Japonya'nın hızlı tren hedefleri yurtiçinde gecikmelerle, yurtdışında finansman mücadelesiyle karşı karşıya

12 dakikalık okuma
Japonya'nın hızlı tren hedefleri yurtiçinde gecikmelerle, yurtdışında finansman mücadelesiyle karşı karşıya

Sapporo İçin Sekiz Yıllık Bekleyiş Riskleri Artırıyor

Japonya'nın Hokkaido Shinkansen hattını Sapporo'ya uzatma projesi, daha önce 2030 mali yılında tamamlanması planlanırken 2038'e ertelendi. Sekiz yıllık gecikme, Hokkaido'nun en büyük kentinden Niseko kayak merkezine virajlı dağ yollarında yaklaşık iki saat geçirmek yerine yaklaşık 25 dakikada ulaşma olasılığını öteliyor.

İçindekiler
  1. Sapporo İçin Sekiz Yıllık Bekleyiş Riskleri Artırıyor
  2. Hokkaido'daki İnşaat Neden Uzuyor?
  3. Ağı Genişletmenin Maliyeti
  4. Maglev Hızı, Daha Uzun Bir Takvimle Karşı Karşıya
  5. Çin, Asya'daki Demiryolu Projeleri İçin Rekabet Ediyor
  6. Tayvan, İhracat Ortaklığının Neler Sağlayabileceğini Gösteriyor
  7. Teksas'ta Finansman Açığı
  8. Teksas'ta Arazi ve Siyasi Direnç
  9. Filipinler Bicol Express Projesini Yeniden Gündeme Alıyor
  10. Hindistan Ortaklığında Gecikmeler ve Yeni Tren Planları
  11. Yatırımın Çevresel Gerekçesi
  12. Güvenilirlik, Gürültü ve Yeni Nesil
  13. Öne Çıkanlar

Kış tatili için Niseko'ya giden Singapurlular ve diğer ziyaretçiler açısından demiryolu, yolculuğu önemli ölçüde kısaltmayı vaat ediyor. Hat üzerindeki yerleşimler içinse etkiler daha geniş kapsamlı: İşletmeler, konut projeleri ve yeni sakinleri bölgeye çekme planları, daha hızlı trenlerin gelişine göre şekillendi.

29 Aralık 2025 itibarıyla bu gecikme, Japon demiryolu teknolojisini tamamlanmış projelere dönüştürme mücadelesinin daha geniş bir parçası. Chuo Shinkansen maglev hattının da ilk açılış takvimi ertelendi; yurtdışındaki projeler ise finansman yetersizliği, siyasi direnç ve Çin'in rekabetiyle karşı karşıya.

Shinkansen, 1964'te Tokyo ile Osaka arasındaki Tokaido hattıyla hizmete girdi. Japon mühendisliğinin simgesi hâline geldi ve dünyanın en geniş ve verimli demiryolu ağlarından birine dönüştü. Ancak yolcu taşıma konusundaki başarısının yanında zorlu bir inşaat gerçeği de var: Yeni hatlar, bilet satışına başlamadan çok önce pahalı tüneller, arazi ve finansman gerektiriyor.

Hokkaido Valisi Naomichi Suzuki, Sapporo hattındaki gecikmeyi kabul edilemez olarak nitelendirdi ve etkilerinin ele alınması için merkezi hükümete acil başvuruda bulunmayı planladığını açıkladı. Demiryolunun ekonomilerini canlandıracağına güvenen yerleşimler, ilk açılış tarihine bağlı yatırımlarını yeniden değerlendirmek zorunda.

Hokuto istasyonu yakınındaki otel ve ticari alan projesi geçen sonbaharda durdu. Hotel Monterey Sapporo 2022'de kapandı ve planlanan yenileme çalışmalarını iptal etti. Bu kararlar, bir demiryolu takviminin ilk tren gelmeden yıllar önce bile ticari faaliyetleri nasıl şekillendirebildiğini gösteriyor.

Reklam

Hokkaido'daki İnşaat Neden Uzuyor?

Jeolojik zorluklar ve bütçe kısıtları, Hokkaido uzatma projesindeki sorunların başında geliyor. Güzergâhın yaklaşık yüzde 76'sında dağlık araziden tünellerle geçilmesi gerekiyor; bu da ilerlemenin büyük ölçüde yer altındaki koşullara bağlı olduğu anlamına geliyor.

Projede öne çıkan tüneller arasında yaklaşık 32,675 kilometre uzunluğundaki Toshima, yaklaşık 26,5 kilometre uzunluğundaki Oshima ve Teine ile yaklaşık 18 kilometrelik Shiribeshi tünelleri bulunuyor. Bu arazideki inşaat, başlangıçta öngörülenden daha pahalı ve yavaş ilerledi.

Hokuto'dan bir çalışan, gecikmenin yerel topluluk için ne anlama geleceğini tahmin etmenin zorluğunu şöyle anlattı:

Nüfusumuz ve ekonomimiz üzerindeki etkileri öngörmek zor,

Çalışanın kaygısı, altı yıl beklemek ile 14 yıl beklemek arasındaki farka dayanıyor. Yatırım yapmayı düşünen bir işletme ya da nerede yaşayacağına karar veren bir hane için, demiryolunun beklenen geliş tarihi bu kadar ileriye atıldığında hesaplar değişiyor.

Dolayısıyla Hokkaido'nun karşı karşıya olduğu zorluk hem mühendislik hem de planlama meselesi. Kasabalar, onları desteklemesi beklenen ulaşım bağlantısına daha yıllar varken mülk, istihdam ve hizmetlerle ilgili kararlar almak zorunda.

Ağı Genişletmenin Maliyeti

Japonya'nın ilk hızlı treni de başlangıç bütçesini aştı. Tokaido Shinkansen'in maliyetinin ilk etapta yaklaşık 200 milyar yen olması öngörülüyordu; ancak proje sonunda yaklaşık 380 milyar yene mal oldu ve ilk tahminin neredeyse iki katına çıktı.

Günümüzdeki projeler, nüfusun daha seyrek olduğu bazı bölgelere hizmet verme zorluğuyla da karşı karşıya. Potansiyel yolcu sayısı az olsa bile bir demiryolu hattı için raylar, istasyonlar ve diğer altyapılar gerekiyor; bu da bilet gelirleriyle yatırımın karşılanmasını zorlaştırıyor.

Japon Ulusal Demiryolları, 1970'lerde nüfusun daha seyrek olduğu bölgelere doğru genişledi. Biriken borçlar, kurumun 1987'de özelleştirilmesine katkıda bulundu. Özel JR şirketleri genişlemeyi sürdürürken zarar eden hatları ayırma konusunda daha fazla esnekliğe kavuştu.

Mülkiyet yapısındaki bu değişiklik, temel ekonomik zorluğu ortadan kaldırmadı. Nüfus yoğunluğunun düşük olduğu yerlerde hızlı demiryolu hatları inşa etmek büyük miktarda kamu kaynağı gerektirebilir; yatırımın sağlayacağı getiri ise belirsizliğini korur.

Reklam

Maglev Hızı, Daha Uzun Bir Takvimle Karşı Karşıya

Chuo Shinkansen projesi de hedefleri ile inşaat takvimi arasındaki benzer bir uçurumla karşı karşıya. Proje, manyetik kuvvetlerle havada tutulan ve hareket ettirilen maglev trenleriyle Tokyo'yu Nagoya'ya, ilerleyen aşamada da Osaka'ya bağlamayı amaçlıyor.

Central Japan Railway Co. Başkanı Shunsuke Niwa, 2024'te Tokyo ile Nagoya arasında ticari seferlerin 2027'de başlatılmasının artık mümkün olmadığını açıkladı. Açılış en erken 2034'e ertelendi.

Tokyo ile Nagoya arasındaki 286 kilometrelik güzergâhın yaklaşık yüzde 86'sı tünellerden geçecek. Bu oran, Hokkaido uzatma hattındaki yüzde 76'dan da yüksek; dolayısıyla yer altı inşaatı her iki projenin takvim ve maliyetlerinin merkezinde yer alıyor.

Planlanan performans yine de dikkat çekici. Maglev testlerinde saatte 603 kilometreye, yani saatte 375 mile ulaşılarak dünya rekorları kırıldı. Chuo Shinkansen'deki ticari trenlerin saatte 500 kilometre hızla çalışması ve Tokyo ile Osaka arasındaki yolculuğu mevcut iki saat 19 dakika yerine 67 dakikaya indirmesi hedefleniyor.

Başlıca kilometre taşları, Japonya'daki demiryolu genişlemesinin onlarca yıla yayıldığını gösteriyor:

  • 1964: Tokaido Shinkansen, Tokyo ile Osaka arasında hizmete girdi.
  • 1987: Japon Ulusal Demiryolları, büyük borçlar biriktirmesinin ardından özelleştirildi.
  • 2007: Japon teknolojisiyle inşa edilen Tayvan yüksek hızlı demiryolu hizmete girdi.
  • 2024: Shunsuke Niwa, Tokyo-Nagoya maglev seferlerinin 2027'de başlayamayacağını açıkladı.
  • En erken 2034: Tokyo-Nagoya maglev seferleri için revize edilen en erken açılış tarihi.
  • 2038: Daha önce 2030 mali yılında açılması planlanan Hokkaido Shinkansen Sapporo uzatma hattının revize edilen açılış yılı.

Çin, Asya'daki Demiryolu Projeleri İçin Rekabet Ediyor

Japonya yurtdışında demiryolu ihaleleri almaya çalışırken Çin önemli bir rakip hâline geldi. Kuşak ve Yol Girişimi kapsamında Çinli şirketler Kunming'i Viyentiyan ve Bangkok gibi kentlere bağlayan hatların inşasına başladı; bölgedeki Japon projeleriyse durakladı.

Endonezya'daki Cakarta-Bandung demiryolu, iki ülke arasındaki rekabetin öne çıkan örneklerinden biri oldu. Japonya, kısmen Endonezya'nın reddettiği devlet kredisi garantilerinde ısrar etmesi nedeniyle 2015'te ihaleyi kaybetti. Böyle bir garanti, borçlunun geri ödeme yapamaması hâlinde sorumluluğu hükümete yükleyecekti.

Çin, Endonezya hükümetinden mali katkı gerektirmeyen bir teklif sundu. Projede daha sonra gecikmeler yaşandı ve maliyet 5,5 milyar dolardan 6 milyar dolara çıktı.

Reklam

Bu aksaklıklara rağmen Çin'in Laos ve Tayland'daki demiryolu çalışmaları sürdü. Bölgedeki bazı aktörler, Çin'in etkisine bağımlı hâle gelmekten kaygı duyuyor. Çin'in hâkimiyetinden çekinen Vietnam, kuzeyden güneye uzanması önerilen demiryolu için Japon teknolojisine ilgi gösterdi; ancak finansman hâlâ belirsiz.

Eski Japonya Başbakanı Shigeru Ishiba, Uluslararası Yüksek Hızlı Demiryolu Birliği forumunda daha geniş pazara ilişkin değerlendirmelerde bulundu. Hızlı demiryollarının, hızlı toplu taşımaya talebin güçlü olduğu gelişmekte olan ekonomilerde büyümeyi destekleyeceğini söyledi. Shinkansen'i de Japonya'nın 1970'ler ve 1980'lerdeki hızlı ekonomik büyümesinin temel unsurlarından biri olarak tanımladı.

Dolayısıyla Japonya'nın Çin'le rekabeti tren performansının ötesine uzanıyor. Hükümetler, inşaatı kimin finanse edeceğine, hangi yükümlülükleri üstleneceklerine ve projenin diğer ülkelerle ilişkilerine nasıl uyacağına da karar vermek zorunda.

Tayvan, İhracat Ortaklığının Neler Sağlayabileceğini Gösteriyor

Tayvan, Japonya'nın yurtdışındaki en başarılı demiryolu projesi olmayı sürdürüyor. Ülkenin yüksek hızlı demiryolu ağı, JR Tokai'nin N700 serisi tren tasarımı temel alınarak 2007'de hizmete girdi.

Tayvan başlangıçta Avrupa standartlarını benimsemeyi planlıyordu. 1999'da meydana gelen güçlü bir depremin ardından Japon teklifine yöneldi ve böylece Japonya'nın depremlere dayanıklı teknoloji konusundaki uzmanlığı öne çıktı.

Central Japan Railway Co.'nun diğer adı olan JR Tokai, tesis yenilemeleri, hat uzatmaları ve yeni istasyonlar aracılığıyla ağı desteklemeyi sürdürüyor. Ortaklık, trenlerin teslim edilmesiyle sona ermek yerine devam eden teknik desteği de kapsıyor.

JR Tokai'de uluslararası projelerden sorumlu şirket yöneticisi Keiichi Kagayama, Japonya'nın 60 yıldır gelişmiş yüksek hızlı demiryolu teknolojisi işletmesine rağmen yurtdışında sınırlı ilerleme kaydettiğini kabul etti. Güzergâhın tamamındaki insanları etkileyen bir projeyi yönetmenin siyasi zorluğunu şöyle anlattı:

Yalnızca istasyonların çevresindeki bölgeleri değil, hat üzerindeki bölgeleri de dikkate almamız gerektiğinden, bunun siyasi açıdan zor bir proje olduğunu düşünüyorum,

İstasyonlar kalkınma fırsatları yaratırken inşaat ve demiryolunun güzergâhı, istasyonlar arasındaki toplulukları da etkiliyor. Sistemin başka ülkelere ihraç edilebilmesi için her iki tür bölgenin de desteği gerekiyor.

Reklam

Teksas'ta Finansman Açığı

Texas Central projesi, JR Tokai'nin işlettiği Tokaido Shinkansen'e benzer bir teknolojiyle Houston ve Dallas'ı birbirine bağlamayı öngörüyor. On yılı aşkın çabanın ardından proje, finansman ve siyasi muhalefet sorunlarıyla mücadele etmeyi sürdürüyor.

Japonya Uluslararası İşbirliği Bankası ile Japonya Yurtdışı Altyapı Yatırım Kurumu, 2018'de projeye 300 milyon dolara kadar kredi sağladı. Ancak bu destek, çok daha büyük ölçekli inşaat çalışmalarını ilerletmeye yetmedi.

Ulaştırma ve Kentsel Kalkınma için Japonya Yurtdışı Altyapı Yatırım Kurumu (JOIN), yaklaşık 40 milyar yen, yani 254,24 milyon dolar zarar açıkladıktan sonra Kasım 2024'te projeden çekildi ve destek daha da zayıfladı.

JR Tokai, teknoloji danışmanlığı sağlamayı sürdüreceğini açıkladı. Ancak projede inşaat için gerekli sermaye bulunmuyor; Japon uzmanlığının mevcut olmasıyla demiryolunu inşa edebilme kapasitesi arasında bir boşluk var.

Teksas örneği, uluslararası demiryolu projelerinde tekrarlanan bir sorunu ortaya koyuyor: Tren sistemi teknik açıdan hazır olabilir, ancak inşaattan sorumlu kuruluş gerekli finansmanı hâlâ oluşturmaya çalışıyor olabilir.

Teksas'ta Arazi ve Siyasi Direnç

Teksaslı yasa yapıcılar, projeyi etkileyebilecek kısıtlamaları da değerlendirdi. Nisan 2025'te Teksas Temsilciler Meclisi Ulaştırma Finansmanı Alt Komitesi, hızlı demiryolu inşaatı için yolların değiştirilmesinde eyalet ya da yerel yönetim kaynaklarının kullanılmasını engelleyecek 1402 sayılı Temsilciler Meclisi tasarısını görüştü.

Tasarı doğrudan Texas Central'ı hedef alıyor. Muhalifler, kırsal arazi sahiplerinin ciddi direnciyle karşı karşıya olan özel bir projeye kamu kaynaklarının destek sağlamaması gerektiğini savunuyor.

Texas Central Üst Yöneticisi John Kleinheinz'ı temsilen alt komitede konuşan Andy Gent, projeyi savundu. Güzergâhın yaklaşık 500 müstakil evi etkileyeceğini, buna karşılık Houston'daki yakın tarihli otoyol projelerinde 1.100 kişinin yerinden edildiğini söyledi.

Gent ayrıca Texas Central'ın finansmanının tamamlanmadığını ve gerekli geçiş hakkının yalnızca yüzde 25'ini edinebildiğini kabul etti. Bu terim, demiryolunun güzergâhı boyunca ilerlemesi için gereken araziyi ya da yasal izni ifade ediyor.

Reklam

Arlington'daki Texas Üniversitesi'nde inşaat mühendisliği profesörü Stephen Mattingly, hızlı demiryollarının ABD'de özellikle zorlayıcı koşullarla karşılaştığını açıkladı. Nüfus yoğunluğu ve kentler arasındaki seyahat alışkanlıkları, bu tür sistemlerin uygulanabilir olduğu yerlerden farklı.

Mevcut arazi kullanımı ve mülkiyet hakları da kesintisiz bir güzergâh edinmeyi zorlaştırıyor. Hızlı bir trenin kesintisiz bir koridora ihtiyacı var; dolayısıyla dağınık parselleri güvence altına almak, işin yalnızca bir bölümü.

Japon şirketleri için Teksas deneyimi, iş modelinin yerel finansman düzenlemelerine, kurallara ve kamuoyu desteğine neden uyum sağlaması gerektiğini gösteriyor. Kanıtlanmış teknolojiyi sunmak, diğer gereklilikleri yıllarca çözümsüz kalabilen bir projenin yalnızca bir bölümünü karşılıyor.

Filipinler Bicol Express Projesini Yeniden Gündeme Alıyor

Filipinli yasa yapıcılar, tarihi Manila-Bicol demiryolunu 500 kilometreden uzun bir hatta standart hat açıklığıyla modernleştirmeyi önererek Bicol Express projesi için girişimleri yeniden canlandırdı.

Önerilen hizmet, Metro Manila'dan Albay ya da Sorsogon'a yolculuğu 12 saatten yaklaşık dört saate indirecek. Bu sürelerle yolculuk yaklaşık üçte bire inecek ve sekiz saat kadar tasarruf sağlanacak.

Japonya Uluslararası İşbirliği Ajansı'nın (JICA) 2015'te yaptığı bir çalışma, koridor boyunca çok sayıda yolcu taşıyan demiryolu sistemlerine uzun vadeli yatırım yapılmasını destekleyebilecek, uygulanabilir bir ulaşım pazarı bulunduğunu ortaya koydu.

Japon hükümeti, projenin yapılıp yapılamayacağını ve nasıl inşa edilebileceğini inceleyecek bir fizibilite çalışmasını finanse etmeye ilgi gösterdi. Bu yeni hareketlilik, Çin'in desteklediği önceki bir demiryolu planının geçerliliğini yitirmesinin ardından geldi.

Filipinler, Çinli şirketlerin bölgede genişlediği bir ortamda Japonya için olası bir fırsat sunuyor. Şimdilik odak noktası, inşaatı başlamış bir proje değil, projeyi değerlendirmek için gereken çalışma.

Hindistan Ortaklığında Gecikmeler ve Yeni Tren Planları

Hindistan'ın Mumbai-Ahmedabad yüksek hızlı demiryolu, Japon teknolojisi için bir başka büyük fırsat. Japonya Shinkansen teknolojisini sağlamayı kabul etti; finansmanın büyük bölümü, elverişli koşullarla verilen krediler anlamına gelen Japon yumuşak kredileriyle karşılanacak.

Projenin başlangıçta 18,6 milyar dolara kadar mal olması ve 2024'e kadar hizmete girmesi bekleniyordu. Maliyetler artarken proje birkaç yıl gecikti.

Reklam

Hindistan, 2023'te değiştirilmiş 24 E5 tren seti için ihale açtı ancak gelen teklifleri kabul etmedi. İnşaat ve tedarik çalışmaları sürerken planlarını değiştirerek 2030'larda teslim edilmek üzere E10 setleri istiyor.

Japon hükümeti 2025'te, hizmet ömürlerinin sonunda birer E3 ve E5 tren setini Hindistan'a vermeyi kabul etti. Teslimatın 2026'da yapılması bekleniyor.

Önerilen bu bağış, gecikmelere ve değişen gerekliliklere rağmen işbirliğinin sürdüğünü gösteriyor. Hindistan örneği, uluslararası demiryolu ortaklığında finansman, inşaat ve hangi trenlerin kullanılacağına ilişkin kararların eşgüdüm içinde yürütülmesi gerektiğini de ortaya koyuyor.

Yatırımın Çevresel Gerekçesi

Tokaido Shinkansen ile Tokyo'dan Osaka'ya yapılan bir yolculuk, eşdeğer bir otomobil yolculuğunun karbondioksit emisyonlarının yaklaşık yüzde 16'sını üretiyor. Demiryolu için belirtilen çevresel tasarruf, yılda yaklaşık 15.000 ton karbondioksite karşılık geliyor.

Bu karşılaştırma, hükümetlerin demiryolu yatırımlarını yolculuk süreleri ve ekonomik büyümenin yanı sıra değerlendirmeleri için bir gerekçe daha sunuyor. Daha az emisyon üreten bir ulaşım türüyle yolcu taşımak, iklim değişikliğine katkıda bulunan gazları azaltma çabalarını destekleyebilir.

Uluslararası Yüksek Hızlı Demiryolu Birliği forumundaki siyasetçiler ve demiryolu yöneticileri, yüksek maliyetlerine ve uzun inşaat sürelerine rağmen hızlı demiryollarının gelişmekte olan ülkelerde büyümeyi destekleyebileceğini ve karbonsuzlaşmaya katkıda bulunabileceğini savundu.

Shinkansen'in verimliliği ve kapasitesi, Japonya'nın nüfus yoğunluğu yüksek kentlerinde trafik sıkışıklığının azaltılmasına da yardımcı oldu. Demiryolları, otoyollar ya da genişletilmiş havalimanları gibi seçeneklere kıyasla daha az arazi kullanarak çok sayıda insanı taşıyabiliyor.

Bu faydalar, yatırımların sürdürülmesi için sunulan gerekçelerin bir parçasını oluşturuyor. Hükümetlerin yine de inşaat maliyetlerini karşılaması ve önerilen hatların hizmet vereceği nüfusa ve seyahat talebine nasıl uyacağını değerlendirmesi gerekiyor.

Güvenilirlik, Gürültü ve Yeni Nesil

Japonya'da hizmet veren demiryolu, teknolojik gücünü kanıtlamayı sürdürüyor. JR Central, 2016'da doğal afetler gibi kontrolü dışındaki olaylardan kaynaklananlar da dâhil olmak üzere, tren başına ortalama Shinkansen gecikmesinin yalnızca 24 saniye olduğunu bildirdi.

Sistem, 60 yılı aşkın sürede 10 milyardan fazla yolcu taşıdı; raydan çıkma ya da çarpışmalardan kaynaklanan ölümlü kaza yaşanmadı. Bu güvenlik sicili, Japon teknolojisinin yurtdışındaki cazibesinin temel unsurlarından biri olmayı sürdürüyor.

Reklam

Hızın artırılması başka mühendislik gerekliliklerini de beraberinde getiriyor. Japonya'nın nüfus yoğunluğu yüksek bölgelerinde Shinkansen gürültüsüne yönelik güçlü protestolar, konut bölgelerindeki işletme seviyesinin 70 desibelin altında tutulmasına yol açtı.

Bu nedenle araştırmalar, işletme gürültüsünü ve trenlerin tünellerden yüksek hızla geçerken oluşturduğu tünel patlaması etkisini azaltmanın yollarını da kapsıyor. Yeni projelerde tünellerin büyük yer tutması, bu çalışmaları tasarım açısından özellikle önemli hâle getiriyor.

Kagayama, yurtdışına açılmanın Japonya'daki iyileştirmeleri de destekleyebileceğini söyledi. Yeni pazarlarla sürekli teknik gelişim arasındaki bağlantıyı şöyle anlattı:

Yurtdışına açılarak Japonya'da çalışan Shinkansen trenlerini daha da iyileştirmek istiyoruz,

Uluslararası siparişlerin demiryolu ekipmanı üreten şirketler açısından neden önemli olduğunu da şöyle açıkladı:

Yeni bir pazar oluşturabilirsek bu, Shinkansen operasyonlarını destekleyen tren üreticilerini teknolojik geliştirmeler üzerinde çalışmaya teşvik edecektir.

Japonya'nın demiryollarını geliştireceği önümüzdeki on yıl, mühendislik uzmanlığının yanı sıra finansman, diplomasi becerisi ve farklı pazarlara uyum sağlamayı gerektirecek. Ülkede baskı, bölgesel kalkınma hedefleriyle maliyet arasında denge kurma yönünde. Yurtdışındaysa projeleri farklı siyasi ve mali koşullar altında uygulanabilir kılmak gerekiyor.

Hokkaido'daki yerleşimler için acil kaygılar hâlâ somut: konut projeleri, işletme yatırımları ve sakinleri bölgede tutabilme. Demiryoluna güvenen kişiler ve kuruluşlar, daha uzun bekleyişe uyum sağlamaya çalışırken bu bağlantıyı gelecekteki refah için vazgeçilmez görmeyi sürdürüyor.

Öne Çıkanlar

  • Hokkaido Shinkansen'in Sapporo uzatma hattı 2030 mali yılından 2038'e ertelendi ve yerel kalkınma planlarını aksattı.
  • Tokyo-Nagoya maglev hattının açılışı 2027'den en erken 2034'e ertelendi; 286 kilometrelik güzergâhın yaklaşık yüzde 86'sı tünellerden geçecek.
  • Çin, finansman teklifleri ve Laos ile Tayland dâhil ülkelerdeki inşaat çalışmalarıyla Asya'daki demiryolu projeleri için rekabet ediyor.
  • Tayvan, Japonya'nın yurtdışındaki en başarılı demiryolu projesi olmayı sürdürürken Texas Central finansman ve arazi sıkıntısı yaşıyor.
  • Filipinler Bicol Express'i yeniden gündeme alıyor; Hindistan'ın Mumbai-Ahmedabad ortaklığı ise gecikmelere ve değişen tren gerekliliklerine rağmen sürüyor.
  • Düşük emisyonlar, güvenilir işletme ve güçlü güvenlik sicili, Japonya'nın demiryolu yatırımlarını sürdürme tezini destekliyor.
  • Japonya'nın önündeki zorluk, bu teknik üstünlükleri finansman, arazi ve siyasi uzlaşma sağlayabilecek projelere dönüştürmek.
Bu haberi paylaş

Bunlar da ilginizi çekebilir