27.500 Doğum ve Singapur'un Geleceğine Dair Bir Uyarı
Singapur'un toplam doğurganlık hızı 2025'te 0,87'ye gerileyerek kayıtların tutulmaya başlandığı tarihten bu yana en düşük seviyeye indi. İlk verilere göre ülkede ikamet edenlerin doğum sayısı yaklaşık 27.500 oldu; bu, bir önceki yıla kıyasla yüzde 11 düşüşe ve kayıtların tutulmaya başlandığı tarihten bu yana en az sayıda bebeğin dünyaya gelmesine işaret ediyor.
İçindekiler
- 27.500 Doğum ve Singapur'un Geleceğine Dair Bir Uyarı
- Daha Az Çocuk, Daha Fazla Yaşlı Vatandaş
- Singapurlular Neden Tek Çocukta Kalıyor?
- Singapur Aile Planlaması Mesajını Nasıl Tersine Çevirdi?
- Güney Kore'deki Küçük Artış Bir Karşılaştırma Sunuyor
- Esnek Çalışma ve Bakımın Eşitsiz Yükü
- Fransa, Macaristan ve İsrail'in Gösterdikleri
- Göç ve Vatandaş Nüfusun Temelini Korumak
- Toplum Genelinde Yeni Yaklaşım Neleri İnceleyebilir?
- Öne Çıkan Noktalar
Başbakan Yardımcısı Gan Kim Yong, Şubat 2026'da parlamentoda bu düşüşün şehir devletinin karşı karşıya olduğu "varoluşsal bir sorun" olduğu uyarısında bulundu. Gan'ın uyarısı, daha az çocuk doğarken ve daha fazla vatandaş yaşlanırken ülkenin toplumunu ve ekonomisini sürdürebilme kapasitesiyle ilgili.
Toplam doğurganlık hızı, belirli bir yılda farklı yaşlarda kaydedilen doğum oranları devam etseydi bir kadının yaşamı boyunca kaç çocuk sahibi olacağını ifade ediyor. Singapur'un bu oranı, nüfusun istikrarlı kalması için kadın başına gereken 2,1 çocukluk yenilenme eşiğinin çok altında.
Hükümetin yanıtı artık ebeveynlere yapılan ödemelerin ötesine geçiyor. Başbakanlık Ofisi Bakanı Indranee Rajah, evlilik ve ebeveynlik desteğini inceleyecek yeni bir çalışma grubuna başkanlık edecek. Önerilen "toplum genelinde yeni bir yaklaşım"; tutumları, iş yerlerini ve toplumsal desteği kapsıyor.
Singapur ailelere halihazırda bebek ikramiyeleri, vergi indirimleri, çocuk bakımı sübvansiyonları ve konut öncelikleri sunuyor. Düşüşün sürmesi, tartışmayı daha büyük bir sorunun merkezine taşıdı: İnsanlar, yoğun iş temposu, yaşam maliyetleri ve değişen kişisel önceliklerin şekillendirdiği gündelik hayatlarına ebeveynliği sığdırabiliyor mu?
17 Mart 2026 itibarıyla çalışma grubunun yaklaşımı, bu baskıları daha geniş kapsamlı biçimde gözden geçirme yönünde. 2026'da yapılması planlanan kapsamı genişletilmiş Evlilik ve Ebeveynlik Araştırması, değişen tutumları izleyecek ve önerilere yön verecek.
Daha Az Çocuk, Daha Fazla Yaşlı Vatandaş
Mevcut eğilimler, her 100 sakine karşılık yalnızca 44 çocuk ve 19 torun olabileceğine işaret ediyor. Bu rakamlar, doğurganlığın düşük kalması halinde küçük bir ebeveyn kuşağının daha da küçük bir çocuk kuşağı doğuracağını gösteriyor.
Önlem alınmazsa Singapur'un vatandaş nüfusu 2040'ların başında azalmaya başlayabilir. Aynı zamanda, on yıl önce her sekiz vatandaştan biri bu yaş grubundayken bugün her beş vatandaştan biri 65 yaşında veya daha büyük.
Nüfusun yaşlanması, çalışanlarla desteğe ihtiyaç duyanlar arasındaki dengeyi değiştiriyor. Demografik uyarıda çizilen tabloya göre çalışan her yetişkinin 2,4 yaşlıya destek olmak zorunda kalabileceği bir durum ortaya çıkabilir; bu da sağlık sistemleri ve emeklilik düzenlemeleri üzerinde baskı yaratır.
Bağımlılık oranı, bu dengeyi ifade etmenin bir yoludur. Uygulamada daha az sayıda çalışan yetişkin, daha büyük bir yaşlı nüfusa destek olmak zorunda kalırken çocuk sayısının azlığı da gelecekteki iş gücünün büyüklüğünü sınırlar.
Dolayısıyla Singapur birbiriyle bağlantılı iki sorunla karşı karşıya. Aile kurmak isteyenler için çocuk yetiştirmeyi daha kolay hale getirmesi, aynı zamanda kamu hizmetlerini ve ekonomiyi yaşlanan nüfusa hazırlaması gerekiyor. Bugün doğan bebekler, yıllar sonra iş gücünü oluşturacağından bu baskılar tek bir yıldaki doğum artışıyla giderilemez.
Singapurlular Neden Tek Çocukta Kalıyor?
31 yaşındaki iş danışmanı Bay Chen, Aralık 2024'te ilk çocuğunu kucağına aldı. Babalığı "son derece tatmin edici" bulsa da hemşire olan eşiyle tek çocuğun yeterli olduğuna karar verdiler.
Bebek bakımı zamanlarını aldığı için arkadaşlarıyla düzenledikleri haftalık akşam yemekleri sona erdi. Chen'in anlattıkları, ikinci çocuk kararının aile yetiştirmenin maliyetinin yanı sıra sıradan günlerin getirdiği sorumluluklara da bağlı olabileceğini gösteriyor.
Bay Chen, ebeveynliğin mesleki ilerlemeyle çelişkili görünmesine yol açan iş yeri hesabını da anlattı:
İşverenler, çalışanlarına aileleriyle daha fazla vakit geçirme imkânı sağlamaktan fayda görmüyor," dedi. "Çocuğunu okuldan almak için apar topar işten çıkan biri yerine işine daha fazla zaman ayırabilen bir çalışan onlara daha çok kazandırır.
37 yaşındaki bekâr hemşire Bayan Haslinda Hassan ise yüksek yaşam maliyetini ve kişisel özerklik arzusunu gerekçe göstererek çocuk sahibi olmamayı seçti. Önceliklerini kişisel bir dille anlattı:
Belki biraz bencilim; sadece kendime zaman ayırmak istiyorum," diye kabul etti. "Kendimi tamamlanmış hissetmek için çocuklara ihtiyacım yok.
Bu tür tercihler Y kuşağı ve Z kuşağı arasında daha fazla kabul görüyor. Kariyer gelişimi, seyahat ve bireysel tatmin; evlilik ve çocuk sahibi olmaya ilişkin geleneksel beklentilerle yarışıyor. Bazı insanlar için ebeveynliği daha az maliyetli hale getiren destekler, ebeveyn olmak isteyip istemedikleri sorusunu yine de yanıtsız bırakıyor.
Singapur Aile Planlaması Mesajını Nasıl Tersine Çevirdi?
Singapur'un bugün doğumları teşvik etmeye yönelik çabalarının öncesinde doğumları azaltmayı amaçlayan bir kampanya vardı. Hükümet 1970'lerde, kamu spotları, aile planlaması programları ve konut tahsisinde geniş aileleri dezavantajlı kılan uygulamalarla "İki Çocukta Kalın" mesajını verdi.
Toplam doğurganlık hızı 1965'te 4,66 iken 1975'e gelindiğinde yenilenme seviyesinin altına düştü. Kampanya, Singapur'u büyük ailelerden çok daha küçük ailelere taşıyarak dünyadaki en hızlı demografik dönüşümlerden birine katkıda bulundu.
1980'lerin ortalarına gelindiğinde politika yapıcılar, doğumları sınırlama başarısının bir soruna dönüştüğünü fark etti. Mesaj, ardından ebeveynliği teşvik eden kırk yıllık politikaların geldiği "Maddi Durumunuz Elveriyorsa Üç veya Daha Fazla Çocuk Sahibi Olun" çağrısına dönüştü.
- 1965: Singapur'un toplam doğurganlık hızı 4,66'ydı.
- 1970'ler: Hükümet "İki Çocukta Kalın" kampanyasını yürüttü; doğurganlık 1975'e kadar yenilenme seviyesinin altına indi.
- 1980'lerin ortaları: Politika, daha büyük aileleri teşvik edecek şekilde değişti.
- 2001: Toplam doğurganlık hızı 1,41'di.
- 2025: Doğurganlık hızı 0,87'ye geriledi; ülkede ikamet edenlerin doğum sayısı yaklaşık 27.500 oldu.
- Şubat 2026: Gan, demografik sorunla ilgili olarak parlamentoyu uyardı.
- 2026: Tutumları izlemek üzere kapsamı genişletilmiş Evlilik ve Ebeveynlik Araştırması yapılması planlanıyor.
Melbourne Üniversitesi'nde Singapur politikaları üzerine doktora yapan Julius Mok, art arda uygulanan teşviklere rağmen düşüşün sürmesini açık sözlerle değerlendirdi:
Hükümetin fark ettiği ve şimdi haklı olarak paniğe kapıldığı şey, bu [politikaların] işe yaramadığı.
Doğurganlık hızının 2001'deki 1,41'den 2025'te 0,87'ye düşmesi, bu politikaların karşı karşıya olduğu güçlüğü gösteriyor. Maddi teşvikler, doğumları caydıran tutumların mirasına ve eğitimli nüfusların yaşam önceliklerini yeniden düzenlemesine tek başına karşı koymakta yetersiz kaldı.
Güney Kore'deki Küçük Artış Bir Karşılaştırma Sunuyor
Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü, üye ülkelerdeki ortalama doğurganlık hızının 1960'ta kadın başına 3,3 çocukken 2022'de 1,5'e düştüğünü ve bu dönemde yaklaşık yarıya indiğini bildiriyor. Singapur'un yaşadığı güçlükler, gelişmiş ekonomilerin neredeyse tamamını etkileyen daha geniş bir eğilimin parçası.
Güney Kore, 2023'te 0,72 ile dünya rekoru düzeyinde düşük bir orana ulaştı. Japonya, Tayvan, Hong Kong ve Çin'in büyük kentlerinde de doğurganlık çok düşük. Güney Kore'de oran, art arda sekiz yıl süren düşüşün ardından 2025'te hafifçe yükselerek 0,8'e çıktı.
Güney Kore'deki bu artışın ardından hükümet, 2006'dan bu yana yaklaşık 250 milyar ABD dolarına karşılık gelen 360 trilyon wonu aşan yatırım yaptı. Seul'ün Doğum Destek Projesi; yeni evliler için sosyal konutları, kreş kapasitesinin artırılmasını ve her doğum için 2 milyon wonluk hibeyi kapsıyor.
Güney Kore'de ebeveynler için izin hakları çiftler açısından üç yıla kadar uzanıyor. Singapur Ulusal Üniversitesi Profesörü Jean Yeung, bu uygulamanın verdiği mesajı şöyle anlattı:
cinsiyet normlarını değiştirme konusunda ciddi olduklarını açık ve net biçimde gösteren güçlü bir mesaj.
Güney Kore'nin deneyimi, uzun süreli düşüşün ardından doğurganlıkta yaşanan sınırlı bir artış örneği sunuyor. Ülkenin yanıtı konut, çocuk bakımı, maddi destek ve işten izin imkânlarını bir araya getirerek ailelerin üzerindeki çeşitli baskıları birlikte ele alıyor.
Singapur da benzer önlemlerin çoğunu hayata geçirdi. İncelemenin yanıt aradığı pratik soru, hangi politika ve kültürel değişim bileşimlerinin yerel kararları etkileyebileceği. Güney Kore'deki artış da doğurganlığı yenilenme seviyesinin çok altında bırakıyor; bu durum, sınırlı bir toparlanmayla doğumlarla sürdürülen istikrarlı bir nüfus arasındaki mesafeyi gösteriyor.
Esnek Çalışma ve Bakımın Eşitsiz Yükü
Singapur Ulusal Üniversitesi Sosyoloji Bölümü'nden Doktor Öğretim Üyesi Senhu Wang, 25-39 yaşlarındaki bekâr Singapurlular arasında esnek çalışma düzenlemeleri ile çocuk sahibi olma niyetlerini inceledi. Araştırma, esnekliğin çocuk sahibi olma niyetlerini önemli ölçüde artırabileceğini ortaya koydu.
Çalışma saatlerinin azaltılması özellikle erkeklerin çocuk sahibi olmayı planlama olasılığını artırırken, her tür esnek çalışma düzenlemesi kadınların bu yöndeki niyetlerini güçlendirdi. Bulgular, ebeveynlik kararlarını yalnızca gelire değil, insanların ne kadar zamana sahip olacaklarını öngördüklerine de bağlıyor.
Çocuk bakımı ve bununla bağlantılı kariyer maliyetlerinin orantısız ölçüde büyük kısmını hâlâ kadınlar üstleniyor. Erkekler de ebeveyn izni kullanmayı caydıran iş yeri kültürleriyle karşı karşıya. Bu baskılar, ailelerin kâğıt üzerinde desteğe erişimi olsa bile günlük çalışma yaşamında bu desteği kullanmalarını zorlaştırabiliyor.
Güney Kore, ebeveyn izni hakları ile bunlardan yararlanma arasındaki uçurumu gösteriyor. Her iki ebeveyne de bir yıla kadar cömert izin hakkı tanınmasına rağmen, 2020'de bu haktan yararlanma koşullarını taşıyan babaların yalnızca yüzde 3,4'ü izin kullandı. Japonya'da bu oran yüzde 12,7'ydi.
Koreli erkekler günde 49 dakika ücretsiz iş yapıyor; bu, OECD ortalamasının yaklaşık üçte biri. Kadınlar ise günde üç buçuk saat ücretsiz iş yapıyor. İşlerin eşitsiz paylaşımı, yardımları artırmanın yanı sıra cinsiyet normlarını değiştirmenin de neden önemli olduğunu açıklamaya yardımcı oluyor.
Singapur'da yakın zamanda yürürlüğe giren Üçlü Esnek Çalışma Düzeni Talepleri Yönergeleri, iş yerindeki engelleri ele almayı amaçlıyor. Yoğun iş kültürlerinin ebeveynliğe ilişkin ağır beklentilerle birleşmesi, meslek sahibi çalışanların doğurganlıkla ilgili maliyetlerini özellikle artırıyor.
Araştırma, resmî politikaların yanı sıra verimlilik beklentilerinde ve performans ölçütlerinde değişiklik gerektiğine işaret ediyor. Bağlılığı uzun çalışma saatleriyle ölçen bir iş yerinde, çalışanların çocuk yetiştirmelerine yardımcı olmak üzere tasarlanan esnekliği kullanmaları zorlaşabiliyor.
Fransa, Macaristan ve İsrail'in Gösterdikleri
Fransa, Avrupa Birliği'nin en yüksek oranları arasında yer alan yaklaşık 1,8'lik doğurganlık hızını koruyor. Ülkenin sunduğu destekler arasında herkese açık çocuk bakımı, kapsamlı ebeveyn izni ve ikinci çocuktan itibaren başlayan aylık aile ödenekleri bulunuyor.
Fransa bu destekleri yalnızca daha yoksul hanelere yönelik yardımlar olarak değil, tüm gelir grupları için kamusal altyapının bir parçası olarak görüyor. Bu yaklaşım, ebeveynlik desteğini düzenli bir kamu hizmeti haline getiriyor.
Macaristan, konut kredilerinin silinmesi ve dört veya daha fazla çocuk sahibi kadınlara ömür boyu gelir vergisi muafiyeti dahil daha iddialı bir mali yaklaşım benimsedi. 2010'larda uygulamaya konan politikaların ardından ülkenin doğurganlık hızı 1,25'ten 2021'de 1,6'ya yükseldi.
Dört veya daha fazla çocuğu olan Macar kadınların sayısı on yıl içinde iki katına çıktı. Bu değişimler, kapsamlı mali destekle birlikte aile büyüklüğünün ve doğurganlığın artabildiğine örnek oluşturuyor.
İsrail'de doğurganlık hızı yaklaşık 3,0. Ülke, devlet finansmanıyla tüp bebek tedavisini, dinî ve seküler topluluklarda aile kurmayı destekleyen kültürel bir yaklaşımla bir araya getiriyor. Tüp bebek, yani in vitro fertilizasyon, yardımcı üreme yöntemlerinden biridir.
Fransa, Macaristan ve İsrail; mali, pratik ve kültürel desteğin farklı bileşimlerini gösteriyor. Singapur da sübvansiyonlu çocuk bakımı ve yardımcı üreme desteği aracılığıyla bu yaklaşımların bazı unsurlarını zaten içeriyor.
Singapur'un incelemesinde kendine özgü kısıtlar da hesaba katılmalı: aşırı nüfus yoğunluğu, yoğun eğitim rekabeti ve rekabetçi iş yeri kültürleri. Çocuk yetiştirmenin bir yönüne yardımcı olan destekler, diğer baskıları ortadan kaldırmayabilir.
Göç ve Vatandaş Nüfusun Temelini Korumak
Singapur, önümüzdeki beş yıl boyunca her yıl 25.000 ila 30.000 yeni vatandaşı ve buna ek olarak 40.000 daimi oturum sahibini kabul etmeyi planlıyor. Nüfus seviyesini korumaya yetmeyecek kadar az doğumun karşısında göç de ülkenin yanıtının bir parçası.
Gan, bu girişlere rağmen vatandaş nüfusundaki artışın yılda yaklaşık yüzde 0,5'e yavaşlayacağını söyledi. Hükümet, etnik dengeyi koruma ve altyapının nüfustaki değişime ayak uydurmasını sağlama taahhüdünde bulundu.
Lee Kuan Yew Kamu Politikası Okulu kıdemli araştırma görevlisi Tan Poh Lin, vatandaş nüfusunun önemli bir bölümünü kaybetmenin sonuçları konusunda uyardı. Singapur'un şu hale gelme riskini şöyle ifade etti:
uluslararası göç için çekici başka herhangi bir destinasyon
Tan'ın kaygısı, yeni gelenleri topluma dahil ederken ülkeye kök salmış bir ulusu korumakla ilgili. Bu nedenle Singapur'un demografik yanıtı, iş gücünün büyüklüğünün yanı sıra ulusal kimlik ve toplumsal uyumu da kapsıyor.
Göç, doğurganlığın sürekli düşük kalmasına karşı demografik güvence sağlıyor ve ekonomiyi destekliyor. Yerel doğumlardaki düşüşün temelinde yatan sorun yine de kendi başına ele alınmalı. Hükümetin ikili yaklaşımı, ebeveynlik desteğini en üst düzeye çıkarırken göçün beraberinde getirdiği nüfus değişimlerini yönetmek.
Toplum Genelinde Yeni Yaklaşım Neleri İnceleyebilir?
Indranee'nin çalışma grubu, evlilik ve ebeveynlik desteğini bütüncül biçimde inceleyecek. Çalışmanın üç odak alanı; toplumun aile kurmaya yönelik düşünce biçimini değiştirmek, iş yeri kültürünü ailelerin ihtiyaçlarıyla uyumlu hale getirmek ve ebeveynleri desteklemek için daha geniş toplumu sürece dahil etmek.
Bu girişim, art arda sunulan mali teşviklerin düşüşü tersine çevirmeye yetmediğini kabul ediyor. Tartışmayı konut, ulaşım ve iş yeri uygulamalarının ailelerin günlük sorumluluklarını yönetme becerisini nasıl etkilediğine de açıyor.
Araştırmacılar, aile kurmayı caydırabilecek "dokunulmaz" konuların incelenmesini önerdi. Singapur'un çevre açısından yerinde olan otomobil kullanımını azaltma politikası, küçük çocuklara ve yaşlı ebeveynlere aynı anda bakan aileler için lojistik güçlükler yaratabiliyor.
Konut politikaları da incelenmeye değer. Evli çiftlere öncelik veren uygulamalara rağmen, daha büyük ailelerin alan ihtiyaçları yeterince karşılanmıyor olabilir.
Diğer seçenekler arasında, ebeveyn izni sırasında geçici olarak görevlendirilen çalışanların maliyetini hükümetin paylaşması ve böylece iş arkadaşlarının ek iş üstlenmeye tepki gösterme ihtimalinin azaltılması bulunuyor. Çalışanların mesai saatleri dışında işten kopmasına izin veren yasal korumalar da aileye ayrılan zaman üzerindeki baskıyı hafifletebilir.
Bunlar değerlendirilmesi önerilen önlemler; çalışma grubunun tavsiyeleri ve bunların doğurganlığa etkisi henüz karara bağlanmadı. 2026'da yapılması planlanan kapsamı genişletilmiş Evlilik ve Ebeveynlik Araştırması'nın değişen tutumlara daha net bir tablo sunması amaçlanıyor.
Politika Çalışmaları Enstitüsü'nden Doçent Tan Ern Ser, "daha fazla zaman, daha fazla para" sunan politikaların gerekli ancak yetersiz olduğunu söyledi. Çocuk yetiştirmenin kişisel açıdan sunduğu ödüllere de dikkat çekilmesini önerdi:
insanın kendi kanından canından birine sevgi verebilmesi ve ondan sevgi alabilmesinin mutluluğu.
Singapur'un karşı karşıya olduğu zorluk, bu ödülleri ebeveynliği yönetilebilir hale getirecek koşullarla buluşturmak. Önerilen yeni yaklaşım, tartışmayı Bay Chen ve Bayan Haslinda'nın anlattığı tercihlere döndürüyor: İnsanlar çocuk yetiştirmeye ne kadar zaman, para ve kişisel özgürlük ayırmaya istekli ve muktedir?
Öne Çıkan Noktalar
- Singapur'da doğurganlık hızı 2025'te rekor düşük seviye olan 0,87'ye geriledi; ülkede ikamet edenlerin doğum sayısı yüzde 11 düşerek yaklaşık 27.500 oldu.
- Önlem alınmazsa vatandaş nüfusu 2040'ların başında azalmaya başlayabilir; vatandaşların beşte biri şimdiden 65 yaşında veya daha büyük.
- Indranee Rajah, evlilik ve ebeveynlikle ilgili tutumları, iş yeri kültürünü ve toplumsal desteği inceleyecek çalışma grubuna başkanlık edecek.
- 25-39 yaşlarındaki bekâr Singapurlular arasında yapılan araştırma, esnek çalışma düzenlemelerini çocuk sahibi olma niyetinin güçlenmesiyle ilişkilendiriyor.
- Güney Kore'de aile desteğine yönelik kapsamlı yatırımların ardından doğurganlık hızı 2023'teki 0,72'den 2025'te 0,8'e yükseldi.
- Fransa, Macaristan ve İsrail; mali desteği, hizmetleri ve ebeveynliğin kültürel kabulünü bir araya getirmenin farklı örneklerini sunuyor.
- Singapur, önümüzdeki beş yıl boyunca her yıl 25.000 ila 30.000 yeni vatandaşı ve buna ek olarak 40.000 daimi oturum sahibini kabul etmeyi planlıyor.
- Tavsiyelere yön vermek üzere kapsamı genişletilmiş Evlilik ve Ebeveynlik Araştırması'nın 2026'da yapılması planlanıyor.






