarzı değişikliği, herkesin izlediği tek bir tercihten ziyade hem içkiyi bırakmayı hem de alkol tüketimi konusunda daha seçici kararlar vermeyi kapsıyor.

Reklam

Bira ve Soju Üreticileri Ürünlerini Yeniden Düzenliyor

Emart’ın satış verileri, bira pazarındaki talebin nasıl değiştiğini gösteriyor. 2025’te toplam bira satışları yüzde 6,4 gerilerken, daha az kalorili hafif biraların satışları yüzde 32, alkolsüz biraların satışları ise yüzde 21 arttı. Bu kategoriler, bira satışları genel toplamda gerilerken büyüdü.

Lotte Chilsung, hacmen yüzde 4 alkol oranına (ABV) ve 100 mililitrede 25 kilokaloriye sahip Cloud Crush adlı birayı piyasaya sürdü. ABV, bir içeceğin hacminin ne kadarının alkolden oluştuğunu ifade ediyor. Ürün, daha az kaloriyle bira tadı arayan tüketicileri hedefliyor.

OB Beer, Cass 0.0, Cass Lemon Squeeze 0.0 ve Cass All Zero ürünleriyle Cass serisini genişletti. Cass All Zero; alkol, şeker, kalori ve glüten içermeyen bir ürün olarak tanıtılıyor. Bu ürünler artık ülke genelinde yaklaşık 55.000 restoranda bulunuyor; böylece müşteriler, daha önce geleneksel bira söyledikleri mekânlarda alternatiflere de erişebiliyor.

Soju üreticileri de alkol oranını düşürdü. Yedi yıl önce sojuların çoğunun alkol oranı yüzde 17’yi aşıyordu. Pazarın önde gelen üreticileri artık alkol oranı yüzde 15,7 ila 16 olan ürünleri, açık hava etkinlikleri için tasarlanan 200 mililitrelik kullanışlı şişelerde satıyor.

Pazar araştırma şirketi Euromonitor, Güney Kore’de düşük alkollü ya da alkolsüz bira pazarının 2023’te 64,4 milyar won olan büyüklüğünün 2027’ye kadar 94,6 milyar wona ulaşacağını öngörüyor. Bu, 30,2 milyar won ya da yüzde 46,9 artış anlamına geliyor. 2027 verisi bir tahmin niteliğinde.

Daha hafif ürünlere yönelişin uluslararası bir karşılaştırması da var: ABD’de hafif biralar toplam bira satışlarının yarısından fazlasını oluşturuyor. Güney Kore’de üreticiler, alkol oranını, kalori miktarını ve ürün seçeneklerini değiştirerek sağlıklı keyif pazarına yöneliyor.

Kadınlar İş Yerindeki İçki Beklentilerine Meydan Okuyor

Kadın çalışanlar, sabahın ilk saatlerine kadar süren iş yeri içki ritüellerine katılmaları için baskıyla karşılaştı. Bu tür buluşmalar taciz riski yaratıyor ve iş ile özel yaşamı dengelemeyi zorlaştırıyordu. Seul Yüksek Mahkemesi’nin 2007’de verdiği bir karar, astları alkol almaya zorlamayı suç sayarak içki içmeyi reddetmek isteyen kadınları destekledi.

Reklam

Otomotiv parçaları üreten bir şirkette çalışan 40 yaşındaki Hailey Kim, uzun süren buluşmaların sona ermesini iş yerlerinin değişen demografik yapısına bağladı. Artık daha erken biten, tanıdık bir sırayı anlattı.

Eskiden şöyle bir düzen vardı: Izgara domuz etiyle başlanır, sonra bir bira mekânında ikinci tura geçilir, ardından el ele tutuşup Noraebang’de şarkı söylenirdi. Artık kesinlikle böyle yapmıyoruz; şükür ki barbeküde bitiriyoruz.

Noraebang, eskiden akşam yemeği ve içkinin ardından gidilen şarkı odalarına verilen ad. Hailey Kim’in anlattıkları daha kısa süren bir hoesik’i özetliyor: İş arkadaşları hâlâ birlikte yemek yiyor, ancak buluşma artık genellikle birkaç mekânda devam etmiyor.

2016’da yürürlüğe giren yolsuzlukla mücadele yasası, kamu görevlilerinin yemek harcamalarına üst sınır getirdi ve uzun içki seanslarına kurumsal desteği daha da zayıflattı. Değişen demografik yapıyla ve mahkeme kararıyla birlikte bu düzenleme de alkol toleransının mesleki yeterlilik sayıldığı iş yeri kültüründen uzaklaşmaya katkı sağladı.

İş görüşmelerinde bir zamanlar kişinin içki içme kapasitesi sorulurdu. İş yerlerinde anlatılan değişim, performans ve sonuçlara daha fazla ağırlık veriyor; çalışanlara mesleki açıdan ceza görmeden içkiyi reddetme özgürlüğü tanıyor.

2020’de Çin’de yaşanan bir olay, başka yerlerde süren baskılara karşı bir örnek oluşturdu. Çinli bir banka yöneticisi, şirket yemeğinde içki içmeyi reddeden bir çalışanına tokat attı ve ülke çapında tepki çekti.

Değişimin Zaman Çizelgesi

Güney Kore’deki değişim yıllar içinde, iş yeri kurallarındaki değişiklikleri, salgın dönemindeki rutinleri ve tüketici talebini bir araya getirerek gelişti. Başlıca dönüm noktaları, bu etkenlerin nasıl biriktiğini gösteriyor.

  • 1993: Jun Jung-sook, Seul’ün Nokdu Sokağı’nda bindaeddeok restoranını işletmeye başladı.
  • 2007: Seul Yüksek Mahkemesi, astları alkol almaya zorlamayı suç saydı.
  • 2016: Yolsuzlukla mücadele yasası, kamu görevlilerinin yemek harcamalarına üst sınır getirdi.
  • 2020: Çinli bir banka yöneticisinin alkol almayı reddeden bir çalışanına saldırması ülke çapında tepkiye yol açtı.
  • 2021: Güney Kore’deki bar ve birahane sayısı, salgının en yoğun döneminde yüzde 12,8 geriledi.
  • 2022: Jun, restoranını kiraya çıkardı.
  • 2023: Bölgesel aylık yoğun alkol tüketimi oranının medyanı yüzde 35,8 ile zirve yaptı.
  • 2025: Oran yüzde 33,8’e geriledi; Emart’ın toplam bira satışları düşerken daha hafif alternatiflerin satışı arttı.
  • Şubat 2026: Bar ve birahane sayısı 28.443’e indi; bir yıl öncesine göre düşüş yüzde 9,7 oldu.
  • 2027: Euromonitor, düşük alkollü ya da alkolsüz bira pazarının ülke içinde 94,6 milyar won büyüklüğe ulaşacağını öngörüyor.

14 Nisan 2026 itibarıyla gecelerin daha erken bitmesi, genç yetişkinler arasında içki tüketiminin seyrekleşmesi ve bar sayısının düşmesi aynı hikâyenin bağlantılı parçaları hâline gelmişti. Tüketiciler sosyalleşme biçimlerini değiştirirken işletmeler daha az içki buluşmasına ve farklı taleplere uyum sağlıyor.

Öne Çıkanlar

  • Bölgesel aylık yoğun alkol tüketimi oranının medyanı, 2023’teki zirvesinin ardından üst üste iki yıl düşerek 2025’te yüzde 33,8’e indi.
  • 20’li yaşlarındaki kişilerin yüzde 56’sı hiç alkol tüketmiyor ya da ayda bir kereden seyrek içiyor; bu, sıralanan yaş grupları arasındaki en yüksek oran.
  • COVID-19, üniversitelerdeki içki ritüellerini kesintiye uğrattı ve sosyal buluşmalardan daha erken ayrılma alışkanlığının yerleşmesine katkı sağladı.
  • Güney Kore’de bar ve birahane sayısı bir yılda 3.065 azalarak Şubat 2026’da 28.443’e geriledi.
  • Sağlık kaygıları ve hane bütçelerindeki daralma, alkol tüketimini ve restoran ziyaretlerini yeniden şekillendiriyor.
  • Bira ve soju üreticileri daha hafif ürünler, daha düşük kalori ve alkolsüz alternatiflerle karşılık veriyor.
  • Kadınlar, 2007’deki mahkeme kararı ve değişen meslek normlarının desteğiyle iş yerindeki içki beklentilerine meydan okuyor.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir