Psikiyatrik Destek Alan Gençlerin Sayısı 350 Bini Aştı
Sağlık Sigortası İnceleme ve Değerlendirme Kurumu verilerine göre, Güney Kore'de 2024'te psikiyatrik destek alan gençlerin sayısı 350 bini geçti. Bu sayı 2020'de 198.384'tü. Dört yılda yüzde 76,6'lık artış, çocukların duygusal ve gelişimsel ihtiyaçlarına yanıt vermeye çalışan aileler, okullar ve hastaneler üzerindeki baskıyı artırdı.
İçindekiler
- Psikiyatrik Destek Alan Gençlerin Sayısı 350 Bini Aştı
- Tanılar Çocuklar Büyüdükçe Değişiyor
- Akademik Baskı Daha Küçük Çocukları da Etkiliyor
- Akıllı Telefonlar Hem Riskler Hem de Yardıma Erişim Yolları Sunuyor
- Çocuklarda Depresyon Kendini Huzursuzlukla Gösterebilir
- İntihar ve Fark Edilmeyen Sıkıntılar
- Krize Giren Çocuklar İçin Hastanelerde Yatak Yetersiz
- DEHB Reçeteleri ve Tek Başına İlacın Sınırları
- Sosyal Medya Kısıtlamaları ve Ruh Sağlığı Dersleri
- Özet
18 yaşın altındaki hastalara ilişkin sayı 2023'te ilk kez 300 bini aştı. 3 Ocak 2026 itibarıyla temel mesele, çocukların giderek artan bu talebini karşılarken akademik stres, aile sorunları ve sıkıntıya katkıda bulunabilecek dijital alışkanlıklarla da nasıl başa çıkılacağıydı.
Artışın birbiriyle bağlantılı iki açıklaması var. Daha fazla çocuk ruh sağlığı sorunları yaşarken aileler de psikiyatrik destek almaya daha istekli hale geliyor. On yıllar boyunca tedavi, aile itibarına veya toplumsal konuma zarar verebileceği düşüncesiyle damgalanıyordu. Bakıma erişimin önündeki engellerin azalması, geçmişte tedavi edilmeyen sorunların artık daha sık doktor muayenehanesine taşınmasını sağlıyor.
Dünya Sağlık Örgütü, COVID-19 salgınının ardından kaygı ve depresif bozuklukların görülme sıklığının dünya genelinde en az yüzde 25 arttığına dikkat çekti. Güney Kore'deki tablo bu daha geniş eğilimin bir parçası. Salgının kalıcı etkileri ve dijital teknolojinin etkisi de gençlerin esenliğine ilişkin endişeleri artırıyor.
Tedavi verileri, tek bir yılla sınırlı olmayan, istikrarlı bir artış gösteriyor:
- 2020: Psikiyatrik destek alan genç hasta sayısı 198.384'tü.
- 2023: Sayı ilk kez 300 bini aştı.
- 2024: Destek alanların sayısı 350 bini geçti; 2020'ye kıyasla yüzde 76,6 arttı.
Sağlık hizmetleri açısından pratik görev, çocuklara belirtileri ağırlaşmadan önce daha erken destek sunarken bakım kapasitesini artırmak.
Tanılar Çocuklar Büyüdükçe Değişiyor
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB), 12 yaş ve altındaki çocuklarda en sık görülen durumdu; 2024'te 98.318 vaka kaydedildi. Gelişimsel gecikmeler bu yaş grubunda en sık konulan ikinci tanı oldu.
DEHB; dikkat, hareketlilik düzeyi ve dürtü kontrolüyle ilgili güçlükleri kapsıyor. Gelişimsel gecikmeler ise çocuğun büyürken beceriler edinme sürecindeki ilerlemeyi ilgilendiriyor. Güçlüklerin daha görünür hale gelebildiği ilkokul yıllarında bu durumların ikisi de aileleri ruh sağlığı hizmetleriyle buluşturabiliyor.
13-18 yaş arası ergenlerde en yaygın tanı depresyondu; 2024'te 60.895 vaka kaydedildi. DEHB 54.311 vakayla ikinci sırada yer aldı. Buna göre depresyon vakaları, bu yaş grubunda DEHB vakalarından 6.584 daha fazlaydı. Bu durum, çocuklar ergenliğe girerken bakım ihtiyaçlarının nasıl değiştiğini gösteriyor.
Yaş ve cinsiyete göre dağılımda hastaların yoğunlaştığı gruplar da farklılık gösterdi. Psikiyatrik tedavi gören erkeklerde en kalabalık grup, 105 binden fazla hastayla 7-12 yaş arasındakilerdi. Kızlarda en kalabalık grup ise yaklaşık 95 bin hastayla 13-18 yaş arasındakiler oldu.
Bu örüntülerin açıklaması olarak farklı gelişim zaman çizelgeleri ve kızlarla erkeklerin karşılaştığı toplumsal baskılar gösteriliyor. Ergen kızlarda depresyon, araştırmacılar ve klinisyenler tarafından özellikle yakından inceleniyor.
Veriler, farklı yaşlarda farklı ihtiyaçlara yanıt verebilen hizmetlere duyulan gereksinimi ortaya koyuyor. Dikkat veya gelişimle ilgili güçlükler nedeniyle değerlendirilen küçük bir çocuğun ihtiyaç duyduğu destek, ikisi de aynı ruh sağlığı sistemine başvursa bile depresyon yaşayan bir ergene sunulacak destekten farklı olabilir.
Akademik Baskı Daha Küçük Çocukları da Etkiliyor
Samsung Tıp Merkezi'nde psikiyatri profesörü olan Joung Yoo-sook, çocukların akademik ve toplumsal stresle geçmişe göre daha erken yaşlarda karşılaştığını belirtti. Önceleri daha çok ortaokul döneminde ortaya çıkan sorunlar artık daha küçük yaşlarda görülüyor.
Güney Kore'nin rekabetçi eğitim sistemi akademik başarıya ve üniversite giriş sınavlarına büyük önem veriyor. Pek çok öğrenci, normal okul gününün ardından hagwon adı verilen özel dershanelere gidiyor ve bazıları derslerini akşam geç saatlere kadar sürdürüyor.
Öğrenciler, okul ödevlerine ve ek derslere yetişmeye çalışırken dinlenmeye veya boş zaman etkinliklerine çok az vakit bulabiliyor. Başarılı olma baskısı, özellikle geride kalmanın gelecekteki fırsatları tehdit ettiği düşünüldüğünde, tükenmişliğe ve kaygıya yol açabiliyor.
Ebeveynler de eğitime ciddi miktarda para ve duygusal emek harcıyor. Bu nedenle beklentiler tüm aileye yayılabiliyor; akademik performans hem evde hem okulda bir gerilim kaynağına dönüşebiliyor. Gençler, bu beklentileri karşılayamayacaklarını düşündüklerinde korku, umutsuzluk veya ağır bir sıkıntı yaşayabiliyor.
Joung'un gözlemi, rekabetçi okul ortamıyla bazı çocukların yardım almaya ihtiyaç duyduğu yaşın düşmesi arasındaki bağlantıya işaret ediyor. Akademik ve toplumsal stres daha erken başlıyorsa, destek de daha erken sunulmalı; ergenlik baskılarının daha görünür hale gelmesi beklenmemeli.
Akıllı Telefonlar Hem Riskler Hem de Yardıma Erişim Yolları Sunuyor
Mobil analiz şirketi IGAWorks'e göre, Koreli ergenler YouTube izleyerek günde ortalama 98 dakika, Instagram'da ise 49 dakika geçiriyor. İki hizmette geçirilen süre toplamda 147 dakika, yani iki saat 27 dakika ediyor.
Sosyal medya gençleri sürekli bilgiye, akranlarıyla kıyaslamalara ve kimi durumlarda siber zorbalığa maruz bırakıyor. Ebeveynler ve sağlık uzmanları, özellikle çevrimiçi kıyaslamaların mevcut strese eklendiği durumlarda, uzun süre ekrana bakmanın gelişmekte olan zihinleri nasıl etkilediği konusunda endişelerini dile getiriyor.
Hakemli bir araştırmada, akıllı telefonların daha uzun süre kullanılmasının kızlarda depresif belirtileri ve intihar düşüncelerini artırdığı, aynı örüntünün erkeklerde daha az belirgin olduğu aktarıldı. İntihar düşüncesi, kişinin intiharı aklından geçirmesi anlamına geliyor. Bulgular, dijital etkinliklerin ergen kızları ve erkekleri farklı biçimlerde etkileyebileceğine işaret ediyor.
Araştırma, arkadaşlar ve aileyle iletişim kurmak gibi sosyal ve etkileşimli akıllı telefon kullanımının daha düşük depresif belirti düzeyleriyle ilişkili olabileceğini de ortaya koydu. Dolayısıyla bir gencin esenliği değerlendirilirken hem telefonda geçirilen süre hem de telefonda yapılan etkinlik önem taşıyor.
Seul Ulusal Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde çocuk ve ergen psikiyatrisi profesörü olan Hong Soon-beom, profesyonel bakıma yönelik tutumların nasıl değiştiğini şöyle anlattı:
"Kore toplumunda psikiyatriste gitmeye yönelik önyargı ve korku geçmişe kıyasla azaldı; bu da tedavi arayışının önündeki eşiği düşürdü," dedi Seul Ulusal Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde çocuk ve ergen psikiyatrisi profesörü olan Hong Soon-beom.
Hong ayrıca ebeveynlerin televizyonda ve YouTube'da çocuk psikiyatrisiyle ilgili içeriklere rastladıktan sonra giderek daha fazla yardım aradığını belirtti. Belirtiler ve tedavi hakkındaki bilgiler, ailelerin daha önce gözden kaçırmış olabilecekleri güçlükleri fark etmelerine yardımcı olabiliyor.
Dolayısıyla dijital medyanın bu hikâyede iki rolü var. Çevrimiçi deneyimler, kıyaslamalar ve zarar verici etkileşimler yoluyla kaygıyı artırabilirken bilgilendirici içerikler profesyonel desteği daha tanıdık ve başvurulması daha kolay hale getirebiliyor. Farklı gruplara yönelik çözümler her iki deneyimi de hesaba katmalı.
Çocuklarda Depresyon Kendini Huzursuzlukla Gösterebilir
Seul'de yaşayan dokuz yaşındaki bir erkek çocuk, ebeveynlerinin boşanmasının ardından depresyon tedavisi görmeye başladı. Annesi, çocuğun duygusal gelişimini etkileyen istikrarsız bir ev ortamının yanı sıra huzursuzluk ve akıllı telefon kullanımında artış olduğunu anlattı.
Çocuğun yaşadıkları, aile koşulları ve dijital alışkanlıkların genç bir hastanın hayatında nasıl bir araya gelebileceğini gösteriyor. Ruh sağlığı sorunları yalnızca sınavlarla veya toplumsal baskılarla karşılaşan ergenlerle sınırlı değil. Evdeki değişimlerle baş etmeye çalışan daha küçük çocuklarda da ortaya çıkabiliyor.
Çocukluk depresyonu, yetişkinlerin bekleyebileceği üzüntü yerine huzursuzluk veya aşırı hassasiyet şeklinde kendini gösterebilir. Alışılmadık ölçüde öfkeli görünen, kolayca üzülen veya karşı koyan bir çocuk, sıradan bir inatçılık sanılan duygusal sıkıntı yaşıyor olabilir.
Bu farklılıkları fark etmek, ailelerin ve okulların karşısındaki zorluklardan biri. Belirtiler yalnızca kötü davranış olarak yorumlandığında, ardındaki duygusal sorun gözden kaçabilir. Seul'deki vaka, çocuğun ev yaşamını okul baskısı ve ekran kullanımıyla ilgili daha geniş endişelerle birlikte ele alıyor.
İntihar ve Fark Edilmeyen Sıkıntılar
Güney Kore'de 2011'den bu yana intihar, 9-24 yaş arasındaki kişilerin başlıca ölüm nedeni. 2021'de ergenler arasındaki intihar oranı yüzde 10,1 arttı; bu, tüm yaş grupları arasındaki en büyük artıştı.
Araştırmalar, Güney Kore'deki ergen intiharlarının neredeyse yarısının "sessiz tip" olarak tanımlanan gruba girdiğine işaret ediyor. Bu vakalarda gençler, ölümlerinden önce belirgin bir sorun veya açık çevresel risk etkeni göstermiyor. Bildirilen oran diğer ülkelerdekinden çok daha yüksek.
Bazı gençler kendi durumlarının farkında olmayabilir; bazıları da damgalanma endişesiyle yardım istemekte isteksiz davranabilir. Daha geniş kabul görme eğilimi daha fazla çocuğun tedaviye başvurmasını sağlarken sıkıntılar, çevrelerindeki yetişkinlerden ve arkadaşlarından gizli kalabiliyor.
Bir intihar, kişinin sosyal çevresinden yaklaşık 60 kişiyi etkileyerek yas ve travmayı ailelere, arkadaşlıklara ve topluluklara yayıyor. Araştırmalar, intihar sonucu hayatını kaybeden kişilerin aile üyelerinin de ruhsal hastalık ve intihar açısından çok daha yüksek risk taşıdığını gösteriyor.
Bu nedenle hem kriz öncesinde hem de bir ölümün ardından desteğe ihtiyaç var. Veriler, risk altındaki gençleri belirleme ve kayıptan etkilenen yakınlara ve diğer kişilere yardım sağlama gereğini ortaya koyuyor.
Krize Giren Çocuklar İçin Hastanelerde Yatak Yetersiz
Hallym Üniversitesi Kutsal Kalp Hastanesi'nde psikiyatri profesörü olan Hong Hyun-ju, intihar girişiminde bulunan çocuklar için hastane yatağı sayısının çok az olduğu uyarısında bulundu. Yataklı tedavi imkânlarının ve personelin yetersizliği, sistemin akut krizlere yanıt verme kapasitesini sınırlıyor.
Hong, depresyon nedeniyle hastaneye yatırılan 10 yaşındaki çocuklar da dahil olmak üzere ağır belirtiler görülen vakaların arttığını belirtti. Kendisine göre bu tür vakalar geçmişte nadiren görülüyordu.
Belirtileri yakından gözetim ve yoğun tedavi gerektiren hastalara yatış olanağı sağlanıyor. Yatak sayısı yetersiz olduğunda ayaktan randevuları artırmak, sağlık hizmetlerinin karşılaştığı talebin yalnızca bir bölümünü karşılıyor.
Tedaviye başvuranların sayısındaki artış ile yüksek riskli hastalar için tesis yetersizliği aynı anda yaşanıyor. Sisteme daha fazla aile başvururken hastaneler, en acil ihtiyaçları olan çocukların bir kısmını yatırmakta güçlük çekiyor.
DEHB Reçeteleri ve Tek Başına İlacın Sınırları
19 yaş ve altındaki hastalara yazılan DEHB ilaçlarının reçete sayısı, 2022-2024 döneminde 3,35 milyona ulaştı. Yalnızca 2024'te reşit olmayanlara 1,37 milyon reçete yazıldı; bu, bir önceki yıla kıyasla yüzde 21,9'luk artış anlamına geliyor.
İlaçlar, konsantrasyonu artırdığı düşünüldüğü için zaman zaman "ders ilaçları" diye anılıyor. Kullanımlarının artması, bu ilaçların DEHB tedavisi için mi yoksa akademik avantaj elde etmek için mi istendiği konusunda tartışma başlattı.
Kore İlaç Güvenliği ve Risk Yönetimi Enstitüsü, kullanımı izlemek amacıyla DEHB ilaçlarına ilaç geçmişi kontrol sistemi uyguladı. Sistem, ilaç geçmişinin denetlenmesine olanak tanırken reçete sayısı, olası kötüye kullanım konusundaki endişeleri artırmayı sürdürüyor.
Bazı sağlık çalışanlarının da aralarında bulunduğu eleştirmenler, hastalığa ve tıbbi tedavisine odaklanan biyomedikal bakım modeline aşırı güvenilmesini sorguluyor. İlaç tedavisinin, çocuğun sıkıntısına katkıda bulunan psikolojik ve toplumsal koşullardan daha fazla öne çıkabildiğini savunuyorlar.
Kore kültüründe doktorlar çoğu zaman sorgulanamaz otoriteler olarak görülüyor. Bu nedenle hastalar ve aileleri, bir reçetenin gerekli olup olmadığını sormadan veya diğer bakım seçeneklerini konuşmadan reçeteyi kabul edebiliyor. Genellikle 10 dakikadan kısa süren görüşmeler, çocuğun daha geniş koşullarını ele almak için çok az zaman bırakabiliyor.
Eleştirmenler, bu bileşimin altta yatan sorunlar çözülmeden ilaçlara uzun süreli bağımlılığa yol açabileceği uyarısında bulunuyor. Daha kapsamlı bir yaklaşım çağrıları, tek başına ilaç tedavisi yerine tıbbi bakıma ek olarak psikoterapi, toplumsal destek ve yaşam tarzı değişikliklerini de içeriyor.
Sosyal Medya Kısıtlamaları ve Ruh Sağlığı Dersleri
Kore Medya İletişim Komisyonu Başkanı Kim Jong-cheol, çocukların sosyal medya kullanımına yönelik kısıtlamaları sıkılaştırmanın öncelik olacağını söyledi. Güney Kore, Avustralya'nın 16 yaş altındaki çocuklara sosyal medya yasağı getirmesinin ardından bu alanda önlemleri değerlendiriyor. Güney Kore'de olası bir kısıtlama için tarih verilmedi.
Düzenleme, önerilen yanıtın bir bölümünü oluşturuyor. Çocukların telefonları dışında karşılaştıkları baskılarla başa çıkmak için eğitim, erken müdahale ve toplumsal destek de gerekiyor.
Eğitim Bakanlığı'na bağlı Okul Ruh Sağlığı Kaynakları ve Araştırma Merkezi, ortaokul ve lise müfredatlarında öğretmenlerin kullanabileceği programlar geliştirdi. Programlar, ruh sağlığı okuryazarlığına, yani ruh sağlığını anlamak, belirtileri fark etmek ve uygun desteği aramak için gerekli bilgiye odaklanıyor.
Öğrencilere ruh sağlıklarını olumlu tutmaları ve utanmadan yardım istemeleri öğretiliyor. Araştırmalar, ergenlik dönemindeki olumlu ruh sağlığı durumunun ruh sağlığı okuryazarlığı düzeyiyle orantılı olduğunu gösteriyor ve bu derslerin örgün eğitimin bir parçası haline getirilmesi çağrılarını destekliyor.
Öğretmenler ve danışmanlar ayrıca kilit görev üstlenebilir: Risk altındaki öğrencileri belirlemek ve onları uzman hizmetlere yönlendirmek üzere eğitim almış yetişkinler olarak çalışabilirler. Bu rolün genişletilmesi, bir öğrencinin ihtiyaç duyduğu durumlarda okuldaki günlük temasla profesyonel bakım arasında bağlantı kurar.
Mevcut okul ruh sağlığı programları intihar riskini azaltmada olumlu sonuçlar gösterdi; ancak yetersiz finansman bu programların erişimini sınırlıyor. Okulların güvenilir destek sunabilmesi için eğitim, yönlendirme hizmetleri ve takip çalışmaları kaynak gerektiriyor.
Güney Kore'de ruh sağlığı harcamaları, Dünya Sağlık Örgütü'nün yüzde 15-50 olarak belirttiği önerilen orana kıyasla, sağlık harcamalarının yüzde 3'ünden azını oluşturuyor. Yatırımın artırılması çağrıları; hastane kapasitesi, okul programları ve toplumsal hizmetler dahil olmak üzere artan talebi karşılayabilecek bir destek sisteminin kurulmasına odaklanıyor.
Güney Kore'de tedavi sayılarının yükselmesi, artan sıkıntılarla yardım arama isteğinin güçlenmesini bir arada yansıtıyor. Acil ihtiyaçlar, akademik veya aile baskısı altındaki küçük çocuklardan depresyon yaşayan ergenlere ve acil hastane bakımı gereken hastalara kadar uzanıyor. Eşgüdümlü bir yanıt; güçlükler krize dönüşmeden önce destek sunmak üzere aileleri, okulları, sağlık hizmeti sağlayıcılarını ve hükümeti bir araya getiriyor.
Özet
- Gençlere yönelik psikiyatrik tedavi 2020-2024 arasında yüzde 76,6 arttı; hasta sayısı 198.384'ten 350 binin üzerine çıktı.
- 12 yaş ve altındaki çocuklarda en yaygın tanı DEHB, 13-18 yaş arasındaki ergenlerde ise depresyon oldu.
- Akademik baskı daha küçük çocukları da etkiliyor; akıllı telefon araştırmaları ergen kızlara yönelik özel endişelere işaret ediyor.
- Damgalanmanın azalması ve televizyon ile YouTube'daki ruh sağlığı içerikleri, daha fazla ebeveyni yardım aramaya yöneltiyor.
- 2011'den bu yana 9-24 yaş arasındaki kişilerin başlıca ölüm nedeni intihar. Ergen intiharlarının çoğunda belirgin uyarı işaretleri görülmüyor.
- Hastanelerde ağır belirtiler yaşayan veya intihar girişiminde bulunan çocuklar için yatak ve personel yetersizliği var.
- 2022-2024 döneminde 19 yaş ve altındaki hastalara yazılan DEHB reçetelerinin sayısı 3,35 milyona ulaştı.
- Önerilen çözümler arasında sosyal medya kısıtlamaları, ruh sağlığı dersleri, eğitimli öğretmen ve danışmanlar ile bakıma daha fazla yatırım yer alıyor.






