Pasifik Deniz Tabanındaki Sarı Tuğlalı Yol, Volkanik Geçmişi ve Henüz Çok Azı Görülebilmiş Bir Okyanusu Ortaya Koyuyor

12 dakikalık okuma
Pasifik Deniz Tabanındaki Sarı Tuğlalı Yol, Volkanik Geçmişi ve Henüz Çok Azı Görülebilmiş Bir Okyanusu Ortaya Koyuyor

Pasifik’in Bir Kilometreden Fazla Derinliğinde Tanıdık Bir Desen

Hawaiʻi’nin kuzeyindeki Nootka Deniz Dağı’nın zirvesinde, bir kamera 2022’de beklenmedik ölçüde tanıdık bir görüntü yakaladı: Düzgünce döşenmiş bir tuğla yolu andıran şekillere ayrılmış sarı kayalar. Oluşum, Pasifik Okyanusu’nun bir kilometreden fazla derinliğinde, deniz tabanının görsel olarak incelenmiş yalnızca yaklaşık yüzde 3’lük bölümünde yer alan Papahānaumokuākea Ulusal Deniz Anıtı’nın içindeydi.

İçindekiler
  1. Pasifik’in Bir Kilometreden Fazla Derinliğinde Tanıdık Bir Desen
  2. Lav Nasıl Bir Tuğla Desenine Dönüştü?
  3. Volkanik Kaya Yaşam İçin de Barınak Sağlıyor
  4. Hawai Adaları’nın Kuzeybatısındaki Geniş Koruma Alanı
  5. 2022 Seferinde Neler Toplandı?
  6. Antik Sırt Boyunca Diğer Keşifler
  7. Koruma Kararından Küresel Keşif Araştırmasına Uzanan Bir Zaman Çizelgesi
  8. Derin Deniz Tabanının Yüzde 0,001’inden Azı Görüldü
  9. Derin Okyanus Deniz Tabanının Ötesinde Neden Önemli?
  10. Hawai Kültürü Görevin Bir Parçasıydı
  11. Canlı Yayın, Bir Dalışı Ortak Keşfe Dönüştürdü
  12. Yeni Araçlar Görüş Alanını Genişletebilir
  13. Özet

Keşif gemisi Nautilus’taki bilim insanları, uzaktan kumandalı bir su altı aracının kurumuş bir göl yatağını andıran yüzeyde ilerleyişini izledi. Dünyanın dört bir yanındaki izleyiciler bu karşılaşmayı canlı çevrimiçi yayın üzerinden takip etti. Kamera sıra dışı yüzeyin üzerinden geçerken ekip, şakayla karışık Oz Büyücüsü’ne ve efsanevi Atlantis kentine atıfta bulundu.

Açıklama volkanikti. Nautilus’u işleten Ocean Exploration Trust’a göre, döşemeyi andıran bu yapı, enerjisi yüksek püskürmeler sırasında sıcak lavın soğuk deniz suyuyla karşılaşmasıyla oluşan ve kırılmış hyaloklastitten meydana gelen bir akıntıydı. Kaya parçaları deniz tabanına çökeliyor, ısınma ve soğumayla ilişkili gerilimler de zamanla malzemenin köşeli parçalara ayrılmasına yol açabiliyor.

Nootka’daki keskin çatlakların yaklaşık doksan derecelik açılarla kesişmesi, özenle dizilmiş tuğlaları andıran bir mozaik oluşturmuştu. Milyonlarca yıl boyunca işleyen fizik ve zaman bu deseni meydana getirdi. Tanıdık görünümü, yabancı bir ortamı insanların gözünde canlandırmayı kolaylaştırarak bilimsel karşılaşmanın geminin çok ötesindeki izleyicilere ulaşmasına yardımcı oldu.

Keşif, 7 Nisan-1 Mayıs 2022 tarihleri arasında düzenlenen ve Liliʻuokalani Sırtı’nın Antik Deniz Dağları adıyla da anılan Luʻuaeaahikiikekumu seferi sırasında gerçekleşti. Çarpıcı görüntülerin yanı sıra görevde, antik su altı volkanlarının nasıl oluştuğunu ve deniz yaşamının yamaçlarında nasıl varlık gösterdiğini açıklamaya yardımcı olacak kaya örnekleri, biyolojik numuneler ve haritalama verileri toplandı.

Reklam

Lav Nasıl Bir Tuğla Desenine Dönüştü?

Ocean Exploration Trust, oluşumu kırılmış bir hyaloklastit akıntısı olarak tanımladı. Bu ad, lavın suyla karşılaşıp parçalanmasıyla ortaya çıkan volkanik malzemeyi ifade ediyor. Enerjisi yüksek püskürmeler sırasında bu parçalar deniz tabanında birikebiliyor; oluşan tortular da sonradan yaşanan sıcaklık ve gerilim değişimlerinin izlerini taşıyabiliyor.

Ekip, deniz dağının bu kavrulmuş kenarındaki doksan derecelik çatlakların muhtemel nedeni olarak birden fazla püskürme sırasında yaşanan tekrarlı ısınma ve soğumayı belirledi. Kaya sıcaklığı değiştikçe farklı bölümleri genleşip büzüşebiliyor; malzeme üzerinde gerilim oluşması da çatlaklara yol açabiliyor.

Basit bir benzetmeyle, bu oluşum kekin çatlamış yüzeyini andırıyor: Katı bir yüzey, ısınıp soğudukça tepki vererek çatlayabiliyor. Volkanik oluşumda bu değişimler çok daha uzun bir zaman diliminde yaşandı ve aracın kameralarının kaydettiği köşeli şekilleri meydana getirdi.

Mineral birikintileri kayaya sarı rengini veriyor. Uzaktan kumandalı su altı aracının (ROV) güçlü ışıkları altında bu renk özellikle canlı görünüyordu. Bu ışıklar, izleyicilerin okyanusun güneş ışığı alan sularının çok altındaki bir yüzeyi görmesini sağladı.

Seferi düzenleyen Ocean Exploration Trust, resmi açıklamasında bu görüntüyü şöyle anlattı:

Efsanevi Atlantis kentine uzanan bir ‘sarı tuğlalı yol’ gibi görünen şey, aslında antik dönemdeki etkin volkanik jeolojinin bir örneği.

Kuzey İrlanda’daki Giant’s Causeway de dâhil olmak üzere benzer doğal desenlere karada rastlanıyor. Bu kadar derinde böylesine düzenli görünen bir yüzeyle karşılaşılması, Nootka’daki keşfi özellikle etkileyici kıldı. Bu özel deseni meydana getiren püskürmelerin tam sırası ve zamanlaması açıklanmadı.

Volkanik Kaya Yaşam İçin de Barınak Sağlıyor

Nootka’nın çatlaklı kayaları, görünüşlerinin ötesinde bilimsel değer taşıyor. Hyaloklastit birikintileri, araştırmacıların volkanik faaliyetleri, deniz tabanının oluşumunu ve su altı ekosistemlerini şekillendiren fiziksel koşulları anlamasına yardımcı olabiliyor. Yapıları, deniz dağını meydana getiren ve değiştiren süreçlere ilişkin ipuçlarını koruyor.

Deniz canlıları da volkanik yüzeyleri tutunmak, barınmak veya beslenmek için kullanıyor. Sefer sırasında ekip, oluşumun üzerinde ve çevresinde yaşayan canlıları gözlemledi. Bunlar arasında, sıra dışı yola yerleşmiş ve yaygın olarak deniz zambağı denen deniz laleleri de vardı.

Bu gözlemler jeolojiyi biyolojiyle buluşturuyor. Kayalık bir yamaç canlı topluluğunun fiziksel ortamını sağlarken çatlakları ve açıkta kalan yüzeyleri de organizmalara farklı yaşam alanları sunuyor. Hem kayayı hem de üzerinde yaşayanları belgelemek, araştırmacıların yukarıdan izleyenlere elverişsiz görünebilen ortamlara yaşamın nasıl yerleştiğini anlamasına yardımcı oluyor.

Daha geniş kapsamlı seferde volkanik malzemelerin yanı sıra derin deniz mercanları, süngerler ve mikroplar da incelendi. Bu gözlemlerin bir araya getirilmesi, araştırmacıların su altı dağının geçmişiyle bugün üzerindeki yaşam arasındaki ilişkiyi incelemesini sağlıyor.

Reklam

Hawai Adaları’nın Kuzeybatısındaki Geniş Koruma Alanı

Papahānaumokuākea Ulusal Deniz Anıtı, Pasifik Okyanusu’nda yaklaşık 582.578 mil karelik bir alanı kaplıyor. ABD’deki tüm ulusal parkların toplamından daha büyük olan bu alan, dünyanın en geniş deniz koruma bölgeleri arasında yer alıyor. Korunan suların genişliğini anlatmaya yardımcı olan bir karşılaştırmayla, Teksas bu sınırların içine sığabilir.

Anıt 2006’da kuruldu, 2016’da genişletildi. Hawai Adaları’nın kuzeybatısı çevresindeki, mercan resifleri, derin deniz habitatları ve Yerli Hawai toplulukları için kültürel öneme sahip alanları içeren on ayrı deniz koruma bölgesini kapsıyor.

Bu uçsuz bucaksız deniz tabanının yalnızca yaklaşık yüzde 3’ü görsel olarak incelendi. Koruma alanı çok geniş olsa da su altı manzaralarının ve topluluklarının doğrudan gözlemi hâlâ sınırlı. Nootka görüntüleri, bu çok daha büyük ortamdan küçük bir kesit sunuyor.

Papahānaumokuākea Ulusal Deniz Anıtı’nda araştırmalardan sorumlu NOAA müdür yardımcısı Randy Kosaki, bilgi eksikliğini uzay araştırmalarıyla yaptığı bir karşılaştırmayla anlattı:

Ay’ın haritaları, okyanus tabanının haritalarından kelimenin tam anlamıyla daha iyi.

Kosaki’nin karşılaştırması, koruma alanı ilan edilmiş bir bölgede bile haritalamanın ve kamerayla yapılan incelemelerin neden önemli olduğunu gösteriyor. Araştırmacıların anıtın neler barındırdığını anlaması ve korunmasına yönelik kararları yönlendirebilmesi için sırtların, kayalık yamaçların ve canlı topluluklarının konumuna ilişkin bilgiye ihtiyacı var.

2022 Seferinde Neler Toplandı?

Luʻuaeaahikiikekumu seferi, Pasifik’in orta kesiminde uzanan bir su altı volkanları zinciri olan Liliʻuokalani Sırtı’nın görece az keşfedilmiş sularını inceledi. Sırt, antik tektonik hareketler ve okyanus sırtlarındaki faaliyetler sonucunda oluştu. Görevde, bu eski volkanik dağların kökenini açıklamaya yardımcı olabilecek kanıtlar arandı.

Nautilus, yaklaşık 700 ila 3.500 metre derinliklerde 11 ROV dalışı gerçekleştirdi. Ekip, yalnızca video görüntülerinden öğrenilebileceklerin ötesinde araştırmalara imkân sağlayacak fiziksel malzemeler elde etmek üzere yaklaşık 600 libre kaya ve çok sayıda biyolojik numune topladı.

Geminin çok ışınlı haritalama sistemi 28.559 kilometrekarelik, yani 11.027 mil karelik deniz tabanını taradı. Çok ışınlı sistemler, bir geminin altındaki geniş bir şeritte deniz tabanının derinliğini ses dalgalarıyla ölçerek su altı arazisinin haritasını oluşturuyor.

Bu toplamın 23.456 kilometrekarelik, yani 9.056 mil karelik bölümü ABD Münhasır Ekonomik Bölgesi içinde yer alıyordu. Bu, ülkenin deniz kaynakları üzerinde hak sahibi olduğu deniz alanı. Rakamlar, sefer sırasında haritalanan alanın yaklaşık yüzde 82’sinin bu bölge sınırlarında kaldığı anlamına geliyor.

Seferde 28.000 kilometrekareyi aşkın bir alan haritalanırken dalışlar, belirli noktaların çok daha yakından incelenmesini sağladı. Haritalar, kamera gözlemleri ve numuneler birlikte, araştırmacıların bölgenin jeolojik yapısını ve mercanların, süngerlerin ve mikropların yaşadığı koşulları incelemesine yardımcı oluyor.

Reklam

Antik Sırt Boyunca Diğer Keşifler

Seferdeki diğer gözlemler arasında ferromanganez kabuklarıyla kaplı bazalt kayalar da vardı. Ferromanganez, demir ve manganez içeren malzemeleri ifade ediyor. Ekip, bu kaplamalı kayalara farklı derinliklerde ve sudaki oksijen doygunluğunun, yani suyun taşıyabileceği miktara kıyasla çözünmüş oksijen oranının farklı olduğu yerlerde rastladı.

Araştırmacılar ayrıca manganez oksit kabuklarından numuneler topladı ve görünüşü süngeri andıran bir ponza taşı buldu. Bu çeşitlilik, görev sırasında elde edilen jeolojik kayıtları çatlaklı sarı oluşumun ötesine taşıdı.

“Başsız tavuk canavarı” olarak bilinen yüzen bir deniz hıyarı da akılda kalan görüntülerden biriydi. Yarı saydam, hayaletimsi görünümü videoya kaydedildi ve görevin kaya oluşumları ile kayalara tutunmuş deniz canlılarına ilişkin gözlemlerine bambaşka türde bir keşif ekledi.

Nootka Deniz Dağı’nın 50 milyon yıldan daha yaşlı olduğu düşünülüyor. Derin deniz madenciliğinin ilgisini çekebilecek malzemeler barındıran bu oluşumun jeolojisini ve canlı topluluklarını belgelemek, bilimsel değerinin yanı sıra somut bir koruma amacı da taşıyor.

Koruma Kararından Küresel Keşif Araştırmasına Uzanan Bir Zaman Çizelgesi

Sarı oluşumun hikâyesi tek bir dalıştan ibaret değil. Anıtın kurulması, sefer ve sonradan yapılan küresel keşif değerlendirmesi, koruma altındaki bir yerde bile bilimsel bilgi açısından büyük boşluklar bulunabileceğini gösteriyor.

  • 2006: Hawai Adaları’nın kuzeybatısında Papahānaumokuākea Ulusal Deniz Anıtı kuruldu.
  • 2016: Anıt genişletilerek yaklaşık 582.578 mil karelik büyüklüğe ulaştı.
  • 7 Nisan-1 Mayıs 2022: Luʻuaeaahikiikekumu seferi, Liliʻuokalani Sırtı’nın antik deniz dağlarını inceledi ve Nootka’daki sarı oluşumla karşılaştı.
  • 2025: Ocean Discovery League, Scripps Oşinografi Enstitüsü ve Boston Üniversitesi’nden araştırmacılar, derin deniz tabanının ne kadar küçük bir bölümünün görsel olarak incelendiğine ilişkin bir analiz yayımladı.

25 Ocak 2026 itibarıyla 2022 görüntüleri, yakından gözlemin neleri ortaya çıkarabileceğinin canlı bir örneği olmayı sürdürüyordu. Daha sonraki küresel araştırma ise derin deniz tabanını incelemek için yapılması gerekenleri çok daha geniş ölçekte ortaya koydu.

Derin Deniz Tabanının Yüzde 0,001’inden Azı Görüldü

2025 tarihli analiz, 1950’lerin sonlarından bu yana gerçekleştirilen 43.000’den fazla derin deniz dalışının kayıtlarını bir araya getirdi. Ocean Discovery League, Scripps Oşinografi Enstitüsü ve Boston Üniversitesi’nden araştırmacıların yürüttüğü çalışma, Dünya’nın devasa bir bölümünün doğrudan görsel olarak incelenmesini ele aldı.

Çalışmada derin okyanus, en az 200 metre derinlikteki sular olarak tanımlandı. Gezegenin yaklaşık yüzde 66’sını kaplayan bu ortamın deniz tabanının yüzde 0,001’inden azı kameralarla görsel olarak incelendi.

Görülen alan yaklaşık Rhode Island eyaleti büyüklüğünde ya da Belçika’nın yaklaşık onda biri kadar. Bu karşılaştırmalar, son derece küçük bir oranı gözde canlandırmayı kolaylaştırıyor: On yıllar boyunca yapılan dalışlar, küresel ölçekteki devasa bir ortamın içinde küçük bir bölgeye denk gelen alanın doğrudan görüntülerini sağladı.

Reklam

Haritalama ve görsel gözlem farklı sorulara yanıt veriyor. Ses dalgalarıyla yapılan haritalama deniz tabanının şeklini gösterirken fotoğraflar ve videolar belirli noktalardaki kayaları ve canlıları ortaya çıkarıyor. Nautilus, geniş alanları haritalayıp ayrıntılı inceleme için araçları belirli noktalara göndererek her iki yöntemi de kullandı.

Çalışmada, dalışların yalnızca yaklaşık yüzde 19’unun okyanus yüzeyinin yüzde 58’ini kaplayan açık denizlerde yapıldığı da belirlendi. Açık denizler, ulusal yetki alanlarının dışında kalan sulardır. Rakamlar, keşiflerin başka bölgelerde yoğunlaştığını ve geniş alanlara görece az sayıda doğrudan ziyaret gerçekleştirildiğini gösteriyor.

Ocean Discovery League, okyanus araştırmalarına daha geniş erişim sağlamak için çalışıyor. Kaydedilmiş dalışların dağılımı bu çabaya somut bir amaç kazandırıyor: Daha fazla yerde derin suları inceleme olanağına ihtiyaç var ve okyanusun daha fazla bölümünün doğrudan gözlemlenmesi gerekiyor.

Derin Okyanus Deniz Tabanının Ötesinde Neden Önemli?

Science Advances dergisinde yayımlanan çalışma, keşif açığını derin okyanusun iklim ve yaşam üzerindeki rolüyle ilişkilendiriyor. Derin sular, insan faaliyetleri sonucu oluşan fazla ısının büyük bölümünü ve karbondioksitin önemli bir kısmını emerek iklimin düzenlenmesine yardımcı oluyor.

Karbondioksit, atmosferde biriktiğinde ısınmaya katkıda bulunan bir gaz. Okyanusun bu gazı emmesi, uzak su altı ortamlarıyla karada yaşanan değişiklikler arasında bağ kuruyor ve derin denizi, onu inceleyen gemilerin çok ötesinde önemli kılıyor.

Denizlerdeki biyolojik çeşitlilik, mineral kabukların içindeki mikrobiyal topluluklardan henüz adlandırılmamış mercanlara, balıklara ve omurgasızlara kadar uzanıyor. Bilim insanları derin okyanusta milyonlarca türün hâlâ keşfedilmediğini tahmin ediyor. Bazıları, ilaç geliştirmeye veya Dünya’da yaşamın nasıl evrildiğini anlamaya yarayabilecek biyokimyasal bilgiler içerebilir.

İklimle bağlantılı değişimler, kirlilik ve deniz tabanı madenciliğine yönelik ilgi bu ortamlar üzerindeki baskıyı artırıyor. Daha fazla değişiklik yaşanmadan önceki koşulların kaydı olan başlangıç verileri, karar alıcıların nelerin var olduğunu ve insan faaliyetlerinin neleri etkileyebileceğini anlamasına yardımcı oluyor.

Nootka seferi, numuneleri, görüntüleri ve haritalarıyla bu kayda katkıda bulundu. Belgelenen her mercan veya sünger topluluğu ve haritalanan her sırt, yöneticilerin hangi faaliyetlerin kısıtlanacağına ya da hangi koşullarda ihtiyatla yürütülebileceğine karar verirken kullanabileceği bilgiler sağlıyor.

Hawai Kültürü Görevin Bir Parçasıydı

Luʻuaeaahikiikekumu, bilimsel çalışmaların yanı sıra Hawai kültürel uygulamalarını da içeriyordu. Bir topluluk kültür temsilcisi, Hawai protokolünün sefer boyunca uygulanmasını yönetti. Görevin adı da Hawai gelenekleri ve okyanus keşfiyle bağlantılı değerler açısından önem taşıyor.

Ekipte bilim iletişimi bursiyerleri, bilim ve mühendislik alanlarında çalışan stajyerler ve Papahānaumokuākea Ulusal Deniz Anıtı’ndan konuk bir eğitimci yer aldı. Katılımları, araştırma gemisi ile dalışları gerçekleştiren bilim insanlarının ötesindeki öğrenciler ve topluluklar arasında bağ kurdu.

Görev sırasında toplanan jeolojik numunelerin kesitlerinin Hawaiʻi, Hilo’daki anıtın Mokupāpapa Keşif Merkezi’nde sergilenmesi planlandı. Merkez, derin deniz bilimine ilişkin örgün eğitimi yaygınlaştırmak amacıyla hazırlanan Hawai dilindeki eğitim materyallerini kullanıyordu.

Bilimsel araştırmanın Yerli bilgisiyle bir araya gelmesi, görevi bu suların kültürel önem taşıdığı topluluklarla ilişkilendirdi. Keşif çalışmalarına yerel ve Yerli toplulukların seslerini katmak, deniz koruma kararlarını da gelenekleri bölgeyle bağlantılı insanlarla buluşturmaya yardımcı oluyor.

Reklam

Canlı Yayın, Bir Dalışı Ortak Keşfe Dönüştürdü

Nautilus, videoları 4K çözünürlükte yayımlayarak internet bağlantısı olan herkesin seferi takip etmesini sağladı. Yayınlar bilimsel gözlemleri geminin ötesine taşıdı. Sarı oluşum gibi görüntüler ise uzak bir ortamı geniş bir kitle için tanıdık hâle getirdi.

Ekip, gemiyle karadaki insanlar arasında rekor sayıda, toplam 114 canlı bağlantı düzenleyerek dünya çapında yaklaşık 3.450 öğrenciye ulaştı. Seferin eğitim çalışmalarına daha geniş katılım sağlamak amacıyla Hawai dilinde, İngilizce ve Amerikan İşaret Dili’nde sohbetler yapıldı.

Görevle ilgili 70’ten fazla haber, uluslararası medya kuruluşları aracılığıyla çevrimiçi mecralarda, radyoda ve televizyon yayınlarında yer aldı. Seferin canlı videoları 582.000 kez izlendi; hazırlanan öne çıkan görüntüler ise 2,9 milyondan fazla izlenme aldı.

Sarı oluşumun ilgi çekiciliği, tanıdık şekliyle yakından bağlantılıydı. Köşeli bir volkanik kaya tabakası insanların aklında kalacak somut bir görüntü sunarken daha geniş kapsamlı sefer, aynı deniz tabanının jeolojik kayıtlar ve canlı organizma toplulukları barındırdığını gösterdi.

Bu tür karşılaşmalara halkın erişebilmesi, denizlerin korunmasına desteği ve bilimsel kariyerlere ilgiyi artırabilir. Yayınlar, keşif çalışmalarının pratik yönlerini de gözler önüne serdi: Araziyi haritalamak, incelenecek yerleri seçmek, numune toplamak ve gözlemleri volkanik geçmişle deniz habitatlarına ilişkin sorularla ilişkilendirmek.

Yeni Araçlar Görüş Alanını Genişletebilir

Gelişmiş ROV’lar su altında daha uzun süre kalabiliyor, daha karmaşık numuneler toplayabiliyor ve daha yüksek çözünürlüklü görüntüler sağlayabiliyor. Bir pilotun hareketlerini sürekli yönlendirmesi gerekmeden çalışan otonom su altı araçları da daha geniş alanları daha verimli biçimde haritalayabiliyor.

Çevresel DNA analizi, deniz yaşamını tespit etmenin başka bir yolunu sunuyor. Araştırmacılar, organizmaları doğrudan görmeden türlerin varlığını belirlemek için çevresel numunelerdeki genetik materyali inceleyebiliyor. Böylece kamera, harita ve toplanan örneklere farklı türde kanıtlar ekleniyor.

Uluslararası işbirliği ve araştırma teknolojilerine daha geniş erişim, kaydedilmiş dalış sayısının az olduğu yerlerde keşif çalışmalarını genişletebilir. Açık denizlerin okyanus yüzeyinin yüzde 58’ini kaplamasına karşın dalışların yalnızca yüzde 19’unun burada yapılmış olması, bu çabalara ölçülebilir bir odak kazandırıyor.

Nootka’daki sarı oluşum, antik volkanik kayaların küçük bir bölümüne dikkat çekti. Onu ortaya çıkaran sefer ise çok daha kapsamlı bir bilgi birikimi sağladı: 11 dalış, yaklaşık 600 libre kaya, biyolojik numuneler ve 28.559 kilometrekarelik haritalama. Seferin kalıcı değeri, akılda kalan bir keşfi çevredeki okyanusu anlamaya ve korumaya yardımcı olan kanıtlarla bir araya getirmesinde yatıyor.

Özet

  • Nootka Deniz Dağı’ndaki sarı tuğlalı yol, sıcak lavın deniz suyuyla karşılaşması sonucu oluşan, çatlaklı bir volkanik kaya olan hyaloklastitten meydana geliyor.
  • Ocean Exploration Trust, oluşumdaki doksan derecelik çatlakların muhtemel nedenini birden fazla püskürme sırasında yaşanan ısınma ve soğuma olarak belirledi.
  • Oluşum, 7 Nisan-1 Mayıs 2022 tarihleri arasında Papahānaumokuākea Ulusal Deniz Anıtı’nda düzenlenen Luʻuaeaahikiikekumu seferi sırasında keşfedildi.
  • Anıt yaklaşık 582.578 mil karelik bir alanı kaplıyor; deniz tabanının yüzde 3’ünden azı görsel olarak incelendi.
  • Nautilus 11 dalış gerçekleştirdi, yaklaşık 600 libre kaya topladı ve 28.559 kilometrekarelik deniz tabanını haritaladı.
  • 43.000’den fazla dalışı inceleyen 2025 tarihli bir çalışma, derin deniz tabanının yüzde 0,001’inden azının görsel olarak incelendiğini ortaya koydu.
  • Görev; jeolojik ve biyolojik araştırmaları Hawai kültürel uygulamaları, çok dilli eğitim çalışmaları ve dünya çapındaki izleyicilere ulaşan yayınlarla bir araya getirdi.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir